စာရင်းရှင်းခြင်း။ နဂါး၏ပြောင်းပြန်အကြေး။

လင်ကျင်ထိုင်က အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်နေသည်။

လူများစွာဖြင့် လော့ချန်ကို ဝိုင်းရံသတ်ဖြတ်ခဲ့ရာ ၎င်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာ အပိုင်းအစများ ပြတ်ပြတ်သားသားဖြစ်ကာ နတ်ဆိုးသားရဲ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် သင်္ဂြိုဟ်ခံလိုက်ရပြီဟု သူက ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် လော့ချန်က ဤနေရာ၌ မထိခိုက်မနာကျင်ဘဲ ပေါ်ထွက်လာနိုင်ခဲ့သည်။

လူအုပ်ထဲတွင် ကူးလင်ဖုန်နှင့် ယွမ်ချီလန်တို့က တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ပြီး လော့ချန်ကို အနည်းငယ် တွေးတောဆင်ခြင်သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိပ်တန်းဆယ်ဦးစာရင်းဝင်သူများက အနည်းငယ်သက်သာသော်လည်း လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသူများကမူ လော့ချန်ကို ကြည့်သည့်အကြည့်များက အလွန်တရာ စိတ်အားထက်သန်နေပြီး လှုပ်ရှားချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သူတို့၏အဆင့်က ထိပ်ဆုံးဆယ်ဦးထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သေချာသည်။ သို့သော် လော့ချန်၏ဦးခေါင်းကို ယူလိုက်နိုင်လျှင် အပြင်စည်းသို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လော့ချန်က သူတို့၏အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရွှေကျောက်စင်ပေါ်ရှိ လင်ကျင်ထိုင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်ပြတ်ပြတ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ငါအသက်ရှင်နေတာ မင်းကို အတော်လေး စိတ်ပျက်စေတယ်နဲ့တူတယ်… ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ဆန္ဒက ဘယ်လိုမှ မပြည့်ဝနိုင်ဘူးဆိုတာ နည်းနည်းတော့ စိတ်မကောင်းပါဘူး…”

အကယ်၍ ဤအကြံအစည်အားလုံးက ဟယ်အကြီးအကဲ၏ ကြံစည်မှုဖြစ်ခဲ့လျှင် သူ၏ရင်းနှီးသော တပည့်ဖြစ်သူ လင်ကျင်ထိုင်အနေဖြင့် ထိုကိစ္စကို မသိဘဲ နေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လင်ကျင်ထိုင်က မျက်ခုံးအနည်းငယ်ပင့်လိုက်ပြီး ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဆန္ဒပြည့်ဝမလားဆိုတာ ပါးစပ်နဲ့ပြောရုံနဲ့ မပြီးဘူး… မင်းပါးစပ်က ဒီလောက်မာနေတာ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ပေးခဲ့တဲ့သင်ခန်းစာက မလုံလောက်သေးလို့ထင်တယ်…”

လော့ချန်၏အကြည့်များက အေးစက်သွားပြီး သူ၏အသံက ရွှေကျောက်များနှယ် မာကျောလှသည်။

“ငါလည်း မင်းနဲ့ ဒီအကြွေးစာရင်းကို သေသေချာချာ ရှင်းချင်နေတာပဲ…”

သူတို့နှစ်ဦးက ဓားများ ဆွဲထုတ်လိုက်သလို ရန်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်စွာ တင်းမာလာပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

ထိုအခါတွင် ဘေးမှ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကြီးမားသော လူငယ်လှံသမားတစ်ဦးက ထွက်လာပြီး တိုးဖွဖွအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“လင်ကျင်ထိုင်… မင်းတို့ရဲ့ ရန်ငြိုးအကြောင်းကို ငါမသိဘူး… ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာ စွမ်းအင်ဝိညာဉ်သီးကို ဘယ်လိုယူမလဲဆိုတာကသာ အရေးကြီးတယ်… ငါတို့မှာ အချိန်သိပ်မရှိတော့ဘူး… အဲ့ဒီ အိုမင်းနေတဲ့မြွေကြီးရဲ့အာရုံကို ဆွဲဆောင်မိသွားရင် အရင်က ကြိုးစားထားသမျှ အကုန်အလကားဖြစ်သွားမှာ…”

