← Chapters

တပည့်လက်ခံခြင်း

Vol. 9 Ch. 140

တပည့်လက်ခံခြင်း

Vol. 9 Ch. 140

အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်။

ဒေါင်။

ကြည်လင်သာယာသော ခေါင်းလောင်းသံသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်သည် အမှောင်ထုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ မည်းမှောင်နေဆဲဖြစ်၏။

၎င်းသည် အရုဏ်မတက်မီ အမှောင်ဆုံးအချိန်ဖြစ်လေသည်။

ခေါင်းလောင်းသံတွင် နစ်မြုပ်ရင်း လီချန်သည် နေ့တစ်နေ့၏ ပထမဆုံး ကျင့်ကြံမှုကို စတင်ခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူသည် သူ၏ဓားအရှိန်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဓားအမှတ်တစ်ဆယ့်ရှစ်ကို အိမ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ အရှိန်အဝါသည် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွား၏။

ရုတ်တရက် သူ၌ စိတ်ကူးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ နောက်ဆုံးအချက်အလက်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံသား (အလယ်အလတ်အဆင့် ၉၁/၁၀၀)။

အချိန်ခေါင်းလောင်း (နိယာမ ၉၉၈၉/၁၀၀၀၀)။

မဟာမြစ်ဓားချီ (ဒုတိယအဆင့် ၃၆/၁၀၀)။

နှလုံးသားမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက် (ကောင်းကင်ဘုံရိပ် ၂၁/၁၀၀)။

သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ် (၂၅/၁၀၀)။

ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းအစီအရင်လက်စွဲ (အသေးစားကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် ၁၂/၁၀၀)။

နောက်ဆုံးအချက်အလက်များကို ကြည့်ရင်း လီချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လွယ်ကူခဲ့သည်မဟုတ်ပေ။

အချိန်ခေါင်းလောင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အဆင့်မြှင့်တင်တော့မည်။

သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဖြစ်သွား၏။

အချိန်ခေါင်းလောင်း အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် မည်သို့သော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်နည်း။

ဤအဆင့်မြှင့်တင်မှုသည် နှစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်ကျော် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

အပြင်ဘက်တွင် ခရီးသွားနေပြီး ခေါင်းလောင်းမတီးခဲ့သော အချိန်ကို ထည့်ပေါင်းလိုက်ပါက နောက်ထပ်လအနည်းငယ် ကြာမြင့်နိုင်သေးသည်။ နှစ်ဆယ့်ကိုးနှစ်ဆိုလျှင် အတော်လေး မှန်ကန်လောက်မည်။

မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့် သူသည် ဤကမ္ဘာသို့ ပြောင်းရွှေ့ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ သုံးဆယ့်နှစ်နှစ်နီးပါး ရှိပြီဖြစ်သည်။

အချိန်ခေါင်းလောင်း အဆင့်မြှင့်တင်ရန် နီးကပ်နေသည်မှလွဲ၍ သူ၏ကျင့်ကြံမှုတိုးတက်မှုသည်လည်း အလယ်အလတ်အဆင့် ၉၁ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ။ တစ်လလျှင် တစ်မှတ်တိုးနှုန်းဖြင့် တွက်ချက်ပါက နောက်ထပ်ကိုးလ ကြာမြင့်မည်။

သို့သော် အချိန်ခေါင်းလောင်း အဆင့်မြှင့်တင်သည်နှင့် သူ၏ကျင့်ကြံမှုအရှိန်သည် တိုးမြင့်လာမည်ဖြစ်ရာ ကိုးလကြာမြင့်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

အချိန်ခေါင်းလောင်း အဆင့်မြှင့်တင်မှုသည် သူ၏ ဓားရည်ရွယ်ချက်၊ မဟာမြစ်ဓားချီနှင့် သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံမှုကို မည်မျှအထိ အားဖြည့်ပေးမည်ကို သူသိချင်နေမိသည်။

သူ၏မျှော်လင့်ချက်ကို ဖိနှိပ်ရင်း လီချန်သည် ခေါင်းလောင်းမျှော်စင်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။ လျူမင်သည် နံနက်စာ ပြင်ဆင်ခြင်းဖြင့် အလုပ်များနေ၏။

