တတိယအစီအစဉ်

ဝမ်ဝေ့သည် သူ့ကိုယ်သူ သူ့အသက်ရှူသံက ခက်ခဲလာပြီး သူ့နဖူးပေါ်မှာ ချွေးတွေ စို့လာကာ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာ အစိတ်အပိုင်းအချို့က နာကျင်လာသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က သေမျိုးတစ်ဦးလို ပြုမူနေသည်။

တိုက်ကွက် တစ်ကွက်တည်းနဲ့ ငါ့ရဲ့ အသက်ရှူသံက တအား ပြင်းထန်နေပြီ

သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ့တိုက်ကွက်က အားကောင်းလွန်းလှပြီး အချိန်စားသုံးသူနှင့် တိုက်ပွဲ၌ပင် အကြိမ်ရေအနည်းငယ် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ ရှေးဦးလက်နက်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီးသည်နှင့် အားအင်များ ကုန်ခမ်းသွားသလို ခံစားနေရသည်။

သူမ ပြောတာ မှန်တယ်။ အစစ်အမှန်ရှေးဦးစံပြတစ်ယောက် မဖြစ်သေးသရွေ့ ဒီလိုစွမ်းအားမျိုးကို အသုံးပြုတာဟာ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အပေါ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး အရမ်းကြီးလွန်းတယ် …

မိုးမြေ၏ အားဖြည့်မှုကို ရရှိပြီးသည့်နောက် ရှေးဦးစံပြ တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်သည် ပိုမိုကောင်းမွန်လာပြီး ၎င်းတို့၏ ထူးကဲ နည်းစနစ်များကို ဝိညာဉ်အပေါ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး အနည်းဆုံးဖြင့် အသုံးပြုနိုင်စွမ်းရှိလာသည်။

ဝမ်ဝေ့သည် အဆိပ်ကိုယ်လုပ်တော်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ကစားလိုသည့် အရိပ်အယောင်များက သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။ သို့သော် သူ အတတ်နိုင်ဆုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ရန်သူက ကစားလိုပြီး သူ့ကို အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေးပေးနေသဖြင့် သူလည်း လက်ခံလိုက်မည်။ သူသည် လှံကို မြှောက်ပြီး သူ့နဖူးဆီ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ ထိုလက်နက်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါသည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်။

ဝမ်ဝေ့သည် လက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး သွေးကြောများအတွင်း စီးဆင်းနေသော စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အဆိပ်ကိုယ်လုပ်တော်ကို ကြည့်ပြီး လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုက ရိုးရှင်းပြီး အလင်းတန်းများ သို့မဟုတ် အယူအဆဆိုင်ရာ ခြယ်လှယ်မှုများ လုံးဝမပါဝင်ပေ။ ရိုးရှင်းသော လက်သီးတစ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုစွမ်းအားသည် သာမန်လူသားတို့၏ စိတ်ကူးဉာဏ်ဖြင့် တွေးတော၍ မရနိုင်သော အတိုင်းအတာအထိ ရှိနေသည်။

ထိုလက်သီးတစ်ချက်အောက်တွင် ကြယ်တာရာများ မှေးမှိန်သွားပြီး ဂလက်ဆီများ ကျုံ့ဝင်ကာ အချိန်-အာကာသပင်လျှင် တစ်ခုတည်းအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားသည်။ မိုးမြေ၏ နိယာမများပင် အမှန်တရား ကိုယ်တိုင်က အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ နာကျင်စွာ အက်ကွဲသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကံကြမ္မာသည်ပင်လျှင် ထိုလက်သီး၏ စွမ်းအားအောက်တွင် ခဏတာမျှ ၎င်း၏ စွမ်းအားကို ဆုံးရှုံးသွားရသည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှု သူမထံ ရောက်ရှိလာသည်ကို ကြည့်ပြီး အဆိပ်ကိုယ်လုပ်တော်က ပြုံးလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ခွန်အားက ဒီအဆင့်ကို နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့”

