ဝမ်မိသားစု၏ မျိုးဆက်
Vol. 61 Ch. 905
ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အနီရောင်အလင်းတန်းများမှာ မှေးမှိန်စပြုလာပြီး မြေပြင်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော အမှောင်ထုမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
နားမလည်နိုင်သော စက္ကူရုပ်များက ဝေါယာဉ်ကို ထမ်းပြီး ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ချန်ချောင်ယန်သည် ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေ ပဉ္စမအလွှာထဲမှ လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုလွတ်မြောက်မှုကြောင့် ယန်ကျန့်မှာလည်း မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်တော့ချေ။ ထိုအဖြစ်အပျက်မှာ အလွန်ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းပြီး သူ၏သဘာဝလွန်စွမ်းအားအများစုမှာလည်း အခြားတစ္ဆေများကို တိုက်ခိုက်ရာ၌ အသုံးပြုနေရဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
သူ၏ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေမှာလည်း အကောင်းဆုံးမဟုတ်ချေ။
သူ တုံ့ပြန်နိုင်သည့်အချိန်၌ စက္ကူရုပ်များက ဝေါယာဉ်ကို ထမ်းထားသည့် ထိုသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ချန်ချောင်ယန်သည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
တစ္ဆေနယ်မြေ၏ ပဉ္စမအလွှာထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နိုင်သည့် မည်သည့်တစ္ဆေမဆို သာမန်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ အခု ထိုတစ္ဆေ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်၍ ၎င်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်မှာပင် ယန်ကျန့်အတွက် အလွန်ခက်ခဲသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"ငါ သူ့မှတ်ဉာဏ်ရဲ့ တစ်ဝက်ကိုပဲ ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့တယ်၊ ဆိုလိုတာက ငါ တစ်ဝက်ပဲ ခိုးယူနိုင်ခဲ့တာပေါ့။ လုံးဝမအောင်မြင်ခဲ့ပေမဲ့ လုံးဝမရှုံးနိမ့်ခဲ့ဘူးလို့လည်း ပြောလို့ရတယ်။ ဒီရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံမှုကို သရေလို့ပဲ သတ်မှတ်ရမှာပေါ့"
ယန်ကျန့်၏ အကြည့်များမှာ အနီရောင်ဖျော့ဖျော့ဖြင့် လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး သူ၏လက်ထဲမှ ရွှေရောင်အက်ကွဲနေသော လှံကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း မားမားမတ်မတ် ရပ်နေသည်။
သူ့ကိုယ်သူ အောင်နိုင်သူဟု မယူဆရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ ဒီတစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ ချန်ချောင်ယန်၌ ထုတ်မသုံးရသေးသည့် ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ရှိနေသေးသည်ကို သူ သိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ချန်ချောင်ယန်သာ တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့လျှင် သူ၏အန္တရာယ်အဆင့်မှာ သိသိသာသာ ထိုးတက်သွားပေလိမ့်မည်။
အနှောင့်အယှက်အဖြစ်ဆုံးမှာ ဒီချန်ချောင်ယန်သည် ထင်းခုတ်ဓားကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူ့ကို ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများ ဖြတ်တောက်လိုက်ရင်တောင်မှ သူ့ကို မသတ်နိုင်လောက်ပေ။ ဖြစ်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ သူ၏အသိစိတ်ကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းသာ ဖြစ်ပုံရသည်။
