မုဆိုးနှင့်သားကောင်။ အမှတ်နှစ်ထောင်
Vol. 6 Ch. 81
“နောက်ဆုံး ဒီလိုပြောခဲ့တဲ့သူက သေသွားပြီ…”
လော့ချန်က ဟွမ်ထျေ့ကို ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဟားဟား… အဲဒီအသုံးမကျတဲ့ ကောင်တွေက ငါနဲ့ဘယ်လိုလာပြီး နှိုင်းယှဉ်နိုင်မှာလဲ…”
ဟွမ်ထျေ့က ရယ်မောရင်း လော့ချန်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လှမ်းလာသည်။ သူ့အကြည့်များက မာန်ဖီကာ မောက်မာနေသည်။
“မင်းကို ငါသတ်ဖို့ဆိုရင် လက်သီးတစ်ချက်ဆို လုံလောက်တယ်…”
လော့ချန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ… လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိတဲ့ သိုင်းသမားနဲ့ တရားဝင်ရင်ဆိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးမရခဲ့ဖူးသေးဘူး။ မင်းကို အသုံးပြုပြီး ငါ့ရဲ့လက်ရှိစွမ်းအားကို စမ်းသပ်ကြည့်ရအောင်…”
“မင်းလို အသုံးမကျတဲ့ကောင်က ငါနဲ့ရင်ဆိုင်ဖို့ ထိုက်တန်သလား… လက်သီးတစ်ချက်နဲ့တင် မင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်မယ်…”
ဟွမ်ထျေ့မျက်ဝန်းထဲတွင် စွမ်းအင်အလင်းတန်းများ ထင်ဟပ်လျက် ခြေလှမ်းကို ကျယ်ကျယ်လှမ်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို လော့ချန်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သိုင်းပညာကို မသုံးဘဲ လက်သီးတစ်ချက်ကို အပြည့်အင်အားဖြင့် ထိုးထုတ်လိုက်သည်။
လော့ချန်က နောက်မဆုတ်ဘဲ ပေါ့ပါးစွာ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ရင်ဆိုင်ထိုးလိုက်သည်။
“ဘုန်း…”
လက်သီးနှစ်ချက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မိသည့်အခါ မိုးကြိုးပစ်သံလို မြည်ဟည်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုထဲတွင် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော လှိုင်းလုံးများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ဟွမ်ထျေ့က အောင့်သက်သက်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ထိန်းမရသော အားဖြင့် ခုနစ်မီတာကျော်ခန့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစီးကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ညာလက်တစ်ဖက်လုံးက ဘေးသို့ အားမရှိစွာ တွဲကျနေသည်။
“မဖြစ်နိုင်ဘူး… မင်းရဲ့အင်အားက ဘယ်လိုလုပ်ဒီလောက်သန်မာနိုင်မှာလဲ… ဒါက ကျားခုနစ်ကောင်စွမ်းအားထက်တောင် ပိုနေသေးတယ်… မင်းက စွမ်းအင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီကို ရောက်ရှိထားပြီး လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်လေးပဲ ရှိသေးတာလေ…”
ခန္ဓာကိုယ်ကို မတ်မတ်ထိန်းထားရင်း ဟွမ်ထျေ့က မျက်လုံးပြူးကျယ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများ ထင်ဟပ်နေသည်။
သူ၏ စွမ်းအားအဆင့်မှာ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးဖြစ်ပြီး လက်သီးစွမ်းရည်ကို အဓိကလေ့ကျင့်ထားသူဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစွာ လေ့ကျင့်ထားပြီး အင်အားမှာ အဆင့်တူသိုင်းသမားများထက် သာလွန်ကာ ကျားခြောက်ကောင်စွမ်းအားနှင့် နီးစပ်သည်။ သို့သော် လော့ချန်နှင့် ယှဉ်လျှင် ဝေးကွာလွန်းသဖြင့် မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
လော့ချန်က ဝတ်ရုံအနားများ လှုပ်ယမ်းနေရင်း မူလနေရာတွင် မတ်တပ်ရပ်လျက် အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်သုံးလိုက်စမ်း…”
ဟွမ်ထျေ့မျက်ဝန်းများ လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး ခြေလှမ်းတစ်ဝက်ခန့် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ သူက တွေးတောရင်း ပြောလိုက်သည်။
