မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံမှ အပြောင်းအလဲများ

ဘေးဒဏ်ကို ကျော်လွှားပြီးနောက် ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီး ပြန်လာသောကြောင့် ချင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် ပန်ငှက်ကြီးကို စီးကာ တစ်နေ့တစ်ညအတွင်းမှာပင် မင်းနေပြည်တော်သို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။

သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသူမှာ စုထျန်းယွဲ့၏ ကိုယ်ပွား ဖြစ်သည်။

သူမက ရိုးရှင်းသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးသည်။မင်းနေပြည်တော်တွင် စီမံခန့်ခွဲရန် လိုအပ်သော မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ် ရှိနေသေးသည်။ တူရှန်းအတွက် ထိုလုပ်ငန်းသည် နှစ်စဉ် ဝင်ငွေများစွာ ရရှိစေသောကြောင့် သူမအနေဖြင့် လျစ်လျူမရှုနိုင်ပေ။

ထိုစကားကိုကြားသော် လျိုကျန့်လီသည် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ချန်းဖေးလန်မှာမူ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး စုထျန်းယွဲ့၏ ရည်ရွယ်ချက်များမှာ ထိုထက်ပိုသည်ဟု ခံစားမိသည်။

စုထျန်းယွဲ့ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏မိန်းမနှစ်ယောက်နှင့်အတူ ချင်စံအိမ်တော်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

လူတိုင်း ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သော် မေမေလေး၏ စိုးရိမ်နေသော နှလုံးသားသည် နောက်ဆုံးတွင် အေးချမ်းသွားသည်။

"ကျွန်တော်တို့မရှိတုန်းက ချင်စံအိမ်တော်မှာ ထူးခြားတာတစ်ခုခု ဖြစ်သေးလား"

ဧည့်ခန်းမဆောင်တွင် သူ၏လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချရင်း ချင်ဖုန်းက မေးသည်။

"အရာအားလုံးက ပုံမှန်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒုတိယသခင်လေးကို လာတောင်းရမ်းတဲ့သူတွေတော့ ပိုပိုများလာတယ်"

လန်နင်ရွှမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ညီငယ်ထံသို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူက မကြားချင်ယောင်ဆောင်ပြီး သူ၏အစားအစာကို အလျင်အမြန် စားနေသည်။

"ဘယ်သူတွေလဲ"

ချင်ဖုန်းက ပြုံးပြီး မေးသည်။ ချင်အာက စကားတစ်ခွန်းမဆိုဘဲ အောင်သွယ်များ ချန်ထားခဲ့သော စာလိပ်တစ်ပုံကို ထုတ်ယူလာသည်။

ထိုစာလိပ်များတွင် အမျိုးသမီးများကို အသက်ဝင်စွာ ပုံဖော်ထားရုံသာမက ပန်းချီကားတစ်ချပ်စီ၏ အောက်တွင် အမျိုးသမီးများ၏ အမည်၊ မွေးသက္ကရာဇ်၊ မိသားစုနောက်ခံနှင့် အခြား အချက်အလက်များလည်း ပါဝင်သည်။

ရှေးခေတ်ပုံစံ အောင်သွယ်ခြင်းလား။

ချင်ဖုန်းသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ထိုစာလိပ်များပေါ်မှ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အမျိုးသမီးများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့၏အလှကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေရန် ကျွမ်းကျင်သော ပန်းချီဆရာများကို ငှားရမ်းခဲ့လေသလားဟု သူ မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"မင်း သဘောကျတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက်ရော ရှိလား၊ ညီလေး"

ချင်ဖုန်းက ပြုံးပြီး မေးသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မနောက်ပါနဲ့။ ကျွန်တော်က အခု ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်နေပြီး ယောက်ျားမိန်းမ ကိစ္စတွေကို မစဉ်းစားသေးပါဘူး"

ချင်အန်းက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းအသက် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ။ မင်းက ဒီကိစ္စတွေကို မစဉ်းစားသေးဘူးလား။ ဘယ်တော့မှ စဉ်းစားမှာလဲ။ ဖုန်းအာကို ကြည့်စမ်း၊ သူက ကလေးတောင် ရနေပြီ။ ဒါ့အပြင် ဖုန်းအာက ကျန့်လီနဲ့ ဖေးလန်နှစ်ယောက်လုံးကို လက်ထပ်ခဲ့တာတောင် သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုကို မပေါ့ဆခဲ့ဘူး။ မင်းက ဘာလို့မရနိုင်ရမှာလဲ"

ချင်လန်ကို ပွေ့ချီထားသော မေမေလေးသည် ထိုစကားကိုကြားသော် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒါက..."

