ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှာ ဘိုးဘေးအစစ်တစ်ပါးရှိတယ်

ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးအပြင်ဘက်၊ တောင်စောင်းပေါ်တွင် ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ရပ်နေသည်။ ၎င်းမှာ ရှောင်ဝမ်တောက် ဖြစ်သည်၊ သူသည် ဤနေရာတွင် လတစ်ဝက်ကျော်ကြာ ရပ်နေခဲ့သည်။

အခြားနတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်များသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေကြပြီး ဆရာဦးလေးသည် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများကို အဘယ်ကြောင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေးတောနေကြသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အကြီးအကဲသည် အစီအရင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး မထွက်လာသည်မှာ လတစ်ဝက်ကျော်ရှိပြီဖြစ်သည်ကို ရှောင်ဝမ်တောက်တစ်ဦးတည်းသာ သိသည်။

ဤမျှကြာမြင့်သော အချိန်အထိ လှုပ်ရှားမှုတစ်စုံတစ်ရာမရှိပေ။ သူသည်လည်း အနည်းငယ်စိုးရိမ်လာသည်။

သို့သော် သူသည် အခြားသူများကို မပြောနိုင်ပေ။ ယခုအချိန်အထိ ထိုအကြီးအကဲ၏ တည်ရှိမှုအကြောင်းကို သူနှင့် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှ လီချန်သာလျှင် သိသည်။

“ဘာမှမဖြစ်ပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”

ရှောင်ဝမ်တောက်သည် အတွင်းမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထိုအကြီးအကဲသာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားပါက ၎င်းသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွက် အကြီးမားဆုံးဆုံးရှုံးမှုဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများကို တူးဖော်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထိုအကြီးအကဲ၏ တည်ရှိမှုသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွက် အကြီးမားဆုံးအကျိုးအမြတ်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တိမ်တိုက်များပြည့်နေသော ချောက်ကမ်းပါးမှ မှိန်ဖျော့သော လှုပ်ရှားမှုများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အဆိပ်ရှိသော အဆိပ်ငွေ့သည် လှိမ့်ဝင်လာပြီး သူ၏ထိန်းချုပ်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်ဆီသို့ ပျံ့ကျဲသွားသည်။

“ဒါက?”

ရှောင်ဝမ်တောက်၏ မျက်ဆံများသည် ပြင်းထန်စွာကျုံ့ဝင်သွားသည်။

“ဆရာဦးလေး၊ ဘာဖြစ်လို့ အဆိပ်ရှိသော အဆိပ်ငွေ့က ရုတ်တရက်ပျံ့နှံ့လာရတာလဲ။”

ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ပျံသန်းလာသည်၊ ၎င်းမှာ ညီညွတ်ရေးတောင်ထွတ်သခင် ဟော်ရှူဝမ် ဖြစ်သည်။ သူသည်လည်း ဤဘက်ကို အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။

“ဘာမှမမျှော်လင့်တာမဖြစ်ရင် အစီအရင်က ကျိုးပေါက်သွားလောက်ပြီ။”

ရှောင်ဝမ်တောက်သည် သူ့ဘာသာသူ ပြောသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။

“ကျိုးပေါက်သွားပြီ?”

ဟော်ရှူဝမ်သည် မှင်သက်သွားသည်၊ ဆရာဦးလေး၏ စကားလုံးများသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှထူးဆန်းနေသနည်း။

“ဆရာဦးလေး၊ ငါတို့ အခု အဆိပ်ရှိသော အဆိပ်ငွေ့ကို ဖယ်ရှားသင့်လား။”

သူက နောက်တစ်ကြိမ်မေးလိုက်သည်။

“ခဏလောက်စောင့်လိုက်ဦး။”

ရှောင်ဝမ်တောက်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ခဏစောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် မြေကြီးသည် ရုတ်တရက်အနည်းငယ်တုန်ခါသွားပြီး ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများအတွင်းမှ မှိန်ဖျော့သော ဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှောင်ဝမ်တောက်နှင့် အခြားသူများသည် မမြင်နိုင်သော လှိုင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို မှိန်ဖျော့စွာခံစားရသည်။ သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ဟိန်းသံတစ်ခု မြည်ဟည်းလာသကဲ့သို့ပင်။

သူတို့၏ကျောရိုးတွင် ချမ်းစိမ့်သွားသည်၊ သူတို့သည် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့ပင်။

“ဆရာဦးလေး၊ ခုနက ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ။”

