ထူးဆန်းသော ပဋိပက္ခ

ဝမ်ချာလင်သည် လုံခြုံရေးအိမ်အတွင်းမှ ထိုင်ခုံပေါ်၌ ထိုင်နေသော ပြိတ္တာကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ လှုပ်ခတ်နေကာ အတွေးများစွာ သူ၏စိတ်ထဲသို့ လှိုက်တက်လာသည်။

အပြင်ဘက်မှ မည်သူမဆို မည်သူပင်ဖြစ်ပါစေ၊ ဌာနချုပ်မှ ပြိတ္တာကို ခိုးယူခဲ့သူမှာ သူကိုယ်တိုင်ဖြစ်ကြောင်း မသိနိုင်သည်ကို သူ သေချာပေါက် သိသည်။ ထို့ကြောင့် တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ ချန်ချောင်ယန် ပေါ်လာပြီးနောက် သူသည် လုံခြုံရေးအိမ်၌ ထားရှိသော ပြိတ္တာကို ချန်ချောင်ယန် ယူဆောင်သွားခြင်း ရှိ၊ မရှိကို ဦးစွာ အတည်ပြုရမည်ဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးသော်လည်း သူ အတည်ပြုရန် လိုအပ်သည်။

"ဒါက လက်ရှိ သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာ ပြန်လည်စတင်နိုင်ပြီး အောင်မြင်စွာ အကျဉ်းချထားနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အတည်ပြုထားတဲ့ တစ္ဆေပဲ။ ပြိတ္တာကိုယ်တိုင်ရဲ့ တန်ဖိုးဖြစ်စေ၊ အဲဒီအလောင်းကောင်သံချောင်းရဲ့ တန်ဖိုးဖြစ်စေ အလွန်ကြီးမားတယ်၊ အထူးသဖြင့် ငါ့အတွက် အရေးကြီးတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ အဲဒီတုန်းက ဌာနချုပ်ကနေ ဒီပြိတ္တာကို စွန့်စားပြီး ခိုးယူခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဝမ်ချာလင်သည် ထိုအချိန်က သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း ကြောက်ရွံ့မှုများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

အကယ်၍ ကိစ္စများ ပေါ်သွားခဲ့လျှင် သူသည် ဌာနချုပ်၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူသည် စွန့်စားရမှုမှာ ရှိနေသော်လည်း သူ ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အတိုင်းအတာအတွင်း၌ ရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။

ပထမဦးစွာ လှုပ်ရှားခဲ့သူမှာ သူမဟုတ်ဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီးဖြစ်သော သူ၏အဘိုးနှင့် အဘွားတို့ ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေများမှာ မသေနိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် ကျရှုံးခဲ့လျှင်ပင် ဘာမှဖြစ်မည်မဟုတ်ဘဲ ထိုအချိန်က ဌာနချုပ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများမှာ တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းရန် စုစည်းနေကြပြီး ဝမ်မိသားစုမှ သူ၏မျိုးဆက်သစ် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများကို တားဆီးနိုင်မည့်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မကျန်ရှိတော့ချေ။

ရလဒ်မှာ ထင်ရှားပါသည်။

သူ အောင်မြင်ခဲ့သည်။

သူသည် ဌာနချုပ်မှ ပြိတ္တာကို အတင်းအကျပ် ခိုးယူပြီး တာတုန်းမြို့သို့ ယူဆောင်လာကာ ယနေ့အထိ လုံခြုံရေးအိမ်၌ ဝှက်ထားခဲ့သည်။

အလောင်းကောင်သံချောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဝမ်ချာလင်သည် လောလောဆယ် မရွှေ့ရဲသေးချေ။

သူသည် S-အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်နှင့် ပြိတ္တာ၏ မှတ်တမ်းကို လေးနက်စွာ လေ့လာခဲ့သည်။ ထိုသို့သောအဆင့်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေအတွက် မည်သည့်ပေါ့ဆမှုမဆို ဆိုးရွားသော ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ ဒီကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေသည် ပြန်လည်စတင်ပေလိမ့်မည်။

"ပြိတ္တာရဲ့ ပြန်လည်စတင်ခြင်းကို အသုံးပြုပြီး ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးရဲ့ ပြန်လည်စတင်ခြင်းကို ငါတန်ပြန်နိုင်တယ်။ အောင်မြင်သွားရင် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲက ချိန်သီးနာရီကို ငါပြန်ရနိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီနောက် ပြိတ္တာကို ပြန်လည်စတင်တဲ့အဆင့်ထဲ အတင်းအကျပ်ဝင်ခိုင်းပြီး ချိန်သီးနာရီရဲ့ ပြန်လည်စတင်ခြင်းနဲ့ပေါင်းပြီး လွတ်မြောက်လို့မရတဲ့ ပြန်လည်စတင်ခြင်းသံသရာတစ်ခုကို ငါဖန်တီးနိုင်လိမ့်မယ်။ ပြိတ္တာက မိနစ်လေးဆယ်ပြန်လည်စတင်ပြီး ချိန်သီးနာရီက မိနစ်သုံးဆယ် ပြန်လည်စတင်တယ်၊ ပေါင်းလိုက်ရင် မိနစ်ခုနစ်ဆယ်ပေါ့"

