ကျွန်တော် မသင့်တော်ဘူးလို့ ခံစားရပါတယ်

ချင်ဖုန်းသည် မိန်းမစိုးချုပ်လီကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ထိုသူသည် အမည်မသိအကြောင်းပြချက်တစ်ခုကြောင့် အကြည့်လွှဲသွားသည်။

သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည့် အရိပ်အယောင်ကို ဖော်ပြနေသည်၊ မိန်းမစိုးချုပ်လီထံမှ တုံ့ပြန်မှုမရသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ယောက်ျားတစ်ယောက်အဖြစ် အယောင်ဆောင်ထားသော ထိုမိန်းကလေးအတွက် လက်တွဲဖော်တစ်ဦးကို မိတ်ဆက်ပေးရန် တာဝန်ပေးခံရသောကြောင့် သူသည် တော်တော်လေး အနေရခက်နေသည်။

ချင်ဖုန်းသည် အနည်းငယ် မှင်တက်မသွားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

အချိန်အတော်ကြာ အတူရှိခဲ့သော ယောက်ျားနှင့်မိန်းမတစ်ဦးသည် သန့်စင်သော မိတ်ဆွေသံယောဇဉ်ကို ထိန်းသိမ်းထားမည်ဆိုလျှင် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်၊ ထိုသည်ကား သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် အလွန်အရုပ်ဆိုးခြင်းပင်။

ထင်ရှားသည်မှာ သူနှင့် အန်းယာသည် ထိုအမျိုးအစားထဲတွင် မပါဝင်ပေ။

'လက်လှမ်းမမီနိုင်သောအရာကို တပ်မက်ခြင်း၊ ဒါက ယောက်ျားတွေကြားက ဘုံလက္ခဏာတစ်ခုလား။ ငါလည်း ဒါကို မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူးထင်တယ်' ချင်ဖုန်းသည် စိတ်ထဲတွင် မိမိကိုယ်ကို လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ထိုသို့ စိတ်ထဲတွင် တွေးပြီး သူသည် လက်သီးဆုပ်ကာ ဆိုသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ အရှင်မင်းကြီး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဆီမှာ သင့်တော်တဲ့ ကိုယ်စားလှယ်လောင်း မရှိပါဘူး"

ထိုစကားကိုကြားသော် မိန်းမစိုးချုပ်လီသည် သူ့ကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်သည်။ သူသည် မင်းသမီးအန်းယာ၏ တစ်ဖက်သတ်အချစ်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အပြန်အလှန်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သို့သော် အကယ်၍ ချင်မိသားစုမှ ကောင်လေးသည် မင်းသမီးအန်းယာနှင့် လက်ထပ်ခဲ့ပါက ချင်မိသားစုသည် မဟာချန်တိုင်းပြည်တွင် အင်အားအကြီးဆုံး မိသားစု ဖြစ်လာဖွယ်ရှိသည်။

လျိုမိသားစုမှ စစ်နတ်ဘုရား၏ သမီး၊ နဂါးမျိုးနွယ်မှ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၊ ထို့အပြင် တော်ဝင်မင်းသမီးတစ်ပါး စဉ်းစားရုံမျှဖြင့် မည်သည့်ယောက်ျားကိုမဆို မနာလိုဖြစ်စေမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးများနှင့် ဆက်စပ်နေသော နောက်ခံများသည်လည်း လူတစ်ဦး၏ ဦးရေပြားကို ထုံကျင်သွားစေရန် လုံလောက်သည်။

"ချင်ဖုန်းက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲက တစ်ဦးပဲ၊ သူက ဌာနထဲက လူအများကြီးကို သိရမှာပဲ"

မင်ဧကရာဇ်သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ချောင်းဖြင့် စားပွဲကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ရာ ကြည်လင်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက မဟာချန်တိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်နိမိတ်တွေကို မိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုကနေ ကာကွယ်ဖို့ ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။ ငါကလည်း မင်းသမီးအန်းယာကို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက အဆင့်မြင့်သိုင်းသမားတစ်ယောက်နဲ့ စေ့စပ်ပေးပြီး တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ သူတို့အပေါ် အသိအမှတ်ပြုမှုနဲ့ ကျေးဇူးတင်မှုကို ဖော်ပြဖို့ စဉ်းစားထားတယ်။ မင်းဘယ်လိုထင်လဲ၊ ချင်ဖုန်း"

