ပွဲတော်ကို တစ်စုံတစ်ယောက် လာခိုးစားတာလား

"မင်းကကိုယ့်ရဲ့ ပန်းသီးလေးတစ်လုံးပါ~ ဘယ်လောက်ချစ်ချစ် မဝနိုင်ပါဘူးကွယ်~"

စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း၏ နောက်ကျောဘက်တောင်တန်းများတွင် ကျန်းပေရန်က သူအသစ်ရရှိထားသော ကျင့်ကြံရေးမြေနေရာ၌ ဒေါင်းမြက်စေ့များကို တစ်စေ့ချင်းစီ မြေကြီးထဲသို့ စိုက်ပျိုးနေသည်။

သူက မြေကြီးထဲသို့ အကြေးခွံနက်အမှုန့်အချို့ ဖြူးထည့်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် အနက်ရောင်အရိပ်လေးတစ်ခုက မယုံနိုင်စရာအမြန်နှုန်းဖြင့် သူ့ထံသို့ ရုတ်တရက် ပျံသန်းလာသည်။

ဘေးဘက်သို့ တစ်ချက်လှည့်ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က သူ၏လက်ညှိုးကိုဆန့်ထုတ်ကာ ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ငြိမ်ငြိမ်လေး ထောင်ထားလိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ငွေရောင် ပန်းစုတ်ငှက်တစ်ကောင် ပေါ်လာပြီး သူ၏လက်ညှိုးပေါ်တွင် နားလိုက်သည်။

ပန်းစုတ်ငှက်၏ အမွေးများကြားမှ စာလိပ်လေးတစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်စွာ ထုတ်ယူပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ဖြန့်လိုက်ရာ ဝူချင်းစစ်ထံမှ ပေးပို့လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

[ဘုဇပတ်ရွက်တောထဲမှာ ထူးဆန်းသားရဲသုံးကောင် စုဝေးနေကြသည်]

"အင်း အချိန်ကိုက်ပဲထင်တယ်"

"ကျိုး ကျိုး"

ကျန်းပေရန် စာကိုဖတ်နေစဉ် စိတ်မရှည်သော ပန်းစုတ်ငှက်က နှုတ်သီးကိုဖွင့်ကာ အဆက်မပြတ် မြည်ကြွေးနေသည်။

"သိပြီ သိပြီ"

ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေရင်း ကျန်းပေရန်က စာလိပ်ကို သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး မြွေပွေးခြောက်တစ်ဖဲ့ကို ထုတ်ယူကာ လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။

"ကျိုး"

အော်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ပန်းစုတ်ငှက်က လျှပ်စီးကဲ့သို့ အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး အသားဖဲ့ကို လေထဲမှာပင် ဖမ်းယူလိုက်သည်။

အသားကို နှစ်ကိုက်ဖြင့် မျိုချပြီးနောက် ပန်းစုတ်ငှက်က ကျန်းပေရန်ထံသို့ ပြန်ပျံလာပြီး မျက်နှာချိုသွေးသလို နှစ်ကြိမ် ထပ်အော်သည်။

"တစ်ခေါက်လာရင် တစ်ဖဲ့ပဲ"

စကားပြောရင်း ကျန်းပေရန်က စက္ကူစလေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စာတစ်ကြောင်းရေးပြီး ပန်းစုတ်ငှက်၏ အမွေးများကြားထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

"ကျိုး..."

စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ အော်သံတစ်ချက်ပြုရင်း ပန်းစုတ်ငှက်က ကျန်းပေရန်တစ်ယောက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးလျှင် နောက်မဆုတ်တတ်မှန်း သိသည်။

ထို့ကြောင့် နောက်လှည့်ကာ တောင်အောက်သို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်။

