ရုပ်ဆိုးမလေး (၁၀)

တကယ်တော့ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ဤမျက်နှာကို ကျင့်သားရပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မျက်နှာက ဒီလောက်ကြီး လက်မခံနိုင်စရာမဖြစ်တော့ပါချေ။

သို့ပေမယ့် ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ယန်ကျွင်းဇဲက မကြည့်ချင်သေးပါချေ။

ဆယ်မိနစ်ကျော်ကြာတော့ ထုပ်တန်းကနေ တွဲလောင်းကျနေတဲ့ ရုပ်ဆိုးဆိုးအလောင်းကို အပြည့်အဝ မြင်ရလေသည်။ မီးခိုးရောင်လက်ရှည်နဲ့ ဘောင်းဘီရှည်ဝတ်ထားပြီး ခါးအရှည်ရှိတဲ့ ဆံပင်များကတော့ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေပေမယ့် ခေတ်စားနေတဲ့ အချိုးမညီဆံပင်ပုံစံဖြင့် ကိုက်ညီနေလေသည်။

ထိုအချိုးမညီတဲ့ ဆံပင်အောက်က မျက်နှာကိုတော့… အဲဒါကို မပြောတော့တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။

ယန်ကျွင်းဇဲက ကတ်ကြေးကို ချလိုက်ပြီး သူ့၏လက်ရာကို တော်တော်လေး ကျေနပ်နေပုံပါပဲ။ ရုပ်ဆိုးမလေး၏ လက်များက ပွေ့ဖက်ချင်တဲ့ အမူအရာနဲ့ ထပ်မံ မြင့်တက်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

သူ့စိတ်ထဲမှာ အကူအညီမဲ့သလို ခံစားရပြီး ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ကိုင်းညွှတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ ရင်ခွင်ထဲမှာ ရေခဲတုံးတစ်တုံးရှိသလိုပဲ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့၏ခြေလက်များ ထုံကျင်နေသည်ကို ခံစားရသည်။

သူ့ပခုံးပေါ်မှာ ဖိထားတဲ့ မျက်နှာအကြောင်း မစဉ်းစားမိအောင် ကြိုးစားပြီး သူ့စိတ်ထဲမှာ အချိန်များကို တိတ်တဆိတ် ရေတွက်လိုက်သည်။

ငါးစက္ကန့်လောက်ကြာတော့ သူက “မင်း ပိုကောင်းလာသလို ခံစားရလား။ မင်းစိတ်ကို နည်းနည်းလေး သက်သာစေတယ်ဆိုရင် ငါ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထုပ်တန်းကနေ ချက်ချင်းချပေးနိုင်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရုပ်ဆိုးမလေးက ပွေ့ဖက်ထားတာကို လွှတ်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများက မှိတ်ထားဆဲပါ။ မူမမှန်တဲ့လက္ခဏာ တစ်ခုမှမပြတဲ့ လူသေတစ်ယောက်လိုပါပဲ။

“မလိုဘူး”။

အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ရှေ့က အလောင်းဟာ လျင်မြန်စွာ ဆွေးမြည့်သွားလေသည်။ မျက်စိရှေ့မှာပဲ အရိုးစုဖြစ်သွားပြီး အပေါ်က အဝတ်များကလည်း လိပ်ပြာများလိုပဲ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ပြီးတော့ ထုပ်တန်းမှာ ဆွဲထားတဲ့ ကြိုးဟောင်းက ‘ပလွတ်’ ဆိုပြီး ပြတ်သွားကာ အရိုးစုက မြေပေါ်ပြုတ်ကျပြီး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲသွားကာ နေရာတစ်ခုလုံး ပြန့်ကျဲသွားသည်။

အံ့အားသင့်သွားတဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ရုပ်ဆိုးမလေး၏ ဝိညာဉ်က သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်ခွာသွားပြီး သူ့နောက်ဘက်ညာဘက်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေတာကို မြင်လိုက်ရသည်။ ခေါင်းငုံ့ထားပြီး ဖယောင်းရုပ်လို ငြိမ်သက်နေသည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် တာဝန်ပြီးဆုံးကြောင်း အသိပေးချက် ပေါ်မလာသေးပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက ကုလားထိုင်ပေါ်ကနေ ခုန်ဆင်းလိုက်တော့ ဆံပင်ထူထူများကို နင်းမိလိုက်သည်။ ဆံပင်များကတော့ မပျောက်ကွယ်သွားပါချေ။ မီးမရှို့ရင် ဆံပင်များက အချိန်အကြာကြီး တည်ရှိနိုင်တာကြောင့်ပါ။

