ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံခြင်း
Vol. 61 Ch. 902
ချန်ချောင်ယန်သည် သူ၏ရှေ့မှ ရင်းနှီးသလိုလို၊ မရင်းနှီးသလိုလိုဖြစ်နေသော လူငယ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် တင်းမာနေသည်။
သူသည် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲ၌ ရှိနေစဉ်က လက်ပါးစေနှစ်ယောက်ဖြစ်သော ကျန်းချင်နှင့် ဝမ်ထုံတို့ထံမှ သတင်းအချက်အလက်များစွာကို မေးမြန်းထားပြီးဖြစ်ရာ သူ့ရှေ့မှလူအကြောင်းကို တော်တော်များများ သိထားပြီးဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူ့နာမည်မှာ ယန်ကျန့်ဖြစ်ပြီး၊ ကုတ်နံပါတ်မှာ "တစ္ဆေမျက်လုံး" ဖြစ်ကာ ဌာနချုပ်မှ ခေါင်းဆောင်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် S-အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ပထမဆုံး ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။
မကြာသေးခင်က နာမည်ကျော် "နံပါတ်တစ် တစ္ဆေဆရာ" ရဲကျန့်ကို အနိုင်ယူခဲ့သည်ဟုလည်း သူကြားထားသည်။
ဒီလိုသတင်းအချက်အလက်တွေက များလွန်းလှပြီး ချန်ချောင်ယန် နားထောင်ရတာပင် ပျင်းလာသည်။
သူသိတာ တစ်ခုတည်းသာရှိသည်။
ဒီယန်ကျန့်ဆိုသူသည် 'ယန်' မျိုးရိုးနာမည်နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် သက်ဆိုင်နေပြီး မျိုးဆက်တစ်ဦး ဖြစ်ဖို့ အလားအလာများသည်။
"ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှာတုန်းက ငါ လူတော်တော်များများကို သတ်ခဲ့ပေမဲ့ မင်းကိုတော့ မတွေ့မိဘူး။ ဒါကြောင့် မေးတာ၊ မင်းက ဘယ်သူလဲ"
ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးက စူးစိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။
သူ ငါ့ကို မမှတ်မိဘူးလား။
ချန်ချောင်ယန်သည် ဒီအရေးကြီးသော အချက်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင်...
ဟုတ်ပါသည်။
သူနှင့် ဒီယန်ကျန့်ဆိုသူမှာ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးကြချေ။ ယန်ကျန့် တစ္ဆေဆရာဖြစ်လာသည်မှာ တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးဟု သူကြားထားသည်။ အရင်က သူသည် ကျောင်းသားတစ်ယောက်သာဖြစ်ပြီး သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ အလွန်နောက်ကျသည်။
"တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ ချန်ချောင်ယန်"
သူက သူ၏အမူအရာကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ ချန်ချောင်ယန်။
ယန်ကျန့်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ကျယ်ပြန့်သော မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ ဒီနာမည်ကို ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း ဘာတစ်ခုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။
သူသည် ဌာနချုပ်၏ မှတ်တမ်းများထဲ၌လည်း မရှိသလို လူသိများသော တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးလည်း မဟုတ်ပေ။ လျောင်ဖန်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ပင် တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ ချန်ချောင်ယန် အကြောင်း သတင်းအချက်အလက် မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"အရင် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှာ ချိန်သီးနာရီက အဆက်မပြတ်မြည်ပြီး အချိန်ကို ပြန်လည်စတင်နေခဲ့တာ မင်းလက်ချက်လား"
ယန်ကျန့်က စစ်မေးလိုက်သည်။
ချန်ချောင်ယန်က အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါက မင်းကို ဘာလို့ အများကြီး ပြောပြရမှာလဲ"
"ငါ့မှာ စိတ်ရှည်သည်းခံမှု အကန့်အသတ်နဲ့ပဲ ရှိတယ်။ မင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းကို သတ်ချင်စိတ်ကို ငါ ထိန်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
ယန်ကျန့်၏ မည်းနက်သောမျက်လုံးများထဲ၌ အနီရောင်အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