"ကျစ်၊ ရှောင်ယန်၊ မင်း ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ပေါ့ဆရတာလဲ။ သူက ဒီအတိုင်းပဲ လွတ်သွားပြီ။ ဒါ မကောင်းဘူး၊ မကောင်းတော့ဘူး။ သူက အစောပိုင်းက မင်းတို့အဖေကြီးရှုန်ရဲ့ မျက်နှာကို မြင်သွားတယ်။ နောက်ပိုင်းကျရင် ငါ့ကို ကလဲ့စားချေဖို့ ပစ်မှတ်ထားမှာ သေချာတယ်။ ရှောင်ယန်၊ မြန်မြန်လုပ်၊ လျိုစန်းကို သွားရှာပြီး ငါ့အတွက် စက္ကူရုပ်အသစ်တစ်ခု လုပ်ခိုင်းပေးဦး။ ဒီတစ်ခါတော့ ချောချောလေးဖြစ်ရမယ်နော်"
ထိုအချိန်၌ ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် ချန်ချောင်ယန် လွတ်မြောက်သွားသည်ကို မြင်ပြီးနောက် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်နေသည်။
နောက်ဆုံးတော့ လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကပင် ချန်ချောင်ယန်သည် သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့်ပုံနှင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။ အခု ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် သူ၏ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို လုံးဝပြောင်းလဲပြီး လူသစ်တစ်ယောက်အဖြစ် အစပြုချင်စိတ် ပြင်းပြနေသည်။
"မင်းရဲ့ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းမှာ ကွဲလွဲချက်တွေ ရှိနေတယ်" ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ချသည်။
"ဒီလောက်အချိန်ပမာဏက မင်းရဲ့ကန့်သတ်ချက် မဖြစ်သင့်ဘူး"
"သဘာဝလွန်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဘယ်အရာမဆို တိတိကျကျ မှန်ကန်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါတို့က အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့ပြီးပြီ။ ဟိုမှာ ရှောင်ဝမ်ကို ကြည့်လိုက်ဦး၊ လက်တစ်ဖက်တောင် မလှုပ်ဘဲ ရပ်ပြီး စကားပဲပြောနေတာ၊ သူ့လက်ထဲမှာ ပေါက်ပေါက်ဆုပ်တစ်ပုံးလောက်သာ လိုတော့တယ်"
ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ကစားရင်း အပြစ်ကို လွှဲချကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူက မလှမ်းမကမ်း၌ ရပ်နေသော ဝမ်ချာလင်ထံသို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။
ဝမ်ချာလင်၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။ ရှုန်ဝမ်ဝမ်၏ စကားများမှာ ကြမ်းတမ်းသော်လည်း ဒါဟာ အဖွဲ့တွင်း သဘောထားကွဲလွဲမှု ဖြစ်စေနိုင်သည့် အခိုက်အတန့်တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ အမှန်ပင်။
"ငါတို့အစီအစဉ်ထဲမှာ သူ့ကို ထည့်မတွက်ထားဘူး၊ ဒါကြောင့် နောက်ဆုံးမှာတော့ အမှားက ငါတို့အပေါ်မှာပဲ ကျရောက်တယ်။ ဒါတွေက သီးခြားကိစ္စနှစ်ခုပဲ"
ယန်ကျန့်က ပြောရင်း ဝမ်ချာလင်ကို တစ်ချက် ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း တကယ်တော့ ဘာကို ကြံစည်နေတာလဲ ဝမ်ချာလင်။ မင်းက ချန်ချောင်ယန်နဲ့ ငါ နှစ်ယောက်လုံး အတူတူ သေဆုံးသွားဖို့ကို စောင့်နေခဲ့တာလား"
ဝမ်ချာလင်က ပြန်ဖြေသည်။
"တစ္ဆေနယ်မြေထဲက အခြေအနေကို ငါ ဘာမှမသိခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ မင်း နိုင်နေပြီလို့ ငါထင်ခဲ့တာ။ အဲဒီအချိန်မှာ ငါသာ မဆင်မခြင် ဝင်ပါလိုက်ရင် မင်းက ငါ့ကို ဂုဏ်ယူချင်လို့ ဝင်ပါတယ်လို့ ထင်သွားနိုင်တယ်။ ငါ ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ချန်ချောင်ယန်ရဲ့ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုက ဒီလောက်မြန်ဆန်ပြီး မင်းရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေကိုတောင် ကျူးကျော်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ခဲ့ဘူး။ အဲဒီစက္ကူရုပ်လေးရုပ်က ဝေါယာဉ်ကို ထမ်းလာတာ တကယ်ကို သာမန်မဟုတ်ဘူး"
"စက္ကူရုပ်တွေအကြောင်း ပြောရရင်၊ ဒါက လျိုစန်းနဲ့ တစ်ခုခု ဆက်စပ်မှု ရှိနိုင်တယ်။ သူ နည်းနည်းလောက်တော့ သိသင့်တယ်"
