ချင်ဖုန်း၊ ခင်ဗျား ဘယ်သူ့ကို အကြံပြုမလဲ

"ဆရာက ဘယ်အချိန်ကတည်းက စသိခဲ့တာလဲ"

ချင်ဖုန်းက စူးစမ်းစွာ မေးသည်။

"မင်း အကယ်ဒမီကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်ခဲ့တဲ့အချိန်ကတည်းကပဲ"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

ချင်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ အသေးစိတ်အချက်အလက်များစွာသည် ရုတ်တရက် အဓိပ္ပာယ်ရှိလာကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။

ယခင်က သူသည် စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်အတွင်း သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေရန် မေးမြန်းသည့်အခါတိုင်း ဆရာက သူ့ကို သင်ကြားပေးရန် တာဝန်ယူမည့်သူတစ်ဦး ရှိလိမ့်မည်ဟု အမြဲပြောခဲ့ပြီး မကြာခဏဆိုသလို သူ့ကို သင်ကြားပေးသူမှာ စီနီယာရွှမ်းယီ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

' မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်ရဲ့ ချိတ်ပိတ်ထားတဲ့အထပ်မှာ စီနီယာရွှမ်းယီနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပုံရိပ်တွေ ရှိနေတယ်။ ပြီးတော့ မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်ကို ကျင့်ယန်မြို့မှာ လမ်းခွဲတုန်းက ကျွန်တော့်ဆရာ ပိုင်လီကို ပေးခဲ့တာ။ ဒါဆို ဆရာက စီနီယာရွှမ်းယီက ကျွန်တော့်ရဲ့နတ်ပင်လယ်ထဲမှာ နေထိုင်လိမ့်မယ်ဆိုတာ ကြိုမြင်ခဲ့တာလား'

ချင်ဖုန်းသည် တံတွေးကို ကြပ်စွာမျိုချလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူသည် သူကိုယ်တိုင် အစကတည်းက ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ဖြစ်နေပြီး ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာ ချမှတ်ထားသော ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်ဟုပင် သံသယဝင်စပြုလာသည်။

"အများကြီးတွေးနေစရာ မလိုပါဘူး။ လူတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ဘဝကို နောက်ဆုံးမှာတော့ ကိုယ်တိုင်ပဲ ထိန်းချုပ်ရတာပဲ။ ဒါက လမ်းဆုံလမ်းခွတစ်ခုလိုပဲ၊ တခြားသူတွေက အကြံဉာဏ်ပဲ ပေးနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လမ်းကို ရွေးမလဲဆိုတဲ့ နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်က ကိုယ့်အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် ချင်ဖုန်း၏ အတွေးများကို သတိပြုမိပြီး ဆိုသည်။

'ဘာကွာလို့လဲ။ ကျွန်တော်က အမြဲတမ်း ဆရာ့အကြံဉာဏ်အတိုင်းပဲ လိုက်နာခဲ့တာပဲလေ' ချင်ဖုန်းက စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ညည်းညူလိုက်သည်။

'ဆရာ့ကို ယုံကြည်ပါ၊ ထာဝရအသက်ကို ရရှိလိမ့်မည်' ဤသည်မှာ သူဘဝကူးပြောင်းလာသူတစ်ဦး ဖြစ်လာကတည်းက သူ၏လမ်းညွှန် ဖြစ်ခဲ့သည်။ အတိတ်က အဓိကဆုံးဖြတ်ချက်များကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရာ သူသည် ဆရာ၏အကြံဉာဏ်ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ပါက သူ၏နောက်ဆုံးအခြေအနေကို ရောက်ရှိသွားဖွယ်ရှိကြောင်း သူသိလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဆရာက မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်ကို ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်အပ်နှံဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာက ကျွန်တော့်မှာ စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်မှာ ထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်းရှိတယ်ဆိုတာ ကြိုမြင်ခဲ့လို့လား"

ချင်ဖုန်းက အနည်းငယ် မာနရှိသော လေသံဖြင့် မေးသည်။

"မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်ကို မင်းကို ယုံကြည်အပ်နှံခဲ့တဲ့သူက ငါမဟုတ်ဘူး၊ တခြားတစ်ယောက်ပဲ"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းဘဲ ရှိနေသည်။

