← Chapters

သေသေချာချာ ထိုင်စကားပြောလို့ရတာကို ဘာလို့ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရတာလဲ

Vol. 5 Ch. 66

သေသေချာချာ ထိုင်စကားပြောလို့ရတာကို ဘာလို့ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရတာလဲ

Vol. 5 Ch. 66

"အိုး လာပါပြီ လာပါပြီ"

ဝူချင်းစစ်က အတွင်းအားများ ထုတ်လွှတ်ပြီး အရှိန်ဖြင့် စတင်ပြေးသည်နှင့် ကျန်းပေရန်၏ ဝိညာဉ်အာရုံက အစောပိုင်းက လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှ စတုတ္ထအဆင့် အနက်ရောင်သခင်အဆင့်ရှိသူက သူတို့နောက်မှ တိတ်တဆိတ် လိုက်လာသည်ကို ချက်ချင်း ထောက်လှမ်းမိလိုက်သည်။

'ဘာစွမ်းအင်မှမထုတ်လွှတ်ဘဲ ငါတို့ကို ခြေရာခံလိုက်တယ်ဟုတ်လား ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်တဲ့ ဂိုဏ်းသားတွေရဲ့ နည်းလမ်းတော့ မဟုတ်တာသေချာတယ်'

[ရွေးချယ်မှု ပြီးမြောက်သွားသည်။ ဆုလာဘ်: ပန်းစိုက်ပျိုးခြင်း +၁]

စနစ်၏အချက်ပေးသံကို ကြားရသောအခါ ကျန်းပေရန်ကလည်း သူ၏အတွင်းအားကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ဝူချင်းစစ်နောက်သို့ ဘုဇပတ်ရွက်တောဆီသို့ လိုက်ပါသွားသည်။

......

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘုဇပတ်ရွက်တော၏ အရှေ့တောင်ဘက်ထောင့်တွင် ကင်းစောင့်နေသော မာဘိုကျွင်း၏ နားထဲသို့ အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ဝင်လာသည်။

"မြင်းကြီး ကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက် ဘုဇပတ်ရွက်တောဘက်ကို လာနေတယ်"

အနားယူနေသော မာဘိုကျွင်းက ချက်ချင်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ လျှို့ဝှက်အသံလွှင့်ခြင်းကို အသုံးပြု၍ မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်အဆင့်လဲ"

"တစ်ယောက်က အနက်ရောင်ကျင့်ကြံသူ နဝမအဆင့် နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ချီသန့်စင်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့်ပဲရှိတယ်"

"သိပြီ သူဌေးကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ ငါမေးလိုက်မယ်"

စကားပြောပြီးနောက် မာဘိုကျွင်းက တော၏အနောက်မြောက်ဘက်သို့ လှည့်ကာ အသံလွှင့်လိုက်သည်။

"သူဌေး တိရစ္ဆာန်ဆရာဝန်ပြောတာက နဝမအဆင့် အနက်ရောင်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဒီဘက်ကိုလာနေတယ်တဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ"

တောထဲတွင် ချင်ဇီအန်းက တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်အနေအထားဖြစ်နေသော လျှပ်စီးကျားသစ်ကောင်နှင့် တစ္ဆေရယ်သံသားရဲတို့ကို အောက်တွင် စောင့်ကြည့်နေသည်။

မာဘိုကျွင်း၏ သတင်းပို့ချက်ကို ကြားသောအခါ သူက ပြန်ဖြေသည်။

"ဒီထူးဆန်းသားရဲနှစ်ကောင်က သိပ်မကြာခင် တိုက်ခိုက်ကြတော့မယ်ထင်တယ် ကိစ္စတွေရှုပ်မနေစေနဲ့တော့ သူတို့ကို သတ်လိုက်"

"နားလည်ပါပြီ"

အမိန့်ကို လက်ခံပြီးနောက် မာဘိုကျွင်းက တိရစ္ဆာန်ဆရာဝန် မော်ချွမ်းထံသို့ ပြန်လည်အသံလွှင့်လိုက်သည်။

"သူဌေးက သူတို့ကို တိုက်ရိုက်ရှင်းပစ်လိုက်လို့ ပြောတယ်"

"ဟား ငါအဲ့ဒီအဖြေကို ကြိုက်တယ် ငါ့တာဝန်သာထားလိုက်"

