ဆက်သွယ်ရေးအရာရှိအသစ်

နောက်တစ်နေ့...

ကျန်းလီချင်သည် အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် နိုးလာခဲ့သည်။ ညက အခန်းထဲ၌ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်အချို့ ဖြစ်ပွားခဲ့သောကြောင့် သူမသည် အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ယန်ကျန့်သည် သူမ၏ဘေး၌ ရှိနေခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ်လျှင် သူမသည် ထိုနေရာ၌ တစ်ယောက်တည်း နေရဲမည်မဟုတ်ချေ။

သူမ မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်ပြီး အပြည့်အဝ အသိပြန်ဝင်လာသည့်အခါ ယန်ကျန့်သည် ယမန်နေ့ညကအတိုင်း ကုတင်စွန်း၌ မှီလျက်သား အနေအထားအတိုင်း ရှိနေသည်ကို သူမ သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူသည် ထိုအနေအထားအတိုင်း တစ်ညလုံး တစ်ချက်မျှပင်မပြောင်းလဲဘဲ နေခဲ့ပုံရသည်။

"အခု ဘယ်အချိန်ရှိပြီလဲ"

ကျန်းလီချင်သည် ညင်သာစွာ ရေရွတ်ရင်း သူမ၏လက်ကို အလိုလို ဆန့်တန်းကာ ထိုလူ၏လည်ပင်းကို ဖက်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌ သူမသည် အလောင်းကောင်တစ်လောင်းကဲ့သို့ အေးစက်နေသော အရာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သက်ရှိလူတစ်ဦး၏ နွေးထွေးမှုမှာ အနည်းငယ်မျှပင် မရှိချေ။

ဒီအထိအတွေ့ကြောင့် ကျန်းလီချင် လန့်နိုးသွားသည်။ သူမသည် မျက်လုံးများကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ ဖွင့်ပြီး ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သေသွားပြီလား။

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဒီအတွေးသည် သူမ၏ခေါင်းထဲသို့ ရောက်လာပြီး အမည်မသိသော ထိတ်လန့်မှုနှင့် စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုတို့သည် သူမ၏ရင်ထဲ၌ ချက်ချင်း လှိုက်တက်လာသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်၌ပင် ယန်ကျန့်က စကားပြောလာသည်။

"ဆယ်နာရီထိုးပြီ။ ကြည့်ရတာ မင်းဒီနေ့ အလုပ်နောက်ကျတော့မယ်ထင်တယ်"

ယန်ကျန့်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းလီချင်သည် အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူမသည် ယန်ကျန့်၏ ပတ်ပတ်လည်မှ ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာများကို မကြောက်တော့ချေ၊ အတော်အသင့်ပင် ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်သည်။ သူမ တကယ်ကြောက်သည်မှာ သူ တစ်နေ့ ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားမည်ကို ကြောက်ခြင်းပင်။

"ဒါဆို ကျွန်မ ဒီနေ့ ခွင့်တစ်ရက်ယူလိုက်မယ်လေ။ ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ ဘယ်လိုသဘောရလဲ"

ကျန်းလီချင်သည် ညင်သာစွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏လေသံ၌ ချွဲနွဲ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

အချိန်အတော်ကြာ မလှုပ်မယှက်နေခဲ့သော ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာသည်။ ဒီလှုပ်ရှားမှုမှာ သာမန်မဟုတ်ဘဲ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ထောက်ပံ့ထားပြီး မည်သည့်သက်ရှိလူနှင့်မျှ မတူချေ။

သူသည် ထပြီး လိုက်ကာများကို ဖွင့်လိုက်ရာ နေရောင်ခြည်သည် အခန်းထဲသို့ လှိုက်ဝင်လာပြီး မျက်စိကျိန်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"ညကဖြစ်ခဲ့တဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေက မင်းကို ပစ်မှတ်ထားတာမဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားတာ။ မင်း ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ မင်း သူတို့ကို မတော်တဆ မြင်လိုက်ရင်တောင်မှ သူတို့က မင်းကို ဒါမှမဟုတ် တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ ထိခိုက်စေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ဖြေရှင်းလိုက်မယ်"

"ကျွန်မ ရှင့်ကို ယုံပါတယ်" ကျန်းလီချင်က ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ ရုံးကို သွားရမယ်။ မင်း အနားယူချင်ရင် ယူလိုက်"

