ငါ ဘယ်တုန်းက ဘိုးဘေးဖြစ်သွားတာလဲ
Vol. 9 Ch. 138
“အယ်?”
လီချန်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို မဖွင့်ခဲ့ပေ။ အချိန်ခေါင်းလောင်းသံဖြင့် ခုခံနေသော်လည်း ဝံပုလွေလူ၏ စိတ်ဆန္ဒဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ပုံရိပ်ယောင်သည် သူ၏အာရုံငါးပါးကို နှောင့်ယှက်နေဆဲဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ အဆင့်မြင့်စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုက ဆောင်ကြဉ်းလာသော နှိမ်နင်းမှုအာနိသင်ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အခြေအနေတွင် သူသည် အကြွင်းမဲ့အားနည်းသောအခြေအနေသို့ ကျရောက်နှင့်ပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် ပြိုင်ဘက်မှာ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ သူ၏သွေးနှင့်ချီဘုံနန်းသည် မိစ္ဆာသတ္တဝါများအပေါ် အလွန်အားကောင်းသော နှောင့်ယှက်မှုနှင့် ထိန်းချုပ်မှုအာနိသင်ရှိသည်။
ထို့အပြင် သွေးနှင့်ချီဘုံနန်းအတွင်းတွင် သူသည် ပြိုင်ဘက်၏ ခြေရာများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းဖမ်းယူနိုင်သည်။
“ပြေးမလို့လား။”
လီချန်သည် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ လှိမ့်တက်နေသော သွေးနှင့်ချီသည် သူလက်သီးပစ်ထုတ်သည်နှင့် စုစည်းသွားသည်။ မီးနီရောင်လက်သီးအရိပ်တစ်ခုသည် ဝံပုလွေလူဆီသို့ ဝီစီသံပြုကာ သွားသည်။
“သွားစမ်း။”
ဝံပုလွေလူသည် သူ၏မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်သည် ပို၍ပို၍ထိန်းချုပ်ရန်ခက်ခဲလာသည်ကို ခံစားနေရပြီး သူ၏အရှိန်ကိုပင် သက်ရောက်မှုရှိစေသည်။
‘ဘုန်း!’
ဟိန်းသံတစ်ခုနှင့်အတူ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် ရိုက်ခတ်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် စုစည်းထားသော မိစ္ဆာချီသံချပ်ကာသည် ချက်ချင်းအရည်ပျော်သွားပြီး သူ၏မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာပြိုကွဲစပြုလာသည်။
“မဟုတ်ဘူး!”
သူဟိန်းဟောက်လိုက်သည်၊ အားကောင်းသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခု ပျံ့နှံ့ထွက်သွားသည်။ သို့သော် အသုံးမဝင်ပေ။
သူသည် သွေးနှင့်ချီဘုံနန်းအတွင်းတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်စိတ်ဆန္ဒအပါအဝင် နာကျင်စွာလောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ပင် ခံစားနေရသည်။
‘ဘန်း!’
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပုံမှန်လူသားတစ်ဦး၏ အရွယ်အစားသို့ ပြန်ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ပြိုကျနေသော ကျောက်နံရံကို ပြင်းထန်စွာတိုက်မိသည်။
သူရုန်းကန်တော့မည်အပြုတွင် ထက်မြက်သောအသံတစ်ခု ရုတ်တရက်မြည်ဟည်းလာသည်။
ထက်မြက်သော ဓားအလင်းတစ်ခုသည် သူဆီသို့ ပစ်လွှတ်သွားပြီး သူ၏ခေါင်းကို တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်သွားသည်။
လီချန်သည် ဓားရှစ်ချီးကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ပြင်းထန်စွာမွှေလိုက်သည်။ ဝံပုလွေလူ၏ ခေါင်းသည် ယခုအခါ ပုံမှန်လူသားတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖရဲသီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ကျိုးကြေသွားသည်၊ အဖြူနှင့်အနီရောင်များ ရှုပ်ပွနေသည်။
“ငါ မင်းကို မှတ်မိတယ်၊ ငါ မင်းကို မှတ်မိတယ်!”