'ဆရာ့အတွက် ငါက ထူးချွန်တယ်လို့ ဝန်ခံဖို့ ဘာလို့ ဒီလောက်ခက်ခဲနေရတာလဲ' ချင်ဖုန်းက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

"ကျင့်ယန်မြို့က ဆရာပိုင်လီနဲ့ ခင်ဗျားက လူတစ်ယောက်တည်းလို့ ကျွန်တော်ထင်ခဲ့တာ။ အင်မော်တယ် ပညာရပ်က သုံးပိုင်းခွဲပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပိုင်းသုံးပိုင်းခွဲနိုင်တယ်လေ။ ဒါကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ မြှုပ်နှံခြင်း အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်နဲ့ ဆရာပိုင်လီက ခင်ဗျားရဲ့ ပုံဖော်မှုတွေပေါ့။ ဒါကြောင့် သူအပ်နှံတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ခင်ဗျားအပ်နှံတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လက်တွေ့မှာတော့ ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ"

ချင်ဖုန်းက ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ရှင်းပြသည်။

"သူတို့က ငါ့ရဲ့ပုံဖော်မှုတွေလို့ မင်းကို ဘယ်သူပြောလဲ"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာက ပြန်မေးသည်။

"ဟမ်။ မဟုတ်ဘူးလား"

ချင်ဖုန်းသည် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသည်။ သူသည် ဤအချက်ကို အမှန်တရားအဖြစ် ကြာမြင့်စွာကတည်းက မှတ်ယူထားခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦးလုံးသည် တစ်ထပ်တည်းတူညီသော ရုပ်ရည်ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ငါတို့တစ်ယောက်ချင်းစီက ရွေးချယ်မှုတွေ လုပ်နေခဲ့တာပဲ၊ ပြီးတော့ မင်းက တစ်ခုတည်းသော အဖြေမဟုတ်ဘူး။ သူက ကျင့်ယန်မြို့မှာတုန်းက မင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့တယ်၊ တခြားတစ်ယောက်ကတော့ လော့မင်းသားရဲ့သား လော့ယွီကို ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ကနဦးရွေးချယ်မှုက မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီး ရှန်လီပဲ"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် ထိုမေးခွန်းကို တိုက်ရိုက်မဖြေဘဲ ဆက်ပြောသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ကြက်သေသေသွားပြီး ဆရာက တစ်ဖန်ပြန်ပြောသည်ကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။

"လော့ယွီရဲ့ စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်မှာရှိတဲ့ အရည်အချင်းက မင်းထက်မနိမ့်ကျဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ လော့မင်းသားရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် သူက ပြန်လမ်းမရှိတဲ့ လမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ ရှန်လီကတော့ ငါဂရုတစိုက်ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူက နောက်ဆုံးမှာ စမ်းသပ်မှုကို ကျရှုံးခဲ့တယ်"

"ဘယ်လိုစမ်းသပ်မှုလဲ"

ချင်ဖုန်းက မသိစိတ်ဖြင့် မေးသည်။

"အကယ်ဒမီကို ဝင်ခွင့်ရဖို့ စမ်းသပ်မှုပဲ"

ထိုစကားကိုကြားသော် ချင်ဖုန်းသည် စီနီယာအစ်ကိုကြီး ရှန်လီသည်လည်း အကယ်ဒမီသို့ ဝင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်ဟု တစ်စုံတစ်ယောက် ပြောသည်ကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။

စမ်းသပ်မှုကို ကျရှုံးပြီးနောက် သူသည် ရူးသွပ်သောအခြေအနေဖြင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး မင်ဧကရာဇ်ကိုပင် လုပ်ကြံမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ ကိုးထပ်မြောက်ထောင်တွင် နှိမ်နင်းခြင်းခံခဲ့ရသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဒါတွေအားလုံးက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ အစီအစဉ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး စီနီယာအစ်ကိုကြီး ရှန်လီကို ရန်သူ့တပ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်စေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

ချင်ဖုန်း ကိုယ်တိုင်သည် အကယ်ဒမီ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုကို တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသည်၊ ၎င်းသည် အမှန်ပင် စိန်ခေါ်မှုရှိသော်လည်း စီနီယာအစ်ကိုကြီး ရှန်လီကဲ့သို့သော ပညာတတ်များအတွက် အထူးတလည် ခက်ခဲခြင်းမရှိပေ။

ယခု သူစဉ်းစားကြည့်ရာ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ရှန်လီသည် အမှန်တကယ် ရူးသွပ်သွားခြင်း မရှိသောကြောင့် အကယ်ဒမီ၏ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ခဲ့ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆရာရည်ညွှန်းသောအရာမှာ...

