ကောင်းကင်ဘုံသားရှောင် ကွယ်လွန်ခြင်း

ခေါင်းလောင်းထိုးခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံသည့်အခါ အချိန်သည် အမြဲတမ်းပျံသန်းသွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လတစ်ဝက်ကုန်လွန်သွားသည်။

လီချန်သည် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ အရန်ကျင့်ကြံမှုအာနိသင်များကို သိရှိပြီးဖြစ်သည်။

သူ၏လက်ရှိကျင့်ကြံမှုသည် ကောင်းကင်ဘုံသား၏ နောက်ပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိနေပြီး သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဆယ့်ငါးရက်လျှင် တစ်မှတ်တိုးမြှင့်နိုင်သည်။ ဤနှုန်းဖြင့်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ဘုံသားအထက်ရှိ သိုင်းသူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်ရန် လေးနှစ်သာကြာမည်ဟု သူခန့်မှန်းသည်။

ဤသို့သော ကျင့်ကြံမှုအရှိန်သည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသား၏ အလယ်ပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိစဉ်က သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို တစ်မှတ်တိုးမြှင့်ရန် တစ်လကြာမြင့်သည်။ ယခု သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တိုးတက်လာသည်နှင့် သူ၏ကျင့်ကြံမှုအရှိန်သည် နှစ်ဆတိုးတက်ခဲ့သည်။

အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ အရန်ကျင့်ကြံမှုအာနိသင်များသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်ဟုသာ ဆိုရမည်။

သူ၏ဓားရည်ရွယ်ချက်တိုးတက်မှုမှာမူ ၎င်းသည်လည်း မူလနှစ်ဝက်မှ တစ်မှတ်သို့ နှစ်လမှ တစ်မှတ်သို့ တိုးတက်ခဲ့သည်။ လက်ရှိနှုန်းဖြင့်ဆိုလျှင် ၉၉ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ဆယ့်နှစ်နှစ်ကျော်သာ ကြာမြင့်မည်ဖြစ်သည်။

မဟာမြစ်ဓားချီနှင့် သွေးနှင့်ချီဘုံနန်းနှစ်ခုစလုံးသည် ရက်သုံးဆယ်မှ လေးဆယ်လျှင် တစ်မှတ်တိုးတက်ပြီး သူတို့၏တိုးတက်မှုသည်လည်း သိသိသာသာအရှိန်မြှင့်တင်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်အတွင်း လျူမင်သည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှ ထွက်ခွာပြီး အတွင်းစည်းသို့ တရားဝင်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

မှတ်ပုံတင်တပည့်နှစ်ဦးဖြစ်သော ပိုင်ယွင်နှင့် ချိုင်ရှောက်တို့၏ လျှို့ဝှက်မူလအရိုးအမြစ်များသည် တဖြည်းဖြည်းထင်ရှားလာသည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် အချိန်ခေါင်းလောင်းမှ တစ်နေ့တစ်ကြိမ် ရုတ်တရက်ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းအာနိသင်ကို ရရှိသောကြောင့် သူတို့၏ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကျင့်ကြံမှုသည် အလွန်လျင်မြန်သည်။ ပိုင်ယွင်သည် အသေးစားပြီးမြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး အဓိကပြီးမြောက်ခြင်းနှင့် မဝေးတော့သင့်ပေ။

ချိုင်ရှောက်သည် ပို၍ပင်လျင်မြန်ပြီး ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကို အဓိကပြီးမြောက်ခြင်းအထိ လေ့ကျင့်ပြီးဖြစ်သည်။

သူတို့ကို လတစ်ဝက်ကျော်ကြာ လေ့လာပြီးနောက် လီချန်သည် ဤမှတ်ပုံတင်တပည့်နှစ်ဦးအပေါ် ကျယ်ပြန့်သော နားလည်မှုတစ်ခုရှိသည်။ သူတို့၏စိတ်နေစိတ်ထားသည် မဆိုးပေ။

အထူးသဖြင့် ချိုင်ရှောက်သည် တည်ငြိမ်သော စိတ်နှလုံးရှိပြီး အသိတရားရှိကာ တာဝန်ကျေပွန်ပြီး ကြိုးစားလုပ်ဆောင်သည်။ သူသည် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကျင့်ကြံမှုကို ဘယ်တော့မှ မပေါ့ဆဘဲ ၎င်းတွင် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့မြှုပ်နှံသည်။

ပိုင်ယွင်မှာမူ အတော်လေးရိုးရှင်းပြီး အခြေခံမရှိပေ။ သို့သော် ချိုင်ရှောက်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကို စိတ်ရှည်စွာကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည်။

.......

‘ဒေါင်၊ ဒေါင်၊ ဒေါင်’

ကြည်လင်သော ခေါင်းလောင်းသံ မြည်ဟည်းလာသည်။ ခေါင်းလောင်းထိုးပြီးနောက် လီချန်သည် ကျင့်ကြံစပြုလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ခေါင်းတုံးပြောင်ပြောင်နှင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော သူမှာ ဖန်ပိုင် ဖြစ်သည်။

ဖန်ပိုင်သည် ယခုအခါ များစွာပိုမိုရင့်ကျက်နေပုံရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အသက်လေးဆယ် သို့မဟုတ် ငါးဆယ်အရွယ်တွင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကျင့်ကြံနေသော ဆယ်ကျော်သက်နှစ်ဦးကို မြင်သောအခါ သူသည် အတော်လေးအံ့ဩသွားသည်။ သူသည် ရွှမ်ပြည်နယ်ဌာနခွဲတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာရှိနေခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ မပြန်ရောက်ခဲ့ပေ။

ရွှမ်ပြည်နယ်ဌာနခွဲ ဖျက်သိမ်းပြီးနောက်မှသာ သူပြန်လာခဲ့သည်။

“မင်းတို့အားလုံး အလုပ်ကြမ်းတပည့်တွေလား။ လျူမင် ဘယ်မှာလဲ။”

လီချန်သည် ခေါင်းလောင်းစင်တွင် ကျင့်ကြံနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ဖန်ပိုင်သည် သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ ထိုနှစ်ဦး သူတို့၏လက်သီးသိုင်းကွက်များလေ့ကျင့်သည်ကို ကြီးစွာသော စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် ကြည့်ရှုနေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကို လေ့ကျင့်နေသည်ကို သူသတိပြုမိပြီး သူတို့သည် အလုပ်ကြမ်းတပည့်များဖြစ်သည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အတွင်းစည်းတပည့်များသည် အတွင်းပိုင်းကျွမ်းကျင်မှုလက်စွဲစာအုပ်များကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကျင့်ကြံပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဤအခြေခံလက်သီးသိုင်းကွက်ကို မည်သူက လေ့ကျင့်နေဦးမည်နည်း။

“အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော်တို့က အတွင်းစည်းတပည့်တွေပါ။ ပြီးတော့ အစ်ကိုလျူက အတွင်းစည်းကို ဝင်သွားနှင့်ပါပြီ။”

