သေမျိုးဘုံ
Vol. 9 Ch. 130
ဝူကျိုး၊ ကျန်းဝူကျောင်းတော်
ကျန်းဝူခမ်းမဆောင်အတွင်း၌ ကျန်ရှိနေသော အဆင့်အမြင့်ဆုံးကောင်းကင်ဘုံသားသုံးဦးသည် မြည်းပေါ်တွင် နောက်ပြန်ထိုင်နေသော အဘိုးကြီးကို ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။
“ဘိုးဘေး။”
“ဘိုးဘေး၊ အတားအဆီးက မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေပြီး ရတနာအရိုးအဆင့်နဲ့အထက် သိုင်းပညာပါရမီရှင်တွေက ငါတို့ရဲ့ထောက်လှမ်းမှုကို နှောင့်ယှက်နေတယ်။ အခု ရတနာအရိုးအဆင့် သိုင်းပညာပါရမီရှင်တွေကို နေရာအသီးသီးက အဲဒီသိုင်းပညာအင်အားစုတွေက ရှာဖွေတွေ့ရှိနေပြီ။ ငါတို့ ဘယ်လိုကိုင်တွယ်သင့်လဲ။”
ဦးဆောင်နေသော အဆင့်အမြင့်ဆုံးကောင်းကင်ဘုံသား၊ ကျန်းဝူကျောင်းတော်၏ အသစ်ခန့်အပ်ခံရသော ဂိုဏ်းချုပ် သူတော်စင် ကွမ်းယန်က အလျင်အမြန်မေးလိုက်သည်။
“ရတနာအရိုးအဆင့်နဲ့အထက် ပါရမီရှင်တွေက အဲဒီသိုင်းပညာအင်အားစုတွေလက်ထဲကို လုံးဝမကျရောက်စေရဘူး၊ မဟုတ်ရင် ဒါက သူတို့ရဲ့အရည်အချင်းကို လုံးဝဖြုန်းတီးပစ်တာပဲ။ ပြီးတော့ နောက်ဆုံးအမှားအယွင်းအပြီးမှာ အထက်ပိုင်းလူကြီးတွေက အရမ်းဒေါသထွက်နေကြတယ်။ ငါတောင်မှ ဆူပူခံခဲ့ရတယ်။ ပို့ဆောင်ပေးတဲ့ ရတနာအရိုးအဆင့်နဲ့အထက် ပါရမီရှင်အရေအတွက်က သိသိသာသာလျော့ကျသွားရင် ငါတို့ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းရဲ့ အဆင့်အတန်းက တကယ်ပဲ အန္တရာယ်ရှိသွားမှာကို ငါစိုးရိမ်တယ်။”
အဘိုးကြီးက သက်ပြင်းချကာ “မင်းတို့ ဘယ်နည်းလမ်းပဲသုံးသုံး လွတ်မြောက်သွားတဲ့ ဒီရတနာအရိုးအဆင့်နဲ့အထက် ပါရမီရှင်တွေကို မင်းတို့ ရှာဖွေရမယ်။ ပြီးတော့ ဒီအတားအဆီးက ပြန်လည်ကောင်းမွန်နိုင်မလားဆိုတာ ငါတို့မသိဘူး။ ငါတို့ နောင်မှာ ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်တွေကို စုဆောင်းဖို့ နည်းလမ်းအသစ်တစ်ခု တည်ထောင်ဖို့လိုတယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဘိုးဘေး။”
အဆင့်အမြင့်ဆုံးကောင်းကင်ဘုံသားသုံးဦးသည် အလျင်အမြန်အမိန့်ကို လက်ခံလိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် အမှန်တရားကို သိသည်။ သူတို့ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းသည် သာ့ချန်တွင် အားကောင်းပုံရသော်လည်း သူတို့သာ သတိမထားပါက အစားထိုးခံရနိုင်သည်။
......
အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်
လီချန်သည် သစ်ပင်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ငါးအခြောက်စားနေသော ရှောင်ဟေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်ကြီးမားလာသည်။ သူ၏အလေးချိန်သည် ပိဿာတစ်ရာမက ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။
၎င်းသာ ဤသို့ဆက်လက်ကြီးထွားနေပါက ၎င်းသည် ပျံသန်းနေစဉ် လူများကို သယ်ဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် ၎င်း၏သန္ဓေပြောင်းလဲမှုအပြီးတွင် ရှောင်ဟေးတွင် အခြားပုံမှန်မဟုတ်သောအရာများမရှိပေ။ ၎င်းသည် သူ့အပေါ်အလွန်ခင်မင်ပြီး ဉာဏ်ကောင်းသည်၊ ယခင်ကထက် အနည်းငယ်ပို၍ စမတ်ကျပုံရသည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ၎င်းသည် အတော်လေးရိုးရှင်းနေဆဲဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဆရာကျိုးပုဖိန်သည် တောင်ပေါ်မှ ပြန်ရောက်လာသည်။
“ဆရာ၊ ဘာကများ ဆရာ့ကို ဒီလောက်ပျော်ရွှင်စေတာလဲ။”
လီချန်သည် အဘိုးကြီးသည် သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်ထားလျက် တေးတစ်ပုဒ်ကို ညည်းရင်း ပြန်လျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။
“မကြာသေးခင်က လူသစ်စုဆောင်းရေးရာသီ ဟုတ်တယ်မလား။ ကျောက်စိမ်းအရိုးပါရမီရှင်တစ်ဦးအပြင် ငါတို့က အရမ်းရှားပါးတဲ့ ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးကိုလည်း ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။”
ဆရာကျိုးပုဖိန်က ပြောလိုက်သည်။
“ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်?”
လီချန်က အံ့ဩစွာပြောလိုက်သည်၊ “ကျောက်စိမ်းအရိုးက မူလအရိုးအမြစ်ရဲ့ အဆုံးစွန်အဆင့်မဟုတ်ဘူးလား။”
သူ၏နားလည်မှုအရ မူလအရိုးအမြစ်သည် အဆင့်ငါးဆင့်ခွဲခြားထားသည်- သာမန်အရိုး၊ ကြေးနီအရိုး၊ ငွေရောင်အရိုး၊ ရွှေရောင်အရိုးနှင့် ကျောက်စိမ်းအရိုး။ ကြေးနီအရိုးအထက်အဆင့်တစ်ခုစီသည် အမြင့်၊ အလတ်နှင့် အနိမ့်အဆင့်များအဖြစ် ထပ်မံခွဲခြားထားသည်။
သာမန်အရိုးသည် အလွန်ညံ့ဖျင်းသော ကျင့်ကြံမှုအရည်အချင်းကို ကိုယ်စားပြုပြီး အဆင့်ဝင်ရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိပေ။ ကြေးနီအရိုးရှိသူများသည် အဆင့်ဝင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိသည်။ သူသည် ယခင်က အလယ်အလတ်အဆင့် ကြေးနီအရိုးအဆင့်တွင် ရှိခဲ့သည်။
ငွေရောင်အရိုးမှာမူ တစ်စုံတစ်ယောက်သာ လုံလောက်အောင်ကြိုးစားပါက အဆင့်ဝင်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း မွေးရာပါသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်လာရန်မှာ အနည်းငယ်ဝေးကွာသော မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်ပြီး မွေးရာပါဆေးလုံး၏ အကူအညီကို မကြာခဏလိုအပ်သည်။
စစ်မှန်သော သိုင်းပညာပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်လာရန် ရွှေရောင်အရိုးရှိရမည်။ မွေးရာပါသိုင်းပညာရှင်များဖြစ်လာနိုင်သူများသည် အခြေခံအားဖြင့် အားလုံးရွှေရောင်အရိုးဖြစ်သည်။
ကျောက်စိမ်းအရိုးမှာမူ… ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ပါး၏ အရည်အချင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။
“ဟုတ်လည်းဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်လည်းမဟုတ်ဘူး။ ကျောက်စိမ်းအရိုးက သာမန်လူတွေရဲ့ ကန့်သတ်ချက်လို့ပဲ ပြောနိုင်တယ်။ ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်တွေက ဒဏ္ဍာရီထဲမှာပဲ တည်ရှိခဲ့ပြီး အရင်က ဘယ်တော့မှ မမြင်ဖူးခဲ့လို့ပဲ။”