"ကျွန်တော် မသင့်တော်ဘူးလို့ ခံစားရပါတယ်၊ အရှင်မင်းကြီး"

ချင်ဖုန်းသည် တွေဝေမနေဘဲ ဆိုသည်။

"ဘာကြောင့်လဲ"

"မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ မဟာချန်တိုင်းပြည်အပေါ် အကျိုးပြုမှုတွေက ငြင်းမရနိုင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က မိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေနဲ့ အဆက်မပြတ် တိုက်ပွဲဝင်နေရပြီး ခြေတစ်ဖက်က ငရဲတံခါးဝကို မကြာခဏ နင်းထားရပါတယ်"

"မတော်တဆမှုတစ်ခုခုဖြစ်ပြီး သူတို့ ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ရင် မင်းသမီးအန်းယာကို နှလုံးကြေကွဲစေမှာ သေချာပါတယ်။ ဒါ့အပြင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက အဆင့်မြင့်သိုင်းသမားတွေက အသက်ကြီးနေကြပါပြီ။ အရှင်မင်းကြီး ပြန်လည်စဉ်းစားပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ အချက်ပဲ"

မင်ဧကရာဇ်သည် သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"မင်းနဲ့ လျိုကျန့်လီနှစ်ယောက်လုံးက ဓားတာအို မဟာမိတ်အဖွဲ့ တည်ထောင်ပွဲမှာ ရှိနေခဲ့ပြီး ဓားဧကရာဇ် ပိုင်ရန်ဆီက တံဆိပ်တစ်ခုတောင် ရခဲ့တယ်လို့ ငါမှတ်မိတယ်"

"ဓားတာအို မဟာမိတ်အဖွဲ့အကြောင်း ပြောရရင် မဟာချန်တိုင်းပြည်အတွက် သိုင်းသမားတွေ ပျိုးထောင်ပေးပြီး အရည်အချင်းရှိသူတွေကို ကြွယ်ဝစေတဲ့ သူ့ရဲ့တည်ထောင်မှုကို ငါလည်း ဝမ်းမြောက်တယ်။ အကယ်၍ မင်းသမီးအန်းယာကို ဓားတာအို မဟာမိတ်အဖွဲ့က အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်နဲ့ စေ့စပ်ပေးနိုင်ရင် မဆိုးတဲ့ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး"

"ဒါက..."

ချင်ဖုန်းသည် စကားပြောရန် တွေဝေသွားသည်။

"ဘာမှားနေပြန်ပြီလဲ"

မင်ဧကရာဇ်က စူးစမ်းစွာ မေးသည်။

"ဓားတာအို မဟာမိတ်အဖွဲ့က အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူငယ်တွေနဲ့ ပြည့်နေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အဓိကအားဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ဓားလမ်းကြောင်းကိုပဲ စိတ်နှစ်ထားတဲ့ သိုင်းသမားတွေပါ။ ဒါ့အပြင် မင်းသမီးအန်းယာက စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်ကို လိုက်နာတာဆိုတော့ ဒီသိုင်းသမားတွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပြောစရာခေါင်းစဉ်တွေ ရှိနိုင်မှာလဲ။ လက်ထပ်ပြီးရင် သူ ပျော်မှာမဟုတ်မှာကို ကျွန်တော်စိုးရိမ်တယ်"

ချင်ဖုန်းက ရှင်းပြသည်။

"ချင်ဖုန်းရဲ့ စကားအရဆိုရင် စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်က တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာတာက အန်းယာအတွက် အသင့်တော်ဆုံးပဲပေါ့။ ဒီလိုဆိုရင် ငါ့စိတ်ထဲမှာ ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတချို့ ရှိတယ်၊ ဥပမာ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာရဲ့ ဒုတိယတပည့် စွန်းချီလိုမျိုးပေါ့"

မင်ဧကရာဇ်က အကြံပြုသည်။

"စွန်းချီက နက်ရှိုင်းတဲ့ ကျင့်ကြံမှုရှိပေမဲ့ သူ့ရဲ့စရိုက်က နည်းနည်းထူးဆန်းတယ်"

ချင်ဖုန်းက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆိုသည်။

"တတိယတပည့် ရှုလဲ့ရွှမ်းကရော"

မင်ဧကရာဇ်က ဆက်ပြောသည်။

"သူ့ရဲ့စရိုက်က လက်ခံနိုင်စရာပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ရုပ်ရည်က..."