နေဝင်ချိန်ရောက်သောအခါ ကျန်းပေရန်က လိုအပ်သောပြင်ဆင်မှုများအားလုံး ပြုလုပ်ပြီးနောက် စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်ကုန်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် သူက ဘုဇပတ်ရွက်တောအနီးရှိ မြို့ငယ်လေး တစ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"အား ဧည့်သည်တော် ကြွပါ ကြွပါ ဘာများသုံးဆောင်ချင်ပါသလဲ ကျွန်တော်တို့ဆိုင်ရဲ့ အထူးဟင်းကတော့ အနီးအနားက လေပြေစံအိမ်ကရတဲ့ မြစိမ်းမြူခိုးလက်ဖက်ရည်ပါပဲ အရသာကလည်း နက်ရှိုင်းတယ် သောက်လို့လည်းကောင်းတယ် လန်းဆန်းစေပြီး မွှေးကြိုင်တယ် စိတ်ကျေနပ်မှုရစေမယ်လို့ အာမခံပါတယ်"

စိတ်အားထက်သန်သော စားပွဲထိုးကို ရင်ဆိုင်ရင်း ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ကျွန်တော် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဖို့ချိန်းထားတယ် သူ့မျိုးရိုးနာမည်က လျို"

"သြော်"

စားပွဲထိုးက ချက်ချင်းနားလည်သွားသည်။

"အဲ့ဒီဧည့်သည်တော်က အပေါ်ထပ်မှာပါ ကျွန်တော် လမ်းလိုက်ပြပေးမယ် ခြေလှမ်းသတိထားပါ ကြမ်းပြင်က နည်းနည်းညစ်ပတ်နေလို့"

စားပွဲထိုး၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကျန်းပေရန်က ဝူချင်းစစ်သည် အကောင်းစားလက်ဖက်ရည်ကို မှာထားသည် သို့မဟုတ် ရက်ရောသော မုန့်ဖိုးပေးထားသည်ကို သိနိုင်သည်။

စားပွဲထိုးနောက်သို့ လိုက်၍ အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားရာ မကြာမီမှာပင် ပြတင်းပေါက်နားတွင် ထိုင်နေသော ဝူချင်းစစ်ကို ကျန်းပေရန် တွေ့လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပဲ မင်းသွားလို့ရပြီ"

စကားပြောရင်း ကျန်းပေရန်က သူ၏ခါးပတ်အိတ်ထဲမှ ကြေးနီပြားနှစ်ပြားကို ထုတ်ယူပြီး စားပွဲထိုးကို ပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ပျော်ရွှင်သွားသော စားပွဲထိုးက အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွှတ်ပြီး အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားသည်။

ကျန်းပေရန် လျှောက်လာသည်ကို မြင်တော့ ရိုးရိုးလျှော်အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော ဝူချင်းစစ်က ထရပ်ပြီး ခေါ်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးဝမ် နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါ"

ခေါင်းညိတ်ရင်း ကျန်းပေရန်က သူ့ရှေ့တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

သူစကားပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ရွေးချယ်မှုသုံးခု ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁: ထူးဆန်းသားရဲများအကြောင်း တိုက်ရိုက်မေးလိုက်ပါ။ ဆုလာဘ်: ခုနစ်စဉ်ကြယ် ရှေးဟောင်းလစဉ်ဓား (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အဆင့်နိမ့်တန်း)]

[ရွေးချယ်မှု ၂: စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းနှင့် သက်ဆိုင်သော ကိစ္စများကို ဆွေးနွေးပါ။ ဆုလာဘ်: နဂါးခွေငွေတုတ် (အဝါရောင်အဆင့်၊ အလယ်လတ်တန်း)]

[ရွေးချယ်မှု ၃: သာမန်စကားစမြည် ပြောဆိုပါ။ ဆုလာဘ်: ကျပန်းအခြေခံအရည်အသွေးအမှတ် +၁]

'တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့အစာကို လာလုနေတာလား'

ကျန်းပေရန်က ဝူချင်းစစ်ကို မည်သည့်သားရဲများ တောထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို မေးရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲတွင် "စိတ်ဝင်စားသူများ" ရှိနေပုံရသည်။

