ပစ္စည်းများ ရောက်ရှိလာသည်

လန်ဆလော့သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး အခန်းတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ မြို့စားကတော် လီလို၏ စာကြည့်ခန်း ဖြစ်ပြီး သူ မြင်တွေ့ရရန် မျှော်လင့် မထားခဲ့ပေ။ စာအုပ်စင် တန်းများနှင့် စာအုပ် အမျိုးမျိုးကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် လန်ဆလော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့် သွားခဲ့သည်။

စာအုပ်စင်များ၏ အလယ်တွင် အခြားသူများ ရှိနေခဲ့သည်။

မြို့စားကတော် လီလိုသည် စားပွဲနောက်တွင် ထိုင်နေပြီး သူမ၏ ရှေ့တွင် အသားမည်းပြီး ကြွက်သားများဖြင့် ပြည့်နေသော အက်လ်ဖ်၊ မထိမတို့နိုင်သောသူ၊ လူပုအမွှာ ညီအစ်ကို၊ ဟေးလ်နှင့် ဘုရင်၊ မဟာမှော်အရှင် ခေါင်းပြောင်တို့ ရှိနေခဲ့ကြသည်။

သူတို့ ချဉ်းကပ်လာသော လန်ဆလော့ကို ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဆာ လန်ဆလော့၊ ထိုင်ပါ။" လီလိုက နေရာလွတ် တစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ညင်သာသော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ထိုအသံမှာ မာနာ ပါဝင်သည့် အလား ထင်ရပြီး မြင့်မြတ်သော ဘုရင်မတစ်ပါး သူ့ကို စကားပြောနေ သကဲ့သို့ ခံစားလိုက် ရသည်။ သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် စားပွဲနောက်တွင် ထိုင်နေသူမှာ ဆယ့်နှစ်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်သုံးနှစ် အရွယ်ထက် မပိုသော မိန်းကလေးငယ် တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

လန်ဆလော့သည် မြို့စားကတော် လီလိုအား သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ ဂါရဝပြုခြင်း ပြုလုပ်ပြီးနောက် ထိုင်ချလိုက်သည်။

လီလိုသည် စာရွက်အနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လူငါးဦးအား ဝေငှလိုက်ပြီး "ဒီစာရွက်တွေက ရှင်တို့ရဲ့ အလုပ် တာဝန်တွေကို ဖော်ပြထားတယ်။ လမ်းတွေနဲ့ အဆောက်အအုံတွေ တည်ဆောက်ပြီးတာနဲ့ ရှင်တို့ အလုပ်စလုပ်ရလိမ့်မယ်။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လန်ဆလော့သည် စာရွက် တစ်ရွက်ကို လက်ခံ ရယူလိုက်ပြီး ထူထဲသော စာသားများကို ကြည့်လိုက်ရာ ထိုစာသားများမှာ ရှားလော့ခ်၏ လက်ရေးနှင့် တူနေသဖြင့် အံ့အားသင့် သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ ၎င်းကို လီလို မဟုတ်ဘဲ ရှားလော့ခ်က ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်မိခြင်းပင်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရှားလော့ခ်သည် ဗစ်တိုးရီးယား၏ နောက်ကွယ်မှ သခင် ဖြစ်နိုင်ဖွယ် ရှိသည်။ ၎င်းမှာ အတော်လေး ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်။

လန်ဆလော့သည် စာရွက်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှု လိုက်သည်။

"လေးစားဖွယ်ရာ ဆာ လန်ဆလော့:

ခင်ဗျား ဒီစာကို ဖတ်နေချိန်မှာ ခင်ဗျား ဗစ်တိုးရီးယားမှာ မမေ့နိုင်စရာ သုံးရက်တာ ကာလကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားတွေနဲ့ အတူ ခင်ဗျားရဲ့ နေထိုင်မှုကို ပျော်ရွှင်စွာ ကုန်ဆုံး နေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်။

ခင်ဗျား မပျော်ရွှင်ဘူး ဆိုရင်တောင် အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က မကြောက်မရွံ့ ကြိုးစား လုပ်ဆောင်တတ်တဲ့ သူရဲကောင်း တစ်စု ဖြစ်တယ် ဆိုတာ ခင်ဗျား မကြာခင် သိရှိ လာပါလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျား သူတို့နဲ့ ရန်မဖြစ်ခဲ့ဘူးလို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင် သူတို့ကို သင်ကြားပေးဖို့ နောက်ထပ် သူရဲကောင်း တစ်ယောက် ကျွန်တော် ထပ်ရှာရပါလိမ့်မယ်။