ချင်ဖုန်းသည် မယဉ်ကျေးရာမရောက်မီ သူ့ကိုယ်သူ တားလိုက်သည်။

"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ"

မင်ဧကရာဇ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်သည်။

"ယန်ချန်ကရော"

"စီနီယာအစ်ကိုကြီးယန်က ကျင့်ကြံမှု၊ ရုပ်ရည်နဲ့ စရိုက်မှာ ထူးချွန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ သူနဲ့ မင်းသမီးအန်းယာကြားမှာ အသက်ကွာဟမှုက တော်တော်လေး သိသာတယ်"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းခါရင်း ညည်းညူလိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင် ဖေးရွှန်းက တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုပဲထင်တယ်"

မင်ဧကရာဇ်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ကန့်ကွက်ချက်အချို့ ထုတ်ဖော်လိုသော်လည်း ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် စီနီယာအစ်ကိုဖေးနှင့် ပတ်သက်၍ အပြစ်အနာအဆာများ ရှာမတွေ့နိုင်တော့ပေ။

သူ၏ကျင့်ကြံမှု၊ စရိုက်၊ ရုပ်ရည်နှင့် အသက်အရွယ်အားလုံးသည် ထူးခြားသည်။ တစ်ခုတည်းသော ကန့်ကွက်ချက်မှာ သူ၏အနည်းငယ် မာနကြီးပြီး လှည့်ကွက်များသော စရိုက်ပင်၊ သို့သော် ပညာတတ်အများစုမှာ ထိုအတိုင်းပင်။ ထို့အပြင် အယောင်ဆောင်ထားသော အမျိုးသမီး၏ ထူးခြားသော အမူအရာကို စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် ပြီးပြည့်စုံသော အတွဲတစ်တွဲ ဖြစ်နိုင်သည်လော။

မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်တီးပေးတဲ့ အတွဲပဲ။

ချင်ဖုန်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေစဉ်မှာပင် မင်ဧကရာဇ်က ခေါင်းခါပြီး ဆိုသည်။

"မသင့်တော်သေးဘူး။ ဖေးရွှန်းက အဘက်ဘက်မှာ လက်ခံနိုင်စရာရှိပေမဲ့ သူက မျိုးရိုးနိမ့်ကျပြီး ဘွဲ့ထူးမရှိဘူး။ သူက အန်းယာအတွက် သင့်တော်တဲ့ မဟုတ်ဘူး"

သက်ပြင်းချရင်း မင်ဧကရာဇ်က ညည်းညူသည်။

"အန်းယာအတွက် သင့်တော်တဲ့ ခင်ပွန်းတစ်ယောက် ရှာရတာ တကယ်ပဲ မလွယ်တဲ့ကိစ္စပဲ"

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေက အရမ်းတင်းကျပ်လွန်းပါတယ်။ ဒီလောက် စံနှုန်းတွေ အများကြီးနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက် ဘယ်မှာရှိနိုင်မှာလဲ။ ခင်ဗျားက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက တစ်ယောက်ဖြစ်စေချင်တယ်၊ ဓားတာအို မဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့လည်း ပတ်သက်ရမယ်၊ ပြီးတော့ စာပေသူတော်စင် မျိုးဆက်ကိုလည်း လိုက်နာရမယ်။ ထူးခြားတဲ့ ကျင့်ကြံမှု၊ စရိုက်၊ ရုပ်ရည်၊ အသက်အရွယ်နဲ့ ဘွဲ့ထူးရှိရမယ်ဆိုတာကို ထည့်မပြောသေးဘူး။ ဒါက လုံးဝမဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ၊ ဟမ်"

ထိုအချိန်တွင် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော မိန်းမစိုးချုပ်လီသည် ရုတ်တရက် ထပြောသည်။

"ဟမ်"

မင်ဧကရာဇ်သည် ဉာဏ်အလင်းရသွားပုံရသည်။

"ဟမ်"

ချင်ဖုန်းသည်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။ အခြေအနေအားလုံးသည် သူ့ကိုယ်သူ ညွှန်ပြနေသည် မဟုတ်လော။

