ရုပ်ဆိုးမလေး (၄)

မန်မန်က ရုန်းကန်နေခြင်းမရှိတော့ဘဲ သူမ၏လက်မောင်းများကို ဒေါ်လေးဝမ်က တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားတာကြောင့် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ဆံပင်ကို ဆွဲထုတ်လို့မရတော့ပေ။ သူမက ခေါင်းကို ဒေါ်လေးဝမ်၏ပခုံးပေါ်မှာတင်ပြီး ခေါင်းကိုဘေးဘက် စောင်းလိုက်တာကြောင့် ဒေါ်လေးဝမ်၏ဆံပင်ဆီကို ရောက်ရှိသွားပြီးပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ဖြတ်လိုက်ကာ တိတ်တဆိတ် မျိုချလိုက်သည်။

လမ်းတစ်ဖက်ခြမ်းမှာတော့ ယောက်ျားဖြစ်သူက ပြန်ရောက်လာပြီး ဇနီးဖြစ်သူက သူတို့သမီးလေး ဟဲကို ထမင်းကျွေးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဟဲလေးက သုံးလေးနှစ်လောက်ရှိပြီး ဝိုင်းစက်ကာ ချစ်စရာကောင်းသည်။ မိခင်ဖြစ်သူက ရေနွေးငွေ့နဲ့ပေါင်းထားတဲ့ ကြက်ဥနဲ့ထမင်းအချို့ကို ဇွန်းနဲ့ခပ်ပြီး သူမ၏ဟထားတဲ့ပါးစပ်ထဲကို ခွံ့ပေးလိုက်ရင်း “ဟဲ၊ ကလေးလိမ္မာလေး၊ ဖြည်းဖြည်းစားနော်” လို့ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အပြင်မှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။”

ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း ဇနီးဖြစ်သူက မော့ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“မန်မန် ပျောက်သွားလို့ သူ့အမေ လိုက်ရှာနေတာ” လို့ ခင်ပွန်းဖြစ်သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဟယ်” ဇနီးဖြစ်သူက အံ့ဩဟန်ပြလိုက်ပြီး “အဲဒီကလေး သူ့အဖေနဲ့အတူ ‘ရုပ်ဆိုးမလေး’ အဆောက်အအုံကို လိုက်မသွားဘူးလား” လို့ မေးလိုက်လေသည်။

ခင်ပွန်းဖြစ်သူက အံ့ဩသွားပြီး ခေါင်းခါကာ “မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ အပြင်မှာ မှောင်နေတာကို၊ ကလေးလေးတစ်ယောက်တည်းက ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလောက်ဝေးတဲ့နေရာကို သွားရဲမှာလဲ။ ဟေး၊ ဟေး၊ ဟဲ၊ ဘာလုပ်နေတာလဲ…” လို့ ပြောလိုက်သည်။

ဇနီးဖြစ်သူက အံ့ဩသွားသည်။ သူမက အောက်မှာထိုင်နေတာဖြစ်ပြီး ခင်ပွန်းဖြစ်သူနဲ့ စကားပြောဖို့ မော့ကြည့်နေတာဖြစ်ပေမယ့် သူ့အသံကြားတော့ ချက်ချင်း အောက်ကိုငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ဘေးမှာရှိတဲ့ ဟဲလေးက သူမ၏ဆံပင်ကို ကိုက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဇနီးဖြစ်သူ၏ဆံပင်ရှည်က လှပတဲ့ ဆံနွယ်လှိုင်းများဖြစ်အောင် လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်ကမှ ကောက်ထားတာဖြစ်သည်။ အခုတော့ ဟဲက ဆံပင်ဖျားကို ကောင်းကောင်း ကိုက်မိနေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ ဇနီးဖြစ်သူက အသံပြဲကြီးနဲ့ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ ခေါင်းအရေပြားပေါ်မှာ ပြင်းထန်တဲ့နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဟဲက သူမ၏ခေါင်းကို စောင်းပြီး သွားနဲ့ ဆံပင်တစ်ဆပင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ဆံပင်ကို ကိုက်ဖြတ်ပြီးနောက် ဟဲက မထွေးထုတ်ဘဲ လက်နှစ်ဖက်စလုံးနဲ့ ပါးစပ်ထဲကို ထိုးထည့်ကာ အားရပါးရ ဝါးလိုက်သည်။

