စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းအင် ဒုတိယပြောင်းလဲမှု။ ဘယ်သူ ငါ့ကိုသတ်နိုင်မလဲ...
Vol. 6 Ch. 80
ဓားရောင်တချက်လက်သွားရာ ခေါင်းကြီးနှစ်လုံး မြေပေါ်သို့ လိမ့်ကျလာသည်။
ဤအချိန်ထိ ဟန်ဖန်သည် မလဲကျသေးဘဲ မျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် လော့ချန်ကို မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး လည်ချောင်းထဲမှ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ချင်း...”
လော့ချန်သည် ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ဟန်ဖန်ကို တည်ငြိမ်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းမှာ ငါ့ကို ရွေးချယ်စရာ အခွင့်အရေးမရှိဘူးလို့ ထင်ရတယ်...”
ဟန်ဖန်သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး နောင်တရသည်ဖြစ်စေ၊ မလွှတ်တမ်းသည်ဖြစ်စေ မသိ၊ နောက်ဆုံး၌ လဲကျပြီး အသက်ထွက်သွားသည်။
လော့ချန်သည် အချိန်မဆွဲနိုင်ပေ။ ချက်ချင်းပင် အရင်က ဟွမ်ရှန်ဆိုသည့် မိန်းမပျိုက အော်ဟစ်လိုက်သည့်အသံကြောင့် မည်မျှသောလူများက သတိထားမိသွားမည်ကို ဘုရားသာသိပေလိမ့်မည်။ သူသည် လူပေါ်မှ ပစ္စည်းများကို လျင်မြန်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
အခြားသူများတွင် ထူးထူးခြားခြား ပစ္စည်းမရှိပေ။
အလုပ်သင်တပည့်များသည် တစ်လဝင်ငွေနည်းပါးပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း သိုင်းပညာလေ့ကျင့်နေရသဖြင့် ချမ်းသာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
သို့သော် ဟန်ဖန်တစ်ယောက်တွင်မူ ယွမ်ချီဆေးလုံးပေါင်း ရာကျော်ရှိနေသည်။
ထင်ရှားသည်မှာ ပုံမှန်ရက်များတွင် အခြားအလုပ်သင်တပည့်များကို အဆိုးရွားဆုံး ဖိနှိပ်ခဲ့ပုံရသည်။
ညအချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အိပ်မက်များပိုများလာသည်မို့ လော့ချန်သည် ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် သိုင်းဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူလိုက်သည်။
လော့ချန်အတွက် စိတ်မကောင်းစရာမှာ နတ်ဆိုးဝံပုလွေများသည် သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်ရာ စွမ်းအင်နှင့် သိုင်းဝိညာဉ်များ ဆုံးရှုံးသွားပြီဖြစ်သဖြင့် သားရဲဝိညာဉ်ကို ဝါးမျိုရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
သို့သော် ဟွမ်ရှန်နှင့် ဟန်ဖန်တို့၏ သိုင်းဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူခြင်းမှာမူ အလွန်ချောမွေ့စွာ ပြီးမြောက်သွားသည်။
လူပေါင်းငါးဦးထဲမှ ဟန်ဖန်နှင့် ကျိုကျင်ချွမ်းတို့သည် ကြယ်လေးပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်ရှိသူများဖြစ်ပြီး ကျန်သုံးဦးမှာ ကြယ်သုံးပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်ရှိသူများဖြစ်သည်။
ငါးဦးစလုံး၏ သိုင်းဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူပြီးသည်နှင့် လော့ချန်သည် မနားမနေပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အပြာရောင်မီးခိုးတစ်ခုကဲ့သို့ တောအုပ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“ရွှတ်... ရွှတ်... ရွှတ်…”
လော့ချန်ထွက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် လူရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တောအုပ်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။ အနည်းဆုံး နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်ဦးခန့်ရှိမည်။
“ဟယ်၊ ဟန်ဖန်ပဲ။ သူ ဒီမှာ သေနေတာပဲ…”
မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည့် အခင်းဖြစ်ရာနေရာကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လူအုပ်ထဲမှ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် သွေးရောင်ရွှေနားသတ်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် မျက်လုံးများထဲတွင် လင်းတကဲ့သို့ စူးရှသောအကြည့်များဖြင့် လူအနည်းငယ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်။
အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သွေးရောင်ဝတ်ရုံလူငယ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ဇီယွန်းဖန်က အလုပ်သင်တပည့် လော့ချန်ရဲ့ သဲလွန်စကို တွေ့မိခဲ့လား… ဆရာကြီးချော့ချင်းက အခု ဒီလူကို ရှာနေတယ်…”
