ယင်ယန်တာအိုကို သန့်စင်ခြင်း
Vol. 52 Ch. 767
ချင်ဖုန်းသည် သူ၏လက်ချောင်းထိပ်မှ ဒဏ်ရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။
မြစိမ်းရောင် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး သူ၏လက်ချောင်းထိပ်မှ ဒဏ်ရာသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကင်းသွားသည်။
သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ ကြယ်တာရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်ကို တည်ဆောက်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မေးမြန်းရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ထိုအချိန်မှာပင် အနက်ရောင် ခေါင်းတလားတစ်ခုက သူ့ဘေးမှ ပျံသန်းကျော်တက်သွားပြီး လေပြင်းတစ်ချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
ထိုသည်ကား အဘိုးကြီးသချိုင်းစောင့်၏ အနက်ရောင်ခေါင်းတလားပင်။
ချင်ဖုန်းသည် တိုက်ပွဲကွင်းပြင်သို့ အမြန်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အဘိုးကြီးသချိုင်းစောင့်၏ အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်ခြင်းမရှိလှပေ၊ သူ၏ ခြေလက်များသည် ပုံပျက်ပန်းပျက် လိမ်ချိုးခံထားရသည်။
သူသည် ထိတ်လန့်သွားသလို နားလည်းမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့် အဘိုးကြီးသချိုင်းစောင့်သည် သူ၏ အထွတ်အထိပ် ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲပြီး တိုက်ပွဲမဝင်ရသနည်း။ သူ၏ ယိုယွင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်ရန်အတွက် လုံးဝပျက်စီးသွားရန် လိုအပ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါသလော။
အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် သူ၏အစွမ်းအကုန်သုံးတိုင်း မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးရန် လိုအပ်နေမည် မဟုတ်လော။
ထိုအချိန်တွင် ဧရာမမျက်လုံးကြီးက တိုးညင်းစွာ ဆိုသည်။
"မင်းရဲ့ အရင်အခြေအနေက စိတ်ရှိတိုင်း သုံးလို့မရဘဲ ကန့်သတ်ချက်တွေ အများကြီး ရှိနေပုံပဲ"
ချင်ဖုန်းသည် အဘိုးကြီးဂူစောင့်ထံသို့ အကြည့်ပို့လိုက်ရာ သူက ငြင်းဆိုခြင်းလည်းမရှိ၊ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှလည်း မပြုလုပ်သောကြောင့် သဘောတူညီကြောင်း ပြသနေသည်။
"စွမ်းရည်က စွမ်းအားပြန်လည်ဖြည့်တင်းချိန်ထဲ ဝင်သွားတာ ဖြစ်နိုင်မလား။ အခု ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။ အဘိုးကြီးသချိုင်းစောင့်ရဲ့ ယင်ယန်နိယာမတွေက ဒီထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေကို သတ်ဖို့ အရေးကြီးတယ်"
သူသည် အခြားတိုက်ပွဲကွင်းပြင်များကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ နဂါးဘိုးဘေးနှင့် ကောင်းကင်သတ် အသူရာတို့သည် အေးအေးဆေးဆေး တိုက်ခိုက်နေကြပြီး သူတို့၏ လက်များသည် မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာတို့၏ သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် အချို့သော ထူးခြားသည့် တာအိုများက ထိုနှစ်ဦးကို ထိန်းချုပ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး အချိန်တိုအတွင်း အပြည့်အဝ ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။
စုထျန်းယွဲ့၏ ပုံရိပ်ယောင်နိယာမများအောက်တွင် တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ပိတ်မိနေသော နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများကို ထိန်းချုပ်ရန် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေကြသော်လည်း သူတို့၏ ထိရောက်မှုမှာ အကန့်အသတ်ရှိနေသည်။
သူ၏ မိန်းမနှစ်ယောက်မှလွဲ၍ အခြားသူအနည်းငယ်သာ ရန်သူများကို သိသာသော ပျက်စီးမှုများ ဖြစ်စေနိုင်သည်။
မီးလျှံသခင်၏ တိုက်ပွဲမှာတော့...