“လော့ချန်… တောင်မလှည့်ရင်လည်း ရေကလှည့်နေမှာပဲ… ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါမင်းကို အထင်သေးမိသွားတယ်… မင်းကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခမပေးတော့ဘူး… ဒီမှာ ငါတော်တို့ လမ်းခွဲလိုက်ကြရအောင်…”
လော့ချန်က မျက်ခုံးတစ်ချက်ပင့်လိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။
“မင်းက သူများကို သတ်ဖို့ကြံပြီး တောင်မလှည့်ရင်လည်း ရေကလှည့်နေမှာပဲဆိုပြီး ထွက်သွားလို့ရမယ်လို့ ထင်နေတာလား… တစ်ဖက်က မင်းကို သတ်ဖို့ကြံပြီးမှ အဲဒီလိုပြောပြီး ထွက်သွားရင် မင်းက လက်ခံမှာလား…”
“မင်းက ငါ့ကို တားမလို့လား…”
ဟွမ်ထျေ့မျက်နှာတစ်ခုလုံး မည်းမှောင်သွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“လော့ချန်… မင်းအင်အားက သန်မာပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်လေးပဲ ရှိသေးတယ်… ငါသာ အသက်ကို စွန့်ပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်ရင် မင်းလည်း သိပ်ပြီး အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး… အခုဆို ချီယွမ်ကျွန်းပေါ်မှာ မင်းကို လိုက်သတ်နေတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ်… နှစ်ဖက်လုံး ဒဏ်ရာရပြီး နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ထိခိုက်သွားရင် ဆုံးရှုံးမှုက မင်းဖက်ကပဲ ဖြစ်လာမှာ…”
“စကားအပိုတွေ မပြောနဲ့… ငါ့လက်သီးသုံးချက်ကို ရင်ဆိုင်ပြီး မသေဘဲ အသက်ရှင်နိုင်ရင် မင်းကို ထွက်သွားခွင့်ပေးမယ်…”
လော့ချန်မျက်ဝန်းများက လျှပ်စီးလက်သလို ထက်ရှလျက် လက်သီးတစ်ချက်ကို အင်အားအပြည့်ဖြင့် ထိုးထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်၏ ပထမပုံစံ မြေသိမ့်တုန်လက်သီးပင် ဖြစ်သည်။
“မိုက်ရိုင်းလိုက်တဲ့ကောင်… ငါက မင်းကို တကယ်ကြောက်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား…”
ဟွမ်ထျေ့က မျက်ခုံးများ ပြောင်းပြန်ပင့်တက်သွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဘယ်ဘက်လက်ကို အားအပြည့်ဖြင့် ဆုပ်လိုက်သည်။
“တောင်မြစ်ဖြတ်နည်း…”
ဤအချိန်တွင် ဟွမ်ထျေ့က သူ၏စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်သုံးလိုက်ပြီး သူလေ့ကျင့်ထားသည့် အပြင်းထန်ဆုံး လက်သီးစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ဆုပ်ထားသောလက်သီးက ဧရာမအိုးကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ အင်အားအပြည့်ဖြင့် ထိုးထွက်လာသည်။
“ဘုန်း…”
လေထုထဲတွင် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး လှိုင်းလုံးများ တလိတ်လိတ် ထွက်ပေါ်လာကာ သစ်ရွက်ကြွေများ လွင့်ပျံသွားသည်။
“ဝေါ့…”
သစ်ရွက်ကြွေများ လွင့်ပျံနေသည့်အလယ်တွင် ဟွမ်ထျေ့၏ခန္ဓာကိုယ်က ဥက္ကာခဲတစ်လုံးလို နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် သွေးတစ်ပွက်ကို အန်ထွက်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်ဝန်းထောင့်များမှပင် သွေးစီးကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိတဲ့ သိုင်းသမားဆိုတာ ဒီလောက်ပဲလား…”
လော့ချန်က သူ၏စွမ်းအားကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။ ကြယ်ကြွေဓားကို မသုံးဘဲပင် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသူများကို လွယ်ကူစွာ အနိုင်ယူနိုင်ပြီဖြစ်သည်။
“လော့ချန်… ကျွန်တော်က မျက်စိမရှိတဲ့သူပါ… ကျွန်တော်က မသေသင့်ဘူး… ကျွန်တော့ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ… ကျွန်တော် မသေချင်ဘူး…”
ဤလက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ဟွမ်ထျေ့၏ ယုံကြည်ချက်နှင့်အတူ ဘယ်ဘက်လက်တစ်ဖက်လုံး ပြိုကွဲသွားပြီး ဒူးထောက်လျက် လော့ချန်ရှေ့တွင် အသနားခံနေသည်။
“ရွှပ်…”
ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက်ဖြတ်သွားပြီး ဟွမ်ထျေ့၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းကာ နောက်ကျောဘက်ရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင် စိုက်ဝင်သွားသည်။
