သဘာဝကျကျပဲ၊ အဲ့ဒီခွေးဧကရာဇ်ကို သတ်ပစ်ရမှာပေါ့

လရောင်သည် ရေကဲ့သို့ သွန်းဖြာကျနေပြီး နူးညံ့သောစကားလုံးများသည် ချင်ဖုန်း၏ နှလုံးသားကို ပိုးသားကဲ့သို့ ပွတ်သပ်သွားပုံရသည်။

သူသည် သူ၏မိန်းမကိုသာ ကြောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး သူသည် လူဖြောင့်တစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ အန်းယာသည် သူမ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြပြီးဖြစ်ရာ သူက သူမ၏ ခံစားချက်များကို မည်သို့ နားမလည်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

မြင်းဇောင်းထဲမှ မြင်းများသည် သူတို့၏ခွာများကို နင်းနေကြပြီး စားသောက်ဆိုင်ဟောင်းအပြင်ဘက် လမ်းများပေါ်တွင် လမ်းသွားလမ်းလာများဖြင့် စည်ကားနေကာ အဆက်မပြတ် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ချင်ဖုန်းနှင့် အန်းယာတို့သည် တစ်ယောက်၏အသက်ရှူသံနှင့် နှလုံးခုန်သံကိုသာ ကြားနေရပုံရသည်။

သူသည် သူမကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော မျက်နှာပေါ်တွင် နီမြန်းမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပွင့်လန်းလာသည်။

အမျိုးသမီးက ဤသို့ အစပြုနေမှတော့ သူက မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်လျှင် အလွန်တရာ သတ္တိနည်းရာ ကျပေလိမ့်မည်။ နန်းတွင်းအမိန့်တော် မထုတ်ပြန်သေးသော်လည်း၊ ချင်ဖုန်းသည် သူ၏မိန်းမနှစ်ယောက်ကို အသိမပေးရသေးသော်လည်း သူသည် ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် ဖြည်းညင်းစွာ သူ၏ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ပြီး သူမထံသို့ တိုးကပ်သွားသည်။

သူမ၏အဖြူရောင်လက်အင်္ကျီအောက်မှ အန်းယာ၏ လက်များသည် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ထားသည်။ သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသလို မျှော်လင့်နေပြီး ချင်ဖုန်းက သူမ၏ အဆက်မပြတ်ခုန်နေသော နှလုံးခုန်သံကို ကြားသွားမည်ကိုပင် စိုးရိမ်နေသည်။

သူမသည် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် ရှေ့သို့ ကိုင်းလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် စားသောက်ဆိုင်ဟောင်း၏ တံခါးဝမှ ရင်းနှီးသောအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အစ်ကိုချင်၊ ခင်ဗျား ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ချင်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏ညာဘက်လက်ကို အလျင်အမြန် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ကို နှုတ်ဆက်နေသူမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ ကျန်းချင်ဖန် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ထိုသူသည် သူ၏လက်ထဲတွင် အရက်ပုလင်းတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မူးယစ်သည့်အရိပ်အယောင် သန်းနေသည်။ သူသည် ခုလေးတင် အရက်သောက်ပြီးကြောင်း ထင်ရှားသည်။

အန်းယာသည်လည်း တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုသူ၏မျက်နှာကို မှတ်မိပြီးနောက် သူမ၏မျက်လုံးများတွင် အန္တရာယ်ရှိသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူမသည် ထိုလူကို သဘာဝအတိုင်း မှတ်မိပြီး ထင်မြင်ချက်မှာလည်း နက်ရှိုင်းသည်။ သူမနှင့် ချင်ဖုန်း အတူတူ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် ထွက်သွားသည့်အခါတိုင်း အလိုက်ကန်းဆိုးမသိသော ဤလူသည် သူမ၏အစီအစဉ်များကို အကြိမ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

ယနေ့ညတွင်လည်း အရေးကြီးသည့် အခိုက်အတန့်၌ သူက မသင့်မလျော် ပေါ်လာပြန်သည်။

အသစ်ရော အဟောင်းပါ နာကြည်းချက်များ ပေါင်းစပ်ပြီး အန်းယာသည် သူ့ကို ဆွဲဖြဲပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

