လင်းလန်ဟွာနှင့် သူမ၏ အစ်ကိုကြီးကြားက ရန်ငြိုး

ပထမဦးလေးလင်းနှင့် ဒုတိယဦးလေးလင်းတို့မှာ မှင်သက်သွားကြသည်။

“ဟွန်း၊ လင်းမိသားစုမှာ မိန်းမတွေအများကြီးရှိပေမယ့် မင်းသမီးတစ်ပါးလို ဆက်ဆံခံရတာ နင်တစ်ယောက်ပဲရှိတယ်။ လယ်ထဲလည်းမဆင်းဘူး၊ အိမ်အလုပ်လည်းမလုပ်ဘူး။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ တခြားသူတွေကိုတောင် ပြဿနာရှာချင်သေးတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့သုံးနှစ်က ကျန့်ရှီက နင့်အဝတ်တစ်ထည်ကို ဖျက်ဆီးမိတော့ နင်သူ့ကို နည်းအမျိုးမျိုးနဲ့ နှိပ်စက်ခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက် သူမိဘအိမ်ပြန်တော့ နင်သူ့ကို လင်းမိသားစုပစ္စည်းခိုးတယ်လို့ မဟုတ်မမှန်စွပ်စွဲပြီး အရိုက်ခံရအောင်လုပ်ခဲ့တယ်။ သူငါးရက်ခြောက်ရက်လောက် အိပ်ရာထဲလဲခဲ့ပြီး ကွာရှင်းရလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ရတယ်!”

ပထမဦးလေးလင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး လင်းလန်ဟွာကို ချက်ချင်းကြည့်လိုက်သည်။ သူဒီအကြောင်းကို မှတ်မိသည်။ ထိုအချိန်က သူ့ဇနီးသည် အိမ်မှအသားခိုးယူခဲ့ပြီး သူ့အငယ်ဆုံးညီမက တွေ့ရှိခဲ့သည်။ မိသားစုတစ်ခုလုံး သိရှိသွားခဲ့သည်။ ကျန်းရှီက ထိုအချိန်က ဝန်မခံခဲ့သောကြောင့် သူသူမကို နှစ်ချက်ရိုက်ပြီးမှ ငိုယိုကာ ဝန်ခံခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က သူ့အမေက သူ့ဇနီးကို ကွာရှင်းခိုင်းခဲ့သည်။ သူကတော့ သဘောမတူနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ကလေးသုံးယောက်မှာ ငယ်ရွယ်ခြင်းမရှိတော့ပေ။ ကျန့်ရှီကိုကွာရှင်းလိုက်လျှင် သူတစ်သက်လုံး တစ်ကိုယ်တည်းနေရပေမည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သူမကို ကိုယ်ထိလက်ရောက်အပြစ်ပေးပြီးနောက် ဤကိစ္စပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထိုအဖြစ်အပျက်နောက်ပိုင်း ကျန်းရှီသည် သူ့အပေါ် ယခင်ကဲ့သို့ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူက ဇနီးမှာ အသိတရားမဲ့သူဟု ထင်ခဲ့သည်။ သူသူမကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သော်လည်း သူမက ကျေးဇူးမသိတတ်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့ဇနီးမှာ မဟုတ်မမှန်စွပ်စွဲခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်နေမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့ပြောလိုက်သောအခါ သူယုံကြည်သွားသည်။ သူ့ဇနီး၏ စိတ်နေစိတ်ထားအရ ဤမျှကြာပြီးနောက် ဤကိစ္စအတွက် သူ့အပေါ် အဘယ်ကြောင့် ဒေါသထွက်နေဦးမည်နည်း။ သူယခု သေချာစဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။ ကျန့်ရှီသည် သူနှင့်နှစ်ပေါင်းများစွာ လက်ထပ်ခဲ့ပြီး သူတို့ကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဆက်ဆံခဲ့သည်။ သူမသည် လင်းမိသားစုမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ သူမ၏မိသားစုထံသို့ ပြန်ယူမသွားခဲ့ဖူးပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူမသည် ရံဖန်ရံခါ သူမ၏မိသားစုထံမှ ပစ္စည်းများကို ပြန်ယူလာတတ်သည်။ ဤသို့စဉ်းစားမိသဖြင့် ပထမဦးလေးလင်း၏ အမူအရာပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် လင်းလန်ဟွာကို ချက်ချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“မိန်းကလေးလင်းပြောတာ အမှန်ပဲလား။”

