ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများ
Vol. 9 Ch. 131
အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်...
“အင်း၊ ရတနာအရိုးပါရမီရှင်တော့ သွားပြီ။”
ဆရာကျိုးပုဖိန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ဆရာ၊ ဆရာဦးလေးက ကျန်းဝူကျောင်းတော်က လူတွေကို ရတနာအရိုးပါရမီရှင်ကို ခေါ်သွားခွင့်ပြုလိုက်တာပဲလား။ ဒါက ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုမဟုတ်ဘူးလား။”
လီချန်သည် သတင်းကို ကြားသောအခါ အလွန်အံ့ဩသွားသည်။
ဤသည်မှာ ပြီးပြည့်စုံသောမွေးရာပါနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ရတနာအရိုးပါရမီရှင်တစ်ဦး! ကျန်းဝူကျောင်းတော်သည် အားကောင်းသော်လည်း နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းထံမှ ရတနာအရိုးပါရမီရှင်တစ်ဦးကို တိုက်ရိုက်လုယူခြင်းသည် အလွန်အကျွံစိုးမိုးလွန်းသည်မဟုတ်လော။
“ကျန်းဝူကျောင်းတော်က အဲဒီရတနာအရိုးပါရမီရှင်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံသားဆေးလုံးတစ်လုံးနဲ့ လဲလှယ်ခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်။”
ကျိုးပုဖိန်က “ဒါကို ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုလို့ ပြောလို့မရဘူး။ ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက ကောင်းကင်ဘုံသားနောက်တစ်ယောက် မွေးထုတ်နိုင်ရင် ဒါက တန်ဖိုးရှိနေတုန်းပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ရတနာအရိုးပါရမီရှင်တစ်ဦး ကြီးပြင်းလာဖို့က အချိန်လိုတယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဒါတော့ ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျန်းဝူကျောင်းတော်က အရမ်းစိုးမိုးလွန်းနေတုန်းပဲ။”
လီချန်က ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ ကျန်းဝူကျောင်းတော်က သာ့ချန်ရဲ့ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းထဲက တစ်ခုပဲ။”
ကျိုးပုဖိန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ရတနာအရိုးပါရမီရှင်တစ်ဦး ကျန်းဝူကျောင်းတော်က ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းဖြင့် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အထက်ပိုင်းလူကြီးများအားလုံး သူတို့၏ဒေါသကို မြိုသိပ်ထားကြသည်။
“ဆရာ၊ တစ်ယောက်ယောက်က ရတနာအရိုးပါရမီရှင်ကို ခေါ်သွားမယ်ဆိုရင်တောင် တော်ဝင်မျိုးနွယ်ဖြစ်သင့်တယ်၊ ဘာဖြစ်လို့ ကျန်းဝူကျောင်းတော်ဖြစ်ရတာလဲ။”
လီချန်တွင် မေးခွန်းတစ်ခုရှိနေသေးသည်။
“ဆရာဦးလေးက တိကျတဲ့အကြောင်းရင်းကို မပြောခဲ့ဘူး။”
ကျိုးပုဖိန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ဆရာထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လီချန်သည် ၎င်းအကြောင်းကို နောက်ထပ်မစဉ်းစားတော့ပေ။ ၎င်းသည် သူ၏ခေါင်းလောင်းထိုးကျင့်ကြံမှုကို မသက်ရောက်မှုရှိသရွေ့ အဆင်ပြေသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူဤနေရာတွင် ရှိနေသည်နှင့် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ကိုယ်ပိုင်ကာကွယ်ရေးသည် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။
သူသည် သူ၏နေ့စဉ်ကျင့်ကြံမှုနှင့် အလွန်ကျေနပ်နေသည်၊ သူ၏ကျင့်ကြံမှုနှင့် အစွမ်းသည် တစ်စတစ်စ တည်ငြိမ်စွာတိုးတက်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
......