လီချန်၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုဘုံဖြင့် သူသည် သူ၏နေ့စဉ်အစားအစာများကို ဖြေရှင်းရန် ဆေးလုံးများကို လုံးဝအားကိုးနိုင်သည်။

သို့သော် သူသည် တစ်နေ့သုံးကြိမ်စားခြင်းကို ကျင့်သားရနေပြီး ဘာမှပြောင်းလဲချင်စိတ် မရှိပေ။

အကယ်၍ သူသည် စားသောက်ခြင်းကိုပင် စွန့်လွှတ်လိုက်ပါက ဘဝတွင် မည်သို့သော ပျော်ရွှင်မှု ရှိတော့မည်နည်း။

လျူမင် ချက်ပြုတ်သော နံနက်စာသည် ဝိညာဉ်ဆန်နှင့် ထူးဆန်းသားရဲအသား ဆန်ပြုတ်တစ်ပန်းကန်မျှသာ မဟုတ်တော့ပေ။

ထိုအစား ၎င်းသည် အတော်လေး စုံလင်လာခဲ့သည်။

နံနက်စာ အသင့်ဖြစ်ပြီးနောက် ဆရာ ကျိုးပုဖိန်လည်း ဝင်ရောက်လာသည်။

သုံးယောက်သား ထိုင်ပြီးနောက် သူတို့သည် စတင်စားသောက်ကြသည်။

"လီချန်၊ ငါကြားတာတော့ အကဲဖြတ်ခန်းမက အတွင်းစည်းတပည့်အသစ်တစ်သုတ်ကို အခုလေးတင် ခေါ်ယူလိုက်တယ်တဲ့။ မင်း အချိန်ရရင် တပည့်တစ်ယောက်လောက် လက်ခံသင့်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှုက မနိမ့်ကျတော့ဘူး"

သူ၏အစားအစာကို စားသုံးပြီးနောက် ဆရာ ကျိုးပုဖိန်က ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်သည်။

"အမ်၊ ဆရာရယ်၊ ကျွန်တော်က အကြီးအကဲတောင် မဟုတ်သေးဘူးလေ။ တပည့်လက်ခံဖို့ အရည်အချင်းမရှိပါဘူး။ ဆရာပဲ တစ်ယောက်လောက် လက်ခံလိုက်ပါလား။ ဒါဆို ကျွန်တော်က စီနီယာအစ်ကို ဖြစ်သွားမှာပေါ့"

လီချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းက သိုင်းဆရာကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။ မင်း တပည့်လက်ခံချင်ရင် လွယ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက အနားယူသွားပြီ၊ ဒါကြောင့် ငါက တကယ်ပဲ အရည်အချင်းမရှိတော့ဘူး"

ဆရာ ကျိုးပုဖိန်သည် သူ၏တပည့်ကို စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

မည်မျှပင် လောကီအရေးကို စိတ်မဝင်စားပါစေ၊ အနည်းဆုံးတော့ အကြီးအကဲရာထူး ရှိသင့်သည်။

ထို့အပြင် တပည့်များမလက်ခံဘဲ နှလုံးသားမဲ့မျိုးဆက်သည် မည်သို့ ပြန့်ပွားနိုင်တော့မလဲ။

"အင်း၊ ငါမသေခင်မှာ နှလုံးသားမဲ့မျိုးဆက်ရဲ့ ထွန်းကားလာမှုကို မြင်ခွင့်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်"

ကျိုးပုဖိန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်ကာ အခန်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

လီချန်သည် လူများကို လက်ထပ်ရန် တိုက်တွန်းသည်ကို မြင်ဖူးသော်လည်း တပည့်လက်ခံရန် တိုက်တွန်းခံရမည်ဟု သူတစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

တပည့်တစ်ယောက် လက်ခံခြင်းသည် အလွန်ဒုက္ခများလှသည်။

"စီနီယာအစ်ကို လီ"

လျူမင်က ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်သည်။

"ဘာလဲ"

လီချန်က သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ထင်တာတော့ စီနီယာအစ်ကို တကယ်ပဲ တပည့်တစ်ယောက် လက်ခံသင့်တယ်"

လျူမင်က ဆိုသည်။

"အမ်၊ ဒါ မင်းနဲ့မဆိုင်ဘူး။ မင်းရဲ့ဆန်ပြုတ်ကို အပြီးသတ်စားလိုက်"