"သံသရာတစ်ပတ်လည်ရင် အိမ်ကြီးထဲကအချိန်ကို မိနစ်ခုနစ်ဆယ် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားစေမယ်။ အားလုံးအဆင်ပြေရင် အိမ်ကြီးထဲကအချိန်ကို အရင်အချိန်တစ်ခုကို ပြန်ရောက်အောင် ငါလုပ်နိုင်လိမ့်မယ်"

"ဖြစ်နိုင်ရင် အဲဒီနေ့ကိုတောင် ပြန်ရောက်သွားနိုင်တယ်"

ဝမ်ချာလင်သည် လုံခြုံရေးအိမ်၏ လေးလံသောတံခါးကို ပွတ်သပ်ရင်း သူ၏ရင်ထဲ၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ လှိုက်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ဒီအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အောင်မြင်နိုင်ခြေရှိသည်၊ မျှော်လင့်ချက်မရှိသည်တော့ မဟုတ်ချေ။

ထိန်းချုပ်မှုအနည်းငယ်သာ လိုအပ်နေသည်၊ ပြိတ္တာအပေါ် ထိန်းချုပ်မှုပင်။

နောက်ဆုံးတော့ ပြိတ္တာသည် သင်စိတ်ကူးထားသလို အဆက်မပြတ် ပြန်လည်စတင်နေမည်မဟုတ်ဘဲ လူများကို သတ်ဖြတ်ပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ချာလင်သည်လည်း ပြိတ္တာ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းပုံစံကို သိသည်။

ထိုသို့သော လျှို့ဝှက်မှတ်တမ်းများကို သူ၏ခေါင်းဆောင်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုနိုင်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်၌...ဝမ်ချာလင်သည် သူ၏လက်ကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်၌ အားမလိုအားမရဖြစ်နေသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူသည် ပြိတ္တာကို ထိန်းချုပ်ရန် ကောင်းမွန်သောနည်းလမ်းတစ်ခုကို မစဉ်းစားနိုင်သေးဘဲ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးကိစ္စမှာ ယန်ကျန့်ကို ဆွဲဆောင်လိုက်ပြီး ထိုချိန်သီးနာရီမှာလည်း ယန်ကျန့်၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်သွားသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် သူသည် အချိန်တိုအတွင်း အဆုံးမရှိ ပြန်လည်စတင်ခြင်းအစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်မဖော်နိုင်ပါက ချိန်သီးနာရီကို ယန်ကျန့် ယူဆောင်သွားသည်နှင့် အရာအားလုံး အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဒီအစီအစဉ်ကို ပြီးမြောက်စေရန် ယန်ကျန့် ချိန်သီးနာရီကို မရယူမီ အပြီးသတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့်မှာ အခု ချိန်သီးနာရီကို ယူနိုင်စွမ်း မရှိသင့်သေးဘူး၊ မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့စိတ်နေစိတ်ထားနဲ့ဆိုရင် သူ နောက်မှလုပ်ဖို့ ချန်ထားခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ချိန်သီးနာရီကို ရယူဖို့ မှန်ကန်တဲ့အချိန်လိုအပ်တယ်။ ယန်ကျန့် အစောပိုင်းက ချန်ချောင်ယန်နဲ့ တိုက်ခိုက်တုန်းက သူ ပြန်လည်စတင်နိုင်စွမ်းကို သုံးခဲ့ပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ပြန်လည်စတင်မှုက အရမ်းတိုတောင်းသင့်တယ်"

"အများဆုံး သုံးမိနစ်အတွင်းပဲဖြစ်ပြီး ကန့်သတ်ချက်တွေက အရမ်းများတယ်"

ဝမ်ချာလင်သည် ဒီကောက်ချက်ကို ချလိုက်သည်။

သူသည် လက်ရှိတွင် ယန်ကျန့်၌ ချိန်သီးနာရီကို ရယူနိုင်စွမ်းမရှိဟု ယုံကြည်စိတ်ချစွာ ယုံကြည်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့အချိန်က နည်းလာပြီ၊ အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုကို မြန်မြန်စဉ်းစားရမယ်"

ဝမ်ချာလင်၏ ရင်ထဲ၌ အရေးတကြီးဖြစ်နေသော ခံစားချက်တစ်ခု စတင်မြင့်တက်လာသည်။

သူ၏အစီအစဉ်အရ အရာအားလုံး အဆင်ပြေပါက ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးသည် သူ၏ထိန်းချုပ်မှု အောက်သို့ ရောက်သည်နှင့် သူ၏လက်ထဲမှ ပြိတ္တာနှင့်အတူ သူသည် အစီအစဉ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်ပြီး အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းရန် အချိန်အလုံအလောက် ရှိပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူသည် သာမန်လူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တစ္ဆေအသုံးပြုသူတစ်ဦး မဟုတ်ချေ။

