← Chapters

အတူတူရှိနေရင်တောင် ကျွန်မ မကန့်ကွက်ပါဘူး

Vol. 21 Ch. 474

အတူတူရှိနေရင်တောင် ကျွန်မ မကန့်ကွက်ပါဘူး

Vol. 21 Ch. 474

ဒီနံပါတ်ကိုကြားတော့ ယဲ့ယွီ နည်းနည်းတော့ အံ့သြသွားခဲ့ပါတယ်။ သူ အောက်ကမ္ဘာမှာ အကြာကြီး နေခဲ့ရတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ၂၃ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါက မှန်ပါတယ်။ အခြေခံအားဖြင့် အောက်ကမ္ဘာမှာ လှုပ်ရှားမှု သိပ်မရှိပါဘူး။ ခရီးသွားတဲ့အချိန်က ခြောက်လလောက်ပဲ ရှိပါတယ်။ ဒါ့အပြင် သူတို့အားလုံးက ချိုယန်မြို့မှာ သင်းဝမ်အမ်း နဲ့အတူ ပျော်ရွှင်စွာ အချိန်ဖြုန်းခဲ့ကြတာပါ။ အချိန်တွေ ကုန်သွားတယ်လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။

【ဒီအိပ်မက်ကို သုံးသပ်ခြင်း- ပြီးပြည့်စုံသည်။】

【ကျပန်း အိပ်မက်ဆုလာဘ်နှစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။】

【၁။ အသက် ၂၂ နှစ်၊ မြေအဆင့်တစ္ဆေကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ် ရဲ့ အလယ်အဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့သည်။ (ပိုင်ရှင်သည် လက်ရှိတွင် ကောင်းကင်ဘုံ တွင် ရှိသောကြောင့် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် မြေနတ်ဘုရားနယ်ပယ် ၏ အလယ်အဆင့်သို့ အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲသွားသည်။)】

【၂။ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် အမြင့်ဆုံး တစ္ဆေနည်းပညာ၊ လောင်ကျွမ်းမှုကိုးသွယ် နယ်သာတစ္ဆေနယ်ပယ် မီးလျှံ (အဆင့်မြှင့်ဗားရှင်း) (နတ်စွမ်းအင်နဲ့သာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်)။】

【အိပ်မက်သုံးသပ်ချက်က အလွန်ထူးချွန် အဆင့်သို့ရောက်ခဲ့သောကြောင့် ကျပန်း ပုံဖော်ဆုလာဘ်နှစ်ခု ရရှိလိမ့်မည်!】

【၁။ အလယ်အလတ်အဆင့် တစ္ဆေအင်မော်တယ်လက်နက် ၊ အဆိပ်တသောင်းကျောက်စိမ်းရိုးအလံ !】

【၂။ သင်းဝမ်အမ်း ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်။】

【နောက်ထပ် ခေါင်းစဉ်တစ်ခု၊ အမြန်ဆုံးကျင့်စဉ် (ရွှေ)။】

【အသက် ၂၃ နှစ်မှာ သင်ဟာ မြေအဆင့်တစ္ဆေကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ် ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိပြီး အောက်ကမ္ဘာမှာ ဦးဆောင်နေသူ ဖြစ်ပါတယ်။】

【နောက်တစ်ကြိမ် ပိုပြီး အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို မျှော်လင့်နေပါတယ်။】

စနစ်အသံ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အခါ နတ်စွမ်းအင်တွေ ယဲ့ယွီ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို စုစည်းဝင်ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က နောက်ထပ် ကြီးမားတဲ့ ခြေလှမ်းတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ တိုးတက်သွားခဲ့ပါတယ်။ မြေနတ်ဘုရားနယ်ပယ် ရဲ့ အလယ်အဆင့်ကို တည်ငြိမ်စွာ ရောက်ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒီလို ခွန်အားမျိုးနဲ့ သူဟာ ကောင်းကင်ဘုံမှာ အရမ်းကောင်းတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပါပြီ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကောင်းကင်ဘုံမှာ နတ်စွမ်းအင်တွေ အပြည့်အဝ ပြန်လည်မကောင်းသေးတဲ့အတွက် အမြင့်ဆုံး ကျင့်စဉ်အဆင့်က ကြယ်တံခွန်နတ်ဘုရားဘုရားနယ်ပယ်(ကောင်းကင်နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကိုပြောင်းလဲရေးသားထားပါသည်) ပဲ ရှိပါသေးတယ်။ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မှော်စွမ်းရည်တွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ယဲ့ယွီ က သူ့ရဲ့ အလုံးစုံ ခွန်အားက သာမန် ကြယ်တံခွန်နတ်ဘုရားဘုရားနယ်ပယ် အဆင့်မှာရှိတဲ့သူတွေထက် မနိမ့်ပါဘူးလို့ သူ့ကိုယ်သူ ရိုးသားစွာ မေးခဲ့ပါတယ်။

အဲဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ လုံခြုံစိတ်ချမှုအပြည့်အဝ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ယဲ့ယွီ က အရေးကြီးတဲ့ အရာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိထားမိခဲ့ပါတယ်။စနစ်က အိပ်မက်ထဲက အရာနှစ်ခုကို ပုံဖော်ပေးထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဆိပ်တသောင်းကျောက်စိမ်းရိုးအလံ နဲ့ သင်းဝမ်အမ်း ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်။ ဘာလို့ လက်ထဲမှာ တစ်ခုမှ မရှိတာလဲ? သူတို့အားလုံး သင်းဝမ်အမ်း ဆီ ရောက်သွားတာလား? ယဲ့ယွီ တွေးနေတုန်းမှာပဲ တခြားတစ်ဖက်မှာတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အိပ်မက်က လုံးဝ မပြီးသေးပါဘူး။

【ရန်ကျင်းကျင်း ရပ်လိုက်ပြီး သူမဘေးက သင်းဝမ်အမ်း ကို သတိမထားမိဘဲ ဆွဲကိုင်လိုက်ပါတယ်။】

【အဲဒီနောက် ဘာတွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ချိုယန်မြို့ကို ပြန်သွားဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့ပါတယ်။】

【ယဲ့ယွီ နဲ့အတူ လုကျိုး ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ပါ။】

【အဲဒီနေရာမှာ သေသွားရင်တောင် ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ နောင်တရမှာ မဟုတ်ဘူး!】

【ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအဖြစ်အပျက်အားလုံးက သူမဆီကနေ စခဲ့တာပါ။】

သူမသာ ဒီနေရာမှာ မရှိခဲ့ရင် လုကျိုး ဟာ ချိုယန်မြို့ကို ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။

【လက်ရှိ အခြေအနေမျိုးကိုလည်း ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။】

【ဒါကြောင့် ရန်ကျင်းကျင်း ဟာ ယဲ့ယွီ တစ်ယောက်တည်း သေတာကို ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။】

【ဒါပေမဲ့ သူမနဲ့ သင်းဝမ်အမ်း ဟာ ချိုယန်မြို့ရှေ့ကို ထပ်ရောက်လာတဲ့အခါ သူတို့ရှေ့က မြင်ကွင်းကို အံ့အားသင့်သွားကြပါတယ် ။】

【သူမရှေ့မှာ မြင်လိုက်ရတာက ပူပြင်းတဲ့ အနက်ရောင်မီးတစ်ခုပဲ ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေတဲ့ အအေးဓာတ်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေပါတယ်။】

【ချိုယန်မြို့က အရာအားလုံး၊ ယဲ့ယွီ၊ လုကျိုး အားလုံး အလင်းရောင်ထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဘာမှ မရှိတော့ပါဘူး။】

"ယွီအာ"

သင်းဝမ်အမ်း ရဲ့ အသံက တုန်ယင်နေပြီး သူမက သတိမထားမိဘဲ ရှေ့ကို တိုးချင်နေခဲ့ပါတယ်။ ရန်ကျင်းကျင်း က သူမကို ဆွဲကိုင်ထားခဲ့ပါတယ်။

【ဝန်ခံဖို့ ဝန်လေးနေပေမဲ့ လက်ရှိအခြေအနေအရ ယဲ့ယွီ ဟာ လုကျိုး နဲ့ သူ့ရဲ့ ဘဝကို လဲလှယ်သွားခဲ့ပြီးပါပြီ။】

【သူ့ရဲ့ သေဆုံးမှုကို လူနှစ်ယောက်ရဲ့ ရှင်သန်မှုနဲ့ လဲလှယ်သွားခဲ့တာပါ။】

【"ကောင်းကောင်းနေကြ" ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေက ကျွန်မရဲ့ နားထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေသလိုပါပဲ။】

【မျက်ရည်တွေက သူ့မျက်နှာပေါ်ကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း စီးကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို ကျဆင်းသွားခဲ့ပါတယ်။】

ရန်ကျင်းကျင်း က အရမ်းကို အပြစ်ရှိသလို ခံစားခဲ့ရပါတယ်။

【သူမသာ မရှိခဲ့ရင် ယဲ့ယွီ ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် သူဟာ တစ္ဆေဘုရင် နယ်ပယ် ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို သေချာပေါက် ပြန်ရောက်နိုင်မှာပါ။】

【ဒါပေမဲ့ ဒီအရာအားလုံးက လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။】

【အကြီးအကဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အချီးအနှီးဖြစ်ရတာလဲ?】

