သခင်ကြီးဟိုင်
Vol. 10 Ch. 237
အမျိုးသမီးများမှာ ပို၍ပင် ကြောက်လန့်သွားကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် ယောက်ျားများပင် ကြောက်လန့်နေကြသည်။ ဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ။ သူတို့သည် သာ့ရှီရွာမှ မဟုတ်ဘဲ လယ်သမားများနှင့်လည်း မတူကြပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူတို့သည် လူဆိုးဂိုဏ်းဝင်များနှင့်တူပြီး အထူးသဖြင့် ရှေ့ဆုံးမှသူမှာ ငရဲမင်းနှင့်တူသည်။ သူတို့သည် ဓားပြများဖြစ်နိုင်လား။ လင်းမိသားစုသည် ရဲတင်းကြသော်လည်း အသက်စွန့်ရဲသော ဓားပြများနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် မရဲဝံ့ကြပေ။
“သခင်ကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့ရင် တောင်းပန်ပါတယ်။”
လင်းသာ့ချွေ့သည် မိသားစု၏အကြီးအကဲအနေဖြင့် ရှေ့သို့တိုးထွက်ပြီး ကြောက်ရွံ့မှုကြားမှ စကားပြောလိုက်သည်။ သူတို့သည် အမှန်တကယ် အသက်စွန့်ရဲသော ဓားပြဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်လျှင် လင်းမိသားစုသည် ငွေများစွာ ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်သည်။
“သခင်ကြီးလား။ ငါ့မှာ မင်းလိုနောက်လိုက်မရှိဘူး။”
ဟိုင်ကန်းက လင်းသာ့ချွေ့ကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် သူတို့တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့၏အမူအရာများကို လျစ်လျူရှုပြီး ဟိုင်ကန်းသည် သူ၏လက်ထဲရှိတုတ်ကိုယူကာ တုတ်၏အစွန်းဖြင့် လင်းသာ့ချွေ့နှင့် အခြားသူများကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“ငါဒီနေ့ဒီကို ဘာလို့လာတယ်ဆိုတာ မင်းတို့သိလား။”
ဒီကြောက်တတ်သောလူစုက လီရှောင်ရဲ့မိသားစုကို အနိုင်ကျင့်ရဲသည်လား။ လီရှောင်က အတော်လေး စိတ်ရှည်သည်၊ မဟုတ်လျှင်…
“ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပြပါ။”
“ဟွန်း။ ငါ၊ ဟိုင်ကန်းက လျိုမိသားစုကို ကာကွယ်ပေးနေတယ်ဆိုတာ ပြောပြဖို့ပဲလာတာ။ နောင်ဆိုရင် မင်းတို့လျိုအိမ်ကို သွားရဲရင်…”
ဟိုင်ကန်းက ခဏရပ်လိုက်သည်။ သူသည် နောက်အိုးတစ်လုံးကို ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။
“မင်းတို့ဒီလိုပဲ အဆုံးသတ်သွားမှာပဲ။”
လင်းမိသားစုဝင်အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ကြောက်ရွံ့မှုအပြင် သူတို့တစ်ဦးစီသည်လည်း အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ လျိုမိသားစုက သူတို့ကိုလာခိုင်းတာလား။ သေစမ်း၊ ထိုကံမကောင်းသောအမျိုးသမီးများသည် ဓားပြတွေနဲ့ပါ တကယ်ကြီးသိနေကြတာလား။ ဒါနဲ့သူ့နာမည်ကို ဟိုင်ကန်းလို့ ပြောခဲ့လားလို့။
လင်းသာ့ကျွမ်းနှင့် လင်းသာ့ရှန်းတို့သည် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူသည် ဓားပြမဟုတ်သော်လည်း တစ်ယောက်ထက်မသာပေ။ ချင်းရှီမြို့၏ လူသိများသူဖြစ်ပြီး မြေအောက်လောကနှင့် ရင်းနှီးသည်။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ လျိုမိသားစုက သူနဲ့ဘယ်လိုလုပ်ရင်းနှီးသွားပြီး သူတို့အတွက်တောင် လာခိုင်းနိုင်ရတာလဲ။
သူတို့သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ လုံးဝမလာသည့်အကြောင်းရင်းကို တွေးမိကြသည်။ သူမသည် ဟိုင်ကန်းကို လာခိုင်းထားသောကြောင့်ဖြစ်ပေသည်။ လီရှောင်ကို ကိုင်တွယ်ရန်ပင် အတော်လေးခက်ခဲနေပြီဖြစ်ပြီး ယခုဟိုင်ကန်းပါ ပါလာသည်။ သူတို့ လင်းလန်ဟွာ၏စေ့စပ်ပွဲကို ဒီအတိုင်းမေ့ပစ်လိုက်ရတော့မှာလဲ။
“သခင်ကြီးဟိုင်၊ လျိုမိသားစုရဲ့ လှည့်စားခြင်းကိုမခံပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့သူတို့ဆီသွားတာက…”
ဒုတိယဦးလေးလင်းက ရုတ်တရက်စကားပြောလိုက်သည်။ ဟိုင်ကန်း၏နာမည်ကိုကြားသည်နှင့် သူသည် လူသတ်ဓားပြမဟုတ်ကြောင်းသိရှိသဖြင့် သူသိပ်မကြောက်တော့ပေ။ သူသည် ဟိုင်ကန်း၏နာမည်ကိုလည်း ကြားဖူးသောကြောင့် သူ့ကိုမစော်ကားရဲပေ။ သို့သော် ဟိုင်ကန်းသည် လျိုမိသားစုအတွက် ရပ်တည်ပေးရခြင်းမှာ အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုရှိနိုင်သည်ဟု သူခံစားရသည်။
လီရှောင်သည် သာ့ရှီရွာမှ လူအချို့ကိုစုစည်းပြီး မြို့၏ဆိပ်ကမ်းတွင် ရွှေ့ပြောင်းရေးအဖွဲ့တစ်ခု တည်ထောင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဟိုင်ကန်းနှင့် စီးပွားရေးပြိုင်ဆိုင်နေသည်။ သူသည် ဟိုင်ကန်းသည် လီရှောင်ကြောင့် ဤနေရာသို့လာရောက်သည်ဟု မယုံကြည်ပေ။ လျိုမိသားစုမှ ထိုခွေးမသည် မြို့သို့ မကြာခဏသွားတတ်သည်။ သူမသည် ဟိုင်ကန်းနှင့် အိပ်ပြီး သူ၏ကာကွယ်မှုကို လဲလှယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သူသည် သူတို့ကို သူတို့၏အစစ်အမှန်အရောင်ကို ပြသရမည်၊ သို့မှသာ ဟိုင်ကန်းသည် လျိုမိသားစုထံသို့ သွားရောက်မည်ဖြစ်သည်။
“မင်းတို့လျိုအိမ်ကို ဘာလို့သွားတယ်ဆိုတာ ငါဂရုမစိုက်ဘူး။”
ဟိုင်ကန်းက သူ့ကိုချက်ချင်းဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
***