အကျယ်ချုပ်ကျခြင်း

ထိုစကားကိုကြားသော် ချင်ကျန့်အန်းသည် စကားပြောသူထံသို့ ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်"

"ဒီလို မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံ ဘေးကျပ်နွမ်းကျပ်ဖြစ်နေတဲ့ အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ တစ္ဆေဧကရာဇ်ငါးဦးက စည်းလုံးသင့်တယ်၊ အတွင်းပိုင်းပဋိပက္ခတွေ မဖြစ်သင့်ဘူး"

ကျင်းဝမ်းဟောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ယန်ယွင်သည် လက်ပိုက်ကာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုခံစားနေပုံရသည်။

"မင်းရဲ့အကြောင်းပြချက်တွေကို ပြော"

ကျိုးချီက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံရဲ့ နိယာမတွေ နှောင့်ယှက်ခံရပြီးနောက်ပိုင်း မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံနဲ့ လူ့ဘုံကြားက အက်ကြောင်းမပွင့်ခင်အထိ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ လူ့ဘုံက တစ္ဆေတွေ ဒီကမ္ဘာကို မဝင်ရောက်ခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီးတော့ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံရဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်းက ယိမ်းယိုင်စပြုခဲ့တယ်"

ရှန်ထူက ရှင်းပြသည်။

စင်မြင့်အောက်တွင် တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များသည် အချင်းချင်း တီးတိုးပြောဆိုစပြုကြသည်။

ထိုပြောဆိုချက်သည် အခြေအမြစ်မရှိသည်တော့ မဟုတ်ဘဲ ရှိနေသူအားလုံး ကောင်းစွာနားလည်ကြသည်။

"ဒါနဲ့ သခင်ချင်ကြားမှာ ဆက်စပ်မှု သိပ်မရှိပါဘူး၊ သူ့ကို အကျယ်ချုပ်ထားဖို့ အကြောင်းပြချက်လည်း မဟုတ်ဘူး"

ကျင်းဝမ်းဟောင်က ခေါင်းခါသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဘုံနှစ်ခုကြားက အတားအဆီးကို ချိုးဖျက်တာက လူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ လုပ်နိုင်တဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး"

ကျိုးချီက ဆိုသည်။

"ဒါကို ငါ ကောင်းကောင်းနားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါပြောချင်တာက သူက အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို ရောက်လာခဲ့တယ်"

ရှန်ထူက ဆက်ပြောသည်။

"ဒီကိုရောက်လာပြီးနောက် သူက လအနည်းငယ်အတွင်းမှာ လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်မြေကို ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး အရင်တောင်ပိုင်းတစ္ဆေဧကရာဇ်ကို တိုက်ရိုက်အနိုင်ယူပြီး သူ့နေရာကို အစားထိုးခဲ့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေဧကရာဇ်ဖြစ်ပြီးနောက် သူဘာလုပ်ခဲ့လဲ။ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံထဲကို ကျရောက်လာတဲ့ လူ့ဘုံက တစ္ဆေတွေကို ကာကွယ်ပေးတယ်၊ တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်တွေကို သူတို့ကို ဝါးမျိုခွင့်မပေးဘူး၊ ပြီးတော့ တောင်ပိုင်းဒေသက တစ္ဆေစစ်တပ်ကို အဆက်မပြတ် တိုးချဲ့ခဲ့တယ်"

ပရိသတ်အကြားတွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ပြောဆိုခဲ့သည်များမှာ မှန်ကန်သော်လည်း ပြောဆိုသည့်လေသံမှာမူ စူးရှလှသည်။

ချင်ကျန့်အန်းသည် သူ၏လက်သီးများကို ဆုပ်ထားသော်လည်း မချေပခဲ့ပေ။

သူကိုယ်တိုင် လူ့ဘုံမှ လာသောကြောင့် သူ၏ပြည်သူများကို ကာကွယ်ရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားသည်မှာ သဘာဝကျသည်။ ထိုအရာတွင် မှားယွင်းမှုတစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။