လူအုပ်ထဲမှ လူများသည် မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့သည် ဟွမ်ရှန်၏ အံ့အားသင့်ဖွယ်အော်သံကြောင့်သာ ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ လော့ချန်၏ သွားလာရာနေရာကို မည်သို့သိရမည်နည်း။
သွေးရောင်ဝတ်ရုံလူငယ်သည် ထိပ်တန်းဆယ်ဦးစာရင်းဝင် ချော့ချင်း၏ လူဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသဖြင့် လူများစွာသည် ပြန်လည်ထွက်ခွာရန် စိတ်ကူးများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
“ရောက်လာပြီးမှ ဘာလို့ အလျင်အမြန် ထွက်သွားဖို့ ကြိုးစားနေရတာလဲ…”
သွေးရောင်ဝတ်ရုံလူငယ်သည် နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် တစ်ချက်လှမ်းလျက်လိုက်ပြီး အေးစက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့ရဲ့ အမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲရမှတ်တွေကို အကုန်လုံး ထုတ်ပေးလိုက်စမ်းပါ… ဆရာကြီးချော့ချင်းက အပြင်စည်းတပည့်ဖြစ်လာတဲ့အခါ မင်းတို့ရဲ့ ကူညီမှုတွေကို မမေ့မလျော့ဘဲ ဆုချမှာ သေချာတယ်…”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် နေရာတွင်ရှိသူများ၏ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားသည်။
ချီယွမ်စမ်းသပ်ပွဲတိုင်းတွင် အခြားသူများ၏ အမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲရမှတ်များကို လုယက်မှုများ များစွာရှိခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ထိပ်တန်းဆယ်ဦးစာရင်းဝင်များပင် ဤကိစ္စတွင် ပါဝင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
“ပြေး…”
တစ်ယောက်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သဖြင့် လူအုပ်သည် ငှက်များနှင့် သားရဲများကဲ့သို့ လေးမျက်နှာလှည့်ကာ ပြေးထွက်သွားကြသည်။
“ပြေးဦးမလို့လား…”
သွေးရောင်ဝတ်ရုံလူငယ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သွေးဆာနေသော အလင်းတန်းများ ဖြတ်သန်းသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“သေစမ်း…”
“အား… အား… အား…”
ထိုအချိန်တွင် အော်သံများ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာပြီး တောအုပ်တစ်ခုလုံး သွေးစွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
သို့သော် ဤအရာများသည် လော့ချန်နှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။
အခင်းဖြစ်ရာနေရာမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် လော့ချန်သည် မိုင်ပေါင်းများစွာ ပြေးထွက်သွားပြီး သစ်ရွက်များဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသည့် လျှို့ဝှက်သစ်ပင်အခေါင်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ရာ ချက်ချင်းပင် အထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
ထိုအချိန်မှသာ လော့ချန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်နိုင်သည်။
အကယ်၍ သူသည် ရန်သူများ၏ ဝိုင်းထားမှုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပါက သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် အပြည့်အဝ ဆုတ်ခွာနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
“ဒုတိယပြောင်းလဲမှုကို တစ်ကြိမ်တည်း ဖြတ်ကျော်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်…”
လော့ချန်သည် သစ်ပင်အခေါင်းထဲတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် လျှပ်စီးကဲ့သို့ စွမ်းအင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများ၏ သိုင်းဝိညာဉ်များကို တစ်ချက်တည်း စုပ်ယူလိုက်ပြီးနောက် လော့ချန်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ နဂါးစွမ်းအင်များသည် တလှုပ်လှုပ်ဖြစ်လာပြီး မကြာမီတွင် ပြောင်းလဲတော့မည်ကို ခံစားမိသည်။
“အကြီးအကဲဟွတ်၊ မင်းက ငါ့အသက်ကို ယူချင်နေပေမယ့် ဒီလောက်နဲ့တော့ မလွယ်ဘူးလေ…”
လော့ချန်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကြယ်သုံးပွင့်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ သောက်သုံးလိုက်ပြီး စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းရည်ကို ချက်ချင်း စတင်ကျင့်ကြံလိုက်သည်။