မမြင်နိုင်သော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုသည် လေပြေတစ်ခုကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လီချန်၏ နားထဲတွင် ဒေါသတကြီးအသံတစ်ခု မြည်ဟည်းလာပြီးနောက် ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင်။
“ဒီမိစ္ဆာတွေက ဘယ်လိုပေါ်လာနေတာလဲ။”
လီချန်သည် ဓားရှစ်ချီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဓားသွားသည် အမြဲတမ်းကဲ့သို့ တောက်ပပြီး သန့်ရှင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး သွေးတစ်စက်တစ်စမှမရှိပေ။
သူခုနကသတ်ဖြတ်ခဲ့သော မိစ္ဆာသတ္တဝါသည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဝိညာဉ်တစ်ခုနှင့် ပိုတူသည်။
သူသည် ဤနည်းလမ်းကို ထူးဆန်းသည်ဟု မတွေ့ရှိပေ။ သူကိုယ်တိုင်က ကမ္ဘာမြေမှ ဖြတ်သန်းလာပြီး ဤခန္ဓာကိုယ်တွင် ပြန်လည်မွေးဖွားခဲ့သည်။ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ တစ်ဖက်သားသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ပြီးနောက် သူတို့သည် ပြန်သွားနိုင်ပုံရသည်။
“ဒါက အထူးနည်းလမ်းတစ်ခုခုမဟုတ်ဘဲ အစွမ်းအဆင့်တစ်ခုကို ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့်အတူ လာသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခုဆိုရင် ဒါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတယ်။”
လီချန်က သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ကမ္ဘာများဖြတ်ကျော်ပြီး သူတို့၏စိတ်ဆန္ဒကို ပုံဖော်ရန်၊ သေမျိုးဘုံရှိ လူသားတစ်ဦးကို ပိုင်ဆိုင်ရန်၊ ထိုခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် မိစ္ဆာအသွင်ပြောင်းလဲမှုကြုံတွေ့စေရန် မည်မျှအားကောင်းရမည်ကို သူစိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ပေ။
၎င်းသည် ရိုးရှင်းစွာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။
သူပိုစဉ်းစားလေ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အားနည်းမှုကို သူပိုခံစားရလေဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူထိတွေ့ခဲ့သော ရေခဲတောင်၏ ထိပ်ဖျားလေးသာဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ၏ စစ်မှန်သောအဖြစ်မှန်သည် မည်သို့ဖြစ်သည်ကို သူစိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ပေ။
“တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းက မလုံလောက်ရင် တစ်ခါတလေ မသိခြင်းက ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ။”
သူသည် နက်ရှိုင်းစွာ စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်။
သို့သော် ဤကမ္ဘာသည် ယခင်ကဲ့သို့ ငြိမ်းချမ်းတော့မည်မဟုတ်သည်ကို သူလည်း သိသည်။
ထို့အပြင် သူသည် နောက်ထပ်မေးခွန်းတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသည်။
ဤမျှအားကောင်းသော မိစ္ဆာများကို သေမျိုးဘုံမှ မည်သို့မောင်းထုတ်ခဲ့သနည်း။ ဤသည်မှာ လူသားမျိုးနွယ်နောက်ကွယ်တွင် အားကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်များရှိပြီး သေမျိုးဘုံကို ကာကွယ်နေသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည်။
မဟုတ်လျှင် ဤကမ္ဘာသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက မိစ္ဆာများ၏ အမဲလိုက်ကွင်းဖြစ်နေလောက်ပြီဖြစ်သည်။
“အင်း၊ ငါ ဒါကို အရမ်းမစဉ်းစားသင့်ဘူး။ ငါ့စွမ်းရည်တွေက အကန့်အသတ်ရှိတယ်၊ ဒီလောက်များများစိုးရိမ်နေလို့ ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ။”
လီချန်က သက်ပြင်းချပြီးနောက် လက်လှမ်းကာ ဝံပုလွေလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မိစ္ဆာကျောက်တုံးငယ်တစ်တုံးကို တူးထုတ်လိုက်သည်။