အဆိုးဆုံးအခြေအနေ၌ နှစ်အနည်းငယ်၊ ဆယ်နှစ်ကျော်မျှ အချိန်ယူလိုက်ရုံပင်။

အခြေအနေများ ပြည့်စုံပါက ဝမ်ချာလင်သည် အလောတကြီး မလုပ်ချေ၊ သူ စောင့်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

"ဒီမှာ ပြဿနာမရှိတော့မှတော့ ငါ အပြင်ထွက်ပြီး အပြင်ကကိစ္စတွေကို ဖြေရှင်းရမယ်"

ပြိတ္တာ ထိခိုက်မှုမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူသည် မကြာကြာမနေဘဲ ချက်ချင်းလှည့်ထွက်သွားသည်။

ဗလာကျင်းနေသော လုံခြုံရေးအိမ်သည် တစ်ဖန် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

ထူထဲသောတံခါးနောက်ကွယ်၌ အပြာရောင်နှင့် အနက်ရောင်အသားအရေရှိသော အလောင်းသည် ထူးဆန်းစွာ ဖောင်းကားနေသော ဝမ်းဗိုက်နှင့်အတူ အတွင်း၌ ထိုင်နေပြီး ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်နှယ် မလှုပ်မယှက်၊ အလောင်းကောင်သံချောင်းသည် ဒီကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေ၏ နဖူး၌ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်နေသည်။

သို့သော် မည်သူမျှ သတိမပြုမိသည်မှာ...အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပြိတ္တာ၏နဖူးပေါ်၌ စိုက်ဝင်နေသော အလောင်းကောင်သံချောင်းပေါ်မှ အပိုင်းအစလေးများ ကွာကျလာသည်။ ထိုအပိုင်းအစများမှာ အလောင်းကောင်သံချောင်းပေါ်မှ သံချေးများ ဖြစ်ပုံရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောင့်တင်းနေသော ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေ၏ ထုံထိုင်းသက်မဲ့နေသော မျက်လုံးများမှာ ဖြည်းညင်းစွာ လှုပ်ရှားလာသည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်မျက်လုံးများသည် လုံခြုံရေးအိမ်၏ တံခါးလားရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုတံခါးကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်သလိုပင် ဝမ်ချာလင်၏ ဝေးကွာသွားသော ပုံရိပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် မကြာမီ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်မျက်လုံးများမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားသည်။

အရာအားလုံးမှာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုပင်။

ရံဖန်ရံခါတွင် အလောင်းကောင်သံချောင်းမှ သံချေးအပိုင်းအစများသာ ဆက်လက်ကွာကျနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...တာတုန်းမြို့မှ နင်အန်းအဆောက်အအုံရှေ့၌...

ယန်ကျန့်သည် အဖွဲ့ကို ပြန်လည်ဆုံစည်းရန် ခေါ်ယူပြီး ဒီမြို့မှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

"အဆောက်အအုံထဲက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်က ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပြီ။ မင်းတို့ဘက်က အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ"

ဖုန်းချွမ်းသည် လျှောက်လာရင်း အဆောက်အအုံအတွင်းမှ ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာကို စောင့်ကြည့်ကာ ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းပြီး အားမလိုအားမရဖြစ်နေသည်ကို ညွှန်ပြသည်။

"ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးက ယာယီအားဖြင့် ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတယ်။ ချန်ချောင်ယန်လို့ခေါ်တဲ့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက် လွတ်မြောက်သွားတယ်၊ ငါတို့ သူ့ကို အနာဂတ်မှာ စောင့်ကြည့်ဖို့ လိုတယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောရင်း ဝမ်ချာလင်၏ နာမည်အောက်မှ နင်အန်းအဆောက်အအုံကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အဆောက်အအုံ၏ ဝင်ပေါက်၌ အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းများကို ချထားသည်။

အတွင်းမှ မီးများမှာ ပိတ်ထားပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှ မထိခိုက်သောနေရာများ၌သာ ရံဖန်ရံခါ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေပြီး ရံဖန်ရံခါ အော်ဟစ်သံများမှလွဲ၍ တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ဖုန်းချွမ်းက ပြောသည်။

"ဒီအတိုင်းဆက်သွားရင် ဒီအဆောက်အအုံက ပြီးသွားပြီ"