ချင်အန်းသည် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း မည်သို့ချေပရမည်ကို မသိပေ။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏လက်ဖက်ရည်ကို သောက်ရင်း အပြုံးကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ၏ တရားမျှတမှုသည် မည်သူ့ကိုမျှ မချန်ပေ။ သူဤကမ္ဘာသို့ မရောက်လာမီက မူလခန္ဓာကိုယ်ရှင်သည် သူ၏ညီငယ်၏ အရိပ်အောက်တွင် ရှိခဲ့သည်။ ယခုမူ သူ၏ညီငယ်သည် နက်ရှိုင်းသော မိမိကိုယ်ကို သံသယဝင်ခြင်းထဲသို့ နစ်မြုပ်နေသည်။

ချင်အန်းသည် နှုတ်ခမ်းများ တွန့်နေသော ချင်ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခိုင်မာစွာ ဆိုသည်။

"အစ်ကိုကြီးက ထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်းရှိတယ်။ ကျွန်တော်က သူများနဲ့ သဘာဝအတိုင်း နှိုင်းယှဉ်လို့မရဘူး။ ကျွန်တော် ကျင့်ကြံမှုမှာ တတိယအဆင့်မရောက်မချင်း ဒီကိစ္စတွေကို စဉ်းစားမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဖုန်းအာ၊ မင်းလည်း သူ့ကို တစ်ခုခုပြောဦး"

မေမေလေးသည် ဒေါသဖြင့် ပြည့်နေပြီး ဆိုသည်။

"မေမေလေး၊ စိတ်ကိုလျှော့ပါ။ နှလုံးသားရေးရာကိစ္စတွေကို အတင်းအကျပ် လုပ်လို့မရပါဘူး။ ညီလေးက ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ စိတ်နှစ်ထားမှတော့ ကျွန်တော်တို့က သူ့ရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လေးစားသင့်ပါတယ်"

"အစ်ကိုကြီး"

ချင်အန်းသည် စိတ်ထိခိုက်သွားဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် မေမေလေး၏ မျက်မှောင်များမှာမူ တွန့်ကြုတ်နေပြီး သူမ၏သားကြီးက သူမကို မထောက်ခံသည့်အတွက် မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံရသည်။

"ဒါပေမဲ့ ညီလေး သိပ်နားမလည်တဲ့ အချက်တစ်ချက်တော့ ရှိတယ်။ ကျင့်ကြံဖို့အတွက်ဆိုရင် ဘာလို့ မင်းနေပြည်တော်ကနေ မထွက်ခွာဘဲ တောင်ပိုင်းဒေသကိုသွားပြီး စီနီယာ ကျန်းထျန်းယီကို မရှာတာလဲ"

ထိုအချိန်တွင် ချင်ဖုန်းသည် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"ငါမှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ငါနောက်ဆုံးပြန်လာတုန်းက ဓားရူးက မင်းကို သူ့ဆီအမြန်ဆုံးလာရှာဖို့ ပြောခိုင်းလိုက်တယ်လို့ ငါပြောခဲ့တယ်"

ချင်အန်းသည် တွေဝေသွားပြီး စကားပြောရန် ရုန်းကန်နေရသည်။

"မင်းက အဲ့ဒီကောင်မလေး ပိုင်ချိုးကို အရမ်းစွဲလန်းနေလို့ မင်းနေပြည်တော်ကနေ မထွက်ချင်တာလား"

ထိုစကားများ ထွက်လာသည်နှင့် ချင်အန်း၏ ပါးပြင်များသည် နီရဲသွားသည်။

ဖခင်ချင် သေဆုံးပြီးနောက် သူမသည် အလွန်အလုပ်များနေသောကြောင့် ချောမောလှပသော မိန်းကလေးကို သတိမရနိုင်တော့ကြောင်း မေမေလေးသည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