ရွေးချယ်မှု ၃ ကို ရွေးချယ်ရင်း သူက ပြောလိုက်သည်။

"သတင်းကြားပြီးပြီလား အရှေ့ပိုင်းညီညွတ်ရေးမြို့မှာ နောက်ထပ်ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ဆိုက်နေပြန်ပြီ"

ဝူချင်းစစ်က အံ့ဩစွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သော်လည်း အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားသည်။

"ဘယ်လိုဘေးဒုက္ခမျိုးလဲ"

"ကျိုင်းကောင်ဘေး အသေအပျောက်များတယ် ဒီဘက်ကို မကူးစက်လာဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပဲ"

သူတို့စကားစမြည်ပြောနေစဉ် ကျန်းပေရန်က သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံကိုသုံး၍ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ ပထမထပ်တွင် ထိုင်နေသော စတုတ္ထအဆင့် အနက်ရောင်သခင်အဆင့် တစ်ဦးကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

'ထူးဆန်းလိုက်တာ ဒီအနက်ရောင်သခင်အဆင့်ကလည်း ဘုဇပတ်ရွက်တောထဲက ရတနာအကြောင်း သိနေတာများလား ဒါကတော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး'

စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ကျန်းပေရန်နဲ့ ဝူချင်းစစ်တို့ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်သောက်စာ အချိန်ခန့် စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် စနစ်၏ အသိပေးချက်အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်မှု ပြီးမြောက်သွားသည်။ ဆုလာဘ်: သွက်လက်မှု +၁]

မျက်လုံးတစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က ဝူချင်းစစ်ကို နေရာပြောင်းရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သား လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှ အတူတကွ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

"ဂရုစိုက်သွားပါ သခင်လေးတို့"

တံခါးဝရှိ စားပွဲထိုးက စိတ်အားထက်သန်စွာ လက်ပြနှုတ်ဆက်သည်။

လူသူကင်းမဲ့သော ဇရပ်တစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ ကျန်းပေရန်က ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျင့်ကြံသူများ ရှိမရှိ စစ်ဆေးပြီးမှ စကားပြောသည်။

"လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲမှာ အနက်ရောင်သခင်အဆင့်တစ်ယောက် ရှိနေတယ် သူတို့က ဘုဇပတ်ရွက်တောကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလားဆိုတာတော့ မသေချာဘူး"

"အနက်ရောင်သခင်အဆင့်"

ဝူချင်းစစ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဒီလို စုတ်ချာသောမြို့လေးတစ်မြို့တွင် အနက်ရောင်သခင်အဆင့်တစ်ဦးကို မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့ဆုံရန် အခွင့်အလမ်းမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။

"အင်း ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သတိထားနေ အရင်ဆုံး ဘုဇပတ်ရွက်တောထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ပြောပြ"

"နားလည်ပါပြီ"

ဝူချင်းစစ်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"ငါတို့ အရင်တွေ့ခဲ့တဲ့ ဒုတိယတန်းစား လျှပ်စီးကျားသစ်ကောင်အပြင် ဒုတိယတန်းစား တစ္ဆေရယ်သံသားရဲနဲ့ ဒုတိယတန်းစား သွေးအရိပ်သားရဲတို့လည်း ဝင်ရောက်နေထိုင်နေကြတယ်"

'ကောင်းပြီ ဒီတစ်ခါ ဗေဒင်က မှန်တယ်'

သူ၏ အထူးကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်များထဲမှ တစ်ခုအနေဖြင့် ကျန်းပေရန်၏ [ဗေဒင်ပညာ] သည် အဆင့်နိမ့်လှသည်မဟုတ်သော်လည်း ၎င်း၏အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာ စိတ်ချရသည့်အဆင့်တွင် မရှိခဲ့။

သို့သော်လည်း အလုပ်ဖြစ်သည့်အခါတိုင်း ဆုလာဘ်များက အမြဲတမ်း တန်ဖိုးကြီးမားသည်။

"လောလောဆယ် အနားယူကြဦးစို့ ဟိုင်အချိန်ရောက်မှ တောထဲဝင်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဝူချင်းစစ်က ပြန်ဖြေပြီး သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ စစ်တုရင်ခုံတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် အစ်ကိုကြီး စစ်တုရင် အနည်းငယ်လောက် ကစားချင်ပါသလား လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အနေနဲ့ပါ"