"ဝမ်ချာလင် ဖြေရှင်းဖို့ မလာဘူးလား" ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ပေါ်မလာဘူး" ဖုန်းချွမ်းက ပြန်ဖြေသည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ဒီကောင် တော်တော်နေနိုင်တာပဲ၊ သူ့အဆောက်အအုံရဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို မဖြေရှင်းဘဲ ဘယ်ကိုပြေးသွားလဲမသိဘူး၊ ငါတို့ကို သူ့အရှုပ်တွေကို ရှင်းခိုင်းထားခဲ့တယ်"

ယခင်က ချန်ချောင်ယန်နှင့် သူ၏ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံမှုအတွင်း၌ ဝမ်ချာလင်သည် ဘေးမှရပ်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူက တာတုန်းမြို့မှ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းမည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"အခု ဟိုဘက်က ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ဒီဘက်ကို ငါတို့ စီမံရမှာလား" ဖုန်းချွမ်းက မေးသည်။

ယန်ကျန့်က မေးသည်။

"မင်း ဒီလောက်ကြာအောင် စောင့်ကြည့်နေတာ၊ အကြံကောင်းတစ်ခုခု ရလား"

အကယ်၍ နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခု ရှိခဲ့လျှင် သူ ဒီအနီရောင်ခုံတန်း သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို အတူတကွ ဖြေရှင်းရန် စိတ်မရှိချေ။

"ငါ စောင့်ကြည့်မိတာက အဆောက်အအုံထဲမှာ လူတွေများများသေလေ၊ အနီရောင် သစ်သားခုံတန်းတွေ ပိုများများပေါ်လာလေပဲ။ လူတစ်ယောက်သေရင် အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းတစ်ခု ထပ်တိုးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါယုံကြည်တာက ဒီခုံတန်းတွေမှာ မူလကြားခံနယ်တစ်ခု ရှိသင့်တယ်၊ အဲဒါက တကယ့်တစ္ဆေတစ်ခါထိုင်ခဲ့တဲ့ ခုံတန်းပဲ"

ဖုန်းချွမ်းက ပြောသည်။

"အကယ်၍ အဲဒီဝှက်ထားတဲ့ အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းကို ရှာနိုင်ရင် ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနိုင်တယ်"

"မဟုတ်ဘူး၊ ကြားခံနယ်က ပျံ့နှံ့သွားပြီ။ တစ္ဆေက ဒီအနီရောင်သစ်သားခုံတန်း ကြားခံနယ်ကနေ သတ်ဖြတ်နေတာ။ ဒါက ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပြီ၊ မူလအနီရောင်သစ်သားခုံတန်းတစ်ခုတည်းမှာ ကန့်သတ်မထားတော့ဘူး၊ ခုံတန်းတိုင်းက တစ္ဆေတစ်ကောင် ပေါ်လာစေနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က သူ၏အမြင်ကို ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းပေါ်မှာ အထူးအရာတစ်ခုကို ထိုင်ခိုင်းရမယ်။ အဲဒီအရာက ခုံတန်းကို မပျက်စီးစေလောက်အောင် ကြောက်စရာမကောင်းရဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ခုံတန်းပေါ်က တစ္ဆေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရမယ်။ အောင်မြင်သွားရင် တခြားခုံတန်းတွေက ကြားခံနယ်အဖြစ် အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်း ပျောက်သွားလိမ့်မယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ္ဆေက တစ်ကောင်တည်းပဲရှိပြီး တိုက်ခိုက်နေချိန်မှာ တခြားသူတွေကို တိုက်ခိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်လို့ပဲ"

ယန်ကျန့်သည် ယခင်အခြေအနေများကို ပေါင်းစပ်ပြီး အစီအစဉ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

သို့သော် ဒီအစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ခက်ခဲသည်၊ အလွန်ခက်ခဲသည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောရလျှင် ဒါဟာ ခုံတန်းမှ တစ္ဆေ၏တိုက်ခိုက်မှုကို ငြိမ်သက်စွာ ခံယူရမည်ဖြစ်ပြီး သင်သယ်ဆောင်ထားသော သဘာဝလွန်စွမ်းအားမှာလည်း အလွန်အမင်း မပြင်းထန်ရချေ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ခုံတန်းကို ဖျက်ဆီးပြီး တစ္ဆေ၏တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်သွားစေမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ကြည့်ရတာ ချန်ချောင်ယန်က ငါ့ကို တကယ်ပဲ ခက်ခဲတဲ့ပြဿနာတစ်ခု ချန်ထားခဲ့တာပဲ၊ ငါတို့ကို လူတွေပြည့်နေတဲ့ အဆောက်အအုံတစ်ခုနဲ့ အာရုံလွှဲပြီး အချိန်ကိုက်ပြီးအောင် လုပ်ဖို့ အချိန်ရအောင် ကြိုးစားခဲ့တာပဲ၊ သူ မမျှော်လင့်ခဲ့တာက ငါတို့က ဒီလောက်ရက်စက်ပြီး ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးမှာ သူ့ကို အရင်ရှင်းပြီးမှ ဒီအနီရောင်ခုံတန်းအတွက် ပြန်လာလိမ့်မယ်ဆိုတာပဲ"