"တကယ်ကို ရိုင်းစိုင်းတာပဲ။ မင်းက အရင်ကောင်လေးထက်တောင် စိတ်လိုက်မာန်ပါနိုင်သေးတယ်။ တွေ့တာနဲ့ ရန်ဖြစ်ဖို့၊ သတ်ဖို့ပဲ ချောင်းနေတာပဲ။ အကြီးအကဲကို ရိုသေလေးစားရမှန်း၊ လူငယ်ကို ချစ်ခင်ရမှန်း နည်းနည်းလေးမှ မသိဘူး။ အခုခေတ်ကြီးက ငြိမ်းချမ်းနေပြီ၊ ရန်ဖြစ်ရင် ထောင်ကျတတ်တယ်လို့ ငါကြားထားတာ။ ကြည့်ရတာ ဘာမှ ပြောင်းလဲသွားပုံမရဘူး"
ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ငြိမ်းချမ်းမှု ဟုတ်လား။ မင်းတို့လိုလူတွေကို ရှင်းပစ်ပြီးသွားရင် ဒီကမ္ဘာကြီးက ငြိမ်းချမ်းသွားမှာပါ။ ကြည့်ရတာ မင်း စကားမပြောချင်ဘူးထင်တယ်။ ကောင်းပြီလေ။ မင်း မပြောချင်ရင်လည်း ငါ မင်းကို အရင်သတ်ပြီး မင်းအလောင်းကနေ အသုံးဝင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ရှာဖွေလိုက်ရုံပဲ"
သူ့မှာ အဲဒီလောက် စိတ်ရှည်မနေနိုင်ချေ။
ထို့အပြင် သူ ဘာမှမေးစရာလည်း မလိုအပ်ချေ။ အဆိုးဆုံးအခြေအနေ၌ ရန်သူကို ဖိနှိပ်ပြီး တစ္ဆေအရိပ်ကိုသုံးကာ မှတ်ဉာဏ်များကို အတင်းအကျပ် ခိုးယူလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။
"နေဦး၊ နေဦး"
ချန်ချောင်ယန်က ရုတ်တရက် သူ၏လက်ဖဝါးကို မြှောက်ကာ အချက်ပြလိုက်သည်။
အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ စကားပြောဆိုလိုစိတ်ပင်မရှိဘဲ တိုက်ခိုက်ချင်နေသော ဒီလိုလူငယ်မျိုးကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ တကယ့်ကို ဘီလူးသဘက်ပင်။
"ပြောလေ၊ ငါတို့ရဲ့ ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံမှုကို မထိခိုက်ပါဘူး"
ယန်ကျန့်၏ အကြည့်များက တည်ငြိမ်နေသည်။
ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံမှုက စတင်နေပြီဖြစ်သည်။
သူ၏ခြေထောက်အောက်မှ အရိပ်သည် ချန်ချောင်ယန်၏ ဘက်သို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏မှတ်ဉာဏ်များကို တိတ်တဆိတ် ခိုးယူရန် ကြိုးစားနေသည်။ သို့သော် တစ္ဆေအရိပ်သည် သူ၏အနီးသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားချိန်၌ ရပ်တန့်သွားသည်။
ချန်ချောင်ယန်၏ ပတ်ပတ်လည်၌ မမြင်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်တည်ရှိမှုတစ်ခုက တစ္ဆေအရိပ် သူ့အားတိုက်စားခြင်းမှ တားဆီးနေပုံရသည်။
ချန်ချောင်ယန်ကလည်း ယန်ကျန့်၏ စမ်းသပ်မှုကို ခံစားမိလိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် တင်းမာသွားပြီး လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ငါ သိချင်တာတစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ မင်းအဖေ ယန်ရှောင်ထျန်း အသက်ရှင်နေသေးလား"
ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်ခြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
"မင်း ငါ့အဖေကို သိတယ်"
သူ၏အဖေမှာ သေဆုံးသွားသည်မှာ အချိန်ကြာပြီဖြစ်ပြီး သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းနှင့် ပတ်သက်ခဲ့သည်။ သူ အသက်ရှင်စဉ်က အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး သူ၏နာမည်ကို သိသူများမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။ သို့သော် သူ့ရှေ့မှ ချန်ချောင်ယန်က သူ၏အဖေနာမည်ကို တိတိကျကျ ခေါ်ဆိုနိုင်ခဲ့သည်။
"မင်းမျက်နှာက အရမ်း ရင်းနှီးနေတယ်။ မင်းအဖေနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲ။ မမှတ်မိဘဲ နေဖို့ခက်တယ်။ ငါ ဝမ်မိသားစုရဲ့ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှာ မပိတ်မိခင်တုန်းက မင်းအဖေနဲ့ ဆက်ဆံခဲ့ဖူးတယ်"
ချန်ချောင်ယန်က ပြောသည်။
"မင်းအဖေက တော်တော်လေး ထူးချွန်တဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။ မဟုတ်ဘူး၊ သူက ဒီအသိုင်းအဝိုင်းအတွက် မွေးဖွားလာတဲ့သူလို့တောင် ပြောလို့ရတယ်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရရင် ငါ မင်းအဖေ့ကို တော်တော်လေး လေးစားခဲ့တာ"
"သူ သေပြီ" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"သေတာ နှစ်တွေအများကြီး ကြာပြီ"
"ငါ ထင်သားပဲ"
ချန်ချောင်ယန်က အနည်းငယ် ညည်းတွားလိုက်သည်။
