အိပ်မက်တွင်းနှင့်လက်တွေ့

ယန်ကျွင်းဇဲဟာ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ ယန်လုံနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ အနည်းငယ် သိချင်စိတ် ရှိနေတုန်းပဲ။

သူဟာ "အကြီးစားအချိန်ပြန်ရစ်ခြင်း" ကို လုပ်တုန်းက ထိုလူကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ခဲ့ဖူးသည်၊ဟုတ်ပေ

သည်၊ နောက်ပိုင်းမှာ သူ့ကို မှတ်မိမနေတော့ပါချေ။

သို့ပေမယ့် ယန်လုံဟာ ချန်ကျင်းထင်၏ ဆရာဖြစ်ပြီး ချန်ကျင်းထင်က ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေနဲ့ အိမ်မှာ အိုးနဲ့အိုးခွက်အများကြီး စုဆောင်းထားပြီး ဆံပင်ဖြူအလောင်းကောင်ကိုပါ မွေးမြူထားတာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလိုက်ရင် ယန်ကျွင်းဇဲဟာ အကြီးစားအချိန်ပြန်ရစ်ခြင်းကို ပြန်မလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ချန်ကျင်းထင်လုပ်နေတဲ့ ရက်စက်တဲ့လုပ်ရပ်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ပါချေ။

သူ့၏ တပည့်ဖြစ်တဲ့ ချန်ကျင်းထင်ကတောင် အိမ်မှာ ဝိဉာဉ်မွေးမြူရေးပစ္စည်းအများအပြားကို စမ်းသပ်လုပ်ကိုင်ခဲ့တယ်ဆိုရင် ဆရာဖြစ်တဲ့ ယန်လုံ၏ "လျှို့ဝှက်နေရာ" မှာ ပိုပြီးတော့ ရှိနေနိုင်တာ သေချာလေသည်။

ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူများနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အရာအားလုံးကို စူးစမ်းချင်စိတ်ရှိတဲ့အတွက် အခု သူဟာ တျန်းအီခရိုင်မှာ ရှိနေပြီဖြစ်သလို တခြားနတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူများနဲ့ပူးပေါင်းပြီး အခက်အခဲနဲ့ အန္တရာယ်မရှိဘဲ ယန်လုံ၏နေရာကို ဖျက်ဆီးဖို့ အသင့်ဖြစ်နေတဲ့အတွက် ယန်ကျွင်းဇဲဟာ ဒီတာဝန်ကို အလွယ်တကူလက်ခံလိုက်လေသည်။

ကျန်းရှောင်မိုနဲ့ ခဏလောက် စကားပြောပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ စကားပြောရင်း ပိုပိုပြီး စိတ်ပါလာကြပြီး မသိလိုက်ခင်မှာပဲ မနက် ၁ နာရီဖြစ်နေပါပြီ။

ကျန်းရှောင်မိုက "အင်း၊ ငါ ဒီနေ့ နှိမ်နင်းခဲ့တဲ့ ထူးဆန်းမှုအတွက် အစီရင်ခံစာ မပြီးသေးဘူး။ ဒီညတော့ တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ ရေးရတော့မယ်ထင်တယ်" လို့ ပြောလိုက်လေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သိချင်စိတ်နဲ့ "မင်း နှိမ်နင်းတဲ့ ထူးဆန်းမှုတိုင်းအတွက် အစီရင်ခံစာ ရေးရလား" လို့ မေးလိုက်သည်။

"နင် ဘယ်လိုထင်လဲ" ကျန်းရှောင်မိုက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "နင် မိုမိသားစုရွာမှာ နှိမ်နင်းခဲ့တဲ့ ထူးဆန်းမှုအတွက် အစီရင်ခံစာတစ်ခုလုံးကို ငါ ရေးပေးခဲ့တာပဲ" လို့ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် ငါ့ရဲ့ ဆက်သွယ်ရေးတာဝန်ခံ ဟဲယွင်က ဘယ်တုန်းကမှ ငါ့ကို ရေးခိုင်းတာ မရှိပါဘူး" လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက မေးလိုက်သည်။

"သူမ မင်းအတွက် ရေးပေးခဲ့တာဖြစ်နိုင်တယ်" လို့ ကျန်းရှောင်မိုက ခန့်မှန်းလိုက်ပြီး "အစီရင်ခံစာများက မရှုပ်ထွေးပါဘူး၊ တခါတလေ စာကြောင်းရေ အနည်းငယ်လောက်ပဲရှိတယ်။

မိုမိသားစုရွာမှာ ကြုံ တွေ့ခဲ့တာကိုသာ အသေးစိတ်ဖော်ပြဖို့ လိုအပ်တာပါ။ ကျန်တာ တွေကတော့ ပုံမှန်အားဖြင့် မလိုအပ်ပါဘူး"

