ပိရှုယွမ်းကျွင်း

တျန်းမူရင်ပြင်သည် ကျင်းဟုန်လမ်းမကြီးနှင့် ဆက်လျက်ရှိပြီး ဒီဟုန်မြို့ရှိ ရင်ပြင်သုံးရာခြောက်ဆယ်အနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

တစ်လခွဲအကြာတွင် ကျယ်ပြန့်သော တျန်းမူရင်ပြင်ကို စွန့်ပစ်ထားသည့် ဒွမ်မူမိသားစုအိမ်တော်မှ ပိုမိုကြီးမားသော အိမ်တော်တစ်ခုအဖြစ် လုံးဝပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

အနီးနားတွင် နေထိုင်သူအများအပြားသည် ကျင့်ကြံသူများ စုဝေးပြီး နည်းလမ်းအမျိုးမျိုး သုံး၍ အကာအရံများ ပြုလုပ်ကြသည်ကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး တစ်ညအတွင်းမှာပင် မိုင်ပေါင်းများစွာကျယ်သည့် ကြီးမားသော မြင့်မားသည့် နံရံတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

နောက်ထပ်တစ်လခွဲအတွင်းတွင် ကျင့်ကြံသူများ ပိုမိုရောက်ရှိလာပြီး လူလုပ်တောင်များ၊ ကျောက်စိမ်းနံရံများ၊ မြက်ခင်းပြင်များနှင့် သစ်တောများစွာကိုပါ သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

သတင်းကောင်းများရရှိသူများမှာ အံ့ဩခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် မင်းသားအိမ်တော်အတွက် ကျင့်ကြံသူတစ်စုကို ခက်ခဲသော အလုပ်အတွက် ခိုင်းစေခြင်းသည် အဘယ်အရာမျှ မဟုတ်ပေ။

"အရမ်းမြန်တာပဲ။ ဒီနေ့က ဖေဖော်ဝါရီလရဲ့ တတိယမြောက်နေ့ပဲရှိသေးတာ။ တစ်လခွဲအတွင်း ဆောက်လုပ်ပြီးစီးသွားပြီ"

လင်းယွဲ့သည် မြို့တံခါးနှင့်တူသော သူ့၏ကိုယ်ပိုင်မင်းသားအိမ်တော်၏ ကြီးမားသည့် ကြေးနီတံခါးများရှေ့တွင် ရပ်ကာ "မင်းသားအိမ်တော်က မြို့တစ်မြို့လိုပဲ တကယ်တည်ဆောက်ထားတာပဲ" ဟု အံ့ဩသွားသည်။

အနီးနားရှိ အိမ်တော်မှအရာရှိသည် လေးစားစွာဖြင့် "အရှင်မင်းသားရဲ့ နေထိုင်ရာက သဘာဝအတိုင်း အမြင့်ဆုံးစံနှုန်းများကို လိုက်နာရမှာပါ။ တစ်လခွဲတာကာလက အိမ်တော်ရဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ပြင်ဆင်ပြီး နေရာချထားဖို့ အဓိက ကုန်ဆုံးခဲ့တာပါ။ တကယ်ဆောက်လုပ်တာက သုံးရက်ပဲကြာပြီး အပင်အမျိုးမျိုးကို စိုက်ပျိုး ပြုစုပျိုးထောင်တာနဲ့ အိမ်တော်အတွင်းက ရေကန်တွေနဲ့ ပတ်လမ်းတွေကို ပြောင်းလဲဖို့က အချိန်အများဆုံး ကုန်ဆုံးခဲ့တာပါ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်ပြီး "အိမ်တော် လုံးဝပြီးစီးသွားပြီလား" ဟု မေးသည်။

အိမ်တော်မှအရာရှိက လေးစားစွာဖြင့် "ဟုတ်ပါတယ်။ အရှင်မင်းသားရဲ့ အိမ်တော်အတွင်းက ကိစ္စအမျိုးမျိုးအတွက် တာဝန်ယူထားတဲ့ အစေခံတွေလည်း အသင့်ရှိနေပါပြီ။ သူတို့အားလုံးဟာ နွေဦးပေါက်ချိန်ပြီးရင် နန်းတော်ထဲဝင်ဖို့ မူလက သတ်မှတ်ထားတဲ့ နန်းတွင်းအစေခံဌာနက အကောင်းဆုံး အပျိုစင်တွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အရှင်မင်းသားရဲ့ အိမ်တော်လိုအပ်ချက်တွေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး သူတို့ကို ဒီကို အစောပိုင်းမှာ ခေါ်လာခဲ့တာပါ။ သူတို့ မလုံလောက်ဘူးဆိုရင် နန်းတွင်းအစေခံဌာနကို အမိန့်ပေးနိုင်ပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