သူမော့ကြည့်လိုက်ရာ ဧကရာဇ်နှင့် မိန်းမစိုးချုပ်လီ နှစ်ဦးလုံး သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို အမှန်ပင် တွေ့လိုက်ရသည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော့်အိမ်မှာ မိန်းမနှစ်ယောက် ရှိပြီးသားပါ"

ချင်ဖုန်းက ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

"ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်က ဇနီးမယားများစွာ ရှိသင့်တာပဲ၊ ဒါက သာမန်ပဲ မဟုတ်လား"

မိန်းမစိုးချုပ်လီက ရယ်မောလိုက်သည်။

'မနောက်ပြောင်ဘဲနဲ့တော့ လေ့ကျင့်မှုမရှိဘူး၊ လေ့ကျင့်မှုမရှိဘဲနဲ့တော့ ပြောခွင့်မရှိဘူး။ အိမ်မှာ ဩဇာကြီးတဲ့ မိန်းမတွေ အများကြီးရှိတာ ဘယ်လိုလဲဆိုတာ ခင်ဗျားမသိဘူး'

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏အကြည့်ကို တိတ်တဆိတ် ရုပ်သိမ်းပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဇနီးကြီးနေရာက ကျန့်လီပိုင်သွားပြီ။ မင်းသမီးအန်းယာက မင်းသမီးတစ်ပါးဖြစ်ပြီး ဘယ်လိုလုပ် မယားငယ်အဆင့်ကို လျှော့ချခံနိုင်မှာလဲ"

"လျိုကျန့်လီနဲ့ ချန်းဖေးလန်နှစ်ယောက်လုံးက ကမ္ဘာပေါ်မှာ ထူးခြားတဲ့အမျိုးသမီးတွေပဲ။ သူတို့ရဲ့လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ ဘယ်သူမှ များများစားစား ပြောရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် မင်းက သူတို့ကို တန်းတူရည်တူ ဆက်ဆံနေသရွေ့ သူတို့က ဇနီးတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မယားငယ်တွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာကွာခြားလို့လဲ"

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မင်ဧကရာဇ်က အစပြုပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။ အစကတည်းက ဧကရာဇ်နှင့် မိန်းမစိုးချုပ်လီတို့သည် ပူးပေါင်းကြံစည်ပြီး သူ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့က သူ့ကို မင်းသမီး၏ခင်ပွန်း ဖြစ်စေလိုသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ချင်ဖုန်း ထိုနေရာတွင် မှင်တက်ရပ်နေသည်ကို မြင်သော် မင်ဧကရာဇ်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

"ဘာလဲ။ ငါ့သမီးတော် အန်းယာက မင်းအတွက် မကောင်းလောက်ဘူးလား။ ဒီနေ့ မင်းငါ့ကို ကျေနပ်လောက်တဲ့ အဖြေတစ်ခု ပေးရမယ်၊ မဟုတ်ရင် မင်းခေါင်းကို ငါဖြတ်မယ်"

တော်ဝင်မိသားစုတွင် စိတ်ခံစားချက်များသည် မခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း မင်ဧကရာဇ်က ချင်ဖုန်းကို ဖိအားပေးသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

"သခင်လေးချင်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မလှည့်စားပါနဲ့"

မိန်းမစိုးချုပ်လီက ချက်ချင်း တီးတိုးပြောသည်။

ထိုစကားကိုကြားသော် ချင်ဖုန်းသည် လေးစားစွာ ဦးညွှတ်ပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ပြီး အသနားခံကာ သူ၏မိန်းမနှစ်ယောက်နှင့် သိကျွမ်းခဲ့သည့် အသေးစိတ်တိုင်းနှင့် ဒုက္ခကာလများတွင် သူတို့၏ မျှဝေခံစားခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများကို ပြန်ပြောပြသည်။ သူသည် အခြားမည်သည့်မိန်းကလေးကိုမျှ လက်မထပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်ကြောင်းလည်း ရှင်းလင်းစွာ ပြောကြားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် မင်းသမီးအန်းယာသည် ထူးခြားစွာ ထူးချွန်သော်လည်း သူသည် မည်သည့်မသင့်တော်သော အတွေးမျှ မတွေးဝံ့ပေ။

