ဝမ်မိသားစု၏ မျိုးဆက် ၂
Vol. 61 Ch. 906
ယန်ကျန့်သည် ဝမ်ချာလင်၏ရှေ့၌ပင် ရှေးဟောင်းချိန်သီးနာရီကို ယူပိုင်ခွင့်အား အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုလိုက်သည်။
ပြန်လည်စတင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် တစ်ခုတည်းသော သဘာဝလွန်အရာဖြစ်သောကြောင့် ဝမ်မိသားစု၏ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲမှ ချိန်သီးနာရီသည် အလွန်တန်ဖိုးကြီးမားသည်။ ၎င်းသာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကမ္ဘာအပြင်ဘက်၌ တည်ရှိမနေခဲ့လျှင် အခြားတစ္ဆေဆရာများက ယူဆောင်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းထဲသို့ နောက်ကျမှဝင်ရောက်လာသော ယန်ကျန့်၌ ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်ရန် အခွင့်အရေးပင် ရှိမည်မဟုတ်ချေ။
"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ မင်းရဲ့တောင်းဆိုမှုက လွန်လွန်းနေပြီ"
ထိုအချိန်၌ ဝမ်ချာလင်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။
ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ အကြီးမားဆုံးတန်ဖိုးမှာ ထိုချိန်သီးနာရီ၌ တည်ရှိသည်။ ယန်ကျန့်သာ ၎င်းကို ယူသွားပါက အိမ်ကြီးကို ပြန်လည်ရယူခြင်း၏ အရေးပါမှုမှာ များစွာလျော့ကျသွားပေလိမ့်မည်။
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"မင်းထင်လား အသက်က ပိုအရေးကြီးလား၊ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီချိန်သီးနာရီက ပိုအရေးကြီးလား"
"ငါနဲ့တိုက်ခိုက်တာက ပညာရှိရာမကျတဲ့ ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပဲ။ ဌာနချုပ်က မင်းကို ဒီအတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"
ဝမ်ချာလင်က ပြောသည်။
ယန်ကျန့်၏ အသံမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသည်။
"သေသွားတဲ့ခေါင်းဆောင် ဒါမှမဟုတ် အသက်ရှင်နေတဲ့ခေါင်းဆောင်၊ ဌာနချုပ်က ဘယ်သူ့ကို ပိုမျက်နှာသာပေးမယ်လို့ မင်းထင်လဲ။ မင်းက လူလည်တစ်ယောက်ပဲ၊ ငါ အရာအားလုံးကို ရှင်းပြနေစရာမလိုဘူး။ မင်း ကောင်းကောင်းနားလည်လောက်ပါတယ်"
"မင်းက ငါ မင်းကို အခုချက်ချင်း ဒီနေရာမှာ သတ်ပစ်မှာကို မကြောက်ဘူးလား"
ဝမ်ချာလင်၏ မျက်နှာမှာ ယန်ကျန့်၏ သဘောထားကြောင့် ဒေါသထွက်လာပုံရပြီး တင်းမာသွားသည်။
"မင်း လုပ်နိုင်တယ်ထင်ရင်တော့ ရှေ့ဆက်ပြီး ကြိုးစားကြည့်လိုက်လေ"
ယန်ကျန့်၏ အကြည့်မှာ တည်ငြိမ်ပြီး မတုန်လှုပ်ချေ။
"ငါသာ မှားမတွက်ဘူးဆိုရင် မင်းက အခုထိ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် မဖြစ်သေးဘူး၊ သာမန်လူ တစ်ယောက်ပဲ။ ဒါကြောင့် အဲဒီကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တစ္ဆေနှစ်ကောင်က မင်းအနားမှာ ရှိနေပြီး မင်းအသက်ကို ကာကွယ်ပေးနေတာ၊ ပြီးတော့ မင်းကို ခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရပ်တည်နိုင်ဖို့ အားသာချက်ပေးနေတာပဲ"
"သာမန်လူတွေက အရမ်းကို ပျော့ညံ့လွန်းတယ်။ မင်းကိုသတ်တာက လွယ်လွန်းလို့ မပြောချင်ဘူး။ နာမည်တစ်ခု၊ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ၊ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု... ဒီအရာတွေထဲက ဘယ်ဟာမဆို သဘာဝလွန် ကြားခံနယ်တစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ မင်း အဲဒါကို ကာကွယ်နိုင်မယ်လို့ ထင်လား"
ဝမ်ချာလင်၏ အမူအရာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။
အချို့သော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များမှာ ကြားခံနယ်များကို အသုံးပြု၍ နားမလည်နိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်သည်ကို သူ နားလည်သည်။ သာမန်လူများမှာ ထိုသို့သောအန္တရာယ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက အကြောင်းရင်းကိုပင် မမြင်တွေ့ရဘဲ ထူးဆန်းစွာ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။
တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်လာပြီး သဘာဝလွန်တိုက်စားမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှသာ ကြားခံနယ်မှတစ်ဆင့် ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ရှောင်ရှားနိုင်သည်။
