အဘွားလင်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်

“မင်းက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ပဲ။ အများဆုံးတော့ အဝေးတစ်နေရာကို လက်ထပ်သွားမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကို ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ။”

ပထမဦးလေးလင်းက သူ့အမေကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အမေက သူ့ကိုကြောက်နေပြီဖြစ်သည်။

“အမေ၊ ဒီလောက်ဘက်လိုက်လို့မရဘူး။ ဒါမှမဟုတ် အနာဂတ်မှာ သားတွေထက် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို မှီခိုတာက ပိုကောင်းတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဟွန်း၊ ဒီမတိုင်ခင် လန်ဟွာက ပညာတတ်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဝူမိသားစုရဲ့ ဒုတိယသားနဲ့ စေ့စပ်ထားခဲ့တယ်။ သူ့ကိုလက်ထပ်ပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ဘဝကို ပေးစွမ်းနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အိမ်ထောင်ရေးပျက်သွားပြီ၊ လူတိုင်းလည်း သိသွားပြီ။ အနာဂတ်မှာ ဘာဖြစ်မလဲ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။”

လင်းလန်ဟွာ၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူမအမေ၏စိတ်နေသဘောထားကို ကောင်းကောင်းကြီးနားလည်လေသည်။ သူမက သူမအမေရဲ့ အလိုလိုက်ခြင်းကိုခံခဲ့ရပြီး ငယ်ငယ်ကတည်းက မြှောက်စားခြင်း ခံခဲ့ရတယ်။ ဒါက သူမအမေက သူမကို တကယ်အလိုလိုက်လို့ မဟုတ်ဘူး။ သူမကို ကောင်းကောင်းမွေးမြူပြီး ဘဝကိုပျော်ရွှင်စွာ ဖြတ်သန်းဖို့ အသုံးချချင်တာပဲ။ ဒါကြောင့် သူမအမေကို ပျော်ရွှင်အောင် ဘာပြောရမယ်ဆိုတာ သူမသိတယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ သူမက သူမအမေရဲ့ ပဉ္စမမြောက်သားကလွဲရင် အချစ်ဆုံးကလေးဖြစ်လာခဲ့တယ်။

သူမကို ဈေးကောင်းကောင်းနဲ့ လဲလှယ်ဖို့အတွက် ချမ်းသာတဲ့ မုဆိုးဖိုတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်ပေးတော့မှာ။ သူမက အခိုင်အမာငြင်းဆန်ခဲ့တာရယ်၊ ဝူမိသားစုက ပိုကောင်းတဲ့ အိမ်ထောင်ဘက်တစ်ယောက်ရှိတာရယ်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူမက တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ မိထွေး ဖြစ်နေလောက်ပြီ။

သူမက ဝူမိသားစုနဲ့ တကယ်ကျေနပ်ခဲ့တယ်။ မိသားစုက သိပ်ချမ်းသာတာမဟုတ်ပေမယ့် ဒုတိယသခင်လေးဝူက ငယ်ငယ်ကတည်းက ပညာတတ်တစ်ယောက်ဆိုတော့ သူ့အနာဂတ်က တောက်ပတယ်။ သူမက ဒီတစ်ခါ လက်ထပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် လင်းရှောင်ယွဲ့ဆိုတဲ့ ခွေးမတစ်ကောင်ကြောင့် ပျက်စီးသွားမယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ။

သူမအမေကို စိတ်ငြိမ်အောင်လုပ်ပြီး ဝူမိသားစုရဲ့ကိစ္စက ပြန်ကောင်းလာနိုင်သေးတယ်လို့ ပြောဖို့ အများကြီးကြိုးစားခဲ့ရတယ်။ သူမက ပိုကောင်းတဲ့မိသားစုကို ရှာနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူမအစ်ကိုက သူမကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီ။ သူက သူမရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာ ပျက်စီးသွားပြီ၊ အနာဂတ်မှာ ဘာဖြစ်မလဲ မသိဘူးလို့တောင် ပြောခဲ့တယ်။

မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း အဘွားလင်းက ဒါကိုကြားတော့ ငိုတာရပ်သွားလေသည်။ သူမရဲ့အမူအရာက အတွေးထဲသို့နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။။ အဘွားလင်းက အသိပညာမရှိတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပင်။ သူမက သူမပြောသလိုလုပ်ပြီး သူမကိုထောက်ပံ့ပေးနိုင်တဲ့သူတွေကို အမြဲဘက်လိုက်သည်။ အရင်က သူမသမီးကို ချစ်ခဲ့တာက သူမက နာခံတယ်၊ မိဘကိုရိုသေသမှုရှိတယ်၊ လှတယ်ဆိုတာကြောင့်ပင်။ ဒါပေမဲ့… သူမအကြီးဆုံးသားရဲ့ စကားတွေက မှန်သည်။

ဝူမိသားစုက သူမသမီးကို ပြန်ယူမလားဆိုတာ ပြောရခက်သည်။ မဟုတ်ရင် သူမရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာပျက်စီးသွားရင် အနာဂတ်မှာ ဘယ်သူကသူမကို လက်ထပ်ချင်မှာလဲ။ သူမပဉ္စမမြောက်သားက နာမည်ကြီးလာဖို့ အများကြီးနှစ်တွေ လိုသေးသည်။ သူမမှီခိုနိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောလူတွေက သူမအကြီးဆုံးနဲ့ ဒုတိယသားတွေပဲ မဟုတ်လား။

ဟိုင်ကန်းကို စဉ်းစားမိတော့ သူမရဲ့မျက်နှာမှာ ကြောက်ရွံ့တဲ့အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမက အဲ့ဒီလူရဲ့ နောက်ခံကို မသိတာကြောင့် အခြေအနေက ဒီလောက်ဆိုးသွားလိမ့်မယ်လို့လည်း မထင်ခဲ့ပေ။ သူမ လင်းသာ့ချွေ့နဲ့ ရန်ဖြစ်ခဲ့တာက သူမက အိမ်တွင် အထက်စီးကနေရသည်ကိုကို ကျင့်သားရနေပြီး လင်းသာ့ချွေ့က သူမကို အော်တာကို မခံနိုင်လို့ဖြစ်သည်။ သူမက အပြင်ကလူကို တကယ်ဆန့်ကျင်ချင်တာမဟုတ်သလို လင်းမိသားစုကိုလည်း တကယ်ထိခိုက်စေချင်တာမဟုတ်ပေ။ သူမကလည်း လင်းမိသားစုဝင်တစ်ယောက်ပဲ။ သူမကိုယ်သူမ ဘယ်လိုထိခိုက်စေမှာလဲ။

ပထမဦးလေးလင်းက ခဏစောင့်နေခဲ့ပြီး သူမက တိတ်ဆိတ်နေဆဲ။ သူမနောက်ဆုံးမှာ စကားပြောတော့မည်လုပ်ချိန်တွင် သူ စိတ်ပူလာခဲ့သည်။

“လန်ဟွာ၊ မင်းအစ်ကိုတွေနဲ့ သွားလိုက်။”

အဘွားလင်းက လေသံလေးလေးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ သူမရဲ့အမူအရာက ပြင်းထန်လာသည်။ သူမက လက်ကိုတောင် ဆန့်တန်းပြီး ဘေးကလူကို သူမကိုထူပေးဖို့ အမူအရာပြခဲ့သည်။ ကျန့်ရှီနဲ့ တန့်ရှီက အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးပြီး သူမကိုကူညီပေးခဲ့ပြီး နေရာမှာတင် တောင့်တောင့်ကြီးဖြစ်နေတဲ့ လင်းလန်ဟွာကို တွန်းဖယ်လိုက်သည်။

“အမေ။”

လင်းလန်ဟွာက အဘွားလင်းကို အလျင်အမြန် ခေါ်လိုက်သည်။ သူမရဲ့နှလုံးသားထဲကနေ ထိတ်လန့်မှုက ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။

“ငါက မင်းကို သွားပြီးတောင်းပန်ခိုင်းတာပဲလေ၊ ဘာတွေဖြစ်ပြနေတာလဲ။”

အဘွားလင်းက လင်းလန်ဟွာကို ချက်ချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏သဘောထားက အရင်ကနဲ့ လုံးဝမတူညီတော့ပေ။

***