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး ရှန်လီက သူတော်စင်ရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ဝိညာဉ်ကို အကယ်ဒမီထဲကနေ မခေါ်ထုတ်ခဲ့လို့ စမ်းသပ်မှုကို ကျရှုံးခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်မလား"

ချင်ဖုန်းက တုံ့ဆိုင်းစွာ မေးသည်။

"နောက်ကြောင်းပြန်ကြည့်လိုက်ရင် သူ့ရဲ့ကျန်ရှိနေတဲ့ဝိညာဉ်ကို ခေါ်ထုတ်ဖို့အတွက် စိတ်နေသဘောထားက ပထမ မူလချီစွမ်းအင်လောက် အရေးမကြီးဘူးထင်တယ်"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာက ခေါင်းညိတ်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်သည်၊ အကြောင်းမှာ စီနီယာရွှမ်းယီသည်လည်း သူ့ကို ယခင်က ထိုအတိုင်းပင် ပြောခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်း အကယ်ဒမီကို ဖြတ်ကျော်ပြီးမှပဲ ငါက ရှန်လီကို တကယ်လက်လျှော့ပြီး မင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့တာ"

"ဆရာ့ရဲ့ ဂရုတစိုက် ပျိုးထောင်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ချင်ဖုန်း က စိတ်မပါ့တပါ ဆိုသည်။

"စိတ်ရင်းမပါရင် အတင်းအကျပ်လုပ်စရာ မလိုပါဘူး"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်သည်။

မြင်နေသော်လည်း ထုတ်မဖော်ခြင်းသည် လောက၏ နည်းလမ်းပင်။ ချင်ဖုန်းသည် နှုတ်ခမ်းတွန့်ပြီး စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဆရာ၊ ဆရာရဲ့ ပုံဖော်မှုတွေအတွက် ကျွန်တော်တို့ကို ရွေးချယ်ရခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။ အကယ်ဒမီထဲကနေ သူတော်စင်ရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ဝိညာဉ်ကို ခေါ်ထုတ်ဖို့ လူတစ်ယောက်ကို ရွေးဖို့သက်သက်ပဲလား"

"မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မဖြစ်နိုင်မှုတွေကြားက တစ်ခုတည်းသောအဖြေကို ရှာဖို့ပဲ"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ညင်သာစွာ ပြန်ဖြေသည်။

ပြောလိုက်သည်မှာ မပြောလိုက်သည်နှင့် တူနေသည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"

ချင်ဖုန်းသည် နားလည်ဟန်ဆောင်ပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်သည်။

ဆရာက အကျယ်တဝင့် မပြောလိုသောကြောင့် ချင်ဖုန်း သည် သဘာဝအတိုင်း ဆက်မမေးလိုဘဲ သူ၏နတ်ပင်လယ်ထဲမှ စီနီယာရွှမ်းယီ၏ တည်ရှိမှုနှင့် မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်တွင် သူမြင်ခဲ့သော မြင်ကွင်းများကို ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

"ဆရာ၊ ကျွန်တော်က စီနီယာရွှမ်းယီကို နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေခေတ်တုန်းက ဒီကမ္ဘာကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ သူတော်စင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဇာတိလူသားတစ်ဦးလို့ ထင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ လက္ခဏာအမျိုးမျိုးက စီနီယာရွှမ်းယီရဲ့ ဇာစ်မြစ်က မရိုးရှင်းဘူးဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်"

"မင်း ဘယ်လိုသုံးသပ်လဲ"

ဆရာက မေးသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းမဖြေဘဲ သူ၏နတ်ပင်လယ်ထဲမှ စီနီယာရွှမ်းယီကို သူနိုးမလာကြောင်း သေချာအောင် စစ်ဆေးပြီးမှ ဆိုသည်။