၎င်းသည် ပုတ်သင်ညိုမိစ္ဆာထက် များစွာပိုကြီးသည်။ သို့သော် ဝံပုလွေနှင့် မျောက်ဝံမိစ္ဆာတို့ထံမှ မိစ္ဆာကျောက်တုံးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၎င်းသည် အဆင့်များစွာနိမ့်ကျသည်။
ဤသေးငယ်သော မိစ္ဆာကျောက်တုံးကို ကြည့်ရင်း လီချန်သည် လေးလံသောအမူအရာပြသလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤမိစ္ဆာကျောက်တုံးသည် ဝံပုလွေလူက မြို့တစ်မြို့လုံး၏ လူဦးရေ၏ အသက်များကို စုပ်ယူခြင်းမှ ဖွဲ့စည်းခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သူသည် ကြီးမားသော ဝံပုလွေလူသားအလောင်းဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ်လျှောက်သွားပြီး မဆိုင်းမတွသူ၏ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဓားအလင်းတောက်ပသွားပြီး ဝံပုလွေလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စုတ်ဖြဲကာ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကို မရေမတွက်နိုင်သော အပိုင်းအစများအဖြစ်သို့ လျှော့ချလိုက်သည်။
သူသည် ဤဝံပုလွေလူသားအလောင်းကို နောက်တစ်ကြိမ်အသုံးပြုမည်ကို အဓိကအားဖြင့် စိုးရိမ်သည်။
ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လီချန်သည် မထွက်ခွာဘဲ အစား ဂူတစ်ခုလုံးကို ဂရုတစိုက်လေ့လာလိုက်သည်။ သူပထမဆုံးအကြိမ်လာရောက်စဉ်က သူသည် အစီအရင်များအကြောင်း မလေ့လာခဲ့ပေ။
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏အစီအရင်ကျွမ်းကျင်မှုသည် သိပ်မဆိုးပေ။
မန်နျိုခရိုင်မြို့တွင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော အစီအရင်များအကြောင်း သူသိသောအရာများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် သူသည် ဤဂူတွင် အစီအရင်ခြေရာအချို့ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
သူ၏လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းမှုဖြင့် စစ်မှန်သောချီလှိုင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်ထွက်သွားပြီး ဝံပုလွေလူအပိုင်းအစအားလုံးကို တစ်ဖက်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးလိုက်သည်။
ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများကို စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရေးထွင်းထားသည်။
“ဒါက အစီအရင်ပြားလား။”
သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့ဩသောအမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤမျှကြီးမားသော အစီအရင်ပြားတစ်ခုသည် ရိုးရှင်းစွာစိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ပေ။
သူသည် သူ၏အစီအရင်ကျွမ်းကျင်မှုကို အသုံးပြုကာ အစီအရင်ပြားတစ်ခုဖြစ်ပုံရသော ဤစင်မြင့်ကို အကဲဖြတ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ကောက်ချက်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အစီအရင်ပြားတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် လက္ခဏာခြောက်ပါးအစီအရင်ပြားတစ်ခုဖြစ်သည်။
“ဒါက အစီအရင်ပြားနဲ့ အစီအရင်တိုင်တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ သားအမိအစီအရင်တစ်ခုဖြစ်နိုင်သလား။”
လီချန်က သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းအစီအရင်လက်စွဲသည် သားအမိအစီအရင်များကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် အစဉ်းလဲဆုံးဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အမေအစီအရင်၏ တည်ရှိမှုကြောင့် အစီအရင်တိုင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သားအစီအရင်သည် ကျိုးပေါက်သွားလျှင်ပင် ၎င်းသည် လုပ်ဆောင်နိုင်သေးပြီး လူများကို အလစ်တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။