သူတို့၏ တိုက်ပွဲသည် မီးလျှံပင်လယ်မှ ကောင်းကင်သို့၊ ထိုမှတစ်ဆင့် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအထိ ပြင်းထန်နေသည်။ တိုက်ပွဲကြာလာသည်နှင့်အမျှ မီးလျှံသခင်သည် တဖြည်းဖြည်း အရေးနိမ့်လာပုံရသည်။
နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများကပင် ရိုသေလေးစားရသော်လည်း မီးလျှံသခင်၏ ခွန်အားသည် နက်ရှိုင်းသည်မှာ သဘာဝကျသည်။ သို့သော် ချင်ဖုန်းက ပြဿနာတစ်ခုကို သတိပြုမိသည်။ မီးလျှံသခင်သည် တိုက်ပွဲတစ်လျှောက်လုံး ကောင်းကင်ဘုံမီးလျှံနိယာမများကိုသာ အသုံးပြုနေသည်။
'ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေလို သူတွေတောင် တာအိုတစ်မျိုးထက်ပိုပြီး ကိုင်စွဲနိုင်သေးတာပဲ။ မီးလျှံသခင်လို တန်ခိုးကြီးပုဂ္ဂိုလ်မှာ တခြားစွမ်းရည်တွေ ရှိရမှာပေါ့'
'မသုံးရတဲ့အကြောင်းရင်းက ပြိုင်ဘက်ရဲ့ တာအိုခိုးယူနိုင်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့စွမ်းရည်ကို ကြောက်ရွံ့လို့ ဖြစ်ဖို့များတယ်' ချင်ဖုန်းက တွေးတောနေသည်။
ဘုန်း!
အရိုးစုလက်မောင်းတစ်ခုက ဗလာနတ္ထိထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးလျှံသခင်ကို ရိုက်ချလိုက်ရာ သူသည် မီးလျှံပင်လယ်ထဲသို့ ထိုးကျသွားတော့သည်။
ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးနှစ်ဘက်စွမ်းရည်ဖြင့်ပင် အရိုးစုလက်မောင်းသည် မည်သို့ပေါ်လာသည်ကို မြင်နိုင်ရန် အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားတစ်ဖက်တွင် ဧရာမမျက်လုံးကြီးသည်လည်း အဘိုးကြီးသင်္ချိုင်းစောင့်၏ ယင်ယန်နိယာမများကို သတိထားနေသည်။ သူ၏ခြေလက်များကို လိမ်ချိုးပြီးနောက် မျက်လုံးကြီးသည် အဘိုးကြီးသင်္ချိုင်းစောင့်ကို သူ၏အနက်ရောင်ခေါင်းတလားနှင့် ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး သေသေကြေကြေ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။
သူသည် ဧရာမလက်ကြီးကို အဝေးမှ လှမ်းပြောသည်။
"သေချာအောင်လို့ သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အနက်ရောင်ခေါင်းတလားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝါးမျိုကြစို့၊ ဒါမှ သူပြန်လည်မွေးဖွားလာနိုင်ခြေကို တားဆီးနိုင်မယ်"
"သဘောတူတယ်"
ဧရာမလက်ကြီးက ပြန်ဖြေကြားပြီး မီးတောင်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသော အနက်ရောင်ခေါင်းတလားကို သူ့ထံသို့ ဆွဲယူရန် အားပြင်းသော စုပ်ယူအားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
မျက်လုံးနှင့် လက်နှစ်ခုလုံးတွင် ချွန်ထက်သောသွားများဖြင့် ပြည့်နေသည့် ဟက်တက်ကွဲ ပါးစပ်ကြီးများ ပေါက်ထွက်လာသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ဘုံ ကြယ်တာရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်ပေါ်မှ ကြယ်သည် ရုတ်တရက် လင်းထိန်လာပြီး ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အားကောင်းသော ဖိအားသည် တောင်ပြိုရေလျှံကဲ့သို့ အားပြင်းလှပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တိုက်ခတ်သွားသည်။
လူတိုင်း၏ အာရုံသည် ထိုလွှမ်းမိုးနိုင်သော တည်ရှိမှုထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ချင်ဖုန်းသည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အစီအရင်ထဲမှ ထွက်လာသော နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်ကို မြင်ပြီး ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် မင်းနေပြည်တော်မှ ထွက်ခွာနိုင်ခြင်း မရှိဟု ဆိုသည် မဟုတ်လော။
နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်သည် တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရထားသော အဘိုးကြီးသင်္ချိုင်းစောင့်ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ မှတ်ချက်ချသည်။
"မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ဒီလောက်တောင် ယိုယွင်းသွားပြီလား"
ခြောက်ကပ်သော ရယ်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဘိုးကြီးဂူစောင့်က ပြန်ဖြေသည်။
"ငါ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်နဲ့ အဆက်ပြတ်နေတာကြာပြီလေ။ နည်းနည်းတော့ လက်မသွက်တော့ဘူး"
"ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲ" နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက် ယွီက မေးသည်။
"အသက်ဆယ်ရှိုက်စာဆို လုံလောက်တယ်"
ဧရာမမျက်လုံးကြီး၏ သူငယ်အိမ်သည် ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့်သွားသည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ဆံပင်ဖြူနှင့် မုတ်ဆိတ်မည်းနှင့် လူကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းပကားကို ခံစားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ၏ တွက်ချက်မှုများထဲတွင် ထိုသို့သော တန်ခိုးကြီးသည့် အင်အားစုမျိုး ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိသင့်ပေ။
"ကောင်းကင်ဘုံအလိုတော်သခင်"
သူသည် သဘောပေါက်သွားပြီး ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"တိုက်ခိုက်"
ထိုစကားကိုကြားသော် ဧရာမလက်ကြီးသည် သူ၏ ကြီးမားလှသော ပါးစပ်ကြီးကို ဖွင့်ကာ အနက်ရောင်ခေါင်းတလားကို တစ်ခုလုံး ဝါးမျိုရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။
ကောင်းကင်မျက်လုံးသည်လည်း တွေဝေမနေဘဲ အဘိုးကြီးသင်္ချိုင်းစောင့်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝါးမျိုရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။
သို့သော် သူတို့ တိုက်ခိုက်ရန် လှုပ်ရှားလိုက်စဉ်မှာပင် ကောင်းကင်မျက်လုံးနှင့် ဧရာမလက်ကြီး နှစ်ခုလုံးသည် အားပြင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် ရုတ်တရက် လွင့်စင်သွားသည်။ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းသည် မီးလျှံပင်လယ်ကို ချက်ချင်းနီးပါး ငြိမ်းသတ်ပစ်လိုက်သည်။
ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများသည် မယုံနိုင်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်၏ ခွန်အားသည် သူ၏မျှော်လင့်ချက်များကို တစ်ဖန် ကျော်လွန်သွားပြန်ပြီ။
နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများအားလုံးသည် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး ဆံပင်ဖြူ၊ မုတ်ဆိတ်မည်းနှင့် လူကြီးကို ကြည့်ရင်း သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖုံးကွယ်နိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။
ကောင်းကင်သတ် အသူရာသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"အဘိုးကြီး၊ မင်းနေပြည်တော်တိုက်ပွဲတုန်းက မင်းလက်ရည်ဝှက်ထားခဲ့တာလား"
"ငါတို့က မဟာမိတ်တွေပဲ၊ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်ကြတာပေါ့"
နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်က အေးဆေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။
အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ သူသာ အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက မင်းနေပြည်တော်သည် မည်သို့ မပျက်မစီး ကျန်နေနိုင်မည်နည်း။
နဂါးဘိုးဘေး၏ ပါးစပ်ကြီးသည် တစ်ဖန်ပြန်ပေါ်လာသည်။
"ဒီလောက်များပြားတဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအင်တွေ... ငါသာ မင်းကို ဝါးမျိုနိုင်ခဲ့ရင်..."