ယန်ကျန့်က ပြောရင်း ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူသည် ယခုလေးတင် စာတိုတစ်စောင် လက်ခံရရှိခဲ့သည်၊ ဌာနချုပ်မှ ဆက်သွယ်ရေး အရာရှိအသစ်တစ်ဦးကို စေလွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ယခင်ဆက်သွယ်ရေးအရာရှိ ကျန်းဟွာမှာ လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က ရွှီဖုန်းနှင့် လျောင်ဖန်တို့၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ တာချန်းမြို့၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများ ချောမွေ့စွာ လည်ပတ်နိုင်ရန် ဌာနချုပ်သည် နောက်ထပ်မနှောင့်နှေးဘဲ လူသစ်တစ်ဦးကို တာဝန်ယူစေရန် စီစဉ်ခဲ့ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဌာနချုပ်သည် တစ္ဆေတံခါးဟု ကုတ်နံပါတ်ပေးထားသော အရာဝတ္ထုတစ်ခုနှင့်အတူ အနီရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်အချို့ကိုလည်း ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

ဒီပစ္စည်းများကို ယန်ကျန့် ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ယူဆောင်ရန် လိုအပ်သည်။

"နေ-နေဦး၊ ကျွန်မလည်း ရုံးကို လိုက်ခဲ့မယ်"

ယန်ကျန့် ထွက်ခွာတော့မည်ကို ကြားသည့်အခါ ကျန်းလီချင်သည် အလျင်အမြန် ပြောရင်း ခုန်ထလိုက်သည်။ သူမသည် အလောတကြီးဖြင့် မျက်နှာသစ်ပြင်ဆင်ပြီး သူ၏နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။

သူ၏ပုံမှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်အတိုင်း...ယန်ကျန့်သည် တာချန်းမြို့အနှံ့ ကားမောင်းသွားပြီး ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာမရှိကြောင်း သေချာစေရန် ဧရိယာကို စစ်ဆေးပြီးမှ ကုမ္ပဏီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

တာချန်းမြို့၊ ရှန်ထုံမျှော်စင်...

ကား ရပ်တန့်သွားသည့်အခါ...ယန်ကျန့်သည် ကားထဲမှ ထွက်လာပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အနည်းငယ် စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေသည်။

အဆောက်အအုံထဲသို့ ဝင်ထွက်သွားလာနေသော ဝန်ထမ်းများသည် သူ့ကို မြင်လိုက်သည့်အခါ ခေတ္တမျှ တောင့်တင်းသွားသည်။ အချို့မှာ စိုးရိမ်ကြောင့်ကြသည့်ပုံ ပေါက်နေသော်လည်း သူတို့သည် လျင်မြန်စွာ စိတ်ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ပြီး ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို သူတို့၏အလုပ်များကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြသည်။ ရှင်းလင်းသည်မှာ ဒီဝန်ထမ်းများသည် သာမန်ဝန်ထမ်းများမဟုတ်ဘဲ နှစ်မျိုး သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုသော အထောက်အထားများရှိသည့် ထောက်လှမ်းရေးသမားများ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

ယန်ကျန့်သည် ဒါကို ကောင်းစွာသိရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း ဖြေရှင်းရန် မရွေးချယ်ခဲ့ချေ။

မလိုအပ်သောကြောင့်ပင်။ နောက်ဆုံးတော့ သူသာ မည်သူ့ကိုမျှ အားမကိုးလိုလျှင်မှလွဲ၍ သူအသုံးပြုမည့် မည်သည့်အဖွဲ့မဆို နောက်ဆုံး၌ ထောက်လှမ်းရေးသမားများ၏ စိမ့်ဝင်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးသည် ယခင်က ထောက်လှမ်းရေးသမား မဟုတ်ခဲ့လျှင်တောင်မှ မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်း၌ အလျှော့ပေးလိုက်လျောရနိုင်သည်။

သူကဲ့သို့သော ခေါင်းဆောင်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ လူပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် အဖွဲ့အစည်းများစွာ၏ အာရုံများကို ဆွဲငင်နိုင်သည်။

"ယန်ကျန့် ပေါ်လာပြီ။ သူ အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ။ တာတုန်းမြို့က အခြေအနေကို ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီဖြစ်ရမယ်။ ကြည့်ရတာ အဲဒီလူတွေကို တကယ်ပဲ ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ပုံပဲ။ အတည်ပြုတယ်၊ ယန်ကျန့်ရဲ့အဖွဲ့မှာ ဆုံးရှုံးမှုမရှိဘူး။ အဲဒီလီယန်လည်း ဒီမနက် ပေါ်လာတယ်၊ သူလည်း မသေဘူး"

