← Chapters

ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

Vol. 61 Ch. 908

ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

Vol. 61 Ch. 908

ယန်ကျန့်သည် သာမန်လူတစ်ဦးဖြစ်သော ကျန်းကျိတုန်းကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်နှင့် တွဲဖက်ကာ တစ္ဆေ၏တိုက်ခိုက်မှုကို လမ်းလွှဲစေပြီး သဘာဝလွန်ပဋိပက္ခတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းပေါ်မှ တစ္ဆေကို ၎င်း၏ကြားခံနယ်၏ ချုပ်နှောင်မှုများမှ လွတ်မြောက်စေပြီး အပြည့်အဝ ပေါ်ထွက်လာစေရန် ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေ ပေါ်ထွက်လာသမျှ ကာလပတ်လုံး လက်ရှိအခြေအနေများအောက်၌ ၎င်းကို သေချာပေါက် ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပါသည်။

သဘာဝလွန်ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော၊ ထူးဆန်းသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းမှာ တစ္ဆေ၏ အရိပ်ပင်။

သို့သော် ဒီအရိပ်မှာ အလွန်ဝေဝါးနေပြီး မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ မသဲမကွဲမြင်နိုင်သော လူသားပုံသဏ္ဌာန် အကြမ်းဖျင်းသာ ရှိသည်။ ထိုပုံသဏ္ဌာန်မှာ ရုန်းကန်နေသလို လိမ်ကျစ်ပုံပျက်နေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သေလုမတတ် ရယ်မောနေသည့်အသွင်လည်း ပေါက်နေသည်။

တစ္ဆေသည် ယန်ကျန့်၏ လက်ထဲမှ ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်ကို သတ်ချင်နေသည်။ အကြောင်းမှာ ကျန်းကျိတုန်းသည် တစ္ဆေ၏သတ်ဖြတ်ခြင်းပုံစံကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ္ဆေသည် ၎င်း၏ကြားခံနယ်ဖြစ်သော အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းကို မစွန့်ခွာနိုင်ချေ။

ဒီသဘာဝလွန်ပဋိပက္ခထဲ၌ တစ္ဆေသည် ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်ကို မည်သို့ သတ်ဖြတ်မည်နည်း။

ယန်ကျန့်သည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲမှ ညစ်ပတ်စုတ်ပြတ်နေသော အရုပ်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း အခြေအနေ ပိုမိုတိုးတက်လာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

သဘာဝလွန်ပဋိပက္ခဖြစ်စဉ်အတွင်း မည်သို့ဖြစ်မည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းမရနိုင်ချေ။ သူသည် သူ၏အတိတ်အတွေ့အကြုံများနှင့် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ချဉ်းကပ်ပုံကို အားကိုးပြီး ရဲရင့်သော ခန့်မှန်းချက်များကိုသာ ပြုလုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"တစ္ဆေ ပေါ်လာပြီ"

ဖုန်းချွမ်းသည် အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းပေါ်မှ ထူးဆန်းသော တစ္ဆေအရိပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ သူ တကယ် မပေါ်လာသေးဘူး။ သဘာဝလွန်စွမ်းအားက လက်တွေ့ကမ္ဘာကို စတင်လွှမ်းမိုးလာတာပဲ ရှိသေးတယ်။ တစ္ဆေက ကြားခံနယ်ထဲကနေ အပြည့်အဝ ထွက်မလာသေးဘူး။ သဘာဝလွန်ပဋိပက္ခက ဆက်ဖြစ်နေတုန်းပဲ"

ထုံချန်သည် ဂရုတစိုက် လေ့လာကြည့်ရှုပြီး တစ္ဆေ၏ပုံစံမှာ မတည်ငြိမ်သည်ကို မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

တစ္ဆေသည် ယန်ကျန့်၏ လက်ထဲမှ ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်ကို တိုက်ခိုက်လိုသော်လည်း အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းကို စွန့်ခွာရန် ငြင်းဆန်နေသည်။

ကြားခံနယ်သည် တစ္ဆေကို ချုပ်နှောင်ထားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ္ဆေ၏သတ်ဖြတ်ခြင်းပုံစံက သူ့ကို လှုပ်ရှားရန် တွန်းအားပေးနေသည်။

ထိုသို့သောအခြေအနေများအောက်၌ တစ္ဆေသည် မိမိကိုယ်ကို ပဋိပက္ခဖြစ်နေစဉ် ယန်ကျန့်မှာမူ အတွေ့အကြုံရှိသော မုဆိုးတစ်ဦးကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေကို ကစားနေသည်။

တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြင့်သာ ရင်ဆိုင်နိုင်သည်!