အချိန်သည် လျင်မြန်စွာကုန်လွန်သွားသည်။ နောက်တစ်နှစ် ကုန်လွန်သွားပြန်သည်။
ဤအချိန်အတွင်း နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် အဖြစ်အပျက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ညီညွတ်ရေးတောင်ထွတ်သခင် ဟော်ရှူဝမ်သည် ကောင်းကင်ဘုံသားနယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်ခဲ့သည်။
သူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ဒုတိယမြောက်ကောင်းကင်ဘုံသားဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထင်ရှားစွာဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်သည် ရတနာအရိုးပါရမီရှင်နှင့် လဲလှယ်ရရှိခဲ့သော ကောင်းကင်ဘုံသားဆေးလုံးကို တောင်ထွတ်သခင်ဟော်ထံသို့ ပေးခဲ့သည်။
တောင်ထွတ်သခင်ဟော်သည် မျှော်လင့်ချက်များကို မလွဲချော်စေဘဲ ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည်။
တောင်ထွတ်သခင်ဟော်၏ ကောင်းကင်ဘုံသားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခြင်းကို ဂုဏ်ပြုရန် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် ခမ်းနားသော ကောင်းကင်ဘုံသားနယ်ပယ်ရောက်အခမ်းအနားတစ်ခု ကျင်းပခဲ့သည်။
မင်းသားရဲ့အိမ်တော်၊ မင်းသားချီအိမ်တော်၊ ဟယ်မိသားစုနှင့် အခြားအင်အားစုများမှ ကောင်းကင်ဘုံသားများသည် ဂုဏ်ပြုရန် လာရောက်ခဲ့ကြသည်။
ဟယ်မိသားစုအကြောင်းပြောရလျှင် မယ်တော်ကြီးကျဆုံးပြီးနောက် ဟယ်မိသားစုသည် ဤလွန်ခဲ့သောနှစ်များအတွင်း နှိမ်နင်းခံခဲ့ရသောကြောင့် သူတို့သည် အလျှော့ပေးခဲ့ကြသည်၊ သူတို့ ပန်းတစ်ရာနန်းတော်မှ သိမ်းပိုက်ခဲ့သော နယ်မြေကိုပင် ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သည်။
လွန်ခဲ့သောသုံးနှစ်အတွင်း လီချန်သည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး အပြင်သို့ ရှားရှားပါးပါးသာ ထွက်ခဲ့သည်။ သူသည် အတွင်းစည်းသို့ပင် မရောက်ခဲ့ပေ။
အဓိကအားဖြင့် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွင်း သူ၏ဂုဏ်သတင်းသည် မကောင်းမွန်ဘဲ လုံးဝအနုတ်လက္ခဏာဖြစ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲများစွာသည် သူ့အပေါ် တိတ်တဆိတ်သွားကြိတ်မုန်းတီးနေကြသည်။ ဆရာပင်လျှင် ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ပြီး အေးစက်သော ပခုံးတွန့်မှုများနှင့် နှာမှုတ်သံများစွာကို ခံစားခဲ့ရသည်။
သူသည် အခြားသူများ သူ့ကို မည်သို့ရှုမြင်သည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ခေါင်းလောင်းထိုးခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံလိုသည်။
ဂိုဏ်းချုပ်သည်လည်း သူ၏ကတိကို တည်ခဲ့သည်။ သူလူသစ်စုဆောင်းရေးပြဿနာကို ပြီးပြည့်စုံစွာဖြေရှင်းပြီးနောက် သူ့ကို အတွင်းစည်းတာဝန်များ နောက်ထပ်မပေးအပ်တော့ပေ။
ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူ့ကို လူသစ်စုဆောင်းရေးတွင် သူ၏ပါဝင်ကူညီမှုများကို အခြေခံ၍ အကြီးအကဲတစ်ဦးအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်လိုခဲ့သည်ဟု ဆိုသော်လည်း အကြီးအကဲများစွာ၊ အထူးသဖြင့် အာဏာရှိသောအကြီးအကဲများသည် ၎င်းကို ကန့်ကွက်ခဲ့ကြပြီး ကိစ္စသည် နောက်ဆုံးတွင် ပျက်ပြယ်သွားသည်။
‘ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်’