စက္ကူရုပ်တွေနဲ့ လျိုစန်း
ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ဟုတ်ပါသည်။
ထိုစက္ကူရုပ်များနှင့် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော ဝေါယာဉ်မှာ လျိုစန်း၏ သဘာဝလွန်ပုံစံနှင့် သိသိသာသာ ဆင်တူနေသည်။
သို့သော် သူတို့နှစ်ခုကြားက ဆက်စပ်မှုမှာ ကြီးမားမည်မဟုတ်ဟု သူ ခံစားရသည်။ ဒီလိုသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မျိုးမှာ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးမှ လွတ်မြောက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး လျိုစန်းမှာမူ ပဟေဠိတစ်မျိုးမျိုးကို ထိန်းချုပ်ထားပုံရသည်။
"ဒါက လျိုစန်းနဲ့ ဆက်စပ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဆက်စပ်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးဘူး။ အရေးကြီးတာက မင်း ငါ့အတွက် တစ္ဆေတစ်ကောင်တောင် မတားဆီးပေးခဲ့ဘူးဆိုတာပဲ။ လီကျွင်းကလည်း သိပ်အကူအညီ မဖြစ်ခဲ့လောက်ဘူး။ ဒါဆို ဒါကို မင်းတို့က အဖွဲ့လိုက်လုပ်ဆောင်မှုနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုလို့ ခေါ်တာလား။ ငါ အခု တကယ်ကို သိချင်နေပြီ၊ မင်းက တကယ်ပဲ အရည်အချင်း မရှိတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တမင်တကာ နောက်ဆုတ်နေခဲ့တာလား"
ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်နေပြီး စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏အက်ကွဲနေသော လှံကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါလိုက်သည်။
အလောင်းကောင် သံချောင်းဖြင့် ချုပ်နှောင်ထားသော အလောင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ဝမ်ချာလင်၏ ဘေးသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လွင့်စင်သွားသည်။
ချွန်ထက်သောလက်နက်များဖြင့် အပိုင်းပိုင်းခုတ်ခံထားရသလို ဖြစ်နေသော ထိုအလောင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အလောင်းကောင် သံချောင်းဖြင့် ဖိနှိပ်ထားသောကြောင့် တည်ငြိမ်ပြီး အန္တရာယ်မရှိဟု ထင်ရသော်လည်း သံချောင်း၏ ဖိနှိပ်မှုမှ လွတ်မြောက်သွားသည့်အခိုက်တွင် ၎င်းသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်အဖြစ် ချက်ချင်း ပြန်လည်ရှင်သန်လာမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏သတ်ဖြတ်နည်း သို့မဟုတ် သားကောင်များကို မည်သို့သတ်ဖြတ်သည်ကို မည်သူမျှ မသိချေ။
သို့သော် ချန်ချောင်ယန်၏ ဘေး၌ အမြဲရှိနေသော မည်သည့်တစ္ဆေမဆို သာမန်တည်ရှိမှု မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။
အလောင်းကောင်သည် သူ့ထံသို့ လွင့်စင်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ချာလင်၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယန်ကျန့်သည် သူ့အပေါ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေပြီး အခု သူ့ကို စမ်းသပ်နေသည်ကို သူ သိသည်။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌...ရက်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးနေသော ပုပ်ပွနေသည့် အလောင်းကောင်များနှယ် အသက်မဲ့ပြီး အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် ချန်ချောင်ယန်၏ ရှေ့၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။
ထိုပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ အဘိုးအိုလင်မယားတစ်စုံနှင့် တူသည်။
တစ္ဆေ၏ခန္ဓာကိုယ် မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျရောက်မီမှာပင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်အဘိုးအိုနှစ်ဦးသည် သူတို့၏တောင့်တင်းနေသော လက်များကို မြှောက်ကာ ၎င်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
