ကျွန်မ သဘောမတူရင်ရော ယောက်ျားက လက်မထပ်ဘဲနေမှာလား

"ဖေးလန်ကို အရင်ဆုံးစည်းရုံးပြီးမှ ဒီကိစ္စကို ကျန့်လီနဲ့ပြောမယ်လို့ ကြံစည်ထားတာ။ ငါက တော်တော်လေးကို အသုံးမကျသွားပါလား"

ချင်ဖုန်းသည် အိပ်ရာအစွန်းတွင် ထိုင်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဖေးလန်တောင် ဒီလောက်တုံ့ပြန်မှတော့ ကျန့်လီက ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မလဲ မသိဘူး" သူစိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

သူစဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် တံခါးသည် တွန်းဖွင့်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခု ဝင်လာသည်။

ချင်ဖုန်းသည် သေချာကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာသေနှင့် လျိုကျန့်လီသည် သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အခြေအနေက မကောင်းမှန်းသိသာ၍ ချင်ဖုန်းသည် စိုးရိမ်တကြီး တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။

သူမ၏နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ချန်းဖေးလန်နှင့် လန်နင်ရွှမ်တို့ကို မြင်သောအခါ သူသည် အကြောင်းရင်းကို ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ဖေးလန်သည် ယခင်အဖြစ်အပျက်ကို ကျန့်လီအား ပြောပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

အမှန်ပင် ချင်ဖုန်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ချန်းဖေးလန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အေးစက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

"ယောက်ျား၊ ရှင့်သူငယ်ချင်းရဲ့ ကိစ္စကို ကျွန်မတို့ကို ပြန်ပြောပြ"

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်လောက် အချိန်ကုန်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် အရာအားလုံးကို ဝန်ခံလိုက်ပြီး သူ၏မိန်းမနှစ်ယောက်၏ တုံ့ပြန်မှုကို ဂရုတစိုက် လေ့လာရင်း မတ်မတ်ထိုင်နေသည်။

"ဒါဆို နင်ရွှမ် ကျွန်မကို ပြောသလိုပဲ၊ သူငယ်ချင်းဆိုတာ လုံးဝမရှိဘူးပေါ့။ အဲ့ဒီလူက ရှင်ကိုယ်တိုင်ပဲ"

ချန်းဖေးလန်သည် သွားကြိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်"

ချင်ဖုန်းက ညင်သာစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဧကရာဇ်က ဘာလို့ ရှင့်ကို လက်ထပ်ဖို့ အမိန့်ထုတ်ပြန်ရတာလဲ။ ရှင်က သခင်မလေးနဲ့ သခင်မလေးဖေးလန် ရှိပြီးသားဆိုတာ သူ မသိဘူးလား"

လန်နင်ရွှမ်က စူးစမ်းစွာ မေးသည်၊ သူမ၏လေသံသည် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏အလှည့်ပင် မရောက်သေး၊ အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် မင်းသမီးတစ်ပါး ဘယ်ကမှန်းမသိ ထွက်ပေါ်လာရသနည်း။

'ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက ပြင်းပြင်းထန်ထန် တောင်းဆိုခဲ့လို့ပေါ့'

ချင်ဖုန်းသည် ထိုစကားကို စိတ်ထဲတွင်သာ ထားနိုင်တော့သည်။

"ဧကရာဇ်က ငါ့ကို အရမ်းထူးချွန်တယ်လို့ မြင်ပြီး တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို ဆက်ခံဖို့ ကူညီစေချင်လို့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

ဖြောင်း!

ဘန်း!