“အမေ၊ အဖေ၊ ဘာကြောင့် သမီးကို လာမ တွေ့တာလဲ” ထိုအချိန်တွင် ရုပ်ဆိုးမလေး၏အသံက မေးခွန်းတစ်ခုနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ခဏတာ အံ့ဩသွားပြီး စဉ်းစားပြီးနောက် “ငါ ခုနက ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဒီကမ္ဘာပေါ်က အလှအပနဲ့ အရုပ်ဆိုးခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်က အရမ်းရှုပ်ထွေးပြီး လူတိုင်းက မတူညီစွာ နားလည်ကြသည်။ မင်းရဲ့မိဘများက ‘အလှအပ’ ကို လှပတဲ့အရေပြားနဲ့သာ သတ်မှတ်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရုပ်ဆိုးမလေးက ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး တစ်ခွန်းမှ စကားမပြောဘဲ ရပ်နေသည်။

“မင်း သူတို့ကို တစ်ခါလောက် ထပ် တွေ့ချင်သေးတယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို ခေါ်သွားပေးနိုင်တယ်” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးမတင်တော့ဘူး” ရုပ်ဆိုးမလေးက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး အဆင်မပြေစွာ ပြုံးနေတဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲကို မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်သည်။

ရုပ်ဆိုးမလေးက ဆက်လက်ပြီး “သူတို့က ငါ့ကို မွေးပေးခဲ့တဲ့အတွက် ငါ ကျေးဇူးတင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ငါက သူတို့ကို မုန်းလည်း မုန်းတယ်၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ငါ့မျက်နှာက ပုံပျက်နေရုံသာမကဘဲ ငါ့ဘဝကလည်း ပုံပျက်နေလို့ပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ကဲ အခု မင်းရဲ့စွဲလမ်းမှုကို လွှတ်ချပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း သံသရာအသစ်ကို စတင်နိုင်ပြီ။ အဲဒီကနေ လှပတဲ့ဘဝအသစ်ကို ကြိုဆိုနိုင်ပြီ” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ပြောလိုက်သည်။ သူမက သူမ၏မိသားစုကို လက်စားချေဖို့ စိတ်ကူးများ ရှိနေမည်ကို စိုးရိမ်ပြီး ခေါင်းစဉ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ရုပ်ဆိုးမလေးက ခေါင်းခါပြပြီး “မင်း ငါ့ကို မပြောခဲ့ဘူးလား။ ဒီကမ္ဘာရဲ့ အလှအပနဲ့ အရုပ်ဆိုးခြင်းက အရမ်းရှုပ်ထွေးပြီး လူတိုင်း၏နားလည်မှုက မတူဘူးဆိုတာ။ ငါ့ကို… ငါ့ကိုင်တိုင် မြင်ချင်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏အသံ တိုးသွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် ယန်ကျွင်းဇဲ၏စိတ်ထဲတွင် စာကြောင်းတစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

[သင်သည် ရုပ်ဆိုးမလေးကို ရရှိပြီ (ရုပ်ထု ဝိညာဉ်အဆင့်)၊ လက်ရှိ သဘောကျမှုအဆင့်- ကြားနေ]

“အမယ်လေး” ယန်ကျွင်းဇဲက လန့်သွားပြီး ရင်းနှီးတဲ့ ခံစားမှုက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ သတိရလိုက်သည်။ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် တာဝန် [ခေါင်းလျှော်ခြင်း] ကို ပြီးဆုံးခဲ့ပြီးနောက် ခေးအာ က သူ့နောက်ကို ဒီလိုနည်းလမ်းနဲ့ လိုက်လာခဲ့တာပါ။ သူမ ဆန္ဒရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ အတင်းအကြပ် အစေခံဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်တော့ ခေးအာ၊ ဖန်နင်၊ မီးပုံးကိုင်အမျိုးသမီး ဒါမှမဟုတ် တခြား ထူးဆန်းမှုများထဲက တစ်ယောက်မှ သူ့သဘောဆန္ဒနဲ့ သူ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့တာ မရှိခဲ့ပါချေ။

စဉ်းစားကြည့်လိုက်တော့ ဒီထူးဆန်းတဲ့ အမျိုးသမီးများက သူ့ကို အရမ်းရင်းနှီးပုံရသည်။

အခု ကောင်းပြီ၊ နောက်ထပ် ရုပ်ဆိုးမလေး တစ်ယောက် ထပ်တိုးပြီ။

ဘဝရဲ့အထွတ်အထိပ်ပါပဲ။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ တာဝန်ပြီးဆုံးကြောင်း အသိပေးချက် ပေါ်လာသည်။