သူမသည် သူမ၏သား ချင်အန်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်ပြီး အချစ်ရေးကိစ္စများတွင် စိတ်မဝင်စားဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူသည် အိမ်ထောင်ပြုရန် လာတောင်းရမ်းသူများကိုသာ စိတ်မဝင်စားခြင်း ဖြစ်နေသည်။

"ညီလေး၊ ငါမင်းကို အကြံဉာဏ်တစ်ခု ပေးမယ်။ မင်းနဲ့ ပိုင်ချိုးကြားက လက်ရှိဆက်ဆံရေးက စက္ကူပါးလေး တစ်လွှာလိုပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က အစပြုပြီး ထိုးဖောက်ဖို့ လိုတယ်၊ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ယောက်ျားက အစပြုရမှာပေါ့။ မင်းနားလည်လား"

ချင်ဖုန်းသည် လေးနက်တည်ကြည်စွာ ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲ မသိဘူး"

ချင်အန်းက စိတ်ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ဆိုသည်။ သူသည်လည်း သူ၏ခံစားချက်များကို ပိုင်ချိုးထံ အမြန်ဆုံး ဖွင့်ဟလိုသည်မှာ သဘာဝကျသည်။

"စိတ်မပူနဲ့၊ ငါမင်းကို သင်ပေးမယ်"

ချင်ဖုန်းက သူ့ကို အာမခံလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းနေပြည်တော်ကို ခုလေးတင် ပြန်ရောက်တာ၊ ဒါကြောင့် ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ အလုပ်များနေလိမ့်မယ်။ နောက်မှ မင်းနဲ့ ဒီအကြောင်းကို ပြောကြတာပေါ့"

"ဟုတ်ကဲ့"

ချင်အန်း၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။ သူသည် သူ၏အစ်ကိုကြီးအပေါ် အမြဲတမ်း မယိမ်းမယိုင်သော ယုံကြည်မှု ရှိခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏မိန်းမနှစ်ယောက်က သူ့ကို စူးစမ်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို ခံစားမိသည်။

"တကယ်ပဲ၊ ကျွန်မယောက်ျားက တော်တော်လေး ဗဟုသုတများတာပဲ"

ချန်းဖေးလန်က ညင်သာစွာ ဆိုသည်။

ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တောင့်တင်းသွားပြီး ချောင်းဟန့်ကာ ဆိုသည်။

"ဒါတွေအားလုံးက ငါတို့အဖေရဲ့ သင်ကြားမှုတွေကြောင့်ပါ"

မေမေလေး၏ မျက်မှောင်များ တွန့်ကြုတ်သွားပြီး သူမသည် ဖခင်ချင်၏ ခါးကို မသိစိတ်ဖြင့် လှမ်းဆွဲရန် ကြိုးစားသော်လည်း တစ်ဝက်တစ်ပျက်တွင် သူသည် ထိုနေရာတွင် မရှိတော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းနည်းမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထိုသည်ကို မြင်သော် ချင်ဖုန်းသည် အပြစ်ရှိသလို မခံစားရဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူသာ သိခဲ့လျှင် အပြစ်ကို ဖခင်ချင်အပေါ်သို့ လွှဲချမည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် မေမေလေးအား ဖခင်ချင်၏ အောက်ဘက်မှ အခြေအနေကို ပြောပြသင့်၊ မသင့် တွေဝေနေသော်လည်း မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံမှ ဖခင်ချင်၏ စကားများကို စဉ်းစားမိပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုစိတ်ကူးကို ပယ်ချလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံ၊ တောင်ပိုင်းဒေသ တစ္ဆေဧကရာဇ်၏ ခန်းမဆောင်တွင် ဖခင်ချင်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိပြီး မြူဆိုင်းနေသော ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါ့မိန်းမက ငါ့ကို ပြန်လွမ်းနေတာလား"

ချွပ်၊ ချွပ်၊ ချွပ်!