စကားသည် ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်သွားသည်။
နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်၏ အကြည့်သည် နဂါးဘိုးဘေးထံသို့ လှည့်သွားရာ ထိုပါးစပ်ကြီးသည် ကြောက်လန့်တကြား တစ်ဖန်ပြန်ပုန်းသွားသည်။ ထိုသေမင်းနှင့် ပြဿနာရှာ၍ မဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။
"ငါ့အကူအညီ လိုသေးလား" နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်က အေးဆေးစွာ မေးသည်။
ချင်ဖုန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။ နဂါးဘိုးဘေးနှင့် ကောင်းကင်သတ် အသူရာတို့၏ ပေါက်ကွဲလွယ်သော စိတ်နေစိတ်ထားအရ ထိုသို့သော စကားများသည် မျက်နှာကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။
ထင်သည့်အတိုင်းပင် နှစ်ဦးလုံးသည် ဒေါသတကြီး တုံ့ပြန်ကြပြီး သူတို့၏နဖူးတွင် သွေးကြောများ ထောင်ထလာကာ တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
"မင်း ဘယ်သူ့ကို စကားပြောနေလဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား"
"မင်းတို့ ငါ့အကူအညီ မလိုဘူးဆိုရင် မြန်မြန်လုပ်" နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်က ပြန်ဖြေသည်။
ကောင်းကင်သတ် အသူရာသည် သူ၏လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသလို နဂါးဘိုးဘေး၏ မီးခိုးရောင်ဆံပင်ရှည်များသည် သူ၏ဒေါသအရှိန်ကြောင့် လှိုင်းထနေသည်။
သူတို့၏ အမျက်ဒေါသသည် နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများကို လွှမ်းခြုံသွားမည့် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အမှန်ပင်၊ နတ်ဘုရားများသည် ထိတ်လန့်မှုမှ မသက်သာသေးခင်မှာပင် နဂါးဘိုးဘေးနှင့် ကောင်းကင်သတ် အသူရာတို့က တစ်ဖန် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လာကြသည်။
သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသော ထိုနှစ်ဦးသည် ငရဲမှလာသော မိစ္ဆာများနှင့် တူလှပြီး နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာတို့၏ နှလုံးသားထဲသို့ ကြောက်ရွံ့မှုကို သွင်းပေးနေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်ပိုက်ကွန်တစ်ခုအဖြစ် ယက်လုပ်ကာ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်ကို လွှမ်းခြုံရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။
နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်သည် သူ၏ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းနှင့် သူ၏ အစ်ကိုနှစ်ဦးသည် အားပြင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် ချက်ချင်း နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ရွှေရောင်ပိုက်ကွန်သည် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်ကို အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
ဒါဟာ ဧရာမလက်ကြီးထံမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်း ချိတ်ပိတ်ခြင်း တာအိုဖြစ်ပြီး သူအရင်ဝါးမျိုခဲ့သော နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာတို့၏ တာအိုမှ စုပ်ယူထားသော စွမ်းအားဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ပိုက်ကွန်အတွင်း၌ ပြိုင်ဘက်၏စွမ်းအားသည် အလွန်အမင်း ကန့်သတ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ဧရာမလက်ကြီးက သားကောင်များ၏ တာအိုကို စုပ်ယူနိုင်စေသည်။
"ဒီလောက် အားကောင်းတဲ့ စွမ်းအား... ငါသာ မင်းရဲ့တာအိုကို စုပ်ယူနိုင်ရင် ငါ့ရဲ့ခွန်အားက သိသိသာသာ တိုးလာမှာပဲ"
"စကားပြောပြီး အချိန်မဖြုန်းနဲ့" ဧရာမမျက်လုံးကြီးက သတိပေးသည်။
"အခြေအနေမပြောင်းခင် မြန်မြန်လုပ်"
ဧရာမလက်ကြီးက ပြန်ဖြေသည်။
"ငါသိတယ်"
ထို့နောက် သူသည် ချုပ်နှောင်ခံထားရသော နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်ထံသို့ လှုပ်ရှားသွားသည်။
နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်သည် ပတ်ပတ်လည်မှ ရွှေရောင်ပိုက်ကွန်ကို ကြည့်ရှုပြီး သူ၏လက်မောင်းများကို ဆန့်တန်းလိုက်ရာ ထိုချုပ်နှောင်မှုကို အားဖြင့် ဆွဲဖြဲရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
