လှရဲ့လား (၂)

ဤတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဝမ်ဝမ်မန် သူ့ကို လက်ပြနေသည်ဆိုတာ ဒုတိယဦးလေးဝမ်က အလွန်ရှင်းလင်းစွာ သိလိုက်ရသည်။ မှောင်မိုက်ထဲမှာ သူမ၏မျက်လုံးများဟာ ပွင့်နေပြီး မှန်ထဲက အရိပ်ကနေတစ်ဆင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသလိုပဲ။

ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်တော့မလိုဖြစ်ပြီး ဒုတိယဦးလေးဝမ်က သူ့သမီးအခန်းတံခါးကို ဝုန်းခနဲ ဆောင့်ပိတ်လိုက်မိသည်။

သို့ပေမယ့် သူ့သမီး အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံနေရနိုင်တယ်လို့ ပြန် တွေးမိသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် ဆုံးဖြတ်ရခက်နေပြီးနောက် သူတံခါးကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းလက်လှမ်းပြီး မီးဖွင့်လိုက်သည်။ အာရုံစိုက်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့သမီး မန်မန်ဟာ မှန်ရှေ့မှာ လဲကျနေပြီး ကွေးနေကာ ငြိမ်သက်

နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တံခါးပိတ်သံက ဘေးအခန်းမှာ အိပ်ပျော်နေတဲ့ သူ့ဇနီးဖြစ်သူ ဒုတိယအဒေါ်ဝမ်ကို နိုးသွားစေသည်။ သူမက မျက်နှာမှာ ကြောက်ရွံ့မှုအပြည့်နဲ့ ပြေးလာပြီး ဒုတိယဦးလေးဝမ်နဲ့အတူ သတိမေ့နေတဲ့ မန်မန်ကို ကုတင်ပေါ်ကို ရွှေ့လိုက်ကြသည်။

ပြီးမှ လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံးက မန်မန်လဲကျခဲ့တဲ့နေရာမှာ တွန့်လိမ်နေတဲ့ ဆံပင်နက်တစ်စုကို သတိထားမိလိုက်သည်။

ဤအချိန်မှာ ဝမ်ထောင်က ထိုင်ရာက ထပြီး နောက်ထပ် ရေတစ်ခွက် ငှဲ့သောက်ကာ “ငါ့ ဒုတိယအဒေါ်က အဲဒီဆံပင်က အရမ်းကောင်းပြီး ထူလည်းထူတယ်လို့ ပြောသည်။ သူမက ကောက်လိုက်တော့ အများကြီးပဲ စုမိနေ ပြီးတော့ ကြောက်လန့်ပြီး ငါ့ ဒုတိယဦးလေးက ချက်ချင်း အပြင်ကိုယူသွားပြီး မီးရှို့လိုက်တယ်” လို့ ပြောလိုက်သည်။

ခဏရပ်ပြီး ဝမ်ထောင်က “ငါ့ ဒုတိယဦးလေးက နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူကို အကြောင်းကြားပြီးပါပြီ။ ဒါပေမယ့် တစ်လရှိပြီ ဘယ်သူမှ လာမကြည့်သေးဘူး။ မကြာသေးခင်က နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူများ နည်းပါးနေလို့ ငါတို့ဆီကို မရောက်သေးတာပါ” လို့ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ အံ့သြသွားပြီး စိတ်ထဲမှာ မိုမိ‌သားစုရွာမှာဖြစ်နေတဲ့ ဝိညာဉ်တံတားကိစ္စအတွက် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူကို ခန့်အပ်တာ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူးလို့ တွေးလိုက်မိသည်။

မိုမိသားစုရွာက ဝိညာဉ်တံတားက ပြန်မပေါ်ပေါက်သေးပေမယ့် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများကတော့ မရှိမဖြစ်လိုအပ်တာကြောင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူကို အကူအညီပေးဖို့ လွှတ်လိုက်နိုင်တာက သိသာပေသည်။

အဲဒီလိုသာဆိုရင် ဝမ်ထောင်၏ ဒုတိယဦးလေးက ဒီလောက်ကြာအောင် စောင့်နေစရာအကြောင်း မရှိတော့ပေ။

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက “မင်းတို့ဒုတိယဦးလေးအိမ်က ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စများက အဆောက်အအုံထဲက ရုပ်ဆိုးမလေးနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ ဘာလို့ဒီလောက် သေချာနေရတာလဲ” လို့ မေးလိုက်မိသည်။

