ပိရှုယွမ်းကျွင်း(၂)
Vol. 21 Ch. 287
သူမသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ကျွန်မက အရှင်မင်းသား ကျင့်ကြံနေချိန်မှာပဲ ပုံမှန်အားဖြင့် ကျင့်ကြံပါတယ်။ ဒါက ကျွန်မအတွက် လုံလောက်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ကျွန်မရဲ့ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုက အဓိကအားဖြင့် ကျွန်မရဲ့ သွေးမျိုးရိုးကို စူးစမ်းတာ။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးဥပဒေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်တာဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်မ တရားထိုင်ဖို့မလိုပါဘူး၊ ကမ္ဘာ့အဆောက်အအုံမှာလည်း ကျွန်မရဲ့စွမ်းရည်တွေကို မြှင့်တင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လင်းယွဲ့သည် ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်သွားပြီး "ကောင်းပြီ မင်းသဘောပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ပိုင်လီဖုန်းကျီ ပြောတာ အမှန်တကယ်ပဲ မှန်သည်။
အကာအရံစနစ်ရဲ့ စွမ်းအားက အသက်ဝင်ဖို့ အချိန်လိုအပ်တယ်။ သူ့အလိုလို ဖြန့်ကျက်လို့မရဘူး။ သူ့ထက် အများကြီးပိုအစွမ်းထက်တဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာရင် သူ အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
သို့သော် ပိုင်လီဖုန်းကျီသည် ယခုအခါ မဟာပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမ၏ မီးဖီးနစ်နတ်ဘုရားခန္ဓာသည် မီးဓာတ်ဥပဒေဖြင့် ပျိုးထောင်ပြီးနောက် နောက်ထပ်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်သည် သိုင်းပညာမဟာဆရာကြီးအပြီးသတ်ထက် အများကြီးပိုမိုအားကောင်းသည်။ သူမ၏အဆင့်အတန်းသည် မဟာပညာရှင်များထဲတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း သူမ၏ အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားခန္ဓာကြောင့် တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။
သူမ၏ အစောင့်အဖြစ်လိုက်ပါခြင်းသည် လုံခြုံရေးကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးသည်။
"ဒါနဲ့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ဘယ်လိုတိုးတက်နေလဲ"
လင်းယွဲ့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးသည်။
"တစ်ခုခုလိုအပ်ရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောပါ"
"အကယ်၍ ကျွန်မတစ်ခုခုလိုအပ်ရင် အရှင်မင်းသားကို ယဉ်ကျေးနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
ပိုင်လီဖုန်းကျီသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "အခုဆိုရင် ကျွန်မ ရှေးဦးယန်ခန်းမဆရာနဲ့ တစ်နှစ်ကို သုံးကြိမ် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးနိုင်ပြီး ဘိုးဘေးခန်းမရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေအပြင် မီးဖီးနစ်သွေးမျိုးရိုးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြီးတော့ လုံလောက်ပြီးသားပါ။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးဥပဒေကို အပြည့်အဝ နားလည်ဖို့ သုံးနှစ်ကနေ ငါးနှစ်လောက်ကြာမယ်လို့ ခန့်မှန်းပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဒီလောက်မြန်တာလား"
လင်းယွဲ့ အံ့ဩသွားသည်။
မဟာပညာရှင်တစ်ဦးသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးဥပဒေကို နားလည်သည်နှင့် ၎င်း၏စွမ်းအားဖြင့် ပျိုးထောင်ခံရနိုင်သည်။ နားလည်မှု ပိုနက်လေလေ ပို၍ အစွမ်းထက်လာလေလေဖြစ်သည်။
သူတို့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ ပေါင်းစပ်မှု၏ အစပျိုးပုံစံ ရှိလာသည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးဥပဒေကို တကယ်ကို နားလည်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မဟာပညာရှင်အပြီးသတ်အဆင့်နှင့် ညီမျှသည့် မဟာပညာရှင်တစ်ဦး၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ဖြစ်သည်။
ယေဘုယျအားဖြင့် မဟာပညာရှင်တစ်ဦးက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးဥပဒေကို နားလည်နိုင်ရင်တောင် နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ဒါမှမဟုတ် ပိုတောင်ကြာနိုင်ပါတယ်။ ပိုင်လီဖုန်းကျီက ဒီလောက် မြန်တာလား။
မင်းသားတစ်ပါးတောင် ဒီလောက်မြန်မှာမဟုတ်ဘူး ဟုတ်တယ်မလား။
