ဒုတိယမြောက် မူလတာအိုမြေ၊ သူတော်စင်ကောင်းကင်ဖြူကို ထပ်မံ၍တွေ့ဆုံခြင်း

အချိန်ကြာကြာတုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူတော်စင်အထွတ်ထိပ်သည် ချက်ခြင်းပင် လန်ယွဲ့ဟွားနှင့် ဒေါသမုန်တိုင်းကို လောကသစ်အတွင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုအား သတင်းပို့လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင်ဤလောကသစ်သို့ဝင်လာသည့် တာအိုဖွဲ့စည်းခြင်းသူတော်စင် စုစုပေါင်းဆယ်ဦး ရှိပါသည်။

သူတော်စင်အထွတ်ထိပ်သည် လန်ယွဲ့ဟွားနှင့် ဒေါသမုန်တိုင်းတို့အား သူတို့နှင့်လာ၍ပူးပေါင်း၍ တာအိုဖွဲ့စည်းခြင်းသူတော်စင်သုံးဦးနှင့် ဤခုခံခြင်းအစီအရင်အား အကျယ်ချဲ့နိုင်ရန် စီစဉ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ထိုအရေးကြီးသည့်နေရာ၌ မမျှော်လင့်ထားသည့်အခြေအနေနှင့်တွေ့ကြုံရလျှင် လုံလောက်သောစွမ်းအား ရှိစေရန် သေချာစေဖို့ဖြစ်ပါသည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့သည် သူတို့ရှာတွေ့ထားသည့် မူလတာအိုမြေသည် အရေးကြီးကြောင်းကို သတိပြုမိပါသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုစုံတွဲသည် ထွက်ခွာရန် အလောတကြီးမလုပ်ပေ။ ထိုအစား သူတို့သည် လန်ယွဲ့ဟွားနှင့်အခြားသူများ ရောက်သည်ကို စောင့်ပြီးမှထွက်ခွာရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

အဆုံးတွင် သူတို့၏ ပန်းတိုင်မှာ မူလတာအိုမြေကိုကာကွယ်ရန်အပြင် သူတို့ကိုယ်တိုင်အတွက် အကျိုးအမြတ်ရှာရန်လည်းဖြစ်ပါသည်။

ယခုမူ သူတို့သည် မူလတာအိုမြေတစ်ခုကိုတွေ့ပြီးဖြစ်သည်။

နောက်ထပ်မူ သူတို့သည် အခြားတစ်ခုကိုသာရှာဖွေရန်လိုအပ်ပြီး သူတို့၏မစ်ရှင် အဆုံးသတ်တော့မည် ဖြစ်ပါသည်။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် ပြည့်စုံစွာအောင်မြင်ခြင်းဖြစ်သည်။

သေချာပါသည်။

လက်ရှိအခြေအနေနှင့် အကယ်၍ သူတို့သည် အခြားမူလတာအိုမြေအား မရှာလျှင်လည်း ပြသနာရှိမည်မဟုတ်ပါ။

သို့ရာတွင် အကယ်၍သူတို့မလုပ်ပါက အခြားသူများက ရှာတွေ့သွားမည်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အခြားဂိုဏ်းလက်ထဲသို့ကျရောက်သွားပါက ၎င်းသည် ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းနှင့် မိုးကြိုးချိုင့်ဝှမ်း၏ ဆုံးရှုံးမှုဟု သတ်မှတ်နိုင်ပါသည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့သည် ထိုသို့မဖြစ်စေချင်ပါ။

ထို့ကြောင့်။

ထိုသို့သောရလဒ်ကို ကာကွယ်ရန်၊ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့သည် သူတော်စင်အရှင်အထွတ်ထိပ်နှင့် လန်ယွဲ့ဟွားတို့အားနှုတ်ဆက်ကာ ဒုတိယမူလတာအိုမြေအား ရှာရန်ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

သို့ရာတွင် ထိုရှာဖွေခြင်းသည် အချိန်များစွာကြာမြင့်ခဲ့ပြီး သူတို့အား နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်စေခဲ့ကာ နောက်ဆုံး၌ တာအိုစဉ်းချက်အား မဟာမြစ်၏အပေါ်တွင် သဲလွန်စကို အာရုံခံလိုက်မိကြသည်။

သူတို့အံ့အားသင့်သွားရလောက်အောင်ပင် သူတို့သည် ပထမဆုံးရောက်လာသူများမဟုတ်ကြပေ။ ချင်ခုန်းခန်းမမှ သူတော်စင် ကောင်းကင်ဖြူက သူ၏ဂိုဏ်းမှအခြားသူများဖြင့် ရောက်နေကြလေသည်။

ကံကောင်းစွာပင် ခုခံခြင်းအစီအရင်က မချရသေးပဲ ထိုမြေသည်ချင်ခုန်းခန်းမမှ တရားဝင် သိမ်းယူပြီးခြင်း မရှိသေးပေ။