သို့သော် တစ္ဆေဆရာများမှာ တစ္ဆေပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း၏ အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်။ ဝမ်ချာလင်၌ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်လာရန် နည်းလမ်းမရှိသည်တော့မဟုတ်၊ သူက ထိုလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ မလျှောက်လှမ်းချင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ရောဂါဘယကင်းမဲ့သော သာမန်လူတစ်ဦးအဖြစ် အသက်ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ်အထိ နေထိုင်ခြင်းမှာ ပြဿနာမဟုတ်လောက်ချေ။ လက်ရှိတွင် မည်သည့်တစ္ဆေဆရာမျှ ထိုသို့မအောင်မြင်သေးချေ။ ဒါက သူ၏အားသာချက်ဖြစ်ပြီး တိုတောင်းပြီး ပြန်မပြင်နိုင်သော ကံကြမ္မာအတွက် သူ မစွန့်လွှတ်လိုချေ။
"မင်းသာ ချိန်သီးနာရီကို ယူသွားရင် အိမ်ကြီးက ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပြီး တာတုန်းမြို့လည်း ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်"
ဝမ်ချာလင်သည် သူ၏ရပ်တည်ချက်ကို ပျော့ပြောင်းကာ အလျှော့ပေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။
"မယူခင်မှာ ငါ အချိန်ကို ပြန်လည်စတင်ပြီး တစ္ဆေတွေကို မသိနိုင်တဲ့အချိန်ကာလတစ်ခုထဲမှာ ထောင်ချောက်ဆင်ထားခဲ့မယ်"
"အဲဒါ အသုံးမဝင်ဘူး။ ချိန်သီးနာရီက အိမ်ကြီးကို ထားခဲ့တာနဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်က လက်တွေ့လောကထဲကို တဖြည်းဖြည်း စိမ့်ဝင်လာမှာပဲ။ ချိန်သီးနာရီကို တစ်ခါပြန်လည်စတင်ရုံနဲ့ အာနိသင်ကို အကြာကြီး မထိန်းသိမ်းနိုင်ဘူး၊ အဆက်မပြတ် ပြန်လည်စတင်နေရမှာပဲ။ ဒါက ငါ့မိသားစု ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတဲ့ ဟန်ချက်ညီမှုပဲ၊ အဲဒါကို ချိုးဖောက်လို့မရဘူး"
ဝမ်ချာလင်က ရှင်းပြသည်။
ယန်ကျန့်သည် ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်းတို့မိသားစုရဲ့ အိမ်ကြီးကို ငါပဲ လွှဲယူလိုက်မယ်"
"……." ဝမ်ချာလင် စကားမပြောနိုင်တော့ချေ။
ယန်ကျန့်၏ အာဏာပြင်းသော ရပ်တည်ချက်မှာ သူ၏မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။ သူက ယန်ကျန့်ကို ချိန်သီးနာရီယူခြင်းမှ တားဆီးနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယန်ကျန့်က ပိုမိုတွန်းအားပေးကာ အိမ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ရန် ရည်ရွယ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ဘိုးဘွားပိုင်အိမ်ကြီးကို သိမ်းယူတာက နည်းနည်းလွန်မနေဘူးလား"
ဝမ်ချာလင်သည် လေကို ဖြည်းညင်းစွာ ရှူထုတ်ရင်း ယန်ကျန့်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အရာအားလုံးကို စွန့်စားရန် အသင့်ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။
"မင်း ဒီနေရာကို မစောင့်ရှောက်နိုင်ဘူး၊ ငါ မင်းကို ကူစောင့်ပေးမယ်။ ဒါကို သိမ်းယူတယ်လို့ ဘယ်လိုပြောလို့ရမှာလဲ။ မင်း နစ်နာတယ်လို့ ထင်ရင် ဈေးနှုန်းတစ်ခုပြောလေ၊ ငါ ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးနဲ့ ပေးချေမယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ဒါက မြေဧကအနည်းငယ်ပဲလေ"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
ဝမ်ချာလင်၏ ပါးစပ်မှာ တွန့်သွားသည်။ ယန်ကျန့်သည် ဒီသဘောတူညီမှုကို အမှန်တကယ် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်နေပုံရသည်။
"စကားပြောတာ တော်လောက်ပြီ။ ငါ မင်းနဲ့ ဒီအကြောင်းကို ဆက်ဆွေးနွေးမနေချင်တော့ဘူး၊ မဟုတ်ရင် မင်းက ငါ မင်းကို တကယ် မဖြေရှင်းနိုင်ဘူးလို့ ထင်သွားနိုင်တယ်"
ယန်ကျန့်သည် ညှိနှိုင်းရန် အခွင့်အရေးမပေးဘဲ ကိစ္စကို တစ်ဖက်သတ် အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
သူသည် ဝမ်ချာလင်၏ သတိကြီးသော်လည်း မပြတ်သားသော သဘာဝကို အခွင့်ကောင်းယူလိုက်သည်။
ဘိုးဘွားပိုင်အိမ်ကြီးကို ဆုံးရှုံးခြင်းမှာ ကြီးမားသော်လည်း ယန်ကျန့်နှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ သူ၏အသက်ကို ဆုံးရှုံးစေနိုင်သည်။
ဝမ်ချာလင်သည် အကျိုးအပြစ်များကို ဂရုတစိုက် ချိန်ဆနေသည်။
သူသည် ယန်ကျန့်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ခါးသီးနေသည်။ သူပေါ်ထွက်လာပြီးကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဒီလိုအရှက်ရမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။
"ယန်ကျန့်က ငါ သူ့ကို အဆုံးစွန်ထိ ရင်မဆိုင်ရဲဘူးလို့ အပြည့်အဝ ယူဆထားတာလား။ ငါသာ သူ့ကို အခုချက်ချင်း ဒီနေရာမှာ တကယ်တိုက်ခိုက်ခဲ့ရင် အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အလမ်း ရှိပါ့မလား"
သူသည် စဉ်းစားရင်း တွေဝေနေသည်။