ဒါက ယန်ကျန့် အပြည့်အဝ နားလည်ထားပုံရသော အမှန်တရားတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူသည် တစ္ဆေများကို တိုက်ခိုက်ရန် သက်ရှိလူများ၏ အင်အားကို အသုံးပြုရန် ဘယ်တော့မှ မစဉ်းစားခဲ့ဘဲ သဘာဝလွန်ပဋိပက္ခများကို တမင်ဖန်တီးရန်၊ ယုတ္တိကင်းမဲ့သော အခြေအနေများကိုပင် ဖန်တီးရန် အမြဲတမ်း ကြိုးစားခဲ့သည်။

"ဟိုမှာ ကြည့်လိုက်။ တခြား အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းတွေ ကျိုးပဲ့စပြုနေပြီ"

လီယန်သည် အဆောက်အအုံ၏ ဧည့်ခန်းမဆောင်ဘက်သို့၊ ထူးဆန်းသော အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းတန်းများဆီသို့ ရုတ်တရက် လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

အနီရောင်ခုံတန်းများသည် ထိုအချိန်၌ ထောက်ကူအားတစ်ခုခု ဆုံးရှုံးသွားပုံရပြီး အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာကာ ကျိုးပဲ့သွားသည်။ ကြေမွသွားသော သစ်သားများမှာ ဆက်လက်ကြေမွပြီး အပိုင်းအစများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ အေးစက်သောလေပြင်းတစ်ချက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီး လေနှင့်အတူ လွင့်ပါးသွားသည်။

"အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းတွေက တစ္ဆေရဲ့ကြားခံနယ်တွေပဲ။ အခု တစ္ဆေက ခုံတန်းပေါ်ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ကြိုးစားနေတော့ ကြားခံနယ်တွေက သဘာဝလွန်စွမ်းအား မထောက်ပံ့နိုင်တော့ဘဲ သူတို့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ဆုံးရှုံးသွားတာပဲ"

ဖုန်းချွမ်းက ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏အကြည့်ကို သူ၏ရှေ့မှ အနီရောင်ခုံတန်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်ရွှေ့လိုက်သည်။

တစ္ဆေ၏ပုံရိပ်မှာ ပိုမိုထင်ရှားလာသည်။

သူတို့သည် တစ္ဆေပေါ်မှ ခေတ်မမီသော ရှေးဆန်သည့်အဝတ်အစားများနှင့် အေးစက်ပြီး မထင်ရှားသောမျက်နှာကိုပင် မြင်နိုင်သည်။

သို့သော် တစ္ဆေ၌ ခြေထောက်မရှိချေ။

မဟုတ်ဘူး။

တစ္ဆေ၌ ခြေထောက်များ ရှိသည်၊ ၎င်းတို့မှာ ကွေးကောက်ပြီး အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းနှင့် ပေါင်းစပ်နေသကဲ့သို့ ဖိကပ်ထားသည်။

တစ္ဆေသည် မလှုပ်ရှားနိုင်ချေ၊ အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပင်။

တစ္ဆေသည် ခုံတန်းမှတစ်ဆင့် ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်းပေါ်၌ ထိုင်သူတိုင်းကို သတ်ဖြတ်သည်။

သို့သော် ယခု တစ္ဆေသည် ထပြီး ထွက်ခွာရန် ကြိုးစားနေသည်။ သူ၏တောင့်တင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုန်းကန်ရင်း ခုံတန်း၏ ချုပ်နှောင်မှုများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖယ်ရှားနေသည်။

အဆောက်အအုံ၏ အခြားနေရာများ၌...

ယခင်က ပေါ်ထွက်လာသော ထူးဆန်းသည့် အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းများသည် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ပြိုကွဲလာပြီး ကြေမွကာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကြားခံနယ်များ၏ အရေအတွက်မှာ မယုံနိုင်လောက်သော နှုန်းဖြင့် လျော့ကျနေသည်။

တစ္ဆေသည် ဒီနောက်ဆုံးအနီရောင်သစ်သားခုံတန်းမှ လုံးဝထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ကြားခံနယ်အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။

တစ္ဆေသည် လက်တွေ့ကမ္ဘာထဲသို့ အပြည့်အဝ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာလိမ့်မည်။

ငါးစာဖြစ်သူ ကျန်းကျိတုန်းမှာမူ ကြောက်လန့် သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ အခြားသူများ ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်သော်လည်း သူက မြင်နိုင်သည်။

မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် သူ၏ဘေး၌ တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားနေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလောင်းကောင်ကဲ့သို့ တောင့်တင်းနေသည်။

ဝေဝါးသောမျက်နှာနှင့် ဟောက်ပက်ဖြစ်နေသော မျက်လုံးများက သူ့ကို ရံဖန်ရံခါ လှမ်းကြည့်ပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို သူ့ကို သတ်ဖြတ်တော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။ သို့သော် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် တစ္ဆေသည် အခြားအရာတစ်ခုခုကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် အာရုံလွှဲခံနေရပြီး မမြင်နိုင်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု၌ ပါဝင်နေသလို သူ၏အာရုံကို အခြားနေရာသို့ လွှဲပြောင်းနေသည်။

ကျန်းကျိတုန်းသည် မိုက်မဲသူမဟုတ်ချေ။ ပင်ကိုအသိစိတ်အရ ဒီကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေက သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင် သူ သေချာပေါက် သေဆုံးမည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ လုံးဝ သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်၌ မရှိချေ။ လွတ်မြောက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။

သဘာဝလွန်ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံမှု ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသည်နှင့်အမျှ အပြောင်းအလဲများ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ကျန်းကျိတုန်း ထိုင်နေသော အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းမှလွဲ၍ ကြားခံနယ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်နေသော အခြားခုံတန်းများအားလုံးနီးပါး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နင်အန်းအဆောက်အအုံအတွင်းမှ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များစွာကို ထိရောက်စွာ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်ပင်လျှင် သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးများ၏ တစ္ဆေနယ်မြေသည် အခု အတားအဆီးမရှိ လွတ်လပ်စွာ ကျယ်ပြန့်လာသည်ကို ခံစားနိုင်သည်။

ဒါက သတင်းကောင်းရော သတင်းဆိုးပါ ဖြစ်သည်။

ကြားခံနယ်၏ ချုပ်နှောင်မှုမရှိဘဲ တစ္ဆေသည် ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားနိုင်ပြီး ပို၍ပင် အန္တရာယ်များလာနိုင်သည်။

"အခြေအနေတွေက ငါမျှော်လင့်ထားသလောက် ချောချောမွေ့မွေ့ မဖြစ်ဘူး"

ယန်ကျန့်သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူသည် ခုံတန်းပေါ်မှ တစ္ဆေမှာ ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်မှုနည်းလာပြီး ယခင်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်ခြင်းမရှိတော့သည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ တစ္ဆေ၏ပုံစံမှာလည်း တစ်ဖန် ဝေဝါးလာပြီး လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးလား။ ကြားခံနယ်ရဲ့ ချုပ်နှောင်မှုက ပိုပြင်းထန်လာပုံပဲ၊ ပြီးတော့ ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်က တစ္ဆေကို ခုံတန်းပေါ်ကနေ ဆွဲဆောင်နိုင်ပုံမရဘူး"

ဖုန်းချွမ်းက အနည်းငယ် အံ့ဩစွာ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ လက်ထဲမှ ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်သည် ဆက်လက်ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေသည်။

ဒါက အရုပ်မှာ အာနိသင်ရှိနေသေးသည်ကို ညွှန်ပြနေသည်။

၎င်းသည် တစ်ခါသုံး သဘာဝလွန်ပစ္စည်းဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ တစ်ခါမှ မကျရှုံးခဲ့ဖူးချေ။ ဒီတစ်ကြိမ် တစ္ဆေ၏တိုက်ခိုက်မှုကို လမ်းလွှဲနိုင်စွမ်း တကယ်ပဲ မရှိတော့ဘူးလား။

"အောင်မြင်မအောင်မြင်ကတော့ ခုံတန်းပေါ်မှာ ထိုင်နေတဲ့ ကျန်းကျိတုန်း အသက်ရှင် နေသေးလားဆိုတာပေါ် မူတည်တယ်။ သူသာသေသွားရင် ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်က အာနိသင်ကုန်သွားပြီလို့ ဆိုလိုတယ်။ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေ ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံမှုမှာ တစ္ဆေက ပိုအစွမ်းထက်တယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ထူးဆန်းစွာပင် ကျန်းကျိတုန်းသည် အသက်ရှင်နေသေးသည်။

ကြောက်လန့်နေသော်လည်း သူ ထိခိုက်မှုမရှိချေ။

တစ္ဆေ၏ပုံရိပ်မှာ ထူးဆန်းသောပုံသဏ္ဌာန်အကြမ်းဖျင်းမျှသာ ဝေဝါးသွားပြီး သူ၏ရုန်းကန်မှုများ ရပ်တန့်သွားကာ ခုံတန်းမှာလည်း မတုန်ခါတော့ဘဲ ကျန်းကျိတုန်းမှာလည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းမခံရချေ။

မျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်မှာ သွေဖည်သွားသည်။

"ဟေး၊ အခု လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့ဘူး။ ရှောင်ယန်၊ မင်း ဒါကို ပျက်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာလား"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

ဖုန်းချွမ်းက စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်သည်။

"တစ္ဆေက ဘယ်သူ့ကိုမှ မသတ်ခဲ့ဘူး၊ ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်ကိုသတ်ဖို့ ခုံတန်းပေါ်ကနေ ထွက်မလာခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ ပျောက်လည်းမသွားဘူး... ကြည့်ရတာ သဘာဝလွန်သဘာဝက ပြောင်းလဲသွားပုံပဲ"

"ပျက်သွားပြီလား" လီယန်က ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မပျက်ဘူး။ တစ္ဆေသာ ပျက်သွားခဲ့ရင် ကြားခံနယ်ဖြစ်တဲ့ ခုံတန်းလည်း ပျောက်သွားသင့်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မပျောက်သွားဘူး။ အရုပ်ကို စားသုံးပြီးသွားရင် တစ္ဆေက တခြားအပြောင်းအလဲတွေ ပြလိမ့်မယ်။ လောလောဆယ်တော့ ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုလိုပဲ။ တစ္ဆေက လှုပ်ရှားမှုရပ်တန့်သွားပြီး ထူးဆန်းတဲ့ဟန်ချက်ညီမှုတစ်ခုထဲ ဝင်သွားပုံရတယ်"

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေမှာ မိမိကိုယ်ကို ပဋိပက္ခဖြစ်နေပြီး ထူးဆန်းသော ဟန်ချက်ညီမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

ဒီဟန်ချက်ညီမှုကို သူ၏လက်ထဲမှ ကိုယ်စားလှယ်အရုပ်က ထိန်းသိမ်းထားသည်။

သို့သော် အရုပ်မှာ ထာဝရခံမည်မဟုတ်ဘဲ နောက်ဆုံး၌ စားသုံးခြင်းခံရပေလိမ့်မည်။

"ဒီအနီရောင်သစ်သားခုံတန်းကို ယူသွားပြီး အဆောက်အအုံထဲမှာ တခြားကျန်သေးလားဆိုတာ စစ်ဆေးကြည့်။ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းပြီးပြီလို့ မှတ်ယူနိုင်တယ်။ သာမန်လူတွေ ကြားခံနယ်နဲ့ မထိတွေ့သမျှ ကိစ္စမရှိဘူး"

ထုံချန်က ပြောသည်။

ယန်ကျန့်သည် နင်အန်းအဆောက်အအုံကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

တစ္ဆေနယ်မြေသည် ၎င်းကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

အဆောက်အအုံအတွင်းမှ အရာအားလုံးကို တစ္ဆေမျက်လုံးများမှတစ်ဆင့် မြင်နိုင်သည်။

"အတည်ပြုတယ်။ ဒါက နောက်ဆုံးအနီရောင်သစ်သားခုံတန်းပဲ။ တခြားခုံတန်းတွေက အစောပိုင်းပဋိပက္ခအတွင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ဒါ မဆိုးတဲ့ရလဒ်တစ်ခုပဲ"

ယန်ကျန့်က ပြောရင်း သူ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းကာ ကျန်းကျိတုန်းထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။

"မင်း လှုပ်ရှားနိုင်လား"

ကျန်းကျိတုန်း၏ အာရုံမှာ သူ၏ဘေးမှ တစ္ဆေအပေါ်၌ လုံးဝရောက်နေသည်။

သူသည် တည်ငြိမ်စပြုလာပုံရသော တစ္ဆေကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏နှလုံးမှာ တုန်ခါနေပြီး တစ်လက်မမျှပင် မလှုပ်ဝံ့ချေ။

ကျန်းကျိတုန်းသည် သဘာဝလွန်စွမ်းအားက သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှုမရှိတော့သည်ကို သတိမပြုမိချေ။ သူ လှုပ်ရှားနိုင်သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တင်းကျပ်စွာ တောင့်တင်းနေပြီး သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်၌ မရှိတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ယန်ကျန့်၏ မေးခွန်းမှာ တုံ့ပြန်မှုမရခဲ့ချေ၊ မကြားလိုက်သလိုပင်။