"လူ့ဘုံက တစ္ဆေတွေ သေသွားရင်တောင်မှ သူတို့က သက်စောင့်စွမ်းအင်နည်းနည်းတော့ ထိန်းသိမ်းထားတုန်းပဲ။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ သေခြင်းရှင်ခြင်းမှာ ဒီလိုမညီမျှမှုက သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာမှာပဲ"

ရှန်ထူက တစ်ဖန်ပြန်ပြောသည်။

ဤပြောဆိုချက်နှစ်ခု၏ ပေါင်းစပ်မှုသည် တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များအကြား အတွေးအမျိုးမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

လီယန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သေခြင်းရှင်ခြင်းနှောင့်ယှက်ခံရမှုသည် ချင်ကျန့်အန်းနှင့် မသက်ဆိုင်ကြောင်း သူသိသော်လည်း ဤစကားများသည် သူ့အတွက် သိသိသာသာ အားနည်းစေသည်။

အထူးသဖြင့် အရေးကြီးသည့် အခိုက်အတန့်တွင် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံ၏ အခြေအနေ ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်နှင့်အမျှ လူတိုင်းသည် သူတို့၏ဒေါသကို ချင်ကျန့်အန်းထံသို့သာ ပုံချစေမည်ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်အချို့သည် ဖခင်ချင်ကို မကျေမနပ်နှင့် ရန်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ကြသည်။

ရှန်ထူ နောက်ဆက်တွဲပြောလိုက်သော စကားသည် တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များ၏ ဒေါသကို တိုက်ရိုက် မီးမွှေးလိုက်သည်။

"ဒါတွေအားလုံးက လက်ခံနိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာအတွင်းမှာပဲ ရှိနေသေးပြီး သေခြင်းရှင်ခြင်းကလည်း တည်ငြိမ်နေတုန်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်တုန်းက သက်ရှိလူတစ်ယောက်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုခုသုံးပြီး သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ခွဲထုတ်ကာ တောင်ပိုင်းဒေသက ငရဲတံခါးကနေတစ်ဆင့် ဒီဘုံထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းကို ယူသွားခဲ့တယ်"

"အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီးတော့ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံရဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်းက လုံးဝထိန်းချုပ်မရအောင် စတင်ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ အချက်အလက်တွေ မှန်တယ်ဆိုရင် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို ဝင်ရောက်ခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီပုဂ္ဂိုလ်က သခင်ချင်ရဲ့ သားဖြစ်တယ်၊ ငါပြောတာ မှန်တယ်မဟုတ်လား"

လီယန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချင်ကျန့်အန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

တစ္ဆေဘုရင်နှင့် မုန်ရွှမ်တို့သည် ထိုစကားကိုကြားသော် နှစ်ဦးလုံး ရှန်ထူကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူက လျှို့ဝှက်ကိစ္စကို မည်သို့ သိရှိနေသနည်း။

နန်းတော်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထူဘိုသည် သူ၏ခေါင်းကို ကျုံ့ပြီး သူ၏ပုံရိပ်ကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။

"တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းက မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံရဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်း အငွေ့အသက်နဲ့ ပျိုးထောင်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားဆန်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ။ လူ့ဘုံက သတ္တဝါတစ်ယောက်က ယူသွားတာကို ဘယ်လိုလုပ် သည်းခံနိုင်မှာလဲ"

"အမှန်တရား ပေါ်လွင်သွားပြီ၊ ဒီလူက မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့အရာတွေနဲ့ ပတ်သက်နေတာ ရှင်းနေပြီ"

"တစ္ဆေဧကရာဇ်ချင်က မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို ခိုးဝင်ပြီး တစ္ဆေဧကရာဇ်ရာထူးကို ယူခဲ့တာ၊ အစကတည်းက မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိခဲ့တာပဲ"

"သူ့သားကလည်း မကောင်းဘူး၊ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို လာပြီး တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းကို ခိုးရဲတယ်။ ငါသာ သူ့ကို ဖမ်းမိရင် သူ့ကို အရေခွံဆုတ်ပြီး သူ့ရဲ့ခြင်ဆီကို ထုတ်ပစ်မယ်"

