ရုပ်ဆိုးမလေး ( ၇)

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဤအဆောက်အအုံသို့ ဝင်ရောက်လာသည့်အချိန်မှစ၍ ဒုတိယဦးလေးဝမ်၏ ခြံဝင်းရှိ မိန်းကလေးများသည် ထူးဆန်းစွာ စတင်ပြုမူလာသည်ကို သေချာသွားသည်။

ထိုမိဘများနှင့် ဝမ်တာဖာတို့သည် အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းရှိမရှိကို သူ မသိပေ။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာရှိ လုပ်ငန်းစဉ်ကို အရှိန်မြှင့်ရန် လိုအပ်လာသည်။

ကံကောင်းစွာပင် သူ၏ယခင် ပြင်ဆင်မှုများသည် အလွန်ထိရောက်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ပေါ်လာသော တာဝန်အသိပေးချက်တွင် တာဝန်အဆင့်၌ အပြောင်းအလဲမရှိခဲ့ပေ။ သူ လှေကားကိုတက်သည့်အချိန်အထိ “စိုးရိမ်ပူပန်ဖွယ် (အဆင့်မြင့်)” တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဤဒုတိယထပ်အခန်းကို ပြည့်နေသော ဆံပင်များသည် ယန်ကျွင်းဇဲအား အလွန်အမင်း ဖိအားများစေသည်။

အသက်ရှူရတာတောင် ခက်ခဲလာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

သူ၏ခြေထောက်အောက်ရှိ ဆံပင်များသည် နူးညံ့ပြီး ထူထဲသော ကော်ဇောကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် သိသာထင်ရှားသော စိတ်မသက်မသာမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သူသည် ဆံပင်များက ရုတ်တရက် သူ၏ခြေထောက်များကို ရစ်ပတ်လိမ့်မည် သို့မဟုတ် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကိုပင် လုံးဝဖုံးလွှမ်းသွားလိမ့်မည်ကို အမြဲစိုးရိမ်နေမိသည်။

ပတ်ပတ်လည် ကြည့်ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် အောက်ထပ်သို့ ပြန်ဆင်းသွားကာ ပထမထပ်မှ ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ဒုတိယထပ်သို့ ယူဆောင်လာသည်။ ထို့နောက် ကုလားထိုင်ကို တွဲလောင်းကျနေသော အလောင်း၏ ခြေထောက်အောက်တွင် ထားပြီး ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ ဂရုတစိုက် တက်ရပ်လိုက်သည်။

ကြမ်းပြင်သည် ဆံပင်အစုလိုက်အပုံလိုက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသောကြောင့် ဤနူးညံ့သော ဆံပင်များပေါ်တွင် ရှိနေသော ကုလားထိုင်သည် အလွန်ခိုင်ခံ့ခြင်းမရှိပေ။ ယန်ကျွင်းဇဲသည် မတ်တပ်ရပ်ရင်း အနည်းငယ်ယိမ်းထိုးသွားသည်။ သူသည် သူ၏ဟန်ချက်ကို ဆုံးရှုံးပါက အလွယ်တကူ လဲကျနိုင်ကြောင်း သိရှိသည်။

သူသည် ဟန်ချက်ညီကြောင်း သေချာသွားသောအခါ ဓာတ်မီးဖြင့် သူနှင့် လက်မအနည်းငယ်သာ ကွာဝေးသော ရုပ်ဆိုးမလေး၏ အလောင်းကို ထိုးလိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် တွဲလောင်းကျနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင် အလောင်းခြောက်ဖြစ်နေသင့်သည်။

သို့သော် သူမကို ဖုံးအုပ်ထားသော ဆံပင်သည် အသက်ရှင်သောလူတစ်ဦးကဲ့သို့ အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်။

ဆံပင်ထူထူအစုလိုက်အပုံလိုက်သည် ရုပ်ဆိုးမလေး၏ ပါးပြင်ကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး ရင်ဘတ်အထိ ဆင်းနေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲအတွက် ဤဆံပင်ထူထူသည် ရေညှိများကဲ့သို့ ထူထပ်စွာ ပေါက်နေပြီး ရုပ်ဆိုးမလေး၏ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားပုံရသည်။

နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူသွင်းပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ၏လက်မောင်းအရေပြားတွင် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထွက်လာသည်ကို ခံစားရသည်။ သူသည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပြီး ဆံပင်ကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ကတ်ကြေးကို သူ၏ခါးပတ်တွင် ချိတ်ထားပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆံပင်ကို ဖြဲကာ ဘေးဘက်သို့ တွန်းလိုက်သည်။

ဤသို့ ဖြဲလိုက်သောအခါ ရုပ်ဆိုးမလေး၏မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားသော ဆံပင်သည် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ချည်နှောင်ထားသကဲ့သို့ ရစ်ပတ်နေပြီး လှုပ်ရှား၍မရကြောင်း သူ တွေ့ရှိရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် တာဝန်အချက်အလက်များ ရုတ်တရက် လင်းလက်လာပြီး တာဝန်အဆင့် စတင်ပြောင်းလဲသွားသည်။ “စိုးရိမ်ပူပန်ဖွယ် (အဆင့်မြင့်)” သည် “ကြောက်ရွံ့ဖွယ်(အဆင့်နိမ့်)” သို့ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ရုပ်ဆိုးမလေး၏ ပါးပြင်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော ဆံပင်များသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဆံပင်များသာမကဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ဆံပင်များ—ကုလားထိုင်ခြေထောက်အောက်ရှိ ဆံပင်များပါ—အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ကုလားထိုင်သည်လည်း အနည်းငယ် တုန်ခါနေခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ အချိန်မရှိတော့ကြောင်း သိရှိပြီး နှောင့်နှေး၍မရတော့ပေ။ ဒုတိယဦးလေးဝမ်၏ ခြံဝင်းတွင် မမျှော်လင့်ထားသောအရာ ဖြစ်ပျက်နေနိုင်သည်။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ရုပ်ဆိုးမလေး၏ မျက်နှာမှ ဆံပင်ကို တွန်းဖယ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးသာဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ခါးမှ ကတ်ကြေးကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူပြီး ဆံပင်ကို စတင်ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