ထိုလူငယ်လှံသည်က ထိပ်တန်းဆယ်ဦး ရွေးချယ်ခံရသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် ကျောက်ချန်ရှန် ဖြစ်သည်။

“ကျောက်ချန်ရှန်ပြောတာ မမှားဘူး… ပုဂ္ဂိုလ်ရေးရန်ငြိုးတွေကို အရင်ဘေးဖယ်ထားလိုက်… စွမ်းအင်ဝိညာဉ်သီးက ငါတို့ရဲ့ အနာဂတ်အလားအလာနဲ့ ဆက်စပ်နေတာ…”

ရောင်စုံဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာက မက်မွန်ပန်းကဲ့သို့ လှပလှသော ထိပ်တန်းဆယ်ဦးစာရင်း ရွေးချယ်ခံရသူတစ်ဦးဖြစ်သည့် ကျိုးရို့လည်း ပါးစပ်ဖွင့်၍ ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကိုကြားလျှင် လင်ကျင်ထိုင်၏အကြည့်များက တဖျပ်ဖျပ်လက်လာပြီး လော့ချန်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟိတ်ကောင်… မင်းကို နည်းနည်းလောက် ထပ်ပြီးအသက်ရှည်ခွင့်ပေးလိုက်မယ်… ထွက်ပြေးဖို့တော့ မကြံစည်နဲ့… မင်းက ကောင်းကင်မြေပြင်ရဲ့ အစွန်အဖျားထိ ပြေးသွားရင်တောင် သေရာလမ်းပဲ ရှိတယ်… ငါ့ရှေ့မှာ မင်းထွက်ပြေးလို့ မရနိုင်ဘူး…”

“စိတ်ချပါ… မင်းလိုအဆင့်နဲ့ဆို ငါ့ကို ထွက်ပြေးဖို့လုပ်ရလောက်တဲ့ အရည်အချင်း မရှိသေးဘူး…”

လော့ချန်၏အသံက တည်ငြိမ်လျက်ရှိပြီး ချက်ချင်း လက်မပါခဲ့ပေ။ သူလည်း စွမ်းအင်ဝိညာဉ်သီးကို မည်သို့ ရယူရမည်ကို ကြည့်ရှုလိုသည်။

ဤနတ်ဆိုးမြွေက ရိုးရှင်းသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ ၎င်း၏အသက်ရှူသံမှတဆင့် အကဲဖြတ်ကြည့်လျှင် ၎င်းက ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်မြင့်နတ်ဆိုးသားရဲဖြစ်ပြီး လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိ သိုင်းသမားနှင့် ညီမျှသည်။

လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသိုင်းသမားက အသက်စွမ်းအင်ပြည့်လျှံလျက် စွမ်းအင်မီးလျှံများနှင့်တူပြီး ၎င်း၏တစ်ကွက်တစ်လှမ်းတိုင်း စိတ်ဝိညာဉ်ဖိအားများပါဝင်ကာ ဆင်ကြီးသုံးကောင်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ လော့ချန်ပင်လျှင် ဤအရာကို မလျှော့တွက်ရဲပေ။

ထို့အပြင် နတ်ဆိုးသားရဲများက ခန္ဓာကိုယ်သန်မာမှုပိုမိုရှိပြီး အဆင့်တူသိုင်းသမားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၎င်းတို့၏တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက အနည်းငယ်ပို၍ သာလွန်သည်။ စွမ်းအင်ဝိညာဉ်သီးကို ရယူလိုခြင်းသည် လွယ်ကူသောကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

သစ်ပင်ကြီးဝန်းကျင်ရှိ သွေးစွန်းနံ့သင်းနေသော အလောင်းများကိုကြည့်လျှင် ယခင်က တစ်စုံတစ်ဦးသည် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ရလဒ်မှာ သိပ်ကို ဆိုးရွားလှသည်။