အလျင်စလို ခြေသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖခင်ချင်သည် အသံနောက်သို့ လိုက်ကြည့်ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ လွမ်းဆွေးမှုကို ဖုံးကွယ်ကာ မည်းမှောင်သော တစ္ဆေစွမ်းအင်ကို မျက်နှာဖုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီး သူ၏မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

လာရောက်သူမှာ ငရဲတံခါးကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ယူထားသော ထူဘို ဖြစ်သည်။

ငရဲတံခါးမှာ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ရှိနေသလော။

သေခြင်းရှင်ခြင်း နှောင့်ယှက်ခံရပြီး သေလွန်သူများ၏ ဝိညာဉ်များ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံသို့ အပြည့်အဝ မဝင်ရောက်နိုင်သောကြောင့် တစ္ဆေများအကြား မငြိမ်မသက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ထိုသို့သော အဖြစ်အပျက်များသည် မကြာသေးမီက မကြာခဏ ဖြစ်ပွားနေသည်။

"ဘာကိစ္စလဲ"

ဖခင်ချင်က လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးသည်။

"တစ္ဆေဧကရာဇ်ကို သတင်းပို့ပါတယ်၊ တစ္ဆေဘုရင်က ဒေသငါးခုမှ တစ္ဆေဧကရာဇ်ငါးဦးကို စုဝေးရန် အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်ပါတယ်"

ငြင်းပယ်ခြင်း တံတားအပြင်ဘက်မှ အတားအဆီးသည် ကမ္ဘာနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကြားက ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်ပြီးနောက် တစ္ဆေဧကရာဇ်ငါးဦးသည် တစ်ဦးစီက ဒေသတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်ပြီး ရှားရှားပါးပါးသာ တွေ့ဆုံကြသည်။

လူ့ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော တစ္ဆေဧကရာဇ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဖခင်ချင်သည် အခြား တစ္ဆေဧကရာဇ်များကို ယခင်က တွေ့ဖူးသည်။

သို့သော် သူတို့သည် မူလက မတူညီသော ကမ္ဘာများမှ လာသောကြောင့် အဆင်မပြေကြသလို အသိအကျွမ်းလည်း မရှိကြပေ။

အမှန်တကယ်တော့ အားကြီးသူကို လေးစားသော မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံနှင့် လီယန်၏ အကြံဉာဏ်သာ မဟုတ်လျှင် သူသည် တောင်ပိုင်းဒေသ၏ တစ္ဆေဧကရာဇ် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။

အရင်ကတော့ သူတို့က ငါ့ကို အကြောင်းမရှိဘဲ မရှာဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့က ငါ့ကို ဆင့်ခေါ်တယ်ဆိုတော့ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံရဲ့ အခြေအနေက အကောင်းမြင်စရာ မရှိဘူးထင်တယ်။ ချင်ကျန့်အန်းက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

"ငါနားလည်ပြီ"

ထိုစကားများနှင့်အတူ သူသည် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီး မြောက်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ခမ်းနားသော နန်းတော်အတွင်း၌ ထူထပ်သော မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံ ချီစွမ်းအင်သည် အစိုင်အခဲနီးပါး ဖြစ်နေပြီး နှစ်ဖက်စလုံးတွင် သပ်ရပ်သော တပ်ဖွဲ့များ တန်းစီရပ်နေကြသည်။ တည်ရှိမှုတိုင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်များ ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူတို့အားလုံးသည် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံမှ အားကောင်းသော တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များပင်။

နန်းတော်အလယ်ရှိ စင်မြင့်တစ်ခုပေါ်တွင် ပုံရိပ်အချို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြသည်။ သူတို့၏ အရှိန်အဝါသည် အောက်မှ တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များထက် များစွာ သာလွန်သည်။ သူတို့သည် ဖခင်ချင်မှလွဲ၍ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံ၏ တစ္ဆေဧကရာဇ်များပင်။

စင်မြင့်ပေါ်မှ မင်နက်ရောင် စားပွဲပေါ်တွင် တစ္ဆေဘုရင်၊ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးသည် မျက်လုံးများ မှိတ်ထားကာ မတ်မတ်ထိုင်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လေခွင်းသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖခင်ချင်၏ ပုံရိပ်သည် စင်မြင့်ပေါ်တွင် ပေါ်လာကာ တစ္ဆေဘုရင်ကို အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အခြားသူများသည် သူ့ထံသို့ အကြည့်များ ပို့လိုက်ကြပြီး အချို့မှာ မထီမဲ့မြင်၊ အချို့မှာ မနာလို၊ အချို့မှာ မလေးမစား၊ အချို့မှာ ဂရုမစိုက်ခြင်း စသည်ဖြင့် အမူအရာအမျိုးမျိုး ရှိကြသည်။