“ဟဲ၊ ဘာလုပ်နေတာလဲ။”

ခင်ပွန်းဖြစ်သူက ရှေ့ကို အမြန်သွားပြီး ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ကာ သူမ၏ပါးလေးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ပါးစပ်ထဲက ဆံပင်များကို ထုတ်ယူရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

ခွပ်!

အရိုးကျိုးတဲ့အသံ ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ခင်ပွန်းဖြစ်သူက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့လက်ညှိုးကို ဆွဲထုတ်လိုက်တော့ လက်ညှိုးတစ်ဝက်ပဲကျန်တော့ပြီး ကျန်တစ်ဝက်က ဟဲ၏ပါးစပ်ထဲမှာ ကျန်နေခဲ့သည်။

ဟဲ၏ပါးစပ်နားမှာ သွေးစီးကြောင်းလေး စီးကျလာပြီး သူမက ခေါင်းလှည့်ကာ ဇနီးဖြစ်သူ၏ဆံပင်ကောက်များကို ထပ်ကိုက်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပဲ ဝမ်မိသားစုပင်လယ်‌အော်မှာ ၁၆ နှစ်အောက် သမီးလေးရှိတဲ့ အိမ်တိုင်းမှာ ထူးဆန်းမှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ဝမ်ထောင်က အမြန်ပြေးပြီး ဒုတိယဦးလေးဝမ်၏အိမ်ကို အရင်ဆုံးသွားသည်။ ဧည့်ခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်တော့ ဒေါ်လေးဝမ်က ဆိုဖာပေါ်မှာ ပိတ်မိနေပြီး အားအင်ကုန်ခမ်းစွာ ရုန်းကန်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူက အပြေးသွားပြီး မန်မန်၏အင်္ကျီကော်လာကို ဆွဲကိုင်ကာ မလိုက်သည်။

မန်မန်၏ပါးစပ်ထဲမှာ ဆံပင်များအပြည့်ဖြင် မျိုချနေတုန်းပဲ။ သို့ပေမယ့် ဤအချိန်မှာတော့ သူမ၏မျက်လုံးများက မျက်ဖြူသားများပဲ ကျန်အောင် နောက်ပြန်လှန်သွားပြီး အသက်ရှူကျပ်တော့မလို ဖြစ်နေပေမယ့်လည်း အားကုန်ထုတ်ပြီး မျိုချနေလေသည်။

“မြန်မြန်၊ မြန်မြန်၊ ထုတ်လိုက်!” ဒေါ်လေးဝမ်က ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

သူမသမီး အသက်ရှူကျပ်တော့မှာကို သူမ မြင်နေရသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ပါးစပ်ထဲက ဆံပင်များကို အရင်ဆုံးဖယ်ရှားရမည်။

ဝမ်ထောင်က ဘာမှမပြောဘဲ မန်မန်၏ပါးစပ်ထဲက ထွက်နေတဲ့ ဆံပင်များကို ဆွဲလိုက်ပြီး ဒေါ်လေးဝမ်နဲ့ မန်မန်၏ ဆံပင်အထွေးလိုက်ကို အမြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို မန်မန်က ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးလာပြီး မျက်ရည်များဖြင့် နှာရည်များကျနေကာ တစ်ကိုယ်လုံး နီရဲနေသည်။

သူမ၏ပါးစပ်က ဟောင်းလောင်းပွင့်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။

“အထဲမှာ ဆံပင်‌တွေ ရှိနေသေးတယ်!” လို့ ဒေါ်လေးဝမ်က ကြောက်လန့်တကြား အော်လိုက်သည်။

ဝမ်ထောင်က မန်မန်၏ပါးစပ်ထဲကို လက်ထည့်လိုက်ပြီး ဆံပင်အချို့ကို အမြန်ဆွဲထုတ်ကာ ဆံပင်အ ထွေးသေးလေးကို ထပ်ထုတ်လိုက်သည်။