သူမက ခရမ်းရောင် အခိုးအငွေ့တိမ်တိုက်အဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသဖြင့် ဝမ်ဝေ့က လမ်းလွဲသွားရသည်။ သို့သော် သူ ရည်ရွယ်ရာနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့်ပင် သွေးအန်များစွာကို အန်လိုက်ရတော့သည်။

ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်လိုက်တဲ့ အဆိပ်လဲ …

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဗလာနတ္ထိစွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ အဆိပ်ကို မျိုချလိုက်သည်။ ထိုအတောအတွင်း အဆိပ်ကိုယ်လုပ်တော်သည် သူ့ထံမှ အလင်းနှစ် အနည်းငယ်အကွာတွင် ပေါ်လာပြီး ယခင်က သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူမသည် လုချွန်းထောင်ဟူသော ပင်ကိုယ်စရိုက်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဝမ်ဝေ့သည် သူမရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားပြီး ကန်ချလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အက်တမ်တိုင်းကို ထိန်းချုပ်ကာ သူ၏ မဟာမြူစက်ဝန်းကို အသုံးပြု၍ ထိုအက်တမ်များအတွင်း စကြဝဠာတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ သူသည် ထိုစကြဝဠာများကို မီးလောင်တိုက်သွင်းပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအတွက် စွမ်းအားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

လုချွန်းထောင်က သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျောက်များဖြင့် ကာကွယ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခရင်းခွကိုလည်း ဒိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုလက်သီးကို တားဆီးလိုက်သည်။

လုချွန်းထောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထဲ လွှင့်သွားပြီး သူမ၏ ခြေလှမ်းများသည် လေဟာနယ်ထဲ အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဝမ်ဝေ့၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာပြီး အပူစွမ်းအား မျက်လုံးတိုက်ကွက်ကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

လုချွန်းထောင်သည် သူမ၏ ဒိုင်းကို မြှောက်၍ တားဆီးလိုက်သော်လည်း ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် လွတ်လပ်မှုတာအို၏ ကောင်းချီးကို ရရှိထားသဖြင့် မည်သည့် ကာကွယ်မှု သို့မဟုတ် ပိတ်ဆို့မှုမှမဆို လွတ်ကင်းနေသည်။ ထို့ကြောင့် အပူသည် ဒိုင်းကို ဖောက်ထွင်းပြီး လုချွန်းထောင်၏ ဦးခေါင်းကို ထိမှန်သွားသည်။

သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်ကား ထိခိုက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။

သူမသည် မရဏနှင့် ဆက်စပ်နေသဖြင့် ဝမ်ဝေ့၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် အဆုံးမဲ့တက်လှမ်းခြင်းကမ္ဘာ၏ မြေ၊ တောင် သို့မဟုတ် မြေကြီးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

ကျစ် …

သူ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သူမသည် အကာအကွယ်အရှိဆုံး ပင်ကိုယ်စရိုက်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဧကရီသည် သူ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းကာ ဖမ်းဆီးလိုနေခြင်း ဖြစ်၏။

ဝမ်ဝေ့သည် သူ၏ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုပြီး လုချွန်းထောင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်ရန် သူ၏ ကံတာအိုဖြင့် အသုံးပြုလိုက်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ကာကွယ်ရေး၌ ကျွမ်းကျင်သည့် ဆရာသခင်တစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ရသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှိပ်စက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝမ်ဝေ့၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ဆက်သွယ်မှုကို ထိမှန်သော်လည်း ထိုဆက်သွယ်မှုတွင်ပင် ကြောက်စရာကောင်းသော ကာကွယ်ရေး ယန္တရားတစ်ခုက ကာကွယ်ပေးထားသည်။

"မင်း အရမ်းကောင်းအောင် ဖုံးကွယ်ထားပေမဲ့ မင်းရဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ငါ ခံစားလို့ရတယ်"