"ကျွန်တော်သံသယရှိတာက စီနီယာရွှမ်းယီက နတ်ဘုရားဘုံကနေ လာတာဖြစ်ပြီး၊ ဒါ့အပြင် သူက စီနီယာအစ်ကိုကြီး ရှန်လီနဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုတို့လို ရန်သူ့တပ်ထဲကို စိမ့်ဝင်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

ဤပြောဆိုချက်နှင့်အတူ လေထုသည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် ချင်ဖုန်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီး သူ၏အကြည့်သည် စဉ်းစားစရာဖြစ်နေသည်။

ငါတစ်ခုခု မှားပြောလိုက်မိလို့လား။ ချင်ဖုန်းသည် အလိုအလျောက် တွေးလိုက်မိသည်။

ထိုအချိန်တွင် လှေကားမှ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ချင်ဖုန်းသည် နန်းတွင်းမိန်းမစိုးချုပ် လီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"သခင်လေးချင် ဒီမှာရှိနေတာကိုး။ ခင်ဗျားကို ရှာရတာ တကယ်ခက်တာပဲ"

မိန်းမစိုးချုပ်လီက ဆိုသည်။

သူသည် မနက်စောစော ချင်စံအိမ်တော်သို့ သွားခဲ့ပြီး ချင်ဖုန်းကို မတွေ့ခဲ့ပေ။ နေရာများစွာတွင် ရှာဖွေပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"မိန်းမစိုးချုပ်လီက ကျွန်တော်နဲ့ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

ချင်ဖုန်းက စူးစမ်းစွာ မေးသည်။

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က ခင်ဗျားကို တွေ့ချင်နေပါတယ်"

မင်ဧကရာဇ်က သူ့ကို ဆင့်ခေါ်သောကြောင့် ချင်ဖုန်းသည် သဘာဝအတိုင်း နှောင့်နှေး၍မရပေ။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် သံသယများစွာ ရှိနေသေးသော်လည်း သူသည် နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာပြီး မိန်းမစိုးချုပ်လီနောက်သို့ နန်းတော်သို့ လိုက်ပါသွားရသည်။

သူတို့ထွက်ခွာပြီး မကြာမီမှာပင် လေဟာနယ်သည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး အဖြူရောင်အရိပ်တစ်ခု ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်ထွက်လာသည်။ထိုသည်ကား ချင်ဖုန်း၏ နတ်ပင်လယ်ထဲမှ ရွှမ်းယီပင်။

"မင်းအခု သူ့ရဲ့နတ်ပင်လယ်ကနေ သီးခြားတည်ရှိနိုင်ပြီလား"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာက အံ့ဩမှုတစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ မေးသည်။

"သူ ဒုတိယအဆင့်ကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါက ငါ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်အားလုံးကို အခြေခံအားဖြင့် ပြန်ရပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဘုံသုံးဘုံကြားက နှောင့်ယှက်ခံရမှုကြောင့် ငါ့ရဲ့ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ဝိညာဉ်အပိုင်းအစတွေကို ဆွဲဆောင်ပြီး ငါ့ရဲ့စွမ်းအားအများစုကို ပြန်လည်မရရှိနိုင်သေးဘူး"

အဖြူရောင်အရိပ်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်သည်။

"မင်း နတ်ဘုရားဘုံကနေ ထွက်ခွာလာတုန်းက အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာက မေးမြန်းသည်။

"ငါက အနောက်ပိုင်းဒေသ ဗုဒ္ဓတွေရဲ့ သစ္စာကတိတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး အဲ့ဒီမိစ္ဆာကောင်ရဲ့ မူလအစကို ဖြန့်ကျဲလိုက်ပြီးတော့ အချိန်နဲ့နေရာလွတ် အက်ကြောင်းကနေတစ်ဆင့် ဒီကမ္ဘာမှာ ချိတ်ပိတ်ခဲ့တယ်။ ဒါက ရန်သူရဲ့ခွန်အားကို အလွန်အမင်း အားနည်းသွားစေပြီး နတ်ဘုရားဘုံနဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို အသက်ရှူချောင်စေခဲ့ပေမဲ့ နတ်ဘုရားဘုံရဲ့ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ကိုလည်း ပျက်စီးခါနီး ဖြစ်သွားစေခဲ့တယ်"