သူ၏အသံမှာ တုန်ယင်နေသည်။ သူသည် သူ့အငယ်ဆုံးညီမကို အလိုလိုက်ခဲ့သည်။ ဤနှစ်များတစ်လျှောက် သူ့အငယ်ဆုံးညီမက သူ့ဇနီးကို အနိုင်ကျင့်ကြောင်း သူသိသည်။ သို့သော် သူ့မိဘများက သူ့အငယ်ဆုံးညီမကို ချစ်သောကြောင့် သူ့ဇနီး၏ တိုင်ကြားချက်များကို သူဘယ်တော့မှ အလေးမထားခဲ့ပေ။ သို့သော် သူမသည် သူ့ဇနီးကို မတရားပြုကျင့်ပြီး သူ့ကို ကွာရှင်းလုနီးပါးဖြစ်စေခဲ့တယ်လား။ ဘယ်လောက်တောင် ရက်စက်လိုက်သလဲ…

လင်းလန်ဟွာမှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူမသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏စကားများကို ချေပလိုသော်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့က မတ်တပ်ရပ်နေပြီး သူမက ဒူးထောက်နေသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့ပတ်လည်တွင် လူများစွာရှိသောကြောင့် သူမသည် သူမနှင့် အမှန်တကယ် မငြင်းခုံရဲပေ။ ဒါဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ။ ပထမဦးလေးလင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဤသည်မှာ ဝန်ခံခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

“နင်…”

သူဒေါသထွက်သွားသည်။ သူရှေ့သို့တိုးပြီး လင်းလန်ဟွာကို တိုက်ခိုက်တော့မည့်ဆဲဆဲ လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့ကိုတားလိုက်သည်။

“ရပ်လိုက်။ အခုက ရှင်တို့နဲ့ ကျွန်မတို့လျိုမိသားစုကြားက ကိစ္စကို ဖြေရှင်းရမှာ။ ရှင့်မှာ ရန်ငြိုးတွေရှိရင် နောက်မှပြန်ပြီး ဖြေရှင်းကြပေါ့။”

ပထမဦးလေးလင်း၏ နှလုံးခုန်သံမြန်သွားပြီး သူနောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ လင်းလန်ဟွာမှာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူမသည် လင်းရှောင်ယွဲ့က စကားဝင်ပြောပြီး သူမအစ်ကို၏ ရိုက်နှက်ခြင်းမှ ကယ်တင်ခဲ့သည့်အတွက် အနည်းငယ် ဝမ်းသာမိသည်။

ဒုတိယဦးလေးလင်းက ပထမဦးလေးလင်းကို ရောထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် သူစိုးရိမ်လာသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့က လန်ဟွာသည် သူမ၏အကြီးဆုံးယောက်မကိုသာမက ဒုတိယယောက်မကိုပါ အနိုင်ကျင့်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ သူ့ဇနီးသည်လည်း သူ့အငယ်ဆုံးညီမ၏ မဟုတ်မမှန်စွပ်စွဲခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်နိုင်လောက်လား။ သူတန့်ရှီနှင့်အတူ နေခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရာ သူ၏အကြီးဆုံးအစ်ကိုကဲ့သို့ ဇနီးကို ကွာရှင်းလုနီးပါးမဖြစ်ခဲ့သည့်အတွက် ကံကောင်းသည်ဟု သူခံစားရသည်။ ဤသို့စဉ်းစားမိသဖြင့် သူပိုမိုစိတ်အေးသွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ၏အမူအရာကိုမြင်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

***