မျိုးဆက်ဟောင်းနှင့် မျိုးဆက်သစ်တို့၏ ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံမှု

ချန်ချောင်ယန်သည် ယန်ကျန့်ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ရန် တစ္ဆေသုံးကောင်ကို စတေးခဲ့ရသည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူက ထိုသို့ ယုံကြည်ထားသည်။

ယန်ကောင်လေးက ကြမ်းတမ်းနိုင်သော်လည်း သူ၏လက်ထဲ၌ အလောင်းကောင် သံချောင်း မရှိတော့သည့်အပြင် တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကိုလည်း ဖိနှိပ်ထားရသဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် အင်အားစုစည်းနိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။ တကယ်လို့ သူ့မှာ တခြားလှည့်ကွက်တွေ ရှိနေသေးရင်တောင် ချန်ချောင်ယန်၌ အသုံးပြုရန် တစ္ဆေတစ်ကောင် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ထို့အပြင် သူသာ အချိန်အနည်းငယ်လောက် ထိန်းထားနိုင်ပြီး ထိုအလောင်းကောင် သံချောင်းကို ပြန်လည်ရယူကာ ချုပ်နှောင်ခံထားရသော တစ္ဆေကို လွှတ်ပေးနိုင်ခဲ့လျှင် ဒီတိုက်ပွဲ၏ အခြေအနေမှာ သူ၏ဘက်သို့ ချက်ချင်း အသာစီးရသွားမည်ဖြစ်သည်။

လှုပ်ရှားမှုကို လျင်မြန်ရန် လိုအပ်သည်။

အကြောင်းမှာ ဒီနေရာသည် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးနှင့် သိပ်မဝေးသည့်အပြင် ဝမ်မိသားစု၏ တတိယမျိုးဆက်မှာလည်း အနီးအနား၌ ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သာ ဝင်ပါလာခဲ့လျှင် သူ တကယ်ပင် အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မည်။

ဒုက္ခတွင်းထဲမှ လွတ်မြောက်ပြီးကာမှ ချက်ချင်း သေဆုံးရမည်လော။ ဒီသတင်းကို အသိုင်းအဝိုင်းထဲမှ ဝါရင့်ပုဂ္ဂိုလ်များ ကြားသွားလျှင် လှောင်ရယ်ကာ သေသွားကြပေလိမ့်မည်။

"ချန်ချောင်ယန်..."

သို့သော် ထူးဆန်းသော်လည်း ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်ခုက သူ၏နောက်ကျောဘက်မှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ အနီးအနားမှ သူ့ကို သိကျွမ်းသူတစ်ဦးက ခေါ်လိုက်သလိုပင်။

လှုပ်ရှားနေရင်းဖြင့် ချန်ချောင်ယန်သည် ခေတ္တမျှ တောင့်တင်းသွားသည်။

အသံက အရမ်းတူလွန်းသည်၊ သူ၏ကွယ်လွန်သူဇနီးသည်၏ အသံနှင့် ကြောက်စရာ ကောင်းလောက်အောင်ပင် တူနေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်၍ အမှတ်တရများမှာ ဝေဝါးနေသော်လည်း ထိုအသံသည် သူ၏နှလုံးသားထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုကို လှုပ်နှိုးလိုက်ပြီး လှည့်ကြည့်ချင်စိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ လှည့်ကွက်ဖြစ်သည် တစ္ဆေခေါ်သံပင်။

တစ္ဆေခေါ်သံမှ ခေါ်လိုက်သော နာမည်သည် လူတိုင်းအတွက် မတူညီသော အသံဖြင့် ကြားရသည်။ ချန်ချောင်ယန်အတွက်တော့ ထိုအသံသည် သူ၏ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သော ဇနီးသည်၏ အသံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်အတွက်တော့ ထိုအသံမှာ တစ္ဆေငယ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကလေးငယ်အသံနှင့် တူနေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌...

တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေသော တစ္ဆေငယ်သည် သူ့ကိုယ်သူ ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီး ဒီအရေးကြီးသော အချိန်၌ ချန်ချောင်ယန်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ သူ၏နာမည်ကို ခေါ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ချောင်ယန် ရပ်တန့်သွားပြီး အလိုလို လှည့်ကြည့်ရန် စဉ်းစားမိစဉ်မှာပင် သူ၏မျက်လုံးဒေါင့်စွန်းမှ အေးစက်စက်အရာတစ်ခုကို ဖျတ်ခနဲ မြင်လိုက်ရသည်။ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အေးစက်နေသည့် အလောင်းတစ်လောင်း... သူ၏မျက်လုံးများမှာ မှိတ်ထားပြီး အမူအရာက ငြိမ်းချမ်းနေသော်လည်း အလွန်အမင်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းလှသည်။

ဒါက သူ၏နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော တစ္ဆေပင်။

ထိုတစ္ဆေ၏ တည်ရှိမှုကို သူ၏အမြင်အာရုံထဲ၌ မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက်တွင် ချန်ချောင်ယန်ကို အသိတရား ပြန်လည်ဝင်ရောက်စေခဲ့သည်။

သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်ခြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ မမှန်ဘူး။ ငါ့ကို ခေါ်နေတာ ငါ့မိန်းမ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ။ ဒါက ယန်ကျန့်ရဲ့ နောက်ထပ်လှည့်ကွက်တစ်ခုပဲ။ သူက တခြားသဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေကို ထိန်းချုပ်ထားတုန်းပဲ"

အဖြစ်မှန်ကို နိုးထလာသည်နှင့် ချန်ချောင်ယန်သည် သူ့ကိုယ်သူ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး လှည့်ကြည့်လိုသော အသိစိတ်မဲ့သော လုပ်ရပ်ကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူ၏ကျောပြင်ပေါ်၌ ချွေးစေးများ စီးကျလာပြီး သူ၏နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ရန် မဝံ့ရဲတော့ချေ။

အတွေ့အကြုံအရ တစ္ဆေခေါ်သံကို နောက်ပြန်လှည့်ခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်နှင့် သေချာပေါက် သေဆုံးနိုင်သည်ဟု သူ့ကို ပြောနေသည်။ သူသည် ဒီလိုသေစေနိုင်သော အမှားမျိုးကို ဘယ်တော့မှ ကျူးလွန်မည်မဟုတ်ချေ။

"ချန်ချောင်ယန်၊ ချန်ချောင်ယန်၊ ချန်ချောင်ယန်..."

သို့သော် တစ္ဆေငယ်၏ အသံက အကြိမ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသံတစ်ခွန်းစီတိုင်းသည် ချန်ချောင်ယန်၏ ရင်ထဲ၌ နက်ရှိုင်းသော အမှတ်တရတစ်ခုကို နှိုးဆွပေးပြီး သူ၏အချစ်ဆုံးနှင့် အရင်းနှီးဆုံးလူကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။ ဒါဟာ တစ္ဆေ၏လှည့်ကွက်ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိနေသော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က သူ့ကို သစ္စာဖောက်ကာ နောက်သို့ တစ်ချက်လှည့်ကြည့်ချင်စိတ် ပြင်းပြလာပြီး ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်လာသည်။

"ကျစ် တိတ်စမ်း"

ချန်ချောင်ယန်သည် သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကျပ် တွန်းလှန်နေရသည်။ သူ၏လက်ကောက်ဝတ်မှ သွေးများ ဆက်လက်စိမ့်ထွက်နေပြီး ပျစ်ချွဲနေသော သွေးမည်းများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ စီးကျနေသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထိုသွေးများသည် ပုံပျက်နေပြီး တုန်ယင်နေသော စာလုံးသုံးလုံးကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

ထိုစာလုံးများမှာ သူ၏နာမည်ပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ချောင်ယန်

ဒါက သဘာဝလွန် ဟန်ဆောင်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းပုံစံကို ခေတ္တမျှ ပြောင်းလဲစေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကိုပါ ဖျောက်ဖျက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မြေပြင်ပေါ်၌ သူ၏နာမည်ကို သွေးဖြင့်ရေးထိုးလိုက်ခြင်းဖြင့် ချန်ချောင်ယန်၏ အထောက်အထား သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ကွာကျသွားပြီး သူ့ကို တစ္ဆေ၏ပစ်မှတ်ထားခြင်းမှ လွတ်ကင်းသော ဟာလာဟင်းလင်းခန္ဓာတစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရစ်စေသည်။

နာမည်နှင့် အထောက်အထားကို ပစ်မှတ်ထားသော တစ္ဆေများနှင့် ရင်ဆိုင်ရာ၌ ဒီလှည့်ကွက်မှာ အလွန်အသုံးဝင်လှသည်။

"ချန်ချောင်ယန်..."