ချိုင်ရှောက်က အလျင်အမြန်ပြန်ဖြေသည်။

“အယ်? အတွင်းစည်းတပည့်တွေ? မင်းတို့က ဂျူနီယာညီလေး လီရဲ့ တပည့်တွေဖြစ်နိုင်လို့လား။”

ဖန်ပိုင်သည် အံ့ဩသွားသည်။

ပုံမှန်အခြေအနေတွင် အတွင်းစည်းတပည့်များသည် ဤနေရာတွင် မပေါ်ပေါက်ပေ။

“သိုင်းဦးလေး၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့… ကျွန်တော်တို့က မှတ်ပုံတင်တပည့်တွေသက်သက်ပါ။”

ချိုင်ရှောက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“မင်းတို့က ဂျူနီယာညီလေး လီရဲ့ တပည့်တွေဖြစ်မှတော့ ဘာဖြစ်လို့ ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကို လေ့ကျင့်နေသေးတာလဲ။”

ဖန်ပိုင်သည် အလွန်နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

သူသည် ဤအတွင်းစည်းတပည့်နှစ်ဦးထံမှ မည်သည့်အတွင်းပိုင်းချီကိုမျှ မခံစားနိုင်ပေ၊ ၎င်းသည် သူတို့သည် သိုင်းပညာရှင်များ၏ အဆင့်သို့ မဝင်ရောက်သေးသည်ကို ညွှန်ပြသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် အတွင်းစည်းတပည့်များသည် အတွင်းပိုင်းကျွမ်းကျင်မှုလက်စွဲစာအုပ်များကို ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူတို့သည် အဆင့်ဝင်သိုင်းပညာရှင်များဖြစ်လာရန် အလွန်လွယ်ကူသည်။

“သိုင်းဦးလေး၊ ဆရာက ကျွန်မတို့ကို ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကိုပဲ လေ့ကျင့်ခိုင်းတယ်။”

ပိုင်ယွင်က ပြောလိုက်သည်။

‘ရှီး!’

လင်းယုန်တစ်ကောင်၏ အော်မြည်သံသည် လေထဲတွင် မြည်ဟည်းလာသည်။ ချက်ချင်းပင် ကြီးမားသောအနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ ထိုးဆင်းလာပြီး ဖန်ပိုင်၏ ဘေးမှ ဝီစီသံပြုကာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သို့သော် ဖန်ပိုင်သည် အလွန်လျင်မြန်ပြီး အရိပ်၏ ခြေသည်းများကို တစ်ခဏအတွင်း ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

‘ဖတ်၊ ဖတ်’

ရှောင်ဟေးသည် အော်မြည်ကာ သူ၏တောင်ပံများကို အသည်းအသန်ခတ်ပြီး လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ သို့သော် ဖန်ပိုင်သည် တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

“မင်းငှက်ကောင်၊ မင်း ဒီလောက်ကြီးလာတာတောင်မှ ဒီလောက်ရန်ငြိုးကြီးတုန်းပဲလား။”

ဖန်ပိုင်က မြည်တွန်တောက်တီးလိုက်သည်။

ရှောင်ဟေးသည် များစွာပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူသည် ၎င်းကို မှတ်မိနေဆဲဖြစ်သည်။

“စီနီယာအစ်ကိုဖန်၊ ရှောင်ဟေးက မင်းကို နှုတ်ဆက်နေတာပါ။”

လီချန်၏ အသံသည် ခေါင်းလောင်းစင်မှ မြည်ဟည်းလာသည်။

“ဂျူနီယာညီလေး လီ၊ ရှောင်ဟေးက အရမ်းပြောင်းလဲသွားတာပဲ။ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲသွားတာလား။”

ဖန်ပိုင်သည် ရှောင်ဟေးကို လွှတ်လိုက်သည်။

ရှောင်ဟေးသည် ချက်ချင်းပျံသန်းထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် ဝိုင်းပတ်ကာ အဆက်မပြတ်အော်မြည်နေသည်။

“ဟုတ်တယ်။”

လီချန်သည် ခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။ “စီနီယာအစ်ကိုဖန်၊ ဘယ်တုန်းက ပြန်ရောက်တာလဲ။”

“ခုနကပဲ။ ရွှမ်ပြည်နယ်ဌာနခွဲ ဖျက်သိမ်းလိုက်တာ မဟုတ်လား။ ငါ ပြန်လာဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ဘူး။”

ဖန်ပိုင်က သူ၏တောက်ပြောင်သော ထိပ်ပြောင်ကို တို့ထိပြီးနောက် “မင်း ဘာဖြစ်လို့ ရုတ်တရက်တပည့်တွေ လက်ခံချင်ရတာလဲ။” ဟု မေးလိုက်သည်။

လီချန်က ပြုံးလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် ဒီတိုင်းလုပ်ချင်လို့ပဲလေ။ ဘာဖြစ်လို့ မေးခွန်းတွေအများကြီးမေးနေရတာလဲ။”

ဖန်ပိုင်က စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်၊ “မင်း တပည့်တွေလက်ခံမှတော့ ဘာဖြစ်လို့ သူတို့ကို ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းလေ့ကျင့်ခိုင်းနေသေးတာလဲ။”

လီချန်က ပြန်ဖြေသည်၊ “ဒါက ငါ့နှလုံးသားမဲ့မျိုးရိုးရဲ့ စည်းမျဉ်းပဲ။”

“ဒါ ဘယ်လိုစည်းမျဉ်းမျိုးလဲ။ ဒါက သူတို့အချိန်ကို ဖြုန်းတီးတာမဟုတ်ဘူးလား။ သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုက အချိန်နဲ့ ပြိုင်ဆိုင်ရတာ။”

ဖန်ပိုင်သည် အနည်းငယ်နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

“ဒါက အချိန်ဖြုန်းတီးမှာမဟုတ်ဘူး။” လီချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ချိုင်ရှောက်နှင့် ပိုင်ယွင်တို့သည် အိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။

လီချန်သည် ၎င်းကို ယူကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။

“ဒီလောက်နှစ်တွေကြာတာတောင် မင်း အကြီးအကဲတစ်ယောက်မဖြစ်သေးဘူးလား။”

ဖန်ပိုင်က စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

လီချန်က ပြုံးလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် ဖြစ်ဖြစ်မဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးပါဘူး။”

သူသည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် လွတ်လပ်စွာနေထိုင်ပြီး ခေါင်းလောင်းထိုးခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံနိုင်သည့်အတွက် အတော်လေးကျေနပ်နေသည်။

“မင်းက တကယ်ပဲ အေးအေးဆေးဆေးနေတတ်တာပဲ။ ငါသာဆိုရင် ငါ နတ်ဘုရားဓားခန်းမဆောင် ရင်ပြင်ကို သွားပြီး သူတို့ကို ကျိန်ဆဲပစ်မှာ။”