လင်ကျင်ထိုင်က ဤသတင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့ခြင်းသည် ဤအချက်ကို နားလည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

လော့ချန်၏စကားကိုကြားလျှင် လင်ကျင်ထိုင်၏မျက်နှာက အနည်းငယ် မည်းမှိုင်းသွားပြီး အသက်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်ကာ ရင်ထဲမှ ဒေါသမီးလျှံကို မနည်းထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဒီအနက်ရောင်မြွေကြီးက ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်မြင့်နတ်ဆိုးသားရဲဖြစ်လို့ အင်အားသုံးတိုက်ခိုက်လို့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး… ကျွမ်းကျင်စွာရယူဖို့ပဲ တတ်နိုင်မယ်… ငါတို့အနေနဲ့ တိုက်ပွဲအဖွဲ့ဖွဲ့ပြီး တစ်ဖွဲ့က သူ့ရဲ့အာရုံကို ဆွဲဆောင်မယ်… ကျန်တဲ့သူတွေက အခွင့်အရေးကို အမိအရဖမ်းပြီး စွမ်းအင်ဝိညာဉ်သီးကို လှမ်းယူမယ်… ရသွားတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်ခွာမယ်…”

ကျောက်ချန်ရှန်က ပြောလိုက်သည်။

“ဒီအချက်ကို အားလုံးနားလည်ပြီးသားပဲ… ဒါပေမဲ့ အကျိုးအမြတ်ကို ဘယ်လိုခွဲဝေမလဲ… သစ်ပင်ပေါ်မှာ စွမ်းအင်ဝိညာဉ်သီးဆယ်လုံးလောက်ပဲရှိတယ်…”

အခြားသူများအားလုံးက လင်ကျင်ထိုင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လူအများရှေ့တွင် လင်ကျင်ထိုင်သည်လည်း ကိုယ်ကျိုးရှာမှုကို မပြရဲပေ။ သူက ပြောလိုက်သည်။

“စွမ်းအင်ဝိညာဉ်သီးရဲ့ ပထမတစ်လုံးကသာ အကောင်းဆုံးအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိတယ်… ထိပ်တန်းဆယ်ဦးစာရင်းဝင် ရွေးချယ်ခံရသူတွေက တစ်ဦးကို တစ်လုံးစီ ယူမယ်… စွမ်းအင်ဝိညာဉ်သီးရတဲ့သူတွေက ပိုက်ဆံစုပြီး တခြားပါဝင်သူတွေကို တစ်ဦးကို စွမ်းအင်ဆေးလုံးငါးဆယ်စီ ပေးမယ်…”

“စွမ်းအင်ဆေးလုံးက စွမ်းအင်ဝိညာဉ်သီးနဲ့ ဘယ်လိုယှဉ်နိုင်မှာလဲ…”

လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသိုင်းသမားတစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်သည်။

လင်ကျင်ထိုင်က ထိုသူအား အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး 'ဟမ်းခနဲ' အော်လိုက်သည်။

“ကိုယ့်အဆင့်အတန်းကိုယ်သိရင်… ဘယ်လိုစကားပြောရမယ်ဆိုတာ သိထားရမယ်… မတရားဘူးလို့ ထင်တယ်ဆိုရင် ထွက်လာပြီးပြောလှည့်…”

ထိုစကားပြောသူက လည်ပင်းကျုံ့သွားပြီး ထပ်မံပါးစပ်ဖွင့်ရန် မရဲတော့ပေ။

လင်ကျင်ထိုင်က ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

“ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးဆိုရင် ဒီအတိုင်းပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်မယ်… ဘယ်သူက ကတိဖျက်ဖို့ ရဲရဲလုပ်ရင် အားလုံးနဲ့အတူ ဝိုင်းပြီးတိုက်ခိုက်မယ်… သူ့ကို သင်္ဂြိုဟ်ရာနေရာမရှိအောင် လုပ်ပစ်မယ်…”

“ဘယ်သူမှလည်း မရဲဘူးလေ…”