ခဏအကြာတွင် မာဘိုကျွင်းက မော်ချွမ်းထံသို့ ကောင်းကင်ဘုံလျှို့ဝှက်အသံလွှင့်ခြင်းဖြင့် ထပ်မံဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားသည်။ လူတွေကို အရှင်လတ်လတ် ဗိုက်ခွဲထုတ်တဲ့ သူ့ရဲ့အချိန်ဆွဲနည်းလမ်းတွေ မသုံးဘဲ အမြန်လုပ်ရန် ပြောဖို့ ရည်ရွယ်သည်။

သူတို့မှာ လုပ်စရာ အရေးကြီးကိစ္စတွေ ရှိနေသည်။

'ဟင် ဒီကောင့်ရဲ့တည်ရှိမှုကို ဘာလို့ ငါမခံစားမိတော့တာလဲ ဘာဖြစ်နေတာလဲ'

တစ်ခုခုမှားနေသည်ကို ခံစားမိသောအခါ မာဘိုကျွင်းက ချင်ဇီအန်းထံသို့ ချက်ချင်း အသံလွှင့်လိုက်သည်။

"သူဌေး တစ်ခုခုမှားနေသလိုပဲ"

စကားတစ်ဝက်မှာပင် မာဘိုကျွင်းက မြေအိုးလောက်ကြီးသော လက်သီးတစ်လုံး သူ့ထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"အား"

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ မာဘိုကျွင်းက သစ်ပင်ပေါ်မှ လိမ့်ကျသွားသည်။

"မြင်းကြီး"

မာဘိုကျွင်း၏ အော်သံကို ကြားရသောအခါ ချင်ဇီအန်း၏ ကျောရိုးထဲသို့ အေးစိမ့်မှုတစ်ခု စီးဝင်သွားသည်။

မာဘိုကျွင်းက အသံမလွှင့်မီက သူ၏အသံမှာ ပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည် တိုက်ခိုက်နေရသည့်ပုံ မပေါက်ခဲ့။

ထိုအဓိပ္ပာယ်မှာ သူက တိုက်ခိုက်သူကို သတိမထားမိဘဲ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေများသည်။

'ကျူးကျော်သူက အလွန်အမင်းကိုယ်ဖျောက်နိုင်တယ် အလွန်မြန်ဆန်တယ် ပြီးတော့ အလွန်အားကြီးတယ်'

ထိုအချက်သုံးချက်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ချင်ဇီအန်းက တောထဲရှိ သူ၏အခြားအဖော်သုံးယောက်ကို ချက်ချင်းအော်ပြောလိုက်သည်။

"အားလုံး အခုချက်ချင်း ငါ့ဆီမှာ ပြန်စုကြ မျှော်လင့်မထားတဲ့ ဧည့်သည်တွေ ရောက်လာတယ်"

ဒီတစ်ခါတော့ သူက ကောင်းကင်ဘုံလျှို့ဝှက်အသံလွှင့်ခြင်းကို မသုံးဘဲ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းက သူ၏တည်နေရာကို ဖော်ပြရာရောက်သော်လည်း အောက်မှ ထူးဆန်းသားရဲနှစ်ကောင်ကို သတိပေးပြီး ပိုမိုရှုပ်ထွေးမှုများ ဖန်တီးရန်လည်း ရည်ရွယ်သည်။

သူတို့ခေါင်းဆောင်၏ အော်သံကို ကြားရသောအခါ ဘုဇပတ်ရွက်တောတစ်လျှောက် ပျံ့ကျဲနေသော အသက်နုတ် နန်းတော်၏ တပည့်များက ချင်ဇီအန်း၏ တည်နေရာသို့ ချက်ချင်း ပြေးလာကြသည်။

စုရပ်သို့ ပထမဆုံးရောက်လာသူမှာ ပေါင်ဟာဖြစ်သော်လည်း သူမြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းက သူ့ကို ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထစေခဲ့သည်။

ချင်ဇီအန်းက မြေပြင်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေပြီး ထူးဆန်းသားရဲနှစ်ကောင်မှာမူ အနီးအနားတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တစ်စုံတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား တုန်ရီနေကြသည်။

"မလာနဲ့"

ပေါင်ဟာက ချဉ်းကပ်လာသော သူ၏ရဲဘော်များကို သတိပေးရန် လှည့်လိုက်စဉ်မှာပင် အမှောင်ထုက သူ၏အမြင်အာရုံကို ရုတ်တရက် ဝါးမျိုသွားပြီး သူ သတိလစ်သွားတော့သည်။