သို့သော် လေ့လာကြည့်ရှုရာ၌ ယန်ကျန့်သည် ကျန်းကျိတုန်း၏ ခြေလက်များ၌ တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားနေသော လက္ခဏာများကို မြင်နိုင်သည်။

ဒါက အလွန်အမင်း တင်းမာမှုကြောင့် တုန်ယင်ခြင်းဖြစ်သည်။

ခုံတန်း၏ ဖိနှိပ်မှုမှာ သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှုမရှိတော့ချေ။

ယန်ကျန့်သည် ချဉ်းကပ်သွားပြီး ကျန်းကျိတုန်း၏ ကော်လံကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ့ကို ခုံတန်းပေါ်မှ မ,လိုက်သည်။

သူ အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ္ဆေသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခုံတန်းပေါ်၌ ဝေဝါးပြီး ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန်အကြမ်းဖျင်းတစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။

ထိုအချိန်၌ ကျန်းကျိတုန်းသည် အသိပြန်ဝင်လာသည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီကိစ္စကို ယာယီအားဖြင့် ဖြေရှင်းပြီးသွားပုံပဲ။ အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းကို သူ့ပေါ်က တစ္ဆေနဲ့အတူ ယူသွားပြီး တခြားနေရာမှာ ပြန်မပေါ်လာအောင် သော့ခတ်ထားလိုက်"

ယန်ကျန့်က ပြောရင်း ကျန်းကျိတုန်းကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့တာဝန် ပြီးသွားပြီ။ ဒါက မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုလွယ်ခဲ့တယ်"

ထို့နောက် သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးများ ဖွင့်လာပြီး တစ္ဆေနယ်မြေ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဖုန်းချွမ်း၊ ထုံချန်၊ လီယန်၊ ဟွမ်ကျီယာ... အခြားသူများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူတို့သည် တာတုန်းမြို့မှ ထွက်ခွာပြီး တာချန်းမြို့သို့ ပြန်နေကြသည်။

အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းဖြစ်ရပ်မှာ ပြီးဆုံးသွားပြီဟု မှတ်ယူသည်။ တစ္ဆေ ကျန်ရှိနေသော်လည်း ယန်ကျန့်သည် နောက်ဆုံးကြားခံနယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး ၎င်းကို ထိရောက်စွာ ထိန်းသိမ်းထားသည်။

ကျန်းကျိတုန်းမှာမူ အသိပြန်ဝင်လာသည်နှင့် မှင်တက်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ခဏလေးက သူ၏ရှေ့မှ အဖွဲ့မှာ အခု မရှိတော့ချေ။

အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းလည်း မရှိတော့ချေ။

"မေ့တော့မလို့"

ရုတ်တရက် ယန်ကျန့်၏ ပုံရိပ်သည် တစ်ဖန်ပြန်ပေါ်လာပြီး ကျန်းကျိတုန်းထံသို့ လျှောက်လာသည်။

အေးစက်မည်းနက်နေသော လက်တစ်ဖက် ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်တက်လာသည်။

"ခင်-ခင်ဗျား ဘာလုပ်မလို့လဲ"

ကျန်းကျိတုန်းသည် အလိုလို နောက်သို့ဆုတ်လိုက်ပြီး စိတ်မသက်မသာဖြစ်လာသည်။

"မင်းကို ခွဲစိတ်ပေးမလို့"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။ ကျန်းကျိတုန်း မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် လက်မည်းသည် သူ၏ဦးခေါင်းထဲသို့ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

"အား"

သူသည် အလိုလို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် နာကျင်မှုမရှိချေ။ လက်တစ်ဖက်လုံး သူ၏နဖူးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော်လည်း မသက်မသာဖြစ်မှု တစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ ခဏတာမျှ အေးစက်သော ခံစားမှုတစ်ခုသာ သူ့ကို အလိုလို တုန်ယင်သွားစေသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်ကို ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏လက်ဖဝါးကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ သွေးနီရောင် အကျိတ်ငယ်လေးတစ်ခု သူ၏လက်ထဲ၌ ရှိနေသည်။

ကျန်းကျိတုန်းသည် ထိုအကျိတ်ကို မှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း စကားပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ယန်ကျန့် တစ်ဖန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သိလိုက်ရသည်။

အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

ထူးဆန်းသော အနီရောင်ခုံတန်းများ မရှိတော့၊ ထူးခြားသော လူပုဂ္ဂိုလ်များ မရှိတော့...