မူလက ဖခင်ချင်သည် သည်းခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုစကားကိုကြားသော် ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်သည်။ သူ၏ပတ်လည်မှ တစ္ဆေအငွေ့အသက်သည် တောက်လောင်နေသော မီးကဲ့သို့ တိုးတက်လာသည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ဂုဏ်ယူမှုပင်။ သူသည် ထိုဘုံမှ သတ္တဝါများကို ကူညီရန် သူ၏အသက်ကို စွန့်စားပြီး လူ့ဘုံသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ဤစော်ကားမှုများကို သူမည်သို့ သည်းခံနိုင်မည်နည်း။

"မလုပ်နဲ့"

လီယန်သည် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မြင်ပြီး အလျင်အမြန် တားရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ ဒေါသဖြင့် လွှမ်းခြုံနေသော ဖခင်ချင်သည် သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏တစ္ဆေအငွေ့အသက်သည် တစ္ဆေလက်တစ်ဖက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီး စကားပြောနေသော တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်ကို ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ထိုတစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင် မရှိပေ။ အဲဒီအစား သူ၏နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဘန်း!

တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုတစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်သည် မီးခိုးငွေ့များအဖြစ်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုသည်ကို မြင်သော် အခြားသူများ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ သူသာ တစ္ဆေဧကရာဇ် ဖြစ်နိုင်လျှင် သူမည်သို့ အားနည်းနိုင်မည်နည်း။ သို့သော် သူသည် တစ္ဆေဧကရာဇ်အများအပြားနှင့် တစ္ဆေဘုရင်ရှေ့တွင် တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးကို တိုက်ရိုက်သတ်ရဲသလော။

ရဲတင်းလှပါပေသည်။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် ဒေါသလှိုင်းများသည် နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ဖခင်ချင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူဒေါသထွက်နေသော်လည်း ဒေါသကြောင့် မျက်စိမကွယ်ပေ။

သူသည် သတ်ရန် မည်သည့်အခါကမျှ မရည်ရွယ်ခဲ့ဘဲ ကျန်သူများကို တိတ်ဆိတ်စေရန် ထိုသူကို လွင့်စင်သွားအောင်သာ ရိုက်ထုတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

ထိုတစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်ကို သတ်ခဲ့သူမှာ အခြားတစ်ယောက်ပင်။

ထိုသို့ စိတ်ထဲတွင် တွေးပြီး သူသည် ရှန်ထူကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူမှာမူ သူသည် မြင်ကွင်းကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကြိုမြင်ထားသကဲ့သို့ ဂရုမစိုက်ဘဲ နေသည်။

"မင်းရဲ့အတွေးတွေ ပေါ်သွားပြီးတဲ့နောက် မင်းသူ့ကို သတ်လိုက်တယ်။ ဘယ်သူက မင်းကို သတ္တိပေးလိုက်တာလဲ"

စင်မြင့်အောက်တွင် လူတစ်ဦးက အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် ထိုသူသည် ဖခင်ချင်ကို အစပြုတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

တစ္ဆေဧကရာဇ်တစ်ဦးကို စိန်ခေါ်ခြင်းသည် သေးငယ်သောကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ဤသူသည် သာမန်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ သူသည် ရှန်ထူ၏ လက်အောက်မှ ထိပ်တန်းဗိုလ်ချုပ် ချိုင်ယွီလဲ့ဖြစ်ပြီး သူ၏ခွန်အားသည် လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

သူလက်သီးတစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံ ချီစွမ်းအင်များ စုစည်းလာပြီး တစ္ဆေငိုသံများသည် လေကိုခွင်းကာ နန်းတော်ကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါစေသည်။

တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုသည် ချိုင်ယွီလဲ့၏ ကြီးမားသောခွန်အားကို ပြသရန် လုံလောက်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ အကယ်၍ ချိုင်ယွီလဲ့သည် ရှန်ထူအပေါ် သစ္စာမရှိခဲ့ပါက သူသည် တောင်ပိုင်းတစ္ဆေဧကရာဇ် ရာထူးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့မည်ဟု တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များစွာက ယုံကြည်ကြသည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များမှာ လူတိုင်း၏ နားလည်မှုကို ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်သည်။