"ငါအမြဲတမ်း ရှုပ်ထွေးနေတာက မင်းတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားဘုံက နတ်ဘုရားတွေ၊ မိစ္ဆာတွေနဲ့ ဗုဒ္ဓတွေရဲ့ခွန်အားနဲ့ ဘာလို့ အဲ့ဒီသတ္တဝါတွေကိုရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတာလဲ။ သူတို့က အတိအကျ ဘာတွေလဲ"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာက မေးသည်။

"ငါတို့ ဒီမေးခွန်းကို ဗုဒ္ဓနဲ့ ဆွေးနွေးခဲ့ကြတယ်။ အဲ့ဒီသတ္တဝါတွေက ဘုံသုံးဘုံကို ကျော်လွန်ပြီး ဓာတ်ငါးပါးထဲမှာ မပါဝင်ဘူး။ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက မြေလျှိုးဘုရားလောင်းတောင်မှ သူတို့ရဲ့ အတိတ်ဘဝနဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ပုံစံတွေကို ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာတဲ့ တိုက်ပွဲတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့မူလအစကို ဖြန့်ကျဲလိုက်တဲ့အခိုက်အတန့်မှာ ဗုဒ္ဓနဲ့ငါက သဲလွန်စတချို့ကို မြင်ခဲ့တယ်"

"ဘယ်လိုသဲလွန်စတွေလဲ"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာက မေးသည်။

"သူတို့က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးနိယာမတွေရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် စကြဝဠာအစမှာ ပေါ်ထွက်ခဲ့တဲ့ ပရမ်းပတာရဲ့ ပထမဆုံးအရိပ်အယောင်တွေ ဖြစ်နိုင်တယ်"

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ရွှမ်းယီက ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ဖြေသည်။

ထိုစကားကိုကြားသော် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သော ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာပင်လျှင် မျက်လုံးများ မပြူးကျယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

တခြားသူများ၏ နိယာမများကို မိမိကိုယ်ပိုင်အဖြစ် စုပ်ယူနိုင်ပြီး မသေနိုင်သော နတ်ဘုရားဆန်သည့် စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ခြင်း။အကယ်၍ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သတ္တဝါများသည် အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးနိယာမများ၏ ကိုယ်ပွားများ သို့မဟုတ် ပရမ်းပတာ၏ မူလအလိုတော်များ ဖြစ်ခဲ့ပါက အရာအားလုံးသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားပုံရသည်။

သို့သော် အကယ်၍ ထိုသည်မှာ အမှန်တရားဖြစ်ပါက သူတို့ကို မည်သို့ တိုက်ခိုက်ရမည်နည်း။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုသတ္တဝါများကိုတိုက်ခိုက်ခြင်း၏ ရလဒ်မှာ ဘုံသုံးဘုံကိုယ်တိုင် ဖျက်စီးခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။

"ဒါဆို မင်းတို့က သူတို့ရဲ့မူလအစကို ချိတ်ပိတ်တုန်းက မင်းတို့နဲ့ ဗုဒ္ဓက သူတို့ကို နတ်ဘုရားဘုံမှာ မချိတ်ပိတ်ခဲ့တာက အသုံးမဝင်ဘူးလို့ ခန့်မှန်းမိလို့ပဲ။ နတ်ဘုရားဘုံရဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး နိယာမတွေက သူတို့ရဲ့မူလအစကို မချိတ်ပိတ်နိုင်ဘူး"

"ဟုတ်တယ်။ အကြောင်းရင်းကို ငါမသိပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာ့အလိုတော်က သူတို့နဲ့ ပေါင်းစပ် မသွားဘူးထင်တယ်။ ဗုဒ္ဓနဲ့ငါ ဒါကို သဘောပေါက်လိုက်တဲ့အချိန်ကစပြီး သူတို့ကို လုံးဝသတ်နိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသောအခွင့်အရေးက ပျက်စီးနေတဲ့ဘုံကနေတစ်ဆင့်ပဲဆိုတာ ငါတို့သိခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါက အစီအစဉ်အားလုံးရဲ့ အစပဲ"