ဟွမ်ထျေ့က ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လေထဲတွင် ဖမ်းဆုပ်နေသလို တစ်ခုခုကို ဖမ်းလိုက်ချင်သည့်ပုံစံဖြစ်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အားမရှိစွာ လက်နှစ်ဖက်ကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး သေဆုံးသွားသည်။
“ဒီလိုဖြစ်မယ်ဆိုတာ သိထားရင် ဘာကြောင့် ဒီလိုလုပ်ခဲ့ရတာလဲ…”
လော့ချန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။
ဟွမ်ထျေ့၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ဝါးမျိုပြီးနောက် လော့ချန်က အထောက်အထားတံဆိပ်ပြားကို အေးဆေးစွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် သူ၏တည်နေရာကို တစ်စုံတစ်ယောက်က သိသွားမည်ကို မကြောက်ရွံ့တော့ပေ။ ထို့ပြင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သိသွားလျှင်ပင် ပိုကောင်းသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။
သူက လူသတ်လိုသူမဟုတ်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို သေစေလိုလျှင် ထိုသူများကို မည်သို့ဆက်ဆံရမည်ကို သူ သိထားသည်။
စစ်မှန်တဲ့နဂါးကျင့်စဉ်ဖြစ်စေ၊ အဆင့်တက်လှမ်းမှုဖြစ်စေ သိုင်းဝိညာဉ်များကို ဝါးမျိုရန် လိုအပ်သည်။
ယခုအခါ လော့ချန်သည် သားကောင်မဟုတ်တော့ဘဲ မုဆိုးဖြစ်လာပြီဖြစ်သည်။
ဟွမ်ထျေ့၏သွေးများဖြင့် အထောက်အထားတံဆိပ်ပြားကို စွန်းထင်းလိုက်သည့်အခါ တံဆိပ်ပြားပေါ်တွင် သုံးရာလေးဆယ့်ငါးမှတ်ဟူသော ဂဏန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။
“ဟေ့… ဒီလောက်များတဲ့ အမှတ်တွေကွ…”
လော့ချန်က အံ့ဩဝမ်းမြောက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ကြယ်နှစ်ပွင့်အလယ်အဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်က သုံးမှတ်မှ လေးမှတ်သာ ရရှိပြီး ဟွမ်ထျေ့က ကြယ်နှစ်ပွင့်နတ်ဆိုးသားရဲများကို ရာကျော်သတ်ဖြတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
လော့ချန်က ဟွမ်ထျေ့၏အိတ်ထဲမှ စွမ်းအင်ဆေးလုံးနှစ်ပုလင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။ ၎င်းဆေးလုံးများမှာ အနည်းဆုံး ရာကျော်ခန့်ရှိပြီး အချို့ဆေးလုံးများပေါ်တွင် သွေးစွန်းထင်းမှုများ ရှိနေသေးသည်။
ထင်ရှားသည်မှာ ဤစွမ်းအင်ဆေးလုံးများကို ဟွမ်ထျေ့က အခြားအလုပ်သင်တပည့်များထံမှ လုယူထားခြင်းဖြစ်သည်။
“ဒီလောက်များတဲ့ အမှတ်တွေရဖို့ လူဘယ်နှစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့သလဲ မသိဘူး…”
ဤစွမ်းအင်ဆေးလုံးများကို ကြည့်ရင်း လော့ချန်က ချီယွမ်စမ်းသပ်မှု၏ ရက်စက်မှုကို ခံစားမိသည်။
သူများထံမှ လုယူခြင်းသည် ကိုယ်တိုင်နတ်ဆိုးသားရဲများကို သတ်ဖြတ်ပြီး အမဲလိုက်အမှတ်များ ရယူခြင်းထက် များစွာလွယ်ကူသည်။
သို့သော် ထိုသို့လုပ်နိုင်ရန် သင်ကိုယ်တိုင်က သန်မာနေရမည်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ဟွမ်ထျေ့ကဲ့သို့ အားလုံးသည် သူတစ်ပါးအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရာသာ ရောက်သွားမည်ဖြစ်သည်။
စွမ်းအင်ဆေးလုံးများအပြင် လော့ချန်က လက်သီးစွမ်းရည်ကျမ်းတစ်အုပ်ကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။
ကျမ်းစာအုပ်က အနည်းငယ်ပျက်စီးနေပြီး မျက်နှာဖုံးပေါ်တွင် ‘အိုး’ ဟူသော စာလုံးတစ်လုံးကိုသာ မထင်မရှား ဖတ်နိုင်သည်။
“ဒါက ဘယ်အဆင့်ကျမ်းလဲ မသိဘူး…”
လော့ချန်က မကြာသေးမီက ဟွမ်ထျေ့၏ လက်သီးတစ်ချက်ကို ပြန်မြင်ယောင်လိုက်သည်။ ၎င်းလက်သီးတစ်ချက်သည် အင်အားအလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် သေချာလေ့လာရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်သည် ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်သာရှိပြီး ပြည့်စုံမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည့်တိုင် ယခုအခါ လော့ချန်အတွက် အကျိုးသက်ရောက်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်။ ကျမ်းစာအုပ်ကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် လော့ချန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။