ဟော်ရှူဝမ်က အလျင်အမြန်မေးလိုက်သည်၊ သူ၏မျက်နှာသည် အံ့ဩမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ငါ မသိဘူး၊ အဆိပ်ရှိသော အဆိပ်ငွေ့ကို အမြန်ဖယ်ရှားလိုက်ကြရအောင်။”

ရှောင်ဝမ်တောက်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

၎င်းသည် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ထိုအကြီးအကဲဖြစ်နိုင်ခြေများသည်ဟု သူခန့်မှန်းသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လှုပ်ရှားသွားပြီး ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများ၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းမှုဖြင့် အားကောင်းသော စစ်မှန်သောချီသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုနေရာမှ အဆိပ်ရှိသော အဆိပ်ငွေ့ကို အတင်းအကျပ်ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ဟော်ရှူဝမ်သည်လည်း ပါဝင်ကူညီလိုက်သည်။

ဂူအတွင်းတွင် လီချန်သည် မိစ္ဆာကျောက်တုံးများကို သူ၏လက်ချောင်းပေါ်မှ အနက်ရောင်သံလက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

မျောက်ဝံမိစ္ဆာ၏ အလောင်းထဲမှ စိတ်ဆန္ဒသည် မည်သို့ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ပုတ်သင်ညိုမိစ္ဆာသည် ဂူထဲသို့ မတော်တဆဝင်ရောက်သွားပြီး ဤမျောက်ဝံမိစ္ဆာရှိ စိတ်ဆန္ဒက ဉာဏ်အလင်းဖွင့်ပေးပြီးနောက် မိစ္ဆာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ဟု သူခန့်မှန်းသည်။

ဤသို့သော အားနည်းသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာဖွဲ့စည်းခဲ့ခြင်းမဖြစ်နိုင်ပေ။ ၎င်းသည် လတ်တလောကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ လှုပ်ခတ်မှုနှင့် ဆက်စပ်နိုင်ခြေများသည်။

ဤမျောက်ဝံမိစ္ဆာ၏ အလောင်းရှိ စိတ်ဆန္ဒသည်လည်း ထိုလှုပ်ခတ်မှုအပြီးတွင် ပေါ်ပေါက်လာနိုင်ပေမည်။

ရုတ်တရက် လီချန်သည် အနက်ရောင်သံတုတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအရာသည် နတ်ဘုရားလက်နက်ဖြစ်သည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။

သူသည် ၎င်းကို ကောက်ယူရန် ကြိုးစားသောအခါ ၎င်းသည် အလွန်လေးလံသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ သူ၏သွေးနှင့်ချီဘုံနန်းကို လည်ပတ်ပြီး အနက်ရောင်သံတုတ်ကို ဖုံးလွှမ်းကာ ၎င်းကို အတင်းအကျပ်မြှောက်တင်လိုက်သည်။

“ဒီတုတ်က ဘာပစ္စည်းနဲ့ လုပ်ထားတာလဲ၊ အရမ်းလေးတာပဲ။”

လီချန်သည် ကြီးစွာအံ့ဩသွားသည်။

ဤတုတ်၏ အလေးချိန်တစ်ခုတည်းကပင် ပိဿာတစ်သောင်းမက ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

သူသည် ဤတုတ်တွင် ပါဝင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစွမ်းကို မှိန်ဖျော့စွာသိသော်လည်း သူသည် ၎င်းကို မည်သို့ပင်အသက်သွင်းရန် ကြိုးစားစေကာမူ အာနိသင်တစ်စုံတစ်ရာမရှိပေ။

ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားဖန်တီးသော ပစ္စည်းများ၏ ဆိုးရွားသောအချက်ဖြစ်သည်၊ သူတို့သည် ကိုက်ညီပြီး သန့်စင်နိုင်ခြင်းမရှိလျှင် သူတို့သည် မီးလောင်နေသော တုတ်များကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤတုတ်သည် အတော်လေးကြီးမားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် ထိုကြီးမားသော မျောက်ဝံမိစ္ဆာ၏ လက်နက်ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ၏အနက်ရောင်သံလက်စွပ်အတွင်းမှ နေရာသည် အတော်လေးကြီးမားပြီး ၎င်းကို ကျဉ်းမြောင်းစွာထည့်သွင်းနိုင်သည်။

နောက်တစ်ခုအနေဖြင့် သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံသည် ဂူအတွင်းရှာဖွေရာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စာအုပ်အချို့နှင့် ကျောက်စိမ်းပြားနှစ်ပြားကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

