လင်းယုန်စီးခြင်း
Vol. 9 Ch. 137
မန်နျိုခရိုင်မြို့အပြင်ဘက် မိုင်ပေါင်းများစွာအကွာ၊ တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ဒါဇင်ကျော်သည် အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့ကို ဦးဆောင်နေသူမှာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်ဝမ်တောက် ဖြစ်သည်။
နေ့လည်ခင်းသို့ ရောက်နှင့်ပြီဖြစ်ပြီး နေသည် ပြင်းထန်စွာပူလောင်နေသည်။ သို့သော် မန်နျိုခရိုင်မြို့တစ်ခုလုံးသည် ထူးဆန်းသော အဖြူရောင်မြူခိုးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ အတွင်းမှ မှိန်ဖျော့ပြီး ထူးဆန်းသော ဝံပုလွေဟိန်းသံများကို ကြားနိုင်ပြီး ကျောရိုးတွင် ချမ်းစိမ့်သွားစေသည်။
ဤသို့သော ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ရှောင်ဝမ်တောက်သည် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်ရန် အတွေးပင်မရှိပေ။
ဤကျယ်ပြန့်သော အဖြူရောင်မြူခိုးသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ်ကျော်က မိစ္ဆာအပျက်အစီးများကို သူ့ကို သတိရစေသည်။ ထိုနေရာသည်လည်း မြူခိုးနှင့် အဆိပ်ရှိသော အဆိပ်ငွေ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဤနေရာနှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။
သူသည် ခရိုင်မြို့တစ်ခုလုံးသည် ကြီးမားသော အစီအရင်တစ်ခုအတွင်း၌ ရှိနေသည်ဟု သံသယရှိသည်။ မဟုတ်လျှင် ဤမျှပြင်းထန်သော နေရောင်ခြည်ဖြင့် ၎င်းသည် အဖြူရောင်မြူခိုးကိုပင် မဖယ်ရှားနိုင်ဘဲ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ခရိုင်မြို့ဧရိယာမှလွဲ၍ ပတ်ဝန်းကျင်ဧရိယာများသည် အဖြူရောင်မြူခိုးဖြင့် လုံးဝဖုံးလွှမ်းမနေပေ။ ခရိုင်မြို့ရှိ လူများသည် မည်သို့နေထိုင်နေကြသည်ကိုမူ မသိရပေ။
သူတို့သည် အားလုံးသေဆုံးသွားခြင်းမဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူတို့သည် ကောင်းမွန်သောအခြေအနေတွင်လည်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ညီညွတ်ရေးတောင်ထွတ်သခင် ဟော်ရှူဝမ်သည် သိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့နှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသည်။
“ဆရာဦးလေး၊ ဒီမှာလည်း အစီအရင်တစ်ခု တည်ထောင်ထားတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ။ ဘိုးဘေးကို ထွက်လာခိုင်းရင် မကောင်းဘူးလား။”
ဟော်ရှူဝမ်သည် သူ၏အသံကို လျှို့ဝှက်စွာလွှင့်လိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ ဘိုးဘေးကို အသေးအဖွဲကိစ္စတိုင်းအတွက် ဒုက္ခမပေးနိုင်ဘူး။”
ရှောင်ဝမ်တောက်သည် လျှို့ဝှက်အသံလွှင့်ခြင်းမှတစ်ဆင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူ၏အမြင်တွင် ယခင်အပျက်အစီးများကို တူးဖော်ခြင်းသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ပုဂ္ဂလိကကိစ္စဖြစ်သော်လည်း ဤမိစ္ဆာခြေရာသည် တရားဝင်လုပ်ငန်းဖြစ်သည်။
ဘိုးဘေးသာ ပေါ်လာပါက ထိုအကြီးအကဲ၏ အထောက်အထားကို ပေါက်ကြားသွားစေမည်မဟုတ်လော။
ထို့အပြင် သူသည် ထိုအကြီးအကဲအား မကြာခဏအကူအညီတောင်းခြင်းသည် သူတို့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည်ကို စိုးရိမ်ပြီး သူတို့သည် နောင်တွင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ထိုအခါ သူသည် သေသည်အထိ နောင်တရပေလိမ့်မည်။
လုံးဝမလွှဲမရှောင်သာသည့် အခြေအနေမဟုတ်လျှင် ထိုအကြီးအကဲကို မနှောင့်ယှက်ရပေ။
“ဒါပေမဲ့ ဒီမန်နျိုခရိုင်မြို့က အဖြူရောင်မြူခိုးနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတယ်၊ သေချာပေါက်အစီအရင်တစ်ခုရှိတယ်။ ငါတို့အစီအရင်သခင်တွေက ဘာမှလုပ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူးထင်တယ်။”