"သူ့သား ဒီအသိုင်းအဝိုင်းထဲ ဝင်လာတာကို မြင်ကတည်းက သူ သေလောက်ပြီဆိုတာ ငါသိခဲ့တယ်။ သူသာ အသက်ရှင်နေသေးရင် မင်းကို ဒီလိုညစ်ပတ်တဲ့အရာတွေနဲ့ ပတ်သက်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ယုံရခက်တုန်းပဲ။ မင်းအဖေလိုလူမျိုးကလည်း သေရမဲ့တစ်နေ့ ရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး"
"လူတိုင်း သေမျိုးတွေချည်းပဲ။ ဘယ်သူမှ ခြွင်းချက်မရှိဘူး"
ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများက အေးစက်နေပြီး ဝမ်းနည်းမှု သို့မဟုတ် လွမ်းဆွတ်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မပြချေ။
ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော လူတစ်ယောက်လိုပင်။
"ဟုတ်တယ်၊ လူတိုင်း အဆုံးသတ်ရမှာပဲ။ ဘယ်သူမှ ခြွင်းချက်မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းအဖေ ဘယ်လိုသေသွားလဲဆိုတာ မင်း မသိချင်ဘူးလား။ သူ အသက်ရှင်စဉ်က မင်းအဖေနဲ့ အရမ်းရင်းနှီးတဲ့လူ တချို့ကို ငါသိတယ်။ မင်းအဖေ့ရဲ့ သေဆုံးရတဲ့အကြောင်းရင်းကို မင်း စုံစမ်းသင့်တယ်"
ချန်ချောင်ယန်က ယန်ကျန့်၏ အာရုံကို လွှဲပြောင်းရန် ကြိုးစားရင်း ပြောသည်။
"မင်း စိတ်ဝင်စားရင် ငါ နာမည်တွေ ပေးနိုင်ပါတယ်။ မင်းအဖေအတွက် ကလဲ့စားချေခွင့်ပေါ့"
"အဲဒီရန်ငြိုးဟောင်းတွေကို ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး။ လူသေသွားမှ အတိတ်ကရန်ငြိုးတွေကို တူးဆွနေတာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ ငါ့ကို အံ့ဩစေတာက မင်းပဲ။ မင်းက ငါ့အဖေကိုရော အတိတ်က အကြောင်းအရာ တော်တော်များများကိုရော သိနေတယ်... မင်းက ဒီခေတ်က တစ္ဆေဆရာ မဟုတ်ဘူး"
"မင်းက ငါ့အဖေနဲ့ ခေတ်ပြိုင်ပဲ"
ယန်ကျန့်သည် ချန်ချောင်ယန်ကို တန်ဖိုးရှိသော အရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သလို စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေသည်။
သူ၏အဖေကို သိခြင်းနှင့် သူ၏အဖေနှင့် ခေတ်ပြိုင်တစ္ဆေဆရာဖြစ်ခြင်းမှာ ကွဲပြားခြားနားသော အရာနှစ်ခုဖြစ်သည်။
သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများ၏ ဇာစ်မြစ်ကို လိုက်လံစုံစမ်းနေခဲ့ပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ် အားလုံးသည် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ ယနေ့ခေတ်အထိ သိသာသော ကွာဟချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။
တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူဟု အတည်ပြုနိုင်သော တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ အဖိုးကြီးချင် ဖြစ်သည်။
လော့ယုံဟုခေါ်သော အဘိုးကြီးတစ်ဦးလည်း ရှိသေးသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော "တံခါးခေါက်တစ္ဆေ" ပင်။
သို့သော် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများထံမှ သတင်းအချက်အလက် အနည်းငယ်သာ ရရှိနိုင်ပြီး အသက်ရှင်နေသော လူများသာ ပိုမိုသိရှိနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့်သည် ဒုတိယအကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ တရုတ်သမ္မတ နိုင်ငံခေတ်မှာ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာနီးပါး ဝေးကွာလွန်းသည်။ လူများစွာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်၍ ဆက်လက်တူးဆွရန် ခက်ခဲသည်။ သို့သော် သူ၏အဖေခေတ်က လူတစ်ဦးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်လျှင် အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်များ ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
သူတို့အတွက် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်ကို လိုက်လံစုံစမ်းခြင်းသည် ယန်ကျန့်အတွက်ထက် များစွာပိုမိုလွယ်ကူပေလိမ့်မည်။
"ငါက မင်းအဖေထက် ဒီအသိုင်းအဝိုင်းထဲကို နည်းနည်းစောပြီး ဝင်ရောက်ခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် ငါတို့က ခေတ်ပြိုင်တွေလို့ ပြောလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက မင်းအဖေ့ရဲ့ သေဆုံးမှုနဲ့ သူအသက်ရှင်စဉ်က အတွေ့အကြုံတွေအကြောင်းကို တကယ် မစိတ်ဝင်စားဘူးလား။ ဒီအသိုင်းအဝိုင်းမှာ များများသိလေ၊ ရှင်သန်ဖို့အတွက် ပိုကောင်းလေပဲ"
