မိုးကြိုးဝိညာဉ်ပန်း ပွင့်ပြီလား

"အလုံအလောက်ဖြစ်ပြီလား"

ကျန်းပေရန်က ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးပြီး သွေးအရိပ်သားရဲကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဂါး"

သွေးအရိပ်သားရဲက သူ၏ရှေ့ခြေများကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ပါးစပ်မှ ကျိန်ဆဲသံများဟု ထင်ရသောအသံများကို ထုတ်လွှတ်သည်။

ဒီပုံရိပ်က ကျန်းပေရန်ကို ဟက်စကီးခွေးတစ်ကောင်ကို အမှတ်ရစေသည်။ အထူးသဖြင့် သွေးသန့်လိုင်းက ဟက်စကီးတစ်ကောင်လိုပင်။

ယခုအချိန်တွင် ဝူချင်းစစ်က ကျန်းပေရန်၏ဘေးသို့ လျှောက်လာနိုင်လောက်အောင် ပြန်လည်သက်သာလာပြီး ပြောသည်။

"သူကတော့ လက်မခံသေးတဲ့ပုံပဲ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကြီးကို မနိုင်မှန်းသိတော့ ဒေါသထွက်ပြီး ပေါက်ကွဲနေတာ"

"ဒါဆို မင်းသူ့ကိုလိုချင်လား အဲ့ဒီအနီရောင်သားရဲအရှိန်အဝါက တော်တော်ထူးခြားတယ် အလားအလာအများကြီးရှိတဲ့ပုံပဲ"

"ကျွန်တော် လိုချင်တာပေါ့ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကြီးမရှိဘဲနဲ့ ကျွန်တော်ဘယ်လိုလုပ် သူ့ကိုယဉ်ပါးအောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ"

"လေ့ကျင့်မှုနည်းနည်းပဲ လိုတာပါ"

ကျန်းပေရန်က ရှေ့သို့တိုးပြီး လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်သော်လည်း သွေးအရိပ်သားရဲက ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။

"မပြေးနဲ့ မပြေးနဲ့ ဒီတစ်ခါ ငါမင်းကိုမရိုက်ဘူး"

တတ်နိုင်သလောက် ဖော်ရွေဟန်ဆောင်ရင်း ကျန်းပေရန်က ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

သို့သော် သွေးအရိပ်သားရဲက သူ့ကိုလုံးဝမယုံကြည်ဘဲ သစ်ပင်တစ်ပင်နောက်သို့ အမြန်ပုန်းလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန် ဆက်လာနေသေးသလားဟု သူချောင်းကြည့်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ကျောရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သွားစေသော အသံတစ်သံက နောက်မှထွက်ပေါ်လာသည်။

"အာ ငါမင်းကို မပြေးနဲ့လို့ပြောသားပဲ မင်းဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မလွတ်နိုင်ဘူးလေ ဟုတ်တယ်မလား"

ဂလု...

တံတွေးတစ်ချက်မျိုချရင်း သွေးအရိပ်သားရဲက တုန်ရီစွာဖြင့် ခေါင်းလှည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများက ကြောက်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"မင်းရဲ့အရင်ကတုံ့ပြန်မှုအရဆိုရင် မင်းလူစကားနားလည်တဲ့ပုံပဲ လာ လက်ဆွဲ"

ကျန်းပေရန်က သူ၏ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဝီ..."

