ယဇ်ပူဇော်ပွဲလား၊ ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲလား

"ပြန်သွားပြီး ငါဘာမှမသိဘူးလို့ သူ့ကိုပြောလိုက်" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ထိုမော့မော့အား ပြောလိုက်သည်။ "ဒီသားအမိကြားထဲ သွေးခွဲမပေးနဲ့။ သူ့အတွက် ကောင်းစေချင်တဲ့စေတနာနဲ့သာ လိမ်လိုက်"

မယ်တော်ကြီးနန်းတော်မှ ထိုမော့မော့မှာ သေလောက်အောင်ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ မယ်တော်ကြီးကို မသိစေချင်ဘူးဆိုရင် အစကတည်းက ဘာလို့ဝန်ခံလိုက်သေးလဲ။ မယ်တော်ကြီးကို လိမ်ခိုင်းရအောင်တော့၊ အဲ့ထက်စာရင် သေလိုက်တာမှ ကောင်းဦးမည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထိုမော့မော့၏အဖြေကို မစောင့်ဘဲ ရှေ့သို့ဆက်လျှောက်သွားလေသည်။ သူမ ခြေထောက်ဖြင့်ကန်လိုက်သော ကျောက်စရစ်ခဲလေးတစ်ခုက မယ်တော်ကြီးရှဲ့အား မည်မျှစိတ်မချမ်းမသာဖြစ်စေခဲ့သည်ကို ပြန်တွေးမိသည့်အခါ၊ ထို့နောက် အင်္ကျီလက်အတွင်း၌ ဝှက်ထားသော ငွေကြေးလက်မှတ်ငါးခုကို စမ်းမိလိုက်သောအခါတွင် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သီချင်းတစ်ပုဒ် ညည်းချင်လောက်အောင်ပင် ပျော်ရွှင်နေမိတော့သည်။ ဒီနေ့ဟာ တကယ့်နေ့ကောင်းတစ်နေ့ပါပဲ။

လိုကျစ်ကွေ့သည် မိန်းကလေးနဉ်က တစ်ဖက်တွင် ဖုတ်ကောင်များအကြောင်း၊ တစ်ဖက်တွင် ဓားများအကြောင်း သီချင်းဆိုနေသည်ကို နားထောင်နေသည်။ စစ်သေနာပတိချုပ်လိုသည် ဓားများဆိုသည်မှာ ဘာလဲဟု သိသော်လည်း ဖုတ်ကောင်များဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ သူသည် အခြားသူများအားလုံး သူတို့နှင့် အတော်အသင့်အကွာအဝေးတွင် ရှိနေသည်ကို သေချာအောင် စစ်ဆေးပြီးနောက်မှ တိုးတိုးလေးမေးလိုက်သည်။

"ဖုတ်ကောင်ဆိုတာ ဘာလဲ"

နဉ်ရှောင်ယောင်းမှာ ဓားများဖြင့် ဖုတ်ကောင်များကို ခုတ်ထစ်နေသည်ဟု သီဆိုရင်း လမ်းဘေးမှ ကျောက်စရစ်ခဲလေးများကို ကန်ထုတ်နေစဉ် ထိုမေးခွန်းကြောင့် ရပ်တန့်သွားကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လိုကျစ်ကွေ့အား စိတ်ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒါတွေက ဒီကမ္ဘာမှာ မရှိဘူး"

ဒီကမ္ဘာမှာ မရှိဘူးဆိုရင် မင်းက ဘယ်လိုသိနေတာလဲ။ အဲ့ဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိလို့လား။ လိုကျစ်ကွေ့မှာ တစ်စုံတစ်ခု ထပ်ပြောချင်သော်လည်း ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။

"အင်း၊ အဲ့ဒါတွေက ဦးနှောက်သေနေပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အသက်ရှင်နေသေးပြီး လူ့အသားစားချင်တဲ့ ဘီလူးတစ်မျိုးပဲ။ သက်ရှိလူသေလို့ ခေါ်ချင်ခေါ်လို့ရတယ်" နဉ်ရှောင်ယောင်းက လမ်းလျှောက်ရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် ထိုသို့သောအရာများမှာ ဤကမ္ဘာလောကတွင် အမှန်ပင်မရှိနိုင်ဟုသာ သဘောတူလိုက်နိုင်သည်။

"ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှာဖြစ်ဖြစ် အဲ့ဒီလို ဘီလူးတွေက လုံးဝမရှိသင့်ဘူး" နဉ်ရှောင်ယောင်းက လိုကျစ်ကွေ့ကို လေးလေးနက်နက်ပြောလိုက်သည်။ "လုံးဝကို မရှိသင့်တာ"

လိုကျစ်ကွေ့သည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ ရှေ့ဆက်လျှောက်သွားပြီးနောက် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။

"နောက်ဆိုရင် အဲ့လို ထူးဆန်းပြီး စိတ်ကူးယဉ်ဆန်တဲ့ ပုံပြင်တွေ နားမထောင်နဲ့တော့"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ သူမပြောပြလျှင် မည်သူမျှ ယုံမည်မဟုတ်ကြောင်း သူမသိသည်။

.......

ထိုအချိန်မှာပင် ယင်းယွီသည် နန်းတော်တံခါးရှေ့၌ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့နှင့် စကားပြောနေသည်။

"အရှင်မင်းကြီးက အရမ်းအလုပ်များနေတယ်တဲ့၊ အမတ်ချုပ်ကြီးအနေနဲ့ အိမ်တော်မှာပဲ ဆက်လက်ပြီး ကိုယ့်အမှားကိုယ် ပြန်လည်သုံးသပ်နေပါတဲ့"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် အမိန့်ကိုခံယူရန် ဒူးထောက်လိုက်ရင်း နာကျင်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်တော်မျိုးရဲ့သားကို ဘယ်လိုအရေးယူဖို့ စီစဉ်ထားပါသလဲ"

"......" ယင်းယွီ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ အရှင်မင်းကြီးက ဘာမှမပြောခဲ့ဘူး။

"အရှင်မင်းကြီးမှာ ဘယ်လိုအမိန့်တွေရှိပါသလဲ" ယင်းယွီ အဖြေမပေးသောအခါ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က ထပ်မေးလိုက်သည်။

ယင်းယွီက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီးက ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး အမိန့်ပြန်တမ်းတစ်ခုကို ထုတ်ပြန်ပါလိမ့်မယ်။ အမတ်ချုပ်ကြီး၊ အရင်ဆုံး အိမ်ပြန်နှင့်ပါလား"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် သူ၏ဝေါယာဉ်ထဲသို့ တက်ရန် လှည့်ထွက်သွားသည်။ ယင်းယွီသည် လုံးဝမှတ်မိ၍မရနိုင်သော မျက်နှာနှင့် ရှဲ့အိမ်တော်၏ တတိယသခင်လေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အရှင်မင်းကြီးသည် ယခုအချိန်တွင် မရှိသောကြောင့် နဂါးစောင့်တပ်၏ တတိယတပ်မှူးသည် ရှဲ့အန်းရှီအား ရယ်မောရန် မစော်ကားရဲပေ။ သို့သော် သူ၏ပျော်ရွှင်နေသော မျက်လုံးများက အခြားတစ်ယောက်ကို ဒေါသထွက်အောင် လှုံ့ဆော်ပြီးသားဖြစ်နေသည်။

"သွားကြစို့" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က သူ၏သား ဒေါသမထွက်မီ လှည့်ခေါ်လိုက်သည်။ ရှဲ့အန်းရှီက ယင်းယွီအား စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ယင်းယွီက ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်သည်။ အရှင်မင်းကြီးက ရှဲ့မျိုးနွယ်ကို အပြီးတိုင် ဘယ်လိုရှင်းလင်းပစ်မလဲဆိုတာကို ငါမစောင့်နိုင်တော့ဘူး။

