ဖွင့်ပွဲကြီး

ဖြတ်သွားဖြတ်လာသူများသည် တံခါးဝရှိ ဆိုင်းဘုတ်ကိုမြင်ပြီး မကြာမီ တစ်စုံတစ်ယောက်က လာမေးတော့သည်။ စားသောက်ဆိုင်၏ ဖွင့်ပွဲသည် လျင်မြန်စွာနှင့် ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားသည်။

မနက် ၈ နာရီခန့်တွင် ဆိုင်ထဲ၌ လူများဖြင့် စည်ကားနေသည်။ အကြောင်းမှာ လူများစွာသည် မိမိတို့၏ ကလေးများကို ကျောင်းသို့ ဤအချိန်တွင် ပို့ဆောင်ကြသောကြောင့်ပင်။ လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် အဒေါ်ဝမ်တို့ကြောင့် လူတိုင်းသည် 'လျိုရှီရဲ့စားသောက်ဆိုင်'အကြောင်း ကြားဖူးကြသည်။

ပွဲရှိသည်ကို သိသောကြောင့် လူများစွာသည် ဆိုင်ထဲသို့ဝင်ကာ ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ဝယ်ယူသွားကြသည်။ မနက်စာမစားရသေးသူအချို့သည် ထိုနေရာတွင်ပင် စားသုံးကြသည်။ မနက်ခင်းတွင် မပူသော်လည်း နွေရာသီမနက်ခင်းတွင် အေးမြသောအရာတစ်ခုခုကို လိုချင်ကြသည်။

အဒေါ်ဝမ်နှင့် လီကျွမ်းဇီတို့သည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို လျင်မြန်စွာ လှီးဖြတ်ကာ ငွေကောက်ခံကြသည်။ လျိုရှီသည် စားသောက်ဧရိယာတွင် ဧည့်သည်များကို နှုတ်ဆက်ကူညီပြီး ဧည့်သည်များ စားသောက်ပြီးသောအခါ ပန်းကန်များနှင့် ဇွန်းများကို စုစည်းထားသည့်နေရာတွင် ထားရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ရံဖန်ရံခါ အဒေါ်ဝမ်နှင့် လီကျွမ်းဇီတို့၏ တောင်းဆိုမှုအရ နောက်ဖေးသို့သွားကာ ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ထပ်မံရယူရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့မှာမူ ကလေးနှစ်ယောက်ကိုခေါ်ဆောင်ကာ တံခါးဝတွင် ဧည့်သည်များကို ကြိုဆိုနေခဲ့သည်။

ဖောက်သည်များစွာသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို သိကြသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့ကိုမြင်သောအခါ သူတို့သည် သူမကို ဂုဏ်ပြုစကားဆိုကြသည်။ ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်ထွက်သွားလာသူများမှာ အဆုံးမရှိပေ။

မကြာမီ လျိုရှီသည် အလျင်အမြန်ပြေးထွက်လာပြီး ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကုန်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြောကြားခဲ့သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့။ လီရှောင် မကြာခင် ပြန်ရောက်လာမှာပါ။”

ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၁၅ ပုံးမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ကုန်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ပိုမိုရောင်းချနိုင်ရန် သုံးပွဲဝယ်လျှင် တစ်ပွဲအခမဲ့၊ ငါးပွဲဝယ်လျှင် နှစ်ပွဲအခမဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုများ ရှိသည်။ ယနေ့လာရောက်သော ဖောက်သည်အများစုသည် အိမ်ပြန်ယူရန် ပိုမိုဝယ်ယူကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျိုရှီနှင့် စကားပြောနေစဉ် နွားလှည်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပျော်ရွှင်သော အမူအရာဖြင့် သူမသည် လျိုရှီကို အလျင်အမြန်ခေါ်ဆောင်ကာ လီရှောင်ကို ကြိုဆိုရန် သွားခဲ့သည်။ လီရှောင်သည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၄၅ ပုံး ယူဆောင်လာကြောင်း သိသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စိတ်အေးသွားသည်။