ဆရာကျိုးပုဖိန်က ခေါင်းခါကာ “ဒီလိုမူလအရိုးအမြစ်မျိုးက ပြီးပြည့်စုံသောမွေးရာပါနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တယ်လို့ ဆိုတယ်။ သူတို့က တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ဘုံက မျက်နှာသာပေးတဲ့ ကလေးတွေပဲ။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ပြီးပြည့်စုံသောမွေးရာပါသည် မွေးပြီးဘုံတွင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် ကျင့်ကြံမှုလိုအပ်သေးသည်။ သို့သော် ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်များသည် ၎င်းနှင့်အတူ မွေးဖွားလာကြသည်။
“ဆရာ၊ ဂိုဏ်းထဲက အကြီးအကဲတွေနဲ့ တောင်ထွတ်သခင်တွေက ဒီရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်ကို သူတို့ရဲ့တပည့်အဖြစ် ယူဖို့ လုယက်နေကြမှာပဲ ဟုတ်တယ်မလား။”
လီချန်က မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တာပေါ့။ အဲဒီနေ့က အဲဒီတောင်ထွတ်သခင်တွေနဲ့ အာဏာရှိတဲ့အကြီးအကဲတွေက အဲဒါအတွက် နီးပါးရန်ဖြစ်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းတော့… ဟားဟား၊ ဆရာဦးလေးက သူမကို လုယူသွားတယ်။”
ကျိုးပုဖိန်က ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။
“အာ? ဘိုးဘေးဦးလေးက သူမကို တပည့်အဖြစ် ယူလိုက်တာလား။ ဒါဆိုရင် သူမရဲ့ဝါစဉ်က မယုံနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားသွားမှာပေါ့။”
လီချန်သည် အလွန်အံ့ဩသွားသည်။
“ဟုတ်တယ်။”
ကျိုးပုဖိန်က ပြုံးလိုက်သည်။
သူတို့သည် အနည်းဆုံးတော့ ဆရာဦးလေး၏ တပည့်ကို စီနီယာအစ်မဟု ခေါ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ လီချန်၏ မျိုးဆက်သည် သူမကို ဆရာဒေါ်လေးဟု ခေါ်ရမည်ဖြစ်သည်။
......
လတစ်ဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားသည်။ တစ်နေ့ ကျန်းဝူကျောင်းတော်မှ လူတစ်ဦးသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ဧည့်သည်ကြိုဆိုရေးခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
ဧည့်သည်ကြိုဆိုရေးခန်းမဆောင်၏ ခန်းမဆောင်မှူး အကြီးအကဲ ရှန်းသည် မနှောင့်နှေးရဲဘဲ ချက်ချင်းဂိုဏ်းချုပ်ထံ အစီရင်ခံခဲ့သည်။
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီသည် ဤသည်ကို ကြားသောအခါ အံ့ဩသွားသည်။ ကျန်းဝူကျောင်းတော်သည် သာ့ချန်၏ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကဲ့သို့သော သိုင်းပညာဂိုဏ်းတစ်ခုထက် အဆင့်များစွာမြင့်မားသည်။ ၎င်းသည် တော်ဝင်မိသားစုနှင့် စကားပြောဆိုနိုင်စွမ်းရှိသော အားကောင်းသော အင်အားစုတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။
ကျန်းဝူကျောင်းတော်သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက်လူတစ်ယောက်လွှတ်ရသနည်း။
သူသည် အကြီးအကဲဆရာဦးလေးကို ကိုယ်တိုင်ဖိတ်ခေါ်ရန် အလျင်အမြန်သွားသည်။ ဆရာဦးလေးသည် တပည့်တစ်ယောက်ယူပြီးကတည်းက မပေါ်ပေါက်ခဲ့ဘဲ ဤရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်ကို ဂရုတစိုက်မွေးမြူရာတွင် အာရုံစိုက်နေမည်မှာ သေချာသည်။
ဧည့်သည်ကြိုဆိုရေးခန်းမဆောင်တွင် ကျန်းဝူကျောင်းတော်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်ရောက်ရှိလာသည်ကို သိရှိပြီးနောက် ရှောင်ဝမ်တောက်သည်လည်း သူတို့ကို ချက်ချင်းကြိုဆိုရန် ထွက်လာရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူဧည့်သည်ကြိုဆိုရေးခန်းမဆောင်သို့ ရောက်သည်နှင့် သူ၏နှလုံးသား တစ်ချက်ခုန်သွားသည်။ ဧည့်သည်သည်လည်း ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦး!