ဖန်ပိုင်က ပြောလိုက်သည်။

သူသည် အကြောင်းရင်းကို သဘာဝကျကျ သိသည်။ လီချန်သည် လိကုန်းတာဝန်များတွင် မသွားသောကြောင့် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ထိုအကြီးအကဲများအား သူ၏လိကုန်းသည် မလုံလောက်ဟု ပြောရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ကို အကြိမ်များစွာအမည်စာရင်းတင်သွင်းခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် ဘယ်တော့မှ အတည်ပြုခြင်းမခံခဲ့ရပေ။

နေ့လည်ခင်းတွင် ချိုင်ရှောက်နှင့် ပိုင်ယွင်တို့သည် အရက်နှင့် တွဲစားရန် ဟင်းအချို့ချက်ပြုတ်ပြီး ဖန်ပိုင်သည် နေ့လည်စာနှင့် သောက်စရာများအတွက် နေခဲ့သည်။

“နန်ကုန်းပိုင်က လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်နှစ်က မဟာကျုံးရှီးတစ်ယောက်ဖြစ်သွားတယ်လို့ ကြားတယ်။”

ဖန်ပိုင်သည် သူ၏ခွက်ထဲမှ ဝိုင်ကို သောက်သုံးပြီး ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။

လီချန်က “သူက စစ်မှန်သောတပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဓားသွေးဂူမှာ ကျင့်ကြံနေတာ၊ ဒါကြောင့် သူက မဟာကျုံးရှီးတစ်ယောက်ဖြစ်တာက ပုံမှန်ပဲ။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဖန်ပိုင်က သက်ပြင်းချကာ “ကျိမင်ကလည်း အခု မဟာကျုံးရှီးတစ်ယောက်ပဲ။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လီချန်က ပြုံးလိုက်သည်။ “မင်းလည်း မကြာခင် မဟာကျုံးရှီးတစ်ယောက်ဖြစ်လာမှာပဲ။”

“ငါက အဝေးကြီးလိုသေးတယ်။ ငါ့အတွက် မျှော်လင့်ချက်မရှိဘူးလို့ ငါခန့်မှန်းတယ်။”

ဖန်ပိုင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူသည် ယခင်က မာနကြီးပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အသက်အငယ်ဆုံးအကြီးအကဲ၊ အာဏာရှိသောအကြီးအကဲတစ်ဦးဖြစ်ရန် ရည်မှန်းခဲ့သည်။ သို့သော် အချိန်က သူ့ကို ရိုက်နှက်ပြီးနောက် သူ၏မူလအရိုးအမြစ် အရည်အချင်းသည် သာမန်သာဖြစ်သည်ကို သူသိသည်။

လီချန်သည် စကားများများစားစားမပြောခဲ့ပေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်သာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာနေထိုင်ပြီး နေ့စဉ်ပထမဆုံးခေါင်းလောင်းထိုးခြင်း၏ စွမ်းအားကို ရရှိပါက မဟာကျုံးရှီးဘုံသို့ ခြေချရန် ကြီးမားသော အခွင့်အရေးရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

စားသောက်ပြီးနောက် ဖန်ပိုင်သည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှ အနည်းငယ်မူးယစ်စွာထွက်ခွာသွားသည်။

......

နေ့လည်ခင်းတွင် လီချန်သည် နတ်ခရီးသွားသံချပ်ကာ သားအမိအစီအရင်ကို လေ့လာရန် အစီအရင်ချိုင့်ဝှမ်းသို့ သွားသည်။

သူ၏လက်ရှိအစီအရင်ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် သူသည် ဖန်ယွမ်ဂူစံအိမ်ရှိ ပဉ္စမအခြေခံအစီအရင်ကို တည်ဆောက်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် တိုးတက်မှုအချို့ပြုလုပ်ရန် အစီအရင်ချိုင့်ဝှမ်းသို့ ရက်အနည်းငယ်တစ်ကြိမ်သွားရသည်။

အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ သာ့ချန်ရှိ မိစ္ဆာခြေရာများသည် ပို၍ပို၍ပြင်းထန်လာသည်။ တစ်နှစ်ကျော်အတွင်း ထိုက်ဝူဒေသတစ်ခုတည်းတွင် မိစ္ဆာခြေရာများစွာရှိခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုက်ဝူနယ်မြေသခင်စံအိမ်တည်ထောင်ခြင်းနှင့် ပိုအားကောင်းသော နယ်မြေသခင်တစ်ဦးတာဝန်ယူခြင်းဖြင့် မိစ္ဆာခြေရာများသည် မကြာခဏဖြစ်ပွားသော်လည်း ၎င်းတို့သည် မပျံ့နှံ့ဘဲ အားလုံးထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။

.......

တစ်နေ့နံနက်ခင်းတွင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ တောင်ထိပ်တစ်ခုမှ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက်လှိုင်းထန်လာပြီး လေထဲတွင် လျှပ်စီးဖြင့် ရစ်ပတ်နေသော ဓားအရိပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ စုစည်းသွားသည်။ လှိမ့်တက်နေသော ယွမ်ချီသည် စုစည်းလာပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ကျုံးရှီးများနှင့် မဟာကျုံးရှီးများစွာ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

“ဒါ ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးတောင်ထိပ်လား။”

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီသည် နတ်ဘုရားဓားခန်းမဆောင်မှ ချက်ချင်းလျှောက်ထွက်လာပြီး ဦးတည်ရာတစ်ခုသို့ ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းမြောက်မှုအစအနတစ်ခုရှိသည်။

မဟာကျုံးရှီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဤအားကောင်းသော အရှိန်အဝါတွင် ပါဝင်သော ပိုမြင့်မားသောအဆင့်ရှိ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ခံစားနိုင်သည်။

“စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့် သိုင်းရည်ရွယ်ချက်၊ ကောင်းကင်ဘုံသား။”

ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံသားနောက်တစ်ပါး မွေးဖွားလာသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည်။

အရှိန်အဝါသည် တဖြည်းဖြည်းလျော့ကျသွားပြီးနောက် သူသည် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးတောင်ထိပ်သို့ အလျင်စလိုသွားသည်။

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီသာမက အခြားတောင်ထွတ်သခင်များနှင့် အကြီးအကဲများစွာလည်း စုရုံးနေကြသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးတောင်ထိပ်မှ လျှောက်ထွက်လာပြီး လေထဲတွင် ပျံသန်းပြီးနောက် လူတိုင်းရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

“ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ ချင်စုန့်၊ မင်း နောက်ဆုံးတော့ ကောင်းကင်ဘုံသားကို အဆင့်တက်သွားပြီ။”

ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်သည် နေရာသို့ ပထမဆုံးရောက်ရှိသူဖြစ်သည်။ သူသည် များစွာအိုမင်းနေပုံရသည်။

သူသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် နေထိုင်နေခဲ့သည်။ သူသည် ရှားရှားပါးပါးသာ အပြင်ထွက်တော့သည်။

အဓိကအားဖြင့် သူသည် သူ၏အဆုံးသတ်နှင့် မဝေးတော့သည်ကို ခံစားရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခင်က ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာအကြိမ်များစွာရခဲ့ပြီး ထိုအကြီးအကဲက သူ့အား နတ်ဆေးတစ်ဆူပေးသနားခဲ့သော်လည်း သူ၏မူလဇာတိယွမ်ချီတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပြန်လည်ရရှိစေပြီး သူ့ကို နှစ်အနည်းငယ်ပို၍အသက်ရှင်ခွင့်ပြုခဲ့သော်လည်း… သူသည် အသက်နှစ်ရာကျော်နေပြီဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်အတွင်း သူသည် မိမိကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာအိုမင်းလာသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းခံစားနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ သူသည် ကွယ်လွန်ရန်မဝေးတော့သည်ကို အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည်။

ယခုအခါ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံသားကျွမ်းကျင်သူနောက်တစ်ဦးမွေးဖွားလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ပီတိဖြာသွားသည်။

ထို့အပြင် ချင်စုန့်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အားဖြင့် အဆင့်တက်ခဲ့သည်၊ ၎င်းသည် ချင်စုန့်သည် ဟော်ရှူဝမ်ထက် ပိုမြင့်မားသောအလားအလာရှိသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည်။

“ဆရာဦးလေး၊ ကျွန်တော် အရမ်းကံကောင်းခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော် အဆင့်မတက်နိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တာ။”

အကြီးအကဲ ချင်စုန့်က ညင်သာစွာပြုံးကာပြောလိုက်သည်။

သူသည် မူလက စစ်မှန်သောတပည့်တစ်ဦးမဟုတ်ပေ။ လွန်ခဲ့သောနှစ်သုံးဆယ်အတွင်း သူသည် နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်ကို အမှုထမ်းခဲ့ပြီး လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်ကမှ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသားသို့ အဆင့်တက်ရန် မျှော်လင့်ချက်များစွာမထားခဲ့ပေ။

သို့သော် လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်ကျော်အတွင်း သူသည် နေ့စဉ်မောင်ခေါင်းလောင်းမြည်ပြီးနောက် ဓားရည်ရွယ်ချက်နားလည်ရာတွင် အမြဲတမ်းတစ်စုံတစ်ခုရရှိသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် သူ၏ဓားရည်ရွယ်ချက်နားလည်မှုအချိန်ဇယားတစ်ခုလုံးကို နံနက်ခင်း မောင်အချိန်နှင့် ချန်အချိန်ကြားကာလသို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ သူ၏ယနေ့ကျင့်ကြံမှုအတွင်း သူ၏ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် ရုတ်တရက်စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့်သို့ အဆင့်တက်သွားပြီး သူ့ကို ကောင်းကင်ဘုံသားသို့ ချောချောမွေ့မွေ့ခြေချနိုင်စေခဲ့သည်။

“ဆရာတူမောင်လေး ချင်စုန့်၊ မင်းရဲ့အဆင့်တက်မှုအတွေ့အကြုံအကြောင်း ငါတို့ကို ပြောပြရမယ်။”

ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးတောင်ထွတ်မှ တောင်ထွတ်သခင် ဝမ်ရှန်းကူက ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။

သူမနှင့် ချင်စုန့်သည် တူညီသော ဆရာရှိသောကြောင့် ညီလေး ချင်စုန့် ကောင်းကင်ဘုံသားသို့ အဆင့်တက်ခဲ့သည့်အတွက် သူမသည် သဘာဝကျကျ အလွန်ပျော်ရွှင်သည်။

“ကျွန်တော့်မှာ မျှဝေစရာအတွေ့အကြုံများများစားစားမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နေ့စဉ်မောင်အချိန်နဲ့ ချန်အချိန်ကြားမှာ ကျင့်ကြံပြီး ဓားရည်ရွယ်ချက်နားလည်တာက အကျိုးရှိသင့်တယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။”

အကြီးအကဲ ချင်စုန့်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

“အယ်? ဂျူနီယာညီလေး ချင်စုန့်၊ မင်း တကယ်ပဲ မောင်အချိန်နဲ့ ချန်အချိန်ကြားမှာ ကျင့်ကြံတာက ပိုထိရောက်တယ်လို့ ထင်လား။”

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက အလျင်အမြန်မေးလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည်လည်း ဤအချိန်တွင် ကျင့်ကြံရခြင်းကို ကြိုက်နှစ်သက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းတွင် သူသည် ၎င်းကို များစွာအာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။ သို့သော် လတ်တလောလများတွင် သူသည် ဤအချိန်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းသည် သိသိသာသာပိုထိရောက်သည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်၊ အထူးသဖြင့် ဓားရည်ရွယ်ချက်နားလည်ရာတွင် သူသည် အမြဲတမ်းတစ်စုံတစ်ခုရရှိသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း သတိပြုမိတာလား။”

အကြီးအကဲ ချင်စုန့်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်လည်း လတ်တလောလတွေမှာ တွေ့ရှိခဲ့တာ။”

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

အခြားအကြီးအကဲများနှင့် တောင်ထွတ်သခင်များအားလုံး အံ့ဩသွားကြသည်။ လူတိုင်းတွင် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုအလေ့အထများရှိပြီး လူများစွာသည် ညအခါတွင် ကျင့်ကြံရခြင်းကို ကြိုက်နှစ်သက်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာတစ်ခုခုကို သတိမပြုမိခဲ့ကြပေ။

အချို့လူများသည် ရံဖန်ရံခါ မောင်အချိန်နှင့် ချန်အချိန်ကြားတွင် ကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် အလွန်နည်းပါးသောအကြိမ်များသာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ၎င်းကို များစွာအာရုံမစိုက်ခဲ့ကြပေ။ သို့သော် ယခုအခါ ကောင်းကင်ဘုံသားသို့ အဆင့်တက်ခဲ့သော အကြီးအကဲ ချင်စုန့်က ဤသို့ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ သူတို့အားလုံး သူတို့၏အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည်အမှတ်ရစပြုလာကြသည်။

“ဒီအချိန်ကာလအတွင်း ကျင့်ကြံတာက ပိုထိရောက်သည်ဖြစ်စေ မထိရောက်သည်ဖြစ်စေ လူတိုင်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပြန်သွားပြီး စမ်းသပ်ကြည့်နိုင်တယ်။”

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက ပြုံးလိုက်သည်။ “ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့တစ်နှစ်ကျော်အတွင်း ကျွန်တော် သတိပြုမိတာက အသစ်ဝင်လာတဲ့ အတွင်းစည်းတပည့်တွေက အရင်အသုတ်တွေထက် သူတို့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုမှာ အများကြီးပိုမြန်မြန်တိုးတက်နေပုံပဲ။”