အခန်းထဲမှ ကြမ်းပြင်သည် မိန်းမနှစ်ယောက်၏ အရှိန်အဝါဖိအားအောက်တွင် ကြေမွသွားသည်။

"ငါ နောက်လိုက်တာပါ"

ချင်ဖုန်းသည် အလျင်အမြန် ပြင်ပြောလိုက်သည်။

ချန်းဖေးလန်က လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"သူက ဘယ်မိသားစုက သမီးလဲ"

လျိုကျန့်လီက တည်ငြိမ်စွာ မေးသည်။ လျိုမိသားစု၏ သမီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် တော်ဝင်ရေးရာကိစ္စများကို အာရုံမစိုက်သော်လည်း အနည်းငယ်တော့ သိသည်။

ချင်ဖုန်းသည် စကားပြောရန် တွေဝေသွားသည်။

"ပြောလေ"

ချန်းဖေးလန်က စူးရှစွာ အမိန့်ပေးသည်။

"သူက မိသားစုက သမီး မဟုတ်ဘူး၊ တော်ဝင်မင်းသမီးကြီး"

ချင်ဖုန်းက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။

ထိုစကားကိုကြားသော် လျိုကျန့်လီနှင့် လန်နင်ရွှမ်နှစ်ဦးလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"အဲ့ဒီခွေးဧကရာဇ်က ရှင့်ကို တကယ်ပဲ မျက်စိကျနေတာပဲ၊ သူက သူ့ရဲ့ကိုယ့်သမီးအရင်းကို ရှင့်အပေါ် အတင်းအကျပ် ပုံချချင်နေတာ။ ဟမ် အစ်မ ကျန့်လီ ရှင်တို့နှစ်ယောက် ဘာလို့ ဒီလိုအမူအရာတွေ ဖြစ်နေကြတာလဲ"

ချန်းဖေးလန်က အေးစက်စွာ ဆိုသည်။ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် လူသား မင်းသမီးများ၏ အဆင့်အတန်းကို သဘာဝအတိုင်း သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမသည် ဧကရာဇ်၏ သမီးများထဲမှ တစ်ဦးဟုသာ ထင်ခဲ့သည်။

"မင်ဧကရာဇ်မှာ သမီးတော်စုစုပေါင်း သုံးယောက်ရှိတယ်။ မင်းသမီးကြီးကလွဲရင် ကျန်နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်က ကလေးပဲရှိသေးတယ်၊ နောက်တစ်ယောက်က နို့စို့အရွယ်ပဲ"

လန်နင်ရွှမ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရှုပ်ထွေးနေပြီး ဆိုသည်။

"ဒါဆို လက်ထပ်ဖို့ အမိန့်တော်က မင်းသမီးကြီးအတွက်ပေါ့"

ချန်းဖေးလန်က မေးသည်။

"မင်းသမီးကြီးက အန်းယာပဲ"

လျိုကျန့်လီက ညင်သာစွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကိုကြားသော် ချန်းဖေးလန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူမ၏ထိုင်ခုံမှ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။

သူမသည် စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ဘာပြောရမည်ကို မသိတော့ပေ။ ခဏအကြာတွင် သူမသည် ချင်ဖုန်းကို ပြင်းထန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှင် ဒါကို အစကတည်းက သိပြီးသား"

"မိန်းမ၊ ငါ ကျိန်ဆိုတယ်။ ငါက မိန်းမစိုးချုပ်လီက ငါကို လာခေါ်ပြီး အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်တော့်ကို တွေ့ချင်တယ်လို့ ပြောမှ သိခဲ့တာပါ"

ချင်ဖုန်းက အလျင်အမြန် ရှင်းပြသည်။

သုံးယောက်သား ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများဖြင့် အချင်းချင်း ကြည့်နေကြသည်။

အကယ်၍ သူတို့မသိသော အခြားမင်းသမီးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့ပါက သူတို့သည် နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အန်းယာမှာမူ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦးနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ဤကာလအတွင်း သူမသည် ချင်စံအိမ်တော်ကို မမောမပန်း ကူညီခဲ့ပြီး သူတို့ကိုပင် ညီအစ်မများဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် အခြေအနေကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို မသိကြတော့ပေ။

"အန်းယာက ဒီအကြောင်းကို သိလား"

လျိုကျန့်လီက ခေါင်းမော့ပြီး မေးသည်။

"သူမ သိလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူ၏မကြာသေးမီက အန်းယာနှင့် တွေ့ဆုံမှုကို ပြန်သတိရရင်း ချင်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ သိခဲ့ပါက သူမသည် ဤမျှ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေမည် မဟုတ်ဟု သူသံသယရှိသည်။