သွေးအရိပ်သားရဲက ဆန့်ထုတ်ထားသောလက်ကို မျက်တောင်ခတ်ကြည့်ရင်း ချီတုံချတုံဖြစ်နေသည်။

ခပ်ယဲ့ယဲ့ပြုံးရင်း ကျန်းပေရန်က သားရဲမှီနေသော ထင်းရှူးပင်ကို ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်ရာ သစ်ပင်က နှစ်ပိုင်းအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်။

ထို့နောက် သူက သူ၏လက်ကို ထပ်မံဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

"လာ လက်ဆွဲ"

ထိုရိုက်ချက်နောက်ကွယ်မှ စွမ်းအားကို ခံစားမိသောအခါ သွေးအရိပ်သားရဲက တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားသည်။

ကျန်းပေရန်၏ "ဖော်ရွေသော" အပြုံးကို ပြန်ကြည့်ရင်း နောက်ဆုံးတွင် သူက ခြေတစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး သူ၏လက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

"ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်"

ကျေနပ်စွာဖြင့် ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး သားရဲ၏ အမွေးပွခေါင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက အဖြစ်အပျက်အားလုံးကို ကြည့်နေသော ဝူချင်းစစ်နှင့် လျှပ်စီးကျားသစ်ကောင် ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ဘာတွေကြောင်ကြည့်နေတာလဲ ဆက်တိုက်ကြ အခု အပြင်ကနှောင့်ယှက်မှုလည်းမရှိတော့ဘူး အားကုန်သာတိုက်"

"အိုး"

ဝူချင်းစစ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး လျှပ်စီးကျားသစ်ကောင်ထံသို့ လျှောက်သွားကာ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်၏ ပွတ်သပ်မှုကိုခံနေရသော သွေးအရိပ်သားရဲကို နောက်ဆုံးတစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် လျှပ်စီးကျားသစ်ကောင်က စိတ်ကိုတည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး ဝူချင်းစစ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီတိုက်ပွဲကို အနိုင်ရရမည် မဟုတ်လျှင် သူသေရမည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်ကုန်စာ အချိန်ကြာသောအခါ ကျန်းပေရန်က နာခံတတ်သော သွေးအရိပ်သားရဲကို နောက်မှခေါ်ဆောင်ရင်း ပြန်လာသည်။

ကျိုးကျနေသော ထင်းရှူးပင်များဖြင့် ပြန့်ကျဲနေသော စစ်မြေပြင်ကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးပြီး သူက အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်သည်။

"မဆိုးဘူးပဲ မင်းတကယ်နိုင်ခဲ့တယ်"

အဟွတ် အဟွတ်... ဝူချင်းစစ်က သွေးနှစ်လုပ်အန်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ရင်ဘတ်မှာ ချိုင့်ဝင်လုနီးပါးဖြစ်နေသည်။

"ဒီလိုသနားစရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေနဲ့ အနိုင်ရတာ အစ်ကိုကြီးကို စိတ်ပျက်စေမိပြီ"

"စိတ်ပျက်တယ် မဟုတ်ပါဘူး မင်းအဆင့်ထက်မြင့်တဲ့ လျှပ်စီးကျားသစ်ကောင်တစ်ကောင်ကို အနိုင်ယူနိုင်တာကကို အထင်ကြီးစရာကောင်းနေပြီ ဒါပေမဲ့ ဖြစ်စဉ်မှာ အမှားတွေအများကြီးရှိခဲ့တယ် ဒါတွေကို နောက်မှပြင်ကြတာပေါ့"

ကျန်းပေရန်က သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ တောက်ပသော အစိမ်းရောင်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို သွန်ချပြီး ဝူချင်းစစ်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ခဏလှဲနေလိုက် မင်းဒဏ်ရာတွေက ပြင်းထန်တယ် အမြုတေစုစည်းဆေးလုံးက မင်းရဲ့သွေးကြောတွေကို အရင်ဆုံးကာကွယ်ပေးပါစေ"

ဆေးလုံး၏ အေးမြသောစွမ်းအင်က သူ၏လည်ချောင်းမှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်ကို ခံစားမိသောအခါ ဝူချင်းစစ်က အနည်းငယ်သက်သာရာရသွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး"

ဝူချင်းစစ်၏ ပခုံးကို ပုတ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က သူ၏အမြီးလေးချောင်းစလုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်ရန် အင်အားမရှိတော့သော လျှပ်စီးကျားသစ်ကောင်ထံသို့ လျှောက်သွားသည်။