အမှန်တရားသည် ရွှမ်းယီ ခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်းပင်၊ ဤကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ နိယာမများသည် ထိုတည်ရှိမှုများကို ကျူးကျော်ရန် ခက်ခဲစေပြီး နတ်ဘုရားဘုံနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကြား၊ သေခြင်းရှင်ခြင်းကြားက အထူးသဘာဝက သေခြင်းရှင်ခြင်း တာအို၏ ပေါ်ထွက်လာမှုသည် သူတို့ကို သေစေနိုင်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ပေးနိုင်စေသည်။

"မင်း နောက်ဆက်တွဲ ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာက တစ်ဖန်ပြန်မေးသည်။

"သူတို့သာ ဒီကမ္ဘာကို ကျူးကျော်ဖို့ ကျရှုံးရင် သူတို့ရဲ့အာရုံကို မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံပေါ်မှာ သေချာပေါက် စိုက်လိုက်လိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ သေခြင်းရှင်ခြင်းကြားက နှောင့်ယှက်ခံရတာက အစပဲရှိသေးတယ်။ သူတို့ရဲ့မူလအစရဲ့ဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်ခွင့် ငါတို့မပေးနိုင်ဘူး"

"မဟုတ်ရင် ဘုံသုံးဘုံရဲ့ တိုက်ပွဲက အပြည့်အဝ စတင်လိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ဘယ်သူမှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါက မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက အခြေအနေကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး။ လောလောဆယ် ငါလုပ်ရမှာက နတ်ဘုရားဘုံရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့အင်အားစုတွေကို အတူတကွ စုစည်းဖို့ပဲ"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ပြီး ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးသည်။

"မင်း မူလအခြေအနေကို ပြန်သွားဖို့ လိုအပ်လား"

"မင်းလုပ်ခဲ့တာတွေက ငါ့ရဲ့မျှော်လင့်ချက်တွေကို အများကြီး ကျော်လွန်သွားပြီ၊ ပြီးတော့ ဒီကမ္ဘာက မင်းကို လိုအပ်နေသေးတယ်။ ကံကြမ္မာနိယာမတွေအပေါ် မင်းရဲ့ထိန်းချုပ်မှုနဲ့ဆိုရင် မြေအောက်ကမ္ဘာက အပြောင်းအလဲတွေကို မင်းကြိုတင်မျှော်လင့်ထားသင့်တယ်။ အဲ့ဒီကအခြေအနေက မင်းရဲ့ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကို လိုအပ်တယ်"

ရွှမ်းယီက ခေါင်းခါသည်။

"မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်စေချင်လဲ"

"နောက်ပိုင်းမှာ နတ်ဘုရားဘုံရဲ့ အက်ကြောင်းတွေကို ပြန်ဖွင့်ဖို့ ငါ့ကိုကူညီပြီး နတ်ဘုရားဘုံကို ပြန်သွားဖို့ ကူညီပေးပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီမတိုင်ခင်မှာ ငါက တောင်ပိုင်းဒေသကိုသွားပြီး 'သူ့'ကို တွေ့ဖို့လိုတယ်"

"နားလည်ပြီ"

အဖြူရောင်အရိပ်သည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် ဝေဝါးသွားသည်။ ရုတ်တရက် ရွှမ်းယီသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရပြီး လေးနက်စွာ ဆိုသည်။

"မင်းက ကံကြမ္မာကို အရမ်းစူးစမ်းခဲ့လို့ ကံကြမ္မာနဲ့ ရှုပ်ထွေးနေပြီဆိုတာ မင်းသိသင့်တယ်။ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်သုံးခုနဲ့ လိပ်ပြာခုနစ်ခုက ပြိုကွဲခါနီးဖြစ်နေပြီ။ မင်းသာ ဒီလိုဆက်သွားနေရင် မင်းလုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်"

"နောက်ဆုံးလှုပ်ရှားမှုတွေကို ငါကိုယ်တိုင် လုပ်ချင်တယ်"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာက ပြန်ဖြေသည်။

တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ထားသော နန်းတော်ထဲ၊ ရင်းနှီးသော စာကြည့်ခန်း၌ မိန်းမစိုးချုပ်လီ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ချင်ဖုန်း သည် စာချွန်လွှာများကို လေးလေးနက်နက် ပြန်လည်သုံးသပ်နေသော မင်ဧကရာဇ်နှင့် တွေ့ဆုံသည်။ မိန်းမစိုးချုပ်လီက သူ့ကို သတိမပေးမချင်း သူသည် ချင်ဖုန်း ၏ ရောက်ရှိလာမှုကို သတိမထားမိပေ။