ကြည်လင်သော ခေါင်းလောင်းသံသည် ခေါင်းလောင်းစင်မှ မြည်ဟည်းလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တောင်တန်းများဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
လီချန်သည် ခေါင်းလောင်းထိုးသည့်တုတ်ကို လွှတ်ကာ ဓားရှစ်ချီးကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကျင့်ကြံစပြုလိုက်သည်။ လှိုင်းထန်နေသော စစ်မှန်သောချီသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လည်ပတ်နေပြီး သူ၏ကောင်းကင်ဘုံသားနယ်ပယ်သည် သူ၏ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်တော့မည်ကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူသည် သူ၏ဓားအဟုန်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး အသက်ရှည်ရှည်ရှူထုတ်လိုက်သည်။
ရုတ်တရက် သူ၌ အတွေးတစ်ခုရှိလာပြီး စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူကာ နောက်ဆုံးသတင်းအချက်အလက်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံသားနယ်ပယ် (အစောပိုင်းအဆင့် 99/100)။
အချိန်ပြခေါင်းလောင်း (နိယာမ 7401/10000)။
မဟာမြစ်ဓားချီ (ဒုတိယအလွှာ 12/100)။
နှလုံးသားမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက် (ကောင်းကင်ပုံရိပ် 7/100)။
သွေးနှင့်ချီဘုံနန်း (ကနဦးပုံစံ 99/100)။
ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းအစီအရင်လက်စွဲ (ကျွမ်းကျင်မှု 58/100)။
သူ၏အစောပိုင်းအဆင့်ကောင်းကင်ဘုံသားနယ်ပယ်ကျင့်ကြံမှုဖြစ်စေ၊ သူ၏ကနဦးပုံစံ သွေးနှင့်ချီဘုံနန်းဖြစ်စေ တိုးတက်မှုသည် ၉၉ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ကနဦးပုံစံ သွေးနှင့်ချီဘုံနန်းသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်လကျော်ကတည်းက ၉၉ သို့ ရောက်ရှိနှင့်ပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတစ်စွန်းတစ်စသည် ရပ်တန့်နေသည်။ သူသည် အဆင့်မတက်နိုင်ပေ။
မဟာမြစ်ဓားချီဒုတိယအလွှာအတွက် သူသည် အခြေခံအားဖြင့် သုံးလလျှင် တစ်မှတ်တိုးတက်နိုင်သည်။ သို့သော် နှလုံးသားမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် များစွာနှေးကွေးပြီး တစ်မှတ်တိုးတက်ရန် နှစ်ဝက်နီးပါးကြာသည်။
ထင်ရှားစွာဖြင့် ဥပဒေသကိရိယာအဆင့် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းသည် နှလုံးသားမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်ရာတွင် ကူညီရန် မလုံလောက်တော့ပေ။
အချိန်ပြခေါင်းလောင်းသာ အဆင့်မမြှင့်တင်ပါက ကောင်းကင်ပုံရိပ် ဓားရည်ရွယ်ချက်မှ ပိုမြင့်မားသောအဆင့် ပုံရိပ်သောင်းပြောင်းသို့ အဆင့်တက်ရန် သူ့အတွက် အနည်းဆုံး နှစ်ငါးဆယ်ကြာမည်ဖြစ်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ငါ့အချိန်ပြခေါင်းလောင်း အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ဖို့ ခုနစ်နှစ်ကျော်ကျော်ပဲ ကျန်တော့တယ်။”
လီချန်က သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်၊ အနည်းငယ်မျှော်လင့်ချက်ရှိနေသည်။
ခုနစ်နှစ်သည် သူ့အတွက် အချိန်ကြာမြင့်သည်မဟုတ်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် နှစ်ဆယ့်လေးနှစ်နီးပါး ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူသည် အသက်လေးဆယ့်တစ်နှစ်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ယခင်ဘဝအတိုင်းသာဆို သူသည် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်သို့ ရောက်နှင့်လောက်ပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤကမ္ဘာတွင် သူ၏ကောင်းကင်ဘုံသားနယ်ပယ်ကျင့်ကြံမှုဖြင့် သူသည် နှစ်၂၀၀ကျော်အသက်ရှင်နိုင်ပြီး ၎င်းသည် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်နေဆဲဖြစ်ခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။