လုချွန်းထောင်က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။

ဝမ်ဝေ့သည် သူမကို လျစ်လျူရှုပြီး ကံကြမ္မာ၏ ကြိုးမျှင်များစွာကို ဆင့်ခေါ်ကာ သူမကို လည်ပင်းညှစ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူ၏ ကြိုးမျှင်များသည် သူမကို ရစ်ပတ်မိသော်လည်း ဘာမျှ အကျိုးမရှိပေ။ လုချွန်းထောင်သည် မြေကြီးကဲ့သို့ ခိုင်မာပြီး ပြောင်းလဲမှုမရှိတော့သည့်အတွက် ကံကြမ္မာပင်လျှင် သူမအပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်တော့ပေ။

ဝမ်ဝေ့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွန်အားများ လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းနေသည်ကို ခံစားမိသဖြင့် ယခုတိုက်ပွဲကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ရန် သို့မဟုတ် သူ့အတွက် အချိန်ဆွဲရန် နည်းလမ်းရှာရတော့မည် ဖြစ်သည်။

မင်း ဘယ်လောက်ကြာဦးမှာလဲ …

ပြဿနာလေးရှိနေလို့ နည်းနည်းလေး ပိုကြာဦးမယ် …

ဝမ်ဝေ့သည် မည်သည့် အမူအရာကိုမှ မပြသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ မပျော်ရွှင်ပေ။ သူ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ရှေးဦးစံပြတစ်ဦး၏ စွမ်းအားကို အလွန်အမင်း လျှော့တွက်မိခဲ့ပြီး ယခုအခါ ဒုတိယအစီအစဉ်မှာလည်း နောက်ကျနေသည်။ သူ သက်ပြင်းချပြီး နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုကို စဉ်းစားလိုက်သည်။ အဖြေက သူ့ထံ ချက်ချင်း ရောက်လာသဖြင့် သူ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ဘာလဲ … ပင်ပန်းသွားပြီလား"

လုချွန်းထောင်က မေးသော်လည်း ဝမ်ဝေ့က ပြန်မဖြေပေ။ ထိုအစား သူသည် ဝိညာဉ်အားဖြည့်ရေးဆေးလုံး အချို့ကို ထုတ်ယူကာ မျိုချရန် ကြိုးစားသည်။

"ငါ ရှိနေသရွေ့တော့ မင်း မလုပ်နိုင်ဘူး"

လုချွန်းထောင်က ပြောပြီး သူ့ရှေ့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသည်။ သူမသည် ဒိုင်းဖြင့် သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာလေ၏။ ထိုအရာက ကာကွယ်ရေး လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

သို့သော် ဝမ်ဝေ့သည် သူမကို အကွက်ဆင်နေခြင်းသာ ဖြစ်၏။ သူမ အနီးသို့ ရောက်လာသည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဗလာနတ္ထိ စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

သူမက အရမ်းမြန်လွန်းတယ် …

ဝမ်ဝေ့သည် အံ့ကြိတ်ရင်း တွေးလိုက်သည်။ နောက်ဆုံး အချိန်လေးတွင် လျှပ်စီးများက ဧကရီကို ဝန်းရံသွားပြီး သူမသည် တိုက်ခိုက်မှု၏ ဗဟိုချက်မှ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ ထိုစွမ်းအားက သူမကို အနည်းငယ် ထိခိုက်စေခဲ့သော်လည်း သူမအတွက် ဘာမျှမဟုတ်ပေ။

