ကောင်းကင်ကို မီးရှို့ခြင်း

လုကျိုး ကို ဒီလို မြင်လိုက်တော့ အဲဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့လူတိုင်းက အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့်သွားကြပါတယ်။ မြေတစ္ဆေနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူ အဆင့်နဲ့ပဲ နယ်သာတစ္ဆေနယ်ပယ် အဆင့်မှာရှိတဲ့သူကို ဒီလို အခြေအနေမျိုးရောက်အောင် တိုက်ခိုက်နိုင်တာက မျက်စိနဲ့ ကိုယ်တိုင်မမြင်ရရင် ဘယ်သူမှ ယုံမှာမဟုတ်ပါဘူး။

ရန်ကျင်းကျင်း ရဲ့ မျက်လုံးတွေက နည်းနည်းလေး ပြူးကျယ်သွားပါတယ်။ "သူက တစ္ဆေဘုရင် ရဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်တာနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်" လို့ သူမ တွေးလိုက်ပါတယ်။ "သူက တကယ်ပဲ အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်။ အောက်ကမ္ဘာမှာ မိုးခြိမ်းသံတွေကိုတောင် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တယ်" "ဒါက တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် လုံးဝ လုပ်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး"။

"အာ!!!!!"

လုကျိုး က ပြင်းထန်တဲ့ အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပါတယ်။ သူဟာ အောက်ကမ္ဘာက တစ္ဆေတွေ အားလုံး လေးစားအားကျရတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ဆိုတာကို သူ သိပါတယ်။ သူ့ကို ဒီလို ကြွက်စုတ်လေးတကောင်လိုဖြစ်သွားအောင် ဘယ်လိုများ ရိုက်နှက်နိုင်ရတာလဲ? သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲက ဒေါသက သူ့ခန္ဓာကိုယ်က နာကျင်မှုထက် ပိုကြီးနေခဲ့ပါပြီ။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ လူကျိုး မှာ တစ္ဆေစွမ်းအင်တွေ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပါတယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဒဏ်ရာတွေဟာ မျက်စိနဲ့ မြင်နိုင်တဲ့အမြန်နှုန်းနဲ့ ပျောက်ကင်းသွားပြီး ဖြတ်တောက်ခံထားရတဲ့ သူ့ရဲ့ လက်မောင်းတောင် ပြန်ပေါက်လာခဲ့ပါတယ်။ အသက်အနည်းငယ်ရှူရုံနဲ့ အရာအားလုံးက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်။

သူ့ရဲ့လက်ကို နည်းနည်း မြှောက်လိုက်ပြီး အရိုးနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ မျှော်စင်ငယ်လေးတစ်ခု သူ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့နောက်မှာ တစ္ဆေအရိပ်တွေ အများအပြား ဆက်တိုက် တောက်ပလာခဲ့ပါတယ်။

"မင်း ဘယ်သူဖြစ်နေပါစေ၊ ဒီနေ့ ငါ မင်းကို လုံးဝ မြိုချပစ်မယ်!" လုကျိုး ရဲ့ အသံက တစ်ခါတစ်ရံ ယောက်ျားအသံ၊ တစ်ခါတစ်ရံ မိန်းမအသံ ပြောင်းနေပြီး အရမ်းကို ထူးဆန်းနေခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွီ ကတော့ အရင်ကလို အတွေ့အကြုံမရှိတော့တဲ့သူ မဟုတ်တော့ပါဘူး။ သူ အဲဒါတွေကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ ခုနက ဓားချက်တစ်ခုက လူ့လောကမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အောက်ကမ္ဘာမှာပဲဖြစ်ဖြစ် မိုးကြိုးမှော်ပညာဟာ အလွန်ပဲ အစွမ်းထက်ပြီး တစ္ဆေတွေအပေါ် သဘာဝကျတဲ့ ရက်စက်စွာဖျက်ဆီးနိုင်သောစွမ်းအားကြီးတစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြဖို့ လုံလောက်ခဲ့ပါတယ်။ အနက်ရောင်မိုးကြိုးလည်း အတူတူပဲ။ ဒါက အလုပ်လုပ်နေသရွေ့ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ဓားတစ်ချောင်း မလုံလောက်ရင် ဓား ဆယ်ချောင်းကော? ဓား တစ်ရာကော? အားလုံးကိုငါဆင့်ခေါ်ပစ်မယ်။