ချန်ချောင်ယန်က ပြောသည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ အခု ငါ မင်းကို ပိုစိတ်ဝင်စားတယ်။ ဒီနေ့ မင်းခေါင်းထဲက မှတ်ဉာဏ်တွေကို ငါလိုချင်တယ်"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"မင်းက မင်းရဲ့အကြီးအကဲကို ဒီလိုဆက်ဆံတာလား။ မင်းအဖေက သူအသက်ရှင်စဉ်က ငါ့အပေါ် အကြွေးတင်ခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ မင်းက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ချင်နေတာလား"
ချန်ချောင်ယန်က ပြင်းထန်စွာ ဆူပူလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။
"ငါ မင်းကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး။ ငါ့အဖေကိုလည်း မတွေ့ရတာ အချိန်အကြာကြီးပဲ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက မင်းပြောသလို ဟုတ်မဟုတ် ဘယ်သူသိမှာလဲ။ စကားအနည်းငယ်နဲ့ ငါ့ကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ ငါ့ကို ကလေးလို့ ထင်နေတာလား။ တကယ်လို့ မင်းက ငါ့အဖေ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းအရင်း ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ"
"ဝမ်မိသားစုရဲ့ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှာ မင်းက ချိန်သီးနာရီကို ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ပြီး အချိန်ကို ပြန်လည်စတင်ခဲ့တယ်။ အထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေကို လွှတ်ပေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ မင်းသာ ငါ့အဖေရဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ငါ မင်းကို သတ်ရမှာပဲ။ ပြီးတော့ မင်းလို ကပ်ဘေးတစ်ခုကို မိတ်ဆွေဖွဲ့ခဲ့တဲ့ ငါ့အဖေက မှားယွင်းခဲ့လို့ မင်းကို ပိုပြီး ရက်ရက်စက်စက် သတ်ပစ်ရမှာပဲ"
"ကောင်းတယ်၊ တော်တော်ကောင်းတယ်။ မင်း စကားကို တရားမျှတသလို ပြောနေတာပဲ။ ယန်မိသားစုရဲ့ ကောင်စုတ်လေးက တကယ်ကို တစ်မူထူးခြားပြီး စက်ဆုပ်စရာကောင်းလောက်အောင် ဟန်ဆောင်ကောင်းတာပဲ"
ဒီစကားကြောင့် ချန်ချောင်ယန်လည်း ဒေါသထွက်သွားသည်။
သူသည် ဒီလူငယ်များ အတွေ့အကြုံနည်းပါးသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ယန်ကျန့်ကို လှည့်စားရန် အစပိုင်း၌ ကြံရွယ်ခဲ့သည်။ ထိုလီကျွင်းဆိုသူမှာ စိတ်လိုက်မာန်ပါနိုင်သော်လည်း အတွေ့အကြုံ နည်းပါးပြီး၊ ဝမ်ချာလင်မှာ သတိကြီးသော်လည်း သတ္တိနည်းပါးသည်။
မထင်မှတ်ဘဲ ယန်ကျန့်မှာ သူ၏အသက်အရွယ်နှင့်မလိုက်အောင် ရက်စက်ပြီး ပြတ်သားသူ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
"တရားမျှတတယ် ဟုတ်လား။ ဟန်ဆောင်တယ် ဟုတ်လား။ မင်း မှားနေပြီ။ မင်း တာတုန်းမြို့မှာ ဒုက္ခပေးနေတာကို ငါ စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု ငါလိုချင်တာက မင်းရဲ့မှတ်ဉာဏ်ပဲ။ မင်းက ငါ့ကို မပေးချင်ဘူးဆိုတော့ အနာဂတ်မှာ မင်းလုပ်မဲ့ ပရမ်းပတာလုပ်ရပ်တွေကို ကယ်တင်တဲ့အနေနဲ့ မင်းကို သတ်လိုက်တာက ပိုလွယ်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ငါလည်း ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပဲ။ မင်းကိုသတ်ရင် ငါ ဘောနပ်စ်ရမှာ"
ယန်ကျန့်သည် အက်ကွဲနေသော လှံကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
တစ္ဆေမျက်လုံးသည် နောက်ထပ်မျက်လုံးတစ်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာပြီး အရာအားလုံးသည် အနီရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် စိမ့်ဝင်နေကာ အရည်ပျော်ကျတော့မလို ဖြစ်နေသည်။
ဒါက တစ္ဆေနယ်မြေ၏ ပဉ္စမအလွှာဖြစ်သည်။
တစ္ဆေနယ်မြေ၏ ပဉ္စမအလွှာအတွင်း၌ ချန်ချောင်ယန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများ ပေါ်ထွက်လာသည်။