သူ၏ဝေါယာဉ်ထဲတွင် နေရာယူပြီးနောက် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် နန်းတော်တံခါးများကို ကြည့်ရှုရန် ကန့်လန့်ကာကို မလိုက်သည်။ ယခင်က သူသည် စိတ်ရှိတိုင်း ဝင်ထွက်သွားလာနိုင်သော်လည်း ယခုမူ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ ဝေါယာဉ်သည် အကြီးအကဲလီအနားမှ ဖြတ်သွားသောအခါ ဝေါယာဉ်အတွင်းမှလူက ကြမ်းပြင်ကို ခြေဖြင့်ဆောင့်လိုက်သည်။ ဝေါယာဉ်ထမ်းလေးဦးမှာ ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားသည်။ အကြီးအကဲလီသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့အား စကားတစ်ခွန်းမှမပြော၊ နှုတ်ဆက်ခြင်းပင်မပြုဘဲ ကြည့်နေသည်။ သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည်လည်း မပြောင်းလဲဘဲ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ စကားစပြောမည်ကိုသာ ရပ်စောင့်နေသည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ဝေါယာဉ်အတွင်းမှနေ၍ အကြီးအကဲလီအား နှုတ်ဆက်ရန် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက ညီလာခံကို ဖျက်သိမ်းနိုင်ပေမဲ့ နောက်နှစ်ရက်နေရင် ကျင်းပမယ့် ကောင်းကင်ဘုံကို ဂုဏ်ပြုတဲ့ မဟာအခမ်းအနားကိုတော့ ကြွရောက်ရမှာပဲ။ အရှင်မင်းကြီးက လက်ရှိမှာ ဒီအဘိုးကြီးကို စိတ်ဆိုးနေတာမို့ အကြီးအကဲလီအနေနဲ့ ဒီအဘိုးကြီးကိုယ်စား အရှင်မင်းကြီးကို သတိပေးပေးပါ"

အကြီးအကဲလီက အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ "အရှင်မင်းကြီးက ပညာရှိပြီး ထက်မြက်တဲ့သူတစ်ပါးပါ။ မဟာယဇ်ပူဇော်ပွဲကို ဘယ်လိုလုပ်မေ့နိုင်မှာလဲ။ ခင်ဗျားသာ ကိုယ့်အမှားကိုယ် ပြန်သုံးသပ်ပြီးရင် စိတ်အေးအေးထားပြီး နေသင့်တယ်"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် အကြီးအကဲလီ၏စကားကို စိတ်မဆိုးဘဲ ပြုံးကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ထပ်မံယှက်လိုက်ပြီး ကန့်လန့်ကာကို ချကာ ခြေဖြင့်ထပ်ဆောင့်လိုက်သည်။ ဝေါယာဉ်ထမ်းများက သူ့ကိုသယ်ဆောင်သွားပြီးနောက် အကြီးအကဲလီသည် ယင်းယွီထံ ချဉ်းကပ်လာသည်။

"အရှင်မင်းကြီးက နောက်နှစ်ရက်နေရင်ကျင်းပမယ့် မဟာယဇ်ပူဇော်ပွဲအတွက် လုံလောက်အောင် ပြင်ဆင်ပြီးပြီလား"

"......" ယင်းယွီ စိတ်ထဲတွင် ပြောလိုက်သည်။ အရှင်မင်းကြီးက ဒီကိစ္စကို ပြောတာ တစ်ခါမှမကြားဖူးဘူး။

"အရှင်မင်းကြီးသာ အလုပ်မများဘူးဆိုရင် ကျေးဇူးပြုပြီး နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်တွေကို နန်းတော်ထဲခေါ်ပြီး တွေ့ဆုံပေးဖို့ တောင်းဆိုပေးပါ" အကြီးအကဲလီက ပြောသည်။

"ဟုတ်ကဲ့" ယင်းယွီက ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ အကြီးအကဲလီသည် တစ်ဖက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်တစ်ဦးကို လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ ထွက်သွားသည်။ ယင်းယွီသည် နက္ခတ်ဗေဒပညာဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်များနှင့် ခဏမျှ အကြည့်ချင်းဖလှယ်ပြီးနောက် ခေါင်းကုတ်ကာ အရှင်မင်းကြီးထံ သွားမေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး မေ့နေတာတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်" အကြီးအကဲလီ၏ တပည့်တစ်ဦးက တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူတို့သည် အရှင်မင်းကြီးနှင့် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့တို့၏ အပြင်းအထန်တိုက်ပွဲသတင်းများကိုသာ ကြားခဲ့ရပြီး နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်များနှင့် တွေ့ဆုံမည့်အကြောင်းကိုမူ ဘာမှမကြားခဲ့ရပေ။

"သူမေ့မှာမဟုတ်ပါဘူး" အကြီးအကဲလီက နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီးက ပညာရှိပြီး ထက်မြက်တဲ့သူပဲ၊ ဘယ်လိုလုပ် မေ့နိုင်မှာလဲ"

......