တစ်ယောက်က အလောင်း၏ခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က ခြေထောက်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
အလောင်းသည် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသည်နှင့်အမျှ ရုန်းကန်နေပြီး တစ္ဆေသည် အဆက်မပြတ် ခုခံနေသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ထိုအဘိုးအိုစုံတွဲ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ဆုပ်ကိုင်မှုနှင့် ယှဉ်နိုင်ခြင်းမရှိချေ။ ခဏအကြာမှာပင် တစ္ဆေနှင့်တစ္ဆေကြားမှ တိုက်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးသွားသည်။
ယန်ကျန့် ပစ်လွှတ်လိုက်သော ပြန်လည်ရှင်သန်စပြုနေသည့် တစ္ဆေမှာ နှိမ်နင်းခြင်းခံလိုက်ရသည်။
သို့သော် ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးမှာ...ထိုအဘိုးအိုလင်မယားသည် သူတို့၏ တောင့်တင်းနေသော လက်များဖြင့် အလောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း ၎င်းကို ဆွဲကာ နှစ်ပိုင်းဆွဲဖြဲလိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော တစ္ဆေ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အတင်းအကျပ် ဆွဲဆန့်ခြင်းနှင့် ပုံပျက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံး၌ ထိုခန္ဓာကိုယ်မှ ထူးဆန်းပြီး စူးရှသော အော်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ရုတ်တရက်ဆိုသလို နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားသည်။
တစ္ဆေမှာ နှစ်ပိုင်းဆွဲဖြဲခံလိုက်ရပြီး သူ၏သဘာဝလွန်စွမ်းအားမှာ ဖိနှိပ်ခြင်းခံရကာ သူ၏ပဟေဠိမှာလည်း ကြေမွသွားသည်။ သူ နောက်ထပ် ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ ဒီအခြေအနေ၌ တစ္ဆေ၏အန္တရာယ်အဆင့်မှာ သာမန်လူများပင် ထိရောက်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်သည့် အတိုင်းအတာအထိ ကျဆင်းသွားပြီး သူ၏ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် လျော့ကျသွားသည်။
"ဟင်"
ယန်ကျန့်သည် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ထိုသက်မဲ့အဘိုးအိုနှစ်ဦးကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
ဝမ်ချာလင်၏ ရှေ့မှ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေအဘိုးအိုနှစ်ဦးသည် သူတို့၏တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ပြီးနောက် ဝေဝါးကာ မှေးမှိန်လာပြီး နောက်ဆုံး၌ တစ်ဖန် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"တစ္ဆေနှစ်ကောင်ရဲ့ အင်အားကိုသုံးပြီး တခြားတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို အရှင်လတ်လတ် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်တယ်၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့ရဲ့သဘာဝလွန်စွမ်းအင်ကို ဖိနှိပ်ပြီး သူ့ရဲ့ပဟေဠိကိုပါ ကြေမွသွားစေတယ်။ ဒီလိုဖိနှိပ်မှုအဆင့်က သူ့ရဲ့လက်ငင်းခြိမ်းခြောက်မှုကိုတောင် ပျက်ပြယ်သွားစေတယ်"
ယန်ကျန့်သည် လှံကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် မယုံနိုင်လောက်သော၊ အိပ်မက်ဆိုးဆန်သော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဒီတစ္ဆေနှစ်ကောင်၏ ပေါင်းစပ်ထားသော သဘာဝလွန်စွမ်းအားများမှာ နားမလည်နိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။
ဒီအခြေအနေသည် ယန်ကျန့်ကို တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရစေသည်၊ တစ္ဆေတမန်တော်နှင့် ထင်းခုတ်ဓားကို ကိုင်ထားသော အရပ်ရှည်ပြီး တစ္ဆေဆန်သည့် ယောက်ျား...