"ဒီလိုဆိုရင် ဧကရာဇ်က ဒီလက်ထပ်ပွဲကို အတင်းအကျပ် စီစဉ်နေတာပဲ"

ချန်းဖေးလန်သည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် လေးနက်စွာ ဆိုသည်။

"အစ်မ ကျန့်လီ၊ ငါတို့ နန်းတော်ကို အတူတူသွားကြစို့။ အမိန့်တော်မထုတ်ပြန်ခင်မှာ ငါတို့က ဧကရာဇ်ကို ဒီလက်ထပ်ပွဲကို ရုပ်သိမ်းခိုင်းမယ်။ ရှင် ဘယ်လိုထင်လဲ"

အကယ်၍ အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးသာ ဤသို့ပြောခဲ့ပါက ဟန်ဆောင်ခြိမ်းခြောက်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ချန်းဖေးလန်သာဆိုလျှင်... ချင်ဖုန်း၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ ချန်းဖေးလန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် နဂါးမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံး ထွက်လာပြီး မင်ဧကရာဇ်ကို လက်ထပ်ပွဲအဆိုပြုချက် ရုပ်သိမ်းရန် အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေမည့် မြင်ကွင်းကို သူမြင်ယောင်နေပြီဖြစ်သည်။

ထိုသို့တွေးမိလျှင် သူ မတုန်လှုပ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"လုံးဝမဖြစ်ဘူး"

ထိုစကားများ ထွက်လာသည်နှင့် မျက်လုံးသုံးစုံသည် သူ့ထံသို့ ပစ်လွှတ်လာပြီး သူ၏ကျောရိုးကို စိမ့်သွားစေသည်။

"ငါ့ကို အထင်မလွဲကြပါနဲ့။ ဒီလက်ထပ်ပွဲက မင်ဧကရာဇ်ရဲ့ အမှားဖြစ်ပြီး ငါက အစကတည်းက သဘောမတူခဲ့ပါဘူး။ တကယ်တော့ နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက်မှာ ဒီအကြောင်းကို ကြားတုန်းက ငါငြင်းနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ စကားမပြောခဲ့ဘူး။ ဘာကြောင့်လို့ မင်းတို့ ထင်လဲ"

ချင်ဖုန်းသည် တံတွေးကို ကြပ်စွာမျိုချပြီး သူတို့ကို ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ကာ စိတ်ခံစားချက်ကို အသနားခံစပြုသည်။

သုံးယောက်လုံး မည်သူမျှ မတုံ့ပြန်သော်လည်း သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများက အရာအားလုံးကို ပြောပြနေသည်။

"သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ ယောက်ျားပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မိန်းမပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လက်ထပ်ပွဲမှာ ငြင်းပယ်ခံရတာက ကိုယ့်ရဲ့မာနကို ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုပဲ"

အနည်းငယ် အနေရခက်သွားသော ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်မေးခွန်းကို ပြန်ဖြေသည်။

"တခြားသူတွေသာ သိသွားရင် သူတို့က လှောင်စရာတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး လူတိုင်းရှေ့မှာ မျက်နှာမပြရဲတော့ဘူး"

"ငါ တစ်ခါက ကြားဖူးတယ်၊ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့နောက်ခံနဲ့ ကျင့်ကြံမှုကြောင့် ငယ်စဉ်ကတည်းက သူ့ရဲ့စေ့စပ်ထားသူကို အထင်သေးခဲ့တယ်။ သူမက သူမရဲ့အကြီးအကဲတွေကို ခေါ်ပြီး စေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်သိမ်းခဲ့တယ်၊ ဒါက မူလက သဟဇာတဖြစ်တဲ့ မိသားစုနှစ်ခုကို ရန်သူတွေ ဖြစ်သွားစေခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီငြင်းပယ်ခံရတဲ့ ယောက်ျားက..."