သူက ယခင်က တိုက်ပွဲသံများကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအချိန်ထိ တစ်ယောက်မှ မရောက်လာခဲ့ပေ။
“အားလုံးက ကျွန်းရဲ့ဗဟိုဧရိယာဆီ သွားကြပြီထင်တယ်…”
ယခုဆိုလျှင် နေ့လယ်ပိုင်းကျော်လွန်နေပြီဖြစ်ပြီး ချီယွမ်စမ်းသပ်မှု စတင်ပြီးနောက် နာရီပိုင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
လော့ချန်က လူအများစုသည် ကျွန်း၏အတွင်းပိုင်းသို့ ချီတက်သွားပြီဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
ကျွန်း၏အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိသော ဧရာမတောင်ထွတ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း လော့ချန်၏မျက်ဝန်းများက နက်ရှိုင်းစွာ ထင်ဟပ်နေသည်။
“လင်ကျင်ထိုင်ဆိုတဲ့ကောင်က ဘယ်မှာရှိနေလဲ မသိဘူး… ဟယ်အကြီးအကဲက ငါ့အသက်ကို ယူချင်တယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ယုံကြည်အားထားရတဲ့ တပည့်ကို အရင်သတ်ပစ်မယ်… သွေးနဲ့ သွေးကြွေးဆပ်မယ်…”
လော့ချန်၏အသံထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်လျှံနေသည်။
သူသည် ရန်ငြိုးရှိလျှင် လက်စားချေတတ်သူဖြစ်သည်။ ဟယ်အကြီးအကဲက သူ့ကို သေစေလိုသည့်အခါ သူကလည်း ယခုမှစ၍ ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုတော့ပေ။
ခန္ဓာကိုယ်တစ်ချက်လှုပ်လိုက်ပြီး လော့ချန်သည် တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ရှေးဟောင်းတောအုပ်ထဲတွင် လော့ချန်၏ခန္ဓာကိုယ်သည် သားရဲတစ်ကောင်လို လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားလျက် ကျွန်း၏ဗဟိုဧရိယာရှိ ဧရာမတောင်ထွတ်ကြီးဆီ ချီတက်သွားသည်။ မှတ်တမ်းများ အဆိုအရ ကျွန်း၏ဗဟိုဧရိယာနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ အရေအတွက်မှာ ပိုမိုထူထပ်လာပြီး ၎င်းတို့၏အဆင့်များလည်း ပိုမိုမြင့်မားလာသည်။
လင်ကျင်ထိုင်သည် ဆယ်ဦးသော ထိပ်တန်းတပည့်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပထမနေရာကို ရယူလိုသူဖြစ်သဖြင့် ဗဟိုဧရိယာသို့ အမဲလိုက်ရန် သေချာပေါက် ရောက်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လော့ချန်သည် အနားမယူဘဲ နတ်ဆိုးသားရဲများကို တွေ့သမျှ သတ်ဖြတ်ပြီး ၎င်းတို့၏ သားရဲဝိညာဉ်များကို ဝါးမျိုလိုက်သည်။ လမ်းခရီးတွင် အလုပ်သင်တပည့်များစွာကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤသူများထဲမှ အနည်းငယ်သာ လော့ချန်ကို မြင်လျှင် မှင်သက်မိနေကြပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အေးအေးဆေးဆေး လမ်းခွဲသွားကြသည်။ သို့သော် လူအများစုက လော့ချန်ကို မြင်လျှင် ဟွမ်ထျေ့ကဲ့သို့ပင် သူ့ကို သားကောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် ဝင်ရောက်ခွင့်ရရန် သူ၏အသက်ကို ယူလိုကြသည်။ ဤမျက်စိမရှိသူများအတွက် လော့ချန်က တုန့်ဆိုင်းမနေဘဲ ၎င်းတို့အားလုံးကို သူ၏ဓားအောက်တွင် ဝိညာဉ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။
လော့ချန်သည် ဗဟိုဧရိယာ၏ အစွန်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ သူ၏ဓားအောက်တွင် သေဆုံးသွားသော အလုပ်သင်တပည့်များမှာ လေးဆယ်ကျော်အထိ ရှိလာပြီဖြစ်သည်။
ဤသူများက သူ့အတွက် ပံ့ပိုးပေးခဲ့သော အမဲလိုက်အမှတ်များသည် အမှတ်တစ်ထောင်နီးပါးအထိ ရှိလာသည်။
လော့ချန်က သူ၏ စုစုပေါင်းအမဲလိုက်အမှတ်များသည် နှစ်ထောင်မှတ်ခန့် ရှိလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။