သူမသည် လျင်မြန်စွာ သူ့ကို ထွက်သွားရန် တိတ်တဆိတ် တိုက်တွန်းပြီး သူမ၏မျက်လုံးများကို ကျဉ်းကာ အလိုက်သိရန် အကြည့်ဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။

သို့သော် အနည်းငယ်မူးနေသော ကျန်းချင်ဖန်သည် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေကို ပိုင်းခြားနိုင်စွမ်း ပျောက်ဆုံးနေပုံရသည်။ သူသည် ဤသတိပေးချက်များကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ အရက်အိုး ကိုင်ဆောင်ကာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

အနည်းငယ်နီးကပ်လာပြီး မြင်းဇောင်းတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော မီးအိမ်များ၏ အကူအညီဖြင့် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် အစ်ကိုချင်ဘေးမှ လူကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

လှပသော ဂါဝန်ရှည်၊ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပသောမျက်နှာ၊ သို့သော် အနည်းငယ် အေးစက်သော အမူအရာနှင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်သည် မှောင်နေပြီး ယောက်ျားနှင့်မိန်းမတစ်ဦးသည် စားသောက်ဆိုင်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေကြသည်။

ကျန်းချင်ဖန်သည် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ချက်ချင်းနားလည်သွားပြီး ချင်ဖုန်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုချင်၊ ခင်ဗျားက ရိုးသားတာမဟုတ်ဘူးပဲ။ အိမ်မှာ လှပတဲ့မိန်းမနှစ်ယောက် ရှိနေတာတောင် အပြင်ထွက်ပြီး ချိန်းတွေ့ရဲသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်မလေးကို ကျွန်တော် မြင်ဖူးသလို ဘာလို့ခံစားနေရတာလဲ"

ကျန်းချင်ဖန်သည် အကြိမ်အနည်းငယ် ကြည့်လိုက်ရာ အမှန်ပင် ရင်းနှီးသော ခံစားချက်တစ်ခု ခံစားမိသော်လည်း သူ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် သူမနှင့်တူညီသော အမျိုးသမီး မရှိပေ။

"ဒီလိုမဖြစ်သင့်ပါဘူး။ ဒီလောက်နတ်သမီးလေးလို လှပတဲ့သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါဘာလို့ မမှတ်မိနိုင်ရတာလဲ"

သူသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူအရက်အရမ်းများသွားသောကြောင့် သူ၏အတွေးများ ရှုပ်ထွေးသွားသည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

လက်ရှိမင်းသမီးနဲ့ ပရောပရည်လုပ်နေတာ၊ မင်းက သေလမ်းရှာနေတာပဲ။ ချင်ဖုန်းသည် အလျင်အမြန် ရှေ့ထွက်ပြီး ဆိုသည်။

"အစ်ကို ချင်ဖန်၊ ခင်ဗျား အရက်အရမ်းများသွားပြီ။ ပြန်ပြီး အနားယူတော့"

"ပိဿာချိန်နှစ်ပိဿာပဲ၊ သိပ်မများပါဘူး။ နောက်ထပ် ပြင်းတဲ့အရက် သုံးပိဿာလောက် ပေးရင်တောင် ငါက ရေသောက်သလို သောက်နိုင်သေးတယ်"

ကျန်းချင်ဖန်က လက်ကို မထီမဲ့မြင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ကျွန်မ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ဒီအချိန်မှာ ရှင်က မင်းနေပြည်တော်ရဲ့ တံခါးတွေမှာ တာဝန်ကျနေသင့်တယ်။ တာဝန်ချိန်အတွင်း တာဝန်နေရာကနေ ထွက်ခွာပြီး အရက်သောက်ရင်း ပြဿနာရှာနေတာက မဟာချန်တိုင်းပြည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ ဥပဒေအရဆိုရင် သေဒဏ်ကျနိုင်တယ်"

အန်းယာက အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

"ဟွန့်"