ဟော်ရှူဝမ်က ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆို မင်းသားချီအိမ်တော်က လူတွေကို စောင့်လိုက်ကြရအောင်။ သူတို့က အစီအရင်သခင်တွေနဲ့အတူ ယူလာသင့်တယ်။”
ရှောင်ဝမ်တောက်က ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။
သူတို့သည် မိစ္ဆာအပျက်အစီးများကို ယခင်တူးဖော်စဉ်က အလွန်အကျွံဆုံးရှုံးမှုများကို ခံစားခဲ့ရသောကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် မည်သည့်မိစ္ဆာသတ္တဝါကိုမျှ မမြင်ရသေးဘဲ မန်နျိုခရိုင်မြို့အတွင်းမှ အခြေအနေသည် မည်သို့ဖြစ်သည်ကို မည်သူမျှမသိပေ။
ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ အစီအရင်သခင်အချို့ တက်လာကြသည်။ သူတို့သည် မန်နျိုခရိုင်မြို့အနီးသို့ အခြေအနေစစ်ဆေးရန် သွားခဲ့ကြသည်။
“ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်၊ ဒီနေရာက အစီအရင်က မိစ္ဆာအပျက်အစီးတွေထဲက အစီအရင်တွေနဲ့ နည်းနည်းဆင်တူတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့အစီအရင်ကျွမ်းကျင်မှုတွေက အရမ်းညံ့ဖျင်းတော့ ဒါကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်က တာအိုမိတ်ဆွေ လီက ငါတို့ထက် အစီအရင်တွေမှာ အများကြီးပိုကျွမ်းကျင်တယ်။ ပြီးတော့ သူက ဒီအစီအရင်စနစ်အပေါ်မှာ သုတေသနအချို့ရှိပုံရတယ်၊ သူ တစ်ခုခုဖော်ထုတ်နိုင်ကောင်း ဖော်ထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်။”
အစီအရင်သခင်ကြီး ဝမ်က ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒီလီချန်က အစီအရင်တွေမှာ တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်ကျွမ်းကျင်လို့လား။”
ရှောင်ဝမ်တောက်က အံ့ဩစွာမေးလိုက်သည်။
“သူက တကယ်ပဲ အရမ်းကျွမ်းကျင်ပါတယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ထက် အများကြီးပိုကျွမ်းကျင်တယ်။”
အစီအရင်သခင် ဝမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ်အတွင်း သူတို့သည် မကြာခဏအစီအရင်များအတူတကွဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး သူတို့သည် များစွာအကျိုးအမြတ်ရရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုက်တောင်အစီအရင်မှတ်တမ်းသာ ပြင်းထန်စွာမပြည့်စုံခဲ့ပါက သူတို့သည် အစီအရင်များ၏ ဘုံသို့ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ဝင်ရောက်နှင့်လောက်ပြီဖြစ်သည်။
“ဆရာဦးလေး၊ ဒါဆို လီချန်ကို စမ်းကြည့်ခိုင်းလိုက်ပါ။”
ဟော်ရှူဝမ်က ပြောလိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး။”
ရှောင်ဝမ်တောက်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “ဒီနေရာက အန္တရာယ်အရမ်းကြီးမားတယ်။ မမျှော်လင့်တာတစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ငါတို့တောင်မှ သူ့ကို မကာကွယ်နိုင်လောက်ဘူး။ မင်းသားချီအိမ်တော်က လူတွေကို စောင့်လိုက်ကြရအောင်။”
လီချန်၏ ထိုအကြီးအကဲနှင့် ဆက်သွယ်မှုကို မပြောဘဲ။ ထိုဆက်သွယ်မှုမရှိလျှင်ပင် လီချန်သည် အစီအရင်များနှင့် သိုင်းပညာနှစ်ခုစလုံးတွင် အရည်အချင်းရှိပြီး သူ၏ရှေ့တွင် တောက်ပသောအနာဂတ်ရှိသည်။ သူသည် လီချန်အား ဤမျှကြီးမားသော စွန့်စားမှုတစ်ခုကို သေချာပေါက်မပြုလုပ်စေနိုင်ပေ။
ဟော်ရှူဝမ်သည်လည်း ထိုသို့ထင်သည်။ ယခင်မိစ္ဆာခြေရာများအရ ၎င်းတို့ကို ရှင်းလင်းခြင်းသည် မကြာခဏဆိုသလို ကြီးမားသော တန်ကြေးတစ်ခုဖြင့် လာသည်။ ထို့အပြင် ဤမိစ္ဆာခြေရာသည် အစီအရင်တစ်ခုနှင့်အတူ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းသည် ယခင်မည်သည့်မိစ္ဆာခြေရာထက်မဆို များစွာပိုမိုပြင်းထန်နိုင်ပေမည်။
......
အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်
‘ဒေါင် ဒေါင်’
ကြည်လင်သော ခေါင်းလောင်းသံ မြည်ဟည်းလာသည်။
လီချန်သည် ခေါင်းလောင်းသံတွင် နစ်မြုပ်နေပြီး သူ၏သွေးနှင့်ချီသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် လှိုင်းထန်နေသည်ကို ခံစားရသည်၊ သူ၏ကောင်းကင်ဘုံသားစစ်မှန်သောဆေးလုံးအတွင်းမှ စစ်မှန်သောချီသည် ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေသည်။
ချက်ချင်းပင် သူသည် ဓားရှစ်ချီးကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကျင့်ကြံစပြုလိုက်သည်။
လေ့ကျင့်မှုတစ်ပတ်လည်ပြီးနောက် လီချန်သည် တစ်ကိုယ်လုံးပေါ့ပါးလန်းဆန်းသွားသည်ကို ခံစားရသည်။
ရုတ်တရက် သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုဖြတ်သွားပြီး သူသည် စနစ် panel ပေါ်မှ နောက်ဆုံးသတင်းအချက်အလက်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံသား (အလယ်ပိုင်းအဆင့် ၄၂/၁၀၀)။
အချိန်ခေါင်းလောင်း (နိယာမ ၈၄၉၆/၁၀၀၀၀)။
မဟာမြစ်ဓားချီ (ဒုတိယအဆင့် ၂၂/၁၀၀)။
နှလုံးသားမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက် (ကောင်းကင်ပုံရိပ် ၁၃/၁၀၀)။
သွေးနှင့်ချီဘုံနန်း (၁၁/၁၀၀)။
ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းအစီအရင်လက်စွဲ (ကျွမ်းကျင်မှု ၉၇/၁၀၀)။
သုံးနှစ်ကြာကျင့်ကြံမှု၊ ယေဘုယျအားဖြင့် တိုးတက်မှုရှိသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အနည်းငယ်နှေးကွေးနေဆဲဖြစ်သည်။ ကူညီ၍မရပေ။ ကျင့်ကြံမှုဘုံမြင့်မားလေ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်နှေးကွေးလေဖြစ်သည်။ တိုးတက်မှုအနည်းငယ်တိုင်းသည် အချိန်များစွာလိုအပ်သည်။
တကယ်တော့ သူ၏ကျင့်ကြံမှုအရှိန်သည် လုံလောက်စွာမြန်ဆန်နေပြီဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံသား သိုင်းပညာရှင်များစွာသည် သူတို့၏တစ်သက်လုံး ကောင်းကင်ဘုံသား၏ အစောပိုင်းအဆင့် သို့မဟုတ် အလယ်ပိုင်းအဆင့်တွင် ရပ်တန့်နေနိုင်ပေမည်။
သူသည် တည်ငြိမ်စွာတိုးတက်နေနိုင်သည့်အချက်သည် ကြီးမားသော ကောင်းချီးတစ်ခုဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
“ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းအစီအရင်လက်စွဲက ကိုးဆယ့်ခုနစ်မှတ်တိုးတက်မှုမှာ ရှိနေပြီ။ ဒါက မကြာခင် အသေးစားပြီးမြောက်ခြင်းကို ရောက်တော့မယ်ထင်တယ်။”
လီချန်က သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။
ဤသုံးနှစ်အတွင်း သူသည် ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းအစီအရင်လက်စွဲကို လေ့လာခြင်းကို ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ အထူးသဖြင့် သူသည် အစီအရင်ချိုင့်ဝှမ်းသို့ မကြာခဏသွားရောက်ပြီး အခြားအစီအရင်သခင်များနှင့် အကြံဉာဏ်များဖလှယ်ပြီးနောက် သူ၏အစီအရင်တိုင်ငါးခုအပေါ် သုတေသနပြုခြင်းနှင့် ၎င်းတို့ကို တည်ထောင်ရန်ကြိုးပမ်းမှုများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ၏တိုးတက်မှုသည် အလွန်လျင်မြန်ခဲ့သည်။
ဤသို့တွေးမိပြီး သူသည် ခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်မှ ခုန်ချကာ သူ၏အရွယ်အစားသည် ပို၍ပို၍ကြီးမားလာသော ရှောင်ဟေးကို အားဖြည့်ဆေးလုံးတစ်လုံးကျွေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ရှောင်ဟေး၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ ယခုအခါ ရှောင်ဟေး၏ အရွယ်အစားသည် ပျံသန်းမှုအတွက် လူတစ်ဦးကို သယ်ဆောင်ရန် လုံလောက်စွာကြီးမားသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာမခံနိုင်ပေ။
သူရှောင်ဟေးအပေါ် ဤမျှများစွာရင်းနှီးမြှုပ်နှံရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် ကောင်းကင်တွင် ပွင့်လင်းစွာနှင့် ရိုးသားစွာပျံသန်းနိုင်ရန် မဟုတ်လော။
‘ရှီး!’
ရှောင်ဟေးသည် အော်မြည်ပြီး သူ၏တောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်ကာ ပျံသန်းလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အားစိုက်ထုတ်မှုအချို့ဖြင့် ပျံသန်းနေသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အတော်လေးတည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။
လီချန်သည် ရှောင်ဟေး၏ ကျောပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး မလှုပ်မယှက်၊ ထိုနေရာတွင် အမြစ်တွယ်နေသကဲ့သို့ပင်။
လူတစ်ဦးကို သယ်ဆောင်နေသောကြောင့် ရှောင်ဟေးသည် အလွန်မြင့်မားစွာမပျံသန်းဘဲ တောင်အောက်သို့ လျှောဆင်းသွားသည်။
လျူမင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အလွန်မနာလိုဖြစ်နေသည်။ ပျံသန်းခြင်း!
ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ၎င်းပေါ်တွင် ထိုင်ရန် မဝံ့ပေ။ သူသာ ပြုတ်ကျပါက သူသည် သေဆုံးခြင်းမရှိလျှင်ပင် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရမည်ဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ရှောင်ဟေးက သူ့ကို ၎င်းပေါ်တွင် ထိုင်ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ခြင်းဖြစ်သည်။
လီချန်သည် ရှောင်ဟေးကို စီးနင်းကာ အနိမ့်ပိုင်းတွင် တစ်လျှောက်လုံးပျံသန်းသွားသည်။ သူသည် လမ်းကြောင်းလွှဲပြီး အတွင်းစည်းသို့ မဝင်ရောက်သောကြောင့် လူအနည်းငယ်သာ သူ့ကို မြင်သည်။
အစီအရင်ချိုင့်ဝှမ်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ လီချန်သည် ရှောင်ဟေး၏ ကျောကို ပုတ်လိုက်သည်။ ရှောင်ဟေးသည် အော်မြည်ပြီး ထိုးဆင်းလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် အကြိမ်အနည်းငယ်ပတ်ပတ်လည် ပျံဝဲပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။
လီချန်သည် ရှောင်ဟေး၏ ကျောပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်ကိုလီ။”
အစီအရင်ချိုင့်ဝှမ်းမှ အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ဦးသည် အလျင်အမြန်ရှေ့တက်လာပြီး လေးစားစွာနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“အစီအရင်သခင် ဝမ်နဲ့ တခြားသူတွေ ဘယ်မှာလဲ။”
လီချန်က မေးလိုက်သည်။
“အစီအရင်သခင် ဝမ်နဲ့ တခြားသူတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က ထွက်ခွာသွားကြတယ်၊ ထိုက်ဖင်ခရိုင်၊ မန်နျိုခရိုင်မှာ မိစ္ဆာခြေရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတယ်လို့ ပြောတယ်။”
အလုပ်ကြမ်းတပည့်က အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။
“မိစ္ဆာခြေရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတယ်?”