ချိုင်ယွီလဲ့၏ တားဆီးမရနိုင်ပုံရသော တိုက်ခိုက်မှုသည် ဖခင်ချင်၏ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့် အလွယ်တကူ ကျိုးပဲ့သွားသည်။

အနက်နှင့်ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ချိုင်ယွီလဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထွင်းဖောက်သွားပြီး ကြီးမားသော ကျောက်တိုင်တစ်တိုင်တွင် သူ့ကို ကပ်ထားလိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အဖြေထွက်သွားသည်။

မြင်ကွင်းသည် တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များကို ထိတ်လန့်စေရုံသာမက ကျင်းဝမ်းဟောင်နှင့် ယန်ယွင်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများကိုပါ လေးနက်သွားစေသည်။

တစ်နှစ်ပင်မပြည့်သေးခင်မှာပင် သူ၏ခွန်အားသည် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမြင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသလော။

ထို့အပြင် ထိုအနက်နှင့်ရွှေရောင် အလင်းတန်းတွင် တာအို၏စွမ်းအား ရှင်းလင်းစွာ ပါဝင်နေပြီး ၎င်းတွင်ပါဝင်သော စွမ်းအားသည် သူတို့အားလုံးကိုပင် ရင်တုန်စေသည်။

"အထင်ကြီးစရာပဲ၊ သခင်ချင်"

ရှန်ထူက ပြုံးပြီး ဆိုသည်။

"ခင်ဗျား အတိအကျ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ"

ဖခင်ချင်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ဆိုသည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက သတ္တဝါတွေရဲ့ အကျိုးအတွက်ပါပဲ။ သခင်ချင်က ချောက်နက်ထောင်ထဲမှာ ယာယီနေပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားတဲ့အခါ ခင်ဗျားကို လွတ်လပ်ခွင့် ပြန်ပေးပါလိမ့်မယ်"

ရှန်ထူက ဆိုသည်။

"ငါငြင်းရင်ရော"

ဖခင်ချင်၏ အရှိန်အဝါ တိုးတက်လာပြီး သူသည် လှုပ်ရှားရန် အသင့်ဖြစ်နေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သော် ရှန်ထူ၏ အပြုံးသည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။ သူသည် ဖခင်ချင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် အောင်မြင်မှုအတွက် အသေအချာ မရှိပေ၊ အထူးသဖြင့် သူ၏မကြာသေးမီက စွမ်းအားပြသမှုကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်တွင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အားကောင်းသော ဖိအားတစ်ခုသည် ပြိုကျလာသော ကောင်းကင်ကဲ့သို့ ဆင်းသက်လာသည်။

ဖခင်ချင်သည် ခုခံရန် သူ၏အစွမ်းအကုန်ထုတ်သုံးရင်း မညည်းညူဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ရုန်းကန်ရင်း သူသည် အဘိုးကြီးထံသို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးကို သတ်ပြီးနောက် တစ္ဆေဧကရာဇ်တစ်ဦးအနေနဲ့ ငါတို့က မင်းကို သေဒဏ်ကနေ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးနိုင်ပေမဲ့ အပြစ်ဒဏ်ကနေတော့ မဟုတ်ဘူး။ တစ္ဆေဘုရင်ကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချဖို့ ငါတောင်းဆိုတယ်"

ကျိုးချီက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

တစ္ဆေဘုရင်သည် ကျိုးချီကို နက်ရှိုင်းစွာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

"တောင်ပိုင်းတစ္ဆေဧကရာဇ်ကို ချောက်နက်ထောင်ထဲမှာ အကျယ်ချုပ်ထားလိုက်"

စကားဆုံးသည်နှင့် အနက်ရောင်လမ်းကြောင်းတစ်ခု လေဟာနယ်ထဲတွင် ပွင့်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သံကြိုးများသည် ဖခင်ချင်ကို ချက်ချင်း ရစ်ပတ်ကာ ချောက်နက်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။

ဖခင်ချင်၏ ခွန်အားနှင့်ဆိုလျှင် သူသည် သဘာဝအတိုင်း ရုန်းကန်နိုင်သော်လည်း တစ္ဆေဘုရင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် သူသည် များများစားစား မပြောဘဲ အရာအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ လက်ခံလိုက်သည်။