ကျန်းဝူကျောင်းတော်မှ ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ လာရောက်ခြင်းသည် အဖြစ်အပျက်ကြီးတစ်ခုခုဖြစ်ပွားနေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။
သူ၏နှလုံးသားသည် ရုတ်တရက်ကျဆင်းသွားသည်။ ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင် ရှန်းမော့အာကြောင့် ဖြစ်နိုင်သလော။
သို့သော် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုမှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူသိသလောက် အခြားအင်အားစုများ၏ နယ်မြေများအတွင်းတွင်လည်း ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်များ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။
ဒဏ္ဍာရီလာ ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်များသည် သာ့ချန်၏ နေရာအသီးသီးတွင် တူညီသော ကာလအတွင်း ရုတ်တရက်ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟု သူယခင်က တွေးမိခဲ့သည်။
“တာအိုမိတ်ဆွေ ရှောင်၊ ကျွန်တော်က သူတော်စင် ဟုန်ယွမ်ပါ။ ကျွန်တော် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို ကျွန်တော့်ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့အမိန့်အရ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတစ်ခု ဆွေးနွေးဖို့ ရောက်လာတာပါ။”
ကျန်းဝူကျောင်းတော်မှ သူတော်စင်သည် တာအိုဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားပြီး ရှေးကျသောအသွင်အပြင်၊ သူတော်စင်တစ်ပါးအရှိန်အဝါနှင့် လောကီအသွင်အပြင်ရှိသည်။ သူသည် ထရပ်ကာ လက်ဆုပ်ချီပြီး ပြောလိုက်သည်။
“တာအိုမိတ်ဆွေ ဟုန်ယွမ် ဘာအရေးကြီးတဲ့ကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲလို့ မေးပါရစေ။”
ရှောင်ဝမ်တောက်သည် လက်အမူအရာပြန်ပေးပြီး မေးလိုက်သည်။
“တာအိုမိတ်ဆွေ ရှောင်ကို ကျေးဇူးပြုပြီး ရှိနေသူအားလုံးကို အရင်ထွက်သွားခိုင်းပါ။ ဒီကိစ္စက လျှို့ဝှက်ပြီး လောလောဆယ် တာအိုမိတ်ဆွေ ရှောင်တစ်ဦးတည်းသာ သိနိုင်ပါတယ်။”
သူတော်စင် ဟုန်ယွမ်က ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်ဝမ်တောက်သည် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ဧည့်သည်ကြိုဆိုရေးခန်းမဆောင်ရှိ လူတိုင်းကို ထွက်သွားခိုင်းလိုက်သည်။
မကြာမီ သူတော်စင် ဟုန်ယွမ်နှင့် ရှောင်ဝမ်တောက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
“တာအိုမိတ်ဆွေ ရှောင်၊ ကျွန်တော် ဒီကိုရောက်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ခင်ဗျားတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက အခုလေးတင်လက်ခံလိုက်တဲ့ ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်ကို ကျွန်တော်တို့ကျန်းဝူကျောင်းတော်ကို ပေးအပ်ဖို့ တောင်းဆိုဖို့ပါပဲ။”
သူတော်စင် ဟုန်ယွမ်သည် အချိန်မဖြုန်းဘဲ တည့်တိုးပြောလိုက်သည်။
“ဟမ်? တာအိုမိတ်ဆွေ ဟုန်ယွမ်၊ ခင်ဗျား နောက်နေတာလား။”
ရှောင်ဝမ်တောက်သည် ဤသည်ကို ကြားသောအခါ နီးပါးခုန်ထလိုက်သည်။
ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်ကို ကျန်းဝူကျောင်းတော်သို့ ပေးအပ်ရမယ်? သူသည် ချက်ချင်းဒေါသလှိုင်းတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။
ကျန်းဝူကျောင်းတော်သည် မည်မျှပင်အားကောင်းစေကာမူ သူတို့သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွင်းဖြစ်ပျက်နေသောအရာကို မစီရင်နိုင်ပေ။
တော်ဝင်မိသားစုပင်လျှင် မစွက်ဖက်သေးပေ။
“တာအိုမိတ်ဆွေ ရှောင်၊ ကျွန်တော် နောက်နေတာမဟုတ်ပါဘူး။ ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးက ခင်ဗျားတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှာ မပေါ်ပေါက်သင့်ပါဘူး။”
သူတော်စင် ဟုန်ယွမ်က ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားရဲ့အကြောင်းပြချက်က ဘာလဲ။”