ကျန်းချင်ဖန်က လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"အစောင့်တာဝန်က ခွေးနာရီမှာ စတာ၊ အခုက ကြက်နာရီပဲ ရှိသေးတယ်။ နောက်ထပ် အချိန် သုံးမတ်လောက် ကျန်သေးတယ်။ ငါ့ခြေလှမ်းနဲ့ဆိုရင် တံခါးတွေဆီကို ရောက်သွားပြီး အနည်းဆုံး တစ်မတ်လောက်တောင် အချိန်ပိုကျန်ဦးမှာ။ ဒါကို တာဝန်နေရာကနေ ထွက်ခွာတယ်လို့ ဘယ်လိုပြောလို့ရမလဲ။ ပြီးတော့ မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ ညဘက်တံခါးစောင့်ဖို့ ငါတာဝန်ကျတာကို ဘယ်လိုသိတာလဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှင့်ကို ညဘက်တံခါးစောင့်ဖို့ တာဝန်ပေးခဲ့တာ ကျွန်မဖြစ်လို့ပဲ"

အန်းယာသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး သူမ၏နှလုံးသားထဲမှ ဒေါသကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ သူမဂရုစိုက်သောသူရှေ့တွင် သူမသည် တည်ငြိမ်မှုကို မဆုံးရှုံးနိုင်ပေ။

ကျန်းချင်ဖန်၏ ကြားဝင်နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် ယခင်က လေထုသည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူမသည် သူမ၏ခံစားချက်များကို ဖိနှိပ်ပြီး အိမ်ပြန်ရန်သာ ရွေးချယ်နိုင်တော့သည်။

"မြင်းတွေ ပြင်ဆင်"

သူမက ညင်သာစွာ ဆိုသည်။

ပုံရိပ်တစ်ခု ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်ထွက်လာသည်၊ ပိန်ပါးသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ်တစ်ဦး၊ ထိုသူကား အန်းယာက ရတနာစုစည်းပြာသာဒ်ကို စီမံခန့်ခွဲစဉ်က သူမ၏အစောင့်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော မော့လင်ထျန်းမှလွဲ၍ အခြားမဟုတ်ပေ။

ကျန်းချင်ဖန်သည် သူ၏ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့် ထိတ်လန့်သွားပြီး ကြောက်လန့်သွားသည်။ ထိုလူသည် မြင်းဇောင်းထိန်းတစ်ဦးလော။ ဒါ ဘယ်လိုနောက်ပြောင်မှုမျိုးလဲ။ မြင်းဇောင်းထိန်းတစ်ဦးက ပဉ္စမအဆင့်အထွတ်အထိပ်နယ်မြေသို့ ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်ရှိသွားသနည်း။

မော့လင်ထျန်းသည် ချင်ဖုန်းကို လေးစားစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ကျန်းချင်ဖန်ကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဤမျှ သေခြင်းတရားကို မကြောက်သောသူတစ်ဦးကို မမြင်ဖူးပေ။

များများစားစား ဂရုမစိုက်ဘဲ သူသည် ခေါင်းခါပြီး မြင်းဇောင်းမှ ရထားလုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ အန်းယာ ရထားလုံးပေါ်သို့ တက်ပြီးနောက် သူသည် သူ၏မြင်းကို စီးပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

မြင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသော် ကျန်းချင်ဖန်သည် မှင်တက်သွားသည်။ တုန်ရီစွာဖြင့် သူက ဆိုသည်။

"နှင်းနဂါးမြင်း"

မင်းနေပြည်တော်တွင် အလုပ်လုပ်ပြီး တံခါးစောင့်ရန် တာဝန်ယူရသောကြောင့် သူသည် မြင်းများနှင့် သူတို့၏ပိုင်ရှင်များကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်စွမ်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ထိုသို့သော နတ်ဘုရားဆန်သည့် မြင်းမျိုးကို ချမ်းသာပြီး မြင့်မြတ်သူများသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်။

ပဉ္စမအဆင့်အထွတ်အထိပ် သိုင်းသမားတစ်ဦးက မြင်းဇောင်းထိန်းအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင် နေသည်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် အဖြူရောင်ဝတ်မိန်းကလေး၏ မြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်းသည် ထင်ရှားသည်။

အချိန်တိုအတွင်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်မှုများ တွေ့ကြုံရသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ ကျန်းချင်ဖန်သည် အနည်းငယ် သတိပြန်လည်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုမိန်းကလေး အဘယ်ကြောင့် ရင်းနှီးနေပုံရသည်ကို သတိရလိုက်သည်။