ချင်ဖုန်းသည် ကျန်စကားများကို ဆက်မပြောဘဲ သက်ပြင်းချပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ နောက်ဆက်တွဲမှာ ထိုယောက်ျား၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန် သစ္စာဆိုခြင်းဖြစ်ပြီး လက်ရှိအခြေအနေနှင့် မကိုက်ညီသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ငါတို့က အန်းယာကို အချိန်အကြာကြီး သိခဲ့ကြတာပဲ။ မင်းတို့က သူ့ကို ဒီလိုအတွေ့အကြုံမျိုး ဖြတ်သန်းရတာကို ကြည့်ရက်လို့လား"

ထိုစကားနှင့်အတူ သူသည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

အမျိုးသမီးများသည် စိတ်ခံစားလွယ်သော သတ္တဝါများဖြစ်ပြီး နောက်ဆက်တွဲမှာ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် မိမိကိုယ်ကိုဖျောင်းဖျခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ချင်ဖုန်း လုပ်ရမည့်အရာမှာ စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းပြီး အခါအားလျော်စွာ လေးလံစွာ သက်ပြင်းချကာ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်ကို အရှိန်မြှင့်ပေးရန် ဖြစ်သည်။

အခန်းထဲမှ ဖယောင်းတိုင်များ တစ်ဝက်တစ်ပျက် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး အလင်းရောင် မှိန်ကျသွားသည်။ ပထမဆုံး မိမိကိုယ်ကိုဖျောင်းဖျသူ လန်နင်ရွှမ်က တွေဝေစွာဖြင့် ပေါ်လာသည်။

"သခင်မလေး၊ ကျွန်မ တကယ်ပဲ မသင့်တော်ဘူးလို့ ထင်တယ်"

ချန်းဖေးလန်သည် သူမစကားကို ကြားသော်လည်း ဘာမျှမပြောပေ။ အဲဒီအစား သူမသည် လျိုကျန့်လီကို ကြည့်ပြီး သူမ၏တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်နေသည်။

"ယောက်ျား၊ ရှင် သူ့ကို သဘောကျလား"

လျိုကျန့်လီသည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းကို ခေါင်းလှည့်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ မေးသည်။

ချင်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် သူ ချန်းဖေးလန်ကို စိန်ခေါ်ပြီး လက်ထပ်ရန် မသွားမီညက ရုတ်တရက် ပြန်ပေါ်လာသည်။ ထိုအချိန်က ကျန့်လီသည် ထိုမေးခွန်းကိုပင် မေးခဲ့သည်။

ချန်းဖေးလန်နှင့် လန်နင်ရွှမ်နှစ်ဦးလုံး သူ့ကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေကြသည်။

ချင်ဖုန်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ နားလည်ပြီ"

လျိုကျန့်လီက ညင်သာစွာ မေးသည်။

"အမိန့်တော်က ဘယ်တော့ ထုတ်ပြန်မှာလဲ"

"ဧကရာဇ်က ငါ့ကို တိုက်ရိုက်အကြောင်းမကြားခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဖြစ်မယ်လို့ ယူဆတယ်။ မိန်းမ၊ ဒါက မင်းသဘောတူတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"

ချင်ဖုန်းက မသေမချာဖြင့် မေးသည်။

"ရှင်က သူ့ကို သဘောကျပြီး လက်ထပ်ဖို့ အမိန့်တော်လည်း ရှိနေမှတော့ သဘောမတူရင် တခြားဘာလုပ်နိုင်ဦးမှာလဲ။ အရင် ဖေးလန်နဲ့တုန်းကလိုပဲ၊ ကျွန်မသာ သဘောမတူခဲ့ရင် ရှင်က သူ့ကို လက်ထပ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

လျိုကျန့်လီက ခိုင်မာသော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ဖုန်းသည် ပင်ကိုအသိစိတ်ဖြင့် ဖေးလန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

"ငါသာ သူ့ကို မကြိုက်ဘူးလို့ ပြောရင်ရော"

ချင်ဖုန်းက စူးစမ်းစွာ မေးသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့က မင်ဧကရာဇ်ကို သွားတွေ့ရမှာပေါ့"

လျိုကျန့်လီက တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ပြန်ဖြေသည်။

ဝိုး...