ဂိုဏ်းချုပ်အနေဖြင့် သူသည် ဆရာမတင်ရသေးသော ထိုအတွင်းစည်းတပည့်များ၏ ကျင့်ကြံမှုတိုးတက်မှုကို အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။ အဓိကအားဖြင့် မွေးမြူရန်တန်ဖိုးရှိသော အတွင်းစည်းတပည့်များကို ရွေးချယ်ရန်ဖြစ်သည်။

ဤထူးချွန်သော အတွင်းစည်းတပည့်များသည် သူတို့ထူးချွန်လာပြီးနောက် ပိုမိုသော ကျင့်ကြံမှုသယံဇာတများကို မကြာခဏရရှိလေ့ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် စုစည်းထားသော ဒေတာမှ ဤအတွင်းစည်းတပည့်အသုတ်သည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပိုမြန်မြန်ကျင့်ကြံနေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

“အိုး၊ ဒီလိုအရာမျိုးရှိလို့လား။”

ရှောင်ဝမ်တောက်သည် အံ့ဩသွားသည်။ သူသည် နံနက်ခင်းတွင် ဘယ်တော့မှ ကျင့်ကြံခြင်း သို့မဟုတ် ဓားရည်ရွယ်ချက်နားလည်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။

“ဆရာဦးလေး၊ ဒီအချိန်ကာလအတွင်း ကျင့်ကြံတာက တကယ်ပဲ ပိုထိရောက်တယ်ဆိုရင် ဒါက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေနိုင်တယ်လို့ ကျွန်တော်သံသယရှိတယ်။”

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက ပြောလိုက်သည်။

“အင်း၊ ဒါက တကယ်ပဲ ဒီလိုဖြစ်နေရင် ဒါကို ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွင်းမှာ မြှင့်တင်ရမယ်။”

ရှောင်ဝမ်တောက်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဤရိုးရှင်းပုံရသော ကျင့်ကြံမှုအချိန်ပြောင်းလဲမှုသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ကမ္ဘာတုန်လှုပ်ဖွယ်ပြောင်းလဲမှုများကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ပေမည်။

.....

အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်

လီချန်သည် အတွင်းစည်း၏ ဦးတည်ရာဘက်မှ လာသော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသည်။

“တစ်ယောက်ယောက် ကောင်းကင်ဘုံသားနယ်ပယ်ကို ထပ်ပြီးအဆင့်တက်သွားပြီလား။”

ခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း လီချန်သည် သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်ထားပြီး သူ၏မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။

ဤရုတ်တရက်ကောင်းကင်ဘုံသားသို့ အဆင့်တက်ခြင်းသည် အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ ပထမခေါင်းလောင်းထိုးခြင်းနှင့် ဆက်စပ်မှုရှိမရှိ သူအနည်းငယ်သိချင်မိသည်။

“နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ အထက်ပိုင်းလူကြီးတွေက မောင်အချိန်မှာ ကျင့်ကြံတာက ပိုထိရောက်တယ်ဆိုတာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီလား မသိဘူး။”

လီချန်က သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် ၎င်းကို သေချာပေါက်ဖော်ထုတ်မည်မဟုတ်ပေ။ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ လူများက သူတို့ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်သာ မူတည်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် သူသည် သူ၏မှတ်ပုံတင်တပည့်နှစ်ဦးအား နိုးထပြီးနောက် အနည်းဆုံးတစ်နာရီကြာ ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကို ကျင့်ကြံမှုစတင်ရန် လိုအပ်သည်။

ရုတ်တရက် လီချန်သည် ခေါင်းလောင်းစင်အောက်တွင် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကျင့်ကြံနေသော ချိုင်ရှောက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာသည် အံ့ဩသောအမူအရာပြသလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချိုင်ရှောက်၏ လက်သီးသိုင်းကွက်သည် အမှန်တကယ်တွင် မမြင်နိုင်သော လက်သီးအဟုန်တစ်ခု ဖန်တီးခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်လေကို လှုပ်ခတ်စေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ထက်မြက်သော ဓားကဲ့သို့သောအစွန်းတစ်ခု ပါဝင်သည်။

ချိုင်ရှောက်၏ ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းသည် ယနေ့ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ အမှန်တကယ်ရောက်ရှိသွားသည်။

ပိုင်ယွင်၏ လက်သီးသိုင်းကွက်မှာမူ အနည်းငယ်ချို့တဲ့နေဆဲဖြစ်သည်။

ပိုင်ယွင်သည်လည်း စီနီယာအစ်ကိုချိုင်၏ လက်သီးသိုင်းကွက်ရှိ ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာကို သတိပြုမိပြီး အလျင်အမြန်ရပ်တန့်ကာ ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချိုင်ရှောက်သည် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းရှိ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအခြေအနေသို့ လုံးဝဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။

ချိုင်ရှောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် အတွင်းပိုင်းချီအစအနတစ်ခု စတင်ထုတ်လုပ်နေသည်ကို လီချန်က ခံစားရသည်။

ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းသည် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရုံသာမက သူသည် အဆင့်ဝင်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယခင်က လီချန်သည် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကို ပြီးပြည့်စုံစေခြင်းမပြုမီ အဆင့်ဝင်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ချိုင်ရှောက်သည် သူ၏လက်သီးအဟုန်ကို ရုပ်သိမ်းပြီး အသက်ရှည်ရှည်ရှူထုတ်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းနေသော အတွင်းပိုင်းချီကို ခံစားရသည်။ ရန်နှင့်တုသွေးကြောနှစ်ခုစလုံး ဖွင့်လှစ်ပြီးဖြစ်ပြီး သူသည် အဆင့်ဝင်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည်။

“ဆရာတူအစ်ကို၊ ဆရာတူအစ်ကိုအဆင့်တက်သွားပြီလား။”

ပိုင်ယွင်က အလျင်အမြန်မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်။”

ချိုင်ရှောက်က အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“နှစ်နှစ်မပြည့်သေးဘူး၊ ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်း၊ ပြီးတော့ တစ်ချိန်တည်းမှာ သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ အဆင့်ထဲကို ဝင်ရောက်တာ၊ မဆိုးဘူး။”

လီချန်သည် ခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်တွင် သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်ထားလျက် တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်၊ “ပိုင်ယွင်၊ မင်း ပိုကြိုးစားဖို့လိုတယ်။”

“ဆရာ၊ ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်။”

ပိုင်ယွင်က အလျင်အမြန်ပြန်ဖြေသည်။

နောက်တစ်ခုအနေဖြင့် လီချန်သည် ချိုင်ရှောက်ကို အိမ်ထဲသို့ ခေါ်ယူပြီး နှလုံးသားမဲ့ဓားကျမ်းကို သင်ကြားပေးကာ ပိုင်ယွင်သည် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကို မပြီးပြည့်စုံမီ သူမအား လျှို့ဝှက်စွာမသင်ကြားရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