ရှောင်ဝမ်တောက်က အေးစက်စွာနှာမှုတ်လိုက်သည်၊ “ဒီရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်ကို ကျွန်တော့်နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေအတွင်းမှာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာ။ တော်ဝင်မိသားစုလာရင်တောင် သူတို့ သူမကို မခေါ်သွားနိုင်ဘူး။”
သူသည် ဤရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်ကို သူ၏သိုင်းပညာအမွေဆက်ခံသူအဖြစ်နှင့် ပိုအရေးကြီးသည်မှာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အနာဂတ်ထမြောက်ရေးအတွက် မျှော်လင့်ချက်အဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ သူသည် သူမကို မည်သို့စွန့်လွှတ်နိုင်မည်နည်း။
“တာအိုမိတ်ဆွေ ရှောင်၊ အလျင်စလိုမလုပ်ပါနဲ့။ အရာတွေက ခင်ဗျားထင်သလောက် မရိုးရှင်းပါဘူး။ တကယ်တော့ ကျွန်တော့်ကျန်းဝူကျောင်းတော်တောင်မှ ဒီရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်ကို ယူဖို့ အရည်အချင်းမပြည့်မီပါဘူး။”
သူတော်စင် ဟုန်ယွမ်က ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒါ ဘာဖြစ်လို့လဲ။”
ရှောင်ဝမ်တောက်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“တာအိုမိတ်ဆွေ ရှောင်၊ ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်တွေက ရှေးခေတ်ကတည်းက အရမ်းရှားပါးရတဲ့အကြောင်းရင်းကို ခင်ဗျားသိလား။”
သူတော်စင် ဟုန်ယွမ်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။
“သူတို့က ရှားပါးပေမယ့် မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒဏ္ဍာရီအရ သက်တော်ရှည်သိုင်းဧကရာဇ်က ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့တယ်။ သိုင်းဧကရာဇ်အသစ်တောင်မှ ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်တယ်လို့ ဆိုတယ်။”
ရှောင်ဝမ်တောက်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဟားဟား။ တာအိုမိတ်ဆွေ ရှောင်၊ ခင်ဗျားက အရမ်းရိုးအတာပဲ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဒါတော့ ပြောနိုင်တယ်- ငါတို့ သာ့ချန်ရဲ့ သမိုင်းမှာ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတွေထဲမှာ ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးမှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး၊ သိုင်းဧကရာဇ်နှစ်ဆက်အပါအဝင်။ သူတို့က အဆင့်မြင့် ကျောက်စိမ်းအရိုးပဲ ဖြစ်ခဲ့တယ်။”
သူတော်စင် ဟုန်ယွမ်က ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။
“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သက်တော်ရှည်သိုင်းဧကရာဇ်တောင်မှ ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးမဟုတ်ခဲ့ရင် ငါ ခုလေးတင်လက်ခံလိုက်တဲ့ ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်က ဘယ်လိုပေါ်ပေါက်လာတာလဲ။”
ရှောင်ဝမ်တောက်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ဤသူတော်စင် ဟုန်ယွမ်သည် လုံးဝလိမ်ညာသူတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။ သူသည် သူ့ကို နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်ကို စွန့်လွှတ်ရန် လှည့်ဖြားရန် ကြိုးစားနေခြင်းသာဖြစ်သည်။
“ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်တွေက တကယ်ရှိပါတယ်။ တကယ်တော့ ငါတို့ သာ့ချန်အတွင်းမှာ နှစ်စဉ် ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင် ဆယ်ဦးမက ရှာဖွေတွေ့ရှိပါတယ်။”
သူတော်စင် ဟုန်ယွမ်က သက်ပြင်းချကာ “ဒါပေမဲ့ ဒီရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်တွေက ငါတို့သေမျိုးဘုံမှာ နေရင် အနာဂတ်မရှိဘူး။ သူတို့အားလုံး ပြင်ပဘုံကို ပို့ဆောင်ခံရတယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဟမ်? သေမျိုးဘုံ? ပြင်ပဘုံ… တာအိုမိတ်ဆွေ ဟုန်ယွမ်၊ ခင်ဗျား ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။”