သူ၏အတွေးများကို တုံ့ပြန်လိုက်သလိုပင် ဝမ်ချာလင်၏ နောက်ကွယ်၌ ပုန်းကွယ်နေသော ထူးဆန်းပြီး အလောင်းကောင်ကဲ့သို့သော အဘိုးအိုပုံရိပ်နှစ်ခုသည် တစ်ဖန် ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်သည့်အခါ ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူ၏အက်ကွဲနေသော ရွှေရောင်လှံကို ဆုပ်ကိုင်ထားမှုမှာ ရှေ့သို့ ရွေ့သွားသည်။
ဒါက တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော လက္ခဏာပင်။
"အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အလမ်းမရှိဘူး။ သူ့မှာ အလောင်းကောင် သံချောင်းရှိတယ်၊ ငါ့ဘေးက တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ချက်ချင်း ချုပ်နှောင်နိုင်စွမ်းရှိတယ်... ပြီးတော့ ယန်ကျန့်က ငါ့ကိုသတ်ဖို့ အသင့်ပြင်ထားပြီးပြီ။ ဒါက စကားလုံးတွေ မဟုတ်ဘူး"
ဝမ်ချာလင်သည် ယန်ကျန့်၏ ရပ်တည်ချက်နှင့် တုံ့ပြန်မှုကို သတိဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။
သို့သော် ရလဒ်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
အခုသာ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် သူသည် သေချာပေါက် သေဆုံးမည်ဖြစ်ပြီး အောင်ပွဲခံရန် အခွင့်အလမ်းမရှိချေ။
"ငါ အဆုံးသတ်ဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်ရမယ်။ ငါတို့ အနာဂတ်မှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ အခွင့်အရေးတွေ ရှိနေနိုင်သေးတယ်"
သူသည် အကြောင်းအရာကို လွှဲပြောင်းလိုက်ပြီး ဒီစကားကို ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် သူနှင့်အတူပါလာသော ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေနှစ်ကောင်နှင့်အတူ ဆုတ်ခွာသွားသည်။
အနိုင်မရနိုင်၊ အိမ်ကြီးကို မစောင့်ရှောက်နိုင်၊ ထပ်မံပဋိပက္ခဖြစ်ပွားစေခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိချေ။ အလျှော့ပေးလိုက်ခြင်းဖြင့် အနာဂတ်ဆက်ဆံရေးများအတွက် အခွင့်အလမ်းများ ရှိနေနိုင်သေးသည်။
"နောက်ဆုံးမှာတောင် ငါ့ကို စမ်းသပ်နေတုန်းပဲလား"
ယန်ကျန့်၏ အမူအရာမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသည်။
ဒီရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံမှုမှာ သူ၏အောင်ပွဲဖြစ်သည်။
ဒီနေ့မှစ၍ ဝမ်မိသားစု၏ အိမ်ကြီးမှာ သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်၌ ရှိနေသည်။
ဝမ်ချာလင် မည်မျှပင် မလိုလားပါစေ၊ သူ ယန်ကျန့်ကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရန် သတ္တိမရှိသမျှ ကာလပတ်လုံး သူသည် ရှုံးနိမ့်ရန် ကံကြမ္မာပါလာသူဖြစ်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဝမ်ချာလင်သာ တကယ်ပဲ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ရင်၊ ဝမ်မိသားစုရဲ့ ပထမနဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက်တွေကို သယ်ဆောင်ပြီး တစ္ဆေလေးကောင်ကို စုစည်းလိုက်ရင် ငါ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်လောက်ဘူး"
ယန်ကျန့်သည် သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။
"ကံမကောင်းစွာနဲ့ သူက အဲဒီခြေလှမ်းကို ဘယ်တော့မှ လှမ်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက လူတွေ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကွာခြားတဲ့နေရာပဲ"
ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ယန်ကျန့်သည်လည်း ဝမ်ချာလင်ကို အားကျသည်။
သာမန်လူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် တစ္ဆေလေးကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။ အကယ်၍ ဒါက လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်ကသာဆိုလျှင် ဝမ်ချာလင်သည် သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း၌ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်းဆယ်ယောက်စာရင်းဝင်ဖြစ်ပြီး အထက်တန်းလွှာများကြားမှ အမှန်တကယ် ထိပ်ဆုံးရောက်နေသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်က ယန်ကျန့်သည် သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံး ပြန်လည်ရှင်သန်မှုကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေခဲ့ပြီး သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေကိုပင် လွတ်လပ်စွာ အသုံးမပြုနိုင်ခဲ့သည်ကို သတိပြုသင့်သည်။
"ရှောင်ယန်၊ မင်းက တရားလွန်နေပြီ။ ဘာလို့ တခြားခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကို ရန်သွားစနေတာလဲ။ မင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မသေဖူးဘူးလို့ ထင်နေတာလား။ တချို့လူတွေက တစ္ဆေတွေနဲ့ ဝန်းရံနေတာ၊ တစ်ယောက်တည်းက အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံးနဲ့တူတယ်။ တစ်နေ့ သူက ရန်ဖြစ်ဖို့ လာရှာပြီး မင်း သူ့ကို မနိုင်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ နောက်ဆုံးတော့ မင်းအဖေကြီးရှုန်က မင်းကို စောင့်ရှောက်ဖို့ အမြဲတမ်း ဒီမှာရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး"