"ဒါ အိပ်မက်မဟုတ်ခဲ့ဘူး"

ကျန်းကျိတုန်းသည် အချိန်အတော်ကြာ မှင်တက်စွာ ရပ်နေသည်။ အေးစက်သောလေတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး အအေးဓာတ် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာသည့်အခါ သူ နောက်ဆုံး၌ အသိပြန်ဝင်လာသည်။

သူသည် ဆေးရုံမှ ထွက်လာပြီး သူ၏လူနာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ရင်း နင်အန်းအဆောက်အအုံရှေ့၌ အချိန်အတော်ကြာ ရပ်နေခဲ့သည်။

အပြည့်အဝ အသိပြန်ဝင်လာပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်လည်စဉ်းစားသည့်အခါ ကြောက်ရွံ့မှုလှိုင်းတစ်ခု သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူသည် ထိုနေရာမှ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

သူ ပြေးနေရင်း အစောပိုင်းဖြစ်ရပ်များ၏ အမှတ်တရများ သူ၏စိတ်ထဲ၌ ဆက်တိုက် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်နေသည်။

ခုံတန်းပေါ်မှ တစ္ဆေ၊ ထူးဆန်းသောအဖွဲ့... အားလုံး အမှန်တကယ် ဖြစ်ခဲ့သလား။

ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီလိုထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့အရာတွေ တကယ်ပဲ ရှိနိုင်ပြီး အားလုံး သူ့အပေါ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သလား။

အသက်ရှူမဝတော့ဘဲ မည်မျှဝေးဝေး ပြေးခဲ့သည်ကို မသိတော့ဘဲ ကျန်းကျိတုန်းသည် နောက်ဆုံး၌ သူနေထိုင်ခဲ့သော ဆေးရုံ၏ ဧည့်ခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

တောက်ပစွာ လင်းထိန်နေသော ဆေးရုံနှင့် လှုပ်ရှားသွားလာနေသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း သူ၏မသက်မသာဖြစ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားသည်။

သူသည် သူ၏လူနာခန်းသို့ ပြန်လာသည်။

သို့သော် ထိုညက သူ လုံးဝ အိပ်မပျော်ခဲ့ချေ။

နောက်တစ်နေ့တွင် ယမန်နေ့ညက ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရပြီး သူသည် ဆရာဝန်ကို သူ့အား တစ်ဖန်ပြန်လည်စစ်ဆေးပေးရန် ချက်ချင်း တောင်းဆိုလိုက်သည်။

အလွန်ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

သူသည် လုံးဝ ကျန်းမာနေသည်။ သူသည် ဦးနှောက်ခွဲစိတ်မှု ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ဆရာဝန်က သူ့အား အရာအားလုံး ပုံမှန်ဖြစ်ပြီး သူ၏ဦးနှောက်ထဲမှ အကျိတ်မှာ နားမလည်နိုင်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း အသိပေးခဲ့သည်။

"ဒီယန်ကျန့်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ"

နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်းကျိတုန်းသည် ယမန်နေ့ညက ဖြစ်ရပ်များအပေါ် အလွန်အမင်း စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အဖြေများကို ရှာဖွေလိုစိတ် ပြင်းပြလာသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် ကျန်းကျိတုန်းကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ချေ။

ယန်ကျန့်အတွက် ကျန်းကျိတုန်းမှာ သာမန် သူစိမ်းတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး အာရုံစိုက်ရန် မထိုက်တန်ချေ။

ဒီတာတုန်းမြို့သို့ ခရီးစဉ်မှာ တိုတောင်းပြီး သုံးလေးနာရီမျှသာ ကြာမြင့်သော်လည်း အဖြစ်အပျက်များစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ယန်ကျန့် အစပိုင်းက ရိုးရှင်းသော ကလဲ့စားချေသည့် စစ်ဆင်ရေးဟု ထင်ခဲ့သောအရာမှာ ချန်ချောင်ယန်ဟုခေါ်သော တစ္ဆေအသုံးပြုသူတစ်ဦးနှင့် ဝမ်မိသားစု၏ ရှေးဟောင်းစံအိမ်၏ ရှုပ်ထွေးနေသော လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် ပတ်သက်သော ဖြစ်ရပ်များ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဟုတ်ပါသည်။ စစ်ဆင်ရေးမှာ ဆုလာဘ်များ မပါဘဲ မဟုတ်ချေ။

