ရုပ်ဆိုးမလေး (၉)

ယန်ကျွင်းဇဲ၏ ခန့်မှန်းချက်သည် မှန်ကန်နေသည်။ အကယ်၍ သူသည် ယခင်က ရုပ်ဆိုးမလေးအား သူမ၏ အစစ်အမှန် ပုံစံဖြင့် အခြားသူများကို ရဲဝံ့စွာ ရင်ဆိုင်စေခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် စကားကို မပြောခဲ့ပါက ဒုတိယဦးလေးဝမ်၏ ခြံဝင်းရှိ ကလေးများ၏ မျက်နှာများသည် ရုပ်ဆိုးမလေးအတိုင်း ပုံပျက်ရုပ်ဆိုးနေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် ရုပ်ဆိုးမလေးကို နှစ်သိမ့်ပေးနေသော်လည်း သူမ၏နားတွင်မူ သူ၏စကားများသည် မတူညီသော အရသာကို ပေးစွမ်းပြီး သူမ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံမှန်မဟုတ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“မင်းက ငါ့ကို အစစ်အမှန် ပုံစံနဲ့ လူတိုင်းကို ရဲဝံ့စွာ ရင်ဆိုင်ခိုင်းတယ်ဆိုရင် ဒီကလေးတွေအားလုံး ငါ့လို ဖြစ်သွားရင်ကော။

အဲဒီအခါမှာ လူကြီးတွေ ကြောက်သွားမလား”။

ရုပ်ဆိုးမလေး၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံမှန်မဟုတ်သော စရိုက်ကို နားလည်ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ထိုသို့ ဆက်၍ မပြောနိုင်တော့ကြောင်း သိရှိသည်။ သူ၏ရှေ့တွင်ရှိသော ပါးစပ်ကောက်ကောက်နှင့် ပုံပျက်နေသော နှာခေါင်းကို ကြည့်ရင်း သူသည် ကတ်ကြေးကို ချလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများကို ဖုံးအုပ်ထားသော ဆံပင်ကို ဆက်လက်ဖြတ်တောက်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်းမရှိတော့ပေ။

သူ၏ယခင်စကားများကို မတူညီသောနည်းဖြင့် ဖော်ပြရမည်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ စကားလုံးများကို ပြင်ဆင်ပြီး “လူတစ်ယောက်မှာ အလှဆုံးအရာဟာ သူတို့ရဲ့ ရုပ်ရည်မဟုတ်ဘဲ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်ကို နှစ်သိမ့်ပေးသော ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

“အစတုန်းကတော့ ငါလည်း သိချင်စိတ်ရှိခဲ့တယ်။ မင်းဟာ လူတွေပြောသလို ရုပ်ဆိုးပြီး ကြောက်စရာကောင်းသလားဆိုတာ ကိုယ်တိုင်မြင်ချင်ခဲ့တာ” ယန်ကျွင်းဇဲသည် လေဟာနယ်ကို စကားပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏အကြည့်သည် ရုပ်ဆိုးမလေး၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ မခွာပေ။

သူ ခဏရပ်ပြီး “ဒါပေမယ့် အခုတော့ ငါသိလိုက်ပြီ၊ အဲဒါက အရေးမကြီးတော့ဘူးဆိုတာ။ အရေးကြီးတာက မင်းဟာ သူတို့ပြောသလို ရူးကြောင်ကြောင် ဒါမှမဟုတ် ထူးဆန်းတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ တကယ်တော့ ကြင်နာတဲ့သူတစ်ယောက်ဆိုတာ ငါခံစားရတယ်။ အနည်းဆုံးတော့… ငါ အိမ်ထဲကို ဝင်လာတဲ့အချိန်ကစပြီး အခုအချိန်အထိ မင်း ငါ့ကို ရန်လိုတာမျိုး မပြခဲ့ဘူး၊ အဲဒါက မင်းကို နားလည်ပေးမယ့်သူတစ်ယောက်ကို လိုအပ်နေတယ်ဆိုတာ ပြနေတယ်။ ငါက မင်းကို နားလည်တယ်” ဟု ထပ်လောင်းပြောလိုက် လေသည်။

ရုပ်ဆိုးမလေး၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံမှန်မဟုတ်မှုနှင့် ထူးဆန်းသော စရိုက်ကို အကဲဖြတ်ခြင်းသည် ယန်ကျွင်းဇဲ၏ ခန့်မှန်းချက်ဖြစ်သည်။ ယခင်က မည်သူမျှ ပြောပြခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် သူမသည် သူ့ကို ရန်လိုခြင်းရှိမရှိကိုမူ ခန့်မှန်းစရာမလိုပေ။