ထိုအချိန်၌ ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် ဘယ်ကမှန်းမသိဘဲ တစ်ဖန်ပြန်ပေါ်လာပြီး သက်ပြင်းချကာ လေးနက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ရန်သူများ ထွက်သွားသည်နှင့် သူ၏မာနများ ပြန်လည်ထောင်လွှားလာသည်။
"မင်း အရိုက်ခံရဖို့က အချိန်ပဲ လိုတော့တယ်လို့ ငါထင်တယ်"
ယန်ကျန့်သည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ပြန်ပြောသည်။
"မဟုတ်တာ။ ငါက ကလေးကောင်းတစ်ယောက်ပါ။ ငါ ဘယ်သူနဲ့မှ ရန်မဖြစ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဘယ်လိုလုပ် အရိုက်ခံရမှာလဲ"
"မင်းပါးစပ်က ယားလို့" ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။
"ငါ့ပါးစပ် မယားဘူး၊ ငါက အရမ်းယဉ်ကျေးတယ်။ ငါ တွေ့တဲ့လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်တယ်"
ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် သူ မှန်သည်ဟု ယုံကြည်ကာ ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်သည် သူနှင့် ငြင်းခုံရန် စိတ်မရှည်တော့ချေ။
သူ၏အကြည့်သည် အဝေးမှ ဝမ်မိသားစုအိမ်ကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
ချန်ချောင်ယန် ထွက်ပြေးသွားသော်လည်း ဒီနေရာမှ ပြဿနာများမှာ မပြီးဆုံးသေးချေ။ လီကျွင်းသည် အတွင်း၌ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး လီယန်သည်လည်း ထိုနေရာ၌ အစောပိုင်းက ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ချိန်သီးနာရီ၏ ပြန်လည်စတင်မှုသည် ဖြစ်ရပ်များကို နှောင့်ယှက်ခဲ့သော်လည်း ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ ချန်ချောင်ယန်၏ ပြန်လည်အသက်သွင်းမှုကြောင့် တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အိမ်ကြီးသည် လှည့်လည်သွားလာနေသော တစ္ဆေများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်အမင်း မလုံခြုံတော့ချေ။
ဝမ်ချာလင်သည် အခု ဖြေရှင်းနေသော်လည်း သူ၏စွမ်းဆောင်ရည်အရ အချိန်အတော်ကြာမည်မှာ သေချာသည်။
"ဟင်"
ထိုအချိန်မှာပင်...အဝေးမှ အိမ်ကြီးသည် ရုတ်တရက် မီးလောင်ကျွမ်းလာပြီး ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသည်။ သို့သော် ဒီမီးတောက်များမှာ သာမန်မဟုတ်ဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော၊ စိမ်းလန်းပြီး အေးစက်ကာ ထူးဆန်းသော အအေးဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
"လီကျွင်းရဲ့ တစ္ဆေမီးတောက်လား။ လီကျွင်း အသက်ရှင်နေသေးတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူသေသွားလို့ တစ္ဆေမီးတောက်က ထိန်းချုပ်မှုလွတ်ပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်လာတာလား"
ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံး၏ အမြင်အာရုံမှာ အတားအဆီးခံထားရပြီး အိမ်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်းကို မစစ်ဆေးနိုင်ချေ။ သူသည် ခန့်မှန်းရုံသာ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။
သို့သော် မကြာမီမှာပင်...သူ့ကို အံ့ဩစေသည့်အရာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေမီးတောက်အတွင်း၌ ကြီးမားသော အဆောက်အအုံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အထီးကျန်ဆန်မှုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ မှောင်မိုက်နေသော အိမ်ကြီးနှင့် အရိပ်တစ်ခုသဖွယ် ထပ်လျက် တည်ရှိနေသည်။
ထိုအဆောက်အအုံသည် အိမ်ကြီးနှင့် အတူတကွ တည်ရှိနေပုံရသော်လည်း ၎င်း၏လွှမ်းမိုးမှုကို မခံရချေ။
ဒါက တစ္ဆေနယ်မြေ ထပ်ခြင်းဖြစ်သည်။
"ဖင်အန်းမျှော်စင်လား။ ဒါက အတွင်းစည်းရဲ့ ဌာနချုပ်ပဲ"
ယန်ကျန့်သည် ထိုအဆောက်အအုံကို ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ သူသည် ထိပ်ပိုင်းမှ ပျက်စီးနေသော အထပ်အချို့ကိုပင် တွေ့လိုက်ရသည်။
ဒါက သူ၏ယခင် ဖန်ရှီမင်နှင့် တိုက်ခိုက်မှုမှ ဖြစ်သည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ဖင်အန်းမျှော်စင် မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာပဲ"
သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးသည် သဘာဝလွန်နှောင့်ယှက်မှုတစ်ခုကြောင့် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားပုံရပြီး သူ၏မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားရန် တွန်းအားပေးကာ တိုက်ရိုက်မကြည့်နိုင်တော့ချေ။
ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာမှာ တစ္ဆေမီးတောက်အတွင်းမှ မှောင်မိုက်နေသော ကမ္ဘာသည် အမှန်တကယ် ဘာဖြစ်သည်ကို သိရှိလိုက်သည်နှင့် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ယခုအချိန်အထိ...တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာတစ်ခုတည်းသာ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးကို လုံးဝဖိနှိပ်နိုင်ပြီး ၎င်းကို အလိုလို မှိတ်ထားစေကာ ဖွင့်နိုင်စွမ်းမရှိအောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။
"ဌာနချုပ်က တစ္ဆေပန်းချီကားပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးပြီလို့ ပြောခဲ့တယ်။ အကန့်အသတ်မရှိပေမဲ့ သူတို့ အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်။ အဲဒါကို ဖင်အန်းမျှော်စင်ထဲမှာ ထားခဲ့တာလား"
ယန်ကျန့်က ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ မြင့်မားသည်။
တစ္ဆေပန်းချီကား ထိန်းချုပ်မှုမရှိတော့သည့်အခါ ၎င်းသည် မြို့တစ်မြို့လုံးကို သူ၏အေးစက်နေသော နောက်ခံကမ္ဘာထဲသို့ ဆွဲသွင်းလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ပြီး အလွန်အန္တရာယ်များသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
တစ္ဆေပန်းချီကားကို ထိန်းချုပ်ရန် သင့်တော်သော နေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီး သူ၏သဘာဝလွန်လွှမ်းမိုးမှုကို သီးခြားခွဲထုတ်ထားပေလိမ့်မည်။
ဖင်အန်းမျှော်စင်သည် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်း၏ကျယ်ဝန်းမှုနှင့် ယန်ကျန့်၏ အတွင်းစည်းနှင့် ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံမှု၏ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကြောင့် ထိုအဆောက်အအုံမှာ ပိတ်ထားပြီး လူသူကင်းမဲ့နေကာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော ဆုံးရှုံးမှုများကို အနည်းဆုံးဖြစ်စေသည်။
"ကြည့်ရတာ တစ္ဆေမီးတောက်က ဖင်အန်းမျှော်စင်ကို ဆက်သွယ်ပြီး တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပုံရတယ်"
သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးက အတွင်းသို့ မကြည့်နိုင်သော်လည်း ယန်ကျန့်၏ သာမန်အမြင်အာရုံမှာမူ ရှင်းလင်းစွာ လေ့လာနိုင်သည်။
သို့သော် မကြာမီ...ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှာ မှေးမှိန်သွားသည်။
တစ္ဆေမီးတောက်မှာ ငြိမ်းသွားပြီး ဖင်အန်းမျှော်စင်၏ မှောင်မိုက်နေသော ပုံရိပ်မှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
အရာအားလုံးသည် လျင်မြန်စွာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
ထိုအပြင် အဝေးမှ အိမ်ကြီးမှာလည်း တိတ်ဆိတ်သွားပုံရသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်၊ သူ၏ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားခြင်းမှာ ဖြေရှင်းပြီးသွားပုံရသည်။
"လီကျွင်း အသက်ရှင်နေသေးတယ်၊ သူ ဝင်စွက်ဖက်ခဲ့တာ သေချာတယ်"
ယန်ကျန့်သည် အခြေအနေကို အကဲဖြတ်ပြီးနောက် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။
"ငါနဲ့လိုက်ခဲ့ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေး"
မတွေဝေဘဲ သူသည် တစ္ဆေငယ်နှင့် ရှုန်ဝမ်ဝမ်တို့နှင့်အတူ အိမ်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
အကယ်၍ လီကျွင်းသာ သေဆုံးသွားပြီး တစ္ဆေမီးတောက်မှာ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပါက အိမ်ကြီးသည် ထိန်းချုပ်မရနိုင်ဘဲ ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းနေမည်ဖြစ်ပြီး တစ္ဆေမီးတောက်မှာ ငြိမ်းသတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
သို့သော် သူ၏ရုတ်တရက် လောင်ကျွမ်းမှုနှင့် ပျောက်ကွယ်သွားမှုမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိန်းချုပ်နေသည်ကို ညွှန်ပြနေသည်။
ဟုတ်ပါသည်။
ယန်ကျန့်သည် အိမ်ကြီး၏ ဝင်ပေါက်သို့ တစ်ဖန်ပြန်ရောက်သည့်အခါ သူသည် လီကျွင်း ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသော်လည်း သူ၏မျက်နှာ၌ ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ရာတစ်ခု ရှိနေသည်၊ မျက်နှာပေါ်မှ အချို့နေရာများမှာ လက်ချောင်းများဖြင့် ပွတ်တိုက်ဖျက်ဆီးထားသလို ပျက်နေပြီး ဆေးခြယ်ထားသော စုတ်ချက်များကဲ့သို့ သိပ်သည်းသော အသားအရောင်ရှိကာ သဘာဝမကျဘဲ ထူးဆန်းသောပုံပေါက်နေသည်။