ထိုသို့သောတစ္ဆေများမှာ သတ်ဖြတ်သူများသာမက အခြားတစ္ဆေများပင် သူတို့ကို မခုခံနိုင်ချေ။
"ဒါတွေက S-အဆင့် သဘာဝလွန်တည်ရှိမှုတွေဆိုတာ သံသယဖြစ်စရာမရှိဘူး"
ယန်ကျန့်၏ ပင်ကိုအသိစိတ်က ဝမ်ချာလင်၏ ပတ်ပတ်လည်၌ ရှိနေသော တစ္ဆေအဘိုးအိုနှစ်ဦးမှာ သူတို့သာ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပါက S-အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်ဟု သူ့ကို ပြောနေသည်။
"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ငါက မလုပ်ချင်လို့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ဆုံးဖြတ်ချက်ကိစ္စပဲ။ မင်းကိုယ်တိုင် မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ အဲဒီတစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ၊ သူက တစ္ဆေတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိပုံရတယ်။ ငါသာ သူ့ကို တခြားတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထပ်ယူခွင့်ပေးလိုက်ရင် မင်းထင်လား အစောပိုင်းက ငါတို့ရဲ့တိုက်ပွဲက ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြီးဆုံးသွားနိုင်မယ်လို့။ ငါ့မှာ ငါ့စိုးရိမ်မှုတွေ ရှိတယ်၊ မင်း ငါ့ကို မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုဘူး"
ဝမ်ချာလင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ခဏတာမျှ ဝမ်ချာလင်ထံမှ ဝမ်မိသားစု၏ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ဦး၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
မြေပြင်ပေါ်၌ ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေသော အပိုင်းပိုင်းပြတ်နေသည့် အလောင်းမှာ သက်သေအဖြစ် လုံလောက်နေသည်။
"မင်းက ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားမှာကို ကြောက်နေတာလား။ ချန်ချောင်ယန်က မသေမှာကို မကြောက်ဘူးလို့ မင်းထင်နေလား။ သူသာ မင်းရဲ့တစ္ဆေတွေကို သိမ်းပိုက်နိုင်စွမ်းရှိရင် သူ ထွက်ပြေးဖို့ ရွေးချယ်မယ့်အစား အစောကြီးကတည်းက လုပ်ခဲ့ပြီးလောက်ပြီ"
ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ငါ လောင်းမကစားဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လောင်းမကစား မလုပ်ခြင်းက မရှုံးနိမ့်ခြင်းလို့ အဓိပ္ပာယ်ရလို့ပဲ။ ပြီးတော့ ငါက ချန်ချောင်ယန်နဲ့ ဘာလို့ လောင်းကစားရမှာလဲ။ ဝမ်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်သုံးဆက်ရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုတွေ၊ အဆုံးအရှုံးခံပြီး သေလုမျောပါးလူတစ်ယောက်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာလား။ ငါသာ ရှုံးသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ဝမ်မိသားစုရဲ့ တစ္ဆေတွေသာ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားရင် အကျိုးဆက်တွေကို မင်း နားလည်လား။ ပြီးတော့ လီကျွင်းလည်း ကျဆုံးသွားပြီ။ သူသာ ဒီမှာရှိနေသေးရင် ငါ ဒီလောက် အငိုက်မိမှာ မဟုတ်ဘူး"