"ငါမှတ်မိပြီ။ သူ၊ သူက အရင်က အဲ့ဒီသခင်လေး ယာအန်းနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းတူတယ်"

"အစ်ကိုချင်၊ သူက သခင်လေး ယာအန်းရဲ့ အစ်မ ဖြစ်နိုင်မလား"

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ငါအရင်က စဉ်းစားမဆင်ခြင်ဘဲ ပြောလိုက်မိတယ်။ သူက နောက်မှ ငါ့ကို တာဝန်ယူခိုင်းမှာလား"

ကျန်းချင်ဖန်၏ မျက်နှာသည် ကြောက်လန့်မှုဖြင့် ဖြူဖျော့သွားသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူက သူ့ရဲ့ညီအစ်မ မဟုတ်ဘူး"

ချင်ဖုန်းက သူ့ကို ခေါင်းခါရင်း အာမခံလိုက်သည်။

"တကယ်လား။ အစ်ကိုချင်၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို လိမ်နေတာ မဟုတ်ဘူးနော်"

ကျန်းချင်ဖန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

"သူက သခင်လေး ယာအန်းပဲ၊ ပြီးတော့ သခင်လေး ယာအန်းက သူပဲ"

အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ယောက်ျားတစ်ဦးအဖြစ် အယောင်ဆောင်ထားခြင်းလော။

ကျန်းချင်ဖန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

သူသည် သူတို့၏အတိတ်က တာဝန်ထမ်းဆောင်မှုများမှ မြင်ကွင်းများကို ပြန်သတိရလိုက်သည်။ သို့ဆိုလျှင် သခင်လေး ယာအန်းသည် ထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ယောက်ျားတစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ သူမသည် မူလက အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမသည် အစ်ကိုချင်ကို သဘောကျနေသည်။

သူ၏အလိုက်ကန်းဆိုးမသိမှုကြောင့် သူသည် သူမ၏ အစ်ကိုချင်နှင့် ဆက်ဆံရေးများကို အကြိမ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

'ကျွန်တော် မင်းနေပြည်တော်ကို ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ရာထူးတိုးမရရုံသာမက ရာထူးကျပြီး အပင်ပန်းဆုံးနဲ့ အမောပန်းဆုံး ညတာဝန်ကိုပါ တာဝန်ပေးခံရတာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး'

ကျန်းချင်ဖန်သည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့အနာဂတ်အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် ဒါကို ပြင်ဆင်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာရမယ်။ အစ်ကိုချင်၊ သူက ဘယ်မိသားစုကလဲ။ ငါနောက်တစ်နေ့ သူ့ဆီသွားလည်ပြီး ငါ့ရဲ့တောင်းပန်မှုကို ဖော်ပြမယ်၊ ပြီးတော့ သူ၊ မြင့်မြတ်တဲ့အမျိုးသမီးက ငါ့အမှားတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး ငါ့ကို ချမ်းသာပေးဖို့ မျှော်လင့်တယ်။ ငါ့ရဲ့နည်းပါးတဲ့ လက်ဆောင်ပဏ္ဏာတွေက ငါ့ရဲ့ပြစ်မှုတွေကို လျော်ကြေးပေးဖို့ လုံလောက်ပါ့မလားတော့ မသိဘူး"

စကားဆုံးသည်နှင့် တုံ့ပြန်မှုတစ်စုံတစ်ရာ မရှိသေးပေ။

ကျန်းချင်ဖန်က မော့ကြည့်လိုက်ရာ ချင်ဖုန်းက သူ့ကို သနားသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အနည်းဆုံးတော့ မင်းက တစ်ယောက်တည်းပဲ၊ စိုးရိမ်ပူပန်စရာ မရှိဘူး။ နောက်ဘဝမှာ ပိုသတိထားပြီး ပါးစပ်ကို စောင့်ထိန်းပါ"

ချင်ဖုန်းက ကျန်းချင်ဖန်၏ ပခုံးကို ပုတ်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အစ်ကိုချင်၊ ကျွန်တော့်ကို မခြောက်ပါနဲ့။ သူက အတိအကျ ဘယ်သူလဲ"

ကျန်းချင်ဖန်၏ မျက်နှာသည် ကြောက်လန့်မှုဖြင့် ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ၏အသံသည် တုန်ရီနေသည်။

"လက်ရှိမင်းသမီး အန်းယာ"

ခွမ်း!