တစ္ဆေက သူ၏နာမည်ကို ဆက်လက်ခေါ်နေသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်၌ ချန်ချောင်ယန်သည် ထိုအကျိုးသက်ရောက်မှုကို မခံစားရတော့ချေ။ မြေပြင်ပေါ်မှ သွေးဖြင့်ရေးခြစ်ထားသော စာလုံးများသည် ဝေဝါးကာ ပြိုကွဲလာပြီး စုစည်းမှု ပျောက်ဆုံးသွားသည်။

ဒီအထောက်အထား ဖျောက်ဖျက်ခြင်းနည်းလမ်းမှာ ယာယီသာဖြစ်ပြီး ခဏတာမျှသာ ခံနိုင်ရည်ရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ရေးခြစ်ထားသော စာလုံးများ ပျက်ယွင်းသွားသည်နှင့် သို့မဟုတ် သွေးများ စီးထွက်သွားသည်နှင့် သဘာဝလွန်အကျိုး သက်ရောက်မှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ္ဆေခေါ်သံသည် သူ့အပေါ်၌ တစ်ဖန် ပြန်လည်လွှမ်းမိုးလာပေလိမ့်မည်။

"အောင်မြင်တယ်"

ဒီအခွင့်အရေးကို အရယူပြီး ချန်ချောင်ယန်သည် အက်ကွဲနေသော နံရံတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရွှေရောင်အက်ကွဲနေသော လှံတစ်စင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်အလောင်းတစ်လောင်းကို ထိုးဖောက်ကာ ထိုပုံရိပ်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်နေသည်။

ဒီသဘာဝလွန်လက်နက်မှာ ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေမှ ဖန်တီးထားသော ပုံရိပ်ယောင်မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန် လှံတစ်စင်းဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်အတွက်တော့ ငါးမျှားခြင်း၌ အစစ်အမှန် ငါးစာ လိုအပ်သည်။ တစ္ဆေနယ်မြေ၏ လှည့်စားမှုများမှာ အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူများကို လှည့်စားနိုင်သော်လည်း ဝါရင့်ပုဂ္ဂိုလ်များကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ ယန်ကျန့်သည် ထိုသို့သောလှည့်ကွက်များကို အားကိုးခြင်းထက် ပိုမိုနားလည်သည်။

"ဒါဆို နောက်ဆုံးတော့ ငါပဲ အနိုင်ရသွားတာပဲ မဟုတ်လား"

ချန်ချောင်ယန်သည် ရွှေရောင်လှံကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး အတင်းအကျပ် ဆွဲနှုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူသာ ထိုလှံကို ဆွဲနှုတ်ပြီး နံရံ၌ ချုပ်နှောင်ခံထားရသော တစ္ဆေကို လွှတ်ပေးနိုင်ခဲ့လျှင် အလောင်းကောင် သံချောင်းကို အားမကိုးဘဲနှင့်ပင် အောင်ပွဲက သူ၏လက်ထဲ၌ ရှိနေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေသုံးကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ချေ။ နှစ်ကောင်ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခြင်းမှာပင် သူ၏အစွမ်းကုန် ဖြစ်နိုင်လောက်သည်။

"မလှုပ်ပါလား"

ချန်ချောင်ယန်၏ အမူအရာသည် ရှုပ်ထွေးမှုဖြင့် တွေဝေသွားသည်။

နံရံ၌ စိုက်ဝင်နေသော အက်ကွဲနေသည့် ရွှေရောင်လှံသည် သူ မည်မျှပင် အားစိုက်ထုတ်ပါစေ တစ်လက်မမျှပင် မလှုပ်ချေ။

ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ချန်ချောင်ယန်သည် သူ၏တစ္ဆေဖြင့် အားဖြည့်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်အမင်း သန်မာသည်ဟု အမြဲတမ်း ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ဒီလောက်တိမ်သော အနက်မှ လှံကို ဆွဲနှုတ်ခြင်းမှာ အသေးအဖွဲ အားထုတ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သင့်သည်။ နံရံထဲ၌ လုံးဝနစ်မြုပ်နေရင်တောင်မှ သူ ဆွဲနှုတ်နိုင်သေးသည်။