"သူက အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် အခြေအနေကောင်းနေပုံပဲ။ သူ့ရဲ့အတွင်းရေးမှူးက သူနဲ့အတူ တစ်ညလုံး ကုန်ဆုံးခဲ့ပုံရတယ်။ ကြည့်ရတာ သူ့ရဲ့သဘာဝလွန်ရောဂါက သိသိသာသာ ဆိုးရွားလာပုံမရဘူး၊ ပြီးတော့ ရုံးမလာခင်မှာ သူ တာချန်းမြို့အနှံ့ ကားမောင်းပြီး အခြေအနေတွေကို စစ်ဆေးခဲ့သေးတယ်။ သူ့ရဲ့စိတ်အခြေအနေက တည်ငြိမ်နေတုန်းပဲ"

ယန်ကျန့်၏ ပေါ်ထွက်လာမှုမျှသာ ထောက်လှမ်းရေးသမားများစွာကို သူ၏အခြေအနေကို အကဲဖြတ်ရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

သူတို့သည် ကြာရှည်စွာ လေ့လာစောင့်ကြည့်ရန် မလိုအပ်ချေ၊ တစ်ချက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့် သတင်းအချက်အလက်များစွာကို ရရှိနိုင်သည်။

သို့သော် ဒီလိုအကဲဖြတ်မှုကို လုံးဝလျှို့ဝှက်စွာ ပြုလုပ်ပြီး ဘယ်တော့မှ ပွင့်လင်းစွာ မလုပ်ဆောင်ချေ။ အကယ်၍ သိရှိသွားပါက ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးစွမ်းရည်ရှိသူတစ်ဦးသည် သူတို့ကို တစ်စက္ကန့်အတွင်း ကမ္ဘာမြေမျက်နှာပြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်ပြီး ခြေရာတစ်စမျှပင် မကျန်ရစ်စေနိုင်ချေ။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

ယန်ကျန့်၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်၌ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ချက် ပေါ်လာပြီး သူသည် သူတို့၏အတွေးများကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်ပြီး သူတို့၏စိတ်ဝိညာဉ်များထဲသို့ စူးစိုက်ကြည့်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ ခဏစောင့်ပါဦး"

သူ၏နောက်မှ ကျန်းလီချင်သည် ယခုလေးတင် မိတ်ကပ်လိမ်းပြီးသွားသည်။ သူမသည် ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်များကို စီးရင်း ခေါ်ပြောကာ အမီလိုက်ရန် အလျင်စလို ပြေးလာသည်။

သူမသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ကောက်ကြောင်းထင်ရှားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ အာရုံစိုက်မှုကို အတော်အတန် ဆွဲဆောင်နေသည်။ သူမ၏သဘာဝမှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်၊ သာမန်အရောင်းဝန်ထမ်းတစ်ဦးမှ ကျက်သရေရှိပြီး သန့်စင်သော အထိအတွေ့ရှိသူတစ်ဦးအဖြစ်သို့။

မသိသူများအတွက်တော့ သူမသည် သူကောင်းမျိုး အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့်ပင် တူနိုင်ချေရှိသည်။

ယန်ကျန့်၏ လက်ရှိအဆင့်အတန်းမှာ အလွန်မြင့်မားသည်၊ သူသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အခြေအနေများကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သဘာဝကျစွာပင် သူမ၏အားလပ်ချိန်များ၌ ကျန်းလီချင်သည်လည်း သူမ၏ပုံရိပ်ကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် ဖန်တီးရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

မဟုတ်ပါက သူ၏အတွင်းရေးမှူးရာထူးမှာ မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်း၌ မတည်မြဲနိုင်တော့ချေ။

"ကုမ္ပဏီထဲမှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ။ ကြည့်ရတာ ငါ သူတို့ကို အချိန်ပိုဆင်းခိုင်းရတော့မယ်ထင်တယ်"

ယန်ကျန့်သည် ထိုအချိန်၌ သူ၏ဝန်ထမ်းများကို အပြည့်အဝ အသုံးချရန် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို စဉ်းစားရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူသည် အခု သူဌေးယန် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ရှန်ထုံမျှော်စင်သည် အထပ်တစ်ရာကျော် မြင့်မားသော ဖင်အန်းမျှော်စင်နှင့် နင်အန်း အဆောက်အအုံတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သိပ်မမြင့်မားချေ။ ဒီအဆောက်အအုံ၌ လေးဆယ့်ငါးထပ်သာ ရှိသည်။

ယန်ကျန့်၏ ရုံးခန်းမှာ အပေါ်ဆုံးထပ်၌ တည်ရှိပြီး တာချန်းမြို့ကို အပေါ်စီးမှ မြင်နိုင်သည်။

