ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ သုတေသနအသစ်

အိဗလင်းသည် စွန့်စားသူ အစည်းအရုံး၏ ရုံးခန်းတွင် ထိုင်နေပြီး ဆောင်းတောင်ကုန်း မြို့သားများ၏ တောင်းဆိုချက်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပြုံးရင်း မှတ်တမ်းတင် နေခဲ့သည်။

သူမသည် ပျောက်ဆုံးနေသော ကြက်ပေါက်စလေးများ ရှာဖွေပေးခြင်း၊ ကလေးများကို စောင့်ရှောက်ပေးခြင်းနှင့် ပိတ်ဆို့နေသော အိမ်သာခွက်များ ရှင်းလင်းပေးခြင်း ကဲ့သို့သော တောင်းဆိုချက်များကို မှတ်တမ်းတင် ခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် သူမသည် ကုန်သည်မဟာမိတ် အဖွဲ့၏ ပြည်သူ့ရေးရာ စီမံခန့်ခွဲမှုရုံး အတွက် အလုပ်လုပ်နေရ သကဲ့သို့ ခံစားလိုက် ရသည်။

ဤ မှတ်ပုံတင်ထားသော တောင်းဆိုချက်များကို ပထမဆုံး အခွင့်အရေး ရသည်နှင့် ဂိမ်းမာများထံ တာဝန် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သူမသည် မည်သူမျှ မလုပ်လိုသော မစ်ရှင်များကို ဂိမ်းမာများ မည်သို့ ပြီးမြောက်အောင်မြင် စေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းနှင့် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရခြင်း နှစ်မျိုးစလုံးကို ခံစားခဲ့ရသည်။

ယခင်က အိဗလင်းသည် ဂိမ်းမာများကို ရူးကြောင်ကြောင် ကောင်များဟု ထင်မြင်ခဲ့ပြီး သူတို့ကို အထင်သေးခဲ့သည်။ သို့သော် အထီးကျန် သက်ကြီးရွယ်အိုများကို ကူညီရာတွင် သူတို့၏ ဖော်ရွေပြီး နွေးထွေးသော ပုံစံကို မြင်တွေ့ ရသောအခါ အိဗလင်းသည် သူတို့၏ အစိမ်းရောင် အသားအရေအောက်မှ စိတ်ရင်းမှန်ကို သိရှိနားလည် လာခဲ့သည်။

အစိမ်းရောင် အသားအရေ ရှိသော သတ္တဝါ အနည်းငယ်နှင့် ခွေးခေါင်းလူသားတစ်ဦး သူမ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိ လာခဲ့သည်။

"အိဗလင်း၊ ငါတို့ အကြောင်းအရာတွေ မေးမြန်းစုံစမ်းဖို့ လာခဲ့တာ။"

အိဗလင်းသည် ခေါင်းဆောင်ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင် နေခဲ့သည်။ သူမှာ ထူးဆန်းသော အမည် ရှိသော ဘောင်းဘီမဝတ်သူ ဖြစ်သည်။

သူမ သူနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင် နေခြင်းမှာ သူ သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များကို အဖွဲ့လိုက် မစ်ရှင်များ လက်ခံရန် စီစဉ် ပေးတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မ ဘယ်လို ကူညီနိုင်မလဲ။" သူတို့က ဖောက်သည်များ မဟုတ်သော်လည်း သူမ ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဂိုဏ်းခွဲ ပြောင်းလဲခြင်းအကြောင်း မေးမြန်း စုံစမ်းချင်တယ်။ မိုးလက်ဖက်ရည်က သူ့ ဂိုဏ်းခွဲကို ပြောင်းသွားပြီလား။" ဘောင်းဘီမဝတ်သူက မေးလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းခွဲလား။ မိုးလက်ဖက်ရည်လား။"