ခုလေးတင် ရောက်ရှိလာသော ရွှီဖန်ချင်းက သူမ၏ ဒုတိယအစ်ကိုကြီး သေဆုံးသွားပုံကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ၏မျက်နှာဖုံးကို အမြန်ဖယ်ရှားလိုက်ရာ အလွန်လှပသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူမက အော်ပြောလိုက်သည်။

" ကျွန်မတို့ ဒုက္ခပေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါဘူး ကျွန်မတို့က ဖြတ်သွားဖြတ်လာပါ အာ ခင်ဗျား"

စကားတစ်ဝက်မှာပင် ရွှီဖန်ချင်းက အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူမ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သောအခါ ခံစားလိုက်ရသည်မှာ တသွင်သွင်စီးကျနေသော သွေးများသာဖြစ်သည်။

"ညီမလေး အား ငါမင်းနဲ့ အသေခံတိုက်မယ်"

သေရေးရှင်ရေးတိုက်ခိုက်ရန် ဒေါသတကြီး ပြေးဝင်လာသော လူကြမ်းကြီးကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

'မင်းတို့က ငါ့ကို လူဆိုးကြီးပုံစံပေါက်အောင် လုပ်နေတာပဲ'

သို့သော် အတွေးတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ကျန်းပေရန်၏ လှုပ်ရှားမှုများက အနည်းငယ်မျှပင် မနှေးကွေးခဲ့။

ထိုလူ၏ နဖူးကို လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့် တို့လိုက်ရာ သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံလဲကျသွားသည်။

[ရွေးချယ်မှု ပြီးမြောက်သွားသည်။ ဆုလာဘ်: ခွန်အား +၁]

"ဟူး"

စနစ်၏ အသိပေးချက်အသံ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ကျန်းပေရန်က အသက်ရှူထုတ်လိုက်ပြီး သူ့နောက်တွင် အလောင်းတစ်လောင်းကို ဆွဲလာသော ဝူချင်းစစ်ကို ပြောလိုက်သည်။

"အလောင်းတွေကို ရှင်းလင်းပြီး သူတို့နောက်ကြောင်းကို စစ်ဆေးလိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကိုကြီး"

အနက်ရောင်သခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူခြောက်ယောက် သူ၏အစ်ကိုကြီးလက်ထဲတွင် ချက်ချင်း အဆုံးသတ်သွားခြင်းအပေါ် ဝူချင်းစစ်က အံ့ဩခြင်း အလျှင်းမပြခဲ့။

သူက နာခံစွာဖြင့် အလောင်းတစ်လောင်းချင်းစီကို သွားရောက်စစ်ဆေးသည်။

"ဟေး ဟေး ဟေး ဘယ်သူက မင်းတို့ကို သွားခွင့်ပြုလို့လဲ ထိုင်"

လျှပ်စီးကျားသစ်ကောင်နှင့် တစ္ဆေရယ်သံသားရဲတို့ တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ ကျန်းပေရန်က ကျောက်စရစ်ခဲတစ်လုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ယူပြီး သူတို့ရှိရာသို့ ပစ်ပေါက်ကာ အော်လိုက်သည်။

ကျောက်ခဲ၏ စွမ်းအားကို ခံစားမိသောအခါ သားရဲနှစ်ကောင်က ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားပြီး မျက်နှာချိုသွေးသောအမူအရာဖြင့် နောက်ပြန်လှည့်ကာ သူတို့၏အမြီးကိုးချောင်းစလုံးကို အပြင်းအထန် ယမ်းပြကြသည်။

မကြာမီမှာပင် ဝူချင်းစစ်က အလောင်းများကို စုဆောင်းပြီးနောက် ပြန်လာပြီး သတင်းပို့သည်။

"အစ်ကိုကြီး သူတို့အားလုံးက အသက်နုတ်နန်းတော်က တပည့်တွေပဲ ပြီးတော့ အနက်ရောင်ဝတ်လူရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှာ အသက်နုတ်အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခု တွေ့တယ် အရေးကြီးတဲ့လူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ အသက်နုတ်နန်းတော်က ငြိမ်းချမ်းသောမြစ်ကျွန်းနားမှာ အခြေစိုက်တာမဟုတ်လား သူတို့က ဒီမှာ ဘာလာလုပ်ကြတာလဲ"

"အင်း တခြားဘာများ သတိထားမိသေးလဲ"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"နောက်ပြီးတော့"

ဝူချင်းစစ်၏ မျက်လုံးများက ပတ်ပတ်လည် ဝေ့သွားပြီးမှ သူက ပြန်ဖြေသည်။

"အိုး အစ်ကိုကြီးရဲ့ စွမ်းအားထိန်းချုပ်မှုက ပိုပြီးတိကျလာတယ်ပဲ အဲ့ဒီလူကြမ်းကြီး အာ"