ယန်ကျန့်သည် အနည်းငယ် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ချန်ချောင်ယန်၏ ရွေးချယ်မှုမှာ မမှားချေ၊ တာဝန်ခံများ၏ တာဝန်သိစိတ်၊ ကရုဏာစိတ်ကို အသုံးချပြီး သူတို့၏အာရုံကို အနည်းငယ်များစေခဲ့သည်။

သာမန်တာဝန်ခံတစ်ဦးသာဆိုလျှင် သေချာပေါက် ကျဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဇာတ်လမ်းမှာ ချန်ချောင်ယန် ထင်ထားသလို မဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် သူ ဒီတစ်ကြိမ် ကျရှုံးခဲ့သည်။

"ခေါင်းဆောင်၊ ငါတို့ ဆုတ်ခွာရမလား။ ဒီဘက်က ပိတ်ဆို့ထားပြီးပြီ၊ ပြီးတော့ ဟိုဘက်က ကိစ္စတွေကိုလည်း ခင်ဗျား ရှင်းပြီးသွားပုံပဲ၊ အားလုံး ဘာမှမဖြစ်ကြဘူး"

ထိုအချိန်၌ ဟွမ်ကျီယာနှင့် ထုံချန်တို့ လျှောက်လာကြသည်။

"လီယန်၊ မင်း ဘာမှမဖြစ်ဘူးလား" ထုံချန်က မေးသည်။

လီယန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သေဘေးက လွတ်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ပြဿနာတွေတော့ မရှိဘူး"

"ဒါဆို ဘာကိုစောင့်နေကြသေးလဲ၊ ပြန်အိပ်ကြမယ်၊ ပြန်အိပ်ကြမယ်၊ ငါ အရမ်းပင်ပန်းနေပြီ"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က သမ်းဝေလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် အိပ်စရာမလိုဘဲ နှစ်ဆယ့်လေးနာရီလုံး လှုပ်ရှားနိုင်သော စက္ကူလူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

"အနီရောင်ခုံတန်းကိစ္စက မပြီးသေးဘူး၊ ပြီးတော့ ဝမ်ချာလင်ကလည်း ပျောက်သွားတယ်၊ ဘယ်ကိုသွားလဲမသိဘူး၊ ဒီကိစ္စကို ပြီးအောင်လုပ်ပြီးမှ ထွက်သွားမယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ထုံချန်သည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်ချာလင်အတွက် ရှင်းပေးတာက မင်းရဲ့ပုံစံနဲ့ သိပ်မတူဘူး"

"ငါ တကယ်တော့ မဖြေရှင်းချင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ လီကျွင်းကို ဒီနေရာက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို စောင့်ရှောက်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ့စကားကို ငါတည်ရမယ်"

ယန်ကျန့်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထုံချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၌ စရိုက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာအချို့ရှိသော်လည်း သူသည် ကတိတည်သူဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံးတော့ ကတိမဖျက်ချေ။ ဒါကြောင့်လည်း ဌာနချုပ်က သူ့ကို အကူအညီတောင်းလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် မရိုးမသား မလုပ်ဆောင်ချေ၊ ဈေးကြီးသော်လည်း စိတ်ချရမှုကို အာမခံသည်။

"ဒါဆို ဒီကိစ္စကို မြန်မြန်ပြီးအောင်လုပ်ပြီး တာချန်းမြို့ကို ပြန်ကြရအောင်" ထုံချန်က ပြောသည်။ "ဘယ်သူ အကြံကောင်းတစ်ခုခု ရလဲ"

သူသည် လူတိုင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး လီယန်၊ ဖုန်းချွမ်းတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ရှုန်ဝမ်ဝမ်နှင့် အပြစ်ကင်းစင်သော တစ္ဆေငယ်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ မျှော်လင့်ချက်မှာ ယန်ကျန့်အပေါ်၌သာ ကျန်တော့သည်။

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖြေရှင်းရန် သတ္တိသာမက ပိုအရေးကြီးသည်မှာ ထိုးထွင်းဉာဏ်တစ်မျိုး၊ ထူးခြားသော တွေးခေါ်ပုံတစ်မျိုး လိုအပ်သည်။

အဖွဲ့သည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အနီရောင်ခုံတန်း သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို အားလုံး စဉ်းစားနေကြသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူတို့သည် အခု အဆောက်အအုံအတွင်း၌ မရှိကြဘဲ သူတို့၏ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အာမခံနိုင်ပြီး ဒီကိစ္စကို သုံးသပ်ပြီး တန်ပြန်နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားရန် အချိန်အလုံအလောက် ရှိသည်။

"အခု မင်းတို့အဖေကြီးရှုန် ထွန်းလင်းတောက်ပရမဲ့အချိန် ရောက်ပြီ"

လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်သည့်အခါ ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်ပြီး အာရုံစိုက်မှုကို ရယူလိုသည်။

"အကြိမ်အနည်းငယ် ကြိုတင်ခန့်မှန်းလိုက်ရင် နည်းလမ်းတစ်ခု ပေါ်လာမှာပဲ"

ယန်ကျန့်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလောက်များတဲ့ အနီရောင်ခုံတန်းတွေ၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကြားခံနယ်တွေ၊ အဆုံးမရှိတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေနဲ့ မင်း ဘယ်လောက်ကြာအောင် ကြိုတင်ခန့်မှန်းဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ အဲဒီအရာတွေကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းစရာမလိုဘူး၊ ငါ မင်းကိုပဲ ကြိုတင်ခန့်မှန်းဖို့ လိုတယ်၊ အနာဂတ်က မင်း ပြဿနာကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းလဲဆိုတာကို ကြည့်ပြီးတော့ အခုလက်ရှိ မင်းကို မင်းရဲ့အနာဂတ်လုပ်ရပ်တွေကို ပြောပြလိုက်ရင် အဆင်မပြေဘူးလား"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။

"မလိုတော့ဘူး၊ ငါ ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု စဉ်းစားမိပြီ" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ဖုန်းချွမ်း အံ့ဩသွားသည်။

"ဒီလောက်မြန်မြန်လား။ မင်းရဲ့အစီအစဉ်က ဘာလဲ"

"ငါ သတ်ဖြတ်ခြင်းပုံစံကို တက်တက်ကြွကြွ ဖြစ်ပေါ်စေဖို့ ငါးစာတစ်ခု လိုတယ်" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ငါ ငါးစာလုပ်မယ်" ထုံချန်က မတွေဝေဘဲ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များ၌ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းမှာ သာမန်ဖြစ်သော်လည်း ကြားရသည်မှာ ရက်စက်ပြီး လူများစွာ လက်မခံနိုင်ချေ။

သို့သော် လက်တွေ့၌ ၎င်းသည် စစ်ဆင်ရေးတစ်ခု၏ မရှိမဖြစ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

စစ်မြေပြင်၌ တစ်စုံတစ်ယောက် အမြဲတမ်း တိုက်စစ်ဆင်ရသလိုပင်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"သဘာဝလွန်ကိစ္စတွေမှာ ဘယ်သူမှ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အာမမခံနိုင်ဘူး။ မင်း ငါးစာအဖြစ် ကျရှုံးခဲ့ရင် မင်း သေလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်အသစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မယ်၊ မတန်ဘူး။ သာမန်လူတစ်ယောက်ကို လုပ်ခိုင်းလိုက်"

"ဘယ်သူမှ လုပ်ချင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ထုံချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မင်းသာ မှန်ကန်တဲ့အခြေအနေတွေကို ကမ်းလှမ်းနိုင်ရင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ပြီး သူ့အသက်ကို မင်းအတွက် စွန့်စားဖို့ ဆန္ဒရှိလာမှာပဲ"

ယန်ကျန့် စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏အကြည့်ကို အဝေးမှ တာတုန်းမြို့၏ မြို့လယ်ခေါင်သို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လျင်မြန်စွာ လင်းလက်သွားပြီး ၎င်းကို ဖုံးလွှမ်းကာ လျင်မြန်စွာ အဆုံးသတ်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏ၌...ဆေးရုံဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖိနပ်မပါသော လူငယ်တစ်ဦးသည် ယန်ကျန့်၏ရှေ့၌ ပေါ်လာသည်။

"ကျန်းကျိတုန်း၊ မင်း နေမကောင်းဘူး၊ မင်းဦးနှောက်ထဲမှာ တစ်ခုခုရှိနေတယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့အတွေ့အကြုံအရ အောင်မြင်မှုနှုန်းက မမြင့်ဘူး၊ မင်း ခွဲစိတ်ခန်းထဲမှာ သေလိမ့်မယ်။ မင်းအသက်ကို ဒီနေ့ ငါ့ကို ပေးလိုက်ပါလား။ ပြီးသွားရင် ငါ မင်းအတွက် ခွဲစိတ်မှုကို အနည်းဆုံး ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း အောင်မြင်မှုနှုန်းနဲ့ စီစဉ်ပေးမယ်"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းကျိတုန်းဟုခေါ်သော ဒီလူငယ်မှာ ရှုပ်ထွေးပြီး ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေသည်။ အကြောင်းမှာ ခဏလေးက သူ ဆေးရုံ၌ ရှိနေပြီး အခု နင်အန်းအဆောက်အအုံရှေ့သို့ ရောက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်း ကန့်ကွက်မနေကတည်းက သဘောတူတယ်လို့ သတ်မှတ်တယ်"