“ငါတို့ သေချာပါတယ်” ဝမ်ထောင်က ခေါင်းမာစွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး “ဒါက ငါ့ ဒုတိယဦးလေးသမီးတစ်ယောက်တည်း ကြုံနေရတာ မဟုတ်ဘူး။ ဝမ်မိသားစုပင်လယ်အော်မှာရှိတဲ့ သမီးရှိတဲ့ မိသားစုတိုင်းနီးပါးဟာ အတိအကျတူညီတဲ့ အခြေအနေကို ကြုံ‌ တွေ့နေကြရတယ်” လို့ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ အံ့သြသွားပြီး ဝမ်ထောင် ဆက်ပြောတာကို နားထောင်လိုက်သည်။ “အခြေအနေက ကြောက်စရာကောင်းပေမယ့် ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ အသက်ဆုံးရှုံးတဲ့ အန္တရာယ်တော့ မရှိဘူး။ အဲဒီဆံပင်နက်အထွေးကြီးကို မီးရှို့လိုက်ရုံနဲ့ အဆင်ပြေတယ်။ ဒါပေမယ့် ခဏအကြာမှာတော့ ထပ်ဖြစ်ပြန်တယ်” လို့ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို မင်းတို့က ဒါက အဲဒီရုပ်ဆိုးမလေးနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ ယူဆတာပေါ့” ယန်ကျွင်းဇဲက ပြောလိုက်သည်။

“စဉ်းစားကြည့်၊ အဲဒီမိန်းကလေးက ကြိုးဆွဲချခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် လူများက သူမ၏ဆံပင်များ ရှည်လာတာကို မြင်နေရတုန်းပဲ၊ အခုဆို ဘယ်လောက်ရှည်နေလဲ မသိတော့ဘူး။

အဲဒီအဆောက်အအုံထဲမှာပဲ ရှိနေသည်၊ ဒါကို‌ တွေးလိုက်ရုံနဲ့ ကျောချမ်းစရာပဲ” ဝမ်ထောင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“လေယာဉ်လက်မှတ် ကြိုတင်မှာထားလိုက်၊ မနက်စောစော သွားကြမယ်” ယန်ကျွင်းဇဲက ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ထောင်က ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ ပြုံးရွှင်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်- “ကျွင်းဇဲ၊ ငါတို့ မင်းကို လာခိုင်းတာ အချည်းနှီးမဟုတ်ပါဘူး။ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုပဲ ဖြေရှင်းဖြေရှင်း၊ မင်းကို အဖိုးအခပေးမှာပါ” လို့ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့စကားများထဲက သဲလွန်စကို နားလည်လိုက်သည်- ဒီထူးဆန်းတာကို သူဖြေရှင်းပေးနိုင်ရင် အဖိုးအခက အများကြီးဖြစ်လိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ နှစ်သိမ့်ကြေးလောက်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။

နှစ်သိမ့်ကြေးနဲ့ ပတ်သက်တာ မဟုတ်ဘူး၊ အဓိကအားဖြင့် ယန်ကျွင်းဇဲက ရုပ်ဆိုးမလေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ထူးခြားမှုများမှာ စိတ်ဝင်စားမှုတချို့ ရှိလာခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ထိုမိန်းကလေးဟာ အသက်ရှင်စဉ်မှာ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရပြီး နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူတစ်ယောက်က အတင်းအကျပ် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ထူးဆန်းမှုများ ပိုဆိုးလာနိုင်သည်။

သူက သူ့၏ဗုဒ္ဓဘာသာနတ်ဆိုးဖယ်ရှားနည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ရင် အနည်းဆုံးတော့ မိန်းကလေး၏ ဝိညာဉ်ကို လွတ်မြောက်စေနိုင်လိမ့်မယ်၊ ဒါက ကောင်းတဲ့အရာပဲ။

“အဲဒီရုပ်ဆိုးမလေး၏ မိသားစုက ချမ်းသာတယ်ဆိုရင်၊ ဘာလို့ ပလတ်စတစ်ဆာဂျရီကို မစဉ်းစားတာလဲ။ ခွဲစိတ်ခက ဘယ်လောက်ပဲ ဈေးကြီးပါစေ၊ တစ်သိန်းနှစ်သိန်း ဒါမှမဟုတ် ဆယ်သိန်းလောက်ဆို လုံလောက်သင့်တယ်မဟုတ်လား” ယန်ကျွင်းဇဲက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ထောင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်- “မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူမ၏မျက်နှာအရိုးများက အရမ်းကို ပုံပျက်နေတယ်လို့ ငါကြားတယ်။ သူမသာ ခွဲစိတ်မယ်ဆိုရင် တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ မပြီးနိုင်ဘူး — အနည်းဆုံး ခြောက်ကြိမ် ဒါမှမဟုတ် ခုနစ်ကြိမ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဆယ်ကြိမ်ထက်မက ပြုပြင်မှ တကယ်ကောင်းလာနိုင်မှာ။ ပြီးတော့ ဝမ်ခွန်ဖန်နဲ့ သူ့ဇနီးက သူတို့သားလေးအတွက် သူတို့၏ အင်အားများအများကြီး သုံးထားခဲ့တယ်။ အထင်သေးတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး၊ သူတို့က သူတို့သမီးအတွက် ဒီပိုက်ဆံကို မသုံးချင်ကြတာပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်” လို့ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချပြီး ဘာမှမပြောတော့ပေ။