ကျောက်ချန်ရှန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ဗိုလ်စွဲသူဆယ်ဦးထဲမှ ရွေးချယ်ခံရသူများပင်လျှင် ဤမျှလူများစွာ၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ပေ။

မကြာမီတွင် လူအုပ်တစ်စုက စီစဉ်ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးစီးသွားသည်။

ဤနေရာ၌ရှိသော ထိပ်တန်းဆယ်ဦးစာရင်းဝင် ရွေးချယ်ခံရသူ ရှစ်ဦးအပြင် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသိုင်းသမား ဆယ်ဦးကျော်က လင်ကျင်ထိုင်တို့၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် ပါဝင်လာကြရသည်။ ဤသူများက အနက်ရောင်မြွေ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ရန် တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

“ဟမ်… အကြီးမားဆုံးအကျိုးကျေးဇူးက သူတို့အတွက်ပဲ… အန္တရာယ်အများဆုံးနေရာကိုတော့ ငါတို့ကို လွှဲပေးလိုက်တယ်…”

“ဘာတတ်နိုင်မလဲ… လူမှာ အိမ်မိုးအောက်ရောက်နေရင် ခေါင်းငုံ့ထားရမှာပဲ… ဒါပေမဲ့ အနက်ရောင်မြွေရဲ့အာရုံကို ဆွဲဆောင်ရရုံဆိုတော့ သိပ်အန္တရာယ်မများလောက်ဘူး…”

“သည်းခံထားလိုက်ပါတော့… သူတို့အပြင်စည်းကို ရောက်သွားရင် အလုပ်သင်တပည့်တွေထဲမှာ ငါတို့က ကောင်းကင်ဘုံဖြစ်လာမယ်… အဲ့ဒီအခါကျရင် ဒီလိုမျိုး မာနတက်ခွင့်ရှိမယ်…”

ဤအတင်းအကျပ်ပါဝင်ရသူ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသိုင်းသမားများက စိတ်ထဲတွင် အလွန်မကျေနပ်ကြသော်လည်း လက်ခံရုံမှတစ်ပါး အခြားနည်းလမ်း မရှိပေ။

လော့ချန်က လူတို့၏မကျေနပ်သံများကို ကြားလျှင် စိတ်ထဲတွင် ခံစားမိသည်။ ထို့ကြောင့် အင်အားကသာ အဓိကဖြစ်ပြီး နေရာတိုင်းတွင် ဤသို့ပင် ဖြစ်၏။ အင်အားမရှိလျှင် အမြဲတမ်း လူထက်နိမ့်ကျရမည်သာ ဖြစ်သည်။

လော့ချန်က အနည်းငယ်ဝေးကွာသော သစ်ပင်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

“သူတို့က အနက်ရောင်မြွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ လူအုပ်စုဖွဲ့ထားတာ… ငါဆိုရင်တော့ ဒီရေထဲမှာ ငါးဖမ်းလို့ရမယ်…”

လော့ချန်က စွမ်းအင်ဝိညာဉ်သီးကို မည်သို့ ရယူရမည်ကို တွေးတောနေစဉ် လင်ကျင်ထိုင်က ရုတ်တရက် သူ့အား ကြည့်လိုက်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“မင်းလည်း ဒီကိုလာခဲ့… မင်းက ရှေ့ဆုံးကနေ ဦးဆောင်ရမယ်…”

ထိုစကားကိုကြားလျှင် ထိုနေရာ၌ရှိသော အခြားသူများက စိတ်ထဲတွင် သနားစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသလို အနည်းငယ် ဝမ်းသာအားရမှုကို ခံစားလိုက်ကြသည်။

ရှေ့ဆုံးကနေ ဦးဆောင်ရသူက အနက်ရောင်မြွေ၏ ပထမဆုံး ပစ်မှတ်ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာပြီး ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း သေမည်မလွဲပေ။ ဤသည်မှာ လော့ချန်အား သေရန်ပို့လိုက်ခြင်းနှင့် မခြားပေ။