သူက ၎င်း၏ဘေးတွင် ငုံ့ချလိုက်သည်။

"မင်းကောင်းကောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့တယ် ကောင်းတယ်"

စကားလုံးများကို နားမလည်သော်လည်း လျှပ်စီးကျားသစ်ကောင်က ဒီလူသားက သူ့ကိုသတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိကြောင်း ခံစားမိသောကြောင့် တောင်းပန်တိုးလျှိုးသော ငိုညည်းသံများကို ဆက်တိုက်ပြုလုပ်သည်။

ကျန်းပေရန်က သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အစိမ်းရောင်ဘူးတစ်ဘူးကို ထုတ်ယူကာ သားရဲ၏ပါးစပ်ကို ဖြဲပြီး ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်အရက် ပုလင်းတစ်ဝက်ကို လောင်းထည့်လိုက်သည်။

"အနားယူ"

သူက လျှပ်စီးကျားသစ်ကောင်၏ မျက်နှာကို ပုတ်ပြီး ထရပ်ကာ တစ္ဆေရယ်သံသားရဲထံသို့ လျှောက်သွားသည်။

ဖြစ်ပျက်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး တစ္ဆေရယ်သံသားရဲက နေရာမှာပင် တောင့်တင်းနေပြီး မလှုပ်မယှက် ရပ်နေခဲ့သည်။

ယခု ကျန်းပေရန် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ချက်ချင်းပင် မျက်နှာချိုသွေးသော အမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ဒီလူသားက သူတို့ လိမ္မာသရွေ့ သူတို့ကိုသတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် ရှိပုံမပေါ်ကြောင်း သူနားလည်သွားသည်။

ကျန်းပေရန်က သားရဲ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ပြီး နောင်တရစွာ သက်ပြင်းချသည်။

"တစ္ဆေရယ်သံသားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ အတွင်းက အနက်ရောင်မီးလျှံအမြုတေက တကယ်တော့ တော်တော်ကောင်းတဲ့ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ ဒါပေမဲ့ မင်းက အရမ်းအားနည်းလွန်းတယ် အဲ့ဒါတောင် မစုစည်းနိုင်သေးဘူး ထင်တယ် တကယ်နှမြောစရာပဲ"

တစ္ဆေရယ်သံသားရဲက သူ၏စကားများကို နားမလည်ခဲ့။

သူ၏ဝမ်းဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ခံရပြီးနောက် သူက ပက်လက်လှန်ပြီး သူ၏အောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြလိုက်သည်။

ဒီအဖြစ်က ကျန်းပေရန်ကို နားလည်နိုင်သော သွေးအရိပ်သားရဲကို သူ၏အဖော်အတွက် ချွေးပြန်စေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက အတွင်းအမြုတေ မဖွဲ့စည်းနိုင်လောက်အောင် အားနည်းနေသည့်အတွက် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ မဟုတ်လျှင် သူအခုအချိန်တွင် အသက်ရှင်နေမည်မဟုတ်ပေ။

"ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်"

ကျန်းပေရန်က တစ္ဆေရယ်သံသားရဲ၏ အမွေးပွဝမ်းဗိုက်ကို အကြိမ်အနည်းငယ်ပုတ်ပြီးနောက် သွေးအရိပ်သားရဲဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"မိုးကြိုးဝိညာဉ်ပန်း ပွင့်ပြီလား"

သွေးအရိပ်သားရဲက ခေါင်းကို အပြင်းအထန်ခါယမ်းပြီး တောနက်ထဲသို့ ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် ညွှန်ပြသည်။

"မပွင့်သေးဘူးလား"

ကျန်းပေရန် အံ့ဩသွားသည်။

မိုးကြိုးဝိညာဉ်ပန်းသည် ဒီခရီးအတွက် သူဗေဒင်ဟောထားသော ရတနာဖြစ်သည်။

ဒီပန်းက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ မိုးကြိုးစွမ်းအင်ကို သဘာဝအတိုင်း စုစည်းပေးသည်။