လီချန်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို လီ"

လျူမင်သည် မရပ်မနား၊ စကားပြောရန် တွန့်ဆုတ်နေသည်။

"လျူမင်၊ မင်း မကြာသေးခင်က ထူးဆန်းနေတယ်လို့ ငါခံစားရတယ်။ မင်း ဘာပြောချင်တာလဲ"

လီချန်က လျူမင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို လီ၊ ကျွန်တော် အတွင်းစည်းတပည့်အဖြစ် ရာထူးတိုးချင်ပါတယ်"

လျူမင်က ဆိုသည်။

"အမ်။ မင်း နောက်ဆုံးတော့ သတိဝင်လာပြီလား"

လီချန်သည် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

"စီနီယာအစ်ကို လီ၊ ကျွန်တော် အတွင်းစည်းတပည့်မတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်… ဒါကြောင့် ကျွန်တော် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို နှစ်အနည်းငယ် အမှုထမ်းပြီးတော့ သူနဲ့အတူထွက်ခွာပြီး ကျွန်တော့်ဇာတိမြို့ကို ပြန်ချင်တယ်"

ရှက်ရွံ့သောအမူအရာတစ်ခု လျူမင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

သူသည် အသက်သုံးဆယ်ကျော်ပြီဖြစ်သော်လည်း ရိုးသားသော လူတစ်ဦးဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းကို ဂုဏ်ပြုသင့်တယ်ထင်တယ်"

လီချန်က ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်တစ်နှစ်ကျော်အတွင်း လျူမင် ဤမျှပြောင်းလဲသွားသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ သူသည် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ရရှိခဲ့သည်ကိုး။

ပြောရလျှင် လျူမင်သည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် နှစ်ဆယ့်တစ်နှစ်ပြည့်အောင် နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ တိုတောင်းသော အချိန်ကာလတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

"စီနီယာအစ်ကို လီ၊ ကျွန်တော်ထွက်သွားရင် စီနီယာအစ်ကိုအတွက် ခေါင်းလောင်းထိုးပေးမယ့်လူ မရှိတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် စီနီယာအစ်ကို တပည့်တစ်ယောက် လက်ခံသင့်တယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်"

လျူမင်က ဆိုသည်။

"ဒါကို မင်း စိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး"

လီချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် အသစ်ဝင်ရောက်လာသော အတွင်းစည်းတပည့်အသုတ်ကို ကြည့်ရန် အတွင်းစည်းသို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သင့်တော်သော တစ်ဦးတစ်ယောက်ရှိပါက ခေါင်းလောင်းထိုးရန်၊ ချက်ပြုတ်ရန် စသည်တို့အတွက် တစ်ယောက်ကို လက်ခံရန် သူဝန်လေးမည်မဟုတ်ပေ။

....

နတ်ဘုရားဓားခန်းမ။

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီသည် ရှောင်ဝမ်တောက်နှင့် စကားပြောနေသည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် ထိုက်ဝူနယ်စားကြီးနန်းတော်မှ ဖိတ်ကြားစာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ နတ်ဘုရားများကို ထိုက်ဝူနယ်စားကြီးနန်းတော်၏ ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားသို့ တက်ရောက်ရန် ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။

ထိုက်ဝူနယ်စားကြီးနန်းတော်သည် ရှင်းပြည်နယ်၊ ဖူယွမ်ခရိုင်မြို့တွင် တည်ရှိသည်။ ၎င်းကို ချီမင်းသားအိမ်တော်က ကြိုတင်ရွေးချယ်တည်ဆောက်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ထိုက်ဝူနယ်စားကြီးနန်းတော်သည် ချီမင်းသား၏ နယ်မြေအတွင်းတွင် ရှိနေသည်။

"ဆရာဦးလေး၊ ထိုက်ဝူနယ်စားကြီးနန်းတော်ရဲ့ ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားကို တက်ရောက်မှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တောင်သခင်ဟော်ကို လွှတ်မှာလား"

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး အတူသွားတာ အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာသဲလွန်စတစ်ခုခု ပေါ်လာရင်ဆိုပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို နောက်ကျန်ရစ်ခဲ့ဖို့ လိုသေးတယ်။ ဒါကြောင့် ငါသွားလိုက်မယ်"

ရှောင်ဝမ်တောက်က ဆိုလိုက်သည်၊ "ဒါ့အပြင် သူတို့ရဲ့အမြင်ကျယ်စေဖို့အတွက် ငါနဲ့အတူ ခေါ်သွားဖို့ လူအနည်းငယ်ကို ရွေးချယ်ပေးပါ"

"ကောင်းပါပြီ၊ ဆရာဦးလေး"

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ့တွင်လည်း အလားတူ ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည်။

........