အိဗလင်းသည် သူ၏ မေးခွန်းကို နားမလည်ဘဲ မှင်သက် မိန်းမောသွားခဲ့သည်။

"အာ၊ ငါ သိသားပဲ၊ အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်က သိမှာ မဟုတ်ဘူးလို့။ ရှားလီကို သွားရှာကြစို့။ သူက အဆင့်မြင့် အမ်ပီစီဆိုတော့ ဂိုဏ်းခွဲ ပြောင်းလဲခြင်းအကြောင်း သိလိမ့်မယ်။"

ဘောင်းဘီမဝတ်သူသည် ခေါင်းလှည့်ကာ စိတ်ပျက်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူ လျှောက်သွားပြီး စကားစမြည် ပြောဆိုနေခဲ့သည်။

"ဒီဂိမ်းမှာ ဂိုဏ်းခွဲ ပြောင်းလဲခြင်းအကြောင်း မေးမြန်းစုံစမ်းဖို့ စနစ် မရှိဘူး။ ငါတို့ သူငယ်ချင်းတွေ ဂိုဏ်းခွဲ ပြောင်းသွားရင်တောင် ငါတို့ သိမှာ မဟုတ်ဘူး။" ရင်မွှေးမီးလောင်က မကျေမနပ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒီဇိုင်းက ယုတ္တိမတန်ဘူး။" ဂနိုင်သားက သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ငါတို့ ဖိုရမ်မှာ ပိုစ့်တစ်ခု ဖန်တီးပြီး ဂိမ်းအရာရှိတွေ တိုးတက် ကောင်းမွန်အောင် လုပ်ပြီး မေးမြန်းစုံစမ်းရေး စနစ်တစ်ခု ဖန်တီးပေးဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ မကျေမနပ် ပြောဆိုသင့်တယ်လို့ ငါ အကြံပြုတယ်။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"အာသာအစ်ကို၊ အခုလေးတင် မင်းရဲ့ အမူအရာက ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ..." ဆယ်ဗားနပ်စ်သည် အတွေးနက်နေသော အာသာကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး မှင်သက်စွာ "အာ။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဝါး။ မင်း မိုးလက်ဖက်ရည်ကို သဘောကျသွားတာလား။" ဘောင်းဘီမဝတ်သူက ရုတ်တရက် ကောက်မေးလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တယ်၊ မိုးလက်ဖက်ရည်က ဂိမ်းမာအားလုံးထဲမှာ အနူးညံ့ဆုံးပဲ။ သူက ဂိမ်းထဲမှာ အရမ်း ကောင်းပြီး လက်တွေ့ဘဝ မှာလည်း အံ့မခန်း ဖြစ်ရမယ်။"

"အာသာအစ်ကို။ နင် မိုးလက်ဖက်ရည်ကို စွဲလမ်းသွားတာလား။" ဆယ်ဗားနပ်စ်သည် ပြိုလဲကျတော့မည့်အလား ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဂနိုမ်းတစ်ဦး အတွက် ထိုသို့သော အမူအရာမျိုး ရှိရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။ နဂါးမျိုးနွယ်သားနဲ့ သူ့ အဖော်တွေကလည်း မိုးလက်ဖက်ရည် အကြောင်း လျှောက်မေးနေကြတာ၊ ပြီးတော့ ငါတို့ ပိုပြီး သိရအောင် လာခဲ့ကြတာ။ အာသာက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောသေးဘူး။ ဗားနပ်စ်ညီမ၊ စိတ်မကောင်း မဖြစ်ပါနဲ့၊ အာသာရဲ့ နှလုံးသားက မင်းနဲ့အတူ ရှိပါတယ်။" ဂနိုင်သားက ဆယ်ဗားနပ်စ်ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ဂနိုင်သား၊ မင်း မိုးကြိုး ပစ်ခံရမှာ မကြောက်ဘူးလား။" ရင်မွှေးမီးလောင်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်လိုက်ပြီး "မင်းက ဗားနပ်စ်ညီမကို မြှောက်ပင့်နေတာပဲ။ အာသာကိုလည်း မြှောက်ပင့်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"မလိုဘူး၊ အာသာအစ်ကိုက ဗားနပ်စ်ညီမထက် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရ လွယ်ကူတယ်။" ဂနိုင်သားက လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ရင်မွှေးမီးလောင်နှင့် ဂနိုင်သားတို့မှာ ဆယ်ဗားနပ်စ်၏ ချိုင်းအောက်တွင် ညှပ်ခံလိုက် ရသည်။