"ယန်ကျန့်"
လီကျွင်းသည် အခု နေကာမျက်မှန်မရှိတော့ဘဲ လှည့်ကြည့်ရာ၌ မျက်လုံးပေါက်များထဲ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိမ်းလန်းသည့် တစ္ဆေမီးတောက်များက ကခုန်နေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းလှသည်။
"မင်း သေပြီလို့ ငါထင်ခဲ့တာ" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"အဲဒီချန်ချောင်ယန်ကောင် ဘယ်မှာလဲ" လီကျွင်းက ချက်ချင်းမေးသည်။
ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။
"အိမ်ကြီးရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားတာက သူ့ကို သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေကို ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ခွင့် ပေးလိုက်ပြီး သူ လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခဲ့တယ်"
"မင်းတောင်မှ သူ့ကို မနိုင်ခဲ့ဘူးလား"
လီကျွင်း၏ လေသံ၌ အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။
ယန်ကျန့်၏ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက ချန်ချောင်ယန် သူ၏လက်မှ လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခြေမှာ မြင့်မားမည်မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ သူ လွတ်မြောက်သွားပါက ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုတည်းသာ ညွှန်ပြနေသည်၊ ယန်ကျန့် ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းပင်၊ မဟုတ်ပါက သူသည် ချန်ချောင်ယန်ကို လိုက်လံပြီး ရှင်းလင်းပစ်ပေလိမ့်မည်။
"သူက သန်မာတယ်၊ ငါ မနည်းနိုင်ခဲ့တာ"
ယန်ကျန့်သည် ရိုးရှင်းစွာ ပြောပြီး နောက်ထပ်ရှင်းပြချက် မပေးခဲ့ချေ။
လွတ်မြောက်သွားသည်မှာ လွတ်မြောက်သွားခြင်းပင်၊ အကြောင်းပြချက်များမှာ အရေးမကြီးချေ။ သူသည် လီကျွင်းကို သူ နိုင်ခဲ့ကြောင်း သိစေရန်သာ လိုအပ်သည်၊ ဒါ လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။
ထိုမျှမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိသော သတင်းအချက်အလက်ဖြစ်သည်။
လီကျွင်းသည် အခြေအနေကို ကောက်ချက်ချလိုက်သည်၊ ယန်ကျန့်သည် မဆိုစလောက်သာ အနိုင်ရခဲ့ပြီး ချန်ချောင်ယန်မှာ ရှုံးနိမ့်သော်လည်း လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။
အကယ်၍ ယန်ကျန့်၌ စွမ်းအင်ကျန်ရှိနေသေးပါက ချန်ချောင်ယန်၏ အလောင်းကို တွေ့မြင်ရပေလိမ့်မည်။
"လောလောဆယ်တော့ စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ဘူး။ ချိန်သီးနာရီရဲ့ နောက်ဆုံးပြန်လည်စတင်မှုနဲ့ ချိန်ညှိမှုက အိမ်ကြီးထဲက တစ္ဆေအများအပြားကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်ကိုပါ သက်ရောက်မှုရှိခဲ့တယ်။ ဒီည တာတုန်းမြို့မှာ ပရမ်းပတာမဖြစ်အောင် အခြေအနေကို ဖြေရှင်းဖို့ လိုလိမ့်မယ်" လီကျွင်းက ပြောသည်။
"ငါ အိမ်ကြီးကို ယာယီအားဖြင့် ဖြေရှင်းပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေဘယ်လောက် လွတ်မြောက်သွားလဲဆိုတာ မရှင်းလင်းဘူး"
အစောပိုင်းက သူသည် တစ္ဆေပန်းချီကားကို ပြန်ဖွင့်ပြီး အိမ်ကြီး၏ သဘာဝလွန်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုလုံးကို တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာထဲသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။
တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံရန် မလိုအပ်ဘဲ အရာအားလုံးကို အနုပညာလက်ရာထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။
ဒီနည်းလမ်းမှာ စွန့်စားရမှုများ ကျန်ရှိနေသော်လည်း ရရှိနိုင်သော အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။
"ဝမ်ချာလင် ဘယ်မှာလဲ" လီကျွင်းက ဆက်မေးသည်။
"သူ တခြားနေရာတွေက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းနေလောက်တယ်။ သူ့မှာ အလုပ်များတဲ့ညတစ်ည ရှိလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ သူ့အတွက် စိတ်ပူစရာမလိုဘူး။ ဟင်။ အဲဒါ ဘာလဲ"
ရုတ်တရက် ယန်ကျန့်သည် အိမ်ကြီး၏ လားရာဘက်မှ ချဉ်းကပ်လာသော လူနှစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ယောက်ျားတစ်ဦးနှင့် မိန်းမတစ်ဦးမှာ အသက်လေးဆယ်အရွယ်ခန့် ရှိပြီး သူတို့၏အမူအရာမှာ သက်မဲ့နေပြီး မျက်နှာများမှာ တောင့်တင်းနေကာ လမ်းလျှောက်နေသော အလောင်းကောင်များနှယ်။
"ဝမ်မိသားစုရဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက်၊ ဝမ်လုနဲ့ သူ့မိန်းမလား"