သူနှင့် ကျန်းလီချင်တို့ သီးသန့်ဓာတ်လှေကားဖြင့် သူ၏ရုံးခန်းသို့ တက်သွားသည့်အခါ သူတို့သည် ဌာနချုပ်မှ ရင်းနှီးသောမျက်နှာအချို့ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ဦးမှာ အသက်သုံးဆယ်အရွယ် ယောက်ျားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရင့်ကျက်ပြီး တည်ငြိမ်သော အမူအရာရှိသည်။ သူသည် ယဉ်ကျေးသောအပြုံးကို ဆောင်ထားပြီး အလွန်ခင်မင်နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းပုံရသည်။

နောက်တစ်ဦးမှာ အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သေးငယ်ပြီး ဆံပင်နှစ်ဖက်ခွဲထားကာ တရားဝင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း အနည်းငယ် မအပ်စပ်သော အထင်အမြင်ကို ပေးသည်၊ အပြည့်အဝ မကြီးပြင်းသေးသော မိန်းကလေးတစ်ဦးလိုပင်။

ဒီနှစ်ဦးမှာ ဌာနချုပ်မှ အဓိကဝန်ထမ်းများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ရှန်လျန်နှင့် ယန်ကျန့်၏ ယခင်ဆက်သွယ်ရေးအရာရှိ လျိုရှောင်ယွိတို့ ဖြစ်ကြသည်။

"ဟားဟား၊ ခေါင်းဆောင်ယန်၊ မတွေ့ရတာကြာပြီပဲ။ နေကောင်းလား။ ဒီနေ့ ဖိတ်ခေါ်မထားဘဲ ရောက်လာလို့ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားရင် တောင်းပန်ပါတယ်။ စိတ်ထဲမထားဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ရှန်လျန်သည် ယန်ကျန့် ပေါ်လာသည်နှင့် မတ်တပ်ရပ်ရင်း နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

လျိုရှောင်ယွိ၏ မျက်လုံးများမှာ ယန်ကျန့်ကို မြင်လိုက်သည့်အခါ လင်းလက်သွားသည်။ သူမသည် ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အံ့ဩသွားလား။ ကျွန်မ တာချန်းမြို့ကို ရောက်လာပြီ။ ဒီနေ့ကစပြီး ကျွန်မက ရှင့်ရဲ့ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်လုပ်တော့မှာနော်။ ကျွန်မကို ကောင်းကောင်းစောင့်ရှောက်ရမယ်၊ အနိုင်ကျင့်လို့ မရဘူး"

"အဲဒီအသံ..."

အနီး၌ ရပ်နေသော ကျန်းလီချင်သည် ထိုအမျိုးသမီးငယ် စကားပြောသည်ကို ကြားသည့်အခါ ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ယန်ကျန့်၏ ယခင် ဂြိုဟ်တုဖုန်းအော်ပရေတာ၏ အသံဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပင်ကိုအသိစိတ်က ဒီမိန်းကလေးမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အလားအလာရှိသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်ကို ချက်ချင်း သိရှိစေသည်။

ယန်ကျန့်၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။

"ဌာနချုပ်က မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို လွှတ်လိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ခဲ့ဘူး။ သူတို့ ကျောက်ကျန့်ကော်ကို လွှတ်လိမ့်မယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ။ ထိုင်ကြ၊ ဘာသောက်မလဲ"

"ဘာဖြစ်ဖြစ် ရပါတယ်" ရှန်လျန်က အနည်းငယ် ပြုံးရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါဆို ကော်ဖီပဲပေါ့"

ယန်ကျန့်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

ကျန်းလီချင်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ကော်ဖီဖျော်ရန် ဘားကောင်တာသို့ သွားကာ ယန်ကျန့်အတွက် သူအကြိုက်ဆုံးဖြစ်သော ကိုလာတစ်ခွက်ကိုပါ ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။

"တစ္ဆေတံခါးနဲ့ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တွေကို သယ်ယူပို့ဆောင်ဖို့ မင်းအဆင့်ကလူတစ်ယောက် ကိုယ်တိုင် ခရီးထွက်လာစရာမလိုပါဘူး၊ ရှန်လျန်"

ယန်ကျန့်သည် ဆိုဖာပေါ်၌ နစ်မြုပ်သွားရင်း မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူ၏ခေါင်းကို လက်ဖြင့်ထောက်ထားပြီး ပျင်းရိနေပုံရသော်လည်း သူ၏အကြည့်မှာ အေးစက်နေပြီး အငွေ့အသက်မှာ တင်းမာနေသည်။

ရှန်လျန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"လုပ်ငန်းခရီးထွက်ရင်း သူငယ်ချင်းဟောင်းတစ်ယောက်ကို လာတွေ့လို့မရဘူးလား။ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ သိကျွမ်းခဲ့တာ အချိန်အတန်ကြာပြီပဲ"