"မဟာယဇ်ပူဇော်ပွဲဆိုတာ ဘာကြီးလဲ" ဟု အကြီးအကဲလီ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို အပြည့်အဝရရှိထားသော နဉ်ရှောင်ယောင်းက သူမ၏ခုံနေရာဖြစ်သော ထိုက်ဟွာခန်းမမှ မေးလိုက်သည်။

ယင်းယွီ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ အရှင်မင်းကြီးသည် ထိုကိစ္စကို လုံးဝမေ့နေခဲ့သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ဘေးတွင် ထိုင်နေသော လိုကျစ်ကွေ့မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် လက်ရှိကိစ္စများနှင့် အလွန်အလုပ်များနေသောကြောင့် ထိုအခမ်းအနားကို လုံးဝမေ့နေခဲ့သည်။

"အဲ့ဒါက အရှင်မင်းကြီး နန်းတက်ပြီးနောက် ဘိုးဘေးတွေရဲ့ နတ်ကွန်းဆောင်ကိုသွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံကို ယဇ်ပလ္လင်မှာ ပူဇော်ပသရတာပါ။ ပြီးတော့ အရင်ဧကရာဇ်အားလုံးကိုလည်း ပူဇော်ရတယ်" ဟု ယင်းယွီက အကျဉ်းချုံးပြောပြသည်။

"ငါတို့ အမွှေးတိုင်တွေ ထွန်းရမှာလား" နဉ်ရှောင်ယောင်းက မေးသည်။

ယင်းယွီက အလျင်အမြန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး အရှင်မင်းကြီး၊ အဲ့ဒါက..." ယင်းယွီမှာ စကားလုံးများ ပျောက်ဆုံးသွားသည်။ သူသည် ကိုယ်ခံပညာတတ်သော နဂါးစောင့်တပ်သားတစ်ဦးသာဖြစ်ရာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပူဇော်ပသခြင်းဆိုင်ရာ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို သူဘယ်လိုသိမည်နည်း။

"နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်တွေကို နန်းတော်ထဲခေါ်လိုက်ရင်ကော" လိုကျစ်ကွေ့က အကြံပြုသည်။ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကဲ့သို့သော အချို့အရာများမှာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာများဖြစ်သည်။ မကြာမီပင် ယင်းယွီသည် နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်များကို ထိုက်ဟွာခန်းမ၏ တောင်ပံဆောင်တစ်ခုအပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းရန် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ လိုကျစ်ကွေ့သည် စင်္ကြံတွင် ယင်းဖုန်းနှင့် စကားအနည်းငယ်ပြောပြီးနောက် တောင်ပံဆောင်ထဲသို့ဝင်ကာ နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ပြောလိုက်သည်။

"နဉ်ရှောင်လော့နောက် လိုက်သွားတဲ့ နဂါးစောင့်တပ်သားတွေ ပြန်ရောက်လာပြီ။ ကျွန်တော်မျိုးသူတို့နဲ့ သွားတွေ့လိုက်ဦးမယ်၊ မင်းဒီမှာတစ်ယောက်တည်း အဆင်ပြေရဲ့လား"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး တံခါးအပြင်ဘက်တွင် စုရုံးနေသော နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အံ့ဩစွာဖြင့် သူမကမေးသည်။ "ကျွန်တော့်ကို ဘာဖြစ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ။ အဲ့ဒီနက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်တွေက ကျွန်တော့်ကိုရိုက်မလို့လား"

လိုကျစ်ကွေ့က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "မင်းသူတို့ကို ရိုက်လို့မရဘူး" ဟုပြောသည်။