အရက်အိုးသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားပြီး အတွင်းမှ အရည်များ ဖိတ်ကျသွားသည်။

ကျန်းချင်ဖန်သည် ပြိုလဲကျသွားပြီး ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။ ချင်ဖုန်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ငိုကြွေးစပြုသည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများက သူ့ကို မေးသည့်အခါ သူက မတုံ့ပြန်ဘဲ "ငါတော့ သွားပြီ" ဟုသာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေသည်။

တာဝန်ချိန်သည် ကုန်လွန်သွားပြီး ငိုကြွေးခြင်းကြောင့် မောပန်းနေသော ကျန်းချင်ဖန်သည် အပြောင်းအလဲလုပ်ရန် မြို့တံခါးများသို့ မသွားဘဲ မွှေးရနံ့ပြာသာဒ်သို့ ထော့နဲ့ထော့နဲ့ သွားပြီး သူ၏စုဆောင်းငွေအားလုံးကို ထုတ်ကာ ပြည့်တန်ဆာတစ်ဦးကို ခေါ်လိုက်သည်။

ထိုငွေများသည် မူလက သူ၏အနာဂတ်ဇနီးအတွက် စုဆောင်းထားသောငွေများဖြစ်သော်လည်း ဘဝသည် ဖယောင်းတိုင်ကဲ့သို့ ခဏတာဖြစ်သောကြောင့် သူ၏စည်းစိမ်ကို သူနှင့်အတူ မယူသွားနိုင်ပေ။ သူ၏မလွဲမသွေ သေဆုံးခြင်းမတိုင်မီ သူကိုယ်တိုင် ပျော်ပါးလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

မွှေးရနံ့ပြာသာဒ်၏ ပြည့်တန်ဆာများသည် သာမန်အမျိုးသမီးများနှင့် အမှန်ပင် ကွဲပြားပြီး သူ့ကို ခေတ္တခဏ ဝမ်းနည်းမှုကို မေ့ပျောက်စေသည်ဟု ဆိုရမည်။

နောက်ဆက်တွဲရက်များတွင် ကျန်းချင်ဖန်သည် သူ၏ကွပ်မျက်ခြင်းသတင်းကို မရရှိဘဲ သခင်ကြီးဒန်ထံမှ ဆင့်ခေါ်လွှာနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကိုသာ ရရှိခဲ့သည်။ အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် တာဝန်ချိန်အတွင်း ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သူ၏ရာထူးကို စွန့်ခွာပြီး ပြည့်တန်ဆာတစ်ဦးနှင့် အိပ်စက်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒဏ်ရိုက်ခံရခြင်းနှင့် လစာဆုံးရှုံးခြင်းတို့မှာ မလွဲမသွေဖြစ်သော်လည်း ကြိမ်ဒဏ်တစ်ရာ ရိုက်ခံရခြင်းကြောင့် သူ၏အရေပြားများ ကွဲအက်သွားသည်။

သို့သော် သေခြင်းတရားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤအပြစ်ဒဏ်များသည် သက်သာလှသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် သူ့ကို အပြစ်ပေးနေပြီး မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေသော သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသည် အတော်လေး ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ကျန်းချင်ဖန်သည် ကြိမ်ဒဏ်ခံနေရစဉ် ပျော်ရွှင်မှုမျက်ရည်များဖြင့် ငိုကြွေးနေသည်။

ချင်ဖုန်း ပြောခဲ့သော စကားများသည် ကျန်းချင်ဖန်ကို ခြောက်လှန့်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုသူသည် သူ၏အစီအစဉ်များကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏စကားများသည် ထိုရလဒ်သို့ ဦးတည်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဒါတွေအားလုံးက နောက်မှပြောပြမယ့် ဇာတ်လမ်းတွေပါ။