အချိန်သည် တစတစ ကုန်လွန်သွားပြီး လော့ချန်၏ ဒျန်တန်အတွင်းရှိ ယွမ်ချီစွမ်းအင်ရေဝဲသည် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လည်ပတ်လာသည်။ နဂါးစွမ်းအင်များပတ်လည်တွင် မမြင်နိုင်သော ရေလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
တစ်နာရီခန့်ကုန်လွန်သွားသောအခါ လော့ချန်၏ မျက်ခုံးများသည် တစ်ခါတစ်ရံ တင်းကြပ်သွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ပြေလျော့သွားသည်။
ရုတ်တရက်—
“ဂရား…”
ရှင်းလင်းသော နဂါးဟစ်သံတစ်ခုသည် လော့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအင်တစ်ခုလည်း ထိုနောက်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များသည် အသက်ဝင်လာပြီး တိမ်များကို ဝါးမျိုကာ မှုန်ဝါးမှုများကွယ်ပျောက်လာပြီး ဦးချိုထူးထူးခြားခြား ရှိကာ ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် ဧရာမနဂါးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
လော့ချန်သည် အံ့အားသင့်စိတ်ဖြစ်ပေါ်နေချိန်တွင် ရုတ်တရက် ထိုဧရာမနဂါးများသည် သူ့ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက် လှည့်ကြည့်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဂရား…”
သြဘာကျယ်လောင်သော နဂါးဟစ်သံသည် မိုးမြေကို ထိုးဖောက်သွားပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးသည် သိမ့်ခနဲတုန်ခါသွားသလို ခံစားရပြီး ကြယ်များသည် တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသည်…။
လော့ချန်၏ စိတ်သည် နဂါးဟစ်သံထဲတွင် လုံးလုံးလျားလျား နစ်မြုပ်သွားပြီး မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။
သူ၏ မျက်ဆန်များထဲတွင် ကမ္ဘာဦးရောက်ရှုပ်ထွေးမှုတစ်ခုနှင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပြည့်နှက်နေပြီး နက်နဲမှုကို မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။
“အခုလေးတင် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ… ငါ့ရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်နဲ့ ဆက်စပ်နေတာလား…”
အဆိုပါ မြင်ကွင်းသည် အလွန်အံ့သြဖွယ်ရာဖြစ်နေသဖြင့် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ လော့ချန်သည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး နှလုံးသည် တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေသည်။
“ရတယ်… ဒါက ငါ့ရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်နဲ့ ဆက်စပ်နေရင်တောင် အခုလက်ရှိမှာ ငါစူးစမ်းဖို့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ အရာပဲ…”
လော့ချန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ အပိုအတွေးများကို ဖြတ်ထုတ်လိုက်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ပြီး ဒျန်တန်ထဲသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
ယွမ်ချီစွမ်းအင်ရေဝဲထဲတွင် နဂါးစွမ်းအင်များသည် လွင့်ပျံလှုပ်ရှားနေပြီး ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ မူလက အလွတ်ဖြစ်နေသည့် နေရာတွင် နဂါးမျက်လုံးတစ်စုံ ပေါ်ထွက်လာသည်။
ထိုနဂါးမျက်လုံးများသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ တောက်လျှပ်နေပြီး ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားမှုကို ပြသနေသည်။
“စစ်မှန်သောနဂါးနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်…”
လော့ချန်သည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသည်။
သိုင်းဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူခြင်းသည် စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းရည်ကို ကျင့်ကြံရာတွင် အမှန်တကယ်ပင် ဖြတ်လမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများ၏ သိုင်းဝိညာဉ်များကို အနည်းငယ်သာ စုပ်ယူခဲ့ရာ ကြယ်နှစ်ပွင့်နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ ဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူသည်ထက် ပိုမိုထိရောက်ပြီး နဂါးစွမ်းအင်သည် ဒုတိယပြောင်းလဲမှုကို ပြီးမြောက်စေခဲ့သည်။