"ဌာနချုပ်မှာ ငါ့မှာ သူငယ်ချင်းတွေ ရှိလို့လား" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ငါ တကယ်ပဲ မသိခဲ့ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ငါ ဖန်ရှီမင်လက်ချက်နဲ့ သေတော့မလို့ ဖြစ်ခဲ့တာပဲ"

ရှန်လျန်၏ အပြုံးမှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားပြီး သူသည် အကြောင်းအရာကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလိုက်သည်။

"အတိတ်က အတိတ်မှာပဲ။ ငါ ဒီတစ်ခေါက် လာတာ အဓိကအကြောင်းရင်းသုံးခု ရှိတယ်။ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးက နည်းနည်းစိုးရိမ်နေလို့ ပစ္စည်းတွေကို ကိုယ်တိုင် လာပို့ခိုင်းတာ။ မူလကတော့ ကျောက်ကျန့်ကော် လာရမှာ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ ပြဿနာတချို့ ရှိနေပုံရတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ သူ့ကို မကြာခင် ပြန်တွေ့ရမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး"

"ကိစ္စသုံးခုက ဘာတွေလဲ။ တည့်တည့်ပဲပြော" ယန်ကျန့်က ဘွင်းဘွင်းပြောလိုက်သည်။

"ငါ့အချိန်ကို မဖြုန်းနဲ့"

"ကောင်းပြီ၊ ငါ တိုတိုတုတ်တုတ်ပဲ ပြောမယ်" ရှန်လျန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ပထမကိစ္စကတော့ သဘာဝလွန်အရာဝတ္ထုတွေကို လွှဲပြောင်းပေးဖို့ပဲ၊ တစ္ဆေတံခါးနဲ့ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တွေပေါ့"

သူသည် အနီးရှိ လက်ထောက်တစ်ဦးကို လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

လက်ဆွဲအိတ်တစ်လုံးကို ရှေ့သို့ ယူဆောင်လာသည်။

ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ အနီရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ငါးတိုင် ပါဝင်နေသည်။

"ငါ မှတ်မိသလောက်တော့ ငါ ဒီလောက်အများကြီး ရမှာမဟုတ်ဘူး" ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ချသည်။

ရှန်လျန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းက အခု ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပဲ။ သဘာဝကျစွာပဲ ခေါင်းဆောင်တွေက အထူးအခွင့်အရေးတွေ ရကြတာပေါ့။ မင်းရဲ့အတိတ်က ပံ့ပိုးမှုအားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားပါတယ်"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါ လက်ခံတယ်"

ဒါက လက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်သည်၊ ဌာနချုပ်မှ သူ့အပေါ်ထားရှိသော စေတနာကောင်းတစ်ခုပင်။

သို့သော် ဒါက သိပ်မသာယာသော အရာတစ်ခုကိုလည်း အရိပ်အမြွက်ပြနေသည်၊ ဌာနချုပ်၌ မျှော်လင့်ချက်များရှိပြီး သူထံမှ တစ်ခုခုကို ပြန်လည်ရယူလိုသည်မှာ သေချာသည်။

ယန်ကျန့် ဂရုမစိုက်သည်တော့ မဟုတ်ချေ။ သူသည် ရှေ့မှောက်၌ လက်ခံပြီး ကျန်တာကို နောက်မှ စိုးရိမ်မည်။ ရှေ့ဆက် ဘာဖြစ်မည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

"တစ္ဆေတံခါးကတော့ ဒီကွန်တိန်နာထဲမှာ ရှိတယ်။ ဂရုတစိုက် ကိုင်တွယ်ပါ၊ ပြီးတော့ ဘယ်တော့မှ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဖွင့်ဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့။ မဟုတ်ရင် ကပ်ဘေးဖြစ်စေနိုင်တဲ့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တယ်။ အရာဝတ္ထုရဲ့ ဖြစ်နိုင်ချေရှိတဲ့ အန္တရာယ်က သူ့ရဲ့အသုံးဝင်မှုထက် အများကြီး ပိုများတယ်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဌာနချုပ်က မင်း တိုက်ရိုက်တောင်းဆိုတာသာ မဟုတ်ရင် ဒါကို ထုတ်ပေးဖို့ တွန့်ဆုတ်နေခဲ့တာ"

ရှန်လျန်သည် သူ၏နောက်မှ ချိတ်ပိတ်ထားသော သေတ္တာကို စိတ်မသက်မသာ ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ လေးထောင့်ပုံသေတ္တာတစ်လုံးဖြစ်ပြီး လုံးဝချိတ်ပိတ်ထားသည်။ အတွင်း၌ အနီရောင်သစ်သားတံခါးတစ်ချပ် ရှိသည်။