ထို့အပြင် သူ၌ ပူဇော်ကိရိယာအချိန်ပြခေါင်းလောင်းရှိသည်။ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းမကျိုးပဲ့သရွေ့ သူသည် မသေဆုံးပေ။
သူ့ကို ယခု အမတပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဟု ခေါ်လျှင် ချဲ့ကားရာမရောက်ပေ။
သူ၏အသက်ကို ဖုံးကွယ်ရန် သူသည် မုတ်ဆိတ်မွေးစတင်မွေးမြူခဲ့သည်။ သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော လီချန်သည် သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်ထားလျက် ခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး ပုန်းအောင်းနေသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။
ရုတ်တရက် ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် တောင်ခြေမှ ပျံတက်လာသည်။ ထိုတောက်ပသော ထိပ်ပြောင်သည် အလွန်ထင်ရှားပြီး နေရောင်ခြည်အောက်တွင် တောက်ပစွာလင်းလက်နေသည်။ ဖန်ပိုင်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
“အကြီးအကဲ ဖန်၊ ဘာကိစ္စနဲ့ ဒီကိုရောက်လာတာလဲ။”
လီချန်က သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။
“ဂျူနီယာညီလေး လီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို စီနီယာအစ်ကိုဖန်လို့ပဲ ခေါ်ပါ။ မင်း ငါ့ကို အကြီးအကဲလို့ ခေါ်တာကနေ ဘာလေးစားမှုမှ ငါမကြားနိုင်ဘူး။”
ဖန်ပိုင်က သူ၏ကြီးမားသော ထိပ်ပြောင်ခေါင်းကို တို့ထိကာ ပြုံးကာပြောလိုက်သည်၊ “အခု ငါ့ကို အကြီးအကဲလို့ ခေါ်တဲ့တပည့်တွေ အရမ်းများနေပြီ၊ မင်းဆီကနေ တကူးတကထပ်မလိုတော့ဘူး။”
“စီနီယာအစ်ကိုဖန်၊ မင်း ငါနဲ့ဝေးဝေးနေသင့်တယ်လို့ ငါအကြံပြုတယ်၊ မဟုတ်ရင် မင်းလည်း ပါဝင်ပတ်သက်ရလိမ့်မယ်။”
လီချန်က ပြောလိုက်သည်။
“မင်းလုပ်ခဲ့တဲ့ အဲဒီအရာက တော်တော်မတရားဘူး။ ငါ့ဖန်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်သစ်အနည်းငယ် ဝင်ခွင့်မရခဲ့ဘူး၊ ငါ့အဘိုးကြီးက မင်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆူပူနေခဲ့တာ။”
ဖန်ပိုင်က ပြုံးကာ “ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ သူတို့ရဲ့မူလအရိုးအမြစ် အရည်အချင်းက မကောင်းမွန်ရင် သူတို့က အတွင်းမှာ အချိန်ဖြုန်းနေရုံပဲ။ အခု ကောင်းတယ်လို့ ငါထင်တယ်။ ဂျူနီယာညီလေး လီ၊ ဒီလွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေမှာ အသစ်စုဆောင်းထားတဲ့ တပည့်တွေမှာ ရွှေရောင်အရိုးပါရမီရှင်တွေ အရမ်းများတယ်။ သူတို့က ငါတို့ခေတ်ကထက် အများကြီးပိုအားကောင်းတယ်။ ငါ မကြာသေးခင်က ရွှေရောင်အရိုးတပည့်တစ်ယောက်တောင် လက်ခံခဲ့တယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက အကြီးအကဲမဟုတ်တာကတော့ ကံဆိုးတာပဲ၊ မင်းက တပည့်တွေလက်ခံဖို့ အရည်အချင်းမပြည့်မီဘူး။”
သူသည် နောင်တရစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်၊ သူ၏စကားလုံးများသည် ဂုဏ်ယူမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ယခင်က သူ့ကဲ့သို့ သာမန်အကြီးအကဲတစ်ဦးအတွက် ရွှေရောင်အရိုးပါရမီရှင်တစ်ဦးကို လက်ခံလိုခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူတို့အားလုံးသည် ထိုအာဏာရှိသောအကြီးအကဲများနှင့် တောင်ထွတ်သခင်များက လုယူသွားကြမည်ဖြစ်သည်။