ချင်ဖုန်း သည် အံ့ဩမဆုံး ဖြစ်သွားသည်။ ဧကရာဇ်သည် သူ၏အလုပ်ကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးပုံရပြီး ချင်ဖုန်း သူ့ကို တွေ့သည့်အခါတိုင်း သူသည် စာကြည့်ခန်းတွင် ဇွဲရှိရှိ အလုပ်လုပ်နေသည်။

ဤသို့သော မငြိမ်မသက်သော အချိန်များတွင်ပင် နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာတိုက်သည် မည်သည့်ကျပ်တည်းမှုမျှ ရင်ဆိုင်ရပုံမပေါ်ဘဲ စစ်သားများအတွက် ထောက်ပံ့ကြေးများကိုပင် မည်သည့်အခါကမျှ မဖြတ်တောက်ခဲ့ဘဲ မင်ဧကရာဇ်က သူ၏ကိုယ်ပိုင်ငွေဖြင့် မကြာခဏ ထည့်ဝင်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဤသူသာ ငြိမ်းချမ်းသောကာလတွင် ရှိခဲ့ပါက သူသည် ရှားပါးသော ပညာရှိဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။

"မင်းရဲ့ မကြာသေးမီက အနောက်ပိုင်းဒေသများသို့ ခရီးစဉ်ကနေ အများကြီး ရခဲ့တယ်၊ ဒုတိယအဆင့်တောင် ရောက်ခဲ့တယ်လို့ ငါကြားတယ်"

မင်ဧကရာဇ်က မေးမြန်းသည်။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ စိုးရိမ်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ တိုက်ဆိုင်မှုတချို့ကြောင့် ကံကောင်းစွာနဲ့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာပါ"

ချင်ဖုန်းက ကျိုးနွံစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ကျိုးနွံနေစရာ မလိုပါဘူး။ မဟာချန်တိုင်းပြည်ရဲ့ သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ မင်းက ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့အသက်နဲ့ ဒုတိယအဆင့်ကို ရောက်ရှိတဲ့ ပထမဆုံးနဲ့ နောက်ဆုံးဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့သူပဲ"

မင်ဧကရာဇ်က ချီးကျူးသည်။

"ဒါက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ပညာရှိစွာ အုပ်ချုပ်မှုကြောင့် ဖြစ်ရပါမယ်။ မဟာချန်တိုင်းပြည်အပေါ် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာတွေက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဦးဆောင်မှုရဲ့ ရလဒ်ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်က အဲ့ဒီကနေ အကျိုးခံစားခွင့်ရတာ ကံကောင်းပါတယ်"

ချင်ဖုန်း က မြှောက်ပင့်လိုက်သည်။

မင်ဧကရာဇ်သည် ဤစကားကိုကြားသော် ဝမ်းမြောက်သွားသည်။

မိန်းမစိုးချုပ်လီသည် ဘေးသို့စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး ဤကောင်လေးသည် သူ၏ကြီးမြတ်သော ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ခံစားမိသည်၊ အကြောင်းမှာ သူ၏မြှောက်ပင့်နိုင်စွမ်းသည် အလွန်မြင့်မားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ငါမင်းကို ဒီနေ့ခေါ်တာက အနောက်ပိုင်းဒေသတွေကိစ္စကို ဆွေးနွေးဖို့နဲ့ မင်းကို ဆုချဖို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါက မကြာသေးခင်က အတွေးတွေ အများကြီးနဲ့ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေလို့ အိပ်မပျော်၊ အစာမစားနိုင် ဖြစ်နေတယ်။ ငါက နန်းတွင်းသမားတော်တွေ အများကြီးနဲ့ တိုင်ပင်ခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ဖြေရှင်းနည်း မရှာနိုင်ဘူး။ ချင်ဖုန်း၊ မင်းရဲ့ဆေးပညာစွမ်းရည်က ထူးချွန်တယ်။ ကြည့်ပေးလို့ရမလား"

မင်ဧကရာဇ်က မေးသည်။

"ဒါက သေးငယ်တဲ့ကိစ္စလေးပါပဲ၊ အရှင်မင်းကြီး။ ကျွန်တော် သဘာဝအတိုင်း ဂရုစိုက်ပေးပါ့မယ်"

