ရှားလီ၏အတိတ်ဘဝ

တိုင်ယင်၊ တိုင်ယန်၊ ရှောင်ယင်၊ ရှောင်ယန် စသည့် လေးသင်္ကေတများကို ကျွမ်းကျင်ပြီး နေ၊ လ နှင့် ကြယ်များ၏ လေးသင်္ကေတအနှစ်သာရကို စုပ်ယူလိုက်သောအခါ ၎င်းသည် လေးသင်္ကေတအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ပြီး အကြီးမားဆုံးသော အသွင်ပြောင်းလဲမှုပင်ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်ရုံသာမက အရေးကြီးသည်မှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ပါ အသွင်ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။

"ဒုန်း..."

လင်းယွဲ့သည် လေးသင်္ကေတများ၏ ပြောင်းလဲမှု၊ ယင်နှင့် ယန်တို့၏ အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို သဘောပေါက်သည့်အချိန်တွင် သူ့ဝိညာဉ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ မမြင်နိုင်သော ဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ် မူးနောက်စေကာ ရှင်းပြမရသော တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာစေသည်။

ဤအချိန်တွင် သူ့စိတ်နှင့် အသိစိတ်နှစ်ခုလုံး အသွင်ပြောင်းလဲမှုခံရပြီး သူ့မျက်ခုံးအတွင်းရှိ အသိစိတ်၏ အတွင်းပိုင်းပင်လယ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဤစစ်မှန်ပုံမရသော ကျယ်ပြောသည့် အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် လူပုံသဏ္ဌာန်အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး လေပြင်းများ နှင့် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ ဝန်းရံထားကာ လေနှင့်မီးတို့ ရစ်ပတ်ပေါင်းစပ်လျက် အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။

လင်းယွဲ့သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် နားလည်လိုက်သည်။

ဤလူပုံသဏ္ဌာန်အရိပ်သည် သူ့၏နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် မူလက ထိတွေ့ကိုင်တွယ်မရသော၊ ပြန့်ကျဲနေသော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ လေးသင်္ကေတအထွတ်အထိပ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် သူတို့၏အသိစိတ်မှတစ်ဆင့် အသိစိတ်ပင်လယ်ကို အတွင်းပိုင်းမှ ကြည့်ရှုပါက သူတို့၏နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် ကျယ်ပြန့်သော မြူခိုးများကဲ့သို့ပင် ပေါ်လာလိမ့်မည်။

သို့သော် သိုင်းပညာစစ်မှန်တဲ့ ကိုယ်ပိုင်အဆင့်ကို ကျွမ်းကျင်ပြီးနောက် သူ့၏နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် ခိုင်မာသောပုံစံအဖြစ် စုစည်းသွားပြီး လူပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ စစ်မှန်တဲ့ ကိုယ်ပိုင်အဆင့် ပို၍ပြည့်စုံလေလေ သူ့၏နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် သူ၏စစ်မှန်သော ကိုယ်ပိုင်ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ပိုမိုတူလာလေလေ ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ပတ်လည်ရှိ လေနှင့်မီးအတွက်မူ သူသည် လေနှင့်မီးအဆင့်၏ အနှစ်သာရကို သဘောပေါက်ပြီးနောက် အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းတွင် စိတ်ပုံရိပ်များအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

သူတော်စင်တစ်ဦး၏ အသိစိတ်ပင်လယ်သည် စိတ်၏ တာအိုဖြင့် ဖွင့်လှစ်ထားသော အတွင်းကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး နယ်ပယ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ စဉ်ဆက်မပြတ် စွမ်းအင်နှင့် သက်တမ်းရှည်ခြင်းကို ရရှိနိုင်သောကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်နိုင်သည့် တာအိုပညာ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

"နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က မကြာခင် အသွင်ပြောင်းလဲမှု ပြီးစီးတော့မယ်"

လင်းယွဲ့သည် သူ့၏နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မှ မှိန်ဖျော့သော ဝိညာဉ်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်ပြီး စဉ်ဆက်မပြတ် အသွင်ပြောင်းလဲနေသည်ကို အတွင်းမှနေ၍ စောင့်ကြည့်နေသည်။ ၎င်းသည် ပို၍ ပို၍ ဝိညာဉ်ဆန်လာပုံရသည်။

နတ်ဘုရားအတွေးပို့လွှတ်ခြင်း၊ အတွင်းပိုင်းမြင်နိုင်ခြင်းနှင့် နတ်ဘုရားအတွေးမှတ်သားခြင်းကဲ့သို့သော နည်းစနစ်များသည် လေးသင်္ကေတ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသူများအတွက်သာ ရှိသည့် အရည်အချင်းများဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် လေးသင်္ကေတ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ နားလည်နိုင်စွမ်း ပိုတိုးတက်လာသည်။