သူတို့သည် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော ခြိမ်းခြောက်မှုများစွာကို ဖယ်ရှားခဲ့ပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် သူ၏ကြားခံနယ်ဖြစ်သော အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းကို ထိန်းသိမ်းခဲ့ကာ ချန်ချောင်ယန်၏ မှတ်ဉာဏ်တစ်ဝက်ကို ခိုးယူပြီး ဝမ်မိသားစု၏ ရှေးဟောင်းစံအိမ်နှင့် သူ၏ပြန်လည်အသက်သွင်းမှု၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို သိရှိခဲ့သည်။

"ဒီကိစ္စ ဒီမှာပဲ ပြီးဆုံးပြီ။ ဘယ်သူမှ ထပ်ထည့်စရာမရှိဘူးဆိုရင် အချိန်ယူပြီး အနားယူကြ။ ပြီးတော့ လာမယ့်ရက်တွေမှာ အထူးသတိထားကြ။ ချိန်သီးနာရီကျိန်စာနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ တစ္ဆေအသုံးပြုသူတွေက ငါတို့ ဒီနေ့တွေ့ခဲ့တဲ့သူတွေနဲ့ ကန့်သတ်မထားဘူး။ တချို့အသုံးပြုသူတွေက ကျိန်စာသင့်နေပေမဲ့ ဒီရုန်းကန်မှုထဲကနေ လုံးဝထွက်နေဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ကြတယ်"

"ငါတို့ ဒီနေ့ လူအများကြီးကို သတ်ခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုတွေကို သတိထားကြ"

ယန်ကျန့်သည် ရှန်ထုံမျှော်စင်ရုံးခန်းသို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ အဖွဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ မနက်ဖြန်ကစပြီး တာချန်းမြို့မှာ လုံခြုံရေးအစီအမံတွေ ပိုမြင့်မားဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ ချန်ချောင်ယန် ပေါ်ပေါက်လာတာက မကောင်းတဲ့လက္ခဏာတစ်ခုပဲ။ ဒါက ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ပိုပြီးရှေးကျတဲ့ တစ္ဆေအသုံးပြုသူတွေ အသက်ရှင်နေတုန်းပဲဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်"

"သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ ဆက်တိုက်မြင့်တက်လာတာနဲ့အမျှ ဒီပုဂ္ဂိုလ်တွေက အကြာကြီး ပုန်းကွယ်နေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မကြာခင်မှာ သူတို့အားလုံး ပေါ်ထွက်လာကြလိမ့်မယ်"

"အစောပိုင်းကာလတွေကတည်းက ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ရှင်သန်လာခဲ့တဲ့ ဘယ်သူမဆို မယုံနိုင်လောက်အောင် အန္တရာယ်များရမယ်"

ယန်ကျန့်သည် လေးနက်စွာ ကြည့်ရင်း သူ၏အမူအရာမှာ စိုးရိမ်မှုများဖြင့် လေးလံနေသည်။

ချန်ချောင်ယန်၏ မှတ်ဉာဏ်များမှ ယန်ကျန့်သည် သူသည် ထိုခေတ်မှ တစ်ဦးတည်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူမဟုတ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

"ကြည့်ရတာ သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းက ပိုပြီး ပရမ်းပတာဖြစ်လာတော့မယ်ထင်တယ်"

ဖုန်းချွမ်းသည် စီးကရက်မီးခိုးတန်းနောက်ကွယ်မှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါတို့ရဲ့အရင်က အစီအမံတွေ မှန်ကန်ခဲ့တယ်ဆိုတာကိုလည်း သက်သေပြနေတယ်"

"ဌာနချုပ်ရဲ့ခေါင်းဆောင်တွေ ရှိနေသမျှ အခြေအနေတွေ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

လီယန်က ပြောသည်။

ဟွမ်ကျီယာသည် ဘေး၌ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ချန်ချောင်ယန်တစ်ယောက်တည်းက ခေါင်းဆောင်သုံးယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရဲခဲ့တယ်။ နောက်ထပ် အနည်းငယ်သာ ပေါ်လာခဲ့ရင် သူတို့ ဌာနချုပ်ကိုတောင် တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်။ သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းက ငါတို့ အရင်ကထင်ထားတာထက် အများကြီး နက်ရှိုင်းတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာရင်တောင် ငါတို့ မှီခိုအားထားဖို့ ခေါင်းဆောင်ရှိသေးတယ်"

သူမသည် စကားပြောရင်း ယန်ကျန့်ကို ကစားသလို မျက်တောင်ခတ်ပြလိုက်သည်။

"မင်း မှားနေတယ်။ လူတွေဆီက အန္တရာယ်က နှိုင်းယှဉ်လို့မရဘူး။ တကယ့်ခြိမ်းခြောက်မှုက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေမှာပဲ ရှိတယ်။ လူတွေကို ညှိနှိုင်းနိုင်တယ်၊ ခြိမ်းခြောက်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် အကျိုးအကြောင်းဆင်ခြင်တုံတရားနဲ့ ပြောဆိုနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေတွေကိုတော့ မရဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။