[ရုပ်ဆိုးမလေး၊ ကြောက်ရွံ့ဖွယ် (အလယ်အလတ်)၊ ပြီးစီး၊ ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင် ၇၀၀ မှတ် ရရှိ]

အမှန်တော့ ယန်ကျွင်းဇဲက သူမ၏ တာဝန်ဖော်ပြချက်အတိုင်း ရုပ်ဆိုးမလေး၏ စွမ်းရည်များက ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး မထိန်းချုပ်ထားဘူးဆိုရင် ဤ ရုပ်ထု ဝိညာဉ်အဆင့် ထူးဆန်းမှုဟာ သူ လုံးဝနှိမ်နင်းလို့ မရတဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်ဆိုတာကို ကောင်းကောင်းသိနေသည်။

ဒါပေမယ့် အခုတော့ သူ၏ ပြန်ရစ်နိုင်တဲ့စွမ်းရည်နဲ့ စကားပြောစွမ်းရည်ကြောင့် တာဝန်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပြီးဆုံးသွားပုံရသည်။

ရုပ်ဆိုးမလေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တော့ ယန်ကျွင်းဇဲ၏ မျက်ခွံများ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ ဤအမျိုးသမီးက သူ့ဆီ ရောက်လာတဲ့ ပုံစံက ခေးအာ နဲ့ တူပေမယ့် သူမကို ခေးအာ လိုပဲ အမြဲဘေးနားမှာ ထားဖို့ လိုအပ်တာ မရှိပါချေ။

အဟမ်း၊ အဟမ်း၊ ဒါက ရုပ်ရည်အကြောင်းသက်သက် မဟုတ်ပါချေ။

“ဒီလိုလုပ်ရအောင်” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ပြောလိုက်သည်။ “ငါ မင်းကို အခု ချုပ် နှောင်ထားလိုက်မယ်။ မခုခံနဲ့။ ချုပ် နှောင်ပြီးနောက် ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင်က မင်းကို အားဖြည့်ပေးလိမ့်မယ်။ အဲဒါက မင်းရဲ့စွမ်းရည်တွေကို မြှင့်တင်ဖို့ အများကြီး အကူအညီဖြစ်လိမ့်မယ်”။

ရုပ်ဆိုးမလေးက စကားမပြောပေ။

မကြာမီတွင် အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံ၏ ၁၂ ခုမြောက် ဆုံမှတ်တွင် ရုပ်ဆိုးမလေး၏ ပုံရိပ်ပေါ်လာပြီး စီးဆင်းနေသော ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် ပုံရိပ်ဆီသို့ လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားသည်။

သို့သော် ယေဘုယျအားဖြင့် စွမ်းအင်အများစုကတော့ လျှာရှည်ကျန်းကျန်ဆီကို စီးဆင်းသွားလေသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက ကျန်းကျန်းကို အတတ်နိုင်ဆုံး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေဖို့ ကူညီနေတာကြောင့်ပါ။

သီးခြားအဆောက်အအုံကနေ ထွက်လာပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက ဒုတိယဦးလေးဝမ်၏အိမ်ကို ပြန်လာခဲ့သည်။

ခြံဝင်းထဲမှာတော့ လူများက ပျားပန်းခပ်နေလေသည်။ ကလေးအားလုံး သတိပြန်ဝင်လာကြပြီဖြစ်ပြီး မိဘများကလည်း ယန်ကျွင်းဇဲ၏ ရောက်လာမှု၏ ရလဒ်ကို ခန့်မှန်းမိပုံရပြီး လူတိုင်းက ပြုံးရယ်နေကြပြီး စကားပြောနေကြသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးအမိန့်မရသေးတဲ့အတွက် ကလေးများ၏ကြိုးများကို မဖြုတ်ပေးရဲသေးပါချေ။

ယန်ကျွင်းဇဲ ပြန်ရောက်လာမှပဲ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး သူ့မျက်နှာကနေ သူတို့လိုချင်တဲ့ ရလဒ်ကို သိလိုက်ကြသည်။ ပြီးတော့ ယန်ကျွင်ဇဲက “ပြီးပြီ၊ ကလေးအားလုံး ကြိုးများ ဖြုတ်ပြီး အိမ်ပြန်နိုင်ပါပြီ” ဟု ပြောလိုက်လေသည်။