လက်ရှိအခြေအနေက ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုတည်းကိုသာ ဖော်ပြနေသည်။

"ထောင်ချောက်ပဲ"

ချန်ချောင်ယန်သည် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး သူ၏ပိန်လှီသော မျက်နှာသည် တင်းမာခက်ထန်သော အမူအရာဖြင့် တောင့်တင်းသွားသည်။

ဒီလက်နက်ကို အလွန်အဆင်ပြေစွာ အနီးအနား၌ ထားရှိခြင်းမှာ ထိုယန်ကောင်လေး၏ ပေါ့ဆမှုမဟုတ်ဘဲ တမင်တကာ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့် တိုက်ခိုက်မှုစတင်သည့် အခိုက်အတန့်ကတည်းက ကြိုတင်ချမှတ်ထားသော တွက်ချက်ကစားကွက်တစ်ခုပင်။

ဒါပေမဲ့ ဘာကြောင့်လဲ။ ယန်ကျန့်က သူ ဒီလက်နက်ကို လာယူမည်ဟု ဘယ်လို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သနည်း။

သူသာ ဒီလှုပ်ရှားမှုကို မလုပ်ခဲ့လျှင် ယန်ကျန့်၏ စွန့်စားကစားကွက်မှာ သူ့ကိုယ်ပိုင်လက်နက်ကို စွန့်ပစ်လိုက်သလို လုံးဝမိုက်မဲရာ ကျသွားမည် မဟုတ်လော။

သူသာ... အနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်း မရှိလျှင်ပေါ့။

မဟုတ်ဘူး။

ဒါက ယန်ကျန့်တစ်ယောက်တည်းရဲ့ အစီအစဉ်ချည်းပဲ မဟုတ်လောက်ဘူး။ သူ့မှာ အပေါင်းအပါ တစ်ယောက် ရှိနေရမယ်။

"ကျစ်"

ချန်ချောင်ယန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စဉ်းစားရင်း အတွေးစများကို ဖျတ်ခနဲ ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားပြီး တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့သည်။

ထွက်ပြေးရမည်။

သူ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးရမည်။ ဒီမှာဆက်နေလျှင် သေချာပေါက် သေလိမ့်မည်။ ယန်ကျန့်သည် သူ ပထမဆုံး ပေါ်လာသည့်အခိုက်မှစ၍ ခြေလှမ်းတိုင်းကို တွက်ချက်ထားပုံရသည်။

ချန်ချောင်ယန်သည် သူ၏ဆုပ်ကိုင်ထားမှုကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး နောက်ပြန်ဆုတ်ကာ သူ၏နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော တစ္ဆေနှင့်အတူ တာတုန်းမြို့မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်၌...သူ၏ရှေ့မှ နံရံသည် ရွေ့လျားကာ ပြိုကျလာသည်။

ရွှေရောင်အက်ကွဲနေသော လှံသည်လည်း လှုပ်ရှားလာသည်။

စိုက်ထိုးခံထားရသော အလောင်း၏ နောက်ကွယ်မှ လူသားပုံသဏ္ဌာန် အရိပ်တစ်ခု၏ ပုံရိပ်သည် လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအရိပ်သည် ပျံ့နှံ့လာပြီး ဆန့်တန်းထားသော လက်တစ်ဖက်ကဲ့သို့ ရွှေရောင်အက်ကွဲနေသော လှံကို ပတ်ချာလည် ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်ထဲ၌...သွေးနီရောင် တစ္ဆေမျက်လုံးတစ်ခုက အရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

ချန်ချောင်ယန်၏ မျက်ဆံများမှာ ထိုအရိပ်က အက်ကွဲနေသော လှံကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး သူ့ထံသို့ ခုတ်ပိုင်းလာသည်ကို ကြည့်ရင်း ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ လှံ၏ထိပ်ဖျား၌ သံချေးတက်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထင်းခုတ်ဓားတစ်ချောင်း ပတ်ချာလည် ရစ်ပတ်ထားသည်ကိုလည်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