ယန်ကျန့်သည် လျှောက်သွားပြီး သူ၏ကော်လံကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ရှေ့သို့ သယ်ဆောင်သွားသည်။

ဖုန်းချွမ်း၊ ထုံချန်၊ လီယန်၊ ဟွမ်ကျီယာနှင့် ရှုန်ဝမ်ဝမ်တို့သည် ဒီမြင်ကွင်းကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

"ခင်ဗျား၊ ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ"

ကျန်းကျိတုန်း တုံ့ပြန်မိပြီး ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ မေးလိုက်သည်။ သူ ခုခံရန်ပင် မဝံ့ရဲချေ။

သူ၏အပေါ်၌ ထိုသို့သောသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားသည့်အခါ ပထမဆုံးတုံ့ပြန်မှုမှာ သေချာပေါက် ကြောက်ရွံ့မှုပင်။

"ငါက ယန်ကျန့်"

ကျန်းကျိတုန်းက ထပ်မေးသည်။

"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ဘယ်ကိုခေါ်သွားမလို့လဲ"

ယန်ကျန့်သည် ထိုလူကို အဆောက်အအုံ၏ တံခါးဝင်ပေါက်သို့ ပြန်သယ်ဆောင်လာပြီး အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းတစ်ခုနှင့် အနီးဆုံးနေရာ၌ ထားလိုက်သည်။

သူသည် ထိုလူ၏ လက်မောင်းကို ဓားဖြင့်လှီးလိုက်ပြီး သွေးများ စီးကျစေသည်။

သွေးများသည် ထူးဆန်းသောအရုပ်တစ်ရုပ်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။

ဒါက ယန်ကျန့်၏ နောက်ဆုံး ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်ဖြစ်သည်။

"ထိုင်"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ပခုံးကို ဖိနှိပ်ပြီး သူ့ကို အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းပေါ်၌ ထိုင်စေသည်။

ကျန်းကျိတုန်းမှာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်ပြီး လမ်းပျောက်နေကာ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ခိုင်မြဲစွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ထုံကျင်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသိတရားတစ်ခုက သူ့ကို စိတ်ပျက်အားငယ်လုနီးပါး ဖြစ်စေသည်။

အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းမှာ အစပိုင်း၌ ဗလာကျင်းနေသော်လည်း သူထိုင်ချလိုက်သည်နှင့် သူ၏ဘေး၌ ထူးဆန်းသောလူတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။

သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ပြီး လုံးဝသက်မဲ့နေကာ ထူးဆန်းစွာ အေးစက်နေပြီး ဟောင်းနွမ်းနေသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားကာ နှစ်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးနေသော အလောင်းကောင်တစ်လောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ထိုလူ၏ ခြေထောက်များမှာ ခုံတန်းနှင့် ကပ်လျက်ရှိနေပြီး ၎င်းနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်နေပုံရသည်။

"ဒါ... တစ္ဆေလား"

ကျန်းကျိတုန်း၏ ဆံပင်များ ထောင်သွားပြီး သူ၏ဦးရေပြားမှာ ထုံကျင်သွားသည်။ သူ အော်ဟစ်လိုသော်လည်း အားအင်ချိနဲ့နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယန်ကျန့်သည် ဘေး၌ ရပ်ကာ ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်ကို ကိုင်ထားပြီး အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။

ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်သည် အခု ယန်ကျန့်၏ လက်ထဲ၌ ရုန်းကန်နေပြီး လက်သီးဖြင့်ထိုး၊ ခြေဖြင့်ကန်ကာ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် အသုံးမဝင်ချေ။

ယန်ကျန့်သည် ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်ကို ကိုင်ထားပြီး ၎င်း၏လွတ်မြောက်မှုကို တားဆီးထားသည်။

"ငါ နားလည်ပြီ၊ သာမန်လူတစ်ယောက်က ကြားခံနယ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေကို ဆွဲထုတ်တယ်၊ ပြီးတော့ ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်ကိုသုံးပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို လွှဲပြောင်းတယ်။ အခု စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့မေးခွန်းကတော့ တစ္ဆေက ခုံတန်းပေါ်က သက်ရှိလူကို တိုက်ခိုက်မှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ယန်ကျန့်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်ကို တိုက်ခိုက်မှာလား"

"တကယ်ပဲ၊ သူက ဒီကစားပွဲမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်၊ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တွေနဲ့ စည်းမျဉ်းပဋိပက္ခတွေကို၊ ဒီအလုပ်အတွက် မွေးဖွားလာတာပဲ"

ဖုန်းချွမ်း၏ နက်ရှိုင်းသောအသံ၌ လေးစားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

ထုံချန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ်ညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အကယ်၍ တစ္ဆေက ယန်ကျန့်လက်ထဲက ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ရင် တစ္ဆေက ခုံတန်းကို မလွဲမသွေ ထားခဲ့ပြီး ကြားခံနယ်ကနေ လက်တွေ့ကမ္ဘာထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာလိမ့်မယ်"