"ဒါက အဓိကအားဖြင့် မီးဖီးနစ်သွေးမျိုးရိုးကြောင့်ပါ။ မီးဖီးနစ်သွေးမျိုးရိုးမှာ မီးလမ်းကြောင်းက မွေးရာပါပါဝင်ပြီး မြို့စားဟန်အိမ်တော်ရဲ့ အမွေဆက်ခံသွေးမျိုးရိုးနဲ့ ဆင်တူတယ်။ တိုးတက်မှုက သဘာဝအတိုင်း မြန်တာပေါ့"
ပိုင်လီဖုန်းကျီသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "မီးဖီးနစ်သွေးမျိုးရိုးက ဒီကဏ္ဍမှာ မြို့စားဟန်အိမ်တော်ရဲ့ သွေးမျိုးရိုးထက် နိမ့်ကျနေတုန်းပဲ။ တာအိုစိတ်က မလုံလောက်ရင်တောင် ပေါင်းစည်းပြီး သူတော်စင်ဖြစ်ပြီးတဲ့အခါ မြို့စားဟန်အိမ်တော်ရဲ့ သွေးမျိုးရိုးက သက်တမ်းပိုတိုတာပဲ ရှိလိမ့်မယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က မပြိုလဲဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ တာအိုစိတ်က မလုံလောက်ဘဲ ပေါင်းစည်းလိုက်ရင် ကျွန်မရဲ့ ကံကြမ္မာက စီယန်ချီလိုပဲ ဖြစ်မှာကို ကျွန်မ ကြောက်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လင်းယွဲ့ သဘောပေါက်သွားပြီး အနည်းငယ် စိတ်ထိမိသွားသည်။
တာအိုစိတ်။
၎င်းသည် အမှန်ပင် ကြီးမားသည့် အတားအဆီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး မဟာပညာရှင်များနှင့် သူတော်စင်များက အလေးအနက်ထားသည့်အရာဖြစ်သည်။
ကြီးမားသော စွဲလမ်းမှုများနှင့် ကြီးကျယ်သော ရည်မှန်းချက်များရှိသည့် မင်းသားနှင့် မင်းသမီးများ၏ တာအိုစိတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော တာအိုစိတ်မရှိခြင်းကို ပြင်ပအခြေအနေများဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
မင်းသားနှင့် မင်းသမီးတို့သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး အရာများစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ထိုသို့သော တာအိုစိတ်ကို ပျိုးထောင်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။
သူက အသက်မကြီးသေးသောကြောင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိသည်မှာ ပုံမှန်ပင်။
ရုတ်တရက်...
"အရှင်မင်းသား ကျားဟုန်ယွဲ့"
နူးညံ့ပြီး ကြည်လင်သော မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ အသံ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။
လင်းယွဲ့သည် အသံကြားရာဘက်သို့ လှည့်လိုက်သောအခါ သူ့ရှေ့ရှိ ဇီးတောအုပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူမသည် ဖျော့တော့သော အပြာရောင်နန်းတွင်းဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ ဆံပင်ရှည်များက ဖြန့်ချထားပြီး၊ သူမသည် ဖုံးကွယ်ထားသော မျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားရာ သူမ၏ ချောမွေ့ပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ နဖူးနှင့် ရေကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသည့် မျက်လုံးတစ်စုံကိုသာ မြင်နေရသည်။ သူမ၏ နဖူးပေါ်တွင် ကွေးကောက်နေသည့် ထူးဆန်းသော အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူမ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးတစ်ခုလုံးသည် နတ်မိမယ်တစ်ပါးကဲ့သို့ပင် မြင့်မြတ်ပြီး ထူးခြားလှသည်။
လင်းယွဲ့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် "ဆရာကြီးက အင်မော်တယ်ဆရာကြီး ပိရှုလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။
နန်းတွင်းဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးသည် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ရာ သူမ၏ ပုံရိပ်သည် လင်းယွဲ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသကဲ့သို့ ပုံရိပ်ယောင်ဖြစ်နေသည်။
"မင်းရဲ့ဆရာဆီက ကျောက်စိမ်းလက်ဖွဲ့ အပိုင်းအစလား"
သူမက ညင်သာစွာ မေးသည်။
"ဒီမှာပါ"
လင်းယွဲ့သည် လက်ကိုလှည့်၍ မပြည့်စုံသေးသော ကျောက်စိမ်းလက်ဖွဲ့ကို ထုတ်ကာ ပေးလိုက်သည်။
အင်မော်တယ်ဆရာကြီး ပိရှုသည် သူ့လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းလက်ဖွဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ "မင်းရဲ့အိမ်တော်အတွက် အကာအရံတစ်ခုကို ငါ့ရဲ့အစွမ်းကုန် ကြိုးစားတည်ဆောက်ပေးပြီးရင် ငါမင်းရဲ့ဆရာအပေါ်တင်ရှိတဲ့ အကြွေးကျေသွားလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