မကောင်းတော့ဘူး၊ မကောင်းတော့ဘူး။

ထိုဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံရခြင်း၏ အကျိုးဆက်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ထင်းခုတ်ဓား၏ ကျိန်စာမှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ပြီး ဆိုးရွားသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ရှိသည်။ ၎င်းသည် သက်ရှိများ အသုံးပြုရန် လုံးဝမသင့်တော်ချေ၊ သူ၏တစ်ခုတည်းသော အာနိသင်မှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းထက် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများကို ဖြတ်တောက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ချန်ချောင်ယန်၏ အမြင်၌ ထင်းခုတ်ဓားမှာ ဒုတိယတန်းစားဖြစ်ပြီး ဝမ်မိသားစု၏ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးမှ ချိန်သီးနာရီထက် များစွာ နိမ့်ကျသည်။

သို့သော် ဓားက ခုတ်ပိုင်းလာသည့်အခါ ချန်ချောင်ယန်၌ ရှောင်တိမ်းရန် နည်းလမ်းမရှိချေ။

သူ့မှာ တစ္ဆေနယ်မြေမရှိသဖြင့် ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ဓားက လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလာသည်။

သံချေးတက်နေပြီး အစွန်းများ ချစ်ပဲ့နေသော ဓားသွားသည် သစ်သားကိုပင် ဖြတ်တောက်နိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း သဘာဝလွန်တည်ရှိမှုများကို တိုဖူးကို ခုတ်ပိုင်းသကဲ့သို့ ခုတ်ပိုင်းနိုင်သည်။ ထူးဆန်းသော အလောင်းသည် လွယ်ကူစွာ နှစ်ပိုင်းပိုင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"ဒုတ်"

လေးလံသော အရာတစ်ခု မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ပြီး လမ်းဘေးရေမြောင်းထဲသို့ လိမ့်ဝင်သွားသည်။

လူခေါင်းတစ်လုံးပင်။

တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေသည် ချန်ချောင်ယန်၏ ရှေ့၌ ရပ်ကာ သေစေနိုင်သော ခုတ်ချက်ကို တားဆီးပေးလိုက်သည်။

စတုတ္ထမြောက်တစ္ဆေ၊ သူ၏လေးကောင်ထဲမှ အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး၊ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်များအတွက် သိမ်းဆည်းထားသော ဝှက်ဖဲကတ်သည် သူ၏စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို မပြသနိုင်မီမှာပင် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်မှာ အလွန်ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုပင်။

ချန်ချောင်ယန်၏ ရင်ထဲ၌ နာကျင်မှုများ လှိုက်တက်လာသည်။ ဒေါသထွက်ပြီး စိတ်သောက ရောက်နေသော်လည်း ခြိမ်းခြောက်စကားတစ်ခွန်းပင် မပြောဝံ့ဘဲ လှည့်ကာ ထွက်ပြေးလေသည်။

သူ အသက်ရှင်နေသမျှ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူသည် တစ်ဖန်ပြန်လည် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ဒါက သူ၏နောက်ဆုံးထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးပင်။ ယန်ကျန့်သည် ကျိန်စာသင့်ဓားကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် သူ၏အကျိုးသက်ရောက်မှုကို သေချာပေါက် ခံစားရပေလိမ့်မည်။ သူ မသေဆုံးရင်တောင်မှ အခြေအနေဆိုးရွားနေမည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ လှမ်းပြီးနောက် လမ်းမထွက်ခွာမီမှာပင် သူ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းသည် သူ့ကို မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။

"ငါ ပြောပါတယ် အလောတကြီးစွာ ထွက်သွားဖို့ မလိုဘူးလို့။ ငါတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲက မပြီးသေးဘူး၊ ဒုတိယပိုင်းကို ကြိုဆိုပါတယ်"

ယန်ကျန့်၏ ပုံရိပ်သည် သူ၏ရှေ့၌ တစ်ဖန်ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ၏ကိုယ်ပေါ်၌ ဒဏ်ရာတစ်ချက်မျှမရှိ၊ ထိုအရည်ပျော်လုနီးပါးဖြစ်နေသော ဒဏ်ရာများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏အခြေအနေမှာ အပြစ်အနာအဆာကင်းမဲ့ပုံရသည်။

"မင်း... ကောင်စုတ်လေး"

ချန်ချောင်ယန်၏ ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ ယန်ကျန့်၏ လည်ပင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

