လင်းလန်ဟွာ၏ စေ့စပ်ပွဲ ပျက်သွားခြင်း

အဒေါ်ကျန်းနှင့် အခြားသူများရှိနေသောကြောင့် သူမသည် ကျန်းကျွီဟွာကို ရွာသူကြီးထံ ချက်ချင်းအကြောင်းကြားခိုင်းခဲ့သည်။ ရွာသူကြီးရောက်လာပြီးနောက် လင်းမိသားစုသည် ပြဿနာမရှာနိုင်တော့ပေ။ အဒေါ်ကျန်းပြောသည်ကိုကြားပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီလိရွှမ် သူတို့နှင့်အတူအလုပ်လုပ်နေသည့်အတွက် အလွန်ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအကြောင်းကြောင့် ရွာသူကြီးသည် သူတို့၏မိသားစုကို ကောင်းမွန်စွာဂရုစိုက်ခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် ယနေ့ဤကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ရန် မလွယ်ကူပေ။

တစ်ချိန်တည်းတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အကြောင်းရင်းကို ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။ စားသောက်ဆိုင်မဖွင့်မီ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် သူမကိုရှာရန် ဆိုင်သို့တစ်ခါလာရောက်ခဲ့ပြီး လင်းလန်ဟွာ၏အနာဂတ်ယောက္ခမဟုဆိုကာ ထိုနေရာတွင်အလုပ်လုပ်လိုခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က သူမသည် လင်းမိသားစုနှင့် ဒေါသထွက်နေသောကြောင့် အရာအားလုံးကို ပြောပြခဲ့သည်။ သူမကတော့ အလုပ်များပြီး မကြာမီမေ့သွားခဲ့သည်။

လင်းလန်ဟွာ၏ စေ့စပ်ပွဲပျက်သွားပြီး သူမ၏အစ်ကိုများကို ဤနေရာသို့ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ထိုအဖြစ်အပျက်နှင့် သက်ဆိုင်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ သို့သော် ဘာဖြစ်သနည်း။ သူမသည် ထိုအမျိုးသမီးကို အမှန်တရားကိုသာပြောပြခဲ့ပြီး မှားယွင်းသောအရာမလုပ်ခဲ့ပေ။

“လီရှောင်နဲ့ကျွန်မ မရှိတုန်း သူတို့လာခဲ့ကြတာပေါ့။ သူတို့ဘာမှမတောင်းခဲ့ဘူးလား။”

“ဟုတ်တာပေါ့။ သူတို့က မင်းအမေကို လျော်ကြေးပေးခိုင်းပြီး ကောက်ညှင်းအေးတုံးချက်နည်းကို စွန့်လွှတ်ခိုင်းခဲ့တယ်။”

လင်းမိသားစု၏ မျက်နှာများကိုစဉ်းစားရင်း သူမသည် အနည်းငယ်ဒေါသထွက်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည် လင်းမိသားစုအကြောင်းကြားဖူးသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ရသည်မှာ ပိုဆိုးသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပျော်ရွှင်သွားသည်။

“ကျွန်မသိပြီ။”

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အမူအရာကိုမြင်သောအခါ အဒေါ်ကျန်းသည် သူမ၏စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အတွက် သူမကိုလေးစားသွားသည်။ သူမသည် ဘေးလူတစ်ဦးအနေဖြင့် ပိုမိုဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။

“အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျွန်မအမေကို အရင်သွားတွေ့လိုက်မယ်၊ ပြီးတော့ လီရှောင်ပြန်လာရင် ကျွန်မတို့လင်းမိသားစုဆီသွားကြမယ်။”

“ကောင်းပြီ။ မြန်မြန်သွားပြီး မင်းအမေကိုတွေ့လိုက်၊ သူအရမ်းလန့်သွားတယ်။”

ထိုအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့၏အမူအရာပြောင်းလဲသွားသည်။ ရှေ့ခြံကိုဖြတ်ပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နောက်ဖေးသို့သွားကာ သူမ၏မိခင်အခန်းသို့ဝင်သွားသည်။ အခန်းတံခါးသို့ရောက်သည်နှင့် သူမမိခင်၏ ရှိုက်ငိုသံကို အတွင်းမှကြားလိုက်ရသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နှလုံးသားသည် ရုတ်တရက်တုန်လှုပ်သွားပြီး တံခါးခေါက်တော့မည့်လက်သည် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် တွန့်ဆုတ်မှုတစ်ခုပေါ်လာပြီးနောက် သူမနောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမရှေ့သို့ပြေးသွားပြီး အော်လိုက်သည်။

“အမေ၊ သမီးပြန်လာပြီ။”

ယခုလေးတင်ကြားနေရသော ရှိုက်ငိုသံသည် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မကြာမီ လျိုရှီ၏အသံသည် အခန်းထဲမှထွက်လာသည်။

“အမေဒီမှာ။”

ခဏအကြာတွင် လျိုရှီသည် တံခါးဖွင့်ပြီးထွက်လာသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ၏မိခင်၏အဝတ်အစားများ ပြောင်းလဲနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်၊ ၎င်းသည် သူမနံနက်ကဝတ်ဆင်ခဲ့သောအဝတ်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူမ၏မျက်လုံးများသည် နီရဲနေပြီး သူမကိုလုံးဝမကြည့်ရဲပေ။ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နှလုံးသားသည် နာကျင်သွားသည်။

“အမေ၊ သမီးအမေ့အတွက် ကိတ်မုန့်ဝယ်လာတယ်။”

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမကိုမကြည့်ဘဲ ကိတ်မုန့်ကိုပေးလိုက်သည်။ သူမမယူသည်ကိုမြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ၏လက်ထဲသို့ထည့်ပေးလိုက်သည်။

“အမေအိမ်ထဲဝင်ပြီး ခဏနားလိုက်၊ သမီးချက်ပြုတ်လိုက်မယ်။”

လျိုရှီက ခဏရပ်သွားသော်လည်း သူမမငြင်းခဲ့ပေ။ ထို့နောက် သူမသည် အိမ်ထဲသို့အလျင်အမြန်ပြန်ဝင်သွားသည်။ သူမသည် သူမ၏သမီးကို သူမဤမျှအားနည်းနေသည်ကို မမြင်စေချင်ပေ။ ၎င်းသည် အလွန်အရှက်ရစရာဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် တံခါးဝတွင် ခဏရပ်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။ သူမရှေ့ခြံသို့ရောက်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကလေးနှစ်ယောက်ကို သူမနောက်သို့လိုက်ခိုင်းကာ မီးဖိုချောင်သို့ချက်ပြုတ်ရန်ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမသည် သူတို့ကို ယနေ့အိမ်တွင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကိုမေးမြန်းခဲ့သည်။ လင်းလန်ဟွာသည် သူမ၏မိခင်ကို သူမဖခင်သေဆုံးရခြင်း၏အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့ကြောင်းကြားသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများမှ သွေးထွက်လုနီးပါး နီရဲလာခဲ့သည်။

***