ဝူချင်းစစ်၏ မျက်လုံးထဲမှ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မြင်တော့ ကျန်းပေရန်က ရယ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ မင်း အဖြူယူပြီး အရင်သွား"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး"

သူတို့နှစ်ယောက် တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် ညဉ့်နက်သည်အထိ ကစားခဲ့ကြသည်။

အမြဲတမ်းရှုံးနိမ့်နေသော်လည်း ဝူချင်းစစ်က ပွဲစဉ်တိုင်းတွင် ပို၍ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

သူက ကျောက်ခဲများကို ရေတွက်ပြီး နောက်တစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် သူ၏နဖူးကို လက်ဖြင့်တစ်ချက်တွန်းခံလိုက်ရသည်။

"အ"

နဖူးကိုပွတ်သပ်ရင်း ဝူချင်းစစ်က ကျန်းပေရန်ကို နားမလည်မှုနှင့် အနည်းငယ်ညည်းညူဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"တာဝန်ကိုမေ့ပြီး ပျော်ပါးနေတာ ဒါနဲ့ထိုက်တန်ရဲ့လား"

ဝူချင်းစစ်က သူ၏အမှားကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

"ဟိုင်အချိန်တောင် ရောက်ပြီလား ညစောင့်က တစ်ခါပဲ ခေါက်လိုက်သေးတယ်ထင်တာ နောက်ထပ် အချိန်တစ်ခုတောင် ကုန်သွားပြီလား"

သူစကားမဆုံးမီမှာပင် အပြင်ဘက်မှ မောင်းခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တောင် တောင်"

"လေကခြောက်သွေ့တယ် မီးဘေးသတိထားကြပါ"

"အစ်ကိုကြီးက ညစောင့်ထက်တောင် ပိုတိကျသေးတာပဲ"

လေးစားစွာဖြင့် ဝူချင်းစစ်က စစ်တုရင်ခုံကို သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ အမြန်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"သွားကြစို့"

ညအမှောင်ကို အကာအကွယ်ယူရင်း ကျန်းပေရန်က ဝူချင်းစစ်ကို မြို့ပြင်သို့ ကျောက်စရစ်ခင်းလမ်းအတိုင်း ဦးဆောင်ခေါ်သွားသည်။

သူတို့ အဝေးကြီးမသွားရသေးခင်မှာပင် နောက်ထပ်စနစ်အချက်ပေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁: ဘုဇပတ်ရွက်တောသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားပါ။ ဆုလာဘ်: နဂါးလိမ်ကိုယ်ပျော့သိုင်း (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အလယ်လတ်တန်း)]

[ရွေးချယ်မှု ၂: ချိုအချိန်တွင် တောထဲသို့ ဝင်ပါ။ ဆုလာဘ်: မီးစွယ်ဓား (အဝါရောင်အဆင့်၊ အလယ်လတ်တန်း)]

[ရွေးချယ်မှု ၃: ဝူချင်းစစ်ကို သူ၏အတွင်းအား ထုတ်လွှတ်ခိုင်းပါ။ ဆုလာဘ်: ကျပန်းအခြေခံကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် +၁]

'ဒါဆို လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲကလူက တကယ်ပဲ ပြဿနာရှိနေတာပဲ'

ဒီအတွေးနှင့်အတူ ကျန်းပေရန်က ရွေးချယ်မှု ၃ ကို ရွေးချယ်ပြီး ဝူချင်းစစ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့အတွင်းအားကိုသုံးပြီး အရှိန်မြှင့်"

နားမလည်သော်လည်း ဝူချင်းစစ်က လိုက်နာသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

သူ၏တိမ်လိပ်သိုင်းကွက်ကို အသက်သွင်းရင်း သူက သူ၏အတွင်းအားကို ခြေဖဝါးများထဲသို့ စုစည်းလိုက်သည်။

"သွား"