ယုတ္တိနည်းအရဆိုလျှင် ထင်းခုတ်ဓားမှ ကျိန်စာသည် သူ၏ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်သင့်သည်။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လုံးဝထိခိုက်မှုမရှိဘဲ နေနိုင်ရသနည်း။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ရှုပ်ထွေးနေသော အကြည့်ကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး သူ၏လည်ပင်းကို ထိကိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ထူးဆန်းနေတယ် မဟုတ်လား။ ဒါက တကယ်တော့ ရိုးရှင်းပါတယ်။ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး ဖြစ်ရပ်တုန်းကလိုပဲ၊ ငါ့ရဲ့အချိန်ကို ငါကိုယ်တိုင် နည်းနည်းလေး ရှေ့ကိုအမြန်ရစ်လိုက်တာ။ အခုလက်ရှိ ငါက လွန်ခဲ့တဲ့တစ်မိနစ်က ယန်ကျန့်ပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့တစ်မိနစ်က ငါက ဘာမှမဖြစ်ဘဲ အကောင်းပကတိပဲ"

"ဒီဖြစ်စဉ်ကို ငါက 'မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်စတင်ခြင်း' လို့ ခေါ်တယ်"

"မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်စတင်ခြင်း"

ချန်ချောင်ယန်သည် မိုက်မဲသူမဟုတ်ချေ။ ယန်ကျန့်၏ ရှင်းပြချက်ကို လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မင်းတစ်ယောက်တည်း ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်နိုင်မှာလဲ။ မင်းအဖေတောင် သူအသက်ရှင်စဉ်က ဒါကို မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ မင်း ဒီလောကထဲဝင်လာတာ တစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး၊ ဒီအဆင့်ကို ဘယ်လိုရောက်နိုင်မှာလဲ"

ကြောက်ရွံ့မှုက သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ချန်ချောင်ယန်သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ယန်ကျန့်မှာ စိတ်ကူးဖြင့်ပင် မမှန်းဆနိုင်သော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဒါက ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး တစ္ဆေများ၏ နယ်ပယ်ပင် ဖြစ်သည်။

သက်ရှိလူသားများမှာ ထိုသို့သောစွမ်းအားကို အသုံးချနိုင်ခဲသင့်သည်။ သူ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ ထိုသို့သောလုပ်ရပ်ကို ပြသနိုင်ခဲ့သူမှာ တစ်ဦးတည်းသာရှိသည်။ ချင်မျိုးရိုးဟုခေါ်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၊ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ဟု ကောလာဟလထွက်သောသူပင်။

"တချို့အမှန်တရားတွေက မင်းကို ရှင်းပြဖို့ ခက်တယ်။ အချိန်သိပ်မရှိတော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် တိုတိုတုတ်တုတ်ပဲ ပြောကြရအောင်"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်များမှာ တင်းမာခက်ထန်သွားသည်။

ဒီတိုက်ပွဲသည် သူ့အား သေစေနိုင်သော လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ထုတ်သုံးရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

တစ္ဆေနယ်မြေ၏ အလွှာငါးခုမှာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ အလွှာခြောက်ခုနှင့် အလောင်းကောင် သံချောင်းပေါင်းစပ်မှုမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကိုသာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်။ တစ္ဆေနယ်မြေ၏ ခုနစ်လွှာမှ မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်စတင်ခြင်းမှာ အသုံးဝင်လာသည်။

သူ၏တစ္ဆေအရိပ်၊ တစ္ဆေလက်နှင့် အလောင်းကောင် သံချောင်းတို့၏ စွမ်းအားအပြည့်အစုံမှာ တစ္ဆေစွမ်းအားများနှင့် ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်နေရသည်။ သူ၏နောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုမှာ ချန်ချောင်ယန်၏ ဘေးမှ စတုတ္ထမြောက်တစ္ဆေကို ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများ ဖြတ်တောက်ရန် အထူးသီးသန့် သိမ်းဆည်းထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျရှုံးခဲ့ပါက ရှုံးနိမ့်ခြင်းကို ကြုံတွေ့ရပေလိမ့်မည်။

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်သည် ဦးခေါင်းပြတ်နေသော တစ္ဆေဆီသို့ ခေတ္တမျှ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုအချိန်၌ ၎င်းသည် မလှုပ်မယှက် ကျန်ရှိနေသည်။

ဒါက မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

ကျိန်စာသင့်ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံရပြီးနောက် တစ္ဆေသည် ယာယီအားဖြင့် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏အပိုင်းပိုင်းပြတ်နေသော အခြေအနေသည် သူ၏ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်ကို လျော့ကျစေပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်မှုကို ဟန့်တားထားသည်။ သို့သော် သူ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်နှင့် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီး လှုပ်ရှားလာပေလိမ့်မည်။