နန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အန်းယာသည် စားသောက်ဆိုင်အပြင်ဘက်မှ စကားဝိုင်းကို ပြန်သတိရလိုက်သည်။ ထိုအချိန်က စိတ်ကူးပေါက်ရာ ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး သူမ များများစားစား မစဉ်းစားခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအခါ ထိုအကြောင်းကို ပြန်သတိရလိုက်ရာ သူမ၏မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး နှလုံးခုန်မြန်လာသည်။

"ငါ ဘာလို့ အဲ့လိုစကားမျိုး ပြောလိုက်မိတာလဲ"

သို့သော် ရှက်ရွံ့မှု ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သူမသည် ချင်ဖုန်း၏ အမူအရာနှင့် သူ၏မျက်လုံးများထဲမှ ချစ်ခင်မှုကို တွေးမိပြီး ထိုရှက်ရွံ့မှုသည် စင်ကြယ်သော ပျော်ရွှင်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"သူက ငါ့ကို မိတ်ဆွေကောင်းတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံတယ်လို့ ပြောပေမဲ့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ၊ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ငါလည်း ရှိနေတယ်"

နန်းတော်ထဲမှ ဖယောင်းတိုင်များသည် တောက်ပနေပြီး ညလေသည် လိုက်ကာများကို ညင်သာစွာ လှုပ်ခတ်နေသည်၊ သူမ၏လက်ရှိစိတ်ခံစားချက်ကဲ့သို့ပင်၊ အနည်းငယ် ပေါ့ပါးနေသည်။

အန်းယာသည် နူးညံ့သော အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း သူမ၏ခြေထောက်များကို ညင်သာစွာ လွှဲနေသည်။

အနီးအနားမှ နန်းတွင်းအပျိုတော်များအားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် မင်းသမီးအန်းယာကို နှစ်ပေါင်းများစွာ အမှုထမ်းခဲ့ကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးထဲတွင် သူမသည် အမြဲတမ်း ဧကရီကဲ့သို့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိပြီး လှပသည်။ သူမသည် ဤသို့သော မိန်းကလေးဆန်သည့် ဘက်ကို ဘယ်အချိန်က ပြသဖူးသနည်း။

"အရှင်မင်းသမီး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"အများကြီးမမေးနဲ့၊ အများကြီးမကြည့်နဲ့၊ ကိုယ့်တာဝန်ကိုယ်ပဲ အာရုံစိုက်"

ထိုအချိန်တွင် နန်းတော်အပြင်ဘက်မှ နန်းတွင်းအစောင့်များ၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုသည်ကား ဧကရီ ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။

ကြေညာသံကိုကြားသော် အန်းယာသည် အိပ်ရာမှ အလျင်အမြန် ထပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်ရာ ခဏအကြာမှာပင် သူမ၏ အသွင်အပြင်ကို ပြန်လည်ရရှိသွားသည်။

ဧကရီ ခန်းမဆောင်သို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် သူမသည် နန်းတွင်းအပျိုတော်များကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ဆိုသည်။

"မင်းတို့အားလုံး ဆုတ်ခွာနိုင်ပြီ"

"မယ်တော်၊ ညဉ့်နက်နေပြီ။ ဘာကိစ္စနဲ့ ဒီအချိန်ကြီး ရောက်လာတာလဲ"

အန်းယာက စူးစမ်းစွာ မေးသည်။

"ပျော်စရာတစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့လို့လား"

ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဧကရီက ညင်သာစွာ မေးသည်။

"သာမန်နေ့တစ်နေ့လိုပါပဲ၊ ထူးထူးခြားခြား ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ဘာလို့ မေးတာလဲ၊ မယ်တော်"

အန်းယာ၏ မျက်လုံးများ တဖျတ်ဖျတ်ခတ်သွားပြီး အနည်းငယ် ရှောင်တိမ်းသွားသည်။

"မင်းရဲ့မျက်နှာအမူအရာမှာ ပျော်ရွှင်မှုကို ငါတွေ့လိုက်ရတယ်၊ ဒါက ငါ့ကို စူးစမ်းချင်စိတ် ပေါက်စေတယ်"

ဧကရီက ပြန်ဖြေသည်။

တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် သိသာနေတာလား။

"ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်လာလို့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မရဲ့စိတ်ခံစားချက်က နည်းနည်း တိုးတက်လာတာပါ"

အန်းယာသည် ခေါင်းလွှဲပြီး တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

"သြော်၊ ဒီလိုကိုး"

