အချိန်ပိုလုပ်ခ

“ကောင်းပြီလေ။ မင်းလည်း စောစောအနားယူလိုက်။ အရမ်းပင်ပန်းနေရင် မနက်ဖြန် အာ့ယာနဲ့ ကျန်းသားအမိကို အလုပ်စောစောဆင်းခိုင်းလိုက်ပေါ့။”

“သိပါပြီ။”

လျိုအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဝမ်အာ့ယာနှင့် အဒေါ်ကျန်းတို့ အလုပ်မပြီးသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့က ရှောင်ချင်နှင့် လင်းရှောင်ကျစ်ကို စမ်းချောင်းထဲရှိ ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံးများကို ရေတွက်ခိုင်းရာ ပုံးပေါင်း ၆၄ ပုံးအထိ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ဤအရေအတွက်မှာ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် များစွာကျော်လွန်နေသည်။

မီးဖိုချောင်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အာ့ယာဝမ်နှင့် အဒေါ်ကျန်းတို့၏ အလုပ်ကို လွှဲယူလိုသော်လည်း သူတို့က ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသည်။ ထုံးရည်ပုံး နောက်ဆုံးတစ်ပုံး ကုန်သွားမှသာ ရပ်နားမည်ဟု ဆိုကြသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့မှာ ဘေးတွင်ရပ်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့နှစ်ယောက်သည် ကောက်ညှင်းအေးတုံး ၄ ပုံးကို ချက်ပြုတ်ပြီးစီးသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့က သူတို့ကို အတင်းအကျပ် ရပ်တန့်ခိုင်းလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ကျန်တာကို ငါတို့ဘာသာလုပ်လိုက်မယ်။ ဒီနေ့ ပင်ပန်းသွားပြီ။

ညနေစောင်းနေပြီ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီနေ့ အနည်းဆုံး တစ်နာရီခွဲလောက် ပိုအလုပ်လုပ်ခဲ့ရတယ်။ အချိန်ပိုအတွက် ပိုက်ဆံပေးမယ်။ အာ့ယာက တစ်နာရီ ၃၂ ဝမ်၊ အဒေါ်ကျန်းက တစ်နာရီ ၂၄ ဝမ် ရမယ်။”

ဤပမာဏမှာ အခြေခံတစ်နာရီလုပ်ခ၏ ၁.၅ ဆခန့် ရှိသည်။ သူမသည် ၂၁ ရာစု၏ စံနှုန်းများအတိုင်း တွက်ချက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်၏ အမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားပြီး အဒေါ်ကျန်းက ပထမဆုံး ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

“မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့သာ မြန်မြန်လုပ်နိုင်ရင် ဒီလောက်ကြာမှာမဟုတ်ဘူး။”

“ဟုတ်တယ်၊ အပိုပေးစရာမလိုပါဘူး။”

လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး အဒေါ်ကျန်း၏ လက်ကိုကိုင်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ ပင်ပန်းခဲ့တာပဲ၊ ပိုရသင့်တယ်။ အာ့ယာက ၄၈ ဝမ်၊ အဒေါ်ကျန်းက ၃၆ ဝမ် ရမယ်။ ဒီပိုက်ဆံကို ၁၀ ရက်အတွင်း မင်းတို့ရဲ့ လစာနဲ့အတူ ပေးမယ်။”

အချိန်ပိုလုပ်ခကို မပေးဘဲ ဘယ်လိုနေနိုင်မလဲ။ အဒေါ်ကျန်းနှင့် အာ့ယာဝမ်တို့ ငြင်းဆန်သော်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့က အခိုင်အမာပြောဆိုသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် လက်ခံလိုက်ကြသည်။ တစ်နေ့တာလုံး ပင်ပန်းစွာအလုပ်လုပ်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက်သည် အလွန်မောပန်းနေကြသည်။ သူတို့ထွက်သွားသောအခါ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများဖြင့် ဖြစ်သည်။ ယွဲ့အာသည် အလွန်တရားမျှတသောကြောင့် သူတို့သည် သူမအတွက် အလုပ်လုပ်ရသည်မှာ ပျော်ရွှင်နေကြသည်။

ညနေပိုင်းတွင် ညစာစားပြီးနောက် လျိုမိသားစုသည် အလုပ်ဆက်လုပ်ကြသည်။ လီရှောင်နှင့် ရှောင်ချင်တို့က ဆန်ကြိတ်ရန်သွားကြပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လျိုရှီတို့က ကောက်ညှင်းအေးတုံးပြုလုပ်ကြသည်။ ဝမ်အာ့ယာနှင့် အဒေါ်ကျန်းတို့က ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၆၈ ပုံး ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် မနေ့ညကဲ့သို့ ညဉ့်နက်သည်အထိ မလုပ်ဆောင်ရတော့ပေ။ လင်းရှောင်ယွဲ့က အားလုံးကို သန်းခေါင်ယံအထိ အလုပ်များမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

ပြီးစီးသောအခါ အားလုံးသန့်ရှင်းရေးလုပ်၊ ရေချိုးပြီး အိပ်ရာဝင်ကြသည်။

.......

နောက်တစ်နေ့နံနက်စောစောတွင် လျိုမိသားစုသည် အလွန်စောစောထကြသည်။ မိသားစုဝင်အားလုံး အဝတ်အစားသစ်များဝတ်ဆင်ပြီး မြို့သို့ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။ ယနေ့ မြို့သို့သွားမည့်သူများပြားပြီး ယူဆောင်သွားရမည့် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများလည်း များပြားသောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့က ခရီးစဉ်နှစ်ကြောင်း စီစဉ်ခဲ့သည်။ ပထမခရီးစဉ်မှာ လူများကို ပို့ဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။

သွားမည့်သူများမှာ လင်းရှောင်ယွဲ့၊ လီရှောင်၊ လျိုရှီ၊ အဒေါ်ဝမ်၊ ရှောင်ချင်နှင့် လင်းရှောင်ကျစ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့က နွားလှည်းပေါ်တွင် ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၂၅ ပုံးသာ တင်ဆောင်ခဲ့သည်။

လီရှောင်က နွားလှည်းကိုမောင်းပြီး အားလုံးကို 'လျိုရှီရဲ့စားသောက်ဆိုင်'၏ အဝင်ဝသို့ ပို့ဆောင်ကာ ဆိုင်ဖွင့်ရန် ပြင်ဆင်စေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရူယီစားသောက်ဆိုင်သို့ ကျန်ရှိသော ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၁၀ ပုံးကို ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် သာ့ရှီရွာသို့ပြန်ပြီး ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို မြို့သို့ ထပ်မံယူဆောင်ခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် အခြားသူများ ရောက်ရှိပြီးမကြာမီ လီကျွမ်းဇီလည်း ရောက်ရှိလာသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့က အားလုံးကို တာဝန်များခွဲဝေပေးပြီး ကြော်ငြာဘုတ်များကို ချိတ်ဆွဲကာ မီးရှူးမီးပန်းများ ဖောက်ရန် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ကြီး တဖြည်းဖြည်း လင်းလက်လာသည်နှင့်အမျှ လမ်းပေါ်တွင် လူများ ပိုမိုပေါ်ထွက်လာကြသည်။

***