ဧရာမလက်ကြီးက အေးဆေးစွာ ပြန်ပြောသည်။
"အချည်းနှီးပဲ။ မင်းရဲ့ကံကြမ္မာက အစောကြီးကတည်းက ချိတ်ပိတ်ပြီးသားပဲ"
"ဟုတ်တယ်၊ ဒါက ကြိုတင်သတ်မှတ်ပြီးသားပဲ"
ထိုအသံသည် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်ထံမှ မဟုတ်ဘဲ သူ၏နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဧရာမလက်ကြီးပေါ်မှ မရေမတွက်နိုင်သော မျက်နှာများသည် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အဘိုးကြီးသင်္ချိုင်းစောင့်သည် သူ၏ငယ်ရွယ်သော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲပြီးဖြစ်ပြီး အသက်ဆယ်ရှိုက်စာ အချိန်သည် ကြာမြင့်စွာတည်းက ကုန်လွန်ခဲ့ပုံရသည်။
အနက်နှင့်အဖြူ နယ်မြေသည် ကျယ်ပြန့်လာသည်။ ဧရာမလက်ကြီးသည် ဒါဟာ သေခြင်းရှင်ခြင်း နိယာမများ၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားဖြစ်ကြောင်း သိသောကြောင့် တွေဝေမနေဝံ့ဘဲ အမြန်လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားသည်။
သို့သော် ထိုအခိုက်တွင် မမြင်နိုင်သော လက်တစ်ဖက်က သူ့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ကျွတ်ကျွတ်မြည်သံများသည် လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ဧရာမလက်ကြီးသည် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အမြဲတမ်း အနိုင်ယူ၍မရခဲ့သော ရွှေရောင်ပိုက်ကွန်သည် ဆံပင်ဖြူ၊ မုတ်ဆိတ်မည်းနှင့် လူကြီး၏ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲဖြဲခြင်းကို ခံနေရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဒီချုပ်နှောင်မှုက အဲ့ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်တောင် မခိုင်မာဘူး"
နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်က ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာကို ရည်ညွှန်းပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။
မည်သည့်အခါကမျှ စိတ်ခံစားချက်ကို မကြုံဖူးခဲ့သော ဧရာမလက်ကြီးသည် ယခုအခါ သေခြင်းတရား၏ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရသည်။
သူသည် ရုန်းကန်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်ချိုးကာ တာအိုအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုသည်။
သို့သော် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်က သူ၏ညာဘက်လက်ကို တစ်ချက်ပွတ်ဆွဲလိုက်ရာ ထိုတာအိုများသည် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ကြေမွသွားသည်။
"ကောင်းကင်မျက်လုံး"
ဧရာမလက်ကြီးသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဧရာမမျက်လုံးကြီးထံမှ အကူအညီကို မျှော်လင့်နေသည်။
သို့သော် ဧရာမမျက်လုံးကြီးသည် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်ကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို လေ့လာနေပုံရသည်။
ဧရာမလက်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်လက်မချင်း ကြေမွပြီး သင်္ချိုင်းစောင့်၏ သေစေနိုင်သော သေခြင်းရှင်ခြင်း နယ်မြေထဲတွင် ပြာကျသွားသည်အထိပင်။
"သူ သေသွားပြီလား"
ကောင်းကင်သတ် အသူရာနှင့် နဂါးဘိုးဘေးတို့၏ ကြမ်းတမ်းမှုကြောင့် ထိတ်လန့်နေပြီဖြစ်သော အခြားနတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများသည် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ပို၍ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက တိုက်ပွဲများအတွင်း ထိုထူးဆန်းသော သတ္တဝါများသည် မည်မျှအားကောင်းပြီး ခက်ခဲသည်ကို သူတို့ အပြည့်အဝ တွေ့ကြုံခဲ့ရသည်။
သူတို့သည် မသေနိုင်ရုံသာမက နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာတို့၏ တာအိုများကိုပါ သိမ်းပိုက်ပြီး သူတို့ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ကြသည်။
ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး တန်ခိုးကြီးသော ရန်သူများပင်။