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့၏ရောက်လာခြင်းသည် သူတော်စင်ကောင်းကင်ဖြူနှင့် သူတို့အဖွဲ့၏ အမူအရာများအား မဲမှောင်သွားစေသည်။

ရှင်းလင်းနေသည်မှာ နှစ်ဘက်စလုံးက မူလတာအိုမြေ၏ အရေးပါမှုနှင့်တန်ဖိုးကို နားလည်ပြီးဖြစ်ကြသည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့သည် စကားလုံးများဖြင့် အချိန်ဖြုန်းနေရန်ဆန္ဒမရှိဘဲ သူတော်စင်ကောင်းကင်ဖြူနှင့် သူ၏အဖော်များအား လှုပ်ရှားရန် အဆင့်သင့်လုပ်လိုက်သည်။

ယခင်က သူတော်စင် ကောင်းကင်ဖြူကဲ့သို့ တာအိုဖွဲ့စည်းခြင်းသူတော်စင်အရှင်တစ်ဦးအား ရင်ဆိုင်ရခြင်းက သူတို့အားသတိထားစေမည်ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် နှစ်ပေါင်းရာချီဂူပိတ်ကျင့်ကြံပြီးနောက်၊ အထူးသဖြင့် ကျန်းချန်ရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မွမ်းမံခြင်းသည် အဆင့် ၇နောက်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ပြီးဖြစ်ကာ သူ၏မူလဝိညာဉ်ရတနာသည် ကောင်းကင်ဆက်ဝိညာဉ်ရတနာအဖြစ်အဆင့်တက်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ သူတော်စင်ကောင်းကင်ဖြူအပေါ်စိုးရိမ်မကင်းဖြစ်မှုက ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

ထိုအပြင် သူတော်စင်ကောင်းကင်ဖြူသည် ယွင်ရီကျန်းက သူ့၏ ကျင့်ကြံခြင်းသက်တမ်း နှစ်သုံးထောင်အား ယူသွားခြင်းသည် သူ၏အင်အားကို ပြင်းထန်စွာထိခိုက်စေခဲ့သည်။

ယခုမူ သူသည် တာအိုဖွဲ့စည်းခြင်းသူတော်စင်၏ အစစ်အမှန်စွမ်းအားကို ထုတ်နိုင်ခြင်းမရှိပါ။

ထိုအခြေအနေသည် ပြင်းထန်လာတော့မည့်အချိန်တွင် အဝေးရှိကောင်းကင်မှ များစွာသော ဂိုဏ်းများမှ ပိုင်ဆိုင်သည့် များစွာသောအလင်းများသည် ချဉ်းကပ်လာနေကြလေသည်။

အသစ်ရောက်လာသည့်သူများသည် ကျန်းချန်ရွှမ်၊ ရှန်းရူယန်နှင့် သူတော်စင်ကောင်းကင်ဖြူတို့၏ အမူအရာကို ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

ထိုအဝေးမှပုံရိပ်များနီးကပ်လာခဲ့သည်နှင့် ရင်းနှီးသော မျက်နှာများအပါအဝင် သူတို့၏ အထောက်အထားများပေါ်လာကြသည်။

သူတို့အထဲတွင် နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ကောင်းပိုင်ယွဲ့လည်းပါပြီး နတ်ဘုရားအရိပ်ဂိတ်၊ ချင်မိသားစုနှင့် အရိုးအထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းမှအချို့လူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤသည်ကိုမြင်လျှင် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့သည် ဤမူလတာအိုမြေကို ကိုယ်တိုင် သိမ်းပိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာပင် သူတို့သည် အခြားမူလတာအိုမြေတစ်ခုကို ကာကွယ်ထားပြီဖြစ်ကာ ၎င်းသည်လည်းသာမန်တစ်ခုမဟုတ်သောကြောင့် သူတို့၏စိတ်ပျက်မှုအား အနည်းငယ် လျော့ကျစေသည်။

မဟုတ်လျှင် ၎င်းသည် ကြီးမားသည့်ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်လိမ့်မည်။

“ဟားဟား ညီအစ်ကိုကျန်း၊ လောကသစ်ရဲ့ခရီးမှာ ခင်ဗျားနဲ့ တစ်ခေါက်တော့ကြုံရမယ်ဆိုတာ ကျုပ်သိနေတယ်။” ကောင်းပိုင်ယွဲ့က လှိုက်လှိုက်လဲလဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့ထံမှ မိုင်အနည်းငယ်အကွာတွင် သူ့အဖွဲ့သားများနှင့်အတူ ရပ်လိုက်လေသည်။

အခြားဂိုဏ်းမှကျင့်ကြံသူများသည် အဝေးမှရပ်နေကြပြီး သူတို့အားလုံးသည် ထိုနေရာ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကိုသတိပြုမိကြကာ စိတ်ဝင်စားစွာကြည့်နေကြလေသည်။

ရုတ်တရက် နတ်ဘုရားအရိပ်ဂိတ်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ပြောလိုက်လေသည်။

“ဒါက သမိုင်းဝင် မူလတာအိုမြေလား?”