ဧကရီက ဆက်မမေးတော့ဘဲ သူမလာရောက်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

ထိုစကားကိုကြားသော် အန်းယာသည် ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ထိတ်လန့်နေသည်။

"အဖေက လက်ထပ်အမိန့် ထုတ်ပြန်ချင်တယ်"

"ဟုတ်တယ်"

ဧကရီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီး အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

"အရင်တုန်းက အရှင်မင်းကြီးက ဒီလိုကိစ္စတွေကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ သူက ငါ့ကို တက်ကြွစွာ ရှာဖွေခဲ့တယ်၊ ဒါက ဒီကိစ္စရဲ့အရေးကြီးပုံကို ညွှန်ပြနေတယ်"

"မယ်တော် သဘောတူလိုက်တာလား"

အန်းယာက စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။

"ဒါက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အမိန့်ဖြစ်မှတော့ ငါများများစားစား မပြောနိုင်ဘူး"

ဧကရီက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"မယ်တော်၊ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ။ မယ်တော်က ကျွန်မ ဘယ်သူ့ကို သဘောကျလဲဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသားပဲ"

အန်းယာ၏ အသံသည် ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားပြီး နန်းတော်အပြင်ဘက်မှ နန်းတွင်း အပျိုတော်များနှင့် အစောင့်များပင် ကြားနိုင်သည်။

နန်းတွင်းအပျိုတော်ငယ်များသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မင်းသမီးအန်းယာ အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် တည်ငြိမ်မှု ပျောက်ဆုံးသွားသည်ကို ကြည့်ရန် ချောင်းကြည့်ချင်ကြသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် အသက်ကြီးသော နန်းတွင်းအပျိုတော်များက သူတို့ကို အချိန်မီ တားဆီးလိုက်သဖြင့် ကြီးမားသော အမှားတစ်ခုကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

"ဒီလိုအပြုအမူက မသင့်တော်ဘူး။ ငါက လက်ထပ်အမိန့်က ဘယ်သူ့အတွက်လဲဆိုတာတောင် မပြောရသေးဘူး"

ဧကရီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်မ..."

အန်းယာသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

အန်းယာသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခန့်မှန်းမိပုံရပြီး သူမ၏နှလုံးသည် တဒုန်းဒုန်းခုန်နေသည်။ သူမသည် ထိုသူ၏အမည်ကို တိုက်ရိုက်ပြောရန် မဝံ့ရဲဘဲ သတိထားပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲ"

"ချင်မိသားစု၊ ချင်ဖုန်း"

ရင်းနှီးသောအမည်ကို ပြောလိုက်သည်နှင့် အန်းယာသည် ယိုင်သွားသော်လည်း ဧကရီသည် မျက်စိလျှင်လျှင်ဖြင့် သူမကို အချိန်မီဆွဲလိုက်သည်။

ဧကရီသည် သူမကို ဆူပူရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း အန်းယာ၏ ပျော်ရွှင်မှုမျက်ရည်များကို မြင်သော် အကူအညီမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကျွန်မ အရမ်းပျော်တယ်..."

အခြားတစ်ဖက်တွင် ချင်ဖုန်းသည် ချင်စံအိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ ညစာစားပြီးနောက် သူသည် ယနေ့အဖြစ်အပျက်များကို စဉ်းစားနေပြီး သူ၏ခေါင်းသည် နှစ်လုံးလောက် ကြီးနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

အလှပဂေးတစ်ဦးကို အကြွေးတင်ခြင်းနှင့် ဧကရာဇ်က လက်ထပ်ပွဲ စီစဉ်ပေးခြင်းတို့မှာ နှစ်ခုလုံး ပြီးပြတ်သွားသော ကိစ္စများဖြစ်သော်လည်း သူသည် သူ၏မိန်းမနှစ်ယောက်ကို အရင် အသိပေးရဦးမည်။ မဟုတ်လျှင် အက်ကြောင်းတစ်ခုသာ ဖန်တီးပြီး သူတို့၏အိမ်ထောင်ရေးဘဝကို ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်သည်။