ထိုအခါမှ လီရှောင်နှင့် လျိုရှီတို့သည် နွားလှည်းပေါ်မှ ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို အတူတကွ ချခဲ့ကြသည်။ ဆိုင်ထဲတွင် စိုးရိမ်နေဟန်ရှိသော အဒေါ်ဝမ်နှင့် လီကျွမ်းဇီတို့သည်လည်း စိတ်အေးသွားကြသည်။

နောက်ထပ် ၁၅ မိနစ်ခန့်အကြာတွင် ဆိုင်ထဲရှိ လူဦးရေသည် နောက်ဆုံးတွင် လျော့နည်းသွားသည်။ လီရှောင်သည် စုစည်းထားသည့်နေရာမှ ပန်းကန်များနှင့် ဇွန်းများစွာပါသော ပုံးများကို နောက်ဖေးသို့ ယူသွားပြီး ပုံးအသစ်နှစ်ပုံးဖြင့် အစားထိုးခဲ့သည်။

ရှေ့တွင် မကူညီနိုင်ကြောင်း သိသောအခါ လျိုရှီသည် နောက်ဖေးသို့သွားကာ ပန်းကန်များ ဆေးကြောခဲ့သည်။ မွန်းတည့်ခါနီးတွင် လျိုမိသားစုဝင်အားလုံးသည် ဆိုင်အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာကြသည်။ လီရှောင် မီးရှူးမီးပန်းများ ဖောက်လိုက်သည်နှင့် 'လျိုရှီရဲ့စားသောက်ဆိုင်'သည် တရားဝင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ခဏအကြာတွင် အနီးအနားရှိ ဆိုင်ပိုင်ရှင်များသည် လာရောက်နှုတ်ဆက်ကြပြီး တစ်ယောက်လျှင် အနည်းဆုံး ကောက်ညှင်းအေးတုံးတစ်ပွဲ ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။ ရူယီစားသောက်ဆိုင်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်လည်း လာရောက်ပြီး ကြီးကြပ်သူလျန်နှင့် စားဖိုမှူးလျိုတို့ကို ကိုယ်စားပြုကြောင်းပြောကာ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ငွေတစ်စ လက်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

ဒါကိုမြင်တော့ အနီးအနားရှိ ဆိုင်ပိုင်ရှင်များသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ချက်ချင်း အထင်ကြီးသွားကြသည်။ သူတို့သည် ရူယီစားသောက်ဆိုင်နှင့် အမှန်တကယ် ပူးပေါင်းလုပ်ကိုင်နေကြသည်။ ကောက်ညှင်းအေးတုံးစားသုံးနေသူများသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ပိုမိုအရသာရှိသည်ဟု ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

မကြာမီ မွန်းတည့်သွားပြီး ကျောင်းတော်တွင် စာသင်ချိန်ပြီးဆုံးရန် တစ်နာရီခွဲသာ လိုတော့သည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နောက်ဖေးသို့သွားကာ ကျန်ရှိသော ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံးများကို ရေတွက်ကြည့်ရာ ၁၆ ပုံးသာ ကျန်ရှိတော့ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ မလုံလောက်မည်စိုးသောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်ကို သာ့ရှီရွာသို့ ပြန်သွားခိုင်းရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ လီရှောင်သည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၃၀ ပြန်လည်ယူဆောင်လာရာ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စိတ်အေးသွားသည်။

မကြာမီ ချင်းယွင်စာသင်ကျောင်းတွင် စာသင်ချိန် ပြီးဆုံးသွားသည်။ ပညာရှင်များသည် 'လျိုရှီရဲ့စားသောက်ဆိုင်'ဖွင့်သည်ကို သိကြပြီး လူများစွာသည် လာရောက်ကြည့်ရှုကြသည်။ ဖွင့်ပွဲအထူးအစီအစဉ်များကို မြင်သောအခါ ပညာရှင်များစွာသည် လိမ္မာပါးနပ်စွာ အတူတကွ မှာယူကြသည်။

***