ဘာကြောင့်လဲ။

အဓိကအချက်က နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ရဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲမှုမှာ တည်ရှိနေလို့ပဲ။

ဒါက မူလဝိညာဉ်ရဲ့ အခြေခံလည်းဖြစ်တယ်။ စွမ်းရည်သုံးပါးကောင်းကင်အတားအဆီးကို ဖြိုဖျက်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးဥပဒေကို ပေါင်းစပ်လိုက်တာနဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်က ဥပဒေရဲ့ သဘာဝကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ဓမ္မခန္ဓာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရုံသာမက နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ပါ မူလဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်။

"ပြီးပြီ"

ခဏတာအတွင်းမှာ လင်းယွဲ့သည် သူ့၏နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ရှိ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းဟာ တဖြည်းဖြည်း စုစည်းသွားတာကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်..

"ဟင်"

လင်းယွဲ့သည် သူ့မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အလိုလို မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ အက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ နာကျင်မှုလှိုင်းများ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး မှတ်ဉာဏ်များစွာ ရေကြီးသကဲ့သို့ ဝင်ရောက်လာကာ သူ့ခေါင်းကို မူးနောက်စေပြီး ငိုက်မျဉ်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

ဒါတွေက ရှားလီရဲ့ အတိတ်ဘဝမှတ်ဉာဏ်တွေ ဖြစ်နေနိုင်မလား။

လင်းယွဲ့သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် မခုခံတော့ဘဲ အိပ်ပျော်သွားသည်။

...

ထိုညတွင် လင်းယွဲ့သည် အိပ်မက်တစ်ခု မက်သည်။

ဤအိပ်မက်သည် သူ အတိတ်ဘဝတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ပထမဆုံးပုဂ္ဂိုလ်၏ ရုပ်ရှင်တစ်ခုနှင့်တူပြီး ပြန့်ကျဲနေသော မှတ်ဉာဏ်များကို ရုပ်ရှင်အပိုင်းအစများကဲ့သို့ တင်ပြနေသည်။

အိပ်မက်ထဲတွင် သူသည် အမြဲတမ်းမှောင်မိုက်နေသော တောနက်ထဲတွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီး ပြောင်းလဲသွားသော သားရဲအုပ်တစ်စုက မွေးမြူထားသည်။ အစိမ်းလိုက်အသားများနှင့် တောသီးများကို စားပြီး ဝံပုလွေကဲ့သို့ အော်ဟစ်ရုံမှလွဲ၍ စကားမပြောတတ်ပေ။

ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်တွင် သူသည် လူမျိုးနွယ်စုမှ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ အလောင်းကို ရှာတွေ့ပြီး ဓားတစ်လက်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

ဓားကို ပထမဆုံး ကိုင်လိုက်သည်နှင့်ပင် သူသည် အနည်းငယ် လွှဲလိုက်သည်။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် အစွမ်းကုန်အင်အားဖြင့် လေကို ဖြတ်တောက်သည့် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ ဓားကို ကိုင်ဆွဲလိုက်သောအခါ သဘာဝအတိုင်း ပိုမိုကြီးမားသည့် စွမ်းအားကို ပိုမိုနူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဓားကို တစ်ညသာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူသည် ဓားနှင့်အတူ တစ်သားတည်းဖြစ်လာသည့် ဥပဒေသတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

လမ်းညွှန်မှု လုံးဝမရှိဘဲ သူသည် သိုင်းပညာကို နားမလည်ဘဲ သူ့ဘာသာသူ ဓားလေ့ကျင့်ခြင်းကိုသာ ပြုလုပ်သည်။

ညဘက်တွင် ဓားကို လေ့ကျင့်သည်။

ဤသို့ဖြင့် တသမတ်တည်း တစ်နှစ်ခွဲကြာအောင် ကြိုးစားခဲ့ရာ ပိုးခြည်ကဲ့သို့ ပါဝါကို သန့်စင်သည့် သေးငယ်သောအဆင့်တွင် သူသည် ပြီးပြည့်စုံသော တစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို သဘာဝအတိုင်း ရရှိခဲ့သည်။ နောက်ထပ်လအနည်းငယ်အကြာတွင် သူသည် ပဉ္စဓာတ် ကောင်းကင်အတားအဆီးကို ဖြိုခွဲခဲ့သည်။

မကြာမီတွင် ဤဝေးလံခေါင်သီသော တောနက်ထဲရှိ ပြောင်းလဲသွားသော သားရဲအများစုကို သူသတ်ပစ်ခဲ့သည်။