ယဲ့ယွီ က သူ့ရဲ့ ညာဘက်လက်ကို ခနဖြေလျှော့လိုက်ပြီး ဟန်းဆိုင်းတခုထုတ်ဖော်လိုက်တာနဲ့ အရိုးဓားက သူ့ရှေ့ကို ပျံတက်လာခဲ့ပါတယ်။ ကြာပန်းစိမ်းလျှပ်စီးဓားသိုင်း ကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ပါတယ်။ ဒီမိုးကြိုးရဲ့ စွမ်းအားက အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာခဲ့ပါတယ်။

လူကျိုး က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ။ သူက အမြင့်ဆုံး တစ္ဆေစွမ်းအင်ကို စုစည်းပြီး ကျလာနေတဲ့ အနက်ရောင်မိုးကြိုးကို ပိတ်ဆို့ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနောက် ဘာမှ တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ သူ့ရဲ့ လက်တစ်ဖက်ကို သူ့ရှေ့မှာ ကာကာ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုများကို သူ့ဆီမထိခိုက်နိင်ရန်ရပ်ထားခဲ့ပါတယ်။ အရိုးမျှော်စင်က တောက်ပတဲ့ အလင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လာခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနောက် ရုတ်တရက် လေဟာနယ်တခုလုံးကိုတွန့်ခေါက်စေကာ ဖြတ်ကနဲပျောက်သလိုတွန့်လိမ်သော ပုံရိပ်ယောင်တခု ဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်။ ပြန်ပေါ်လာတဲ့အခါ ပေတစ်ရာကျော် ပိုကြီးလာပြီး ယဲ့ယွီ ကို လုံးဝ ဝန်းရံလိုက်ပါတော့တယ်။

အလင်းတန်း လင်းလက်လိုက်တာနဲ့ အရိုးမျှော်စင်ဟာ ပေတစ်ရာမြင့်တဲ့ မျှော်စင်အဖြစ် လုံးဝ ခိုင်မာသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ တစ္ဆေပုံစံတွေက တောက်ပနေခဲ့ပါတယ်။ ထူထဲပြီး အေးစက်တဲ့ သေခြင်းတရားရဲ့ စွမ်းအင်က မိုင်ပေါင်း ထောင်နဲ့ချီတဲ့ ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပါတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကောင်းကင်က အနက်ရောင်မိုးကြိုးဟာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါတယ်။ လုကျိုး မှာ ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ "အောင်မြင်ပြီ!" လို့ သူ တွေးလိုက်ပါတယ်။

ဒီလိုဆိုရင်တောင် လူကျိုး က ပေါ့ပေါ့တန်တန် မယူဆခဲ့ပါဘူး။ ယဲ့ယွီ က တကယ်ကို ထူးဆန်းတဲ့သူ တစ်ယောက်ဆိုတာ သူ သိပါတယ်။ ဒါကြောင့် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားရမယ်! လုကျိုး ရဲ့ လက်တွေက တာအို အမှတ်အသားတွေကို ဆက်တိုက် ပြောင်းလဲနေခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ အရိုးမျှော်စင်ရဲ့ အပေါ်မှာ အရမ်းကို ပုံပျက်နေတဲ့ တစ္ဆေမျက်နှာတွေ အများအပြား ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်သံတွေလည်း ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပါတယ်။

ဒီအရာကို မြင်တော့ ရန်ကျင်းကျင်း နဲ့ သင်းဝမ်အမ်း တို့ အံ့အားသင့်သွားပြီး ယဲ့ယွီ ကို ကယ်တင်ဖို့ ရှေ့ကို ချက်ချင်း သွားချင်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ လေထဲကို ထွက်လိုက်တာနဲ့ တစ္ဆေအရိပ်တွေ အများအပြားက သူတို့ကို ပိတ်ဆို့ထားမယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပါဘူး။