လီချန်သည် ပိုင်ယွင်သည် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကို ပြီးပြည့်စုံအောင်မလုပ်နိုင်မည်ကို မစိုးရိမ်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ပိုင်ယွင်တွင် ကောင်းမွန်သော အရည်အချင်းရှိပြီး သူမ၏လျှို့ဝှက်မူလအရိုးအမြစ်သည် နီးပါးအပြည့်အဝထင်ရှားနေပြီဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူမသည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် နေ့စဉ်ကျင့်ကြံပြီး အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ ပထမခေါင်းလောင်းထိုးခြင်းကို အနီးကပ်ကြားနိုင်သည်။

“ဆရာတူအစ်ကို၊ ဆရာက ဆရာတူအစ်ကိုကို အတွင်းပိုင်းကျွမ်းကျင်မှုလက်စွဲစာအုပ် သင်ပေးလိုက်တာလား။”

ပိုင်ယွင်သည် အိမ်ထဲမှ ဓားတစ်ချောင်းနှင့် ထွက်လာသော ချိုင်ရှောက်ကို မြင်သောအခါ အသံတိုးတိုးဖြင့် ချက်ချင်းမေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဆရာတူညီမလေး။ ဆရာက မင်း ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကို မပြီးပြည့်စုံခင် အတွင်းပိုင်းကျွမ်းကျင်မှုလက်စွဲစာအုပ်ကို မကျင့်ကြံနိုင်ဘူးလို့ ပြောတယ်။”

ချိုင်ရှောက်က အလျင်အမြန်ပြန်ဖြေသည်။

“ငါသိပါတယ်၊ ငါက မင်းကို သင်ပေးဖို့ တောင်းမယ်လို့ ထင်နေတာလား၊ ဟမ့်။”

ပိုင်ယွင်က သူမ၏နှာခေါင်းကို ရှုံ့လိုက်သည်။ “ငါ ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကို ပြီးပြည့်စုံအောင်လုပ်ပြီး သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ အဆင့်ထဲကို မကြာခင်ဝင်ရောက်နိုင်မှာ သေချာတယ်။”

“ဆရာတူအစ်ကို၊ ဆရာတူအစ်ကိုရဲ့ဓားက အရမ်းလှတယ်။ ငါ ကစားလို့ရမလား။”

သူမ၏မျက်လုံးများ လှိမ့်သွားပြီး ချိုင်ရှောက်၏ လက်ထဲမှ ဓားပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကာ ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မရဘူး။”

ချိုင်ရှောက်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “ဆရာက ဓားတစ်ချောင်းက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်တယ်၊ ဒါကို တခြားသူတွေက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဘယ်လိုထိတွေ့နိုင်မှာလဲလို့ ပြောခဲ့တယ်။”

“ကပ်စေးနှဲ။”

ပိုင်ယွင်က နှာမှုတ်ပြီး ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်ရန် ဘေးသို့ ပြေးသွားသည်။

ချိုင်ရှောက်က ပြုံးကာ သူ၏အခန်းသို့ ပြန်သွားပြီး ဆရာက သူ့အားပေးသော နှလုံးသားမဲ့ဓားကျမ်းကို လှန်လှောကြည့်လိုက်သည်။

.....

လတစ်ဝက်အကြာတွင် နတ်ဘုရားဓားခန်းမဆောင်၌ အကြီးအကဲများနှင့် တောင်ထွတ်သခင်များစွာ စုရုံးနေကြသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသားသုံးပါးအပါအဝင်။

“ဒီကာလအတွင်း အကြီးအကဲတွေနဲ့ တောင်ထွတ်သခင်တွေရဲ့ သွားရောက်လည်ပတ်မှုတွေနဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေအပြီးမှာ အခုတော့ မောင်အချိန်နဲ့ ချန်အချိန်ကြားမှာ ကျင့်ကြံတာက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေရှိတယ်ဆိုတာကို အခြေခံအားဖြင့် အတည်ပြုပြီးပါပြီ။”

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက “ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှာပဲ ကန့်သတ်ထားတယ်။ အခုလောလောဆယ် တခြားနေရာမှာ ဒီလိုအာနိသင်မျိုး မတွေ့ရှိရသေးဘူး။ ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွင်းမှာ ငါတို့မသိတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေဖြစ်ခဲ့တာဖြစ်နိုင်တယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ပိုကောင်းတာပေါ့။ ဒါက ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွက် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုပဲ။ နောင်မှာ ကောင်းကင်ဘုံသားတွေ ပိုမွေးထုတ်နိုင်ရင်တောင် ဖြစ်နိုင်တယ်။”

အာဏာရှိသောအကြီးအကဲတစ်ဦးက ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံးမဟာကျုံးရှီးများစွာ ရှိနေသေးသည်။ အကြီးအကဲ ချင်စုန့် ကောင်းကင်ဘုံသားသို့ အဆင့်တက်နိုင်ကတည်းက မောင်အချိန်နှင့် ချန်အချိန်ကြားတွင် ကျင့်ကြံရန် ရွေးချယ်သော အခြားအဆင့်အမြင့်ဆုံးမဟာကျုံးရှီးများသည်လည်း အချို့သော မျှော်လင့်ချက်ရှိပေလိမ့်မည်။

“ဟားဟား၊ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။”

ဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လူတိုင်း ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

.........

အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်

ဆရာကျိုးပုဖိန်သည် အတွင်းစည်းမှ ပြန်ရောက်လာပြီး သတင်းယူဆောင်လာသည်။

“မနက်ခင်းလေ့ကျင့်ရေးစနစ်? အံ့ဩစရာမရှိဘူး၊ လွန်ခဲ့တဲ့တစ်နှစ်ကျော်ကတည်းက မောင်ခေါင်းလောင်းထိုးပြီးနောက် ကျွန်တော်ကျင့်ကြံတိုင်း အရင်ကထက် အာနိသင်က ပိုကောင်းတယ်လို့ မြဲခံစားနေရတယ်။”

လီချန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အထက်ပိုင်းလူကြီးများသည် ဤပြဿနာကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်ကို သိရှိရ၍ သူစိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အထက်ပိုင်းလူကြီးများသည် ဤကောင်းမွန်သော ကျင့်ကြံမှုအခွင့်အရေးကို အများဆုံးအသုံးချမည်ဟု သူယုံကြည်သည်။

“အင်း၊ မင်း ဒါကို သတိပြုမိတာက ပုံမှန်ပဲ။”

ကျိုးပုဖိန်သည် အံ့ဩခြင်းမရှိပေ။

သူ၏တပည့်သည် ခေါင်းလောင်းထိုးပြီးနောက် ဓားသိုင်းကွက်များလေ့ကျင့်သည့် ထူးဆန်းသောအလေ့အထရှိသည်၊ တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့၊ တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ်၊ အဆက်မပြတ်ဖြစ်သည်ကို သူသိသည်။