ထိုစကားများကို ကြားသော် မိန်းမစိုးချုပ်လီသည် စိတ်ထဲတွင် သူ့ကို မလေးစားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ယောက်ျားများစွာသည် သူတို့၏ မျိုးရိုးနိမ့်ကျသော ဇနီးများကို စွန့်ပစ်ပြီး မြင့်မြတ်သော မိသားစုများသို့ လက်ထပ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဧကရာဇ်ရှေ့တွင် ဤမျှ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိနှင့် တည်ငြိမ်စွာ နေနိုင်သူ မည်မျှရှိမည်နည်း။

'မင်းသမီးအန်းယာက သခင်လေးချင်ကို သဘောကျရတဲ့ အကြောင်းရင်းတော့ ရှိရမှာပဲ။ အရှင်မင်းကြီး ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မလဲတော့ မသိဘူး'

မိန်းမစိုးချုပ်လီသည် ရှေ့သို့ သတိထားပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

မင်ဧကရာဇ်သည် ချင်ဖုန်းကို ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် မခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ သူ၏တုံ့ပြန်မှုအပေါ် အလွန်ကျေနပ်နေသည်။

ထိုသို့သော စရိုက်ရှိမှသာ သူသည် အန်းယာကို သူ့ထံသို့ ယုံကြည်စွာ အပ်နှံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက အန်းယာကို လက်မထပ်နိုင်ဘူးပေါ့"

မင်ဧကရာဇ်က တည်ငြိမ်စွာ မေးသည်။

"အရှင်မင်းကြီးက လက်ထပ်ဖို့ အမိန့်ထုတ်ပြန်တာကလွဲရင် ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ သဘောတူမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ချင်ဖုန်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ဖြေသည်။

မင်ဧကရာဇ်နှင့် မိန်းမစိုးချုပ်လီတို့ နှစ်ဦးလုံး သူ၏စကားကြောင့် မှင်တက်သွားကြသည်။

ချင်ဖုန်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မိန်းမစိုးချုပ်လီက ရယ်မောပြီး မှတ်ချက်ချသည်။

"သူ့စကားတွေ အများကြီးပြောနေပေမဲ့ သူက လက်ထပ်ချင်နေတာ ရှင်းနေတာပဲ။ လက်ထပ်ဖို့ အမိန့်ထုတ်ပြန်တာက အရှင်မင်းကြီးအတွက် လွယ်လွယ်လေးပါ"

"သူက ငါ့ကို ဘာလို့ လက်ထပ်ဖို့ အမိန့်ထုတ်ခိုင်းတယ်လို့ မင်းထင်လဲ"

မင်ဧကရာဇ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"သူ့ကိုယ်သူ ထွက်ပေါက်တစ်ခု ပေးချင်လို့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

မိန်းမစိုးချုပ်လီက ခဏတာ စဉ်းစားပြီး တုံ့ဆိုင်းစွာ အကြံပြုသည်။

မင်ဧကရာဇ်က ခေါင်းခါသည်။

"မင်းသမီးအန်းယာက မျိုးရိုးမြင့်မြတ်လို့ သူက သင့်တော်တဲ့ ကျင့်ဝတ်တွေကို လိုက်နာချင်လို့လား"

မိန်းမစိုးချုပ်လီက ထပ်ကြိုးစားသည်။

မင်ဧကရာဇ်က တစ်ဖန် ခေါင်းခါပြီးနောက် ဆိုသည်။

"မင်းနေပြည်တော်တစ်လျှောက်လုံး သူ့အကြောင်း ကောလာဟလတွေ ရှိနေတယ်။ မင်းမကြားဘူးလား။ မင်းသိနေမှတော့ သူ့မိန်းမကို ကြောက်တာက လူတိုင်းသိတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပဲဆိုတာ မင်းသိသင့်တယ်။ အစကတော့ ငါမယုံဘူး၊ ချဲ့ကားပြောတယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အမှန်တရားက ပိုတောင် အံ့ဩစရာကောင်းနေတယ်"

"ဒါဆို ချင်ဖုန်းက သူ့မိန်းမနှစ်ယောက်ကို မျက်နှာချိုသွေးဖို့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ လက်ထပ်အမိန့်ကို တောင်းနေတာလား"

မိန်းမစိုးချုပ်လီသည် အံ့အားသင့်စွာ တုံ့ပြန်သည်။

မင်ဧကရာဇ်က အနည်းငယ် စိတ်ပျက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။