သူမသည် သေချာပေါက် ရန်လိုသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခင်ပြန်ရစ်မှုတွင် သူ သိရှိခဲ့ပြီး ဤပြန်ရစ်မှုတွင် မိန်းကလေးများအားလုံး၏ ဆံပင်များကို ရိတ်ပစ်ခြင်းဖြင့် ရုပ်ဆိုးမလေး၏ ဒေါသထွက်ရန် အကြောင်းပြချက်ကို ထိရောက်စွာ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

မဟုတ်ပါက ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဆံပင်များအားလုံးဖြင့် ဝက်အူချောင်းကြီးကဲ့သို့ ရစ်ပတ်ခံထားရပေလိမ့်မည်။

သူ စကားပြောပြီးသောအခါ တွဲလောင်းကျသော အလောင်းသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမ၏လက်များသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆန့်တန်းလာသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရုပ်ဆိုးမလေးသည် ယန်ကျွင်းဇဲ၏ လက်ကို လှမ်းကိုင်ခြင်းမရှိပေ။ သူမသည် သူမမျက်နှာ၏ အပေါ်ပိုင်းတစ်ဝက်ရှိ ဆံပင်ကို ထိလိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ဘေးဘက်သို့ တွန်းလိုက်သည်။

သူသည် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ယခင်ပြန်ရစ်မှုတွင် သူမ၏ မျက်နှာ အစစ်အမှန်ကို မြင်ခဲ့ရပြီးဖြစ်သော်လည်း ရုပ်ဆိုးမလေးသည် သူမ၏ဆံပင်ကို ဘေးဘက်သို့ လှန်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ၏ စိတ်တည်ငြိမ်မှုကို ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

သူ၏မျက်ခွံများသည် အကြိမ်များစွာ တွန့်သွားသော်လည်း သူသည် သူ၏မျက်လုံးများကို မပိတ်ဘဲ ထိန်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး ဖုတ်ကောင်ကဲ့သို့ အပြုံးဖြင့် “ဒီကမ္ဘာမှာ ရုပ်ရည်က တောက်ပပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိပေမယ့် အတွင်းစိတ်ကတော့ ယုတ်မာတတ်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ်။ မြွေပွေးနဲ့ ကင်းမြီးကောက်လို အဆိပ်ပြင်းပြီး အပြင်ပန်းက အရေခွံလှပေမယ့် သူတို့ရဲ့လုပ်ရပ်တွေကတော့ ဝက်နဲ့ ခွေးထက် ဆိုးရွားတယ်။ မင်းရဲ့နှလုံးသားဟာ သူတို့ထက် အဆပေါင်းတစ်ရာ ပိုလှတယ်၊ အဆပေါင်းတစ်ထောင် ပိုကြင်နာတယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်” ဟု ညင်သာစွာ ပြောလိုက် လေသည်။

ရုပ်ဆိုးမလေးသည် ကလေးဘဝကတည်းက အပြင်လောကနှင့် အဆက်အသွယ်မရှိဘဲ အကျဉ်းချခံထားရသကဲ့သို့ ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီး သူမ၏မိဘများနှင့်ပင် ဆက်သွယ်ပြောဆိုရန် အခွင့်အရေးရခဲသည်။ ထို့ကြောင့် သူစိမ်းများက သူမနှင့် ဤမျှလောက် ပြောဆိုခြင်းနှင့် ကိစ္စများစွာကို ရှင်းပြခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ဖူးပေ။

ထို့ကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲ၏ စကားများသည် သူမ၏စိတ်အတွင်းသို့ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိသွားသည်။ ယခင်တစ်ကြိမ်က ကလေးများတွင် ပေါ်ထွက်လာသကဲ့သို့ နားလည်မှုလွဲမှားမှု ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း မရှိသရွေ့တော့ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ရှေ့တွင်ရှိသော ရုပ်ဆိုးဆိုးမျက်နှာသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး နှုတ်ခမ်း ကောက်ကောက်များ တုန်ယင်လာသည်။

ကြီးမားသော ရှေ့သွားများသည် ဟသွားပြီး အဝါရောင်အရည် ထူထဲစွာ စီးကျလာသည်။ ရုပ်ဆိုးမလေးက စကားပြောလိုက်သည်။