ချောက်နက်ထောင် ပိတ်သွားပြီးနောက် တစ္ဆေဘုရင်က တစ်ဖန်ပြန်ပြောသည်။

"တောင်ပိုင်းတစ္ဆေဧကရာဇ်ရဲ့ ကိစ္စကို ငါကိုယ်တိုင် စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်။ အခု မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံရဲ့ အခြေအနေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာ ဆက်ဆွေးနွေးကြစို့"

ချင်ဖုန်းသည် အိပ်ရာမှ ရုတ်တရက် ထထိုင်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

"ယောက်ျား၊ အိပ်မက်ဆိုး မက်လို့လား"

အိပ်ရာဘေးတွင် အသံနှစ်သံ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အင်း"

ချင်ဖုန်းက များများစားစား အဖြေမပေးဘဲ ညင်သာစွာ တုံ့ပြန်သည်။

အိပ်မက်ထဲတွင် သူသည် သူ၏ဖခင် ချောက်နက်ထဲသို့ ကျသွားပြီး တဖြည်းဖြည်း နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဒါက မဖြစ်နိုင်သင့်ပေ။ သူ၏ဖခင်သည် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံ၏ တစ္ဆေဧကရာဇ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး တစ္ဆေဘုရင်နှင့် သူ၏ဆက်ဆံရေးအရ သူမသည် သူ့ကို သေချာပေါက် ဂရုစိုက်မည်ဖြစ်သည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံတွင် မည်သူက သူ၏ဖခင်ကို လက်လှမ်းဝံ့မည်နည်း။

"အိပ်ရေးမဝလို့ နေမှာပါ၊ ဒါကြောင့် ငါက အတွေးတွေ လျှောက်တွေးနေတာ"

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏နဖူးကို ညှစ်ပြီးနောက် သူ့ဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်ဆံပင်နှစ်ပင်သည် အိပ်ရာခင်းအပြင်ဘက်တွင် ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူမ၏အပြာနုရောင် မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ပြီးနောက် သူမသည် မသိစိတ်ဖြင့် သူ့ကို ရှောင်ရှားလိုက်သည်။ လျိုကျန့်လီမှာမူ သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီး သူမသည် ဤအခြေအနေနှင့် ကျင့်သားရနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သူ၏ခါးမှ နာကျင်မှုကို ခံစားမိရင်း ချင်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

အတိတ်က မိန်းမနှစ်ယောက်သည် အတူတူအိပ်စက်ခြင်းကို လုံးဝလက်ခံနိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း တစ်ခါစံနမူနာပြပြီးနောက်...

"တကယ်ပဲ၊ တချို့အရာတွေက တစ်ခါစဖူးရင် အကြိမ်ကြိမ်ဖြစ်တော့တာပဲ"

ချင်ဖုန်းသည် ဒုတိယနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ၏လက်ရှိရုပ်ခန္ဓာအခြေအနေနှင့်ဆိုလျှင် အဘွားကြီး၏ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များကို အခြေခံအားဖြင့် နှုတ်ဆက်နိုင်ပြီဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် လက်တွေ့ကမူ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က အားနည်းလွန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ နှစ်ယောက်တစ်ယောက်တော့ မယှဉ်နိုင်ခြင်းပင်။

သူ၏မိန်းမများနှင့် စကားအနည်းငယ်ပြောပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် ထပြီး အဝတ်အစားဝတ်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းများစွာ ရှိနေပြီး သူ၏ဆရာထံမှ အဖြေများရရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

သူ မဟာစာပေအကယ်ဒမီသို့ ခြေချသည်နှင့် ချင်ဖုန်းသည် သူအချိန်အတော်ကြာ မတွေ့ခဲ့သော သူ၏အစ်ကိုကြီး ဖေးရွှန်းနှင့် မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့ဆုံသည်။

ဖေးရွှန်းသည် ယန်ချန်နှင့်အတူ ယခုအခါ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်တွင် ရှားရှားပါးပါးသာ နေထိုင်ပြီး သူတို့၏အာရုံအများစုကို သာယာပညာသင်ကျောင်းပေါ်တွင် စိုက်ထားသည်။

မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ သာမန်ပြည်သူများအတွက် အကယ်ဒမီကျောင်းအနေဖြင့် သာယာပညာသင်ကျောင်းသည် မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ ဒေသလေးခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီကို ကျော်လွန်ကာ ထိပ်တန်းပညာရေးအဖွဲ့အစည်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဌာနခွဲအမျိုးမျိုးရှိ စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်ကို စီမံခန့်ခွဲရန် ဖေးရွှန်းသည် အားထုတ်ကြိုးပမ်းမှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ် သူကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်သို့ ပြန်လာခြင်းမှာ သူ၏ပစ္စည်းများကို ပြန်လည်ယူဆောင်ရန်သာဖြစ်ပြီး သာယာပညာသင်ကျောင်းတွင် ရေရှည်နေထိုင်ရန် ရည်ရွယ်သည်။

နှစ်ဦးသား အချင်းချင်းကြည့်လိုက်ကြရာ တစ်ဦးမှာ အေးစက်သော အကြည့်၊ အခြားတစ်ဦးမှာ အနေရခက်သော အမူအရာ ရှိနေသည်။

သာယာပညာသင်ကျောင်း၏ တည်ထောင်သူအနေဖြင့် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏တာဝန်များကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည့်အတွက် အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရသည်။

"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ၊ စီနီယာဖေး"

ချင်ဖုန်းက ဆိုသည်။

"ခင်ဗျားနဲ့ စီနီယာယန်ရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ သာယာပညာသင်ကျောင်းက တည်ငြိမ်စွာ ကြီးထွားလာနေတယ်လို့ ကျွန်တော်ကြားပါတယ်။ အခါအားလျော်စွာ ဘွဲ့ရသူတွေက စစ်တပ်နဲ့ နန်းတွင်းကို ဝင်ရောက်ကြတယ်"

"ခင်ဗျားနဲ့ စီနီယာယန်တို့က ဂုဏ်ပြုထိုက်သူတွေပါပဲ။ စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်ရဲ့ တတိယအဆင့်ကို ရောက်ရှိတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်"

"နှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် ကျင့်ကြံပြီးမှ ငါက တတိယအဆင့်ကို ရောက်တာ။ ဂျူနီယာချင်လို တစ်ညတည်းနဲ့ ဉာဏ်အလင်းရပြီး အလွယ်တကူ ကျော်လွှားနိုင်တာနဲ့ မတူဘူး"

ဖေးရွှန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"စီနီယာက ပညာတတ်တွေကို ပျိုးထောင်ဖို့ အာရုံစိုက်နေတာကိုး။ သာယာပညာသင်ကျောင်းက ကျောင်းသားတွေက ခင်ဗျားကို တစ်သက်လုံး အမှတ်ရနေကြမှာပါ"

ချင်ဖုန်းက အနေရခက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို တစ်သက်လုံး အမှတ်ရနေမယ်။ ငါသင်ပေးတဲ့ ကျောင်းသားတွေ အများဆုံးပြောတဲ့စကားက ဘာလဲဆိုတာ မင်းသိလား"

ဖေးရွှန်းက မေးသည်။

"သူတို့က စီနီယာရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ သင်ကြားမှုနဲ့ အပ်နှံမှုကို ချီးကျူးကြတာလား"

ချင်ဖုန်းက သူ့ကို မြှောက်ပင့်ရန် ကြိုးစားရင်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"သူတို့က ကြီးမြတ်တဲ့ ဂျူနီယာညီလေးချင်က ဘယ်တော့ သာယာပညာသင်ကျောင်းကို ပြန်လာပြီး သင်ကြားပေးမလဲလို့ မေးကြတာ"

ဖေးရွှန်းသည် "ကြီးမြတ်သော" ဟူသော စကားလုံးကို အလေးပေးလိုက်သည်။

"စကားမစပ်၊ စစ်တပ်ထဲဝင်သွားတဲ့ ကျောင်းသားတွေက တိုက်ပွဲကွင်းပြင်မှာ သိသာတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော်ကြားပါတယ်။ တပ်မှူးတိုင်းက သူတို့ကို အလွန်ချီးကျူးကြတယ်။ ဒါက စီနီယာဖေးရဲ့ စစ်ရေးဗျူဟာ သင်ကြားမှုတွေကြောင့်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်တယ်"