ဝမ်ချာလင်က အေးစက်ရှင်းလင်းစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"သင့်တော်တဲ့အချက်ပဲ။ မလောင်းရင် မင်း မရှုံးနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုလုပ်လို့ မင်း ဘာများရလာခဲ့လို့လဲ" ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ မေးသည်။
"ငါ ဘာမှရစရာမလိုဘူး၊ ငါ့မှာရှိတာကိုပဲ ထိန်းသိမ်းထားဖို့ လိုတယ်။ မင်းနဲ့မတူဘူး၊ ဝမ်မိသားစုရဲ့ အမွေအနှစ်က ငါ့တာဝန်ပဲ။ ငါသာ ဒီအခြေခံအုတ်မြစ်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ကျန်တာကို အချိန်က ဖြေရှင်းပေးသွားလိမ့်မယ်"
ဝမ်ချာလင်က ပြောသည်။
ယန်ကျန့် သူ၏အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သည်။
ဝမ်ချာလင်သည် အခြေခံအားဖြင့် သဘာဝလွန်ကမ္ဘာ၏ ချမ်းသာသောမိသားစုမှ အမွေဆက်ခံသူတစ်ဦးနှင့်တူပြီး သူ၏မျိုးရိုးမှ သဘာဝလွန်စွမ်းအားများကို အမွေဆက်ခံထားသည်။ မလိုအပ်သော စွန့်စားမှုများကို ရှောင်ရှားခြင်းဖြင့် သူသည် ထိုစွမ်းအားများကို အကန့်အသတ်မရှိ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
"ဒါပေမဲ့ အခု မင်းရဲ့ဝမ်မိသားစုရဲ့ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးက ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပြီ။ ချိန်သီးနာရီက ပြန်လည်စတင်သွားပြီ၊ ပြီးတော့ သူ့ကျိန်စာနဲ့ ထပ်တူကျနေတဲ့ တစ္ဆေတွေကလည်း လွတ်မြောက်လာနေပြီ။ တာတုန်းမြို့က မလုံခြုံတော့ဘူး"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
ဝမ်ချာလင်က ပြန်ပြောသည်။
"ငါ ဖြေရှင်းလိုက်မယ်။ အိမ်ကြီးထဲက တစ္ဆေတွေအားလုံးက ငါ့ဝမ်မိသားစုက အရင်က ဖမ်းဆီးခဲ့တဲ့ တစ္ဆေတွေချည်းပဲ။ ငါတို့ သူတို့ကို တစ်ခါ အကျဉ်းချနိုင်ခဲ့ရင် နောက်တစ်ခါလည်း လုပ်နိုင်တယ်။ ချန်ချောင်ယန်က ထွက်ပြေးသွားပြီ၊ ချိန်သီးနာရီကျိန်စာရဲ့ သက်ရောက်မှုခံရတဲ့သူတွေကလည်း သေသွားပြီ။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရရင် ဒီစစ်ဆင်ရေးက ငါ့အတွက်တော့ တော်တော်လေး အောင်မြင်တယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်"
"ငါ မင်းကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်၊ ပြီးတော့ လီကျွင်းကိုလည်းပဲ"
"ဒီလိုပြောလို့ ငါ မင်းကို ထိုးလိမ့်မယ်လို့ မထင်ဘူးလား" ယန်ကျန့်က မေးသည်။
"မင်း မလုပ်လောက်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။ ငါ သိပ်အကူအညီမပေးခဲ့ပေမဲ့ မင်းကို ဘာထိခိုက်မှုမှလည်း မဖြစ်စေခဲ့ဘူး။ ပြီးတော့ ငါက အိမ်ကြီးရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားတာကို ဖြေရှင်းရဦးမယ်။ ငါတို့လို ခေါင်းဆောင်တွေက ဒီလိုကိစ္စလေးတစ်ခုနဲ့ ဒီမှာ ရန်ဖြစ်နေရင် နည်းနည်း ကလေးဆန်မနေဘူးလား"
ဝမ်ချာလင်က ပြန်ပြောသည်။
"ဒါဆို မင်းက နောက်ဆုံးအနိုင်ရသူလား။ လီကျွင်းက သူ့အသက်ကို စွန့်စားခဲ့တယ်၊ ငါက ချန်ချောင်ယန်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ မင်းက ဘာမှမလုပ်ဘဲ အိမ်ကြီးကို ပြန်ရယူဖို့ စောင့်နေခဲ့တာလား"