တိတ်ဆိတ်စွာပင် လင်းယွဲ့လက်ထဲရှိ မပြည့်စုံသေးသော ကျောက်စိမ်းလက်ဖွဲ့က လေထဲတွင် ပြန့်ကျဲသွားကာ ဖုန်မှုန့်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
"အင်မော်တယ်ဆရာကြီးက လျှန်ရီ ကောင်းကင်နှလုံးသားအကာအရံကို တည်ဆောက်ပေးမှာလား"
လင်းယွဲ့က မေးသည်။
အင်မော်တယ်ဆရာကြီး ပိရှုသည် ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဗဟိုအကာအရံအနေနဲ့ လျှန်ရီကောင်းကင်နှလုံးသားအကာအရံကို အသုံးပြုပြီး အစီအရင်အချို့ကို အရန်အနေနဲ့ ထပ်
ဖြည့်တာက ငါ့ရဲ့ အစွမ်းကုန်ပဲ။ မင်း ကျေနပ်မှုမရှိရင် နောင်မှာ ငါ့ရဲ့အကာအရံကို ဖျက်ပြီး အသစ်တည်ဆောက်ဖို့ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ အကာအရံလမ်းကျွမ်းကျင်သူကို ရှာနိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လင်းယွဲ့သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"အင်မော်တယ်ဆရာကြီးက ကျွန်တော့်ကို ကလေးလို့ ထင်နေတာပဲ။ ခင်ဗျားက သူတော်စင်အဆင့်ရှိတဲ့ အကာအရံလမ်းမှာ မဟာဆရာကြီးတစ်ဦးဖြစ်တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးပါတယ်။ ဒီကမ္ဘာမှာ ခင်ဗျားထက် ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူကို ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
အင်မော်တယ်ဆရာကြီး ပိရှုသည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ "ကမ္ဘာ့ အကာအရံလမ်းမှာရှိတဲ့ မဟာဆရာကြီးတွေထဲမှာ ငါက အများဆုံး တတိယအဆင့်ပဲ ရှိပါသေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အော်"
လင်းယွဲ့က ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် "ပထမနှစ်ယောက်က ဘယ်သူတွေလဲ" ဟု မေးသည်။
"ဆယ့်ခုနစ်ပါးမြောက်မင်းသား မသိဘူးလား"
အင်မော်တယ်ဆရာကြီး ပိရှုသည် သူ့ကိုကြည့်ကာ "ဒုတိယအဆင့်ကတော့ သဘာဝအတိုင်း ဒုတိယမင်းသားပဲ။ သူ့ရဲ့ နှလုံးအဆင့်က စိတ်တစ်ခုတည်းနဲ့ အကာအရံတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်တယ်။ နှိုင်းယှဉ်ဖို့တောင် မလိုပါဘူး၊ သူက ငါ့ထက် သိသိသာသာ သာလွန်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဒုတိယမင်းသားလား။
လင်းယွဲ့သည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသော်လည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ခံစားရပြီး ချက်ချင်းပင် "ပထမက ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးသည်။
အင်မော်တယ်ဆရာကြီး ပိရှုသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ပထမအဆင့်ကတော့ လုံးဝ သံသယဖြစ်စရာမလိုပါဘူး။ လူမျိုးနွယ်စုက အလင်းရောင်ကို တစ်ဖန်ပြန်မြင်နိုင်တာဟာ မဟာယုံရဲ့ ဒီအကာအကွယ်နတ်ဘုရားစနစ်ကြောင့်ပဲ။ ဘယ်သူလဲလို့ မေးဖို့တောင် လိုသေးလို့လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လင်းယွဲ့ သဘောပေါက်သွားသည်။
ဒါဆို ဧကရာဇ်နတ်ဘုရားပဲ။
အင်မော်တယ်ဆရာကြီး ပိရှုလို အကာအရံလမ်းမှာ မဟာဆရာကြီးတစ်ဦးပင်လျှင် သူ့ကိုယ်သူ မယှဉ်နိုင်ကြောင်း လုံးဝယုံကြည်နေခြင်းက အံ့ဩစရာမရှိတော့ပေ။
"ခင်ဗျားရဲ့အိမ်တော် အကာအရံအတွက် အထူးလိုအပ်ချက်တွေ ရှိသေးလား"
အင်မော်တယ်ဆရာကြီး ပိရှုက မေးသည်။
"အထူးလိုအပ်ချက်..."
လင်းယွဲ့သည် စဉ်းစားပြီး "လုံခြုံရေးကို တတ်နိုင်သမျှ သေချာစေဖို့ပါပဲ။ ကျွန်တော် အိမ်တော်အပြင်ဘက်မှာ ရှိနေစဉ်မှာတောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်ရင်တော့ အကောင်းဆုံးပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ခဏတာတွင် အင်မော်တယ်ဆရာကြီး ပိရှုပင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ပိုင်လီဖုန်းကျီပင်လျှင် သူမ၏မင်းသားကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်မိသည်။ ထိုတောင်းဆိုချက်က နည်းနည်းလေးတော့ လွန်မနေဘူးလား။
"အဟဲ"
လင်းယွဲ့သည် တောင်းဆိုချက်က အနည်းငယ် လွန်ကဲကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး "ကျွန်တော်က လျှောက်ပြောလိုက်တာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အိမ်တော်အပြင်ဘက်မှာပါ အရှင်မင်းသားကို ကာကွယ်ပေးဖို့ဆိုရင် ဒီဟုန်မြို့တစ်ခုလုံးကို အကာအရံနဲ့ ဖုံးအုပ်ဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ မိုင်ထောင်ချီရှိတဲ့ ကြီးမားတဲ့အကာအရံကို ငါ မစီမံနိုင်ဘူး။ ဒီလိုအရာမျိုးကို လုပ်လို့လည်း မရပါဘူး..."