“မင်းပြောတာ… အမှန်လား”။

အသံသည် အမျိုးသား သို့မဟုတ် အမျိုးသမီးဟု ခွဲခြားရန် မလွယ်ကူဘဲ အလွန်အမင်း ကြမ်းတမ်းနေသည်။ ရုပ်ဆိုးမလေး၏ အသံကြိုးများပင် ပုံပျက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“အမှန်ပဲ” ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းညိတ်ပြီး “ဒီကမ္ဘာဟာ ရှုပ်ထွေးတယ်။ အလှအပနဲ့ အရုပ်ဆိုးခြင်း၊ ကောင်းခြင်းနဲ့ ဆိုးခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်တွေလည်း ရှုပ်ထွေးတယ်။ သူတို့ကို လူတစ်ယောက်ရဲ့ ရုပ်ရည်ကနေပဲ အကဲဖြတ်လို့မရဘူး။ ဥပမာအနေနဲ့ ငါ မင်းကို ကြည့်တဲ့အခါ ရင်းနှီး…နွေးထွေးတဲ့ ခံစားချက်ကို ရတယ်။ မင်းဟာ လူတွေထင်သလောက် စက်ဆုပ်ဖွယ်မကောင်းဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်။

ဒါပေမယ့် မင်းဟာ ရုပ်ဆိုးတယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နိမ့်ကျတယ်လို့ ခံစားရပြီး ပုန်းနေရမယ်ဆိုတဲ့ မှားယွင်းတဲ့ ယုံကြည်ချက်ကို မင်း ကြီးထွားလာအောင် လုပ်ခဲ့တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရုပ်ဆိုးမလေး၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် အနည်းငယ် တုန်ယင်လာသည်။ သူမ ငိုနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း အသံမထွက်ပေ။

ခဏအကြာတွင် သူမသည် ဆံပင်ကို တွန်းဖယ်လိုက်သော လက်ကို ချလိုက်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲဆီသို့ လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ပွေ့ဖက်ချင်သကဲ့သို့ အမူအရာပြသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ၏ နှလုံးသားသည် ရုတ်တရက် ခုန်သွားပြီး သူသည် ပြုံးပြကာ “ဒါလုပ်ကြရအောင်၊ ငါ မင်းကို အရင်ဆုံး သပ်ရပ်အောင် လုပ်ပေးမယ်။ မင်းရဲ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ဆံပင်တွေ အရမ်းများနေတယ်။ မင်း သိထားရမှာက ဒါတွေက မင်းပိုင်တာမဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ဒါတွေက မင်းကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မဟုတ်တော့သလိုတောင် ဖြစ်သွားစေတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် ကတ်ကြေးကို ကောက်ယူပြီး ရုပ်ဆိုးမလေး၏ ပိုလျှံနေသော ဆံပင်များကို စတင်ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ရုပ်ဆိုးမလေး၏ ဆံပင်သည် သူမ သေဆုံးပြီးနောက် ဆက်လက်ကြီးထွားလာပြီး သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးအုပ်နိုင်လောက်အောင် ရှည်လျားနေသောကြောင့် တစ်ဖျောက်ဖျောက် ဖြတ်တောက်ပါက သေချာပေါက် နှေးကွေးပေလိမ့်မည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် အရှည်ကို ခန့်မှန်းပြီး “မင်းရဲ့ဆံပင်ကို ခါးအလယ်လောက်အထိ ထားတာ အဆင်ပြေလိမ့်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရုပ်ဆိုးမလေး တုံ့ပြန်မှုကို မစောင့်ဘဲ သူသည် သူမ၏ခါးကို ဖြတ်၍ သန့်ရှင်းစွာ ဖြတ်လိုက်ပြီး ပိုလျှံနေသော ဆံပင်များကို ညှပ်ပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ရုပ်ဆိုးမလေး၏ ပါးပြင်ရှေ့ရှိ ဆံပင်ကို ညှပ်လိုက်သည်။

သူ၏ဆံပင်ညှပ်ကျွမ်းကျင်မှု နည်းပါးသော်လည်း လက်ခံနိုင်စရာ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဤသို့လုပ်နေစဉ်အတွင်း ယန်ကျွင်းဇဲ၏ ညာဘက်လက်၊ သူ၏ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်အပါအဝင် ရုတ်တရက် ထုံကျဉ်လာပြန်ပြီး အားစိုက်၍ မရတော့ပေ။

သူသည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ပြီး မျက်စိ တင်းကျပ်စွာ မှိတ်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အချိန်တွင် သူ၏လက်ချောင်းများသည် အနည်းငယ် ပကြည်လင်လာသကဲ့သို့ မြင်လိုက်ရသည်ဟု သူ ထင်သည်။

သို့သော် မျက်စိမှိတ်ပြီးနောက် ထပ်မံ၍ သေသေချာချာ ကြည့်သောအခါ အားလုံးသည် ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်နေပြီး ထုံကျင်သော ခံစားမှုသည်လည်း လျော့ပါးသွားသည်။

ကတ်ကြေးကို ကိုင်ထားရင်း သူသည် ရုပ်ဆိုးမလေး၏ နဖူးရှိ ဆံပင်ကို ဆက်လက် ညှပ်လိုက်လေသည်။