ဖခင်ချင်သည် စင်မြင့်ပေါ်မှ လူများကို ကြည့်လိုက်သည်။ အရှေ့ဘက်မှ တစ္ဆေဧကရာဇ် ရှန်ထူ၊ အနောက်ဘက်မှ ကျင်းဝမ်းဟောင်၊ မြောက်ဘက်မှ ယန်ယွင်နှင့် ဗဟိုဒေသမှ ကျိုးချီတို့ ရှိနေကြသည်။ မည်သူမျှ ပျက်ကွက်ခြင်း မရှိပေ။

တစ္ဆေဧကရာဇ်အားလုံး ရှိနေသည်ကို ကြည့်ပြီး သူ မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ၊ ငြင်းပယ်ခြင်း တံတားကို မည်သူ စောင့်ကြပ်နေသနည်း။

တောင်ပိုင်းဒေသ၏ တစ္ဆေဧကရာဇ် ဖြစ်လာပြီးနောက် သူသည် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံ၏ အခြေအနေကို အနည်းငယ် နားလည်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ငြင်းပယ်ခြင်း တံတားအပြင်ဘက်တွင် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို မျက်စိကျနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် တည်ရှိမှုက ပုန်းအောင်းနေသည်ကို သူသိသည်။

သူစဉ်းစားနေစဉ် အဘိုးကြီး ကျိုးချီက သူ့ကို အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ဖခင်ချင်က လေးစားစွာဖြင့် ပြန်လည်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ဤအဘိုးကြီးသည် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံအတွင်းမှ ဒဏ္ဍာရီတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၎င်းစတင်တည်ထောင်ကတည်းက တည်ရှိခဲ့ကာ နက်ရှိုင်းပြီး မခန့်မှန်းနိုင်သော ခွန်အားရှိသည်။

ဖခင်ချင် ပထမဆုံးအကြိမ် အဘိုးကြီး ကျိုးချီကို မြင်စဉ်က သူသည် အလောင်းကောင်တောင်ကြီးတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်နေသကဲ့သို့ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ၏ကျောရိုးကိုပင် စိမ့်သွားစေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က သူသည် လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်နေပြီ။

'ဒီအဘိုးကြီးက ဆရာတစ်ယောက်လိုပဲ နားလည်ရခက်တယ်။ သူနဲ့ တစ္ဆေဘုရင် ဘယ်သူက ပိုအားကောင်းလဲတော့ မသိဘူး' ဖခင်ချင်က သုံးသပ်လိုက်သည်။

"လူစုံပြီဆိုတော့ စလိုက်ကြစို့"

တစ္ဆေဘုရင်သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏အသံသည် အေးစက်နေသည်။ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ပုံစံဖြင့်ပင် သူမသည် ဒေါသမပါဘဲ ရိုသေလေးစားမှုကို ရရှိစေသည်။ ယခင်က ဆူညံနေသော ခန်းမဆောင်သည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ပညာတတ်တစ်ဦး၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ရှိသော ကျင်းဝမ်းဟောင်သည် ရှေ့ထွက်ပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံမှ မကြာသေးမီက လှုပ်ရှားမှုများကို ပြန်ပြောပြသည်။ သူ၏စကားများကို ကြားပြီးနောက် လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် လေးနက်သွားသည်။

ဖခင်ချင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အမှန်ပင် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံ၏ အခြေအနေသည် အရေးကြီးသည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သေခြင်းရှင်ခြင်းကြားက နှောင့်ယှက်ခံရပြီး ငြင်းပယ်ခြင်း တံတားအပြင်ဘက်တွင် တစ္ဆေဘုရင် ချမှတ်ထားသော အတားအဆီးတွင် အတက်အကျများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေပါက ထိုကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများသည် အတားအဆီးကို ဆွဲဖြဲပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို ကျူးကျော်ကာ နောက်ထပ်စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုကို စတင်မည်ဖြစ်သည်။

ဖခင်ချင်ကို ပို၍စိုးရိမ်စေသောအရာမှာ သေခြင်းရှင်ခြင်းကြားက နယ်နိမိတ်အပေါ် သက်ရောက်မှုပင်၊ ဝိညာဉ်များ ပြန်လာပြီး သေလွန်သူများ ပြန်လည်ရှင်သန်လာကြသည်။ ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားရုံမျှဖြင့် ငရဲမှ မြင်ကွင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် သူ၏မိသားစု ဘေးကင်းလုံခြုံနေရန်သာ မျှော်လင့်မိသည်။