ဒါက နောက်တာပါပဲ။ ခင်ဗျား စိတ်ထဲ မထားဘူးလို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်။

ခင်ဗျား မတော်တဆမှု မရှိဘဲ သုံးရက်တာ ကာလကို ရှင်သန် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင် ခင်ဗျားမှာ မေးခွန်းတွေ အများကြီး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ မမေးပါနဲ့။ ခင်ဗျား မေးရင်တောင် ဘယ်သူမှ ခင်ဗျားကို ပြောပြမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ခင်ဗျားရဲ့ အနာဂတ် အလုပ်အကြောင်း ကျွန်တော် ရှင်းပြပါရစေ-

၁: မနက်ဖြန် ကစပြီး ခင်ဗျားဟာ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်သင်တန်းဆရာ တရားဝင် ဖြစ်လာမှာ ဖြစ်ပြီး ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားတွေက ခင်ဗျားဆီ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်တွေ လာသင်ယူ ကြပါလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားဟာ မနက် ၇ နာရီက စပြီး တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်သင်တန်းတွေ ပြုလုပ်ရမှာ ဖြစ်ပြီး သင်တန်း တစ်ချိန်ကို တစ်နာရီ ကြာမြင့်ကာ ၁၀ မိနစ် အနားယူချိန် ရှိပါလိမ့်မယ်။

သင်တန်း အကြောင်းအရာနဲ့ သင်တန်းသား ဦးရေကို ခင်ဗျားရဲ့ သဘောအတိုင်း ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါတယ်။

၂: ခင်ဗျား သူတို့ရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်ရင် သူတို့ကို တိုက်ရိုက် မေးမြန်းနိုင်ပါတယ်။ သူတို့ တတ်နိုင်တာဆိုရင် ခင်ဗျားကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ကူညီကြ ပါလိမ့်မယ်။

၃: ခင်ဗျား မြို့စားကတော် လီလိုရဲ့ မစ်ရှင်တွေကို လက်ခံရရှိ နိုင်ပါတယ်၊ အဲဒါတွေကို ခင်ဗျား ပြီးမြောက် အောင်မြင်နိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်။

၄: ခင်ဗျား အနီးအနားမှာ ဆိုးယုတ်တဲ့ မြေအောက်လောက သတ္တဝါတွေ ပေါ်လာတာ ဒါမှမဟုတ် မြို့သားတွေဆီက သူတို့ အကြောင်း ကြားသိရရင် လူသားတိုင်းပြည်ကို သွားရောက် တိုင်ကြားခြင်း မပြုပါနဲ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့က စစ်မှန်တဲ့ ယဉ်ကျေးမှု ဒိုင်းကာ တပ်ဦးခံတပ် ဖြစ်လို့ပါပဲ။

၅: ကျေးဇူးပြုပြီး စာချုပ်ကို ဖတ်ရှုပြီး လာမယ့် ရက်တွေမှာ စည်းကမ်းချက် အားလုံးကို လိုက်နာပါ။

၆: ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားတွေက ခင်ဗျား အတွက် အထူးပြုလုပ်ထားတဲ့ အိမ်တစ်လုံး တည်ဆောက်ပေး ပါလိမ့်မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူတို့ရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုတွေကို ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုပါနဲ့။

၇: ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားတွေက ပုံရိပ်ယောင် ငွေကြေး တစ်ခု အသုံးပြုကြပါတယ်။ သူတို့ ခင်ဗျားကို ငွေပေးချေချင်ရင် ငွေပေးချေမှုက ကြေးဒင်္ဂါး ၁၀၀ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကို အသိပေးလိုက်ရုံပါပဲ။ သင်တန်းတစ်ချိန် အတွက် ငွေဒင်္ဂါး တစ်ပြားထက် မကျော်လွန်ပါစေနဲ့။

၈: ကျွန်တော် တခြား တစ်ခုခု စဉ်းစားမိရင် မြို့စားကတော် လီလိုက ခင်ဗျားကို အသိပေး ပါလိမ့်မယ်။

၉: ဗစ်တိုးရီးယားမြို့မှ ကြိုဆိုပါတယ်။ မြင့်မြတ်သောသခင် ခင်ဗျားကို ကောင်းချီးပေးပါစေ။

— ဗစ်တိုးရီးယားမြို့၊ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးရုံး။"

လန်ဆလော့သည် စာကို ဖတ်ရှု ပြီးသွားခဲ့သည်။ သူ မည်သည့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ရုံးကိုမျှ မြင်တွေ့ခဲ့သည်ဟု မမှတ်မိခဲ့ပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အလုပ်သမားများမှာ ဟမ်းစတား သုံးကောင်သာ ဖြစ်နိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