လူများထံမှ ကလဲ့စားချေမှု၏ ခြိမ်းခြောက်မှုသည် သူ၏စိတ်ထဲ၌ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းသည် သူ၏အဓိကစိုးရိမ်မှု မဟုတ်ချေ။

သူ၏အဓိကစိုးရိမ်မှုမှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များသာ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် အနီရောင်သစ်သားခုံတန်းဖြစ်ရပ်ကို ယူကြည့်ပါ။ ရိုးရှင်းသော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဟု ထင်ရသောအရာသည် ယန်ကျန့်ကို အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့သလို ခံစားစေခဲ့သည်။ သူ၏သဘာဝလွန်လက်နက်များဖြစ်သော အလောင်းကောင် သံချောင်းနှင့် ထင်းခုတ်ဓားတို့နှင့်ပင် သူ အများကြီး မလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ထို့နောက် စက္ကူရုပ်များက ဝေါယာဉ်ကို သယ်ဆောင်လာသည့် ကိစ္စလည်း ရှိသေးသည်။

အလွှာငါးခုရှိသော တစ္ဆေနယ်မြေကို လွယ်ကူစွာ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ အခြေအနေမှာ ချန်ချောင်ယန်အပေါ် ဗဟိုမပြုခဲ့လျှင် ယန်ကျန့်သည် မယုံနိုင်လောက်သော ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်ခဲ့သည်။

ဝမ်မိသားစု၏ ပြန်လည်အသက်ဝင်လာသော ချိန်သီးနာရီကျိန်စာမှာလည်း ယန်ကျန့်အပေါ်၌ ဆွဲထားသော နောက်ထပ်မဖြေရှင်းရသေးသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"တော်ပြီ။ ညဉ့်နက်နေပြီ၊ ဒါက ဒီလိုအကြောင်းအရာတွေကို တွေးတောနေရမဲ့အချိန် မဟုတ်ဘူး။ ဒါကို မနက်ဖြန်မှ ဆွေးနွေးကြရအောင်"

ယန်ကျန့်က အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

"အိပ်ချိန်တန်ပြီ၊ အိပ်ချိန်တန်ပြီ။ ငါ ပင်ပန်းနေပြီ"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က အစည်းအဝေးပြီးဆုံးသည်နှင့် သိသိသာသာ ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နောက်ထပ်စကားတစ်ခွန်းမဆိုဘဲ ယန်ကျန့်သည် အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ္ဆေငယ်ကိုပါ အတူခေါ်ဆောင်သွားသည်။

"ဟေး၊ ရှောင်ယန်။ မင်း ငါ့ကို ထားခဲ့တာလား။ ငါ့ကိုပါ ခေါ်သွား"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကားမောင်းပြန်လိုက်လေ။ အဝေးကြီးမှ မဟုတ်တာ။ ခေါင်းဆောင်မှာ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စတွေ ဖြေရှင်းစရာ ရှိလောက်တယ်"

ထုံချန်က ပြောသည်။

ဖုန်းချွမ်းက ထပ်ပြောသည်။

"မင်းတို့အားလုံး အရင်သွားနှင့်ကြ။ ငါ ဒီည ရုံးမှာ စောင့်နေလိုက်မယ်၊ တခြားဘာမှမဖြစ်အောင်လို့"

"တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ငါတို့ကို ဆက်သွယ်" လီယန်က ပြောသည်။

"ဟုတ်ပြီ"

မကြာမီ လူတိုင်း လူစုခွဲပြီး သူတို့၏လမ်းကြောင်းအတိုင်း သွားကြသည်။

ယခု ဗလာကျင်းနေသော ရုံးခန်း၌ ဖုန်းချွမ်းတစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဖုန်းချွမ်းသည် သူ၏စီးကရက်ကို သောက်နေသော်လည်း မီးခိုးများမှာ မပျောက်ကွယ်သွားဘဲ ပို၍ပင် ထူထပ်လာသည်။

မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက မီးခိုးမဟုတ်၊ မြူခိုးဖြစ်သည်။

ထူထပ်သောမြူခိုးများကြား၌...

ဖုန်းချွမ်းသည် စဉ်းစားတွေးတောရင်း ထိုင်နေပြီး သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့မှတ်ဉာဏ်ကို ကစားသွားတာလား"

All Chapters