【ကျွန်မအတွက် အရာအားလုံးကို ပေးဆပ်သွားခဲ့တာလား?】

ရန်ကျင်းကျင်း မှာတောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေဖို့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမ အခု သေလို့မရဘူးဆိုတာကို သူမ ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သင်းဝမ်အမ်း က သူမထက် ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့တာပါ။ သင်းဝမ်အမ်း ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့တာ မဟုတ်ရင် အဲဒီအကြီးအကဲရဲ့ အချစ်တော်က မီးပန်းတွေထဲကို ပြေးဝင်ပြီး အချစ်အတွက် သူ့ကိုယ်သူ စတေးပစ်မှာ သေချာပါတယ်။ "ငါက ငါ့အကြီးအကဲကို ဒုက္ခပေးခဲ့ပြီးသား၊ သူ့ရဲ့ ချစ်သူက သူ့နဲ့အတူ သေဆုံးတာကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် ကြည့်နေနိုင်မှာလဲ?" ရန်ကျင်းကျင်း က ကောင်းကင်ကို သက်ပြင်းချလိုက်ပါတယ်။

【ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးလိုက်မိပါတယ်။】

【အကြီးအကဲက တစ်ကြိမ် ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်ခဲ့ရင် ဘာလို့ ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်မွေးဖွားလို့ မရနိုင်မှာလဲ?】

【သူက တကယ်ပဲ သေဆုံးတာ မဟုတ်ဘူး ဖြစ်နိုင်တယ်။】

ရန်ကျင်းကျင်း က ဒီအရာကို တွေးလိုက်တဲ့အခါ အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ့ဘေးက သင်းဝမ်အမ်း ကို သူ့ရဲ့ တွေးတောမှုအကြောင်း ပြောပြလိုက်ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ သင်းဝမ်အမ်း က ပထမတော့ မယုံခဲ့ပါဘူး။ ဒါက ရန်ကျင်းကျင်း က သူမကို နှစ်သိမ့်ဖို့ နည်းလမ်းပဲလို့ တွေးခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်စကားတစ်ခွန်းက သူမကို ချက်ချင်း နိုးထစေခဲ့ပါတယ်။ "ယဲ့ယွီ က တကယ်ကို တစ္ဆေဘုရင် ရဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူပါ! မင်း သူ့ကို ကြီးပြင်းလာတာကို ကြည့်ရင်း သူ့မှာ မတူညီတဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိနေတာကို သတိမထားမိဘူးလား?"

သင်းဝမ်အမ်း အံ့သြသွားခဲ့ပါတယ်။ ယဲ့ယွီ မှာ တခြားသူတွေနဲ့ မတူတဲ့ ဘာတွေရှိလဲ? အများကြီးပဲ။ "သူမ သူ့ကို တပည့်အဖြစ် ခေါ်ယူချင်တုန်းက ယဲ့ယွီ ရဲ့ ငြင်းဆန်တဲ့ ပုံကို ငါ မှတ်မိနေသေးတယ်" "ပြီးတော့ သူ တစ္ဆေပညာရပ်တွေ သင်ပေးနေတုန်းက မထီမဲ့မြင်ပြုတဲ့ ပုံစံ" "အရာအားလုံးက သာမန်တစ္ဆေတွေနဲ့ လုံးဝ မကိုက်ညီဘူး!" "အဲဒီနောက် နှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်အတွင်းမှာပဲ သူဟာ အရမ်းကိုထူးခြားတဲ့ပါရမီရှင် အင်အားအသစ်တစ်ခုအဖြစ် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့တယ်" "သူ ကျင့်ကြံတာကို ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေမဲ့" "သူဟာ ငါ့ထက်တောင် ပိုပြီး ကြီးမားတဲ့ ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်" "ဒီအရာအားလုံးကို တစ္ဆေဘုရင် ဟာ ပြန်လည်မွေးဖွားလာတယ်ဆိုတဲ့ သီအိုရီနဲ့သာ ရှင်းပြလို့ရမှာလား?"

ခဏတာအတွင်းမှာ သင်းဝမ်အမ်း ရဲ့ ရှင်သန်လိုစိတ်ဟာ ပြန်လည်မီးတောက်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး ရန်ကျင်းကျင်း နဲ့ သင်းဝမ်အမ်း တို့ဟာ သီးခြားစီ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပါတယ်။ ယဲ့ယွီ ရဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာတဲ့ နေရာကို စတင်ရှာဖွေခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရာရာတိုင်းက အစီအစဉ်အတိုင်း မသွားပါဘူး။