ဒါက အပြစ်ကို သူ့အပေါ်သို့ လွှဲချရန် ကြိုးပမ်းမှု ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် ဖြစ်သည်။

မိန်းမစိုးချုပ်လီသည်လည်း ထိုနေရာတွင် မှင်တက်သွားပြီး မည်သို့တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။ အချိန်အတော်ကြာမှ သူက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"သခင်လေးချင်၊ ခင်ဗျားက တကယ်ပဲ မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့သူပဲ"

"ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော် နားမလည်တာ တစ်ခုတော့ ရှိသေးတယ်။ ဘာလို့ အရှင်မင်းကြီးက မင်းသမီးအန်းယာရဲ့ လက်ထပ်ပွဲကို ရုတ်တရက် ဒီလောက် စိတ်ပူနေရတာလဲ။ အရင်တုန်းကတော့ အရှင်မင်းကြီးက သူက ဘဏ္ဍာရေးနဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတချို့ကို မျှဝေကူညီပေးဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့ပြီး သူ အရမ်းစောစော လက်ထပ်တာကို မလိုလားခဲ့ဘူး"

သမိုင်းတစ်လျှောက် တော်ဝင်မိသားစုများတွင် သားများကို သမီးများထက် အမြဲတမ်း မျက်နှာသာပေးခဲ့ကြသော်လည်း မင်ဧကရာဇ်မှာမူ ကွဲပြားသည်။

မဟုတ်လျှင် သူသည် အရေးကြီးသော ဘဏ္ဍာရေးရင်းမြစ်ဖြစ်သည့် ရတနာစုစည်းပြာသာဒ်ကို အန်းယာထံသို့ မအပ်နှံခဲ့သလို အရေးကြီးကိစ္စများတွင်လည်း သူမ၏ထင်မြင်ချက်ကို မတောင်းခံခဲ့ပေ။

"မင်း ချင်ဖုန်းကို ဘယ်လိုထင်လဲ"

မင်ဧကရာဇ်သည် မိန်းမစိုးချုပ်လီ၏ မေးခွန်းကို တိုက်ရိုက်မဖြေပေ။

"သူ့ကို အတိတ်ရော အနာဂတ်မှာပါ တုနိုင်သူမရှိတဲ့ တစ်မူထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်းရှိသူလို့ မှတ်ယူနိုင်ပါတယ်။ သူက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာကိုတောင် ဆက်ခံနိုင်ပါတယ်"

မိန်းမစိုးချုပ်လီသည် ခဏတာ တွေဝေပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည်။

မဟာချန်တိုင်းပြည်တွင် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခံရခြင်းသည် လူတစ်ဦး ရရှိနိုင်သည့် အမြင့်ဆုံးချီးကျူးမှုဖြစ်ကြောင်း သတိပြုသင့်သည်။

မိန်းမစိုးချုပ်လီသည် ဧကရာဇ်၏ဘေးတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့ပြီး သူ၏သတိထား စကားပြောနိုင်စွမ်းသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ အလွန်အမင်း မချီးကျူးတတ်ပေ။

သို့သော် ဧကရာဇ်ရှေ့တွင် သူသည် ထိုသို့သော လေးစားမှုကို တစ်ကြိမ်ထက်မက ဖော်ပြခဲ့ပြီး ထိုသည်မှာ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် မင်းနေပြည်တော်သို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက ချင်ဖုန်း၏ ခရီးစဉ်ကို ပြန်ကြည့်လျှင် သူ့ကို ဒဏ္ဍာရီဟု ခေါ်ခြင်းသည် ချဲ့ကားရာမရောက်ပေ။

ယမ်းမှုန့်ကို တီထွင်ခြင်း၊ သိုင်းချီစွမ်းအင်ထိန်းချုပ်ခြင်းပညာရပ်ကို မြှင့်တင်ခြင်းမှ သာယာပညာသင်ကျောင်းကို တည်ထောင်ခြင်းအထိ သူ၏အောင်မြင်မှုအမျိုးမျိုးသည် မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ စစ်ရေးအင်အားကို အားကောင်းစေပြီး စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက် ကျင့်ကြံသူအရေအတွက်ကို သိသိသာသာ တိုးပွားစေခဲ့သည်။

မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ လက်ရှိသာယာဝပြောမှုသည် ဧကရာဇ်၏ ပညာရှိစွာ အုပ်ချုပ်မှုကြောင့်သာမက ချင်ဖုန်းကိုလည်း များစွာ အကြွေးတင်နေသည်ဟု ဆိုလျှင် ချဲ့ကားရာမရောက်ပေ။

မိန်းမစိုးချုပ်လီသည် အတွေးများကို သူ၏စိတ်ထဲတွင်သာ ထားရှိသည်။ နန်းတွင်းရေးရာကိစ္စများသည် ဧကရာဇ်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို ကိုယ်စားပြုပြီး ပြင်ပလူများနှင့် ဆွေးနွေး၍မရပေ။

"မဟာချန်တိုင်းပြည်ရဲ့ သာယာဝပြောမှုက ချင်ဖုန်းကို အများကြီး အကြွေးတင်နေတယ်။ အန်းယာကလည်း သူ့ကို သဘောကျနေမှတော့ ဒီလက်ထပ်ပွဲကို စီစဉ်လိုက်ရင် ငါ့စိတ်ထဲမှာ အေးချမ်းသွားမှာပဲ။ ဒါ့အပြင်..."

သို့သော် မင်ဧကရာဇ်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း အသိအမှတ်ပြုသည်။

မင်ဧကရာဇ်သည် သူ၏စကားကို မဆုံးဖြတ်ပေ။ အဲဒီအစား သူသည် စာကြည့်တိုက်ရှိ မဖွင့်ရသေးသော ဓားပန်းချီကားကို ကြည့်ရင်း အတွေးနက်နေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ စကားများသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

သူသည် ဧကရာဇ် ထျန်းရွှမ်းကို သူ၏ရွေးချယ်မှုအတွက် အပြစ်တင်မည်မဟုတ်ပေ။ နဂါးကိုးကောင်၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်နိုင်ခြင်းသည် ဘိုးဘေးသည် မည်မျှ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း ပြသရန် လုံလောက်သည်။

သာယာဝပြောသော နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို ချန်ထားခဲ့ရမည့် ရှုထောင့်မှ စဉ်းစားလျှင် မည်သူက အနာဂတ်မျိုးဆက်များ၏ အိပ်မက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် မိမိကိုယ်ကို အနစ်နာခံလိုမည်နည်း။

'အဲ့ဒီအချိန်ကျလာရင် ငါက ဘယ်လိုရွေးချယ်မှုမျိုး လုပ်မလဲ'

မင်ဧကရာဇ်သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် မိမိကိုယ်ကို မေးလိုက်သော်လည်း သူ၌ အဖြေမရှိပေ။

ဆောင်းဦးရာသီကုန်ဆုံးခါနီးဖြစ်ပြီး စောစောမှောင်နေပြီဖြစ်သည်။ ချင်ဖုန်း ချင်စံအိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မှောင်နေပြီဖြစ်သည်။

စာကြည့်တိုက်မှ မင်ဧကရာဇ်၏ စကားများသည် ချင်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဆက်လက်ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး သူ့ကို တော်တော်လေး စိတ်ရှုပ်ထွေးစေသည်။

"ငါသာ သူ့ကို အခုတွေ့ရင် သူ့ကို ဘယ်လိုမျက်နှာနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမလဲ မသိဘူး"

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏နှာခေါင်းရင်းကို ညှစ်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ရှင်က ဘယ်သူ့ကို ရင်မဆိုင်ရဲတာလဲ"

ချင်စံအိမ်တော်၏ တံခါးများ ပွင့်လာပြီး အန်းယာသည် လှပသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် ပေါ်လာသည်။ လရောင်အောက်တွင် သူမ၏မျက်လုံးများသည် တောက်ပနေပြီး သူမ၏အသားအရေသည် တောက်ပသော နွေးထွေးမှုဖြင့် တောက်ပြောင်နေသည်။

ချင်ဖုန်းသည် အန်းယာသည် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိခဲ့သော်လည်း သူ၏လက်ရှိစိတ်အခြေအနေတွင် သူမ၏အလှသည် ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေပုံရသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် သူမ၏ရင်ဘတ်ပေါ်မှ အကွေးအကောက်များ မရှိခြင်းကို သတိပြုမိပြီး လျင်မြန်စွာ သူ၏တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိလိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် နောင်တအရိပ်အယောင် တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ရှင် ဘာကြည့်နေတာလဲ"