ချင်ဖုန်းက အလျင်အမြန် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"စစ်ရေးဗျူဟာ။ အဲ့ဒီကျောင်းသားတွေက တိုက်ပွဲကွင်းပြင်မှာ ဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်းသိလား"

ဖေးရွှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မည်းမှောင်သွားသည်။

"သူတို့က ခင်ဗျားသင်ပေးတဲ့ စစ်ရေးဗျူဟာတွေကိုသုံးပြီး အဝေးကနေ အောင်ပွဲတွေကို စီစဉ်ခဲ့ကြတာလား"

ချင်ဖုန်းက တုံ့ဆိုင်းစွာ တုံ့ပြန်သည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ သူတို့က စစ်သားတွေနဲ့အတူ တိုက်ပွဲထဲကို ပြေးဝင်ပြီး 'လေပြင်းထန်သောအခါ တိမ်များသည် မြင့်မားစွာ ပျံသန်းလိမ့်မည်' ဒါမှမဟုတ် 'ပန်ငှက်ကြီးသည် သူ၏တောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်ပြီး မိုင်ကိုးသောင်း မြင့်တက်သည်' လို့ အော်ဟစ်ကြတာ"

ဖေးရွှန်းက ဆိုသည်။

ထိုကဗျာနှစ်ကြောင်းသည် ချင်ဖုန်းက တိုက်ပွဲကွင်းပြင်တွင် ရေးခဲ့သော စာပေရတနာများဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ပါဝင်သည်။

သာယာပညာသင်ကျောင်းမှ ကျောင်းသားများသည် သူ၏သူရဲကောင်းဆန်သော လုပ်ရပ်များအကြောင်း ပြောဆိုသည့်အခါတိုင်း သူတို့သည် ကဗျာနှစ်ကြောင်းကိုလည်း ချီးကျူးကြသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့် သာယာပညာသင်ကျောင်းမှ ဆဋ္ဌမအဆင့်ထက် ခွန်အားရှိသော မည်သည့်ကျောင်းသားမဆို ဤစာပေရတနာများ၏ စွမ်းအားကို ကိုင်စွဲနိုင်သည်။ မဟာချန်တိုင်းပြည်မှ စစ်သားများ၏ စွမ်းရည်ကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် စစ်ရေးဗျူဟာ၏ အခန်းကဏ္ဍသည် များစွာ သေးငယ်ပုံရသည်။

ဖေးရွှန်းသည် ဥပမာများစွာကို ကိုးကားခဲ့ပြီး အားလုံးမှာ ချင်ဖုန်း၏ သာယာပညာသင်ကျောင်းမှ ကျောင်းသားများအပေါ် လွှမ်းမိုးမှုကို မီးမောင်းထိုးပြနေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အချို့ကျောင်းသားများသည် နဂါးမျိုးနွယ် အမျိုးသမီးများကို လက်ထပ်ရန် ကွင်းပြင်တွင် တိုက်ခိုက်လိုကြပြီး အချို့မှာမူ လူအများရှေ့တွင် ပညာရှိဟန်ဆောင်လိုကြရာ ပညာတတ်များ၏ ထိန်းချုပ်မှုနှင့် တည်ငြိမ်မှုကို လုံးဝကင်းမဲ့နေသည်။

ချင်ဖုန်း သည် သူသာယာပညာသင်ကျောင်းသို့ အချိန်အတော်ကြာ မလည်ပတ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ဒဏ္ဍာရီများသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း မည်သည့်အခါကမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။

"ကျွန်တော့်မှာ အရေးကြီးကိစ္စတွေ ရှိပြီး ဒီနေ့ ဆရာ့ကို တွေ့ရမှာပါ။ နောက်တစ်ခါ အခွင့်အရေးရှိရင် သင်ကြားမှုတွေကို သေချာပေါက် နားထောင်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြုပြင်ပါ့မယ်"

ဖေးရွှန်း ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားလာသည်ကို မြင်သော် ချင်ဖုန်း က အလျင်အမြန် ဆိုသည်။