"ဟမ်။ မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ငါ့ကို အထင်မသေးကြဘူးလား။ အာသာက ငါ့ကိုပဲ ကြိုက်တယ်ဆိုတာ ငါ သိတာပေါ့။ မင်းတို့လို အမှိုက်တွေ အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေဖို့ ဘယ်သူက လိုအပ်လို့လဲ။"

သူတို့ စွန့်စားသူ အစည်းအရုံး အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားပြီး စကားများ ရန်ဖြစ် နေကြသည်။

သူတို့ ရှားလီကို ရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အရိုးစုကောင် တစ်ခုက သူတို့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး "ငါ မင်းတို့ကို သုတေသနလုပ်လို့ ရမလား။"ဟု မေးလိုက်သည်။

...

"အမှတ်စဉ် ၅၂၆: ထာဝရတိုင်းပြည်၏ အစေခံများသည် အချို့သော အပြုအမူ ပုံစံများကို လိုက်နာကြသည်။ အချစ်သစ် ပေါက်ဖွားခြင်း သို့မဟုတ် စုံတွဲများသည် ထူးဆန်းစွာ ပေါ်လာတတ်ကြသည်။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် သူတို့သည် ကိရိယာ တစ်ခု အတွက် တည်ရှိနေသော စက်ပစ္စည်း တစ်ခုနှင့် တူကြသည်။"

ဤမှတ်တမ်းစာအုပ်တွင် ဤအချက်ကို ဖြတ်ထားပြီး အကြောင်းအရာအသစ်ဖြင့် အစားထိုးထားသည်-

"ပြင်ဆင်ထားသော အမှတ်စဉ် ၅၂၆: သူတို့၏ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး နောက်ဆက်တွဲ သုတေသန ပြုလုပ်နေသည်။"

"ဒါဆို အာသာက မိုးလက်ဖက်ရည်ကို ကြိုက်တယ်၊ ဆယ်ဗားနပ်စ်က အာသာကို ကြိုက်တယ်၊ ဘောင်းဘီမဝတ်သူက ဆယ်ဗားနပ်စ် ဒါမှမဟုတ် အာသာကို ကြိုက်တယ်၊ ရင်မွှေးမီးလောင်နဲ့ ဂနိုင်သားကရော တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ကြိုက်ကြတာ ဖြစ်နိုင်လား။"

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် ဂနိုမ်းလေးဦးနှင့် ခွေးခေါင်းလူသားကို ကြည့်ရင်း သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးများကို နားလည်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

"နေဦး၊ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၊ နားလည်မှု လွဲနေတာလား။ ငါတို့ မိုးလက်ဖက်ရည်ကို ရှာနေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။"

"ဟုတ်တယ်၊ မင်း ငါ့ကို အသရေဖျက်ရင် ငါ မင်းကို တိုင်ကြားမယ်။"

"စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ၊ အမ်ပီစီက ငါတို့ကို ပိုးပန်းခြင်းအကြောင်း သင်ကြားပေးနေတယ်ရော။"

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ပိုးပန်းခြင်း မဟုတ်ဘူး။ ဆယ်ဗားနပ်စ်ရဲ့ ယောက်ျားလေး မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင် ငါတို့က အကြီးစား ယောက်ျား ငါးယောက် ရှုပ်ထွေးမှုနဲ့ သပွတ်အူအခြေအနေမှာ ရှိနေကြတာ။"

"ငါ့ အမူအရာကို ကြည့်စမ်း။"