အဆုံးစွန်မဲ့စံပြများသည် သာမန်စံပြများထက် ပိုမိုသာလွန်ရခြင်းမှာ ၎င်းတို့၏ ပုံမှန် ကာကွယ်မှုနှင့် ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်စွမ်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ တည်ရှိမှုတွင် ရှိထားသော ထာဝရဝိသေသလက္ခဏာများကြောင့် အဆုံးစွန်မဲ့စံပြများသည် ပုံမှန် ဒဏ်ရာများမှ ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ပျောက်ကင်းပြီး တာအိုဆန္ဒ တိုက်ခိုက်မှုများကို ပိုမိုခံနိုင်ရည်ရှိသဖြင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ ထို့အပြင် အဆုံးစွန်မဲ့စံပြသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်စွမ်းရှိပါက ဤစွမ်းရည်များ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။ ထို့ကြောင့် လုချွန်းထောင်၏ ဒဏ်ရာသည် ဝမ်ဝေ့၏ အစစ်အမှန်ဆန္ဒကို ဖယ်ရှားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဗလာနတ္ထိစွမ်းအား ဆက်သွယ်နေသော အစိတ်အပိုင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ပျောက်ကင်းသွားသည်။

ဝမ်ဝေ့သည် စစ်မိန်ဟွေ့အဖြစ် ပင်ကိုယ်စရိုက်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော ဧကရီကို ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများနှင့် နီရဲသော နှုတ်ခမ်းများသည် ရမ္မက်နှင့် စိတ်ဆန္ဒများကို လွှမ်းခြုံနေပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် ဝမ်ဝေ့၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ထောင်ချောက်မိသွားပြီး စစ်မိန်ဟွေ့နှင့်တူသည့် မိန်းမလှလေးများ စုဝေးနေသော မောင်းမဆောင်တစ်ခုအတွင်း ရောက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမက ငါ့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်တာပဲ …

သူ တွေးလိုက်သည်။ သူ့ဝိညာဉ်သည် သူမနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အားနည်းနေသဖြင့် သူမသည် ချက်ချင်း ပစ်မှတ်ထားလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ဝေ့သည် သူ့ဇနီးလေးနှင့် လေ့ကျင့်ခဲ့ရသော အရာများ၊ စမ်းသပ်မှုများမှ သင်ယူခဲ့ရသော အသိပညာကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ရန် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ ရမ္မက်စွမ်းအားကို အောင်မြင်စွာ ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်သည် ဤထင်ယောင်ထင်မှားမှုမှ မလွတ်မြောက်နိုင်သေးပေ။ လောကကြီးသည် မျှတမှုနှင့် လည်ပတ်မှုကို နှစ်သက်သည်။ ဝမ်ဝေ့သည် တစ်သက်လုံး သူ၏ အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်ဖြင့် အခြားသူများကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့ပြီး ယခုမူ သူ အနိုင်ကျင့်ခံရမည့် အလှည့်ပင် ဖြစ်၏။

"မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က အသုံးမဝင်ဘူး" စစ်မိန်ဟွေ့က နူးညံ့စွာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ"

ဝမ်ဝေ့က မေးသည်။

"မင်း မသိတာက မော့ယွမ်ဟာ သူ့ပေါင်းစည်းရေး စစ်ပွဲကြီးကို စတင်တုန်းက ထိပ်သီးစံပြတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာ။ သူ့လက်နက်ပေါ်မှာ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားနဲ့ နောက်ကွယ်က နည်းလမ်းတွေဟာ လက်နက်ကိုယ်တိုင်ရဲ့ စွမ်းအားကြောင့် အစွမ်းထက်တာ … သူ့ကြောင့် မဟုတ်ဘူး"

သူမက မျက်ဝန်းများတွင် ကစားလိုစိတ်ကို မဖုံးကွယ်ဘဲ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒီနှစ်တွေအားလုံးမှာ ငါက လက်နက်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ သဘာဝကြောင့် သူတို့ကို မဖယ်ရှားနိုင်သေးပေမဲ့ မော့ယွမ်ရဲ့ စွမ်းအား အားလုံးကိုတော့ ပိတ်ဆို့ထားပြီးပြီ။ ဒါကြောင့် သူ ပြန်ရှင်လာရင်တောင် ငါ့ဆီကနေ ထိန်းချုပ်မှုကို ပြန်ယူလို့ မရနိုင်တော့ဘူး"