မန်မန်က ဘေးဘက်ကို လဲကျသွားပြီး ဆိုဖာပေါ်ကို လှဲကျကာ ငြိမ်သက်သွားသည်။

လမ်းတစ်ဖက်ခြမ်းက လူနေအိမ်များက အော်ဟစ်သံများဟာ လေထဲမှာ ပျံ့နှံ့နေပြီး တိုးလျစွာ ငိုရှိုက်သံများလည်း ပါဝင် လေသည်။

“ဟိုဘက်အိမ်မှာလည်း သမီးလေး ရှိလား” ဝမ်ထောင်က ခေါင်းလှည့်ပြီး ဒေါ်လေးဝမ်ကို မေးလိုက်သည်။

ဒေါ်လေးဝမ်က ခေါင်းညိတ်ရုံပဲတတ်နိုင်ပြီး ဘာမှ မပြောနိုင်တော့ပေ။

“ဒုတိယဦးလေးနဲ့ တခြားသူများက နောက်မှာ သူတို့ ချက်ချင်းရောက်လာလိမ့်မယ်။”

ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် ဝမ်ထောင်က ဧည့်ခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး လမ်းတစ်ဖက်က အိမ်ဆီကို ပြေးသွားသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ ဒုတိယဦးလေးဝမ် ရောက်လာတဲ့အခါ မန်မန်က မေ့မြောနေတုန်းပဲ။ ခရုခွံလိုမျိုး ခွေပြီး အစုလိုက်ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာက နည်းနည်း တုန်နေသည်။ ဒေါ်လေးဝမ်က သူမကို ဆက်တိုက်ခေါ်နေပေမယ့် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမှ မရှိပေ။

ဒုတိယဦးလေးဝမ်က သူ့၏ရင်ဘတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဒေါ်လေးဝမ်ကို “ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက်ကြီး ဖြစ်လာတာလဲ” လို့ မေးလိုက်သည်။

ဒေါ်လေးဝမ်က သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာက ကြောက်ရွံ့မှု၊ အကူအညီမဲ့မှု၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများနဲ့ ပြည့်နေသည်။ သူမက ယန်ကျွင်းဇဲကိုမြင်မှ “မန်မန်က သူ့ဆံပင်သူ ရုတ်တရက်စားတယ်။

ကျွန်မ တားဖို့ကြိုးစားတော့ သူက ကျွန်မဆံပင်ကို ကိုက်တော့တာပဲ” ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

သူမပြောရင်းနဲ့ မြေပြင်ပေါ်က ဆံပင်စိုစိုများကို သူမ၏တုန်ယင်နေတဲ့ လက်ချောင်းများနဲ့ ထောက်ပြလိုက်သည်။

ဒုတိယဦးလေးဝမ်က ဖြူဖျော့သွားပြီး အကူအညီမဲ့စွာ ယန်ကျွင်းဇဲဘက်ကို လှည့်လိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေပြီး စကားပြောဖို့ အခွင့်အရေးမရသေးခင်မှာပဲ ဧည့်ခန်းတံခါး ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး ဝမ်ထောင်က အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းနဲ့ အထဲကို ဝင်လာသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ပြန်ရောက်လာတာကို မြင်တော့ သူက အသက်ရှူသံမမှန်ဘဲ ဟိုဘက်အိမ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး “ဟိုဘက်မှာ၊ ဟိုမိသားစုမှာလည်း သမီးလေးရှိတယ်၊ သူမလည်း ဆံပင်စားနေတယ်။

သူ့အမေက…သူ့ဆံပင်ရဲ့ ငါးပုံတစ်ပုံလောက်က ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရပြီ။ ပြီးတော့… သူ့အဖေရဲ့ လက်ချောင်းတောင် ကိုက်ဖြတ်ပစ်လိုက်သေးတယ်” လို့ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ အသက်ရှူမြန်သွားသည်။