"ဘာရယ်။"

"ငါက မင်းလောက် စိတ်ဖောက်ပြန်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ ကောင်းကောင်း မပေါင်းစပ်နိုင်ဘူး။"

"သောက်ကျိုးနည်း။ ဟားဟားဟားဟား။"

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် သူတို့ ငါးယောက် စကားများ ရန်ဖြစ်နေကြသည်ကို ကြည့်ရင်း မည်သူက ဘာပြောနေသည်ကို ခွဲခြား၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။

"ငါ မင်းတို့ရဲ့ မေးခွန်းတွေကို အရှင်ရှားလော့ခ်ဆီ ပို့ဆောင်ပေးမယ်။" ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က သူတို့ကို ပြောလိုက်သည်။

ဘောင်းဘီမဝတ်သူနှင့် သူ၏ အဖော်များသည် မိုးလက်ဖက်ရည် ဂိုဏ်းခွဲ ပြောင်းသွားခြင်း ရှိ၊မရှိ သိရှိရန် စိတ်အားထက်သန် နေသောကြောင့် ဖိုးဉာဏ်ကျယ် နှင့်အတူ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က သူတို့ကို သုတေသနလုပ်ရန် ရှာဖွေသည့်အခါ သူတို့ အံ့အားသင့်သွား ခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းမှာ ဖိုးဉာဏ်ကျယ် သုတေသနလုပ်သည့် ပထမဆုံး အကြိမ်အနည်းငယ် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သူ ယခင်က ခွဲစိတ်မှုများပင် ပြုလုပ်ခဲ့ ဖူးသောကြောင့် ဤသည်မှာ ဘာမှ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် ထာဝရတိုင်းပြည်ရှိ အရှင်ရှားလော့ခ်ကို သွားရှာခဲ့သည်။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ လက်ရှိ အလုပ်များမှာ အဂ္ဂိရတ်ပညာ ပြုလုပ်ခြင်း၊ မှော်ပစ္စည်းများ ဖန်တီးခြင်းနှင့် စွန့်စားသူ အစည်းအရုံးကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ပစ္စည်းများ ရှားပါးမှုကြောင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာနှင့် မှော်ပစ္စည်း ဖန်တီးခြင်း တို့ကို မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ အချိန်အများစုတွင် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် စွန့်စားသူ အစည်းအရုံးတွင် ရှိနေပြီး ဂိမ်းမာများကို စောင့်ကြည့် နေခဲ့သည်။

ယခု သူ၌ သုတေသန ခေါင်းစဉ် အသစ် တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

"ဒေါင်၊ ဒေါင်၊ ဒေါင်။"

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်သည် ဒန်ဂျင်အရှင် ခန်းမဆောင်၏ တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။ တံခါးပွင့်လာပြီး ကြက်ဥခေါင်းသည် အိပ်ချင်မူးတူး မျက်လုံးများဖြင့် တံခါးဝတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။

"အာ... ဖိုးဉာဏ်ကျယ်။"

ကြက်ဥခေါင်းသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။

"တံခါးပြန်ပိတ်ဖို့ မမေ့နဲ့နော်။" ကြက်ဥခေါင်းက ရွှံ့၊ သစ်ကိုင်း၊ မြက်ပင် အမြစ်များနှင့် သတ္တုပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရှုပ်ပွနေသော ထောင့်ရှိ အသိုက် တစ်ခုတွင် သူ၏ ကိုယ်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။ မကြာမီ သူ အိပ်ပျော်သွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ ဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကြက်ဥခေါင်းတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသိုက် ရှိသော်လည်း သူ ဒန်ဂျင်အရှင် ခန်းမဆောင်တွင် အိပ်ချင်နေသည့်အလား ပေါက်နေခဲ့သည်။

"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်။"

စားပွဲနောက်တွင် ထိုင်နေသော ရှားလော့ခ်သည် ခေါင်းမော့ကာ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။