ယန်ကျန့်က ဖိအားပေးမေးသည်။
"ငါ အဲဒီလိုတော့ မပြောချင်ပါဘူး။ အခြေအနေတွေက ဒီလိုအထိ ဆိုးရွားသွားမယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ခဲ့တာပါ"
ဝမ်ချာလင်က ပြောသည်။
သူသည် လီကျွင်း၏ စိတ်လိုက်မာန်ပါမှုနှင့် ယန်ကျန့်၏ ရက်စက်မှုကို အထင်သေးခဲ့မိသည်။
သူ၏မူလအစီအစဉ်၌ သူတို့သုံးဦး အတူတကွ လှုပ်ရှားပြီး အိမ်ကြီးကို ဘေးကင်းလုံခြုံစွာနှင့် ချောချောမွေ့မွေ့ ပြန်လည်ရယူရန် ဖြစ်သည်။
"ဟေး၊ ရှောင်ယန်၊ ရှောင်ဝမ်၊ စကားပြောတာ ရပ်ပြီး ဟိုကောင်ကို ကြည့်လိုက်ဦး။ သူ ငါတို့ကို စိုက်ကြည့်မနေဘူးလား"
ထိုအချိန်၌ ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် အရေးတကြီး ခေါ်ပြောရင်း အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားကာ အနီးအနား မြေပြင်ပေါ်၌ လဲလျောင်းနေသော ခြောက်သွေ့နေသည့် အလောင်းတစ်လောင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
ထိုခြောက်သွေ့နေသော အလောင်းမှာ လက်တစ်ဖက်မရှိချေ။ ထိုအချိန်၌ ၎င်းသည် သူ၏ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့လိုက်ပြီး သူ၏ခြောက်သွေ့ပြီး ဟောက်ပက်ဖြစ်နေသော မျက်လုံးများမှာ ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ချာလင်ကို လေ့လာနေသလို ထူးဆန်းစွာ ရွေ့လျားနေသည်။
ဒီတစ္ဆေသည် ချန်ချောင်ယန် ထုတ်ဆောင်လာခဲ့သော အခြားတည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။
ယခင်က ၎င်းကို သူ၏တစ္ဆေအရိပ်ဖြင့် ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည်။ ယန်ကျန့် သူ၏တစ္ဆေအရိပ်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်နှင့် တစ္ဆေသည် ယခုအခါ လှုပ်ရှားမှုလက္ခဏာများ စတင်ပြသလာသည်။
"ငါ ဖြေရှင်းလိုက်မယ်" ဝမ်ချာလင်က ပြောသည်။
သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့်နီးပါး အခြားတစ္ဆေတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အဘိုးအိုပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်လာသည်။ အဘိုးအိုသည် ခြောက်သွေ့နေသော အလောင်းဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ၏အေးစက်တောင့်တင်းနေသော လက်ဖြင့် ၎င်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အသုံးမဝင်သော အမှိုက်တစ်ခုကဲ့သို့ မ,လိုက်သည်။ ထို့နောက် အဘိုးအိုသည် လှည့်ထွက်သွားသည်။
အစောပိုင်းက နှစ်ပိုင်းဆွဲဖြဲခံခဲ့ရသော တစ္ဆေ၏အကြွင်းအကျန်များကို ထားခဲ့ပြီး ဒီဒုတိယတစ္ဆေကိုလည်း ဝမ်ချာလင်က လွယ်ကူစွာ နှိမ်နင်းလိုက်သည်။
အခုဆိုလျှင် ထိုနေရာ၌ ခေါင်းပြတ်နေသော အလောင်းတစ်လောင်းသာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး မည်းနက်နေသော တစ္ဆေလက်များဖြင့် လုံးဝဖုံးအုပ်ထားသော တစ္ဆေတစ်ကောင်သာ ကျန်တော့သည်။
ယန်ကျန့်သည် လေ့လာကြည့်ရှုရင်း တစ္ဆေလက်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော အလောင်းဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ သူသည် သူ၏လှံကို အောက်သို့ စိုက်ချလိုက်သည်။