တစ်နေ့တွင် မြေကြီးလှုပ်ခါလာပြီး တောင်များ ပြိုကျလာသည်။ သူသည် မြင့်မားသောတောင်ထိပ်တွင် ရပ်နေပြီး မိုးကြိုး၏ တဒင်္ဂအလင်းရောင်တွင် မြေကြီးကွဲအက်ပြီး လှုပ်ခါနေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရရာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ကြီးမားသည့် စွမ်းအားကို နားလည်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် သူတို့၏ စိတ်အလိုလိုက်လုပ်တတ်သည့် ပြောင်းလဲသွားသော သားရဲများထံမှ သင်ယူခြင်းကို ရပ်တန့်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဆရာအဖြစ်ထား၍ သင်ယူခဲ့သည်။

သူ၏ ဓားစွမ်းရည်၊ သူ၏ ပါဝါသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် မြေကြီးကွဲအက်ခြင်းနှင့် လှုပ်ခါခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သွတ်သွင်းလာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဤငလျင်၏ နက်နဲသောနေရာတွင် သူသည် သစ်ပင်အမြစ်ဟောင်းများနှင့်တူသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးဘဏ္ဍာပစ္စည်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းကို ကိုက်ပြီး အတွင်းမှ အရည်ကို သောက်ပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ပို၍ များစွာအားကောင်းလာသည်။ အလွန်သန်မာလာရုံသာမက သူ့ခွန်အားပါ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုးလာခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းသည် အလွန်ရှားပါးသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးဘဏ္ဍာပစ္စည်းဖြစ်သည့် မြေဧကရာဇ်အနှစ်သာရဖြစ်ပြီး ရိုင်းစိုင်းသည့်နတ်ဘုရားခန္ဓာဟူသော အထူးရုပ်ခန္ဓာကို ပျိုးထောင်ပေးနိုင်ကြောင်း သူသိခဲ့ရသည်။

နောက်ထပ်တစ်နှစ်ကြာပြီးနောက် သူသည် လူတစ်ယောက်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

သူ့ကို တွေ့ရှိသောအခါ ထိုလူသည် အလွန်အံ့ဩသွားပြီး စကားပင်မပြောနိုင်သည့် တောနေလူရိုင်းတစ်ယောက်သည် မည်သည့်လမ်းညွှန်မှုမှမရှိဘဲ သိုင်းပညာ၏ စစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သည်ကို မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

ထိုလူသည် အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး ယခင်က ပြောင်းလဲသွားသော သားရဲများကို သတ်ခဲ့သည့် သူ၏ ဓားစွမ်းရည်မှာ အသုံးမဝင်ဘဲ ဓားပင်ကျိုးသွားခဲ့သည်။ ထိုသူကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ရိုင်းစိုင်းတဲ့နတ်ဘုရားခန္ဓာလား။ ပြီးတော့ ဒီသိုင်းပညာက မင်းက ငါဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူးတဲ့ သိုင်းပညာပါရမီရှင်တစ်ဦးပဲ"

ထိုလူသည် သူ့ကို မြေကြီးပေါ်တွင် ဖိထားပြီး တိရစ္ဆာန်ရိုင်းကဲ့သို့ ငိုယိုရုန်းကန်နေစေကာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် "ဘယ်သူ့ရဲ့လမ်းညွှန်မှုမှမရှိဘဲ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို ဆရာအဖြစ်ထားပြီး ဒီလောက်အားကောင်းတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တာ။ ဘိုးဘေးခန်းမကို ဝင်ရောက်မယ်ဆိုရင် တစ်နေ့မှာ သူတော်စင်တစ်ဦးဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်" ဟု ပြောနေသည်။

ထို့နောက် ထိုလူသည် လူမျိုးနွယ်စုက ထာဝရညနတ်ဆိုးနယ်ပယ်မြေပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသည့် ကျယ်ပြောသောမြို့ကြီးတစ်ခုသို့ သူ့ကို ခေါ်သွားကာ စတင်သင်ကြားပေးသည်။

စကားပြောရန်၊ စာအသိအမှတ်ပြုရန်၊ ဘောပင်အသုံးပြုရန်၊ ကင်ထားသောအသားစားရန်၊ တူအသုံးပြုရန်နှင့် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ အသုံးပြုရန် သင်ပေးသည်။

ပိုအရေးကြီးသည်မှာ သိုင်းပညာကို သင်ကြားပေးသည်။

ထိုလူသည် သူ့အပေါ် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံသည်။ ထိုလူက သူ့ကို သူ့ကိုယ်ပိုင်သားအဖြစ် သတ်မှတ်ကြောင်း အစေခံများပြောလိုက်သည်ကို သူကြားရသောကြောင့် ထိုအကြောင်းကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ ထိုဆက်ဆံရေးကို ဖခင်နှင့်သားဟု ခေါ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ပြီး သူသည် ၎င်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ သူ့စိတ်ထဲ မှတ်သားထားခဲ့သည်။