လီချန်သည် အလွန်အံ့ဩသွားသည်။
သူသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ်အတွင်း မိစ္ဆာခြေရာများပေါ်ပေါက်လာသည့် အဖြစ်အပျက်များကို ရံဖန်ရံခါကြားဖူးသည်။ သို့သော် မိစ္ဆာခြေရာတစ်ခုအတွက် အစီအရင်သခင် ဝမ်နှင့် အခြားသူများကို အဘယ်ကြောင့် လိုအပ်မည်နည်း။
နေပါဦး၊ မန်နျိုခရိုင်၊ ထိုက်ဖင်ခရိုင်? ဤနေရာအမည်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှရင်းနှီးနေသနည်း။
သူသည် ထိုထိုက်ဖင်သမိုင်းဝင်ဂူကို မတွေးဘဲမနေနိုင်တော့ပေ၊ ၎င်းသည် ထိုက်ဖင်ခရိုင်ရှိ မန်နျိုခရိုင်မြို့အောက်တွင် တည်ရှိသည်မဟုတ်လော။
ထိုနေရာမှ မိစ္ဆာခြေရာသည် ထိုက်ဖင်သမိုင်းဝင်ဂူနှင့် ဆက်စပ်နိုင်သလော။
ပုံမှန်အခြေအနေတွင် ဤဖြစ်နိုင်ခြေသည် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထိုဝံပုလွေမိစ္ဆာသည် ခြောက်သွေ့သော အလောင်းတစ်လောင်း၊ သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်မရှိသော သန့်စင်သော အလောင်းတစ်လောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် မိစ္ဆာကျောက်တုံးကို ယူခဲ့သည်။
လကိုးကွယ်ဂိုဏ်းမှ လူများသည် နောက်ပိုင်းတွင် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်သာဖြစ်သည်၊ ထိုရူးသွပ်သူများသည် မည်သို့သော ရူးသွပ်သောအရာများ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။
“အဲဒီနေရာက တစ်ချိန်က ထိုက်ဖင်ဂိုဏ်းရဲ့ မွေးဖွားရာနေရာပဲ၊ အဲဒီမှာ မိစ္ဆာခြေရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်နိုင်ခြေက တကယ်ပဲ အတော်လေးမြင့်မားတယ်။”
လီချန်က သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
သို့သော် သူသည် ၎င်းကို များစွာအာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်သည် သူ၏အခြားအထောက်အထားကို ရှာဖွေရန် မလာခဲ့ကတည်းက ၎င်းသည် ပြဿနာသည် ပြင်းထန်ခြင်းမရှိဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် အစီအရင်တိုင်ငါးခုကို လေ့လာစပြုလိုက်ပြီး အစီအရင်အစီအစဉ်ကို ချိန်ညှိလိုက်သည်။
......
မန်နျိုခရိုင်မြို့အပြင်ဘက်တွင် မင်းသားချီအိမ်တော်မှ လူများသည်လည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။ မင်းသားချီအိမ်တော်မှ ကောင်းကင်ဘုံသားနှစ်ပါးအပြင် ဟယ်မိသားစုမှ ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ပါးလည်း ရှိသည်။
ကောင်းကင်ဘုံသားငါးပါးသည် ဤနေရာတွင် စုရုံးနေကြပြီဖြစ်သည်။
မင်းသားချီအိမ်တော်သည် သူတို့နှင့်အတူ အစီအရင်သခင်တစ်ဦးကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ မင်းသားချီအိမ်တော်မှ အစီအရင်သခင်သည် မူလက တော်ဝင်မျိုးနွယ်မှဖြစ်သောကြောင့် သူ၏အစီအရင်ကျွမ်းကျင်မှုများသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ တစ်ပိုင်းတစ်စအစီအရင်သခင်များ နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်ထက် များစွာသာလွန်သည်။
သို့သော် မန်နျိုခရိုင်မြို့ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော အစီအရင်ကို ဂရုတစိုက်လေ့လာပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ကြည်သွားသည်။
“ဒါက ထိုက်ဖင်ဂိုဏ်းရဲ့ နတ်ခရီးသွားသံချပ်ကာအစီအရင်ပဲ၊ ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းအရပ်ဆယ်မျက်နှာအစီအရင်ကြီးကနေ လာတယ်လို့ ဆိုတယ်။ ဒီအစီအရင်က အခြေခံအစီအရင်ခြောက်ခုပါဝင်သင့်တယ်၊ ဒါက ငါတို့ ဖောက်ထွင်းနိုင်တဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။”
မင်းသားချီအိမ်တော်မှ အစီအရင်သခင်က “မှတ်တမ်းတွေအရ ထိုက်ဖင်ခရိုင်အတွင်းက ကြီးမားတဲ့အစီအရင်အားလုံးကို နိုင်ငံတည်ထောင်စကတည်းက ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့တာ။ ဘယ်လိုလုပ် တစ်ခုကျန်နေသေးတာလဲ။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“တော်ဝင်မျိုးနွယ်ရဲ့ အစီအရင်သခင်တွေက ဒီအစီအရင်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်လား။”
ရှောင်ဝမ်တောက်က စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။
“နည်းနည်းခက်ခဲတယ်။ အခြေခံအစီအရင်ခြောက်ခု၊ အနည်းဆုံး အဆင့်မြင့်အစီအရင်သခင်တစ်ဦးက အဲဒီလိုကျွမ်းကျင်မှုမျိုးရှိဖို့ လိုလိမ့်မယ်။”
မင်းသားချီအိမ်တော်မှ အစီအရင်သခင်က ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆို အရင်က ဘယ်လိုဖောက်ထွင်းခဲ့တာလဲ။”
ရှောင်ဝမ်တောက်က အံ့ဩစွာမေးလိုက်သည်။
“အဲဒါတော့ ကျွန်တော်မသိဘူး။”
အစီအရင်သခင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