ရွှေရောင်ကွန်တိန်နာတစ်ခုက ၎င်းကို သဘာဝလွန်လွှမ်းမိုးမှုမှ ကာကွယ်ထားသောကြောင့် လက်ရှိတွင် ဘေးကင်းသည်။

"ငါ နားလည်တယ်။ ငါ သူ့ကို လုံခြုံတဲ့နေရာမှာ သိမ်းထားပြီး မလိုအပ်ဘဲ မထုတ်ယူဘူး" ယန်ကျန့်က ရိုးရှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်" ရှန်လျန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တတိယကိစ္စကတော့ ဆက်သွယ်ရေးအရာရှိအသစ်အကြောင်းပဲ။ ကျန်းဟွာနဲ့ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကြားရတာ အရမ်းဝမ်းနည်းတယ်။ ကျန်းဟွာက အရမ်းကို စေတနာထားတဲ့ လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ထူးချွန်တဲ့လုပ်ငန်းကျင့်ဝတ်နဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိတယ်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့အချိန်အတွင်းမှာ သူ့လောက်ကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖို့ တော်တော်ခက်တယ်"

"ကြားဖြတ်လုပ်ငန်းဆောင်တာတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ဌာနချုပ်က လျိုရှောင်ယွိကို ဆက်သွယ်ရေးအရာရှိနဲ့ အော်ပရေတာနှစ်ခုလုံးအဖြစ် ယာယီအားဖြင့် တာဝန်ပေးထားတယ်။ ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ဒီအပေါ်မှာ မင်းရဲ့သဘောထားက ဘယ်လိုလဲ"

ဒီစီစဉ်မှုမှာ ယန်ကျန့်၏ သဘောတူညီချက် လိုအပ်သည်၊ သူ၏အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရာထူးအရ ဖြစ်သည်။

သူသာ မကျေနပ်လျှင် ဌာနချုပ်က သူမကို ချက်ချင်း အစားထိုးရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်၏ ကိစ္စမှာ ထူးခြားသည်။ ရှန်လျန်သည်လည်း ယန်ကျန့်က ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ဆက်သွယ်ရေးစနစ်နှင့် လုံးဝအဆက်အသွယ်ဖြတ်ကာ သူ၏လုပ်ငန်းဆောင်တာများ၌ အသုံးမဝင်တော့အောင် ပြုလုပ်မည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

ဘေးကင်းစေရန် သူတို့သည် ယခင်က ယန်ကျန့်နှင့် ကောင်းစွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ဖူးသော ရင်းနှီးသည့်မျက်နှာဖြစ်သူ လျိုရှောင်ယွိကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်သည် ချက်ချင်း စကားမပြောဘဲ သူ၏အကြည့်မှာ လျိုရှောင်ယွိအပေါ်၌ ရှိနေစဉ် စဉ်းစားတွေးတောနေပုံရသည်။

လျိုရှောင်ယွိသည် ကျန်းလီချင် ကမ်းပေးသော ကော်ဖီကို ကိုင်ထားပြီး ယန်ကျန့်ကို ခိုးကြည့်ရင်း သောက်နေသည်။ သူ၏စူးစိုက်ကြည့်ရှုမှုအောက်၌ သူမသည် အနည်းငယ် မသက်မသာဖြစ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မယုံကြည်တော့ချေ။

သူမသည်လည်း စိုးရိမ်နေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူမ ယန်ကျန့်နှင့် နောက်ဆုံးအလုပ်လုပ်ခဲ့သည်မှာ အချိန်အတန်ကြာပြီဖြစ်ပြီး သူ သူမအပေါ်၌ လက်ရှိ မည်သို့ခံစားနေရသည်ကို သူမ မသိချေ။

ရှန်လျန်သည်လည်း ဘာမှမပြောဘဲ ယန်ကျန့်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း အနေရခက်သော အပြုံးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ရှင်းလင်းသည်မှာ ဒီရိုးရှင်းသော သဘောတူညီချက်မှာ ဆက်သွယ်ရေးအရာရှိတစ်ဦးကို ခန့်အပ်ခြင်းဟူသော အသေးအဖွဲကိစ္စထက် များစွာပိုမိုနက်ရှိုင်းသော သွယ်ဝိုက်သောအဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေသည်။

"သူမကို နေခိုင်းလိုက်"

ယန်ကျန့်သည် ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံး၌ ပြောလိုက်သည်။

ရှန်လျန်သည် ချက်ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏အပြုံးမှာ သိသိသာသာ ပေါ့ပါးသွားသည်။