ဝမ်ဝေ့သည် သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။

"ဘာလဲ … မင်းရဲ့ အစီအစဉ် ပျက်တော့မယ်ဆိုလို့ စိတ်ပျက်နေတာလား"

"ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ"

ဝမ်ဝေ့က မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ သာမန်လူတွေကသာ မလုပ်နိုင်တာတွေ ဒါမှမဟုတ် ဖိစီးမှုတွေရှိတဲ့အခါ စိတ်ပျက်အားငယ်တတ်ကြတယ်။ ဝမ်ဝေ့ မင်းကတော့ သာမန်လူတစ်ယောက်နဲ့ အဝေးဆုံးမှာ ရှိနေသူပဲ။ ဒါဆို မင်းရဲ့ နောက်ထပ် အစီအစဉ်က ဘာလဲ။ တခြားထွက်ပေါက် မရှိဘူးဆိုရင် မင်း ငါ့ရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်အသစ်အဖြစ် ကံကြမ္မာကို လက်ခံသင့်တယ်"

စစ်မိန်ဟွေ့က မျက်တောင်များ ပုတ်ခတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ဝေ့က သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၌ တတိယအစီအစဉ် ရှိထားသော်လည်း ၎င်းသည် နောက်ဆုံးပိတ် အခြေအနေအတွက်သာ ဖြစ်ပြီး တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေများစွာ ရှိနေသည်။ သူသည် ထိုအစီအစဉ်ကို တကယ်မသုံးချင်ခဲ့သဖြင့် သံတမန်နည်းဖြင့် အရင်ကြိုးစားခဲ့ပြီးနောက် တိုက်ပွဲဖြင့် ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ခဲ့ကာ ဒေါသက သူ၏ နောက်ဆုံးအာမခံချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။

တွန့်ဆုတ်နေဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး …

ဝမ်ဝေ့က စဉ်းစားကာ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဆင့်ခေါ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ မလှုပ်နိုင်မီ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသိစိတ်တစ်ခုသည် ဝိညာဉ်နေရာလွတ်သို့ ဆင်းသက်လာပြီး အတားအဆီးကို ရိုက်ချိုးကာ သူ့အား လွတ်မြောက်စေလိုက်သည်။ ဝမ်ဝေ့က ထိုအသိစိတ်ကို မှတ်မိထားသဖြင့် အနည်းငယ်သာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သို့သော် စစ်မိန်ဟွေ့၏ မျက်နှာတွင်မူ အရုပ်ဆိုးသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

"မေတ္တယျ… ဘာလို့ တခြားလူတွေရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ဝင်စွက်ဖက်နေတာလဲ" စစ်မိန်ဟွေ့က အော်လိုက်သည်။ လေဟာနယ်အတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းသော သက်ပြင်းချသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာပြီးနောက် စိတ်ကို သဘာဝအတိုင်း ငြိမ်သက်စေနိုင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"လုချွန်းထောင် … မင်းက ဉာဏ်ပညာရှိရဲ့သားနဲ့ ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး ပြုမူနေတာလဲ။ သူ့ကို လက်နက် ပေးလိုက်ပါ၊ ငါ့နာမည်နဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ အာမခံတယ်။ သူ ပြန်လာပေးလိမ့်မယ်"

စစ်မိန်ဟွေ့သည် အံ့ကြိတ်ကာ ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မေတ္တယျ၏ အခွံသက်သက်သာဆိုလျှင် သူမသည် လက်နက်မှ အသုံးပြုနိုင်သော စွမ်းအားအနည်းငယ်ဖြင့် ကိုင်တွယ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်မှုရှိသည်။ သို့သော် မေတ္တယျ၏ ကိုယ်ပိုင်ကိုယ်ခန္ဓာ ပေါ်လာပြီး သူ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပါက သူမ၌ အခွင့်အရေးမရှိတော့ကြောင်း စစ်မိန်ဟွေ့ သိထားသည်။