နှစ်ပေါင်း တစ်ရာဖြုန်းတီးပြီးနောက်မှာတောင် ရန်ကျင်းကျင်း ဟာ ဘာသတင်းအချက်အလက်မှ မတွေ့ခဲ့ပါဘူး၊ အနည်းငယ်မျှသော အရိပ်အယောင်တောင် မတွေ့ခဲ့ပါဘူး။ ဒါက သူမကို နည်းနည်းတော့ စိတ်ဓာတ်ကျစေခဲ့ပါတယ်။ "ငါ့လက်ချောင်းပေါ်က သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ငါ မြင်တဲ့အခါတိုင်း ယဲ့ယွီ ရဲ့ မျက်နှာက ငါ့စိတ်ထဲမှာ မသိစိတ်က ပေါ်လာတယ်" "ဒါက လုကျိုး မရောက်လာခင်တုန်းက" "ယဲ့ယွီ က သူမကို ပေးခဲ့တဲ့ လက်ဆောင်ထဲမှာ ရှားပါးတဲ့ ရတနာတွေ အများကြီးပါဝင်ခဲ့တယ်" "ဒါပေမဲ့ အခုချိန်အထိ ရန်ကျင်းကျင်း က ဒါကို ဘယ်တော့မှ ထပ်မဖွင့်တော့ဘူး" "ဒါက သူမနဲ့ ယဲ့ယွီ ရဲ့ သီးသန့် အမှတ်တရပဲ" ဘယ်လိုမှ မပြောင်းလဲချင်ပါဘူး။ "ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်တာက အကြီးအကဲဟာ တကယ်ပဲ ပြန်လည်မွေးဖွားမလာဘဲ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်"။ ဒီ ဖြစ်နိုင်ခြေကို တွေးလိုက်တဲ့အခါ ရန်ကျင်းကျင်း ဟာ အရမ်းကို ရင်ကွဲနာကျင်ခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီနောက် သူမက သင်းဝမ်အမ်း အပေါ်မှာ မျှော်လင့်ချက်တွေ ထားခဲ့ပါတယ်။ "သူမမှာ တစ်ခုခု သဲလွန်စရှိနိုင်တယ်" "သူတို့ ခွဲခွာခဲ့တုန်းက ချိုယန်မြို့မှာ နှစ်တစ်ရာအကြာမှာ ပြန်ဆုံမယ်လို့ ပြောခဲ့ကြတယ်" "အခု အချိန်ရောက်လာပြီ၊ ပြန်သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

ရန်ကျင်းကျင်း ဟာ ချိုယန်မြို့က သင်း မိသားစုကို ရောက်လာခဲ့ပေမဲ့ သင်းဝမ်အမ်း ကိုတော့ မတွေ့ခဲ့ပါဘူး။ စာတစ်စောင်ကိုသာ တွေ့ခဲ့ပါတယ်။ "ညီမ ကျင်းကျင်း အတွက်" "မင်း ဒီစာကို မြင်တဲ့အချိန်မှာ ငါ ယွီအာ နဲ့အတူ ထွက်သွားနှင့်ပြီးပြီ" "နှစ်တစ်ရာ ကုန်လွန်ခဲ့ပြီ။ ဒါက အရမ်း ကိုပဲ ကို့ကိုကို ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ရာရောက်တယ်။ ငါ တကယ် မခံစားနိုင်တော့ဘူး" "ပြီးတော့ မင်း သူ့ရဲ့ နေရာကို မတွေ့သေးဘူး၊ မဟုတ်ရင် မင်း ငါ့ကို ဆက်သွယ်ကျောက်တုံးနဲ့ ဆက်သွယ်မှာပေါ့" "ဒီအချိန်မှာ ယွီအာ က တကယ်ပဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဆိုတာ ငါ သိလိုက်ရပြီ" "ငါလည်း သတိရဖို့ ဘာမှမရှိတော့ဘူး" "ညီမ ကျင်းကျင်း၊ ဒီကိစ္စအတွက် မင်း အမြဲတမ်း အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရတယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်" "ဒါပေမဲ့ ငါ ပြောချင်တာက အရာရာတိုင်းဟာ ကံတရားပါပဲ" အပြစ်ရှိသလို ခံစားစရာ ဘာမှ မရှိပါဘူး။ "ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်ရင် မင်း ယဲ့ယွီ ကို ဆက်ရှာနေမယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်" "နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကြာပြီးမှ တွေ့ရင်တောင်" "ဒါက အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့အရာပဲ" "အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ညီမက ယွီအာ ကို ခဏလောက် ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်" "မင်းတို့နှစ်ယောက် အတူတူရှိနေရင်တောင် ငါ မကန့်ကွက်ပါဘူး" "ညီမ၊ မင်းလည်း ယွီအာ ကို ကြိုက်တယ်ဆိုတာ ငါ မြင်နိုင်တယ်" "ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်အပေါ်ထားတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မျက်လုံးတွေကနေ ဖုံးကွယ်လို့ မရနိုင်ဘူး"။

၄၇၅ ဆက်ရန်

All Chapters