ပင်ကိုအသိစိတ်အရ ယန်ကျန့်သည် သက်ဆိုင်ရာအချက်အလက်များကို ပြန်လည်သတိရလိုက်သည်။
အစောပိုင်းက ဒီပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အထောက်အထားကို မသိရှိခဲ့သော်လည်း ချန်ချောင်ယန်ထံမှ ရရှိခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်မှာ အခု အဖြေများကို ချက်ချင်း ပေးဆောင်လိုက်သည်။
"မင်း သူတို့ကို မှတ်မိလား"
လီကျွင်းက ပြောသည်။
"လီယန်ရဲ့အဆိုအရ ဒီတစ္ဆေနှစ်ကောင်က သူ့ကို မတိုက်ခိုက်ခဲ့ဘူး၊ အဲဒီအစား သူတို့က သူ့ကို လမ်းညွှန်ပေးပြီး အိမ်ကြီးရဲ့ချိန်သီးနာရီကို ရှာဖွေတွေ့ရှိအောင် ဦးဆောင်ခဲ့တယ်။ ဒါက ဝမ်ချာလင်နဲ့ တစ်ခုခုပတ်သက်နေတယ်လို့ ငါသံသယရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ သူတို့ကို ဒီအတိုင်းပဲ ထားခဲ့တယ်"
"သူတို့က ဝမ်ချာလင်ရဲ့မိဘတွေပဲ။ သူတို့က တစ္ဆေဆရာတွေဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ မိသားစုရဲ့ကျိန်စာကို ခံခဲ့ရပြီး တစ္ဆေတွေဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ ဝမ်ချာလင်က သူတို့ကို အခုလောလောဆယ် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပုံရတယ်၊ သူတို့ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်မသွားအောင် သေချာလုပ်နေတာ"
ယန်ကျန့်က ရှင်းပြသည်။
"စကားမစပ်၊ မင်း လီယန်ကို တွေ့မိသေးလား။ သူ ဘယ်မှာလဲ"
လီကျွင်းသည် သူ၏နောက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်၌ လီယန်သည် သတိဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။
အပြင်ဘက်မှ အန္တရာယ်များကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူသည် လီကျွင်း၏ နောက်မှ အနီးကပ်လိုက်ပါလာပြီး အခြေအနေကို အရင် အကဲဖြတ်ရန် သူ့ကို ဦးဆောင်စေခဲ့သည်။
"ခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်တော် ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊ ကျွန်တော် အသက်ရှင်နေသေးတယ်"
လီယန်သည် အပြင်ဘက်၌ ယန်ကျန့်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ သိသိသာသာ စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။
အပြင်ဘက်အခြေအနေများမှာ သူ စိုးရိမ်ခဲ့သလောက် ဆိုးရွားခြင်းမရှိပုံရသည်။
"ငါ တခြားသဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တွေကို လိုက်လံစုံစမ်းရဦးမယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီမှာ စကားပြောမနေတော့ဘူး"
လီကျွင်းက ပြောရင်း သူ၏လက်တွေ့ကျသော သဘာဝက လှုပ်ရှားရန် တွန်းအားပေးနေသည်။ ယန်ကျန့်ကို ခေတ္တမျှ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူသည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။
အိမ်ကြီးကို ယာယီအားဖြင့် တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ချန်ချောင်ယန်၏ သဘာဝလွန်အစိတ်အပိုင်းများကို ပြန်လည်အသက်သွင်းခြင်းမှာ မိနစ်အနည်းငယ်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း တစ္ဆေများစွာကို လွှတ်ပေးခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။
ယန်ကျန့်သည် ပရမ်းပတာအခြေအနေကြား၌ ထိုတိုးတက်မှုများကို ခြေရာခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။
လီကျွင်း ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်...ဝမ်ချာလင်၏ မိဘများ၊ တစ္ဆေစုံတွဲသည်လည်း ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
အိမ်ကြီးသည် အမြင်အားဖြင့် မပြောင်းလဲသော်လည်း သူ၏ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါမှာ များစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"မင်း အိမ်ကြီးထဲက ချိန်သီးနာရီကို တွေ့ခဲ့လား" ယန်ကျန့်က လီယန်ကို အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။
သူသည် ချိန်သီးနာရီ၏ တည်ရှိမှုကို သိသော်လည်း အိမ်ကြီးအတွင်း သူ၏အတိအကျနေရာကို မသိရှိခဲ့ချေ။
မှန်ကန်သောအချိန်နှင့် နေရာသည် အမှန်တကယ် ချိန်သီးနာရီကို ရှာဖွေရန် အရေးကြီးသည်။
ထိုသို့သောအတွေးများမှာ ယန်ကျန့်၏ စိတ်ထဲ၌ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
သို့သော် သူသည် မှန်ကန်သောအချိန်ကို သိရှိခဲ့သော်လည်း မှန်ကန်သောနေရာကို မသိရှိခဲ့ချေ။
ချန်ချောင်ယန်၏ ခိုးယူထားသော အမှတ်တရများမှ မှတ်ဉာဏ်ကွာဟချက်များက သူ့ကို ဟန့်တားနေသည်။
"ချိန်သီးနာရီ ပြန်လည်စတင်ချိန်တွေထဲက တစ်ခုမှာ ကျွန်တော် တွေ့လိုက်ရတယ်၊ ချိန်ညှိနေတုန်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာပဲ။ ကျွန်တော် ခဏလေးပဲ မြင်လိုက်ရပေမဲ့ အိမ်ကြီးရဲ့..."