ထိုအရာများမှာ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလောင်းလေးလောင်းဖြစ်သည်။ အလောင်းတစ်လောင်းမှာ ရေနစ်သေဆုံးထားသလို ဖြူဖျော့ပြီး ဖူးယောင်နေသည်။ နောက်တစ်လောင်းမှာ အသက်ရှင်စဉ်က ချွန်ထက်သောလက်နက်များဖြင့် အခုတ်ခံခဲ့ရသလို ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ တတိယအလောင်းမှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အခြောက်ခံထားသလို ညှိုးခြောက်ပြီး မည်းနက်နေသည်။ နောက်ဆုံးအလောင်းမှာ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် သေဆုံးထားပုံရပြီး မပုပ်သိုး၊ မပျက်စီးသေးချေ။ သို့သော် သူ၏ဝတ်စုံမှာ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်ကဖြစ်ပြီး ယနေ့ခေတ်နှင့် လားလားမှ မအပ်စပ်ချေ။
ဒီအလောင်းလေးလောင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေလေးကောင်ဖြစ်ပြီး တစ္ဆေနယ်မြေ၏ အလွှာငါးခုအတွင်း၌သာ ကမ္ဘာလောကထဲသို့ ပေါ်ထွက်လာနိုင်သည်။
ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ ဒီတစ္ဆေလေးကောင်သည် စက်ဝိုင်းပုံစံဖွဲ့စည်းကာ ချန်ချောင်ယန်ကို ဝန်းရံထားပြီး တစ္ဆေအရိပ်၏ ကျူးကျော်မှုနှင့် တစ္ဆေနယ်မြေ ပဉ္စမအလွှာ၏ ဖုံးလွှမ်းမှုကို သီးခြားခွဲထုတ်ထားကာ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနေသော အစောင့်များနှယ် ရှိနေသည်။
မဟုတ်ဘူး။
သူတို့က အစောင့်များ မဟုတ်ကြချေ။
ထိုတစ္ဆေလေးကောင်သည် လက်ချင်းချိတ်ကာ ထောင်တစ်ခုသဖွယ် ရပ်နေကြသည်။
ချန်ချောင်ယန်သည် ထိုထောင်ထဲမှ အကျဉ်းသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူသည် ပိတ်မိနေသလို ကာကွယ်ခြင်းလည်း ခံနေရသည်။
"မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ချင်နေကြတာလား။ ငါ ချန်ချောင်ယန်က ဘယ်တုန်းက ဒီလိုစော်ကားမှုကို ခံခဲ့ရလို့လဲ။ ပြီးတော့ မင်း၊ ယန်မိသားစုရဲ့ ကောင်စုတ်လေးက မင်းက ငါ့မှတ်ဉာဏ်ကို ခိုးယူနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"
ဟန်ဆောင်မျက်နှာဖုံး ကွာကျသွားသည်နှင့် ချန်ချောင်ယန်သည် ဘာကိုမှ ထိန်းမထားတော့ချေ။ သူသည် ယန်ကျန့်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏လက်ကောက်ဝတ်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။
ပျစ်ချွဲနေသော သွေးမည်းများသည် ပုပ်သိုးနေသော အလောင်းကောင်များ၏ အနံ့အသက်ကဲ့သို့ နံစော်နေသည်။
သွေးစက်များသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းကာ ထူးဆန်းစွာ တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားရင်း ထူးဆန်းသော စာလုံးအချို့ကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။
"ယန်ကျန့်ကို သတ်"
သွေးဖြင့်ရေးထားသော စာလုံးများသည် လျင်မြန်စွာ ပြိုကွဲသွားပြီးနောက် သွေးပျစ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ အနီးရှိ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အလောင်းထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေသည် အစပိုင်း၌ လှုပ်ရှားမှုမရှိသော်လည်း ရုတ်တရက် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသလို လှုပ်ရှားလာသည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ခါနေပြီး လည်ပင်းမှာလည်း လိမ်ကျစ်နေသည်။
ဒီဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေသည် သူ၏ခေါင်းကို လှည့်ကာ လမ်း၏ညာဘက်ခြမ်းကို ထူးဆန်းစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ လမ်းထောင့်၌ ရပ်နေသော ယန်ကျန့်ကို သူ မကြည့်ချေ။
အကြောင်းမှာ ထိုယန်ကျန့်မှာ အတုဖြစ်ပြီး... တစ္ဆေနယ်မြေမှ ဖန်တီးထားသော ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
သက်ရှိလူများမှာ ခွဲခြားမသိနိုင်သော်လည်း တစ္ဆေတစ်ကောင်မှာမူ သိနိုင်သည်။
"ဒီကောင်က ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတွေကို ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်နေတာလား"
ယန်ကျန့်သည် ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
မဟုတ်ဘူး။