မဟုတ်လျှင် သူတို့သည် နတ်ဘုရားဘုံနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ်ကို သစ္စာဖောက်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ယခုအခါ ဧရာမလက်ကြီးသည် အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းအနိုင်ယူခံရပြီး သူ၏ မသေနိုင်သော သဘာဝလွန်စွမ်းရည်များပင် ပျက်ပြယ်သွားခဲ့သည်။ ဤဘုံငယ်လေးထဲတွင် ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများ မည်သို့ ရှိနေနိုင်မည်နည်း။
သူတို့၏ သေဆုံးသွားသည်နှင့် တိုက်ပွဲသည် နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာတို့အတွက် တစ်ဖက်သတ် အရေးနိမ့်နေပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် ဧရာမမျက်လုံးကြီးသည် ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် အေးဆေးစွာ ဆိုသည်။
"ငါအခု နားလည်သွားပြီ။ ဒီကမ္ဘာ့နိယာမတွေက မင်းတို့ကို မတွေးဝံ့စရာ စွမ်းအားတွေ ပေးထားတယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ လုံးဝတော့ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်"
"ဧရာမလက်ကြီးရဲ့ စွမ်းအားက ဒီထက်အများကြီးသာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူဘယ်လောက်တောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိနှိပ်ခံနေရလဲဆိုတာ သူ မသိခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီဖိနှိပ်မှုက ဒီကမ္ဘာ့ကောင်းကင်ဘုံကနေ လုံးလုံးလာတာ မဟုတ်ဘူး"
"မင်းအရင်ပြောခဲ့တဲ့ 'တခြားသူတွေရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ သူတို့နဲ့ မတိုက်ခိုက်နဲ့' ဆိုတာကို အခု ငါနားလည်သွားသလိုပဲ"
"ဒီကမ္ဘာက မင်းတို့ရဲ့ နယ်မြေပဲ"
သူပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြိုကွဲစပြုလာသော်လည်း အဘိုးကြီးဂူစောင့်နှင့် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်တို့က သူ့ကို မတိုက်ခိုက်ကြချေ။
ထိုသည်ကို မြင်သော် မြို့စောင့်နတ်ဘုရားက သတိပေးသည်။
"သူ သူ့ကိုယ်သူ ဖျော်ထုတ်နေတာ။ အရင်တုန်းက ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ်က သူ့ကို ခွန်းလွန်တောင်တန်းနဲ့ ချိတ်ပိတ်ဖို့ ကြိုးစားတုန်းက သူက ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ်ကို ရှောင်တိမ်းဖို့ ဒီနည်းကိုသုံးပြီး လေဟာနယ်ထဲကို ထွက်ပြေးသွားခဲ့တယ်"
"သူ့ကို အောင်မြင်ခွင့် မပေးနဲ့။ ဒီထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေထဲမှာ သူက အထူးခြားဆုံးတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ"
ထိုစကားကိုကြားသော် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်သည် ဧရာမမျက်လုံးကြီးပတ်လည်မှ နေရာလွတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ချိတ်ပိတ်လိုက်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ဧရာမမျက်လုံးကြီး၏ ရုပ်ခန္ဓာ ပြိုကွဲမှုသည် ရပ်တန့်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဘိုးကြီးသင်္ချိုင်းစောင့်သည် ထိုသတ္တဝါကို သူ၏နယ်မြေအတွင်း လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး သေခြင်းရှင်ခြင်း နိယာမများ၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
သူ၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်ကို ချေမှုန်းပြီး သူ၏မူလအစကို ခြေရာခံရန်အတွက်ပင်။
ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဧရာမမျက်လုံးကြီး၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် ချက်ချင်း ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ပြိုကွဲသွားသည်။
သို့သော် အဘိုးကြီးသင်္ချိုင်းစောင့်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုသည်။
"သူ့ရဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအင်တွေ ဆွဲထုတ်ခံရတာကို ငါမခံစားမိဘူး"
နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်ကျဉ်းလိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။
"ငါတို့အားလုံး လှည့်စားခံလိုက်ရတာပဲ။ အစကတည်းက ဒါဟာ သူ့ရဲ့ပုံစံအမှန်လည်း မဟုတ်ဘူး၊ ပုံစံတူပွားတစ်ခုလည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့လို့ ထင်မှတ်မှားရလောက်အောင် တကယ်နဲ့တူတဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုပဲ"