လီယန်က ထုတ်ဖော်ရန် စတင်ခဲ့သော်လည်း ယန်ကျန့်က သူ့ကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
"အလောမကြီးပါနဲ့၊ ငါတို့ ဒါကို နောက်မှ ဆွေးနွေးကြမယ်" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
လီယန်သည် လျှို့ဝှက်ထိန်းသိမ်းခြင်း၏ အရေးပါမှုကို ချက်ချင်းနားလည်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ယန်ကျန့်က ထပ်ပြောသည်။
"အရာအားလုံး ဖြေရှင်းပြီးပြီဆိုတော့ ငါတို့ အဖွဲ့ပြန်စုပြီး သန်းခေါင်ယံမှာ တာတုန်းမြို့ကနေ ထွက်ခွာဖို့ ရည်ရွယ်ထားကြရအောင်။ ငါတို့ ဒီမှာ ကြာကြာမနေသင့်ဘူး၊ ဒီညက ငြိမ်းချမ်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့တာဝန်က ပြီးသွားပြီ၊ ကျန်တာ ငါတို့နဲ့မဆိုင်တော့ဘူး"
ယန်ကျန့်၏ ချဉ်းကပ်ပုံမှာ အခြားခေါင်းဆောင်များနှင့် သိသိသာသာ ကွာခြားသည်။
လီကျွင်း၊ ဝမ်ချာလင်နှင့် လီလဲ့ဖိန်ကဲ့သို့သော ခေါင်းဆောင်များမှာ အဆင့်နှင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များ၏ တာဝန်များကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ကြသော်လည်း...
ယန်ကျန့်မှာမူ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ ကျယ်ပြန့်သော တာဝန်ဝတ္တရားများမရှိဘဲ အဆင့်ကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ပြီး တာချန်းမြို့၏ ဒေသဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။
ကွာခြားချက်မှာ ကျယ်ပြန့်လှသည်။
သို့သော် ထပ်ဆောင်းတာဝန်များ မရှိခြင်းမှာ သူ၏အားသာချက်များ ရှိသည်၊ သူသည် ဒေသဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်တစ်ဦး၏ တာဝန်များကိုသာ ဖြည့်ဆည်းရန် လိုအပ်ပြီး ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ တာဝန်များကို မလိုအပ်ချေ။
ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့်၌ တာတုန်းမြို့၏ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ဖြေရှင်းရန် တာဝန်မရှိချေ။
ဌာနချုပ်က သူ့ကို အတင်းအကျပ်မခိုင်းနိုင်ချေ။
သူတို့ အပိုပေးချေခြင်းမရှိလျှင်ပေါ့။
"ချိန်သီးနာရီက လောလောဆယ် ဒီမှာပဲ နေပါစေ။ ငါတို့ လိုအပ်တဲ့အခါ နောက်မှ ပြန်ယူဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားကြမယ်၊ အခု ယူသွားတာက နည်းနည်းစောလွန်းတယ်"
ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ချရင်း သူ၏အကြည့်ကို အိမ်ကြီးမှ လွှဲပြောင်းကာ လီယန်၊ ရှုန်ဝမ်ဝမ်နှင့် တစ္ဆေငယ်တို့နှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် စတင်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...
ဝမ်ချာလင်သည် အိမ်ကြီးမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ဖြေရှင်းရန် အလျင်စလို မလုပ်ခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူသည် သူ၏ထူးဆန်းသော အဖော်များနှင့်အတူ တာတုန်းမြို့အတွင်းမှ လျှို့ဝှက်လုံခြုံရေးအိမ်တစ်ခုသို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။
ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအတွက် ကိုယ်ပိုင်လုံခြုံရေးအိမ်များ ရှိခြင်းမှာ လုံးဝ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။
သို့သော် လုံခြုံရေးအိမ်ထဲ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် ထိုင်ခုံပေါ်၌ မလှုပ်မယှက် ထိုင်နေသည်။
ဒီတစ္ဆေ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြာရောင်နှင့် အနက်ရောင် ရောနှောနေပြီး သူ၏ဖောင်းကားနေသော ဝမ်းဗိုက်ပေါ်၌ သံချေးတက်နေသော အလောင်းကောင် သံချောင်းတစ်ခုက သူ၏နဖူးထဲသို့ စိုက်ဝင်နေသည်။
"မှန်ကန်သောအချိန်နဲ့ နေရာ၊ သူတို့က တကယ်ပဲ ချိန်သီးနာရီကို ဖော်ထုတ်နိုင်လား။ အဲဒါက တကယ်ပဲ ပြန်လည်စတင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိလား"
ဝမ်ချာလင်သည် လုံခြုံရေးအိမ်ထဲမှ အကျဉ်းချထားသော တစ္ဆေကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏အကြည့်များမှာ နက်ရှိုင်းသော စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုများဖြင့် လှုပ်ခတ်နေသည်။
ထိုအိမ်ထဲ၌ ချုပ်နှောင်ထားသော တည်ရှိမှုမှာ S-အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု၏ ဇာစ်မြစ်ပင်ဖြစ်သည်။
၎င်း၏အမည်မှာ - ပြိတ္တာ။