"သူတို့က ကျွန်တော့်ကိုရိုက်ရင်ရော ပြန်မချရဘူးလား"

"သူတို့က မင်းကိုမရိုက်ရဲပါဘူး၊ ပြီးတော့ ရိုက်ဖို့လည်း ကြိုးစားမှာမဟုတ်ဘူး" လိုကျစ်ကွေ့မှာ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ခေါင်းကို လက်ဆစ်ဖြင့် ခေါက်လိုက်သည်။ ဒီကောင်မလေးက ငါ့ကိုတကယ်ပဲ ပင်ပန်းစေတယ်။ "မင်း တခြားလူတွေကို လက်မပါရဘူး။ လုံးဝမပါရဘူး" လိုကျစ်ကွေ့က အလေးပေးပြောသည်။ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် စိတ်မချသေးသောကြောင့် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအခန်းထဲက အရာအားလုံးက တန်ဖိုးရှိတယ်။ မင်းတစ်ခုခုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရင် အစားထိုးဖို့ ပိုက်ဆံပေးရလိမ့်မယ်"

"ကျွန်တော်ဘယ်သူ့ကိုမှ မရိုက်ပါဘူး" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ပိုက်ဆံသုံးရမည့်ကိစ္စတိုင်းသည် ရင်ကွဲနာကျစရာပင်။ ထို့အပြင် သူမကို အရင်မတိုက်ခိုက်လျှင် သူမက ဘာကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရိုက်မည်နည်း။ "ကျွန်တော်က အဲ့လောက် အကျိုးအကြောင်းမသိတဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး" နဉ်ရှောင်ယောင်းက လိုကျစ်ကွေ့ကို မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းရန်မဖြစ်ရဘူး" လိုကျစ်ကွေ့က ပြောသည်။

"......" နဉ်ရှောင်ယောင်း စိတ်ထဲတွင် ပြောလိုက်သည်။ ဒီလိုသာဆက်နေရင် ငါသည်းခံနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ကိုယုံဖို့ အဲ့လောက်ခက်နေလား။

လိုကျစ်ကွေ့သည် တောင်ပံဆောင်မှ ထွက်သွားသောအခါ နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်အားလုံးက သူ့ကိုမကြည့်ဘဲ ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုကြသည်။ ခေတ်သစ်အမြင်အရ၊ ဤကဲ့သို့သော အရာရှိများသည် အနည်းငယ်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ထူးဆန်းကြသည်။ ဘေးဥပဒ်ကြယ်ဟု သတ်မှတ်ခံထားရသော လိုကျစ်ကွေ့ကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်အတွက် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောသူများနှင့် တန်းတူရှုမြင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဝင်ခဲ့ကြ" နဉ်ရှောင်ယောင်းက အဆောင်အတွင်းမှ ခေါ်လိုက်သည်။ နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်များသည် အခန်းထဲသို့ဝင်လာပြီး ထပ်မံဦးညွှတ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် နဉ်ရှောင်ယောင်းက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဦးချပြီး အချိန်ဖြုန်းနေစရာမလိုဘူး၊ အလုပ်အကြောင်းပြောကြရအောင်"

သူမ၏ပထမဆုံးစကားလုံးများကပင် နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်များကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ ဧကရာဇ်နှင့် အမှုထမ်းများကြား နှုတ်ဆက်ခြင်းထုံးတမ်းစဉ်လာက အချိန်ဖြုန်းတာလား။

"ခင်ဗျားတို့လိုလူတွေက 'လေပြေ' နဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေကို ဒုက္ခပေးခဲ့တာ" နဉ်ရှောင်ယောင်းက သူမရှေ့မှ နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်များကို ကြည့်လိုက်ရာ အားလုံးမှာ ရင်းနှီးသောမျက်နှာများဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုညက အပြစ်ပေးခန်းမဆောင်တွင် သူတို့အားလုံး ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ထိုစဉ် နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်များအားလုံးမှာ နဉ်ရှောင်ယောင်းကို အံ့ဩတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ 'လေပြေ' ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။

ယင်းဖုန်းသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ဘေးတွင် ရပ်နေရင်းမှ ညင်သာစွာ ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်များက သူ့ကိုကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူဘယ်သူလဲဆိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။ နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်အကြီးအကဲက အလျင်အမြန် ရှင်းပြသည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုးတို့က အပြစ်ပေးခန်းမဆောင်မှာရှိခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီညက မယ်တော်ကြီးရဲ့အမိန့်ကို လိုက်နာခဲ့တာပါပဲ။ ကျွန်တော်မျိုးတို့..."