၎င်းကို တိုက်ရိုက်စားသုံးခြင်းက လျှပ်စီးကို ခုခံနိုင်စွမ်းကို များစွာတိုးပွားစေပြီး တိုက်ခိုက်မှုများတွင် မိုးကြိုးစွမ်းအားကိုလည်း ထည့်သွင်းပေးသည်။

သို့သော် အစိမ်းစားခြင်းသည် အဖြုန်းတီးဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

ဆေးလုံးအဖြစ် သန့်စင်လျှင် မိုးကြိုးဝိညာဉ်ပန်း၏ အာနိသင်ကို ဆတိုးဖြစ်စေနိုင်ပြီး ကျန်းပေရန်က ၎င်းကို မည်သို့သန့်စင်ရမည်ကို အတိအကျသိသည်။

"ဒါဆိုရင် ငါတို့နည်းနည်းပိုစောင့်ကြတာပေါ့ သူတို့ပြန်သက်သာလာဖို့ အချိန်ရတာပေါ့"

ကျန်းပေရန်က သူ၏ဝတ်ရုံများထဲမှ အပြာရောင်သိုလှောင်လက်စွပ်နောက်တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ပြီး အသားတုံးကြီးအချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဆာနေလား"

သူက သွေးအရိပ်သားရဲကို မေးလိုက်သည်။

သားရဲက ခေါင်းခါရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း အသားနံ့ကို ရလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင် စောင့်ကြတာပေါ့"

နောက်ထပ်ကိရိယာအနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူရင်း ကျန်းပေရန်က ရိုးရှင်းသော အကင်စင်တစ်ခုကို အမြန်တပ်ဆင်ပြီး စားပွဲဝိုင်းအရွယ်အစားခန့်ရှိသော အသားတုံးနှစ်တုံးကို တံကျင်ထိုးလိုက်သည်။

ထို့နောက် မီးသွေး မီးမွှေးခြင်း ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များထည့်ခြင်း...

စားချင်စဖွယ်မွှေးရနံ့တစ်ခု မကြာမီ လေထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။

'အစ်ကိုကြီးရဲ့ ချက်ပြုတ်နည်း

ဝူချင်းစစ်၏ မျက်လုံးများက အနံ့ကြောင့် ပွင့်လာသည်။

သူ၏ပြင်းထန်နေဆဲဖြစ်သော ဒဏ်ရာများကို လျစ်လျူရှုရင်း သူက ထထိုင်ပြီး ကုသရန် စိတ်နှလုံးပြန်သိုင်းကို ချက်ချင်း လည်ပတ်စေသည်။

"ဟက် ဟက် ဟက်"

ကျန်းပေရန်၏ နောက်တွင်ရပ်နေသော သွေးအရိပ်သားရဲမှာမူ တံတွေးများကျနေပြီး လျှာကိုထုတ်ကာ မျှော်လင့်တကြီး စောင့်မျှော်နေသည်။

နောက်ဆုံးစမုန်နက်မှုန့်တစ်ထုတ်ကို ဖြူးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က အနားကပ်ပြီး အနံ့ခံလိုက်သည်။

"အင်း ပြည့်စုံတယ် ငါ့လက်ရာအတိုင်းပဲ"

သူက ဓားငယ်လေးဖြင့် တစ်ဖဲ့လှီးပြီး မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"တောက် ဝိညာဉ်စားသားရဲအသားက တကယ်စားလို့ကောင်းတာပဲ"

ထိုစကားလုံးများ သူ၏ပါးစပ်မှ ထွက်သွားသည်နှင့် ပျော်ရွှင်စွာ တံတွေးကျနေသော သွေးအရိပ်သားရဲက ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားသည်။

သူ၏မျက်နှာအမူအရာက ကျန်းပေရန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပို၍ပင် ကြောက်လန့်လာသည်။