“ဆရာအဘိုး၊ ကျွန်မ ဒီဓားသိုင်းကွက်ကို ကောင်းကောင်းမလေ့ကျင့်နိုင်ဘူး။ အရမ်းအဆင်မပြေဘူးလို့ ခံစားရတယ်။”

ထိုအချိန်တွင် ပိုင်ယွင် ပြေးလာသည်။

သူမသည် ချိုင်ရှောက်က လှုံ့ဆော်ခဲ့သောကြောင့် လွန်ခဲ့သောနှစ်ရက်က ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကို အောင်မြင်စွာပြီးပြည့်စုံစေခဲ့ပြီး သိုင်းပညာရှင်များ၏ အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

“ရှောင်ယွင်၊ ဆရာအဘိုးကို ကြည့်ဖို့ လေ့ကျင့်ပြပါ။”

ကျိုးပုဖိန်က ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့၊ ဆရာအဘိုး။”

ပိုင်ယွင်သည် အလျင်အမြန်သူမ၏ဓားကို ယူကာ လေ့ကျင့်ပြလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ပြဿနာက အရမ်းရှင်းလင်းတယ်။”

ကျိုးပုဖိန်သည် ပြဿနာကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မြင်ပြီး ချက်ချင်းပင် လမ်းညွှန်မှုများပေးစပြုလိုက်သည်။

လီချန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ပြုံးရုံသာပြုံးလိုက်သည်။ ဆရာက တပည့်နှစ်ဦးသည် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကို ပြီးပြည့်စုံစေပြီး သိုင်းပညာရှင်များ၏ အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သည်ကို သိရှိပြီးကတည်းက သူသည် ပို၍ပင်အာရုံစိုက်လာပြီး နေ့စဉ်သူတို့ကို ကိုယ်တိုင်လမ်းညွှန်ပေးသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအခါ တပည့်နှစ်ဦးတွင် ပြဿနာတစ်ခုခုရှိလျှင် သူတို့သည် သူတို့၏ဆရာဖြစ်သော သူ့ထံသို့ မသွားဘဲ ဆရာအဘိုးထံသို့ သွားကြသည်။

သို့သော် သူသည် လွတ်လပ်ခွင့်ရသည့်အတွက် ပျော်ရွှင်သည်။

........

ဤသို့ဖြင့် တစ်နှစ်ကျော် ကုန်လွန်သွားသည်။

တစ်နေ့ အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦးသည် ရုတ်တရက်နတ်ဘုရားဓားခန်းမဆောင်မှ တောင်ပေါ်သို့ တက်လာသည်။

“သိုင်းဦးလေး လီ၊ ဘိုးဘေးက ဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်အားလုံးကို ကျုံးရှီးအဆင့်အထက်တွေကို တာအိုရှာဖွေရေးအဆောင်ကို ရုတ်တရက်ခေါ်ယူပြီး သူကြေညာစရာရှိတယ်လို့ ပြောပါတယ်။”

အတွင်းစည်းတပည့်က ဦးညွှတ်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

“ကြေညာစရာရှိတယ်?”

လီချန်သည် အစပိုင်းတွင် မှင်သက်သွားပြီးနောက် သူ၏နှလုံးသား တစ်ချက်ခုန်သွားပြီး သူနားလည်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်သည် သူကွယ်လွန်တော့မည်ကို ခံစားရပြီး သူ၏နောက်ဆုံးညွှန်ကြားချက်များကို ပေးရန် ပြင်ဆင်နေသည်မှာ သေချာသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်သည် ယခင်က ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာအကြိမ်များစွာခံစားခဲ့ရပြီး သူ၏မူလဇာတိယွမ်ချီသည် များစွာကုန်ခမ်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ့အား သူ၏မူလဇာတိယွမ်ချီများစွာကို ပြန်လည်ရရှိစေသော ဆေးလုံးတစ်လုံးပေးခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို သူ၏အထွတ်အထိပ်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်မရရှိနိုင်ခဲ့ပေ။

တကယ်တော့ ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်သည် ဤမျှကြာမြင့်စွာအသက်ရှင်နိုင်ခဲ့သည်မှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုဆေးလုံးကို ပိုသောက်ခြင်းသည် ဒဏ်ရာများကိုသာ ကုသနိုင်ပြီး မူလဇာတိယွမ်ချီကို မဖြည့်တင်းနိုင်ပေ။

မဟုတ်လျှင် လီချန်သည် ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်အား နောက်ထပ်ဆေးလုံးတစ်လုံးပေးရန် တွန့်ဆုတ်မည်မဟုတ်ပေ။

လီချန်က “မင်း အရင်ပြန်နိုင်ပြီ။ ငါ ချက်ချင်းလာခဲ့မယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

အတွင်းစည်းတပည့်က ခေါင်းညိတ်ပြီး တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားသည်။

လီချန်သည် တောင်နောက်ကွယ်မှ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်းသို့ သွားပြီး အလုပ်များနေသော ဆရာကျိုးပုဖိန်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဆရာ၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် စွမ်းအင်သည် ကောင်းနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူသည် များစွာအိုမင်းသွားပြီဖြစ်သည်။

လီချန်သည် ဆရာအား ထိုဆေးလုံးကို မပေးသေးပေ၊ အဓိကအားဖြင့် ဆရာသည် ယခင်က အသက်စုစည်းဆေးလုံးတစ်လုံးသောက်သုံးခဲ့သောကြောင့် ဆေးလုံးစားသုံးမှုကြားမှ အချိန်ကာလကို တိုးချဲ့ခြင်းသည် ပိုကောင်းသော အသက်ရှည်စေသောအာနိသင်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

လီချန်သည် ဆရာကို ရှာဖွေပြီး ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်၏ ခေါ်ယူမှုအကြောင်းကို သူ့အား ပြောပြလိုက်သည်။

ဆရာကျိုးပုဖိန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်းတည်ကြည်သွားပြီး ဆရာဦးလေးသည် သူ၏နောက်ဆုံးညွှန်ကြားချက်များကို ပေးတော့မည်ကို နားလည်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ဝါစဉ်အမြင့်ဆုံးအကြီးအကဲအနေဖြင့် ဂိုဏ်း၏ ကျောရိုးဖြစ်သည်။ သူ၏ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် အခက်ခဲဆုံးနှင့် အန္တရာယ်အရှိဆုံးအချိန်များကို ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်။

“ငါတို့ အမြန်သွားကြရအောင်။”

ကျိုးပုဖိန်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်ကို အမြဲလေးစားခဲ့သည်။ ယခု ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင် ကွယ်လွန်တော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် အနည်းဆုံးတော့ သူ့ကို နှုတ်ဆက်ရန် သွားသင့်သည်။

လီချန်နှင့် ဆရာကျိုးပုဖိန်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင် သီးခြားကျင့်ကြံနေသော တာအိုရှာဖွေရေးအဆောင်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲအဆင့်အထက် သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သူများစွာသည် ဤနေရာတွင် စုရုံးနေကြပြီဖြစ်သည်။