သူ၏အစ်ကိုကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာ ပို၍ပို၍ မှင်သက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝူချင်းစစ်က ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

"ဟူး"

ကျန်းပေရန်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူထုတ်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

'စိတ်မဆိုးနဲ့ စိတ်မဆိုးနဲ့ ဒါ ငါကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲ ဒါ ငါကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲ'

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ဝူချင်းစစ်ကို အလောင်းခြောက်လောင်းရှိရာသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။

"ကောင်းပြီ ဒီအခြေအနေနဲ့ အကိုက်ညီဆုံးဖြစ်တဲ့ ငါ့ရဲ့ဘယ်သင်ကြားမှုကို အကောင်းဆုံးအသုံးချသင့်လဲဆိုတာ ပြန်စဉ်းစားဖို့ မင်းကို အခွင့်အရေးသုံးကြိမ် ပေးမယ်"

ဝူချင်းစစ်၏ ဦးနှောက်က အပြင်းအထန် အလုပ်လုပ်တော့သည်။

ခဏအကြာတွင် သူက လက်ညှိုးတစ်ချောင်းထောင်ပြီး ကြေညာလိုက်သည်။

"တောထဲမှာ သူစိမ်းတွေကိုသတ်ပြီးရင် သက်သေအထောက်အထားတွေကို အမြဲဖျက်ဆီးပါ အား"

သူစကားမဆုံးမီမှာပင် ဝူချင်းစစ်က နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ပြီး သူ၏သနားစရာနဖူးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

"အရိပ်အမြွက်ပေးမယ် အရာရာကို အဆင့်ဆင့်လုပ်ဆောင်ပါ နောက်ထပ်အခွင့်အရေးနှစ်ကြိမ် ကျန်သေးတယ်"

ရောင်ကိုင်းနေသော နဖူးကို ပွတ်သပ်ရင်း ဝူချင်းစစ်က ဦးနှောက်ခြောက်အောင် စဉ်းစားပြီးမှ ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်သိပြီ"

"ပြော"

"ကျွန်တော်ရှာဖွေနေတဲ့ အဖြေများစွာက အလောင်းတွေဆီမှာ ရှိနေတယ်"

"အင်း မင်းက လုံးဝတော့ အသုံးမကျသေးဘူးပဲ ဒါဆိုရင် မင်းဘာသင်ယူသိရှိခဲ့လဲ"

"ကျွန်တော်"

ဝူချင်းစစ်က အလောင်းခြောက်လောင်းကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးမှ ပြောသည်။

"အဲ့ဒီလူကြီးက ပြင်ပသိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ရမယ် သူ့ရဲ့ကြွက်သားတည်ဆောက်ပုံအရ သူက ခြေကန်သိုင်းမှာ အထူးပြုလောက်တယ် နောက်ပြီးတော့ အာ"

သူ၏အစ်ကိုကြီး၏ မျက်လုံးများ အန္တရာယ်ရှိစွာ ကျဉ်းမြောင်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝူချင်းစစ်က သူ နောက်တစ်ကြိမ် မှားသွားပြီမှန်း သိလိုက်သည်။

"မင်းက ဘာလို့ ငါသင်ပေးသမျှအရာအားလုံးကို ငါ့ဆီကို လက်မထိဘဲ ပြန်ပို့ပေးနိုင်ရတာလဲ"

ကျန်းပေရန်က တကယ်ကို နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အစ်ကိုကြီးက ကျွန်တော့်ထက် အများကြီးပိုတော်လို့ပါ ကျွန်တော် တကယ်ကို လိုက်မမီနိုင်ဘူး"

"မျက်နှာချိုသွေးတာက အသုံးမဝင်ဘူး"

"ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကိုကြီး"

"အား"

သူပြန်ဖြေလိုက်သည်နှင့် ဝူချင်းစစ်က သူ၏နဖူးကို နောက်တစ်ကြိမ် ခေါက်ခံလိုက်ရသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဘာလို့လဲ"

ဝူချင်းစစ်က နစ်နာဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါမင်းစိတ်ကို ဖတ်လိုက်လို့ 'မျက်နှာချိုသွေးတာ ဘာများထိခိုက်မှာမို့လို့လဲ အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက အစ်ကိုကြီး ငါ့ကိုမခေါက်ခဲ့ပါဘူး' ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား"

All Chapters