"ငါတို့ မနက်ဖြန်မှာ သူမရဲ့ရုံးခန်းအသစ်ကို ပြင်ဆင်ပေးပါ့မယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက် ချောမွေ့ပြီး အကျိုးရှိတဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတစ်ခု ရှိလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ကောင်းပြီလေ၊ စတုတ္ထကိစ္စကို ဆက်ပြော၊ ရှိရင်ပေါ့။ မရှိရင်တော့ မင်း အခု ထွက်သွားလို့ရပြီ"

ယန်ကျန့်က သူ၏စိတ်မရှည်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ရှန်လျန်နှင့် ဆက်လက်စကားပြောရန် စိတ်မဝင်စားချေ။

ရှန်လျန်၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် သူ၏အသံကို နှိမ့်ချလိုက်သည်။

"စတုတ္ထကိစ္စက တာဝန်တစ်ခုတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ခေါင်းဆောင်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို အထူးသီးသန့် ပစ်မှတ်ထားတဲ့ ညွှန်ကြားချက်အသစ်တစ်ခုပဲ"

"ဘယ်လိုညွှန်ကြားချက်မျိုးလဲ"

"ဌာနချုပ်က အခု ခေါင်းဆောင်တိုင်းကို လာမယ့်နှစ်လအတွင်းမှာ A-အဆင့် သဘာဝလွန်အမှုတစ်ခုကို ဖြေရှင်းဖို့ လိုအပ်တယ်။ မကြာသေးခင်က ချောင်ယန်က အဲဒီဖြစ်ရပ်တွေကို လုပ်ဆောင်နေခဲ့ပြီး အကူအညီအတွက် တစ္ဆေကတ်ကြေးကို ငှားရမ်းခဲ့တယ်။ တရားဝင်အသိပေးချက်ကတော့ မထုတ်ပြန်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာ ထုတ်ပြန်တော့မှာပါ။ ဒါတွေက လက်ရှိ A-အဆင့် ဖြစ်ရပ်တွေအဖြစ် အမျိုးအစားခွဲခြားထားတဲ့ အမှုတွဲတွေပဲ။ မင်း ကြည့်သင့်တယ်"

ရှန်လျန်က ရှင်းပြရင်း သူ၏ကုတ်အင်္ကျီမှ စာအိတ်တစ်အိတ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် စစ်ဆေးရန် စိတ်မရှည်ချေ။ သူသည် ရိုးရှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေက အကြိမ်ရေ ပိုများလာတာလား"

ရှန်လျန်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အခြေအနေတစ်ခုတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။ မဟုတ်ရင် ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင်တွေကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် လှုပ်ရှားခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး" ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ချသည်။

"ငါ လုပ်ဆောင်လိုက်ပါ့မယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ ငါက တရားဝင် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ အချိန်ပိုလုပ်ခကို ဘယ်လိုတွက်မှာလဲ"

"..." ရှန်လျန်။

"ငါက အနားယူနေတာ။ မင်းတို့က ငါ့ကို နာရီပိုင်းအကြာမှာ ဆွဲခေါ်လာရင် အချိန်ပိုလုပ်ခပေးတာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ် မဟုတ်လား"

ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။

ရှန်လျန်သည် တောင့်တင်းသောအပြုံးကို ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါက တော်တော်လေး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပုံရတယ်"

သူသည် ယန်ကျန့်၏ စရိုက်ကို ကောင်းစွာနားလည်သည်၊ ယန်ကျန့်သည် အလုပ်ကို မရှောင်ဖယ်ချေ၊ သို့သော် သူ၏ကြိုးပမ်းမှုများအတွက် မျှတသောလျော်ကြေးကို တောင်းဆိုသည်။

"A-အဆင့် ဖြစ်ရပ်တွေကို အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များတယ်လို့ အမျိုးအစားခွဲခြားထားတယ်။ ငါ့ကို နှုန်းကောင်းကောင်းတစ်ခု ကမ်းလှမ်းပါ၊ ငါ့ပစ်မှတ်ကို ငါ ရောက်အောင်သွားမယ်။ ငါ့မှာ ငါ့ကိုယ်ပိုင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး ဦးစားပေးတွေလည်း ရှိတယ်၊ တစ္ဆေစာတိုက်က ဘယ်လောက်ရှုပ်ထွေးလဲဆိုတာကို မမေ့ပါနဲ့"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ရှန်လျန်သည် ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေစာတိုက်အပေါ် ဆက်လက်စုံစမ်းစစ်ဆေးနေသည်ကို သိပြီး ၎င်းကို ပုန်းကွယ်နေသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသည်။ ၎င်းကို ဖြေရှင်းခြင်းသည် အလွန်အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။

"ဒါပေမဲ့ လျော်ကြေးအသေးစိတ်တွေကို အပြီးသတ်ဖို့ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးဆီ ပြန်သွားရလိမ့်မယ်"