သူ၏အစီအရင်ကျွမ်းကျင်မှုများသည် အများဆုံး သုံးခုမှ လေးခုအခြေခံအစီအရင်များပါသော သာမန်အစီအရင်များကိုသာ ဖောက်ထွင်းနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် အခြားအစီအရင်စနစ်များပါဝင်သော အစီအရင်များ၊ ၎င်းတို့ကို ဖောက်ထွင်းခြင်း၏ အခက်အခဲသည် ပို၍ပင်ကြီးမားသည်။
ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ကြည့်ပါဦး၊ မန်နျိုခရိုင်မြို့က အဖြူရောင်မြူခိုးတွေ ပျံ့နှံ့နေပုံပဲ။”
အခြားသူအားလုံး လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
အမှန်ပင် စုစည်းနေခဲ့သော ထူထပ်သော မြူခိုးသည် ယခုအခါ သူ၏ထိန်းချုပ်မှုများကို ဆုံးရှုံးသွားပုံရပြီး ဦးတည်ရာအားလုံးသို့ ပျံ့နှံ့ထွက်သွားစပြုနေသည်။
“ငါနားလည်ပြီ။ ဒီအစီအရင်က ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကျရှုံးခဲ့သင့်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က အတင်းအကျပ်ပြန်လည်အသက်သွင်းခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို လုံးဝမပြုပြင်ခဲ့ဘူး။ ဒီအစီအရင်က အချိန်ကြာကြီးမခံနိုင်ဘူး၊ ဒါက ပြိုကွဲစပြုနေပြီ။”
မင်းသားချီအိမ်တော်မှ အစီအရင်သခင်သည် ရုတ်တရက်သူ၏လက်များကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာရိုက်ခတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
တစ်နာရီကျော်အကြာတွင် အဖြူရောင်မြူခိုးသည် အများစုပျံ့နှံ့သွားပြီး မန်နျိုခရိုင်မြို့သည် နေရောင်ခြည်သို့ နောက်တစ်ကြိမ်ပေါ်ထွက်လာသည်။
ကောင်းကင်ဘုံသားအချို့သည် မန်နျိုခရိုင်မြို့သို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားကြသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အစီအရင်၏ ခြေရာများမရှိပေ။
သို့သော် မန်နျိုခရိုင်မြို့တစ်ခုလုံးသည် သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေသည်။
ကောင်းကင်ဘုံသားများ၏ ခံစားမှုအောက်တွင် အိမ်တိုင်းတွင် သေဆုံးသူများရှိပြီး ဤသေဆုံးသူများသည် အလွန်ထူးခြားသော နည်းလမ်းဖြင့် သေဆုံးခဲ့ကြသည်၊ သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးများဖြင့်၊ နောက်ဆုံးတွင် ခြောက်သွေ့သော အလောင်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
ထူးဆန်းသော အပြုံးများဖြင့် ခြောက်သွေ့သော အလောင်းများဖြင့် ပြည့်နေသော မြို့တစ်ခုလုံးသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။
“သွားစမ်း၊ အဲဒီမိစ္ဆာသတ္တဝါက ထွက်သွားနှင့်ပြီ။”
မင်းသားချီအိမ်တော်မှ ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးက မှောင်မိုက်သောမျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
မန်နျိုခရိုင်မြို့တစ်ခုလုံးသည် နတ်ဘုရားဓားတပ်ဖွဲ့နှင့် မင်းသားချီအိမ်တော်မှ အလျင်စလိုရောက်ရှိလာသော လူများဖြင့် လုံးဝဝန်းရံခံထားရသည်။ သို့သော် အစီအရင်ပြိုကွဲသည့်အချိန်တွင် မိစ္ဆာသတ္တဝါသည် ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော မိစ္ဆာသတ္တဝါတစ်ကောင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။
ဤမိစ္ဆာသတ္တဝါသည် မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာမည်ကို မည်သူမျှမသိပေ။ ထိုအခါ မိစ္ဆာသတ္တဝါသည် မည်မျှအားကောင်းလာမည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။
“ဒီမိစ္ဆာသတ္တဝါက အရမ်းဒုက္ခများတယ်။”
ရှောင်ဝမ်တောက်သည် အသက်ရှည်ရှည်ရှူထုတ်လိုက်သည်၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် အလွန်တည်ကြည်နေသည်။
မန်နျိုခရိုင်မြို့သည် အထူးတလည်မကြီးမားသော်လည်း ၎င်းကို သေးငယ်သော ခရိုင်မြို့တစ်မြို့အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသော်လည်း ၎င်းတွင် လူဦးရေ ဆယ်ထောင်မှ နှစ်သောင်းအထိ ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံးသည် ခြောက်သွေ့သော အလောင်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
ဤသည်မှာ မိစ္ဆာခြေရာတစ်ခုပေါ်ပေါက်ပြီးနောက် အကြီးမားဆုံးသော အသက်ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်နိုင်ပေမည်။ ထို့အပြင် ဤမိစ္ဆာသတ္တဝါသည်လည်း ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသည်၊ ၎င်းသည် အနာဂတ်တွင် ပို၍ပင်ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုကို သေချာပေါက်ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ နယ်မြေအတွင်းတွင် အားကောင်းသော မိစ္ဆာသတ္တဝါတစ်ကောင် ပုန်းအောင်းနေနိုင်သည်ဟူသော အတွေးတစ်ခုတည်းကပင် ရှောင်ဝမ်တောက်ကို စိတ်မအေးဖြစ်စေသည်။
.....