တစ္ဆေလက်များသည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ရေထဲ၌ စိမ်ထားသကဲ့သို့ ဖူးယောင်နေပြီး အလောင်းကောင်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေသော တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် နောက်ဆုံး၌ သူ၏ကြောက်မက်ဖွယ်အသွင်အပြင်အပြည့်အစုံဖြင့် ပေါ်ထွက်လာသည်။
"ငါ ဒီတစ္ဆေကို အရမ်းစိတ်ဝင်စားတယ်၊ ငါ ယူသွားမယ်" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"မင်း စိတ်ဝင်စားရင် ဒါ မင်းအတွက်ပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ မင်းပဲ ဖြေရှင်းခဲ့တာကိုး။ တခြားကောင်တွေကိုပါ လိုချင်ရင် ငါ အားလုံးကို ထုပ်ပိုးပြီး မင်းကို ပေးလိုက်လို့ရတယ်"
ဝမ်ချာလင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"မလိုပါဘူး။ အဲဒီတစ္ဆေတွေက မင်းရဲ့ဝမ်မိသားစုရဲ့ အိမ်ကြီးထဲမှာပဲ နေသင့်တယ်။ ငါ့တာချန်းမြို့ကို တစ္ဆေတွေရဲ့ စုစည်းရာနေရာ ဖြစ်သွားစေချင်စိတ် မရှိဘူး"
တစ္ဆေများမှာ တန်ဖိုးကြီးမားသော်လည်း ယန်ကျန့်အတွက်တော့ သူတို့သည် ဒီအချိန်၌ ပို၍ပင် ကြီးမားသော အန္တရာယ်ကို သယ်ဆောင်လာသည်။
သူ ထိန်းချုပ်သော တစ္ဆေများလေ၊ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဖိနှိပ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံး၌ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားမည့် အန္တရာယ် ပိုများလေဖြစ်သည်။
သူ ထိုသို့ဖြစ်ရန် မလိုလားချေ။ ထို့ကြောင့် သူဖမ်းဆီးခဲ့သော တစ္ဆေအများစုကို ဌာနချုပ်သို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပြီး အချို့ထူးခြားသော တစ္ဆေများကိုသာ သူ့အတွက် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။
"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါ နောက်ဆက်တွဲကို ဖြေရှင်းလိုက်မယ်။ အပြင်ဘက်ကတော့ မင်းလက်ထဲမှာပဲ"
ဝမ်ချာလင်က ပြောရင်း တစ္ဆေအဘိုးအိုသည် တစ်ဖန်ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီး ဒီတစ်ခါတော့ အနီးရှိ ခေါင်းပြတ်ပြီး အပိုင်းပိုင်းပြတ်နေသော တစ္ဆေကို ယူဆောင်သွားသည်။
ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ချသည်။
"မင်း အိမ်ကြီးရဲ့အခြေအနေကို ဖြေရှင်းပြီးသွားရင် ငါ ချိန်သီးနာရီကို ပြန်ယူဖို့ သင့်တော်တဲ့အချိန်တစ်ခု ရှာပြီး လာခဲ့မယ်။ အဲဒီလိုသဘာဝလွန်ပစ္စည်းမျိုးက မင်းလက်ထဲမှာ ဖြုန်းတီးရာကျတယ်၊ ငါ့အတွက် ပိုအသုံးဝင်လိမ့်မယ်"
ဝမ်ချာလင်၏ အမူအရာသည် ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားသည်။
"မင်း သဘောတူတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ မင်းသာ သဘောမတူရင် ငါ အတင်းအကျပ် ယူမှာပဲ။ ပြီးတော့ မင်းသာ ငါ့ကို တားရဲရင် ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်"
ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။