"တော်ပြီ၊ တော်ပြီ၊ တော်ပြီ" နဉ်ရှောင်ယောင်းက "ဒါဆို ခင်ဗျားတို့အားလုံးက မယ်တော်ကြီးဘက်ကပေါ့၊ ကျွန်တော်နားလည်ပြီ" ဟုပြောသည်။

နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်များထဲမှ မည်သူမျှ နားမလည်လိုက်ချေ။ သူက ဘာကိုနားလည်သွားတာလဲ။

"ပြောကြပါဦး၊ ကောင်းကင်ဘုံကို ပူဇော်ပသရတဲ့ကိစ္စက ဘာလဲ" နဉ်ရှောင်ယောင်းက မေးသည်။

နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်အကြီးအကဲမှာ ထိုကဲ့သို့သောမေးခွန်းကို မမျှော်လင့်ထားဘဲ ထစ်ငေါ့စွာဖြင့် "အရှင်မင်းကြီးက ကောင်းကင်ဘုံပူဇော်ပွဲအကြောင်း ဘာမှမသိဘူးလား" ဟုမေးလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက သူ့ကိုစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်မသိရင် ဥပဒေချိုးဖောက်မိလို့လား"

မင်း ဥပဒေမချိုးဖောက်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံပူဇော်ပွဲဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို မင်းဘယ်လိုလုပ် မသိနိုင်ရတာလဲ။ နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်များအားလုံးသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကြည့်ရင်း တူညီသောအတွေးတစ်ခုကို တွေးနေကြသည်။

"ခင်ဗျားမပြောနိုင်ဘူးလား" နဉ်ရှောင်ယောင်းက နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်အကြီးအကဲကို ကြည့်လိုက်သည်။ စုစုပေါင်း လူခုနစ်ယောက်ဝင်လာသော်လည်း ဤတစ်ယောက်သာ စကားပြောခဲ့သည်။ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ၊ သူသည် သူတို့အားလုံးထဲတွင် အကြီးဆုံးသူဌေးဖြစ်ရမည်။

နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်အကြီးအကဲသည် မဟာယဇ်ပူဇော်ပွဲ၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ရှင်းပြရန် တစ်နာရီ၊ ထို့နောက် ဘိုးဘေးများကို မည်သို့ပူဇော်ရမည်ကို ရှင်းပြရန် နောက်ထပ်တစ်နာရီ အချိန်ယူခဲ့သည်။ အဆုံးတွင် နဉ်ရှောင်ယောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ယင်းယွီကို ပြောလိုက်သည်။

"ငါအရင်ကပြောခဲ့တာ မမှားပါဘူး။ အမွှေးတိုင်ထွန်းတာပဲ" အမွှေးတိုင်ထွန်းခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းသည် အခြေခံအားဖြင့် အမွှေးတိုင်ထွန်းခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ပါးစပ်ခြောက်နေသော နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်အကြီးအကဲသည် ရုတ်တရက် သေသွားချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။ ခရီးလမ်းမှာ အရှင်မင်းကြီးကိုပါ ခေါ်သွားနိုင်ရင် ပိုကောင်းမည်။ ယင်းယွီက ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်သည်။ ငါဘာမှမကြားဘူး။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက "အမတ်မင်း၊ အဲ့ဒီအစီအစဉ်တစ်ခုလုံး ဘယ်လိုလည်ပတ်လဲဆိုတာ ကျွန်တော့်ကိုပြောပြပါဦး။ ကျွန်တော် ဘယ်အချိန်အိပ်ရာထရမလဲ။ ဘယ်အချိန်စားလို့ရမလဲ။ ပြီးတော့ ဘယ်အချိန်ပြန်လာအိပ်လို့ရမလဲ" ဟုမေးသည်။

နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်အကြီးအကဲက အသက်ကိုရှိုက်သွင်းလိုက်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံကို ပူဇော်ပသပြီး ဘိုးဘေးတွေကို အရိုအသေပြုတဲ့အခါ စစ်မှန်ပြီး ရိုးသားတဲ့နှလုံးသား လိုအပ်ပါတယ်။ အဲ့ဒါကမှ ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ နောက်ဆုံးဧကရာဇ်တွေက အရှင်မင်းကြီးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးမှာ သေချာစေမယ့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းပါ"

"ဟဲဟဲ" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ဘိုးဘေးတွေ ဒီလောက်အများကြီး စောင့်ကြည့်နေရင်၊ ယုံနင်က အခုလို ဆိုးရွားတဲ့အခြေအနေတွေမှာ ရှိနေဦးမှာလား။ မင်းငါ့ကို လိမ်နေတာပဲ။

နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်အကြီးအကဲသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း ဘာကြောင့်ရယ်နေသည်ကို မသိသော်လည်း သူမ၏ရယ်သံနောက်ကွယ်မှ မှောင်မိုက်သော စိတ်အခြေအနေကို ခံစားမိနိုင်သည်။

"မယ်တော်ကြီးနဲ့ အမတ်ချုပ်ကြီးလည်း အဲ့ဒီမှာ ရှိနေမှာလား" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ရုတ်တရက်မေးလိုက်သည်။

နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်အကြီးအကဲက ပြန်ဖြေသည်။ "အမတ်ချုပ်ကြီးက တက်ရောက်ဖို့မလိုအပ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မယ်တော်ကြီးက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မယ်တော်ဖြစ်ပြီး အရှင်မင်းကြီးရဲ့အနားမှာ နေဖို့လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်"

"အဲ့လိုလား။ ကောင်းပြီ၊ အခုအခြေအနေဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာ ကျွန်တော်သိပြီ" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်များမှာမူ စိတ်တိုဒေါသထွက်နေကြသည်။ မင်းက အခုဘာကိုနားလည်သွားတာလဲ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက ယင်းယွီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် မဟာယဇ်ပူဇော်ပွဲကို ပထမဆုံး စိတ်ပူခဲ့သူဖြစ်သည်။ ထိုအရာက ဘာကိုဆိုလိုသနည်း။ ထိုအရာက အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် အခမ်းအနားနေ့တွင် သူမကို သူမ၏ပုံတူနှင့် အစားထိုးရန် အလွန်ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

မဟာယဇ်ပူဇော်ပွဲ... နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ဖဝါးများကိုကုတ်ခြစ်လိုက်သည်။ အမွှေးတိုင်ထွန်းတာထက်၊ ဒါကနောက်ထပ် ပြင်းထန်တဲ့တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မယ်။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့နဲ့ မယ်တော်ကြီးရှဲ့တို့က ငါ့ကိုဘယ်လို အစားထိုးဖို့ စီစဉ်နေကြတာလဲ။

ယခုအချိန်တွင် နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်အကြီးအကဲက "အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ နတ်ကွန်းဆောင်ရဲ့ အဓိကအခန်းကိုဝင်ပြီး ယဇ်ပလ္လင်ကို တစ်ယောက်တည်း ချဉ်းကပ်ရပါလိမ့်မယ်" ဟုပြောလိုက်သည်။

တစ်ယောက်တည်းလား။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏လက်ဖဝါးများကို ခြစ်နေခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။ လူဆိုးက မလွတ်မြောက်ခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ သူက သားကောင်တစ်ယောက်တည်းဖြစ်တဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ လှုပ်ရှားမှာပဲ။ သူမတစ်ယောက်တည်း အဲ့ဒီဘိုးဘေးတွေရဲ့ နတ်ကွန်းဆောင်ထဲကို ဝင်တဲ့အချိန်က အဲ့ဒီသားအဖက သူမကိုတိုက်ခိုက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့အခွင့်အရေးပဲ။

***