အတွင်းစည်း။

လီချန်သည် အကဲဖြတ်ခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူရောက်ရောက်ချင်း အကဲဖြတ်ခန်းမ၏ ခန်းမသခင်ဖြစ်သော အကြီးအကဲ ရှန်းသည် ချက်ချင်း ကြိုဆိုလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေး လီ၊ ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ။ အံ့ဩစရာပဲ"

အကြီးအကဲ ရှန်းက အံ့အားသင့်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် လီချန်အပေါ် ကန့်ကွက်ချက်တစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ လေးစားမှုအချို့ပင် ရှိနေသည်။

တပည့်ခေါ်ယူမှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခဲ့သူမှာ လီချန်ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းတပည့်များကြားတွင် သာမန်ပြည်သူတပည့်များ၏ အချိုးအစားကို များစွာတိုးမြှင့်ပေးခဲ့သည် မဟုတ်လော။

"အတွင်းစည်းတပည့်အသစ်တစ်သုတ် ခေါ်ယူလိုက်တယ်လို့ ကြားလို့ လာကြည့်တာပါ"

လီချန်က ဆိုသည်။

ထို့နောက် သူသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ်အတွင်း ခေါ်ယူမှုအခြေအနေကို စုံစမ်းမေးမြန်းရာ အကြီးအကဲ ရှန်းသည် သူ၏မေးခွန်းအားလုံးကို သဘာဝကျကျ ဖြေကြားခဲ့သည်။

လီချန်၏ မူလအစီအမံများကို အခြေခံ၍ အကဲဖြတ်ခန်းမသည် ခရိုင်အသီးသီးတွင် ခေါ်ယူမှုအတွက် ခွဲတမ်းစနစ်တစ်ခုကိုလည်း အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ခရိုင်တစ်ခုချင်းစီသည် ၎င်း၏လူဦးရေအပေါ်မူတည်၍ ပဏာမရွေးချယ်မှုအတွက် အနိမ့်ဆုံး ကိုယ်စားလှယ်လောင်းအရေအတွက်ကို ပံ့ပိုးပေးရသည်။

"အကြီးအကဲ ရှန်း၊ ကျွန်တော် တပည့်တစ်ယောက် လက်ခံဖို့ စီစဉ်နေတယ်။ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေ ရှိပါသလား"

လီချန်က မေးလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေး လီ၊ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေ မကျန်တော့ဘူးလို့ စိုးရိမ်မိတယ်။ သူတို့ဝင်ရောက်လာတာနဲ့ အကြီးအကဲတွေက အကုန်လုယူသွားကြပြီ။ မင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ငါတို့ မကြာသေးခင်နှစ်တွေမှာ အကြီးအကဲအတော်များများကို ရာထူးတိုးပေးခဲ့ပြီး သူတို့အားလုံးမှာ တပည့်ခွဲတမ်းတွေ ရှိကြတယ်။ ရွှေအရိုးအဆင့် အတွင်းစည်းတပည့်အတော်များများ ရှိပေမယ့် အကြီးအကဲတွေက တပည့်တွေထက် ပိုများနေတုန်းပဲ"

အကြီးအကဲ ရှန်းက ဆိုသည်။

လီချန်သည် အံ့အားမသင့်ပေ။ ခေါ်ယူမှုသည် ရက်ပေါင်းများစွာကတည်းက ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူသည် ရွှေအရိုးအဆင့် တပည့်တစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့နိုင်သေးပါက ထူးဆန်းနေလိမ့်မည်။

"ဂျူနီယာညီလေး လီ၊ ဒီလိုလုပ်ပါလား။ မင်းကြည့်ဖို့အတွက် အတွင်းစည်းတပည့်အသစ်တွေကို ငါစုစည်းပေးမယ်။ ဒါမှမဟုတ် နောက်ခေါ်ယူမှုအတွင်းမှာ မင်းကို ချက်ချင်းအကြောင်းကြားမယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း နောက်ထပ်နှစ်နှစ် စောင့်ရလိမ့်မယ်"