ကျင်းဝမ်းဟောင်သည် သူ၏လက်ထဲမှ စာလိပ်ကို ပိတ်ပြီး တစ်ဖန်ပြန်ပြောသည်။ "မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံရဲ့ နိယာမတွေက နှောင့်ယှက်ခံနေရတယ်။ သေခြင်းရှင်ခြင်းကြားက ဆက်လက်ပျက်စီးနေမယ်ဆိုရင် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံတစ်ခုလုံး ဘာမှမရှိတော့ဘဲ ပြိုကွဲသွားနိုင်တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့မှာ သွားစရာနေရာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"သေခြင်းရှင်ခြင်း ပြောင်းပြန်ဖြစ်တာနဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးနိယာမတွေ ဖရိုဖရဲဖြစ်တာက အဲ့ဒီကောင်တွေနဲ့ မကင်းကွာနိုင်ဘူး"

မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေဧကရာဇ် ယန်ယွင်သည် ဓားကဲ့သို့သော မျက်ခုံးများနှင့် ကြယ်ကဲ့သို့သော မျက်လုံးများ ရှိပြီး သူ၏အရှိန်အဝါသည် ချွန်ထက်သော ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ စူးရှသည်။ သူက အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

"ဒီလိုဆိုရင် ဘာလို့ ငါတို့က အတားအဆီးကို ဖောက်ပြီး အစပြုတိုက်ခိုက်မှု မလုပ်ရမှာလဲ"

"သူတို့နဲ့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ပြီးတဲ့နောက် မင်းဒီနည်းလမ်းက လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိသင့်တယ်"

ကျင်းဝမ်းဟောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဆိုသည်။

"သူတို့က အားကောင်းတယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့က မသေနိုင်တဲ့စွမ်းအားတွေ ပိုင်ဆိုင်တယ်၊ သူတို့ကို ချိတ်ပိတ်ထားတာက တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ"

"ဒါပေမဲ့ မြေလျှိုးဘုရားလောင်းရဲ့ ရွှေရောင်ခွက်က သူတို့ထဲက အလွန်အရေးကြီးတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုကို ချိတ်ပိတ်ထားပြီ။ အဲ့ဒါကို စိတ်ရှိတိုင်း ဖွင့်လို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ"

"ဒါဆို မင်းအပြောအရ ငါတို့က သေဖို့ပဲ စောင့်နေရမှာလား"

ယန်ယွင်က မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။

ကျင်းဝမ်းဟောင်သည် တုံ့ပြန်ရန် တွေဝေသွားပြီး တစ္ဆေဘုရင်နှင့် ကျိုးချီထံသို့ ကြည့်ကာ ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။

"ငါတို့ ဘာမှလုပ်လို့မရတာတော့ မဟုတ်ဘူး"

ထိုအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ရှန်ထူက ဆိုသည်။

"ငါတို့ ဘာလုပ်နိုင်လဲ"

ကျင်းဝမ်းဟောင်က ခေါင်းလှည့်ပြီး မေးသည်။

အခြားသူများလည်း စိတ်ဝင်တစားဖြင့် လှည့်ကြည့်ကြသည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက ပြိုလဲခါနီးဖြစ်နေမှတော့ ဘာလို့ ဒီကမ္ဘာကို စွန့်လွှတ်ပြီး မြစ်ဝါစမ်းချောင်းရဲ့ သန့်စင်ခြင်းကို ဖြတ်သန်းကာ ငရဲတံခါးကနေတစ်ဆင့် အခြားတစ်ဖက်က နယ်မြေကို မကူးပြောင်းကြတာလဲ"

ထိုစကားကြောင့် လူအုပ်ကြားတွင် တုန်လှုပ်မှုများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

အောက်မှ တစ္ဆေများသည် အချင်းချင်း တီးတိုးပြောဆိုစပြုကြသည်။

ရှန်ထူက ဆက်ပြောသည်။

"အက်ကြောင်း ပေါ်လာတဲ့နေ့ကတည်းက ငါက ငါ့ရဲ့လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ဒီနည်းလမ်းကို အဆက်မပြတ် ကြိုးစားခိုင်းခဲ့တယ်။ အခုတော့ ငါတို့က အခြားတစ်ဖက်က နယ်မြေကို ဝင်ရောက်ဖို့ သေချာတဲ့အစီအစဉ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ပြီ"

"ဒါပေမဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက သတ္တဝါအားလုံးကို အခြားတစ်ဖက်က နယ်မြေကို ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးဖို့ဆိုရင် ငါတို့က ငရဲတံခါးငါးခုရဲ့ ပေါင်းစပ်စွမ်းအားကို လိုအပ်တယ်"

တစ္ဆေအချို့သည် စိတ်ဝင်စားသွားသော်လည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများလည်း ရှိနေပြီး တစ်ဦးက မေးသည်။

"ဘုံသုံးဘုံရဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးနိယာမတွေက သီးသန့်ဖြစ်တယ်။ သက်ရှိတွေက မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို မဝင်နိုင်ဘူး၊ သေလွန်သူတွေက နတ်ဘုရားဘုံကို မဝင်နိုင်ဘူး"

"လူ့ဘုံရဲ့ နိယာမတွေက အတူတူပဲလားဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ"

"လူ့ဘုံရဲ့ နိယာမတွေက အားနည်းပြီး ငါတို့ကို မဖိနှိပ်နိုင်ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် ငါတို့က အဲ့ဒီကမ္ဘာကို အလွယ်တကူ စိုးမိုးနိုင်ပြီးတော့ အင်အားပြန်လည်ဖြည့်တင်းပြီး ပြန်လည်ထိုးစစ်ဆင်ဖို့ အခွင့်အရေးရှာနိုင်တယ်"

"ဒါမှမဟုတ် ငါတို့က အခြားတစ်ဖက်က နယ်မြေကို မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံအသစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လို့ရတယ်"

ထိုစကားများသည် တစ္ဆေဘုရင်နှင့် အခြားတစ္ဆေဧကရာဇ်များကို ရည်ရွယ်ပြီး သူ၏ရည်မှန်းချက်ကို ဖော်ပြနေသည်။

အောက်မှ တစ္ဆေများသည် လှုပ်ရှားစပြုကြသည်။ အကယ်၍ ဤနည်းလမ်းသည် အမှန်တကယ် အလုပ်ဖြစ်မည်ဆိုလျှင် လက်ရှိအကျပ်အတည်းကို အမှန်ပင် ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အခြားထွက်ပေါက်တစ်ခုသာ ရှိခဲ့လျှင် မည်သူက ထိုမိစ္ဆာကောင်များကို သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်လိုမည်နည်း။

လူ့ဘုံမှ သတ္တဝါများ မည်သို့ဖြစ်မည်ကိုမူ သူတို့နှင့် မည်သို့ သက်ဆိုင်မည်နည်း။

သို့သော် သူတို့သည် တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များသာဖြစ်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်ခွင့် မရှိပေ။ သူတို့သည် စင်မြင့်ထက်သို့သာ အကြည့်များ ပြန်ပို့နိုင်တော့သည်။

"ငါ သဘောမတူဘူး"

ထိုအချိန်တွင် ဖခင်ချင်က ထပြောသည်။

မျက်လုံးအားလုံး သူ့ထံသို့ လှည့်လာကြသည်။

တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များထဲမှ လီယန်သည် ထိုစကားကိုကြားသော် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် လူ့ဘုံ အန္တရာယ်ကျရောက်မည်ကို သဘာဝအတိုင်း မလိုလားသော်လည်း ချင်ကျန့်အန်း၏ ဤအချိန်တွင် ဆန့်ကျင်ခြင်းသည် အလွန်မဆင်မခြင်နိုင်လွန်းပြီး ဝေဖန်မှုများကို မလွဲမသွေ ဆွဲဆောင်လိမ့်မည်။

အမှန်ပင် ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

"သခင်ချင်မှာ ပိုကောင်းတဲ့ ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခု ရှိလို့လား"

ရှန်ထူက ညင်သာစွာ ဆိုသည်။

ချင်ကျန့်အန်းသည် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံတွင် တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေး၊ သူက မည်သို့သော ဖြေရှင်းနည်းကောင်းများ ရှိနိုင်မည်နည်း။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ဖို့ လူ့ဘုံကို ကျူးကျော်တာက ငြင်းပယ်ခြင်း တံတားအပြင်ဘက်က အဲ့ဒီကောင်တွေနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ"