ထို့အပြင် သားအမိအစီအရင်များတွင် နောက်ထပ်လက္ခဏာတစ်ခုရှိသည်- ၎င်းတို့ကို အဓိကအစီအရင်သခင်က ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကို ပို၍ပင်အန္တရာယ်ရှိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစေသည်။
သူ၏လက်ရှိအစီအရင်ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် သူသည် ဤခြောက်ခုအခြေခံအဆင့်သားအမိအစီအရင်ကို ကြောက်ရွံ့စွာကြည့်ရှုနိုင်ရုံသာရှိသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ဤသားအမိအစီအရင်သည် အသက်ဝင်သည်နှင့် သူ၌ ၎င်းကို ဖောက်ထွင်းရန် စွမ်းရည်မရှိပေ။
“ဒါက ကောင်းတဲ့အရာပဲ။ ဒါကို နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ အစီအရင်ချိုင့်ဝှမ်းကို ပြန်ရွှေ့ပြောင်းရမယ်။”
လီချန်က သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
သူသည် ဤမျှကြီးမားသော အစီအရင်ပြားတစ်ခုကို အနက်ရောင်သံလက်စွပ်ထဲသို့ မထည့်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် ဤသားအမိအစီအရင်တွင် အစီအရင်တိုင်ခြောက်ခုလည်း ရှိသည်။
ဤအစီအရင်တိုင်ခြောက်ခု၏ အဆင့်သည် ဖန်ယွမ်ဂူစံအိမ်ရှိ အစီအရင်တိုင်ငါးခုထက် အနည်းဆုံးအဆင့်တစ်ခုပိုမြင့်သည်မှာ သေချာသည်။
တူညီသောအမျိုးအစားရှိ အခြေခံအစီအရင်များသည် ပုံသေမဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ရှုပ်ထွေးမှုတွင် ကွဲပြားသည်၊ ၎င်းတွင် နည်းလမ်းသုံးမျိုးပါဝင်သည်- စီးရီးအခြေခံအစီအရင်များ၊ အပြိုင်အခြေခံအစီအရင်များနှင့် ဟိုက်ဘရစ်အခြေခံအစီအရင်များ။
“ငါ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက လူတွေကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်ထင်တယ်။”
သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
မန်နျိုခရိုင်မြို့အပြင်ဘက်တွင် နတ်ဘုရားဓားတပ်ဖွဲ့သည် မဆုတ်ခွာသေးပေ။ သူတို့သည် ဤနေရာတွင် တပ်စွဲထားဆဲဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အဓိကအားဖြင့် မိစ္ဆာပြန်လာခြင်းကို တားဆီးရန်ဖြစ်သည်။
မင်းသားချီအိမ်တော်နှင့် ဟယ်မိသားစုမှ လူများသည် ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်သည်။ မင်းသားချီအိမ်တော်မှ အစီအရင်သခင်သည် မူလက မန်နျိုခရိုင်မြို့အတွင်း ဝှက်ထားသော အစီအရင်တိုင်များ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် အစီအရင်ကျရှုံးပြီးနောက် သူတို့သည် ၎င်းတို့ကို တည်နေရာရှာဖွေနိုင်ခြေကို ဆုံးရှုံးသွားသည်။
မန်နျိုခရိုင်မြို့သည် အတိအကျမကြီးမားသော်လည်း ၎င်းသည် သေးငယ်သည်လည်းမဟုတ်ပေ။ ဤမျှများပြားသော သိပ်သည်းစွာထုပ်ပိုးထားသော အဆောက်အအုံများအကြားတွင် ဝှက်ထားသော အစီအရင်တိုင်များကို ရှာဖွေရန်မှာ နီးပါးမဖြစ်နိုင်ပေ။
အစီအရင်သည် လုပ်ဆောင်နေပြီး အစီအရင်ကို ဖောက်ထွင်းခြင်းဖြင့်သာ အစီအရင်တိုင်များ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရက်အနည်းငယ်ရှာဖွေပြီးနောက် မင်းသားချီအိမ်တော်မှ အစီအရင်သခင်သည်လည်း ဆုတ်ခွာသွားသည်။
တဲတစ်လုံးအတွင်းတွင် ဟော်ရှူဝမ်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ယွမ်ချီကို စုပ်ယူပြီး ကျင့်ကြံနေသည်။
ရှောင်ဝမ်တောက်သည် ဤနေရာတွင် မရှိပေ။ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်ဘုံသားနှစ်ပါးစလုံး ဤနေရာတွင် စောင့်ကြပ်နေခြင်းသည် အလွန်ဖြုန်းတီးရာကျသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာပြန်လာနိုင်ခြေသည် အလွန်နည်းပါးသည်။