လင်းယွဲ့သည် ညည်းတွားရင်း "အိမ်တော်ထဲမှာ လူအများကြီးမရှိပါဘူး။ ဒါကြောင့် အခုလောလောဆယ် အစေခံအများကြီး မလိုအပ်သေးပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ခေတ်သစ်လူတစ်ယောက်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဆက်လက်ထိန်းထားသော်လည်း ကမ္ဘာက မတူသလို၊ စည်းကမ်းနဲ့ ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေလည်း မတူတော့တာကြောင့် လူတိုင်းအတွက် တန်းတူညီမျှမှုကို အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုမှာ မဟုတ်ပေ။

"ဒါ့အပြင် နန်းတွင်းအစေခံဌာနက ပဉ္စဓာတ်ကောင်းကင်အတားအဆီးကို ကျော်လွှားခဲ့တဲ့ အဌမအဆင့် အပျိုစင်သုံးဆယ့်ခြောက်ယောက်၊ လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီးကို ကျော်လွှားခဲ့တဲ့ ပဉ္စမအဆင့် အပျိုစင်သုံးယောက်ကို အထူးစေလွှတ်ပေးခဲ့ပါတယ်" ဟု ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

အိမ်တော်အရာရှိက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအပျိုစင်တွေက အရှင်မင်းသားရဲ့ဘေးမှာ အနီးကပ်အလုပ်လုပ်ဖို့ အရည်အချင်းမမီပေမယ့် အဆင့်ငါးအပျိုစင်သုံးယောက်က အရှင်မင်းသားရဲ့ ကြင်ယာတော်ကို ပြုစုဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။ ဒါမှမဟုတ် အရှင်မင်းသားက နောင်အနာဂတ်မှာ တန်ဖိုးထားရမယ့် အကြီးအကဲဧည့်သည်တော်တွေကိုလည်း ပေးသနားနိုင်ပါတယ်"

"ကောင်းပြီ"

လင်းယွဲ့ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။

သူတို့၏ သခင်များကဲ့သို့ပင် အစေခံများအတွက် တာဝန်ယူသည့် အပျိုစင်များသည် ၎င်းတို့၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို လွယ်ကူချောမွေ့စေရန် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အချို့ ရှိရန် လိုအပ်သည်။

"အခုဆိုရင်တော့ အရှင်မင်းသားရဲ့ အိမ်တော်မှာ အကာအရံစနစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ပဲ လိုတော့တာပါ"

အိမ်တော်အရာရှိက လေးစားစွာဖြင့် "ဒါပေမဲ့ အဲဒါအတွက်က အရှင်မင်းသား ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ကြားဖို့ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။ အကာအရံဆရာတစ်ဦးကို ဖိတ်ခေါ်နိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့က ပြုံးလိုက်သော်လည်း ဘာမှမပြောပေ။

အိမ်တော်အရာရှိ ထွက်သွားပြီးနောက် သူသည် ပိုင်လီဖုန်းကျီနှင့်အတူ မြင့်မားသည့် တံခါးခုံကို ကျော်ကာ သူ့၏ မင်းသားအိမ်တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

ရှေ့ဘက်ခြံဝင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့်

"ဆယ့်ခုနစ်ပါးမြောက်မင်းသားကို ကြိုဆိုပါတယ်"

ကျယ်ပြန့်ပြီး လူရှင်းနေသည့် ခြံဝင်းထဲတွင် လူထောင်ပေါင်းများစွာသည် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ သူဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အပြာရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသည့် ရှေ့ဆုံးမှ အပျိုစင်သုံးယောက်သည် ချက်ချင်းပင် တစ်ပြိုင်တည်း ဒူးထောက်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

မကြာခင်မှာပဲ သူတို့နောက်က လူထောင်ပေါင်းများစွာလည်း ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

"အားလုံး ထကြပါ"

လင်းယွဲ့သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ဒီမှာ ကျွန်တော့်ကို စောင့်ဖို့ လိုအပ်လို့လား။ အိမ်တော်ကလူတွေ အားလုံး ဒီမှာရှိနေတာလား" ဟု မေးသည်။

အပြာရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသည့် အပျိုစင်သုံးယောက် ထရပ်ပြီးနောက် သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က လေးစားစွာဖြင့် ချက်ချင်းပြန်ဖြေသည်။

"အရှင်မင်းသား အိမ်တော်က အစေခံတွေ အားလုံး ဒီမှာရှိပါတယ်။ ဒီနေ့ပြီးရင် မလိုအပ်ဘူးဆိုရင် အစေခံအများစုက အပြင်ကို ထွက်လာခဲပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့ လူတိုင်းကို ခေါ်ထားတာပါ"

လင်းယွဲ့ သဘောပေါက်သွားသည်။

အမှန်တကယ်တော့ အစေခံအများစုသည် သာမန်လူများသာဖြစ်ကြသည်။ မင်းသားအိမ်တော်သည် မိုင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းပြီး ကြီးမားသောမြို့ကြီးတစ်ခုနှင့်တူသောကြောင့် သာမန်လူများအတွက် အကျယ်ဆုံးနေရာကို ဖြတ်ကျော်လျှောက်လှမ်းရန် တစ်နာရီမှ နှစ်နာရီအထိ ကြာနိုင်သည်။