အချို့သောအရာများ ရှိနေသေးသော်လည်း ၎င်းတို့သည် သူ့အတွက် အသုံးမဝင်ပေ။ သူသည် သူတို့ကို နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ချန်ထားခဲ့မည်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဤခရီးစဉ်မှ အကြီးမားဆုံးအကျိုးအမြတ်များကို ရရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဂူ၏ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ကျန်ရှိနေသော အဆိပ်ရှိသော အဆိပ်ငွေ့ကို အခွင့်ကောင်းယူရင်း လီချန်သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ရှောင်ဝမ်တောက်နှင့် ဟော်ရှူဝမ်၊ ကောင်းကင်ဘုံသားနှစ်ဦးကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အချိန်ခေါင်းလောင်းကို အသုံးပြုကာ သူ၏အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး သူထွက်ခွာသွားသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

ရှောင်ဝမ်တောက်နှင့် ဟော်ရှူဝမ်တို့သည် ဂူ၏ဝင်ပေါက်သို့ သတိထား၍ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ သူတို့၏လမ်းကို အတွင်းသို့ ခံစားသွားကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူတို့သည် အန္တရာယ်မကြုံတွေ့ခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် သူတို့သည် ကျောက်ခန်းများတွင် ကောင်းမွန်သောအရာများစွာကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့သည် ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်းမယူဘဲ ဆက်လက်ရှာဖွေကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် အနက်ရှိုင်းဆုံးဂူသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ကျိုးကြေသွားသော ကျောက်ဖြစ်နေသော မျောက်ဝံမိစ္ဆာအလောင်းရှေ့တွင် ရပ်နေရင်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံး သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်တွင် အံ့ဩသောအမူအရာများရှိသည်။

“ဆရာဦးလေး၊ ကျိုးကြေသွားတဲ့အချိန်က သေချာပေါက်မကြာသေးဘူး။”

ဟော်ရှူဝမ်က ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးသည်၊ “ပြီးတော့ ဒါ၊ ဒါက အလောင်းတစ်လောင်းနဲ့တူတယ်၊ ကျောက်ရုပ်တုမဟုတ်ဘူး။”

“ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အရွယ်အစားနဲ့ဆိုရင် ဒါက မိစ္ဆာအလောင်းဖြစ်နိုင်ခြေအရမ်းများတယ်။”

ရှောင်ဝမ်တောက်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုအကြီးအကဲက ၎င်းကို အဘယ်ကြောင့် ကျိုးကြေစေခဲ့သည်ကို သူ မသိသော်လည်း...

သို့သော် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ယခင်က ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ဟိန်းသံနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ၎င်းသည် ဤကျောက်ဖြစ်နေသော မျောက်ဝံမိစ္ဆာအလောင်းနှင့် ဆက်စပ်နိုင်ခြေအလွန်များသည်။

“မိစ္ဆာ?”

ဟော်ရှူဝမ်၏ မျက်နှာသည် တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်၊ “ဆရာဦးလေး၊ ဒါက မိစ္ဆာဂူတစ်ခုဖြစ်နိုင်သလား။”

“ဟုတ်တယ်၊ အရမ်းဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်။”

ရှောင်ဝမ်တောက်က ခေါင်းညိတ်သည်၊ “ငါတို့ အရင်ဆုံးအဆိပ်ရှိသော အဆိပ်ငွေ့ကို လုံးဝဖယ်ရှားလိုက်ရအောင်၊ ပြီးတော့ လူတွေကို ဒီဂူကို သေသေချာချာရှင်းလင်းဖို့ ဝင်ခိုင်းလိုက်။”

“ဆရာဦးလေး၊ ဒီမိစ္ဆာဂူက ဘယ်လိုရုတ်တရက်ကျိုးပေါက်သွားတာလဲ။”

ဟော်ရှူဝမ်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သောလတစ်ဝက်အတွင်း ဆရာဦးလေး၏ ပုံမှန်မဟုတ်သောအပြုအမူနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ဆရာဦးလေးသည် သူ့ထံမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားသည်ဟု သူအမြဲခံစားရသည်။

“မင်း ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးဖြစ်လာကတည်းက မင်း ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကို သိရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ။”

ရှောင်ဝမ်တောက်က တည်ကြည်သောအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“စစ်မှန်တဲ့လျှို့ဝှက်ချက်တွေ?”