ရုတ်တရက် သူသည် သူ၏မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက်ဖွင့်လိုက်သည်၊ မြေကြီး၏ အနည်းငယ်တုန်ခါမှုကို မှိန်ဖျော့စွာခံစားရသည်။ သူသည် အ幻အယောင်မဟုတ်သည်ကို မသေချာသော်လည်း သူ၏နားထဲတွင် “ငါ မင်းကို မှတ်မိတယ်” ဟု ပြောနေသောအသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပုံရသည်။
“ဘာဖြစ်နေတာလဲ။”
ဟော်ရှူဝမ်သည် အလျင်အမြန်ထရပ်ပြီး တဲမှ ထွက်ခွာသွားကာ တောင်စောင်းတစ်ခုသို့ လျှောက်သွားပြီး အဝေးမှ အလုပ်များနေဆဲဖြစ်သော မန်နျိုခရိုင်မြို့ကို ကြည့်ရှုနေသည်။
ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာမရှိပေ။ သို့သော် သူခုနကခံစားခဲ့ရသော ထူးဆန်းသော အကြားအာရုံအတုအယောင်နှင့် တုန်ခါမှုသည် အတုအယောင်မဟုတ်ဟု သူ မထင်ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ့ကို အကြားအာရုံအတုအယောင်တစ်ခု ကြုံတွေ့စေရန် ၎င်းသည် ပိုမြင့်မားသောအဆင့်ရှိ သိုင်းရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်ရမည်ဖြစ်သည်။
“မိစ္ဆာများလား။”
သူ၏နှလုံးသားသည် တင်းကျပ်သွားသည်။
အချိန်အတော်ကြာကုန်လွန်သွားပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာမရှိသေးပေ။
သူသည် ခေါင်းခါပြီး သူ၏တဲသို့ ပြန်တော့မည်အပြုတွင် ရုတ်တရက် သူ၏အမြင်သည် မှုန်ဝါးသွားပြီး အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
သူ၏ရှေ့တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ရှိနေသော်လည်း ဤသူသည် မတည်ရှိသကဲ့သို့ သူခံစားရသည်။
“ခင်ဗျား၊ ခင်ဗျားက… ဘိုးဘေးလား။”
သူ၏ရှေ့မှ ပုံသဏ္ဌာန်သည် သူ၏ဆရာဦးလေးက ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း အတိအကျဖြစ်သည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် သူ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာမေးလိုက်သည်။
“ဘိုးဘေး?”
လီချန်၏ ရှတတအသံ မြည်ဟည်းလာသည်။ သူဘယ်တုန်းက ဘိုးဘေးဖြစ်သွားတာလဲ။
“ဘိုးဘေး၊ ဆရာဦးလေးက ကျွန်တော့်ကို ခင်ဗျားရဲ့တည်ရှိမှုအကြောင်း ပြောခဲ့ပါတယ်။ စိတ်ချပါ၊ ဒီတပည့်က လုံးဝမဖော်ထုတ်ပါဘူး။”
ဟော်ရှူဝမ်က အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။
“ရှောင်ဝမ်တောက်က ငါ့ကို နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဘိုးဘေးတစ်ပါးလို့ ထင်နေတာပဲ။ ဒီအဘိုးကြီးက တကယ်ပဲ စိတ်ကူးစိတ်သန်းကောင်းတာပဲ။”
လီချန်က မရယ်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။ သူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးတစ်ပါးအဖြစ် မမျှော်လင့်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။
သို့သော် သူသည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသောကြောင့် ဟော်ရှူဝမ်သည် သူ၏အမူအရာကို မမြင်နိုင်ပေ။
“အဲဒီမိစ္ဆာကို ဒီအဘိုးကြီးက ရှင်းလင်းပြီးပြီ။ ဒီမှာ မန်နျိုခရိုင်မြို့အတွင်း ဝှက်ထားတဲ့ နတ်ခရီးသွားသံချပ်ကာ သားအမိအစီအရင်ရဲ့ အစီအရင်ပြားနဲ့ အစီအရင်တိုင်တွေရဲ့ တည်နေရာပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်ကို တူးထုတ်ပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို ပြန်ရွှေ့ပြောင်းခိုင်းလိုက်။”
စကားဆုံးသည်နှင့် လီချန်သည် သူခုနကပြုလုပ်ခဲ့သော ပုံကြမ်းတစ်ခုကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြင့် သူသည် အမှောင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“မိစ္ဆာကို ဘိုးဘေးက ရှင်းလင်းလိုက်တာလား။”
ဟော်ရှူဝမ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
ဒါဆို သူခုနကခံစားခဲ့ရသော တုန်ခါမှုနှင့် အကြားအာရုံအတုအယောင်သည် ဘိုးဘေးက မိစ္ဆာကို ရှင်းလင်းနေခြင်းမှဖြစ်သည်။
မိစ္ဆာကို ဤမျှလွယ်ကူစွာရှင်းလင်းပြီး များစွာလှုပ်ရှားမှုမဖြစ်စေဘဲ ဘိုးဘေးသည် မည်မျှအားကောင်းသနည်း။
***