အလျင်လိုနေသော်လည်း ယန်ကျွင်းဇဲသည် နက်ရှိုင်းစွာ ဖြတ်တောက်ခြင်းမပြုရန် ဂရုတစိုက်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆံပင်သည် ရုပ်ဆိုးမလေး၏ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။ မှားယွင်းစွာ ဖြတ်တောက်ပါက အမာရွတ် သို့မဟုတ် ထိုးဖောက်ဒဏ်ရာ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး သူသည် ရုပ်ဆိုးမလေးအား လက်စားချေရန် အကြောင်းပြချက် ပေးလိုခြင်းမရှိပေ။

ကတ်ကြေး တစ်ချက်ညှပ်လိုက်မှုနှင့်အတူ ဆံပင်အထွေးတစ်ထွေးသည် သန့်ရှင်းစွာ ပြတ်တောက်သွားသည်။ ကတ်ကြေးသည် အမှန်ပင် အလွန်ထက်မြက်သည်။

သို့သော် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ရုတ်တရက် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရေခဲသေတ္တာတံခါးဖွင့်ထားသည့်ရှေ့တွင် ရပ်နေသကဲ့သို့—သူ၏ရှေ့ရှိ ရုပ်ဆိုးမလေး၏ အလောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အအေးဓာတ်ဖြစ်သည်။ သူ၏ဆံပင်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းဖြင့် သူသည် ရေခဲသေတ္တာတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ဆံပင်သည် ထူထဲပြီး သူသည် မျက်နှာကို မမြင်ရသေးပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဆံပင်ကို ဆက်လက်ဖြတ်တောက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ၏စိတ်ထဲတွင် တာဝန်အဆင့်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ “ကြောက်ရွံဖွယ် (အဆင့်နိမ့်)” သည် “ကြောက်ရွံဖွယ် (အလယ်အလတ်)” ဖြစ်လာသည်။

ဒုတိယဦးလေးဝမ်၏ ခြံဝင်းတွင်

မိဘတိုင်းလိုလိုသည် သူတို့၏ကလေးများကို ဖမ်းဆီးထားကြသည်။ ဤကလေးများသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်နေရာမှ လျင်မြန်စွာ ပေါက်ကွဲလာကြပြီး လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်။

ဝမ်ထောင်သည် အလွန်အမင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူသည် မိခင်တစ်ဦးအား သူမ၏သမီးကို ဖမ်းဆီးပြီး ပြန်လည်ချည်နှောင်ရာတွင် ကူညီပေးပြီးစတွင် အခြားအော်သံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။

ဤအိမ်ထောင်စုတွင် မိခင်တစ်ဦးတည်းသာရှိသည်။ ဖခင်သည် လုပ်ငန်းကိစ္စဖြင့် ခရီးထွက်နေပြီး တစ်လတစ်ကြိမ်သာ ပြန်လာလေ့ရှိသည်။

သူမ၏သမီးသည် ဆယ့်သုံးနှစ်အရွယ်ရှိပြီး လက်နှင့် ခြေထောက်များကို လုံခြုံစွာ ချည်နှောင်ထားသော်လည်း ထိရောက်မှုရှိရန် မျှော်လင့်ထားသည်။ သို့သော် မိန်းကလေးသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားကို ပြသပြီး ကြိုးများကိုပင် ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူမ၏မိခင်သည် တအံ့တဩဖြစ်ပြီး သူမ၏ကလေးကို ပြေးဖက်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုမိန်းကလေးသည် သူမ၏မိခင်ကို ပြန်ဖက်လိုက်ပြီး သူမ၏မိခင်၏ခေါင်း ရှိ ဆံပင်ကို စတင်ကိုက်လိုက်သည်။

ကလေးသည် သယ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်လောက်အောင် ကြီးမားသောကြောင့် ဤမိခင်သည် သူမ၏ခေါင်းကို မရိတ်ခဲ့ဘဲ စက်ဝိုင်းအပြင်ဘက်မှ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ကလေး၏ ပွေ့ဖက်မှုကြောင့် သူမ၏ဆံပင်စည်းသည် ပြတ်သွားပြီး သူမ၏ဆံပင်အချို့ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သော မိခင်သည် သူမ၏သမီးအား ဆံပင်ကို မစားစေရ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို များစွာထိခိုက်စေမည်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသည်။

မိခင်သည် သူမ၏သမီးကို ချက်ချင်းလွှတ်ပြီး သူမ၏လက်ဖြင့် ခေါင်းကို ဖုံးအုပ်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကွေးလိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏နောက်ကျောကို အသုံးပြု၍ သူမ၏သမီးကို ဝေးဝေးတွင် ထားရှိပြီး ကိုက်ရန် အခွင့်အရေး မပေးတော့ပေ။

ဝမ်ထောင်သည် အပြေးအလွှားသွားကာ ဆယ့်သုံးနှစ်အရွယ် မိန်းကလေးကို ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး သူမကို ထိန်းချုပ်ပြီးမှ ပြန်ချည်နှောင်ရန် ရည်ရွယ်သည်။

ထိုမိန်းကလေးသည် ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေသော်လည်း အကြည့်များ ဗလာဖြစ်နေကာ ခြံဝင်းတံခါးဆီသို့ ပြေးသွားလေတော့သည်။