"တစ္ဆေက လက်တွေ့ကမ္ဘာထဲကို ပေါ်လာတာနဲ့ သူ့ကို ချုပ်နှောင်နိုင်ပြီ"

သူတို့သည် အရေးကြီးသောအချက်ကို ချက်ချင်းနားလည်သော်လည်း ဒီအစီအစဉ်ကို လျင်မြန်စွာ မစဉ်းစားနိုင်ခဲ့ကြချေ။

ဒါက တကယ်ကို ပြီးပြည့်စုံသည်။

ယခင်က ခုံတန်းပေါ်မှ အကူအညီမဲ့နေသော တစ္ဆေကို အခု ယန်ကျန့်က ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်ကို အသုံးပြု၍ အတင်းအကျပ် ထုတ်ဆောင်လာသည်။

ဟုတ်ပါသည်။ စွန့်စားရမှုတစ်ခု ပါဝင်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ တစ္ဆေက ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်ကို မတိုက်ခိုက်နိုင်ချေ။

"တကယ်ကို အရှုံးပေါ်တဲ့ အရောင်းအဝယ်ပဲ၊ နောက်ဆုံး ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်ကို အနီရောင်ခုံတန်းကို ဖြေရှင်းဖို့ သုံးလိုက်ရတယ်"

ယန်ကျန့်၏ ရင်ထဲ၌ ဆုံးရှုံးမှုခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဒါက အသက်ကယ်ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်ပြီး တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ထက် ပိုအသုံးဝင်ပြီး ဒီနေရာ၌ သုံးလိုက်ရခြင်းမှာ စီးပွားရေးအရ မကိုက်ညီချေ။

နောက်တစ်ခဏ၌...ယခင်က တည်ငြိမ်နေသော ခုံတန်းမှာ တုံ့ပြန်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါလာသည်။

မမြင်နိုင်သော သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုက အရာအားလုံးကို နှောင့်ယှက်နေပုံရသည်။

သို့သော် ကျန်းကျိတုန်းသည် ခုံတန်းပေါ်၌ ထိုင်နေပြီး မျက်လုံးများမှာ ကြောက်လန့်တကြား ပြူးကျယ်နေကာ ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးအရာကို တွေ့မြင်နေရသလို ဘေးသို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။

စည်းမျဉ်းများနှင့် စည်းမျဉ်းများ တိုက်ဆိုင်သွားသည်။

ခုံတန်းသည် ကြားခံနယ်တစ်ခုအဖြစ် မပျက်စီးဘဲ ကျန်ရှိနေသည်။ အကြောင်းမှာ ကျန်းကျိတုန်းသည် သာမန်ဖြစ်ပြီး သဘာဝလွန်စွမ်းအားမရှိသောကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မတန်ပြန်နိုင်ချေ၊ သူသည် ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်ပေါ်သို့ သွေးတစ်စက်သာ ကျဆင်းစေခဲ့သည်။

ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လမ်းလွှဲရန် ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေ၏တိုက်ခိုက်မှုသည် ကျန်းကျိတုန်းကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းမှ ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်ကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သို့သော် ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်မှာ အနီရောင်ခုံတန်းပေါ်၌ မရှိဘဲ ကြားခံနယ်၏ အပြင်ဘက်၌ ရှိနေသောကြောင့် တစ္ဆေသည် အခုအခါ ကျန်းကျိတုန်းကို မဟုတ်ဘဲ ကြားခံနယ်အပြင်ဘက်မှ ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်ကို သတ်ရန် လိုအပ်လာသည်။

ကြားခံနယ်သည် တစ္ဆေ၏သတ်ဖြတ်ခြင်းပုံစံကို ချည်နှောင်သော သံခြေကျင်းတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

တစ္ဆေသည် လွတ်မြောက်ရန် ရုန်းကန်နေပြီး အနီရောင်ခုံတန်း၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ကာ မသိနိုင်သောနေရာမှ လက်တွေ့ကမ္ဘာထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပုံရသည်။

"သူ ပေါ်လာမှာလား"

ယန်ကျန့်သည် ရွှေရောင်အက်ကွဲနေသော လှံရှည်တစ်စင်းကို ကိုင်စွဲကာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

အနီရောင်ခုံတန်းသည် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါလာပြီး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိမ်းမှောက်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း မဖြစ်ခဲ့ချေ။

ခုံတန်းပေါ်၌ ထိုင်နေသော ကျန်းကျိတုန်းမှာ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ ဒီကြောက်မက်ဖွယ်အဖြစ်ကို ခံစားနေရသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့်...သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ခုံတန်းပေါ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ပုံရိပ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ရုန်းကန်လှုပ်ရှားကာ အနီရောင်ခုံတန်း၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ပြီး မလှမ်းမကမ်းမှ ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်ကို သတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။