လုကျိုး က သူ အနိုင်ရပြီလို့ ထင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ သူ့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါတယ်။ မူလက ပုံစံမပျက်ရှိနေတဲ့ အရိုးမျှော်စင်ဟာ ချက်ချင်းပဲ လုံးဝ အရည်ပျော်သွားခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ ထပ်ပီးအရှိန်မြန်စွာနဲ့ နေပူထဲရောက်နေတဲ့ရေခဲတုံးလေးလို အရည်ပျော်သွားခဲ့ပါတယ်။ ပူပြင်းတဲ့ မီးတောက်တစ်ခုက ကောင်းကင်ဆီ တည့်တည့် တက်သွားခဲ့ပါတယ်။ မီးတောက်တွေရဲ့ အလယ်မှာ ယဲ့ယွီ ဟာ မီးထဲမှာ ရပ်နေခဲ့ပါတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက နယ်သာကိုးပါးမီးတောက် တစ္ဆေနည်းပညာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ထားတာက လုကျိုး ဟာ သူ့ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ အဖော်ပြုခဲ့တဲ့ အဆင့်မြင့် တစ္ဆေလက်နက်အတွက်နှမြောနနေတာမျိုးမရှိခဲ့တာပါပဲ။ အဲဒီအစား သူ့ရဲ့ ပုံရိပ်ဟာ နေရာကနေ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါတယ်။

ယဲ့ယွီ က သူ့ရဲ့ မျက်ခုံးတွေကို နည်းနည်း မြှောက်လိုက်ပါတယ်။ "သူ ထွက်ပြေးသွားတာလား?"

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ သူ့ရဲ့ ခြေထောက်အောက်ကနေ တစ္ဆေတွေ အများအပြား ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သရဲငိုသံများအော်ဟစ်ကာ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် အတန်းအရှည်ကြီး ခုန်ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။

"အီး...."

သူတို့က ယဲ့ယွီ ရဲ့ ဆယ်ပေအတွင်းကို မရောက်နိုင်ပေမဲ့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ယဲ့ယွီ က ရုတ်တရက် လန့်သွားပြီး ခုန်ရှောင်ဖို့ပြင်ဆင်လိုက်ပါတယ်။ လူကျိုး ရဲ့ ပုံရိပ်က ရုတ်တရက် ဘယ်အချိန်မှာ ရောက်လာမှန်းတောင် မသိဘဲ သူ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက မမှတ်မိနိုင်အောင် မီးလောင်ထားပေမဲ့ သူက နတ်ဆိုးလက်သည်းတစ်ခုကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ယဲ့ယွီ ရဲ့ တစ္ဆေခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း ထိုးဖောက်လိုက်ပါတယ်။

လုကျိုး က အရူးလိုပဲ ကြည့်နေပြီး "ငါ တစ္ဆေသန်းပေါင်းများစွာကို မြိုချထားပြီးပြီ။ သူတို့ လုံးဝ ပြာဖြစ်သွားတာ မဟုတ်သရွေ့ ငါ မသေဘူး!" လို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြောလိုက်ပါတယ်။ "ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ မတူဘူး၊ မင်းက သာမန်တစ္ဆေတစ်ယောက်ပဲ" "ငါ မင်းကို ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို မကြာခင် စုပ်ယူတော့မယ်" "မင်းကလည်း ငါ့ရဲ့ ခွန်အားဖြစ်လာလိမ့်မယ်!"

ယဲ့ယွီ က စကားပြောဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာ သူ့ရဲ့ တစ္ဆေစွမ်းအားတွေက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့နှုန်းနဲ့ ကုန်ဆုံးနေတာကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ အသက်ရှူနှစ်ကြိမ်အတွင်းမှာပဲ တစ်ဝက်နီးပါး ကုန်သွားခဲ့ပါတယ်။ ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် သူ မကြာခင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်! "သေစမ်း၊ နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တာ!" လို့ သူ တွေးလိုက်ပါတယ်။ "ကောင်းကင်ဘုံတစ္ဆေကျင့်ကြံသူနယ်ပယ် အဆင့်ရှိရင် လုကျိုး က ငါ့အနားကို လုံးဝ ကပ်လို့ မရဘူး!" "ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဘာပြောပြော နောက်ကျနေပြီ!"

ယဲ့ယွီ က သူ့ရဲ့ လက်ဖဝါးတစ်ဖက်ကို အဝေးဆီကို သူ့ရဲ့ ခွန်အားအားလုံးနဲ့ တွန်းထုတ်လိုက်ပါတယ်! လှိုင်းထနေတဲ့ လေက ရန်ကျင်းကျင်း နဲ့ သင်းဝမ်အမ်း ကို မိုင်ပေါင်း ရာနဲ့ချီ ဝေးတဲ့နေရာကို ချက်ချင်း တွန်းပို့လိုက်ပါတယ်! "ကောင်းကောင်းနေကြ!" ယဲ့ယွီ ရဲ့ အသံက သူတို့ရဲ့ နားထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့ပါတယ်!