အခြားသူများလည်း သူတို့၏ စာများကို ဖတ်ရှုပြီး ဖြစ်နေကြသည်။ လန်ဆလော့သည် ဘုရင်၏ စာကို ခိုးကြည့် လိုသော်လည်း သူက မျှဝေရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ စာကို ဖတ်ပြီးနောက် ဘောလုံး တစ်လုံးကဲ့သို့ ချေမွပစ် လိုက်သည်။

"ရှင်တို့ စာတွေ ဖတ်ပြီးလို့ တခြား မေးခွန်းတွေ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် ပြန်သွားပြီး အနားယူကြပါ။ ကျွန်မ လက်ထောက် ဟမ်းစတားတွေက ရှင်တို့ကို အိမ်တွေ ခွဲဝေ ချထားပေးရာမှာ ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်။"

ဟမ်းစတား ဝတုတ်သုံးကောင် ရှေ့သို့ ထွက်လာကြပြီး သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက "ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့ကြပါ။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဗစ်တိုးရီးယားမြို့မှ ဝန်ထမ်းများသည် ထရပ်ကာ ဟမ်းစတားသုံးကောင် အနောက်သို့ လိုက်ပါ သွားကြသည်။

လန်ဆလော့သည် အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားစဉ် မြို့စားကတော် လီလို၏ အသံကို ကြားလိုက် ရသည်။

"ဆာ လန်ဆလော့..."

ငယ်ရွယ်သော မြို့စားကတော် လီလိုသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မမြင်ရသော ပုံရိပ် တစ်ခုကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် လန်ဆလော့ကို လျင်မြန်စွာ ကြည့်ကာ "ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏနေပါဦး၊ ကျွန်မမှာ ရှင့်အတွက် အထူးမစ်ရှင် တစ်ခု ရှိပါတယ်။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လန်ဆလော့ ရပ်တန့်သွားပြီး အခြားသူများမှာ ဟမ်းစတား သုံးကောင် နောက်သို့ လိုက်၍ စာကြည့်ခန်းမှ ထွက်ခွာ သွားကြသည်။

တံခါး ပိတ်သွားသည်နှင့် လီလိုက လန်ဆလော့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီည ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ အနီးနားမှာ ပစ္စည်းတစ်သုတ် ရောက်ရှိလာမှာ ဖြစ်ပြီး ပစ္စည်းတွေ သယ်ယူ ပို့ဆောင်ဖို့ လူအင်အား စီစဉ်ရပါမယ်။ ကျွန်မတို့ မြို့ဧရိယာကို ကင်းမထောက် ရသေးဘူး၊ ပြီးတော့ မြို့သားတွေ ဂရုမစိုက်ဘဲ မတော်တဆမှု အချို့ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့ကို ကြီးကြပ်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက် လိုအပ်တယ်။ ရှင် မစ်ရှင်ကို လက်ခံမှာလား။"

"တောင်းပန်ပါတယ် မြို့စားကတော်၊ ကျွန်တော် အလုပ် အတွက် အခုမှ ရောက်ရှိလာတာ ဖြစ်လို့ ပစ္စည်းတွေက အရေးကြီးတယ်ဆိုရင် မြို့စားကတော်ရဲ့ ဟမ်းစတား လက်ထောက်တွေကိုပဲ တာဝန်ယူခိုင်း စေချင်ပါတယ်။ ဖြစ်နိုင်ရင်..." လန်ဆလော့သည် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ပြော လိုက်သည်။

သို့သော် လီလိုက သူ၏ ငြင်းပယ်မှုကို လက်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ သူမက "ဟမ်းစတားတွေက ရှင့်နောက် လိုက်ခဲ့မှာပါ။ ကျွန်မ အနားက ထွက်သွားပြီးရင် သူတို့က အလွယ်တကူ စိတ်လှုပ်ရှား လာတတ်ကြတယ်။ ဒါက မွေးရာပါတော့ မဟုတ်ဘူး၊ မရင်းနှီးတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့်ပါ။ အများကြီး စဉ်းစားပြီးနောက် ရှင်က အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ။"ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"အရှင်မ ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ရင် ကျွန်တော် မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက် အောင်မြင်စေပါ့မယ်။" လန်ဆလော့က ခေါင်းညိတ်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ အလုပ်သမားတွေရဲ့ လူဦးရေ စာရင်း ကောက်ယူ လိုက်ပါ။ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် လူအင်အား တတ်နိုင်သလောက် များများ ခေါ်သွားလိုက်ပါ။" လီလိုက ခေါင်းညိတ်ကာ သူ့ကို ထွက်ခွာသွားရန် လက်ဟန် ပြလိုက်သည်။