လော့ချန်က အကြည့်တစ်ချက်သာ ပြလိုက်ပြီး မထီမဲ့မြင်ဟန်နှင့် နားမထောင်သလို ပြုမူလိုက်သည်။

“အင်း…”

လင်ကျင်ထိုင်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး လော့ချန်က တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် သူ၏သည်းခံနိုင်စွမ်းကို စိန်ခေါ်လာသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သည်းခံနိုင်စွမ်းကုန်လွန်သွားကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီကောင်စုတ်လေး… မင်းနားမထောင်ဘူးလား… လာခဲ့ပြီး ရှေ့ဆုံးမှာရပ်ဖို့ ပြောနေတယ်လေ… မဟုတ်ရင် အခုချက်ချင်း မင်းကို သေတာထက်ဆိုးတဲ့ အခြေအနေကို ခံစားရအောင် လုပ်ပစ်မယ်…”

“မင်းဘာပြောလိုက်တယ်…”

လော့ချန်၏အသံက သိမ်မွေ့စွာ နိမ့်ကျသွားပြီး လင်ကျင်ထိုင်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အကြည့်များက ကြယ်ကြွေတစ်လုံးနှယ် မီးလျှံပေါက်ကွဲလျက် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် အနီးနားရှိသူများကို မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

လော့ချန်က ငယ်စဉ်က ချီရှန်မြို့တွင် တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့ကို ‘ကောင်စုတ်လေး’ ဟု ခေါ်လိုက်သဖြင့် လက်သီးဖြင့် တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ရိုက်နှက်ကာ ထိုသူအား သေမတတ်ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ခဲ့ဖူးသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏ရှေ့တွင် ဤစကားလုံးနှစ်လုံးကို ထပ်မံပြောဆိုရဲသူ မရှိတော့ပေ။

နဂါးတွင် ပြောင်းပြန်အကြေးရှိပြီး ၎င်းကို ထိမိလျှင် သေမည်သာ ဖြစ်သည်။

ဤစကားလုံးနှစ်လုံးက လော့ချန်၏ ပြောင်းပြန်အကြေး ဖြစ်သည်။

လင်ကျင်ထိုင်က လော့ချန်၏အကြည့်ကြောင့် တခဏတာ ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်စွာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဟိတ်… အခုဆို ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းတစ်ခုလုံးမှာ မင်းက ကျိမိသားစုစွန့်ပစ်လိုက်တဲ့ ကောင်စုတ်လေးဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ… မင်း…”

လင်ကျင်ထိုင်က စကားမဆုံးမီ သူ၏အရိပ်က ဓားဆွဲထုတ်ကာ ရောက်ရှိလာပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းကိုယ်တိုင် သေချင်နေတာဆိုရင် ငါက မင်းဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်… ရွှေရောင်မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း…”

ထို့နောက် ရှည်လျားသောဓားက အိမ်မှထွက်လာပြီး လင်ကျင်ထိုင်က လော့ချန်အား တောက်ပသော အေးစက်စွမ်းအင်ဖြင့် ဓားတစ်ချက် ဖြတ်လိုက်သည်။

“ချင်း…”

ဓားနှစ်ချောင်း ထိခတ်လိုက်သည့်အခါ လင်ကျင်ထိုင်၏မျက်နှာက ပြောင်းလဲသွားပြီး မယှဉ်နိုင်သော အင်အားကြီးမားသည့် စွမ်းအင်တစ်ခုက သူ၏လက်ထဲရှိဓားကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ…”

လင်ကျင်ထိုင်က ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သွားပြီး တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်မီ သူ၏ညာလက်မောင်းတွင် အေးစက်မှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရပြီး လက်တစ်ဖက် လွင့်ထွက်သွားသည်ကို မျက်လုံးပြူးကြီးဖြင့် ကြည့်နေရင်း ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“အား… ငါ့လက်… ငါ့လက်…”

လင်ကျင်ထိုင်၏ စိတ်နာကျင်ဖွယ် အော်ဟစ်သံက ထင်းရှူးတောထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သံဖြစ်ပေါ်လျက် ရှိသည်။