ပြီးတော့ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး လုကျိုး က ယဲ့ယွီ ရဲ့ တစ္ဆေစွမ်းအား အားလုံးကို စုပ်ယူဖို့ အစွမ်းကုန် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါတယ်။ ယဲ့ယွီ ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူက လုံးဝ အသက်မရှိတော့တဲ့ အသုံးမဝင်တဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်။ လူကျိုး ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။ ရယ်သံက အရမ်းကို ထိန်းချုပ်လို့မရပါဘူး။ ဒီအချိန်မှာ သူက သူ့ရဲ့ ဆရာကို သတ်ခဲ့တဲ့အချိန်ထက်တောင် ပိုပြီး ပျော်ရွှင်နေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရပါတယ်!

ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက် ယဲ့ယွီ လည်း ပြုံးနေတာကို သူ မြင်လိုက်ရပါတယ်။ ဒါက တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုတာကို ချက်ချင်း သိလိုက်ရပါတယ်။ အဲဒီနောက် သူက "မင်း ဘာကို ရယ်နေတာလဲ?" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။

ယဲ့ယွီ က အားနည်းတဲ့ အသံနဲ့ "မင်း တကယ်ပဲ မင်း နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား?" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

လုကျိုး ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါတယ်! သူ အသုံးမဝင်တော့တဲ့ ယဲ့ယွီ ဘာနည်းစနစ်တွေကိုသုံးပီး ထပ်တိုက်နိုင်သေးလဲဆိုတာကို သူ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ပေမဲ့ အေးစက်တဲ့ အအေးဓာတ်ကိုတော့ ခံစားနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ ယဲ့ယွီ က သူ့ရဲ့ လက်တွေကို ပူးလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ တစ္ဆေကခန္ဓာကိုယ်ကို စတေးလိုက်ပါတယ်။ သူက လောင်ကျွမ်းမှုကိုးသွယ် နယ်သာတစ္ဆေနယ်ပယ် မီးလျှံ ရဲ့ အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်ကို မီးရှို့ခြင်း ကို အသုံးပြုလိုက်ပါတယ်!

အနက်ရောင် မီးတောက်တစ်ခုက ချက်ချင်း တက်လာခဲ့ပါတယ်။ မကြာခင်မှာ ချိုယန်မြို့တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပါတယ်။ ဒီအနက်ရောင်မီးတောက်က ပူပြင်းရုံသာမက လူတွေကို မရှင်းပြနိုင်တဲ့ အအေးဓာတ်တစ်ခုကိုတောင် ခံစားရစေခဲ့ပါတယ်။ လူကျိုး ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မျက်စိနဲ့ မြင်နိုင်တဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ အရည်ပျော်သွားခဲ့ပါတယ်။ တစ္ဆေသန်းပေါင်းများစွာတောင် လုကျိူးကိုပြန်ကုသပေးလို့မရနိုင်ပါဘူး။ ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ သူ အဲဒီနေရာမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်။

ယဲ့ယွီ က သက်ပြင်းချလိုက်မိပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဘဝလည်း အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပါပြီ။ ပတ်ဝန်းကျင်က ပုံရိပ်တွေဟာ လုံးဝ ကွဲကြေသွားခဲ့ပါတယ်။ ယဲ့ယွီ ဖြည်းဖြည်းချင်း သူ့မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်လိုက်ပါတယ်။ သူက ဒီအိပ်မက်ထဲမှာ သင်းဝမ်အမ်း လုံလောက်အောင် ကြိုးစားခဲ့ရင် နယ်သာတစ္ဆေ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီအထက်ကို ရောက်ရှိနိုင်မယ်လို့ မူလက ထင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ လူကျိုး နဲ့အတူ အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရပါတယ်။ ဒါက တကယ်ကို နှမြောစရာပါပဲ။ "သင်းဝမ်အမ်း ကို နောက်ထပ် ခြောက်လလောက် အချိန်ပေးနိုင်ခဲ့ရင် အရာအားလုံးက သေချာပေါက် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်!"

မကြာခင်မှာပဲ စနစ်ရဲ့ အသံက ထပ်မံ ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။

အိပ်မက် ပြီးဆုံးပြီ။

တစ္ဆေအသက်- ၂၃ နှစ်။

၄၇၄ ဆက်ရန်