ချင်ဖုန်း က လေးနက်စွာ ကတိပေးသည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏မျက်လုံးနှစ်ဘက်စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းပြီး မင်ဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုလူလတ်ပိုင်းအရွယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သန်မာပြီး အစောပိုင်းက ဖော်ပြခဲ့သော ရောဂါလက္ခဏာများ အရိပ်အယောင်မျှ မရှိပေ။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ချင်ဖုန်း က ဆိုသည်။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ နာမကျန်းဖြစ်မှုက ခန္ဓာကိုယ်ကနေ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာပုံမရဘဲ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပူပန်မှုတွေကြောင့် ဖြစ်ပုံရပါတယ်"

ထိုစကားကိုကြားသော် မင်ဧကရာဇ်သည် မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ "ချင်ဖုန်း က ချင်ဖုန်းပါပဲ၊ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ အဓိကအချက်ကို ပိုင်းခြားသိမြင်နိုင်တယ်။ ငါ့စိတ်က မကြာသေးခင်က ကိစ္စတချို့ကြောင့် အမှန်တကယ်ပဲ နှောင့်ယှက်ခံနေရတာ"

ချင်ဖုန်း သည် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားပြီး မိန်းမစိုးချုပ်လီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ကို အမှုထမ်းခြင်းသည် ကျားကို အမှုထမ်းခြင်းနှင့်တူသည် — အကယ်၍ သူသာ မသင့်တော်သောအရာကို ပြောဆိုခြင်း သို့မဟုတ် မေးမြန်းမိပါက ဆိုးရွားသော အကျိုးဆက်များ သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်ပေလိမ့်မည်။

မိန်းမစိုးချုပ်လီက သူ့ကို စိတ်ချစေသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း သည် သက်ပြင်းငယ်တစ်ခု ချပြီးနောက် မေးသည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို ဘာက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မေးမြန်းခွင့် ရှိပါသလား။ ကျွန်တော် အကူအညီဖြစ်နိုင်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

"အဓိကကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ့သမီးတော် မင်းသမီး အန်းယာက လက်ထပ်ရမယ့်အရွယ် ကျော်လွန်ပြီးဖြစ်ပေမဲ့ ငါက သူ့အတွက် သင့်တော်တဲ့ ခင်ပွန်းတစ်ယောက်ကို မရှာတွေ့သေးဘူး။ သူ့အမေက ဒီကိစ္စကို ငါ့ကို မကြာခဏ သတိပေးတယ်။ ငါက သူ့ကို လျစ်လျူရှုခဲ့မိတယ်ဆိုတာ အခုမှပဲ သဘောပေါက်တော့တယ်၊ ဒါက ငါ့ကို အပြစ်ရှိသလို ခံစားရစေတယ်"

ငါဒီအကြောင်းအရာကို ပြန်ဖြေလို့ရလား။ ချင်ဖုန်း သည် တံတွေးမျိုချပြီး မိန်းမစိုးချုပ်လီကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုသူက သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် စိတ်ချစေသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက နိုင်ငံတော်နဲ့ ပြည်သူတွေအတွက် အုပ်ချုပ်နေတာပါ။ မင်းသမီးက နားလည်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်ပါတယ်။ ကံကြမ္မာရေးရာကိစ္စတွေကတော့ အချိန်ကျလာရင် ဘာကမှ တားဆီးလို့မရပါဘူး။ အရှင်မင်းကြီး အလွန်အကျွံ စိုးရိမ်ပူပန်နေစရာ မလိုပါဘူး"

ထိုစကားကိုကြားသော် မင်ဧကရာဇ်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းသမီး ယာအန်းရဲ့ လက်ထပ်ပွဲအကြောင်း ပြောရရင် ချင်ဖုန်းမင်းက ခရီးတွေ အများကြီးသွားပြီး ဗဟုသုတများတယ်။ ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်အရည်အချင်းတချို့ကိုတော့ သေချာပေါက် သိမှာပဲ။ အကြံပြုစရာ ကိုယ်စားလှယ်လောင်းကောင်းတွေ ရှိပါသလား"

ချင်ဖုန်း : "……..."