"ကောင်းပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ အာမခံချက်တစ်ခု လိုချင်တယ်" စစ်မိန်ဟွေ့က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူမလက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သံကြိုးများဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသော တစ်စုံတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လိုက်သည်။

"ဓား ပြန်မရောက်ခင်အထိ သူမ ငါနဲ့အတူ ရှိနေလိမ့်မယ်"

ဝမ်ဝေ့သည် ဖမ်းဆီးခံထားရသော ဒေါသကို ကြည့်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ချိုးသွားသည်။

"မင်း ဘာပြောချင်သေးလဲ"

မေတ္တယျ က မေးလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ"

ဝမ်ဝေ့က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ရှင် ဒီလို လုပ်လို့မရဘူး" ဒေါသက အော်လိုက်သည်။

"ငါ ဘာရွေးချယ်စရာ ရှိသေးလို့လဲ"

ဝမ်ဝေ့က မေးသည်။

"ရှင် ကျွန်မကို ကာကွယ်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်လေ။ ရှင့် ကတိကို ဖျက်နေတာလား"

"ငါ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တာ။ အဲဒါပဲ ငါ လုပ်နိုင်တာ" ဝမ်ဝေ့က ပြန်ဖြေသည်။

"ပြီးတော့ မင်း လုံခြုံနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ရှင် … "

"မင်း ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေတယ်ဆိုတာ နားမလည်သေးဘူးလား" ဝမ်ဝေ့က သူမကို မေးပြီး အံ့သြနေမိသည်။

ဒိုင်မေးရှင်းအနိမ့်တွင် သူမသည် အလွန်ရင့်ကျက်ပြီး ဉာဏ်ပညာရှိခဲ့သော်လည်း အပေါ်သို့ ရောက်လာပြီးနောက် သူမ၏မစ်ရှင်ဖြစ်သော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို ကာကွယ်ပြီး ပြန်လည်အသက်သွင်းရန် အောင်မြင်ပြီးနောက်တွင် ထိုရင့်ကျက်မှုနှင့် ဉာဏ်ပညာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။

"ရှင် ကျွန်မကို တကယ်ပဲ လက်လွှဲပေးတော့မှာလား" ဒေါသက မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ဝေ့သည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်ရာ ဘာဖြစ်နေသည်ကို နားလည်သွားသည်။ သူမ၏တာဝန်မှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် သူမ၏ ဆရာဖြစ်သူ မိစ္ဆာဘိုးဘေးနှင့်အတူရှိစဉ်က ကလေးဆန်သော အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသူ မရှိတော့သဖြင့် ဒေါသသည် ထိုနေရာကို အစားထိုးရန် အခြားတစ်ဦးကို လိုချင်ပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ လုံခြုံမှုကို ပြန်လည်ခံစားလိုသည်။

ထို့ကြောင့် သူမအနေနှင့် သူမ သိခဲ့သော အစွမ်းအထက်ဆုံးနှင့် အယုံကြည်ရဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည့် ဝမ်ဝေ့ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဝမ်ဝေ့သည် သူမ၏ ဆရာကို ကတိပေးခဲ့သည်မှာလည်း အထောက်အကူ ဖြစ်စေသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဝမ်ဝေ့သည် မိစ္ဆာဘိုးဘေး မဟုတ်ခဲ့ပေ။

"ငါတို့ သဘောတူညီမှု ရပြီလား"

ဝမ်ဝေ့သည် စစ်မိန်ဟွေ့ကို မေးလိုက်ရာ သူမက ထိုသူတို့နှစ်ဦးလုံးကို ကြည့်ပြီး တခစ်ခစ် ရယ်နေသည်။

"ကောင်းပြီလေ”

သူမက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနက်ရောင်လုံး တစ်လုံးသည် ဝမ်ဝေ့၏ လက်ထဲ ရောက်ရှိလာသည်။ စစ်မိန်ဟွေ့သည် ထိုသူတို့ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဒေါသနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။