အကြီးအကဲ ရှန်းက ဆိုသည်။

လက်ရှိခေါ်ယူမှုကြားကာလမှာ နှစ်နှစ်တစ်ကြိမ်ဖြစ်သည်။

လီချန် ခေါ်ယူမှုတွင် ပါဝင်စဉ်က သုံးနှစ်တစ်ကြိမ်ဖြစ်၏။

နောက်ပိုင်းတွင် စစ်ပွဲနှင့် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း ခံစားခဲ့ရသော ဆုံးရှုံးမှုများကြောင့် တစ်နှစ်တစ်ကြိမ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

ယခုအခါ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခေါ်ယူပြီးနောက် အတွင်းစည်းတပည့်အရေအတွက်သည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရုံသာမက တိုးပွားလာခဲ့ရာ ခေါ်ယူမှုကြားကာလကို နှစ်နှစ်တစ်ကြိမ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် အရင်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေး လီ၊ ဒါဆိုရင် အတွင်းမှာ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း စောင့်နေပါ။ နာရီဝက်လောက် ကြာလိမ့်မယ်"

အကြီးအကဲ ရှန်းက ဆိုသည်။

လီချန်သည် အကဲဖြတ်ခန်းမတွင် နာရီဝက်ကျော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် အကြီးအကဲ ရှန်း ဝင်လာပြီး သူ့ကို အကဲဖြတ်ခန်းမ၏ ရင်ပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရာ ထိုနေရာတွင် အတွင်းစည်းတပည့်နှစ်ထောင်ကျော် စုဝေးနေကြသည်။

ဤအတွင်းစည်းတပည့်များသည် အားလုံး ငွေအရိုးအဆင့်ဖြစ်ပြီး ဆရာမယူရသေးပေ။

ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးများမရှိဘဲ ဤအတွင်းစည်းတပည့်များ၏ အနာဂတ်အလားအလာမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် အတော်လေး သာမန်ဖြစ်လိမ့်မည်။

လီချန်သည် ဆူညံနေသော လူအုပ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပနေသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံခံစားခြင်းနည်းစနစ်အောက်တွင် လူတိုင်းသည် ဝိညာဉ်အလင်းရောင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် သူတို့ကြားရှိ ကွာခြားချက်များကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်။

ရုတ်တရက် လီချန်သည် အခြားသူများကို များစွာကျော်လွန်သော ဝိညာဉ်အလင်းရောင်နှစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည်။

တစ်ခုမှာ အလယ်အလတ်အဆင့် တောက်ပသောအလင်းအဆင့်ဖြစ်သင့်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ အဆင့်မြင့် တောက်ပသောအလင်းအဆင့်ဖြစ်သင့်သည်။

လီချန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အရ အလယ်အလတ်အဆင့် တောက်ပသောအလင်းအဆင့်သည် ရွှေအရိုးအဆင့်နှင့် သက်ဆိုင်သင့်ပြီး အဆင့်မြင့် တောက်ပသောအလင်းအဆင့်မှာမူ ကျောက်စိမ်းအရိုးအဆင့်ဖြစ်သင့်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဤအတွင်းစည်းတပည့်နှစ်ထောင်ကြားတွင် ရွှေအရိုးနှင့် ကျောက်စိမ်းအရိုးအဆင့်ရှိသော ပုန်းကွယ်နေသော ဉာဏ်ကြီးရှင်နှစ်ဦး အမှန်တကယ် ရှိနေသည်လော။

သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံခံစားခြင်းနည်းစနစ်ကို အမြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဤလူများ၏ အရိုးအမြစ်အရည်အချင်းကို အကဲဖြတ်ရန် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုလိုက်သည်။

ခြွင်းချက်မရှိဘဲ သူတို့အားလုံးသည် ငွေအရိုးအဆင့်သာ ဖြစ်ကြသည်။

"ပုန်းကွယ်နေတဲ့ အရိုးအမြစ်တွေ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း နှစ်ယောက်တောင်"