ကောင်းကင်ဘုံလျှို့ဝှက်ချက်အများစုကို ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာက ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း ဧရာမမျက်လုံးကြီးသည် သူ၏အနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်နိုင်ခဲ့ပြီး အစကတည်းက ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
"အခု ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" အဘိုးကြီးသင်္ချိုင်းစောင့်က မေးသည်။
နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်သည် ကောင်းကင်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အမှောင်ကန့်လန်ကာကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါ မင်းနေပြည်တော်အပြင်မှာ နေနိုင်တဲ့အချိန်က အကန့်အသတ်ရှိတယ်။ အဲ့ဒီအဘိုးကြီးက ငါ့ကို ဒီကိုလွှတ်လိုက်တာ ချောက်နက်ရဲ့တစ်ဖက်က အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ဖို့အတွက် စရိတ်ကြီးကြီးမားမား ပေးဆပ်ခဲ့ရတယ်"
ထိုသို့ပြောပြီး သူသည် အမှောင်ကန့်လန်ကာထံသို့ ခုန်တက်သွားသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် အနီရောင်မီးလျှံပင်လယ်ထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်၊ ထိုသူကား မီးလျှံသခင်ပင် ဖြစ်သည်။
ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်နှာဖြင့် မီးလျှံသခင်က အေးစက်စွာ ဆိုသည်။
"ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်အရ ငါက ဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်ပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ ဖြတ်သန်းခွင့်မပြုဘူး"
"မင်း သေချင်နေတာလား"
နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်က သူ၏စကားများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပါဝင်ပြီး မေးလိုက်သည်။
မြို့စောင့်နတ်ဘုရားက အလျင်အမြန် ရှေ့ထွက်ပြီး ကြားဝင်ဖြန်ဖြေသည်။
"ခဏနေပါဦး၊ ဖြေရှင်းလို့ရတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ရှိရမှာပါ"
သူသည် မီးလျှံသခင်ဘက်သို့ လှည့်ပြီး အကြံပေးသည်။
"ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ်နဲ့ နတ်ဘုရားဘုံက နတ်ဘုရားတွေ၊ မိစ္ဆာတွေ အများကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ဗုဒ္ဓဘုံလည်း ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ"
"ငါတို့ စုဆောင်းထားတဲ့ သဲလွန်စအများအပြားက ဒီနေရာကို ညွှန်ပြနေတယ်။ မီးလျှံသခင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းဖယ်ပေးပါ၊ ဒါမှ ငါတို့ စူးစမ်းရှာဖွေပြီး အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်နိုင်မှာပါ"
နတ်ဘုရားဘုံသည် ပြိုလဲခါနီးဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး မြို့စောင့်နတ်ဘုရားသည် မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို ချောက်နက်၏တစ်ဖက်က နယ်မြေအပေါ်တွင် ထားရှိသည်။
သို့သော် မီးလျှံသခင်သည် တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အနီရောင်ကြာပန်း မီးလျှံပင်လယ်သည် ပို၍ပင် တောက်ပစွာ လောင်ကျွမ်းလာသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားတစ်ဖက်တွင် ချင်ဖုန်းသည် အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြားရန် အလွန်ဝေးကွာနေပြီး လေထုထဲမှ တင်းမာမှုကိုသာ ခံစားနေရသည်။
သူသည် ထိုအပေါ်သို့ အာရုံမစိုက်ဘဲ သူ၏အာရုံကို ပုံရိပ်ယောင်နယ်မြေထဲမှ သူ၏ မိန်းမနှစ်ယောက်ထံသို့ ပို့လိုက်သည်။
ကောင်းကင်သတ် အသူရာနှင့် နဂါးဘိုးဘေးတို့က တိုက်ပွဲကွင်းပြင်မှ လူတိုင်းကို သတ်ဖြတ်နေသောကြောင့် နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာအနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။
နဂါးဘိုးဘေးသည် ပုံရိပ်ယောင်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းသည် တိုက်ပွဲသည် ပြီးဆုံးခါနီးပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။