ပြောစရာမလိုဘဲ အနာဂတ်တွင် အကာအရံစနစ်တစ်ခု တည်ထောင်ပြီးနောက် အိမ်တော်အတွင်းရှိ နေရာအမျိုးမျိုးကို ခွဲခြားထားမည်ဖြစ်ပြီး လုံလောက်သော အာဏာမရှိပါက လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဒါက မြို့စားဟန်အိမ်တော်ရဲ့ အခြေအနေနဲ့ ဆင်တူပါတယ်။ အစေခံအများစုဟာ သူတို့ဇာတိပြန်မသွားခင် အိမ်တော်ရဲ့ ခြံဝင်းတစ်ခုရဲ့ နယ်နိမိတ်အတွင်းမှာပဲ ကျန်ရှိတဲ့ဘဝကို ကုန်ဆုံးနိုင်ပါတယ်။

...

အစေခံများကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် လင်းယွဲ့နှင့် ပိုင်လီဖုန်းကျီတို့သည် အိမ်တော်ပတ်လည်တွင် လမ်းလျှောက်လေ့လာကြသည်။

လေဓာတ်ကို အသက်သွင်းပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ဆယ်ဇန်ကျော်သည့် ခြေလှမ်းများဖြင့် လမ်းလျှောက်ခြင်းက အတော်လေးမြန်သည်။

ဧရိယာအားဖြင့် သူ့၏မင်းသားအိမ်တော်သည် မြို့စားဟန်အိမ်တော်ထက် သိသိသာသာ ပိုမိုကြီးမားသည်။ မြို့စားဟန်အိမ်တော်၏ နက်ရှိုင်းမှုနှင့် ခမ်းနားမှုမရှိသော်လည်း ပို၍လှပစွာ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည်။ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ရှုခင်းလှလှများ ပေါ်လာပြီး၊ ထောင့်တိုင်းသည် ပန်းချီကားတစ်ချပ်နှင့်တူနေသည်မှာ ကောင်းစွာဒီဇိုင်းဆွဲထားကြောင်း ထင်ရှားသည်။

သို့သော်လည်း အစေခံများမှလွဲ၍ အခြားလူနီးပါးမရှိဘဲ အတော်လေး ဆိတ်ငြိမ်နေသည်။

"ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အိမ်တော်မှာ နေထိုင်သူ အနည်းငယ်ပဲရှိတော့ အနည်းငယ် အလဟဿဖြစ်နေသလိုပဲ"

လင်းယွဲ့ မှတ်ချက်ချသည်။

ပိုင်လီဖုန်းကျီက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့။ အရှင်မင်းသားရဲ့ အိမ်တော်မှာ အကာအရံစနစ် တည်ဆောက်ပြီးတာနဲ့ ဒီအိမ်တော်အကာအရံဟာ တကယ်တော့ လျှန်ရီ ကောင်းကင်နှလုံးသားအကာအရံဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းပျံ့နှံ့သွားရင် အရှင်မင်းသားရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းအရ အကြီးအကဲဧည့်သည်တော် အမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှာ သေချာပါတယ်"

လင်းယွဲ့သည် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြီး သူမကိုကြည့်ကာ ပြုံးကာ "မင်းအတွက် သီးခြားခြံဝင်းတစ်ခု လိုအပ်လား" ဟု မေးသည်။

ပိုင်လီဖုန်းကျီက အံ့အားသင့်သွားပြီး "ကျွန်မက အရှင်မင်းသားရဲ့ အစောင့်ပါ။ အရှင်မင်းသား တံခါးပိတ်တရားထိုင်နေရင်တောင် အရှင်မင်းသားရဲ့ တံခါးအပြင်ဘက်မှာ အစောင့်အဖြစ် ရပ်နေရမှာပါ။ ခြံဝင်းတစ်ခုက ကျွန်မအတွက် ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

လင်းယွဲ့က ရယ်မောပြီး "အကာအရံစနစ် ပြီးစီးသွားတာနဲ့ ဒီမင်းသားအိမ်တော်မှာ အရမ်းကို ဘေးကင်းသင့်ပါတယ်။ မင်းအနားယူဖို့ အချိန်အချို့ လိုချင်နိုင်ပြီး မင်းကျင့်ကြံဖို့လည်း လိုအပ်တယ်။ ဟုတ်တယ်မလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ပိုင်လီဖုန်းကျီသည် ခဏစဉ်းစားပြီး "အရှင်မင်းသားက အိမ်တော်အကာအရံစနစ်ကို ထိန်းချုပ်ထားရင်တောင် သူ့ရဲ့စွမ်းအားကို စုစည်းဖို့ အချိန်တစ်ခုတော့ ယူပါတယ်။ သူခိုးတွေ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာရင် အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျင့်ကြံမှုအတွက်ကတော့..." ဟု ပြောလိုက်သည်။