ဒီချန်ချောင်ယန်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများကို ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်နေခြင်း မဟုတ်၊ လုံးဝမဟုတ်ချေ။ ဘယ်သူမှ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများကို အမှန်တကယ် ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။ သူ၏အစောပိုင်းက ချဉ်းကပ်ပုံမှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင် သဘာဝလွန်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေကို လွှမ်းမိုးနေပုံရသည်။ သူ့အား သတ်ဖြတ်ခြင်းပုံစံအသစ်တစ်ခုကို ပေးအပ်လိုက်သလိုပင်။ အစပိုင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေ၏ ပစ်မှတ်မဟုတ်သော သူကိုယ်တိုင်သည် ချက်ချင်းပင် သတ်ဖြတ်ခြင်းစည်းမျဉ်းနှင့် ကိုက်ညီသွားသည်။
သို့သော် ဒီလွှမ်းမိုးမှုမှာ အချိန်အကန့်အသတ်ရှိသင့်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေအား သတ်ဖြတ်ခြင်း ပုံစံတစ်ခု ပေးအပ်ခြင်းသည် ယာယီသာဖြစ်မည်ဟု ဆိုလိုသည်။ သူ၏သဘာဝလွန်လွှမ်းမိုးမှု ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေသည် ထိန်းချုပ်မရနိုင်တော့ပေ။
ဒါကို တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူလို့ ခေါ်တာလား။
"တိုက်"
ယန်ကျန့်သည် အခြေအနေကို ခေတ္တမျှသာ သုံးသပ်ပြီး မတွေဝေခဲ့ချေ။ သူ၏အဖေခေတ်က တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်၌ သူ သတိလက်လွတ်မဖြစ်ခဲ့ချေ။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်...
တစ္ဆေနယ်မြေသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။
လမ်းဆုံ၌ ချန်ချောင်ယန်နှင့် စကားပြောနေသော ယန်ကျန့်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးသည် အနီရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
တစ္ဆေနယ်မြေ၏ ဆဋ္ဌမအလွှာသည် အသက်ဝင်လာသည်။
ဒီတစ္ဆေနယ်မြေ၏ အလွှာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများကို ယာယီအားဖြင့် မလှုပ်မယှက်ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ယန်ကျန့်သည် တစ်စက္ကန့်အတွင်း အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်လိုသည်။
အကျိုးသက်ရောက်မှု ပေါ်လာသည်။
တစ္ဆေနယ်မြေ၏ အလွှာခြောက်ခုအတွင်း၌ ချန်ချောင်ယန်ကို ဝန်းရံထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေလေးကောင်သည် ယာယီအားဖြင့် ရပ်တန့်သွားပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းစည်းမျဉ်းကို ပေးအပ်ခံထားရသော ဒဏ်ရာများဖြင့် မပြည့်မစုံဖြစ်နေသော အလောင်းသည်လည်း လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားသည်။
သို့သော် ယန်ကျန့် လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်...ရုတ်တရက်...ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများဖြင့် ဝန်းရံထားသော ချန်ချောင်ယန်သည် လှုပ်ရှားလာပြီး ယန်ကျန့်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ကာ တစ္ဆေနယ်မြေထဲ၌ သူ့ကို မြင်နိုင်ပုံရသည်။
"တစ္ဆေနယ်မြေရဲ့ ဆဋ္ဌမအလွှာတောင်မှ ချန်ချောင်ယန်ကို ဆွဲမသွင်းနိုင်ဘူးလား။ သူ့ဘေးက တစ္ဆေက တကယ်တော့ ဘာလဲ"
ယန်ကျန့်သည် အံ့ဩသွားသည်။
ဒီလိုဖြစ်မှတော့ သူ ချန်ချောင်ယန်၏ ပတ်ပတ်လည်မှ တစ္ဆေများကို အရင် ရှင်းလင်းပစ်မည်။
နောက်တစ်ခဏ၌ အနီရောင်အလင်းတန်းများ ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားသည်။
တစ္ဆေနယ်မြေ၏ အလွှာခြောက်ခုသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံးသည် တည်ငြိမ်အေးချမ်းသွားသော်လည်း ချန်ချောင်ယန်၏ ပတ်ပတ်လည်၌ တစ္ဆေတစ်ကောင် လျော့နည်းသွားသည်။
အက်ကွဲနေသော ရွှေရောင်လှံတစ်စင်းသည် ဒဏ်ရာများဖြင့် မပြည့်မစုံဖြစ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေကို ထိုးဖောက်ကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် နံရံ၌ ခိုင်မြဲစွာ စိုက်ဝင်သွားသည်။
"ကောင်စုတ်လေး၊ မင်းရဲ့ အလောင်းကောင် သံချောင်းက တစ်ချောင်းတည်းပဲ။ မင်းမှာ နောက်ထပ်ရှိသေးတယ်လို့ ငါမယုံဘူး"
ချန်ချောင်ယန်၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားပြီး ယန်ကျန့်၏ မည်းနက်နေသော လက်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ထိုအရာမှာ တစ္ဆေလက် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် အခြားကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ ဒီသတင်းအချက်အလက်မှာ ထိုလက်ပါးစေ ကျန်းချင်ထံမှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း မှန်မမှန်မှာ မသေချာချေ။