ရှောင်ဝမ်တောက်၏ နှလုံးသား တစ်ချက်ခုန်သွားပြီး သူသည် အလျင်အမြန်မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အများကြီးမပြောနိုင်ဘူး။ ခင်ဗျား သိဖို့လိုတာက ကောင်းကင်တွေအပြင်မှာ ကောင်းကင်တွေရှိပြီး လူတွေအပြင်မှာ လူတွေရှိတယ်ဆိုတာပဲ။ ငါတို့သေမျိုးဘုံရဲ့ တည်ရှိမှုရည်ရွယ်ချက်က ရတနာအရိုးအဆင့်နဲ့အထက် သိုင်းပညာပါရမီရှင်တွေကို မွေးမြူဖို့သက်သက်ပဲ။”
သူတော်စင် ဟုန်ယွမ်က ပြောလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားက သာမန်လူတွေ မရောက်နိုင်တဲ့ အဲဒီဘုံအကြောင်း ပြောနေတာလား။”
ရှောင်ဝမ်တောက်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ သူနဂါးစောင့်ကျောင်းတော်တွင် မြင်ခဲ့ဖူးသော ရှေးဟောင်းစာအုပ်တစ်အုပ်တွင် ဖော်ပြထားသောအကြောင်းအရာကို တွေးမိပြီး မေးလိုက်သည်။
“အဲဒီလိုမျိုးပေါ့။”
သူတော်စင် ဟုန်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “တာအိုမိတ်ဆွေ ရှောင်၊ ဒီရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်၊ ခင်ဗျားတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှာ နေနေတာကို မပြောနဲ့၊ ကျွန်တော့်ကျန်းဝူကျောင်းတော်မှာတောင် သူမရဲ့သိုင်းပညာကန့်သတ်ချက်က ကောင်းကင်ပုံရိပ်ပဲ။ ပိုမြင့်တဲ့အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ဆိုရင် ငါတို့သေမျိုးဘုံရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအခြေအနေတွေနဲ့ဆိုရင် မျှော်လင့်ချက်မရှိဘူး။”
သူက ဆက်ပြောသည်၊ “ဒါကြောင့် လွတ်မြောက်သွားတဲ့ ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်အားလုံးကို ပြန်လည်ခေါ်ယူပြီး ပြင်ပဘုံကို ပို့ဆောင်ရမယ်။ ခင်ဗျားတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက သူမကို မထိန်းသိမ်းနိုင်ဘူး။ လျော်ကြေးအနေနဲ့ ကျွန်တော့်ကျန်းဝူကျောင်းတော်က အဖိုးတန်ကောင်းကင်ဘုံသားဆေးလုံးတစ်လုံးကို ကမ်းလှမ်းဖို့ အသင့်ပါပဲ။ ဒီဆေးလုံးက ခင်ဗျားတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးမွေးထုတ်နိုင်ခြေ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းထက်မက ပေးနိုင်ပါတယ်။”
သူစကားပြောရင်း သူသည် သေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
“ကောင်းကင်ဘုံသားဆေးလုံး…”
ရှောင်ဝမ်တောက်၏ နှလုံးသားသည် ကြီးစွာတုန်လှုပ်သွားသည်။
သူသည် ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်ဘုံသားဆေးလုံးအကြောင်းကို သဘာဝကျကျ ကြားဖူးသည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံသားဆေးလုံးတစ်လုံးနှင့် ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးကြားတွင် သူသည် ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်ကို ပို၍ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသည်။
“ဒါ့အပြင် ခင်ဗျားတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသာ နောက်ထပ်ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရင် ကျွန်တော့်ကျန်းဝူကျောင်းတော်ကလည်း ဆုလာဘ်အဖြစ် ကောင်းကင်ဘုံသားဆေးလုံးတစ်လုံးကို ကမ်းလှမ်းပါ့မယ်။”
သူတော်စင် ဟုန်ယွမ်က ပြောလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံသားဆေးလုံးသည် ကျန်းဝူကျောင်းတော်တွင်လည်း အလွန်အဖိုးတန်ပြီး မဟာဗျူဟာမြောက်သယံဇာတတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။
လွတ်မြောက်သွားသော ရတနာအရိုးအဆင့် ပါရမီရှင်များကို စုဆောင်းရန် သူတို့သည် သိသာထင်ရှားသော စတေးမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။
***