ဝမ်ထောင်က သူ့ကို ထပ်ကျေးဇူးတင်ပြီး နောက်နေ့မှာ အတူတူ ထွက်မယ်လို့ သဘောတူပြီးနောက် ထွက်သွားဖို့ ထရပ်လိုက်သည်။

ဤအချိန်မှာ ဘေးအခန်းက ဟွာဟွာ၊ ကျောက်ကျိန့်နဲ့ ဟယ်ပီရှိုတို့က သူတို့၏ဖဲကစားပွဲမှာ နစ်မြောနေပြီး မပြန်လာသေးပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက ခဏစဉ်းစားပြီး လျှာရှည်ကျန်းကျန်းကို ထုတ်လိုက်သည်။

လျှာရှည်ကျန်းကျန်း၏ လျှာရှည်ကတော့ အပြင်မှာ ထွက်မနေတော့ပေ။ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ဝင်သွားခဲ့ပြီ။ ဒါပေမယ့် သူမ၏ “ထူးဆန်းပိုးချည်” တာဝန်ကနေ ရတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ သံလိုက်စက်ကွင်းဟာ တခြားဝိညာဉ်၏ ထူးဆန်းမှုကြောင့် ဖောက်ပြန်ခဲ့ပြီး အပြည့်အဝ မပြန်လည်ကောင်းမွန်သေးပေ။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရရင် ယန်ကျွင်းဇဲက ကျန်းကျန်းကို ကျေးဇူးတင်မိသည်။ သူမသာ သူ့ကို သူ့မအသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ တိုက်ခိုက်ပြီး ကယ်တင်ဖို့ မရှိခဲ့ရင် သူက ဂူထဲမှာ သူ့၏ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်းန္ဓာ၊ ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်တုခန္ဓာကို အသက်သွင်းမိနိုင်သည်။

သူက ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သွားခဲ့ရင်တောင် ဆန်းကြယ်ပိုးချည်ဘော့စ်၏ လက်ကနေ ထွက်ပြေးနိုင်မှာလား၊ သို့မဟုတ် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အသံ ရောက်လာပြီး သူ့၏ထွက်ပြေးမှုကို ဘော့စ်ဆီကနေ တစ်ခဏတာ ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာလားဆိုတာ မသေချာပေ။

ကျန်းကျန်းက ယန်ကျွင်းဇဲ၏ ရှေ့မှာ ရပ်နေသည်။ သူမက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတဲ့လျှာကို မထုတ်တော့ပေမယ့် အလွန်ကို မူမှန်နေပြီး သူ့ဘက်ကို ခေါင်းငုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်နေသည်၊ သူမ၏ စိတ်က အခုထိ ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူမကို စောင့်ကြည့်နေပြီး ခဏအကြာမှာ “ကျန်းကျန်း” လို့ ခေါ်လိုက်သည်။

ကျန်းကျန်းက တုံ့ပြန်ပုံရပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းမော့လိုက်သည်၊ သူမ၏အကြည့်က ယန်ကျွင်းဇဲဘက်ကို မရောက်သလိုမျိုး ကြည့်နေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ သူမက သူမ၏ပါးစပ်ကို ဟပြီး ပုလဲလို ဖြူဖွေးတဲ့ သွားများကို ဖော်ပြလိုက်ပြီး ချက်ခနဲ သူမ၏ တစ်ပေခွဲရှည်တဲ့ လျှာက အပြင်ကို ထပ်ထွက်လာပြီး လေထဲမှာ ယိမ်းထိုးနေတော့သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ဒါကတော့ မတတ်နိုင်သေးဘူး” ယန်ကျွင်းဇဲက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

သူက စိတ်ကူးနဲ့ပဲ ကျန်းကျန်းကို အချိန်ဆုံမှတ်ထဲကို ပြန်ထည့်လိုက်သည်။ ဤအကြိမ်မှာတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက ၁၂ ခုမြောက် အချိန်ဆုံမှတ်မှာ အတွင်းအမြင်ကို အသုံးပြုပြီး အချိန်ဆုံမှတ်ထဲက ဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး ကျန်းကျန်းရှိနေတဲ့ နေရာကို အထူးအာရုံစိုက်လိုက်လေသည်။