ထိုအခိုက်တွင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် တုန်ခါသွားသည်။
မမျှော်လင့်ထားသော အပြောင်းအလဲကို ခံစားမိသောကြောင့် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏အသိစိတ်ကို သူ၏နတ်ပင်လယ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ပို့လိုက်ပြီး ယင်ယန်ငါးက ဆွဲယူစုစည်းနေသော ဆန်းကြယ်သည့် တာအိုပုံစံများက အနက်နှင့်အဖြူ ချီစွမ်းအင်များထံသို့ စုစည်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဒါက... တာအိုအခြေခံသဘောတရားတွေလား"
အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ချင်ဖုန်းသည် အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားသည်။
ထိုတိုက်ပွဲတွင် နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများစွာ သေဆုံးခဲ့ရာ ကျန်ရှိနေသော တာအိုအခြေခံ သဘောတရားများသည် မည်မျှ စုပုံနေမည်နည်း။
အမြဲတမ်းပြောင်းလဲနေသော ယင်ယန်တာအိုအခြေခံသဘောတရားများကို ကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ထိုတာအိုအခြေခံသဘောတရားများသည် ပိုင်ရှင်မဲ့ဖြစ်သွားပြီး သူ့အပေါ် ရန်လိုခြင်းမရှိတော့သောကြောင့် သူ၏ ယင်ယန်တာအိုအခြေခံသဘောတရားများက လုံးဝစုပ်ယူပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကို အားကောင်းစေမည်မှာ သဘာဝကျသည်။
"ဆရာက ငါ့ရဲ့ ဒုတိယအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ အခွင့်အရေးက ဒီနေရာကနေ လာမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ ဒါ့ကြောင့်ကိုး"
ချင်ဖုန်းက ကြွေးကြော်လိုက်သည်။
ယင်ယန်တာအိုအခြေခံသဘောတရားများ ဆက်လက်ပေါင်းစပ်ပြောင်းလဲလာသည်နှင့် မကြာမီပင် အနက်နှင့်အဖြူ ချီစွမ်းအင်၏ မျက်နှာပြင်သည် တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ယင်ယန်တာအိုအခြေခံသဘောတရားများ၏ ပြည့်စုံခြင်းကို ပြသလိုက်သည်။
အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော ချီချီနှင့် ပိုင်ဆုတို့သည် တပ်မက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် တံတွေးတစ်လုပ် မျိုချလိုက်ကြသည်။
နှလုံးသားစစ်မေးခြင်း ပလ္လင်ပေါ်တွင် ရွှမ်းယီ၏ ပုံရိပ်ယောင်သည် ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူက ဆိုသည်။
"အခု မင်း ဒီအကောင်လေးနှစ်ကောင်ကို ယင်ယန်တာအိုအခြေခံသဘောတရားတွေကို လုံးဝစုပ်ယူခိုင်းလို့ရပြီ"
ထိုစကားကိုကြားသော် ချင်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းပင် ထိုအတိုင်း လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။
ချင်ဖုန်း၏ ခွင့်ပြုချက်နှင့်အတူ ချီချီနှင့် ပိုင်ဆုတို့သည် အချိန်မဆိုင်းဘဲ ရှေ့သို့ ပြေးတက်ပြီး ထိုစားသောက်ပွဲကြီးကို ခံစားရန် ယင်ယန်တာအိုအခြေခံသဘောတရားများကို စတင်ဝါးမျိုကြတော့သည်။
နှစ်ကောင်လုံးသည် လျင်မြန်စွာ ဝါးမျိုကြပြီး အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အနက်နှင့်အဖြူ ချီစွမ်းအင်အားလုံးကို စားသုံးပြီးသွားသည်။
ထိုအခိုက်တွင် ထိုသတ္တဝါငယ်လေးနှစ်ကောင်သည်လည်း ပြောင်းလဲမှုများ ကြုံတွေ့လာသည်။
ချီချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုကြီးမားလာပြီး သူ့ပတ်လည်တွင် လျှပ်စီးကြောင်းများ တဖျတ်ဖျတ်လက်ကာ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ပိုင်ဆုမှာမူ သူ၏ခေါင်းပေါ်မှ အညှောင့်နုလေးသည် အပင်ငယ်လေးအဖြစ် ကြီးထွားလာပြီး သူ၏ မုန်လာဥကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုရှည်လျားပြီး လှပလာသည်။
ဘုန်း!
တာအိုအခြေခံသဘောတရားများ၏ အားကောင်းသော စွမ်းအင်သည် ချင်ဖုန်းထံသို့ ပြန်လည်စီးဝင်လာသည်။
အနက်နှင့်အဖြူ ယင်ယန်ငါးတစ်ကောင်သည် ပုံပေါ်လာပြီး နတ်ပင်လယ်အတွင်း လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်နေသည်။
ထိုဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါသည် ချင်ဖုန်းကို နတ်ဘုံနတ်နန်းတွင် ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်အမြင့်ထက်တွင် ကမ္ဘာကြီးသည် ကွဲအက်တော့မည့်အလား ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်သည် နီးကပ်လာနေခဲ့သည်။