“မူလတာအိုမြေ?”

ထိုနာမည်ကိုကြားသည်နှင့် ကောင်းပိုင်ယွဲ့အပါအဝင် ရှိနေသည့်လူတိုင်းသည် မျက်လုံးများ ကျဉ်းသွားကြသည်။

ရှိနေသည့်လူတိုင်းသည် နတ်ဘုရားအရိပ်ဂိတ်မှ ကျင့်ကြံသူမပြောမီတွင်ပင် ထိုနေရာ၏ ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်းအား အာရုံခံစားမိကြပြီးဖြစ်သည်။

ယခုမူ ထိုအခြေအနေသည် ပွင့်လင်းသွားပြီဖြစ်ကာ ထိုနေရာ၏အရေးကြီးပုံအား လူတိုင်း သိသွားကြပြီဖြစ်ပါသည်။

ထိုအချိန်တွင် အလွန်သုန်မှုန်နေသည့်သူမှာ ခြွင်းချက်မရှိ သူတော်စင်ကောင်းကင်ဖြူပင်ဖြစ်သည်။

သူ၏ဂိုဏ်းဖြစ်သည့် ချင်ခုန်းခန်းမသည် ထိုနေရာသို့ပထမဆုံးရောက်ပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် မူလတာအိုမြေအားရယူရန် မျှော်လင့်ထားပေသည်။

သို့သော် ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းနှင့် မိုးကြိုးခန်းမှမှလူများရောက်လာသည်သာမက ယခုမူ အခြားဂိုဏ်းများမှလည်း ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။

ရှင်းလင်းစွာပင် လက်ရှိအခြေအနေအရ ချင်ခုန်းခန်းမ၏ မူလတာအိုမြေအား တစ်ဦးတည်းရယူလိုသည့် မျှော်လင့်ချက်မှာ လွယ်ကူမည်မဟုတ်တော့ပါ။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ရုတ်တရက် လူတိုင်းကိုကြည့်ကာ အသံနိမ့်ဖြင့်ပြောလိုက်လေသည်။

“အားလုံးပဲ။ ကျွန်တော်တို့ချင်ခုန်းခန်းမက ဒီနေရာကို ပထမဆုံးတွေ့ခဲ့တာပါ။

ကျွန်တော်ဒီနေရာကိုလက်လျော့ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းလိုချင်ပါတယ်၊ ဘယ်လိုထင်လဲ?”

ထိုတည်နေရာအား လက်လျော့ရန်အကြံပြုပြီးနောက် ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ၅၀ရာခိုင်နှုန်းတောင်းခြင်းသည် အနည်းဆုံး အချို့ညှိနှိုင်းမှုများပြုလုပ်နိုင်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ကျန်းချန်ရွှမ်က ထေ့ငေါ့ကာတုံ့ပြန်လိုက်ပေသည်။

“သူတောင်စင်ကောင်းကင်ဖြူ၊ ခင်ဗျားအပြည့်အဝမနိုးသေးဘူးလား?

ခင်ဗျားတို့ ချင်ခုန်းခန်းမက ဒီကိုပထမဆုံးရောက်တာနဲ့ ဒီနေရာရဲ့ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ဘာလို့ ယူရမှာလဲ?

ကျွန်တော်သဘောမတူဘူး။”

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်မှာရှင်းပါသည်။ သူတို့နှင့် ချင်ခုန်းခန်းမ၏အခြေအနေကို ကြည့်ကာ သူသည် သူတို့နှင့်ဆန့်ကျင်ရန် မည့်သည့်အခွင့်အရေးကိုမဆို အသုံးချမည်ဖြစ်ပါသည်။

၅၀ ရာခိုင်နှုန်း

ဘယ်လိုဟာသမျိုးလဲ?

ချင်ခုန်းခန်းမအား ထိုနေရာအားထိန်းချုပ်စေခြင်းသည် ရယ်ဖွယ်ဖြစ်ပါသည်။

“ကျန်း..ချန်..ရွှမ်”

သူတော်စင်ကောင်းကင်ဖြူသည် ကျန်းချန်ရွှမ်၏အမည်ကို အံကြိတ်ကာပြောလိုက်ပြီး သူ၏ ကျန်းချန်ရွှမ်အပေါ်ရှိနေသည့် သတ်ဖြတ်ခြင်း ရည်ရွယ်ချက်အား မဖုံးကွယ်ထားတော့ပါ။

***