"သခင်ချင်က အရေးကြီးတာတစ်ခုခု ပြောမယ်ထင်နေတာ၊ ဒီလိုဖြစ်နေတာကိုး"

ရှန်ထူသည် ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ၏အသံသည် ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားသည်။

"သခင်ချင်၊ မမေ့ပါနဲ့၊ ခင်ဗျားက လူ့ဘုံက လူတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး၊ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံရဲ့ တစ္ဆေဧကရာဇ်ပဲ"

"ခင်ဗျားရဲ့ စကားလုံးတိုင်းနဲ့ လုပ်ရပ်တိုင်းက မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက သတ္တဝါတွေကို ဦးစားပေးသင့်တယ်"

ထိုစကားများ ထွက်လာသည်နှင့် အောက်မှ တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များသည် သဘောတူညီစွာ ပဲ့တင်ထပ်ကြသည်။

"ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ခင်ဗျားက လူ့ဘုံကို စိုးရိမ်နေသေးတယ်၊ ဒါတောင် ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျား တစ္ဆေဧကရာဇ်လို့ ခေါ်ရဲသေးတယ်"

"လူ့ဘုံကကောင်က ငါတို့နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် အတူရပ်တည်နိုင်မှာလဲ။ သူ တောင်ပိုင်းတစ္ဆေဧကရာဇ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရတုန်းက ငါကန့်ကွက်ခဲ့တယ်"

"ဒီကောင်က တစ္ဆေဧကရာဇ်ဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး"

"သူ့ကို ရာထူးကချ"

ဆူညံသံသည် ဆူနာမီကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အငွေ့အသက်နှင့် ရောနှောနေသည်။

အခြေအနေသည် ထိန်းချုပ်မရတော့မည်ကို မြင်သော် တစ္ဆေဘုရင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အေးစက်သွားပြီး အဘိုးကြီး ကျိုးချီက လေးနက်သောအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"တိတ်"

သူ၏စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် လှိုင်းထန်နေသော လှိုင်းလုံးများသည် ငြိမ်သက်သွားပြီး တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

"အရာအားလုံးကို တစ္ဆေဘုရင်က ဆုံးဖြတ်လိမ့်မယ်"

ကျိုးချီက ညင်သာစွာ ဆိုသည်။

တစ္ဆေဘုရင်သည် ပတ်ပတ်လည်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဆိုသည်။

"သူတို့က ဘုံသုံးဘုံရဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို နှောင့်ယှက်ခဲ့တယ်၊ သူတို့မှာ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခုတော့ ရှိရမှာပဲ။ ငါတို့သာ ဒီကမ္ဘာကို စွန့်လွှတ်ပြီး လူ့ဘုံကို ကျူးကျော်မယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့လက်ထဲကို တန်းတန်းမတ်မတ် ရောက်သွားလိမ့်မယ်"

"ဒါ့အပြင် လူ့ဘုံနဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံရဲ့ နိယာမတွေက လုံးဝကွဲပြားတယ်။ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက သတ္တဝါအားလုံးကို အဲ့ဒီမှာ နေရာချချင်တာက အရူးရဲ့အိပ်မက်သက်သက်ပဲ"

"တစ္ဆေဘုရင်ပြောတာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်"

ကျင်းဝမ်းဟောင်က ဝင်ပြောသည်။

တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များသည် ထိုစကားကိုကြားသော် သဘောပေါက်သွားပြီး ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုးများကို စတင်သုံးသပ်ကြသည်။

"ဒီနည်းလမ်းက အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုတော့ ငါတို့က မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံရဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရုံပဲ ရှိတော့တယ်"

ထိုအချိန်တွင် ရှန်ထူက တစ်ဖန်ပြန်ပြောသည်။

"ရှန်ထူက တောင်ပိုင်းတစ္ဆေဧကရာဇ် ချင်ကျန့်အန်းကို ချောက်နက်ထောင်ထဲမှာ ယာယီအကျဉ်းချထားဖို့ တစ္ဆေဘုရင်ကို တောင်းပန်ပါတယ်"