ဒုတိယဦးလေးဝမ်နဲ့ ဒေါ်လေးဝမ်က ပိုကြောက်လန့်သွားပြီး စကားတစ်ခွန်းတောင် မပြောနိုင်တော့ပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲ၏ တွေးဆချက်အရ ရုပ်ဆိုးမလေး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားတဲ့ အိမ်လေးထဲကို ဝင်ပြီးနောက် သူက ရုပ်ဆိုးမလေး၏ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါအသွင်ကို အမှန်တကယ် လှုံ့ဆော်မိသွားခဲ့ပြီး သူမ၏စွမ်းအားကို စုစည်းပြီး အချိန်တိုအတွင်း မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးလာစေခဲ့သည်။ စိုးရိမ်ဖွယ် အဆင့်ကနေ အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ “ကြောက်မက်ဖွယ်” အဆင့်အထိကို ရူးသွပ်စွာ ခုန်တက်သွားစေခဲ့သည်။

အခုတော့ သူမက ထိုအိမ်လေးထဲကို ဝင်တိုင်း ရုပ်ဆိုးမလေး၏စွမ်းအားကို တိုးတက်စေမယ့်အရာများကို လွှဲပြောင်းပေးနေသည်ဟု ထင်ရသည်။

ပြီးတော့ သူမ၏စွမ်းအားက ဝမ်မိသားစုပင်လယ်အော်မှာရှိတဲ့ မိန်းကလေးများအားလုံးကို ဆံပင်များစားသုံးစေပြီး ရုပ်ဆိုးမလေး၏ခွန်အားကို အချိန်တိုအတွင်း မြန်မြန်ဆန်ဆန် မြှင့်တင်ပေးခြင်းဖြင့် တိုးတက်လာစေခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက အခု ရုပ်ဆိုးမလေးက ဤမိန်းကလေးများကို လုံးဝမထိန်းချုပ်ထားဘူးဆိုတာကို နည်းနည်းတော့ နားလည်လာပြီ၊ ဒါက ဝိညာဉ်ခွဲသွားတာ မဟုတ်ပေ။

ဝိညာဉ်ခွဲသွားတယ်ဆိုရင် ဤမိန်းကလေးများကို ၄၈ နာရီကျော် ထိန်းချုပ်ထားပြီး ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ဆိုလိုတာက သူတို့ကို ကယ်တင်ဖို့မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

သူမ၏ပါးများကို ဖုံးအုပ်ဖို့ ဆံပင်အများကြီး ထားခြင်းက ရုပ်ဆိုးမလေး၏ စွဲလမ်းမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဤစွဲလမ်းမှုကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် တခြားမိန်းကလေးများကို ဆံပင်များ စားသုံးစေတဲ့ ထူးခြားတဲ့နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

သူမ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ ယန်ကျွင်းဇဲ မသိပေမယ့် အခု ရုပ်ဆိုးမလေး၏ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါအသွင်၏ စွမ်းအားက လေလွင့်ဝိညာဉ်အဆင့် မဟုတ်ဘဲ ရုပ်ထုဝိညာဉ်အဆင့်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ သူ အရမ်းထင်ရှားနေပြီ။

သူမက သာလွန်ဝိညာဉ်အဆင့်ကိုတော့ မရောက်သေးပေ။

သူမ ရုပ်ထုဝိညာဉ်အဆင့် ဖြစ်လာဖို့ အသုံးပြုတဲ့နည်းလမ်းကတော့ ဤမိန်းကလေးများက သူမကို ဆံပင်အများကြီး ပေးအပ်ခြင်းပဲ ဖြစ်သည်။

သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်း၊ ဝမ်ထောင်ပြန်ရောက်လာတာနဲ့ ဟိုဘက်အိမ်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့သတင်းများက ယန်ကျွင်းဇဲ၏သံသယကို အတည်ပြုလိုက်ပြီး၊ အခုတော့ ဤရလဒ်က သူ မလိုချင်တဲ့အရာပဲ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်းတောင် မစရသေးခင်မှာပဲ သူတို့ဘက်က ကြီးမားတဲ့ ထိခိုက်နစ်နာမှုများကို ပေးဆပ်လိုက်ရပြီး၊ ဒါက ယန်ကျွင်းဇဲ မဖြစ်စေချင်တဲ့အရာပဲ ဖြစ် ပေသည်။

သူက ရုပ်ဆိုးမလေး၏ အိမ်လေးထဲကို ဝင်နိုင်ပြီး ထိန်းချုပ်ခံထားရတဲ့ မိန်းကလေးများ ဆံပင်စားသုံးတာကိုလည်း တားဆီးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရမည်။

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက “အချိန်နောက်ပြန်ရစ်ခြင်း”ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဤတစ်ခါတော့ သူက “အချိန်နောက်ပြန်ရစ်ခြင်း”ကို ကောင်းကောင်းအသုံးချခဲ့သည်။

သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းက မှုန်ဝါးသွားပြီး သူ့ဘေးမှာ ဝမ်ထောင် မတ်တပ်ရပ်နေပြီး ဒုတိယဦးလေးဝမ်၊ ဒေါ်လေးဝမ်နဲ့ မန်မန် သုံးယောက်နဲ့ သိပ်မဝေးတဲ့နေရာမှာ ရှိနေသည်။

သူတို့က ဝမ်ထောင်၏ ဒုတိယဦးလေးအိမ်ရှေ့ကို ရောက်ခါနီးအချိန်ကို “အချိန်နောက်ပြန်ရစ်ခြင်း”ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

သူက အခု အချိန်ကို နာရီပေါင်း ၃၀ နီးပါးလောက်အထိ နောက်ပြန်ရစ်နိုင်ပြီး၊ အခုအချိန်အတွက်တော့ ယန်ကျွင်းဇဲအတွက် အဖြေရှာဖို့ လုံလောက်တဲ့အချိန်ပဲ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ထောင်က ယန်ကျွင်းဇဲကို ဒုတိယဦးလေးဝမ်နဲ့ သူ့ဇနီးကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက အရမ်းကို နွေးထွေးပြီး ဖော်ရွေဟန်ရပြီး၊ မန်မန်ကတော့ ယန်ကျွင်းဇဲကို စူးစမ်းလိုစိတ်နဲ့ မျက်တောင်ခတ်ရင်း ကြည့်နေသည်။

ဒုတိယဦးလေးဝမ်က “နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းသူ၊ အရင်စားကြပါဦး၊ အစားအသောက် အကုန်ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ” လို့ ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာတော့ ကောင်းကင်က စမှောင်စပြုနေပြီ။

ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းညိတ်ပြီး “ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ စားလို့ရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဒုတိယဦးလေးကို တခြားလူများကိုပါ အသိပေးဖို့ ပြောပေးလို့ရပါတယ်။”

“ဘယ်သူများလဲ” ဒုတိယဦးလေးဝမ်က ရှုပ်ထွေးဟန်ရှိသည်။

“ဝမ်မိသားစုပင်လယ်အော်မှာ ၁၆ နှစ်အောက် သမီးရှိတဲ့ မိသားစုများ အကုန်လုံး” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ပြောလိုက်သည်။ “သူတို့၏သမီးလေးများကို ဒီကို ခေါ်ခဲ့ပြီး ဒီနေရာမှာ စုရအောင်။ မိသားစုတစ်စုတောင် မကျန်ရဘူး။”

ဝမ်ထောင်နဲ့ ဒုတိယဦးလေးဝမ်တို့ဇနီးမောင်နှံက အံ့ဩသွားပြီး ယန်ကျွင်းဇဲ ဘာပြောချင်လဲဆိုတာ မသိလိုက်ကြပေ။

“ပြီးတော့ ခိုင်ခံ့တဲ့ကြိုးအမျိုးအစားအချို့နဲ့ ချွန်ထက်တဲ့ ကတ်ကြေးတစ်စုံ ယူခဲ့ပေးပါ” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။