နောက်ထပ်စကားအနည်းငယ်ပြောပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ ဖုန်းချလိုက်ကြသည်။

မကြာခင်မှာပဲ ကျန်းရှောင်မိုက စာတိုတစ်စောင် ပို့လိုက်သည်။ ယန်ကျွင်းဇဲက ကြည့်လိုက်တော့ တျန်းအီခရိုင်က နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူတစ်ဦး၏ နာမည်နဲ့ ဆက်သွယ်ရေးအချက်အလက်များ ပါဝင်နေလေသည်။

ဒါပေမယ့် အချိန်က နောက်ကျနေပြီဖြစ်လို့ ဒီအချိန်မှာ ဆက်သွယ်ဖို့ အဆင်မပြေပါချေ။ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ နောက်နေ့မှ ဖုန်းခေါ်ဖို့ စီစဉ်လိုက်သည်။

အိပ်ရာပေါ် လှဲနေရင်းနဲ့ သူဟာ သူ့ဘေးနားမှာ စကားပြောနေသလိုမျိုး ကျန်းရှောင်မို၏အသံကို ကြားနေရတုန်းပါပဲ။

သူတစ်ယောက်တည်း ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲဟာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

သူ ဘယ်လောက်ကြာအောင် အိပ်ပျော်သွားတယ်ဆိုတာ မသိလိုက်ခင်မှာပဲ သူဟာ "နိုးလာတော့" သူ့ကိုယ်သူ အမှောင်ထဲမှာ မတ်တပ်ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပြီး ပုံမှန်နိုးထပြီးနောက် ခံစားရတဲ့ ထုံထိုင်းတဲ့ခံစားမှုမရှိဘဲ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ကြည်လင်နေလေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက အနည်းငယ် လန့်သွားပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်မိသည်။ အရာအားလုံးဟာ မှောင်မဲနေပြီး သူ ဘာမှမမြင်ရပါချေ။ သူ ဘယ်နေရာမှာ ရောက်နေလဲဆိုတာကိုလည်း မသိပါချေ။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က အကျွမ်းတဝင်ရှိလာသည်။ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သူ ရှေ့ကို သွားဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ လှမ်းလိုက်ရသေးသည်၊ ထိုင်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်၏ပုံဟာ မြင်ကွင်းထဲကို ရောက်လာခဲ့သည်။

ထိုသူဟာ သူ့ကို ကျောပေးထားပြီး၊ အနီရောင်ရွှံ့စေးများနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့နံရံတစ်ခု၏ ထောင့်မှာ ကုန်းနေလေသည်။ သူတို့ဟာ အဲဒီမှာ ထိုင်ပြီး သူတို့ရှေ့က အရာတစ်ခုကို အဆက်မပြတ် တူးဆွနေကြလေသည်။

ရွှံ့စေးအပိုင်းအစများဟာ သူတို့၏ ခြေထောက်များပေါ်ကို ကျနေကြလေသည်။

ထိုပုံရိပ်၏ဆံပင်ရှည်က အရမ်းချောမွေ့နေပုံရပြီး ခါးသွယ်ကာ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကလည်း သိမ်မွေ့လှပေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲဟာ ဒီကုန်းနေတဲ့ပုံရိပ်ကို ရုတ်တရက် မြင်နိုင်ရခြင်းကတော့ သူမ၏ခြေထောက်အနားမှာ မီးပုံးဖြူတစ်ခု လင်းနေလို့ပါပဲ။

ယန်ကျွင်းဇဲဟာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး နောက်ဆုတ်ချင်ပေမယ့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ မလှုပ်မယှက်နိုင်ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

နံရံကိုတူးနေတဲ့ အမျိုးသမီးဟာ သူမ၏လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်လိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်လေသည်။ သူမဟာ မီးပုံးဖြူကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ မထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ကတော့ တစ်စုံတစ်ခုကို ကိုင်ထားပုံရလေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ၏အကြည့်က တစ်စုံတစ်ခုကို ကိုင်ထားတဲ့ လက်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး အမျိုးသမီးက အလုံးစုံလှည့်လိုက်တဲ့အခါ သူဟာ မိုမိသားစုရွာကို ပြန်ရောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏လက်ထဲမှာ ဝ ဦးခေါင်းခွံဝါဝါတစ်ခွံ ရှိနေလို့ပါပဲ။

လက်တစ်ဖက်က မီးပုံးကို ကိုင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်က ဦးခေါင်းခွံကို ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ မီးပုံးကိုင်အမျိုးသမီးဟာ ယန်ကျွင်းဇဲဆီကို အလျင်အမြန်ချဉ်းကပ်လာပြီး သူမ၏မှောင်မိုက်တဲ့မျက်လုံးများဟာ အသံမထွက်ဘဲ သူ့မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။

အန္တရာယ် ခံစားလိုက်ရပေမယ့် ယန်ကျွင်းဇဲဟာ နောက်ပြန်မဆုတ်နိုင်ဘဲ ဘေးကိုတောင် ရွေ့လို့မရနိုင်သေးတာကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ငါ အိပ်မက်မက်နေတာ၊ ငါ နိုးလာရမယ်၊ အခုချက်ချင်း နိုးလာရမယ်!"

သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ကြောက်လန့်မှုနဲ့အတူ မီးပုံးကိုင်အမျိုးသမီး၏ခြေလှမ်းများက ပိုမြန်လာပြီး သူမ၏အဖြူရောင်ဝတ်စုံဟာ လေထဲမှာ ပျံဝဲနေသလိုမျိုး လှုပ်ခတ်နေလေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့လျှာကို ပြင်းထန်စွာကိုက်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်တဲ့နာကျင်မှုဟာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ သူ နိုးလာသလို ခံစားရပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ လေထဲမှာ ရပ်နေသလိုမျိုး လေးလံမှုကင်းမဲ့သွားလေသည်။

ထိုအချိန်မှာ မီးပုံးကိုင်အမျိုးသမီးဟာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အသံနဲ့ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဦးခေါင်းခွံကို ပစ်ချလိုက်လေသည်။ သူမ၏ကျန်လက်တစ်ဖက်က မီးပုံးဟာ အနီရောင်ဖြစ်သွားပြီး ရှေ့ကို ထိုးထွက်လာကာ ယန်ကျွင်းဇဲ၏လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ သူ့မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ အိပ်ရာထဲမှာ လုံခြုံစွာရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူဟာ ဝမ်မိသားစုပင်လယ်အော်မှာရှိတဲ့ ဦးလေး ဝမ်ထောင်၏အိမ်မှာ ရှိနေတုန်းပါပဲ။

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှာ အလင်းရောင်ရှိနေပါပြီ။ သူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဖုန်းကိုယူကာ အချိန်ကို ကြည့်လိုက်တော့ မနက် ၇ နာရီ ၁၀ မိနစ်ဖြစ်နေလေသည်။

သို့ပေမယ့် ယန်ကျွင်းဇဲက ခဏတာ တောင့်တောင့်ကြီးဖြစ်သွားပြီး သူ့အကြည့်ကို ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကနေ သူ့၏လက်မောင်းဆီကို ရွှေ့လိုက်လေသည်။ အဲဒီမှာ လတ်ဆတ်ပြီး အနီရောင် လက်ငါးချောင်းရာများ ရှိနေပြီး အခုမှ ပေါ်လာသလိုမျိုးပါပဲ။

သူ့လက်မောင်းကို လှုပ်ခါလိုက်တော့ အဆင်မပြေတဲ့ခံစားချက်မျိုး မရှိပါချေ။

အိပ်မက်ထဲမှာ မီးပုံးကိုင်အမျိုးသမီး သူ့ကို ဆုပ်ကိုင်ခဲ့တာကို မှတ်မိလိုက်တော့ တကယ့်ဘဝမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သလိုမျိုး အမှတ်အသားများ တကယ်ရှိနေတာက အံ့ဩစရာပါပဲ။

ထိုအချိန်မှာ ဝမ်ထောင်ဟာ တံခါး လာခေါက်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲကို လေဆိပ်ကိုသွားဖို့ ပြင်ဆင်ဖို့ ပြောလိုက်လေသည်။

သူ့၏အိပ်မက်ထဲက အခုလို ဆိုးရွားတဲ့အ တွေ့အကြုံမျိုးရပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲဟာ အိပ်ရေးမဝသလိုမျိုး နွမ်းနယ်နေတုန်းပါပဲ။

သူ ထပြီး တံခါးဖွင့်ကာ ဝမ်ထောင်ကို "မနက်ဖြန်ထိ ကျွန်တော် မပြန်ဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ မနေ့ညက ဒီက တျန်းအီခရိုင်က နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူတစ်ဦးကို ကူညီဖို့ တောင်းဆိုမှုတစ်ခု လက်ခံရရှိခဲ့တယ်" လို့ ပြောလိုက်လေသည်။

ဝမ်ထောင်က အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဒါဆို ငါ မင်းကို စောင့်နေမယ်။ ငါ အခု လေယာဉ်လက်မှတ်ကို သွားဖျက်လိုက်မယ်၊ မင်း နည်းနည်း ထပ်အိပ်လိုက်ဦး" လို့ ပြန် ပြောလိုက်လေသည်။