လီချန်သည် အံ့ဩသွားသည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ သမိုင်းတွင် လွဲချော်ခဲ့သော ပုန်းကွယ်နေသော အရိုးအမြစ်အချို့ ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုပုဂ္ဂိုလ်များသည် နောက်ဆုံးတွင် သာမန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်ဟု သူသံသယမဝင်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ပုန်းကွယ်နေသော အရိုးအမြစ်၏ အနှစ်သာရသည် မြင့်မားသော အရိုးအမြစ်အဆင့်ဖြစ်သော်လည်း အကယ်၍ ၎င်းကို ထုတ်ဖော်မပြနိုင်ပါက ၎င်း၏အလားအလာကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် သာမန်အဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ပုန်းကွယ်နေသော အရိုးအမြစ်ကို လှုံ့ဆော်နိုင်သော အချို့သော သီးခြားအချက်များနှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်းမရှိလျှင်ပေါ့။

မူလက သာမန်အရိုးအမြစ်အရည်အချင်းရှိသော အချို့လူများ ရုတ်တရက် ဖောက်ထွင်းတိုးတက်မှု ကြုံတွေ့ရပြီး ထူးခြားပြောင်မြောက်လာရခြင်းအကြောင်းမှာ အခြေခံအားဖြင့် ပုန်းကွယ်နေသော အရိုးအမြစ်များကြောင့် ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် လီချန်သည် ပုန်းကွယ်နေသော အရိုးအမြစ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

ယောက်ျားလေးတစ်ဦးနှင့် မိန်းကလေးတစ်ဦး၊ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဆယ့်တစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်နှစ်နှစ်အရွယ်ခန့် ရှိကြသည်။

သူတို့၏အမူအရာအရ မိန်းကလေးသည် သာမန်နောက်ခံမှ လာပုံရသော်လည်း အတော်လေး လှပသည်။

ယောက်ျားလေး၏ အပြုအမူမှာမူ သူသည် ထင်ရှားသော မိသားစုမှဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ မိန်းကလေး၏ ပုန်းကွယ်နေသော အရိုးအမြစ်အရည်အချင်းမှာ ပိုမြင့်မားပြီး ယောက်ျားလေး၏ အရည်အချင်းမှာမူ ပိုနိမ့်ကျနေသည်။

"သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ငါယူမယ်"

လီချန်က နှစ်ဦးကို ညွှန်ပြကာ ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်၊ ရှေ့ထွက်ခဲ့ကြ။ ဒီအကြီးအကဲက အကြီးအကဲတစ်ယောက် မဟုတ်ပေမယ့် သူက သိုင်းဆရာကြီးတစ်ယောက်ပဲ။ သိုင်းဆရာကြီးတစ်ယောက်ကို မင်းတို့ရဲ့ဆရာအဖြစ် လက်ခံနိုင်တာက မင်းတို့ရဲ့ကံကောင်းမှုပဲ"

အကြီးအကဲ ရှန်းက အလျင်အမြန် ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအတွင်းစည်းတပည့်နှစ်ဦးသည် သာမန်ပုံရပြီး သူတို့၏ အရိုးအမြစ်အရည်အချင်းမှာပင် အုပ်စုထဲတွင် အထူးချွန်ဆုံး မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို လောလောဆယ် မှတ်ပုံတင်တပည့်အဖြစ်နဲ့ပဲ အရင်လက်ခံမယ်။ အနာဂတ်မှာ ငါ့ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်တွေ ဖြစ်လာနိုင်မလားဆိုတာကတော့ မင်းတို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုပေါ်မှာ မူတည်တယ်"

လီချန်က ငြိမ်သက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သူတို့၏ မြင့်မားသော အရိုးအမြစ်အရည်အချင်းကြောင့်သာ မျက်နှာသာပေးမည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားကို ပိုမိုတန်ဖိုးထားသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဆရာ"

ယောက်ျားလေးက အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

မိန်းကလေးသည် နောက်ဆုံးတွင် သတိဝင်လာပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ငါနဲ့လိုက်ခဲ့"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

ကျန်ရှိသော အတွင်းစည်းတပည့်များသည် သိုင်းဆရာကြီးတစ်ဦးက မှတ်ပုံတင်တပည့်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံလိုက်ရသော နှစ်ဦးကို ကြည့်ရင်း မနာလိုဖြစ်နေကြသည်။

***

All Chapters