စုဆောင်းမှုတိုင်းတွင် ရွှေရောင်အရိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သူအနည်းငယ်သာရှိပြီး တစ်ဦးစီသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ဘဏ္ဍာတစ်ခုဖြစ်သည်။
“မင်း ငါ့ကို ကြွားလုံးထုတ်ဖို့ ဒီကိုလာတာလား။”
လီချန်က ရယ်မောလိုက်သည်။
သူသည် တပည့်များလက်ခံရန် အလွန်ပျင်းသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏တပည့်များသည် သူ့ထက်အသက်ရှည်မည်မဟုတ်ဘဲ သူတို့ကို မွေးမြူရာတွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုသည် ဖြုန်းတီးသွားမည်ဖြစ်သည်။
“ငါက အဲဒီလောက်အပေါ်ယံဆန်တဲ့သူလား။”
ဖန်ပိုင်က တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်၊ “ငါ ဒီတစ်ခါလာတာက မင်းကို ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုယူဆောင်လာဖို့ပဲ။”
သူသည် နောက်ဆုံးအပိုင်းအတွက် လျှို့ဝှက်အသံလွှင့်ခြင်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
“အခွင့်အရေး?”
လီချန်က ပြုံးကာ “ဟဲဟဲ၊ မင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောတာက ပိုကောင်းမယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူသည်လည်း လျှို့ဝှက်အသံလွှင့်ခြင်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဤဖန်ပိုင်သည် အခြားသူများမကြားစေလိုသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
“ငါ လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်အနည်းငယ်က လကိုးကွယ်ဂိုဏ်းရဲ့ မိစ္ဆာတစ်ပိုင်းအကြွင်းအကျန်တစ်ကောင်ကို လိုက်လံနေတုန်းက မတော်တဆ ထူးဆန်းတဲ့နေရာတစ်ခုကို ဝင်ရောက်သွားတယ်။ ဒါက ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးတစ်ခုဖြစ်လောက်တယ်လို့ ငါခံစားရတယ်။”
ဖန်ပိုင်က ပြောလိုက်သည်။
“ရှေးဟောင်းအပျက်အစီး?”
လီချန်၏ မျက်နှာသည် အံ့ဩမှုပေါ်လာသည်၊ “မင်း သေချာလား။”
တကယ်တော့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ဓားသွေးဂူနှင့် ဓားသင်္ချိုင်းဂူတို့သည် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။
သိုင်းပညာဂိုဏ်းများက သိမ်းပိုက်ထားသော တောင်တံခါးဧရိယာများစွာသည်လည်း ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသည်။
ရှေးခေတ်ကတည်းက လူများစွာသည် သူတို့ထက်ပိုရှေးကျသောကာလအပေါ် ပြင်းထန်သော စိတ်ဝင်စားမှုရှိခဲ့ပြီး ရှေးခေတ်ကာလကို လေ့လာသော ဝါသနာအိုးအုပ်စုတစ်စုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
မိစ္ဆာစာပေကို လေ့လာသော အကြီးအကဲကူကဲ့သို့ ၎င်းသည် အမှန်တကယ်တွင် ဦးတည်ရာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ခေတ်သစ်လူများ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှေးခေတ်ကာလသည် မိစ္ဆာများနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ တကယ်တော့ လီချန်သည်လည်း အလွန်စပ်စုသည်။
ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်များသည် အလွန်ထူးခြားပြီး လက်ရှိသာ့ချန်ရှိ မည်သည့်အင်အားစုမှ ၎င်းတို့ကို မထုတ်လုပ်နိုင်ပေ။