ဖေးရွှန်းသည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်ပြီး မဟာစာပေအကယ်ဒမီမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

သို့သော် နှစ်ဦးသား တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ဖြတ်သွားစဉ် မကြားတကြား "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟူသော စကားတစ်ခွန်း ချင်ဖုန်း၏ နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။

ချင်ဖုန်းသည် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏အစ်ကိုကြီး၏ ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ဖေးရွှန်းနှင့် ယန်ချန်တို့ နှစ်ဦးလုံးသည် သာမန်မျိုးရိုးမှ လာကြပြီး သာမန်လူများအတွက် ပညာရေးကို လိုက်စားပြီး သူတို့၏ရည်မှန်းချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် မည်မျှခက်ခဲသည်ကို ကိုယ်တိုင်သိရှိကြသည်။

အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲခဲ့သူမှာ ချင်ဖုန်းပင် ပညာရေးကို လူတိုင်းလက်လှမ်းမီစေပြီး လူများ သူတို့၏ရည်မှန်းချက်များကို လိုက်စားရန် အခွင့်အရေးများ ပေးခဲ့သည်။

သူ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူသည် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးကြီး၏ ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ စားပွဲပေါ်တွင် လက်ဖက်ရည်ခွက်နှစ်ခွက်ကို သတိပြုမိသည်၊ အငွေ့တထောင်းထောင်းထနေပြီး ခုလေးတင် လောင်းထည့်ထားကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ချင်ဖုန်းသည် လေးစားစွာ ဦးညွှတ်ပြီးနောက် သူ၏အနောက်ပိုင်းဒေသများသို့ ခရီးစဉ်ကို ပြန်ပြောပြသည်။

"ဆရာရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကျေးဇူးကြောင့် ကျွန်တော် ဒုတိယအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါက အနောက်ဘက်အစွန်အဖျားဒေသတွေမှာ ကျွန်တော်ရခဲ့တဲ့ မုန်ညင်းစေ့ နေရာလွတ်ပါ"

"ဒီပစ္စည်းက အလွန်အရေးကြီးပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ဆရာ့ဆီမှာပဲ ထားတာ အကောင်းဆုံးပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုခု ရှိပုံရပြီး ကျွန်တော့်ဆီကနေ အရမ်းဝေးဝေး မသွားနိုင်ဘူး။ ဆရာ့ရဲ့အကူအညီကို တောင်းခံပါတယ်"

ချင်ဖုန်းက သူ၏ဆရာထံသို့ မုန်ညင်းစေ့ နေရာလွတ်ကို ပေးအပ်ရင်း ဒုက္ခများသော ပစ္စည်းကို ဖယ်ရှားရန် မျှော်လင့်နေသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာက ညင်သာစွာ ပြန်တွန်းလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"ဒီပစ္စည်းက အသိဉာဏ်ရှိတယ်။ ဒါက မင်းလက်ထဲကို ရောက်လာတာ တိုက်ဆိုင်မှုမဟုတ်ဘူး၊ ကံကြမ္မာကြောင့်ပဲ။ မင်းဆီမှာပဲ ထားလိုက်၊ အချိန်ကျလာရင် အသုံးဝင်လိမ့်မယ်"

သူ၏အစီအစဉ် ပျက်သွားသဖြင့် ချင်ဖုန်း သည် မုန်ညင်းစေ့ နေရာလွတ်ကို မလိုလားစွာဖြင့် ပြန်ယူလိုက်သည်။

သူသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ယူပြီး တိတ်ဆိတ်သွားကာ သူ၏ဆရာအား မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်တွင် သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းများနှင့် စီနီယာရွှမ်းယီ၏ တည်ရှိမှုကို အသိပေးသင့်၊ မသင့် စဉ်းစားနေသည်။

"မင်းက ထွက်သွားဖို့ တွန့်ဆုတ်နေပုံပဲ။ မင်းရဲ့စိတ်ထဲမှာ တစ်ခြားတစ်ခု ရှိနေလို့လား"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မေးသည်။

ထိုစကားကိုကြားသော် ချင်ဖုန်း သည် မျက်လုံးများ မပြူးကျယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။