အန်းယာသည် သူ၏အကြည့်ကို သတိပြုမိပြီး စိတ်တိုသွားသည်။ သူမသည် သူမ၏လက်များကို ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ယှက်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က စူးစမ်းနေတာပါ၊ ဒီလောက်နောက်ကျနေပြီ၊ ဘာလို့ ပြန်မသွားသေးတာလဲ"

ချင်ဖုန်းက ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

ငါမင်းကို မတွေ့ရသေးလို့ပေါ့၊

အန်းယာသည် သူမ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာကို ဖုံးကွယ်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ချင်ရှောင်နဲ့ ချင်လန်က အရမ်းချစ်စရာကောင်းတယ်။ ကျွန်မ သူတို့နဲ့ အတူရှိနေတဲ့အခါ အချိန်က မသိလိုက်ဘဲ ကုန်သွားတယ်"

"သြော်၊ ဒီလိုကိုး။ ကလေးတွေက အမြဲတမ်း ဒီလောက် အပြစ်ကင်းစင်ပြီး ချစ်စရာကောင်းတာပဲ။ မင်းက သူတို့ကို တကယ်သဘောကျရင် ဘာလို့ ကိုယ်တိုင်တစ်ယောက် မမွေးတာလဲ။ ဒါဆို အချိန်ကျလာရင် ရှင့်ကို နှောင့်ယှက်ဖို့ တစ်ယောက်ရှိမှာပေါ့"

ချင်ဖုန်းက မစဉ်းစားဘဲ နောက်လိုက်သည်။

သို့သော် စကားလုံးများ သူ၏ပါးစပ်မှ ထွက်သွားသည့်အခိုက်တွင် သူသည် နောင်တရသွားသည်။

"ဒါက ရယ်စရာကောင်းလို့လား"

"လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး"

နှစ်ဦးသား တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး အန်းယာသည် သူမ၏ အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ သူမသည် သူမ၏အနည်းငယ် နီရဲနေသော နားရွက်များကို ဖုံးကွယ်ရန် သူမ၏ဆံပင်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သပ်တင်လိုက်သည်။

"ကျွန်မနဲ့ ခဏလောက် အဖော်ပြုပေးမလား"

ခဏအကြာတွင် အန်းယာက တိတ်ဆိတ်မှုကို အရင် ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

"ရပါတယ်"

မင်းသမီးတစ်ပါးအနေဖြင့် အန်းယာသည် သဘာဝအတိုင်း စားသောက်ဆိုင်ဟောင်း၏ မြင်းဇောင်းအပြင်ဘက်တွင် ရထားလုံးတစ်စီး စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

လမ်းအနည်းငယ်သာ ကွာဝေးသော်လည်း သူတို့သည် တမင်တကာ ခြေလှမ်းများကို နှေးကွေးပြီး အချိန်အတော်ကြာ လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြသည်။

တော်ဝင်မြင်းဇောင်းမှူး မြင်းများကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေသည်ကို မြင်မှသာ သူတို့သည် သူတို့၏ခရီးဆုံးသို့ ရောက်ရှိကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။

ရိုးရှင်းသော နှုတ်ဆက်မှုအပြီးတွင် ချင်ဖုန်းသည် အိမ်ပြန်ရန် ရည်ရွယ်သော်လည်း အန်းယာက သူ့ကို တားလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ကျွန်မတို့ကို ဘယ်လိုဆက်ဆံရေးမျိုးလို့ ရှင်ယူဆလဲ"

အန်းယာက ညင်သာစွာ မေးသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါတို့က ရင်းနှီးတဲ့မိတ်ဆွေတွေပါ"

ချင်ဖုန်းသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"မိတ်ဆွေတွေ၊ ဟုတ်လား"

အန်းယာ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်ပျက်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဤအဖြေသည် သူမ၏မျှော်လင့်ချက်များထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း သူမကြားလိုသောအရာ မဟုတ်ပေ။

သူမသည် သတ္တိစုစည်းနေသကဲ့သို့ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ရှင့်ရဲ့မိတ်ဆွေသက်သက်ပဲ မဖြစ်ချင်တော့ဘူး"