"ကျန့်လီက ဒီလိုမျိုး တစ်ခါ ကြုံဖူးပြီးသား၊ ဒါကြောင့် သူ့ကို အရင် မပြောနိုင်ဘူး။ ဘေးကင်းဖို့အတွက် ဖေးလန်ကို အရင်အသိပေးပြီး အခြေအနေကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ရှင်းပြပြီး သူ့ရဲ့စိတ်ခံစားချက်ကို အသနားခံတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ငါသာ သူ့ကို အောင်မြင်စွာ ဖျောင်းဖျနိုင်ရင် သူက ငါ့ကို ကျန့်လီကို ဖျောင်းဖျဖို့တောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်"

ထိုသို့ သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းချပြီး ဖေးလန်၏ အခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရင်းနှီးသော ဆေးရနံ့က သူ့ကို ကြိုဆိုနေသည်။ ချန်းဖေးလန်သည် ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး ဆေးအဆင်သင့်ဖြစ်ရန် စောင့်နေသည်။ သူမသည် ကျင့်ကြံရန်လည်း မမေ့ဘဲ မျက်လုံးများကို မှိတ်ပြီး သူမ၏သက်စောင့်စွမ်းအင်ကို ပျိုးထောင်နေသည်။

ဆေးပင်များကို မြင်သော် ချင်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ စိတ်ဖိစီးမှုဖြင့် တုံ့ပြန်ပြီး သူ၏ခါးသည် မှိန်ဖျော့စွာ နာကျင်လာသည်။ ယနေ့ညသည် နောက်ထပ် ကြာရှည်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်ကို သူနားလည်သည်။

"ယောက်ျား၊ ရှင် ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ။ ကျွန်မ နောက်မှ ရှင့်ကို လာရှာမလို့"

ချန်းဖေးလန်သည် လှုပ်ရှားမှုကို ကြားပြီး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

သူမပြောနေစဉ် သူမ၏နားရွက်များသည် အနည်းငယ် နီရဲသွားသည်။

"အင်း၊ မိန်းမ၊ ငါဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ ကိစ္စတစ်ခုနဲ့ ကြုံနေရပြီး ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲ မသေချာဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ထင်မြင်ချက်ကို လာမေးချင်လို့"

ချင်ဖုန်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး စိတ်ငြိမ်အောင်လုပ်ပြီးမှ ပြောသည်။

"ဘာကိစ္စလဲ"

"အင်း၊ ကောင်းပြီ၊ ဒီလိုပါ..."

ချင်ဖုန်းသည် စတင်ပြောပြီးနောက် တတိယပုဂ္ဂိုလ် ရှုထောင့်ကို အသုံးပြုကာ သူ၏ဇနီးနှင့်အတူ အိုမင်းသည်အထိ နေထိုင်လိုသော်လည်း နန်းတွင်းအမိန့်တော်ဖြင့် မင်းသမီးတစ်ပါးနှင့် လက်ထပ်ရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရသော အချစ်ကြီးသည့် ယောက်ျားတစ်ဦး၏ ဇာတ်လမ်းကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပြန်ပြောပြသည်။

ထိုယောက်ျား၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုသည် ထိတွေ့နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ပြီး တွေဝေမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နေသည်။

"ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ငါမယုံနိုင်ဘူး"

ချန်းဖေးလန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ တကယ်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်နဲ့ဆိုတော့ ငါ့သူငယ်ချင်းက လက်မထပ်ဘဲ မနေနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက သူ့ဇနီးနဲ့ အက်ကြောင်းတစ်ခု ဖန်တီးမိမှာကို စိုးရိမ်တယ်၊ ဒါကြောင့် သူက ငါ့ကို မင်းကို မေးခိုင်းတယ် 'မင်းသာ ဒီအခြေအနေမှာဆိုရင် ဘယ်လိုကိုင်တွယ်မလဲ'"

ချင်ဖုန်းသည် ဖေးလန်၏ တုံ့ပြန်မှုကို ဂရုတစိုက် လေ့လာနေစဉ် သူမက အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေသည်ကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။

"ငါသာဆိုရင် သဘာဝကျကျပဲ အဲ့ဒီခွေးဧကရာဇ်ကို သွားသတ်ပစ်မှာပေါ့"

ချင်ဖုန်း : "……………."