ဟော်ရှူဝမ်၏ နှလုံးသားသည် ကြီးစွာတုန်ခါသွားသည်။

သူသည် မူလက ညီညွတ်ရေးတောင်ထွတ်သခင်ဖြစ်ပြီး ယခု သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည်၊ သူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရှိ ထိပ်တန်းလူများထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်၊ သူမသိသေးသော စစ်မှန်တဲ့လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ဘာရှိသေးလဲ။

“တကယ်တော့ ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှာ ဘိုးဘေးအစစ်တစ်ပါးရှိတယ်။”

ရှောင်ဝမ်တောက်က လျှို့ဝှက်အသံလွှင့်ခြင်းကို အသုံးပြုကာ သူ၏မျက်နှာသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုနှင့် တည်ကြည်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဘာ?”

ဟော်ရှူဝမ်က မနေနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ “ဘိုးဘေး? ကျွန်တော်၊ ကျွန်တော် မသိဘူး။”

“ရှူး!”

ရှောင်ဝမ်တောက်က အလျင်အမြန်သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်၊ “အသံလျှော့၊ လျှို့ဝှက်အသံလွှင့်ခြင်းကို သုံး၊ ပေါက်ကြားမသွားစေနဲ့။”

“ဟုတ်ကဲ့၊ ဆရာဦးလေး။”

ဟော်ရှူဝမ်က အလျင်အမြန်ပြန်ဖြေသည်။

“မင်း သိဖို့လိုတာက ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှာ အနည်းဆုံးအဆင့်အမြင့်ဆုံးကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ပါးရှိတယ်ဆိုတာပဲ။”

ရှောင်ဝမ်တောက်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာဦးလေး၊ တကယ်၊ တကယ်အဆင့်အမြင့်ဆုံးကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးလား။”

ဟော်ရှူဝမ်၏ အသံသည် အနည်းငယ်တုန်ခါနေသည်။

“ငါ အနည်းဆုံးလို့ ပြောခဲ့တယ်။”

ရှောင်ဝမ်တောက်က တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်၊ “ဒီဘိုးဘေးသာမရှိရင် ငါ နှစ်ကြိမ်တောင်သေနှင့်လောက်ပြီ။ ရွှမ်မင်ဂိုဏ်းက ချန်အောက်၊ ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက သူတော်စင် ရန်မေနဲ့ လော့မင်းသားအိမ်တော်က ဟန်ထျန်းပေါင်ကို ငါတကယ်သတ်ခဲ့တယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။”

“အမ်…”

ဟော်ရှူဝမ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

“ဟေ့၊ သူတို့အားလုံးကို ဘိုးဘေးက သတ်ခဲ့တာ။ ပြီးတော့ ထျန်းကျီတောင်တန်းမှာ မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရတဲ့ မင်းသားနင်စံအိမ်ရဲ့ သိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့ကလည်း ဘိုးဘေးရဲ့လက်ချက်ပဲ။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက အဲဒီချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ ပျက်စီးသွားမှာ။”

ရှောင်ဝမ်တောက်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ဟော်ရှူဝမ်သည် ဤသို့သော ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ပထမဆုံးအကြိမ်ကြားဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို အရိပ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ်စောင့်ကြပ်နေသော အားကောင်းသော ဘိုးဘေးတစ်ပါးရှိခဲ့သည်ကိုး။

“ဒါဆို ဒီဂူရဲ့အစီအရင်ကို ဘယ်သူဖောက်ထွင်းခဲ့လဲဆိုတာ မင်းသိသင့်ပြီ မဟုတ်လား။”

ရှောင်ဝမ်တောက်က ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှာ တကယ်ပဲ ဒီလောက်အားကောင်းတဲ့ ဘိုးဘေးတစ်ပါးရှိခဲ့တာကိုး။”

ဟော်ရှူဝမ်သည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ငိုချင်စိတ်ပင်ပေါက်လာသည်။

“ဘိုးဘေးရဲ့တည်ရှိမှုကို မပေါက်ကြားစေနဲ့၊ ဒါက ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ အမြင့်ဆုံးလျှို့ဝှက်ချက်ပဲ။”

ရှောင်ဝမ်တောက်က တည်ကြည်စွာပြောလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဆရာဦးလေး၊ ကျွန်တော် သေချာပေါက် ကျွန်တော့်ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားပါ့မယ်။”

ဟော်ရှူဝမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

အရိပ်ထဲတွင် ကွယ်ဝှက်နေသော ဤသို့သော ဘိုးဘေးတစ်ပါးသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ စစ်မှန်သော လျှို့ဝှက်လက်နက်ဖြစ်သည်။

***