ရှန်လျန်က အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာ ထပ်ပြောသည်။

"ပြဿနာမရှိဘူး။ မင်း ကိန်းဂဏန်းတွေ ပြီးသွားရင် ငါ့ဆီ လာရှာ။ ငါ တာချန်းမြို့မှာပဲ ရှိနေမယ်၊ ငါ ဘယ်မှမသွားဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။

"ငါက ယုံကြည်ထိုက်တယ်ဆိုတာထက် ပိုတယ်။ သဘောတူညီချက်တစ်ခုကို ဘယ်တော့မှ မဖောက်ဖျက်ဘူး"

"အဲဒီစကားတွေနဲ့ဆိုရင်တော့ ငါ စိတ်သက်သာရာရသွားပြီ" ရှန်လျန်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ယန်ကျန့် အချိန်ပိုလုပ်ခတောင်းသည်ကို မစိုးရိမ်ချေ၊ ဌာနချုပ်က အလွယ်တကူ ပေးနိုင်ချေရှိသည်။ သူတို့ ကြောက်ရွံ့သည်မှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် လုံးဝငြင်းဆန်ခြင်းပင်။

နောက်ဆုံးတော့ ခေါင်းဆောင်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ အုပ်ချုပ်ရန် ခက်ခဲပြီး ထိန်းချုပ်ရန် မလွယ်ကူသော အလွန်အစွမ်းထက်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။

"အော်၊ စကားမစပ်၊ အဲဒီချန်ချောင်ယန်အကြောင်း သတင်းတစ်ခုခု ရှိသေးလား။ မင်းတို့ သူ့ရဲ့နောက်ကြောင်း ဒါမှမဟုတ် သက်ဆိုင်ရာစာရွက်စာတမ်းတွေ တူးဖော်နိုင်ခဲ့လား"

ယန်ကျန့်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ရှန်လျန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သတင်းအချက်အလက်နဲ့ မှတ်တမ်းဌာနတွေက ကြိုးစားနေတုန်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ 'ချန်ချောင်ယန်' က နာမည်တုဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်။ လူဦးရေဒေတာဘေ့စ်မှာ ကိုက်ညီတဲ့အချက်အလက် မရှိဘူး။ အခုလောလောဆယ် မျက်နှာမှတ်သားမှု ဖြတ်ကျော်ရည်ညွှန်းစစ်ဆေးခြင်းက ငါတို့ရဲ့အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ထိရောက်မှုက သံသယဖြစ်ဖွယ်ရာပဲ။ တိကျခိုင်လုံတဲ့အရာတစ်ခုခု ပေါ်လာရင် လျိုရှောင်ယွိကို မင်းကို အကြောင်းကြားခိုင်းလိုက်မယ်"

ချန်ချောင်ယန်သည် မကြာသေးမီက ဌာနချုပ်၌ လူပြောများသော အကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာမှုနှင့် ခေါင်းဆောင်သုံးဦးကို ရဲရင့်စွာ စိန်ခေါ်မှုမှာ လှိုင်းထစေခဲ့သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ ရှုံးနိမ့်ပြီး ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက အကျိုးဆက်များမှာ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဖြစ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဌာနချုပ်သည် ထိုကိစ္စကို အလွန်လေးနက်စွာ ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်။

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ ချန်ချောင်ယန်ထံမှ ခိုးယူခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစ တစ်ဝက်မှ ထိုလူ၏ အစစ်အမှန်လက္ခဏာကို ညွှန်ပြသော သတင်းအချက်အလက် မရှိချေ။ သူ ရရှိခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်အများစုမှာ မပြည့်စုံဘဲ ထိုးထွင်းဉာဏ်အချို့ကို ပေးသော်လည်း ပြည့်စုံသောပုံရိပ်နှင့် များစွာ ကွာခြားသည်။

"အတိတ်က တစ္ဆေဆရာတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တယ်။ မကြာသေးခင်က ပိုများများ ပေါ်ထွက်လာတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ဘူး။ ဌာနချုပ်ကို သူတို့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ခိုင်းထား၊ သူတို့က အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်"

ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ချသည်။

"နားလည်ပါတယ်။ ငါတို့ အခြေအနေကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေပြီးသားပါ" ရှန်လျန်က ပြန်ပြောသည်။

လက်ရှိတွင် ခေါင်းဆောင်များသည် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျပန်းပုဂ္ဂိုလ်များ ဆက်တိုက်ပေါ်ထွက်လာပြီး ခေါင်းဆောင်များကိုပင် အနိုင်ယူသွားပါက ပရမ်းပတာအခြေအနေ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အရာအားလုံး ရှုပ်ထွေးသွားပေလိမ့်မည်။