အစီအရင်များအတွက်လည်း အလားတူပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အစီအရင်များသည် ဓားသင်္ချိုင်းဂူနှင့် ဓားသွေးဂူတွင် သေချာပေါက်တည်ရှိခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းအစီအရင်လက်စွဲကို လေ့လာခြင်းနှင့် လေ့ကျင့်ခြင်းကို ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။
သူပိုလေ့လာလေ အစီအရင်များ၏ လမ်းကြောင်းသည် ကျယ်ပြန့်ပြီး နက်ရှိုင်းသည်ကို သူပိုခံစားရလေ၊ သူစိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာပိုမိုရှုပ်ထွေးပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လေဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းအစီအရင်လက်စွဲတွင် နှစ်များတစ်လျှောက် တိုးတက်မှုသည် ကျွမ်းကျင်မှု ၅၈ သို့သာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ အများဆုံး သူသည် အခြေခံအစီအရင်ခုနစ်ခုအနက် နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ပြီး အစီအရင်တစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်သည်။
သို့သော် သူသည် သုံးလမ်းသွားပေါင်းစပ်မှုကို မအောင်မြင်နိုင်သေးပေ။
“စီနီယာအစ်ကိုဖန်၊ မင်း ဘာဖြစ်လို့ ဒီရှေးဟောင်းအပျက်အစီးအကြောင်းကို ဂိုဏ်းကို မပြောပြတာလဲ။ မင်းရမယ့် လိကုန်းက မင်းကို အာဏာရှိတဲ့အကြီးအကဲတစ်ယောက်အဆင့်ကို ရာထူးတိုးမြှင့်ဖို့ လုံလောက်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ တကယ်သာ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးတစ်ခုဆိုရင် တူးဖော်မှုအခက်အခဲနဲ့ အန္တရာယ်က အရမ်းကြီးမားတယ်။”
လီချန်က လျှို့ဝှက်အသံလွှင့်ခြင်းမှတစ်ဆင့် ပြောလိုက်သည်။
ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာတူးဖော်ခြင်း၏ ဆုလာဘ်များသည် ကြီးမားသော်လည်း အန္တရာယ်များသည်လည်း ညီမျှသည်။
“ဂျူနီယာညီလေး လီ၊ ငါ စဉ်းစားခဲ့ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ အရင်ဆုံးစမ်းကြည့်ရမယ်။ သေးငယ်တဲ့ အပျက်အစီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ငါတို့ အောင်မြင်စွာဖွင့်နိုင်ခဲ့ရင်ကော။”
ဖန်ပိုင်က သူ၏ထိပ်ပြောင်ကို တို့ထိသည်၊ “ဒီလိုအခွင့်အရေးက တစ်သက်မှာ တစ်ခါကြုံရခဲတယ်။”
“မင်း ဒါကို ပေါက်ကြားသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား။”
လီချန်က ပြုံးကာ လျှို့ဝှက်အသံလွှင့်ခြင်းမှတစ်ဆင့် ပြောလိုက်သည်။
“တခြားတစ်ယောက်ယောက်သာဆိုရင် ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ငါထင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း… မင်းကို ရိုက်သတ်ရင်တောင် ငါမယုံဘူး။”
ဖန်ပိုင်က ရယ်မောသည်၊ “မင်း အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှာ တစ်ယောက်တည်း နှစ်ဆယ်ကျော်ကြာ ကျင့်ကြံနိုင်တယ်ဆိုတဲ့အချက်၊ ဒါကိုပဲ အခြေခံပြီး မင်းက အဲဒီလိုလူစားမျိုးမဟုတ်ဘူးလို့ ငါမထင်ဘူး။”
ရည်မှန်းချက်နည်းနည်းရှိတဲ့ ဘယ်သူမဆို သူတို့ရဲ့အချိန်ကို ဒီအချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှာ ဖြုန်းတီးမှာလဲ။
ကျင့်ကြံမှုရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။ အာဏာအတွက်၊ ပျော်ရွှင်မှုအတွက်၊ ပိုအသက်ရှည်ဖို့အတွက်၊ အထက်မှာရပ်တည်ပြီး တခြားသူတွေရဲ့ကံကြမ္မာကို ထိန်းချုပ်ဖို့အတွက် မဟုတ်ဘူးလား။
ဒါပေမဲ့ လီချန်? သူ လီချန်မှာ ဒီအရာတွေကို လုံးဝမမြင်ရဘူး။ သူက လုံးဝစင်ကြယ်ပြီး အစွန်းရောက်လုနီးပါးဖြစ်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ။
***