ထိုတစ္ဆေသည် ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သည်။

အမြဲတမ်း ချန်ချောင်ယန်၏ အနီး၌ ထားရှိပြီး ဘယ်တော့မှ အသုံးမပြုခဲ့ချေ။

လူမိုက်တစ်ဦးပင်လျှင် ဒါဟာ တစ္ဆေလေးကောင်ထဲမှ အသေအပျောက်အများဆုံးဖြစ်သည်ကို မြင်နိုင်ပြီး ယန်ကျန့်ကို သူ၏ကျိန်စာသင့်ဓားဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

ချန်ချောင်ယန်၏ နဖူးမှ ချွေးစေးများ စီးကျလာသည်။

ယန်ကျန့်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေရုံမျှဖြင့် သူ၏တည်ရှိမှုသည် ဖိနှိပ်မှုနှင့် အသက်ရှူကျပ်စေသည်။

ဒီကောင်စုတ်လေးက သူ၏အဖေ အထွတ်အထိပ်ရောက်နေချိန်ကထက်ပင် ဒုက္ခပိုများသည်။ အရှုပ်ထွေးဆုံးမှာ ယန်ကျန့်သည် သူ၏အဖေထံမှ အမွေဆက်ခံခဲ့သော သဘာဝလွန်စွမ်းအား တစ်ခုမျှ မရှိပုံရခြင်းပင်။

"မဟုတ်ဘူး၊ တစ်ခုခုတော့ တော်တော်လေး မှားနေပြီ"

မကြာမီ ချန်ချောင်ယန်သည် သူ၏ခြေထောက်များမှာ လျင်မြန်စွာ ထုံကျင်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ အေးစက်နေသော တစ္ဆေစွမ်းအင်တစ်ခုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည်။

တစ္ဆေအရိပ်သည် ဖိနှိပ်ခံထားရသော်လည်း လုံးဝပျက်စီးသွားခြင်း မဟုတ်ချေ။

သူ၏ဘေး၌ တားဆီးရန် အခြားတစ္ဆေမရှိတော့သဖြင့် ချန်ချောင်ယန်၌ ထိုကျူးကျော်မှုကို တန်ပြန်ရန် နည်းလမ်းမရှိချေ။

အကယ်၍ အရိပ်သည် သူ၏ဦးခေါင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပါက သူ၏မှတ်ဉာဏ်များကို ခိုးယူသွားမည် ဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်သာ ဆန္ဒရှိပါက ၎င်းတို့ကို လုံးဝပြန်လည်ရေးသားပစ်နိုင်သည်။

ဒီစွမ်းရည်မှာ တစ္ဆေအရိပ်မှ သီးသန့်ရရှိခြင်းမဟုတ်ဘဲ သွေးစွန်းနေသော သတင်းစာဟောင်း၏ စွမ်းအားများကိုပါ ပေါင်းစပ်ထားသည်။

"နိုင်ပြီ၊ ငါတို့ နိုင်ပြီကွ။ ရှောင်ယန်၊ ဒါတွေအားလုံးက မင်းအဖေကြီးရှုန်ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ဆိုတာ မမေ့နဲ့နော်။ ငါသာမရှိရင် မင်း ဒီအဘိုးကြီးကို ဘယ်တော့မှ နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ပြန်ရောက်ရင် ငါ့ကို လစာတိုးပေးဖို့ မမေ့နဲ့"

အခြေအနေ အလှည့်အပြောင်းဖြစ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် ဘယ်ကမှန်းမသိသော ပုန်းကွယ်ရာနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်များကို ခါး၌ထောက်ကာ အောင်ပွဲခံ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

"ဒီကလေးက တကယ်ပဲ အနာဂတ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်တာလား"

ချန်ချောင်ယန်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း လျော့ကျလာသည်နှင့်အမျှ ရုန်းကန်ရင်း ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို သတ်ဖြတ်လိုသော အငြိုးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ထိပ်တန်းတစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူများမှာ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုဖြစ်ပြီးဖြစ်သော်လည်း ကြိုတင် သိမြင်နိုင်စွမ်းကို ပေါင်းထည့်လိုက်သည့်အခါ အနိုင်ယူမရနိုင်သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖြစ်လာသည်။