အငြိမ်းစားအကြီးအကဲများစွာလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ရောက်ရှိလာကြသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်က သူတို့ကို ညွှန်ကြားချက်များပေးရန် ခေါ်ယူခြင်းသည် ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို လူတိုင်းနားလည်သောကြောင့် လူတိုင်းတွင် တည်ကြည်သောအမူအရာရှိပြီး လေထုသည် လေးလံနေသည်။

တာအိုရှာဖွေရေးအဆောင်အတွင်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော်လည်း သူ၏မျက်နှာသည် နီမြန်းနေပြီး သူ၏စိတ်ဓာတ်သည် အလွန်ကောင်းမွန်နေသည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အခြားကောင်းကင်ဘုံသားနှစ်ပါးဖြစ်သော ညီညွတ်ရေးတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်ဟော်ရှူဝမ်နှင့် အကြီးအကဲ ချင်စုန့်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်ရှေ့တွင် ရပ်နေကြသည်။

သူတို့သည်လည်း ကောင်းကင်ဘုံသားများဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်ရှေ့တွင် မျိုးဆက်သစ်များဖြစ်သည်။

“ငါ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို ခုချိန်ကစပြီး မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ထားခဲ့မယ်။”

ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်က တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။

သူ၏မလွှဲမရှောင်သာသော သေဆုံးခြင်းအပေါ်တွင် နောင်တများများစားစားမရှိပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံသားနှစ်ယောက်ပိုရှိလာပြီး ဆက်ခံသူများရှိသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် အနာဂတ်တွင် သေချာပေါက်ပို၍ပင်စည်ပင်လာမည်ဖြစ်သည်။

“ဆရာဦးလေး၊ စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားရဲ့ယုံကြည်မှုကို သေချာပေါက်မလွဲချော်စေပါဘူး။”

ညီညွတ်ရေးတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်ဟော်ရှူဝမ်က ပြောလိုက်သည်။

“ချင်စုန့်၊ ငါ မင်းကို ပြောစရာတစ်ခုရှိသေးတယ်။ ဒါက ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုနဲ့ ပတ်သက်တယ်။ ငါ မူလက ရှူဝမ်ကို မင်းကို ပြောခိုင်းမလို့၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ကိုယ်တိုင်ပဲ ပြောလိုက်မယ်။”

ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်သည် အကြီးအကဲ ချင်စုန့်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာဦးလေး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပါ။”

အကြီးအကဲ ချင်စုန့်သည် အနည်းငယ်နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် ဘိုးဘေးတစ်ပါး ပုန်းအောင်းနေသည့်အချက်အကြောင်းကို ပြောဆိုလိုက်သည်။

အကြီးအကဲ ချင်စုန့်သည် မှင်သက်သွားသည်။ သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းတွင် ဤသို့သော လျှို့ဝှက်အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခု အမှန်တကယ်ရှိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

“မင်း ဒါကို မင်းရဲ့စိတ်ထဲမှာပဲ သိထားဖို့လိုတယ်။”

ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်က “မင်းတို့နှစ်ယောက် မှတ်ထားရမှာက အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်က လီချန်ကို သာမန်တပည့်တစ်ယောက်အဖြစ် မဆက်ဆံနိုင်ဘူး။ နောင်မှာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်ကို ဘာမှမထိခိုက်စေရဘူး။ သူ ဘာပဲလုပ်လုပ် မင်းတို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လို့မဖြစ်ဘူး။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာဦးလေး၊ ကျွန်တော်တို့ မှတ်ထားပါတယ်။”

ဟော်ရှူဝမ်နှင့် အကြီးအကဲ ချင်စုန့်တို့က အလျင်အမြန်ပြန်ဖြေသည်။

အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှ လီချန်သည် ထိုဘိုးဘေးနှင့် ထူးခြားသော ဆက်ဆံရေးရှိကတည်းက သူ့ကို ကြီးစွာသော ဂရုစိုက်မှုဖြင့် ဆက်ဆံရမည်ဖြစ်သည်။

သူ၏ညွှန်ကြားချက်များကို ပေးပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်သည် ထရပ်ပြီး တာအိုရှာဖွေရေးအဆောင်မှ လျှောက်ထွက်သွားသည်။

ဟော်ရှူဝမ်နှင့် အကြီးအကဲ ချင်စုန့်၊ ကောင်းကင်ဘုံသားနှစ်ပါးသည် ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင် တာအိုရှာဖွေရေးအဆောင်မှ ထွက်လာသောအခါ မူလက ရှုပ်ထွေးနေသော မြင်ကွင်းသည် ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

နီးပါးချက်ချင်းပင် လူတိုင်းဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် ဘိုးဘေး ရှောင်တစ်ဦးတည်းသာ သူတို့ဒူးထောက်ထိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်၏ မျက်လုံးများသည် လူအုပ်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်၊ တစ်ဦးစီအပေါ်တွင် တဝဲလည်လည်ဖြစ်နေပြီး လူတိုင်းကို မှတ်မိရန်ကဲ့သို့ပင်။ ထို့နောက် သူသည် ညင်သာစွာပြုံးကာ “အားလုံးပဲ၊ ထကြပါ။ ဒီနေ့ ငါ နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ထုတ်ပြန်မယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး ဓားသံတမန်တွေ၊ တောင်ထွတ်သခင်တွေနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်အထက်မှာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲရာထူးကို တည်ထောင်မယ်၊ သူက ဂိုဏ်းမှာ အမြင့်ဆုံးဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်အာဏာရှိမယ်။ ကောင်းကင်ဘုံသားတွေသာလျှင် ဒီရာထူးကို ထမ်းဆောင်ဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီတယ်။ ငါက နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ ပထမဆုံးအထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲဖြစ်မယ်၊ ဟော်ရှူဝမ်က ဒုတိယ၊ ချင်စုန့်က တတိယဖြစ်မယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ ဘိုးဘေးရဲ့အမိန့်ကို နာခံပါတယ်။”

လူတိုင်း တညီတညွတ်တည်းအော်လိုက်ကြသည်။

“ဘိုးဘေး… ဟားဟား၊ ငါ ဘိုးဘေးလို့ ခေါ်ထိုက်တာမဟုတ်ဘူး။ အားလုံးပဲ၊ လူစုခွဲကြတော့။”

ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်သည် ပြုံးကာ သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ဓားသင်္ချိုင်းဂူဆီသို့ လှည့်ထွက်သွားသည်။

ဓားသင်္ချိုင်းဂူသည် သူ၏နောက်ဆုံးအနားယူရာနေရာဖြစ်သည်။

မည်သူမျှမထွက်ခွာဘဲ အစား သူတို့အားလုံးသည် ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် ဓားသင်္ချိုင်းဂူသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ သူ့ကို နှုတ်ဆက်ကြသည်။

***