အစီအရင်ချိုင့်ဝှမ်းသို့ လီချန် နောက်တစ်ကြိမ်ရောက်ရှိလာသောအခါ အစီအရင်သခင် ဝမ်နှင့် အခြားသူများ ပြန်ရောက်နှင့်ပြီဖြစ်သည်။
“မိစ္ဆာသတ္တဝါ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတယ်?”
သူ အနည်းငယ်အံ့ဩသွားသည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ပြီးတော့ မန်နျိုခရိုင်မြို့တစ်ခုလုံးက လူတစ်သောင်းကျော် ခြောက်သွေ့တဲ့အလောင်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်။ ဒါက လုံးဝသေမင်းမြို့ဖြစ်သွားပြီ၊ တကယ်ပဲ ကြေကွဲစရာကောင်းတယ်။”
အစီအရင်သခင် ဝမ်သည် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းသောအမူအရာတစ်ခုရှိသည်။
ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာသတ္တဝါနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သာမန်လူများသည် အမှန်တကယ်တွင် ခုခံရန်အင်အားမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ရန်သိုးများကဲ့သို့ပင်။
လီချန်သည် အနည်းငယ်စိတ်လေးလံသွားသည်။
မြို့တစ်မြို့လုံး ခြောက်သွေ့သော အလောင်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်၊ ၎င်းသည် မည်မျှကြေကွဲဖွယ်ကောင်းသနည်း။
မိစ္ဆာများ၏ အန္တရာယ်နှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဤမှတွေ့မြင်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် ထိုမိစ္ဆာသတ္တဝါသည် မရှင်းလင်းရသေးဘဲ မည်သည့်အချိန်မဆို လူများကို ဆက်လက်အန္တရာယ်ပြုနိုင်သည်။
သူသည် ပိုမိုတွေးမိသည်၊ ဤသို့သော မိစ္ဆာခြေရာများသည် အနာဂတ်တွင် သေချာပေါက်ပို၍ပို၍မကြာခဏဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ သာမန်လူများ မည်သည့်အချိန်မဆို ကြုံတွေ့နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကပ်ဘေးတစ်ခုဖြစ်သည်။
.....
ညဉ့်နက်သောအခါ လီချန်သည် သူ၏အနက်ရောင်ဝတ်ရုံသို့ ပြောင်းဝတ်ကာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ တိတ်တဆိတ်ထွက်ခွာသွားသည်။ သူသည် ထိုက်ဖင်ခရိုင်ရှိ မန်နျိုခရိုင်မြို့သို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုမည်ဖြစ်သည်။
သူ၏လက်ရှိပျံသန်းမှုအရှိန်ဖြင့် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ မန်နျိုခရိုင်သို့ ရောက်ရှိရန် သူ့အတွက် အချိန်ကြာမြင့်မည်မဟုတ်ပေ။
ညအချိန်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် လီချန်အတွက် မည်သည့်အတားအဆီးမျှမဖြစ်စေပေ။
မန်နျိုခရိုင်မြို့အတွင်းမှ ကွင်းပြင်များတွင် မီးပုံများလောင်ကျွမ်းနေပြီး အချို့သော အစိုးရဝန်ထမ်းများသည် ညတွင်းချင်းအလုပ်လုပ်ကာ အလောင်းများကို ရှင်းလင်းပြီး ခြောက်သွေ့သော အလောင်းများကို မီးရှို့နေဆဲဖြစ်သည်။
အလောင်းတစ်သောင်းကျော်၊ ၎င်းသည် အချိန်တိုအတွင်း ရှင်းလင်းနိုင်သောအရာမဟုတ်ပေ။
လီချန် လျှောက်သွားပြီး ဘာမှမတွေ့ရှိပြီးနောက် သူသည် နွားချိုချောက်ကမ်းပါး၏ ခြေရင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ဤနေရာတွင် လူများအဝင်အထွက်လုပ်သည့် ခြေရာများရှိသည်။ ၎င်းသည် လကိုးကွယ်ဂိုဏ်းမှ လူများချန်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သင့်သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် နက်ရှိုင်းစွာသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုက်ဖင်သမိုင်းဝင်ဂူအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ရုတ်တရက် သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်၊ သူသည် အတွင်းတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ထူးဆန်းသောအရှိန်အဝါတစ်ခုကို မှိန်ဖျော့စွာခံစားမိသည်။
“မိစ္ဆာသတ္တဝါက ထွက်မသွားသေးတာများလား။”
လီချန်သည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်စိုးရိမ်မိသည်။
သူသည် ကောင်းကင်ပုံရိပ်အဆင့် ဓားရည်ရွယ်ချက်၊ အလယ်အလတ်အဆင့်ကောင်းကင်ဘုံသားကျင့်ကြံမှုနှင့် သွေးနှင့်ချီဘုံနန်းပင် ပိုင်ဆိုင်သော်လည်း မသိနိုင်သော မိစ္ဆာသတ္တဝါတစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူသည် အလွန်သတိထားပြီး ဂရုစိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။
သူသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းကို အသုံးပြုကာ သူ၏အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး အနက်ရောင်ဝတ်ရုံရှိသော်ပေမယ့်...