ချန်ချောင်ယန်၏ လက်ကောက်ဝတ်မှ သွေးများ ဆက်လက်စီးကျနေပြီး ပျစ်ချွဲနေသော သွေးများသည် အနီးရှိ ဖြူဖျော့ပြီး ဖူးယောင်နေသော အလောင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
ဒုတိယတစ္ဆေအား ချန်ချောင်ယန်မှ သတ်ဖြတ်ခြင်းပုံစံအသစ်တစ်ခုကို ပေးအပ်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့်ကို သတ်ရန်လည်း ရည်ရွယ်သည်။
တစ္ဆေသည် ယန်ကျန့်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည့်အခိုက်၌ လေထုထဲ၌ အေးစက်စိုစွတ်သော အနံ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အေးစက်လာပြီး သူ၏အဝတ်များမှာ စိုစွတ်လာကာ ရေများ စီးကျနေသည်။ ထိုအရာမှာ အသားနှင့် အရေပြားတို့ ရောနှောနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အရည်ပျော်ကျနေသည်။
မကြာမီ...ယန်ကျန့်သည် မြေပြင်ပေါ်၌ ခန္ဓာကိုယ်အရည်များသာ ကျန်ရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။
ဒီအခြေအနေသည် သူ့အား တစ္ဆေငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အရည်များကို ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ခြင်းကို သတိရစေသည်။
ထိုခန္ဓာကိုယ်အရည်များသည် ဒီတစ္ဆေ၏ ပဟေဠိအပိုင်းအစတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သလော။ ၎င်းသည် ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ရေတစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်သူ ရဲကျွင်းနှင့် ဆက်စပ်နေပုံရသည်။
အကယ်၍ xdkအရာများအားလုံးမှာ ပဟေဠိများဖြစ်ပါက ချန်ချောင်ယန်မှ လွှတ်လိုက်သော တစ္ဆေမှာ ပိုကြီးမားပြီး ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပိုင်းအစတစ်ခုဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
အကြောင်းမှာ အခြားပဟေဠိအပိုင်းအစများမှာ ပုံသဏ္ဌာန်မရှိသော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်သော်လည်း ချန်ချောင်ယန်၏ ဘေးမှ တစ္ဆေသာလျှင် အတော်အတန် ပြည့်စုံပုံရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ တစ္ဆေ၏လွှမ်းမိုးမှုမှ ကာကွယ်ရန် သူ၏တစ္ဆေအရိပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ မည်းနက်နေသော မြေပြင်ထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
တစ္ဆေအရိပ်သည် ရန်သူများကို တိုက်ခိုက်နိုင်သလို သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကိုလည်း ကာကွယ်နိုင်သည်။
"မင်းက တကယ်ကို ဒုက္ခများတဲ့ကောင်ပဲ။ ဒါကြောင့် မင်းကို ထွက်သွားခွင့်ပေးလို့ ပိုမဖြစ်တော့ဘူး"
မြေပြင်ပေါ်၌ ယန်ကျန့်၏ ဦးခေါင်းသာ ကျန်တော့သည်။ သူ၏ပုံစံသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အမှောင်ထုထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။ သူစကားဆုံးသည်နှင့် ထိုဦးခေါင်းပင်လျှင် အရိပ်များဖြင့် ဝါးမြိုခြင်းခံလိုက်ရသည်။
နောက်တစ်ခဏ၌...ရုတ်တရက်...အေးစက်တောင့်တင်းနေသော လက်မည်းများသည် မည်းနက်နေသော မြေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားကာ ဖူးယောင်နေသော ဖြူဖျော့နေသည့် အလောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေသည် ရုန်းကန်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း တုန်ခါနေသည်။
၎င်းသည်လည်း ဖြည်းညင်းစွာ ဖိနှိပ်ခြင်းခံနေရသည်။
"ဒီကောင်စုတ်လေး... သာမန်မဟုတ်ဘူး"
ချန်ချောင်ယန်၏ အမူအရာသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဒုတိယတစ္ဆေသည် ထိန်းချုပ်မှုမှ လျင်မြန်စွာ လွတ်ထွက်နေသည်၊ မဟုတ်ဘူး၊ လွတ်ထွက်သွားပြီဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်ထဲမှ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများကိုသာ အားကိုးသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ သူအသုံးချသော ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများမှာလည်း အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး သူ၏ဘေးမှ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။