“အကြီးအကဲဟွတ်၊ မင်းက ငါ့ကို သတ်ဖို့ အမျိုးမျိုးကြံစည်ပြီး အစီအစဉ်တွေ ဆွဲထားပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာ ဝါးခြင်းတောင်းနဲ့ ရေခပ်သလို အချည်းနှီးဖြစ်သွားတာပဲ… ဒီချီယွမ်ကျွန်းပေါ်မှာ ဘယ်သူက ငါ့ကို သတ်နိုင်သေးလဲဆိုတာ ငါကြည့်ရအောင်…”
လော့ချန်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပြည့်လျှံလှုပ်ရှားနေသော စွမ်းအင်ကို ခံစားမိရင်း လက်သီးတစ်ချက် ထိုးထုတ်လိုက်သည်။
“ဘုန်း…”
သစ်ပင်အခေါင်းသည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး သစ်သားအပိုင်းအစများ မြေပေါ်သို့ ဖြူးကျလာသည်။
ဖုန်မှုန့်များနှင့် သစ်သားအပိုင်းအစများကြားထဲတွင် လော့ချန်သည် မြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။
“မဆိုးဘူး… ဒီလက်သီးရဲ့ အင်အားက အနည်းဆုံး ပေါင်သုံးသောင်းငါးထောင်နီးပါးရှိတယ်… ဆင်ရိုင်းတစ်ကောင်ရဲ့ အင်အားထက်တောင် ပိုသေးတယ်…”
လော့ချန်သည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးသည် ကျားငါးကောင်အင်အား၊ ဆိုလိုသည်မှာ ပေါင်နှစ်သောင်းငါးထောင်နှင့် ညီမျှပြီး ၎င်းသည် ဆင်ရိုင်းတစ်ကောင်၏ အင်အားနှင့် ညီမျှသည်။
လော့ချန်၏ လက်ရှိအင်အားသည် ထိုအင်အားထက် တစ်ဝက်နီးပါး ပိုမိုသန်မာသည်။
ထို့အပြင် သိုင်းဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူခြင်းသည် စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းရည်ကို အဆင့်တက်လှမ်းရာတွင် အထောက်အကူဖြစ်ရုံသာမက ပြည့်လျှံသော စွမ်းအင်များသည် လော့ချန်၏ စွမ်းအားအဆင့်ကိုလည်း လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ပေးသည်။
လော့ချန်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ချီယွမ်ကျွန်းသို့ စတင်ရောက်ရှိစဉ်က သူသည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်လေးရှိ အစောပိုင်းအဆင့်သာရှိခဲ့ပြီး ယခုအခါ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။
“ဒီလိုဆက်သွားမယ်ဆိုရင် ချီယွမ်စမ်းသပ်ပွဲ မပြီးခင်မှာ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်လောက်တယ်…”
“ဘုန်း…”
လော့ချန်သည် အနာဂတ်ကို စိတ်ကူးယဉ်နေစဉ်တွင် ရုတ်တရက် လူရိပ်တစ်ခုသည် အနီးတစ်ဝိုက်သို့ ဆင်းသက်လာပြီး ဖုန်မှုန့်များကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်သန်မာသည့် အဝါရောင်ဝတ်ရုံဝတ် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။
“ဟမ်… မင်းက လော့ချန်လား…”
အဝါရောင်ဝတ်ရုံလူငယ်သည် လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း မျက်ဆန်များ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး သူ့ထံမှ ကြီးကျယ်သော အရှိန်အဟုန်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
လော့ချန်သည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ပင့်လိုက်သည်။
“ဒေါသမထွက်ဘဲ တန်ခိုးပြသနိုင်တယ်… လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိတဲ့ သိုင်းသမားပဲ…”
“မဆိုးဘူး… မင်းမှာ မျက်စိတော်တော်ထက်သေးတယ်…”
အဝါရောင်ဝတ်ရုံလူငယ်သည် တဟီးဟီးရယ်လိုက်ပြီး လက်သီးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါ ဟွမ်ထျေ့ရဲ့ ကံက ဒီလောက်ကောင်းနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး… မင်းနဲ့ ဒီလိုတွေ့ရမယ်လို့… ဒါက မိုးကောင်းကင်က ငါ့ကို ပြင်ပစည်းတပည့်ဖြစ်အောင် ကူညီပေးနေတာပဲ…”
ဟွမ်ထျေ့သည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိ သိုင်းသမားဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် ထိပ်တန်းလေးဆယ်စာရင်းထဲတွင် မပါဝင်နိုင်ပေ။ ချီယွမ်စမ်းသပ်ပွဲတွင် ထိပ်တန်းဆယ်ဦးထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။
သူသည် အနီးတစ်ဝိုက်တွင် နတ်ဆိုးသားရဲများကို အမဲလိုက်နေစဉ် ဆူညံသံကြားလိုက်ရသဖြင့် ရောက်လာခဲ့ရာ လော့ချန်နှင့် တွေ့ဆုံရမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် မိုးကောင်းကင်မှ မုန့်ဖုတ်တစ်လုံး ပြုတ်ကျလာသလို ခံစားရသည်။
လော့ချန်သည် ပြုံးရယ်လိုက်သည်။
သူနှင့်တွေ့ဆုံသူတိုင်း အဘယ်ကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကံကောင်းသည်ဟု ပြောနေကြသနည်း။
“ဒီလိုပြောခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးလူက သေသွားပြီနော်…”