သူပထမဆုံးဝင်ရောက်သောအခါ ဆူညံသံအချို့ပြုလုပ်မိမည်မှာ မလွဲမသွေပင်၊ သူသည် အတွင်းမှ အရှိန်အဝါကို သတိပေးမိနှင့်သင့်သည်။
“တာအိုမိတ်ဆွေ ရောက်လာကတည်းက ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်လာပြီး စကားပြောကြရအောင်။”
ဂူအတွင်းမှ ရှတတ၊ နိမ့်ကျသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
လီချန်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဂူထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်။ သူသည် ဤသည်မှာ မည်သို့သော မိစ္ဆာသတ္တဝါဖြစ်သည်ကိုလည်း ကြည့်ရှုလိုသည်။
သူပထမဆုံးလာရောက်စဉ်ကနှင့် ပြောင်းလဲမှုမရှိဘဲ ဧရာမ၊ ပိန်လှီနေသော ဝံပုလွေမိစ္ဆာအလောင်းတစ်လောင်းသည် စင်မြင့်တစ်ခုပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝံပုလွေမိစ္ဆာအလောင်းထိပ်တွင် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။
ဤသက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသား၏ အရှိန်အဝါသည် မအားကောင်းသော်လည်း လီချန် သူ့ကို မြင်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ယခင်က ဖန်ယွမ်ဂူစံအိမ်တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဧရာမကျောက်ဖြစ်နေသော မျောက်ဝံမိစ္ဆာကဲ့သို့ပင် နှလုံးတုန်ခါကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
မိစ္ဆာတစ်ကောင်။ ၎င်းသည် သေချာပေါက်မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။
သို့သော် အဘယ်ကြောင့် ၎င်းတွင် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိသနည်း။ ၎င်းသည် မိစ္ဆာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော လူသားတစ်ဦးဖြစ်နိုင်သလော။
“မင်းက မိစ္ဆာတစ်ကောင်လား။”
လီချန်က လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်၊ သူ၏စိတ်ထဲတွင် သတိထားနေသည်။
“ဟဲဟဲ၊ ဒါက မင်းတို့လူသားတွေ ငါတို့ကို ခေါ်တဲ့နာမည်ပဲ။”
သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆို မန်နျိုခရိုင်မြို့အပြင်ဘက်က လူတစ်သောင်းကျော်ကို မင်းသတ်ခဲ့တာလား။”
လီချန်က ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒါတွေက ခြေနှစ်ချောင်းနဲ့ သိုးတွေသက်သက်ပဲ၊ သူတို့ကို လူလို့ ဘယ်လိုခေါ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်လတ်ဆတ်တဲ့ ခြေနှစ်ချောင်းနဲ့ သိုးတွေကို ငါမမြည်းစမ်းရတာ ကြာပြီဆိုတာတော့ အမှန်ပဲ။”
သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်၊ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ကျေနပ်မှုအမူအရာတစ်ခုရှိသည်။
လီချန်၏ နှလုံးသားသည် အေးစက်သွားသည်။ မိစ္ဆာ၏ လေသံအရ ၎င်းသည် လူသားများကို အစာအဖြစ် သတ်မှတ်သည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။
အချို့သော ရှေးဟောင်းစာသားများတွင် မိစ္ဆာများ၏ တည်ရှိမှုသည် ဤမျှတားမြစ်ထားသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။
“မင်းသိလား၊ အချိန်အကြာကြီး၊ အကြာကြီးက ဒီသေမျိုးဘုံက ငါတို့မျိုးနွယ်ရဲ့ အမဲလိုက်ကွင်းသက်သက်ပဲ။ ဒီခြေနှစ်ချောင်းနဲ့ သိုးတွေက ငါတို့ကြိုက်သလိုယူလို့ရတဲ့ အစာပဲ၊ မင်းတို့လူသားသိုင်းပညာရှင်တွေက ငါတို့မျိုးနွယ်အတွက် ထိန်းကျောင်းပေးတဲ့ အစေခံတွေသက်သက်ပဲ။ နောက်ပိုင်းမှာ အရာအားလုံးပြောင်းလဲသွားတာကတော့ ကံဆိုးတာပဲ။”
သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်သည်၊ “အခု ငါတို့မျိုးနွယ်က ပြန်လာတော့မယ်၊ ငါတို့က သီးသန့်ထိန်းကျောင်းသူတွေလိုတယ်။ မင်းကတော့ အရည်အချင်း ပြည့်မီတယ်။”
“ငါ သိချင်တာက မင်း ဘယ်ကလာတာလဲ။”
လီချန်သည် အလွန်စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသော်လည်း ပိုမိုသော သတင်းအချက်အလက်များရရှိရန် သူသည် စိတ်ရှည်စွာမေးလိုက်သည်။
“သဘာဝကျကျပဲ ငါတို့က အပြင်ဘက်၊ အများကြီးပိုကျယ်ပြန့်တဲ့ ကမ္ဘာကနေ လာတာပေါ့။ မင်းလို အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူသားသိုင်းပညာရှင်တွေက လှောင်အိမ်လိုဖြစ်တဲ့ ဒီသေမျိုးဘုံမှာပဲ နေထိုင်နိုင်တာကတော့ ကံဆိုးတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းသာ ငါ့အပေါ် သစ္စာစောင့်သိကြောင်း ကတိပြုပြီး ငါ့အတွက် ခြေနှစ်ချောင်းနဲ့ သိုးတွေကို ထိန်းကျောင်းပေးရင် ငါ မင်းကို ဒီကမ္ဘာရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို ကျော်လွန်တဲ့ အစွမ်းကို ပေးသနားနိုင်တယ်၊ မင်းကို အပြင်က စစ်မှန်တဲ့ကမ္ဘာကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ကြုံတွေ့ခွင့်ပေးမယ်။”
သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။
သူ၏အသံတွင် ဖော်ပြမရနိုင်သော သွေးဆောင်မှုအသိတစ်ခုရှိသည်။ ဤလူသားသည် ဤသို့သော သွေးဆောင်မှုကို သေချာပေါက်မခုခံနိုင်ဟု သူယုံကြည်သည်။
“အမ်… ဒီစကားတွေကို ငါ တစ်နေရာမှာ ကြားဖူးသလိုပဲ။”
လီချန်က အံ့ဩသောအမူအရာပြသလိုက်သည်။ “ငါ စဉ်းစားကြည့်ပါရစေ…”
“အို၊ ဖန်ယွမ်ဂူစံအိမ်တစ်ခုခုမှာ မျောက်ဝံနတ်ဘုရားလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ခေါ်တဲ့ တစ်စုံတစ်ခုဆီက ဖြစ်ပုံပဲ၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ သူက သူ့ခေါင်းကို ဝှက်ပြီး သူ့အမြီးကို ပြနေတာ။”
သူသည် သတိရသွားပုံရပြီး စဉ်းစားတွေးတောစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆို မင်းက အနီရောင်မျောက်ဝံနတ်ဘုရားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ လူသားလား။”
သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသား၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ဤသည်ကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး အေးစက်တည်ကြည်သွားသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏မျက်လုံးများတွင် ငွေရောင်အလင်းတောက်ပသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လီချန်ကို လျင်မြန်စွာဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
‘ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်’
နီးပါးချက်ချင်းပင် လီချန်သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ပုံရိပ်ယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို ခံစားရပြီး သူ့ကို အဆုံးမရှိသော ငရဲဘုံသို့ ဆွဲခေါ်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင်။
သို့သော် ထို့နောက် အချိန်ခေါင်းလောင်းသံသည် ပြင်းထန်စွာမြည်ဟည်းလာပြီး သူ့ကို လုံးဝကြည်လင်နေစေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဤအတွက် ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။
ယခင်က ဖန်ယွမ်ဂူစံအိမ်တွင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်ဆန္ဒသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်။
ထိုအချိန်တွင် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် အသံတိုးတိုးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ခုနစ်မီတာကျော်မြင့်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝံပုလွေလူအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏မျက်နှာသည် ကြမ်းတမ်းပြီး သူ၏ရှည်လျားသော အစွယ်များသည် ထွက်နေကာ သူ၏ဧရာမခြေသည်းများသည် ဓားများကဲ့သို့ ထက်မြက်ပြီး လီချန်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ်ပြေးဝင်သွားသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝံပုလွေလူသားသည် လီချန်ရှေ့သို့ ခုန်ပေါက်တော့မည်အပြုတွင် လီချန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိပုံရပြီး ရုတ်တရက်ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် မီးတောက်များကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဂူအတွင်းမှ အရာအားလုံးကို မျက်မမြင်အစက်အပြောက်မရှိ ဖုံးလွှမ်းသွားသော တောက်ပသော သွေးနှင့်ချီဘုံနန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သွေးနှင့်ချီဘုံနန်းသို့ ပြေးဝင်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝံပုလွေလူသည် ရုတ်တရက်တောင့်တင်းသွားသည်၊ သူသည် ပြင်းထန်သော မီးထဲတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မိစ္ဆာစွမ်းအားသည် ရူးသွပ်စွာပြေးလွှားစပြုလာပြီး သူ၏မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်သည် အမှန်တကယ်တွင် အနည်းငယ်မတည်ငြိမ်ဖြစ်လာသည်။
“အာဝူး! သွားစမ်း၊ ဒီသေမျိုးဘုံမှာ သွေးနှင့်ချီဘုံနန်းကို ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့သူတစ်ယောက် ဘယ်လိုရှိနိုင်မှာလဲ။”
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝံပုလွေလူသားသည် ဒေါသနှင့် ထိတ်လန့်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူသည် သူ၏မတည်ငြိမ်သော မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်းအကျပ်ထိန်းချုပ်ပြီး ဂူဝင်ပေါက်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ်ပစ်လွှတ်သွားသည်။
***