"ဘုန်း"
ရေစိုနေသော ဖြူဖျော့ဖူးယောင်နေသည့် အလောင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ အရိပ်သည် ၎င်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မည်းနက်နေသော လက်ပေါင်းများစွာက ၎င်းကို ဝန်းရံထားကာ သူ၏ပုံစံအမှန်ကို မမြင်ရအောင် ဖုံးကွယ်ထားသည်။
တစ္ဆေသည် အမှောင်ထုနှင့် လက်များဖြင့် ဝါးမြိုခြင်းခံလိုက်ရသည်။
"ဒီကောင်စုတ်လေး တစ္ဆေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေတုန်း ငါ ထွက်ပြေးရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူ့ကို အပြတ်ရှင်းပြီး ဒီဒုက္ခကို အဆုံးသတ်လိုက်ရမလား"
သူ၏မျက်လုံးများက လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး စဉ်းစားကာ တွေဝေနေသည်။
ထို့နောက် သူသည် အခြားတစ္ဆေကို စိုက်ထိုးထားသော ရွှေရောင်လှံကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
မည်သူမှ မကိုင်ထားဘဲ အထီးကျန်စွာ စွန့်ပစ်ထားသည်။
သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများမှာ ပိုင်ရှင်ကို အသိအမှတ်မပြုချေ။ ကိုင်ထားသူ မည်သူမဆို အသုံးပြုနိုင်ပြီး အောင်မြင်ပါက အလောင်းကောင် သံချောင်းကို ပြန်လည်ရယူနိုင်ရုံသာမက ချုပ်နှောင်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေကိုပါ လွှတ်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
"အခွင့်အရေးပဲ"
ချန်ချောင်ယန်သည် ဒါဟာ အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု၊ ခေါင်းဆောင်များ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုမှ လုံးဝလွတ်မြောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
အောင်မြင်ပါက ယန်မိသားစု၏ ကောင်စုတ်လေးကို အလဲထိုးနိုင်ရုံသာမက ဝမ်မိသားစု၏ တတိယမျိုးဆက်ကို ရှင်းလင်းရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကိုပါ ရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
သူ၏လက်ကောက်ဝတ်မှာ သွေးများ ဆက်လက်စီးကျနေသည်။
မကြာမီ...တတိယတစ္ဆေသည် သူ၏ဘေးမှ ထွက်ခွာသွားသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင်...အမှောင်ရိပ်ထဲ၌ လူကဲ့သို့သော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အနီး၌ ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက်ဖြစ်နေသည်။ အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း သက်ရှိလူတစ်ဦးနှင့် တူပြီး အမှောင်ရိပ်ပေါ်မှ သွေးနီရောင် တစ္ဆေမျက်လုံးတစ်ခုက စောင့်ကြည့်နေသည်။
ချန်ချောင်ယန်ထံမှ ထွက်ခွာသွားသော တတိယတစ္ဆေမှာ မံမီရုပ်ကဲ့သို့ ခြောက်သွေ့နေသော ထိုအလောင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် မံမီရုပ်၌ လက်တစ်ဖက်မရှိဘဲ အနည်းငယ် ဟန်ချက်မညီပုံရသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မံမီရုပ်သည် ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်သည်။
သူ၏လှုပ်ရှားမှုများမှာ ထူးဆန်းနေသည်။
သို့သော် မံမီရုပ်၏ လက်သည် တစ္ဆေအရိပ်ကို ဆွဲကိုင်ပြီး ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
ထိုအချိန်၌...ချန်ချောင်ယန်သည် အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး နံရံပေါ်မှ အက်ကွဲနေသော ရွှေရောင်လှံဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားသည်။
"အဘိုးကြီး၊ မင်းက နောက်ဆုံးတော့ လောဘကြီးတာပဲ"
ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်သည့်အခါ ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးထဲမှ အေးစက်သော ရယ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ချန်ချောင်ယန်"
ရုတ်တရက် ချန်ချောင်ယန်၏ နောက်ကျောဘက်မှ ထူးဆန်းသော်လည်း ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်ခုက သူ၏နာမည်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။