အာဝေ့

ယန်ကျန့်သည် ရှန်လျန်ကို အထူးတလည် ကြိုဆိုခြင်းမရှိသောကြောင့် လုပ်ငန်းကိစ္စများ ဆွေးနွေးပြီးနောက် ရှန်လျန်ကို ထွက်ခွာစေခဲ့သည်။ ရှန်လျန်သည်လည်း ကြာကြာမနေဘဲ လျင်မြန်စွာပင် ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ်ဖြင့် ဌာနချုပ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူယူဆောင်လာခဲ့သော သတင်းများမှာ စိတ်မသက်မသာဖြစ်စရာ ခံစားချက်တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့ပြီး တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ငါးတိုင် ရောက်ရှိလာခြင်းပင်လျှင် ထိုခံစားချက်ကို မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ချေ။

ထိုအချိန်၌ ယန်ကျန့်သည် ရုံးခန်းဆိုဖာပေါ်၌ ထိုင်ရင်း ရှန်လျန်ယူဆောင်လာခဲ့သော ဖိုင်များကို လှန်လှောကြည့်ရှုနေသည်။

၎င်းတို့အားလုံးမှာ A-အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များအဖြစ် အမျိုးအစားခွဲခြားထားသည်။

ကြမ်းတမ်းသောတစ္ဆေလမ်း၊ တိတ်ဆိတ်ခြင်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ပြတိုက်၊ တစ္ဆေကန်၊ ညဉ့်နက်သော် တစ္ဆေရောက်၏၊ တစ္ဆေဘတ်စ်ကား...

ဒီဖိုင်များထဲမှ ယန်ကျန့်၏ အာရုံကို အစွဲဆောင်ဆုံးမှာ တစ္ဆေဘတ်စ်ကားဖြစ်ပြီး ယခုအခါ အလွန်အန္တရာယ်များသော သဘာဝလွန်အမှုတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းခံထားရသည်။ သူ မှတ်မိသည်မှာ ဒီဖြစ်ရပ်ကို ယခင်က "X" ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကာ မသိရှိရသေးသော်လည်း အထူးတလည် ခြိမ်းခြောက်မှုမရှိခဲ့ချေ။

"အဲဒီဘတ်စ်ကားလည်း ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပြီလား"

ယန်ကျန့်၏ စိတ်သည် အတိတ်က ထိုတစ္ဆေဘတ်စ်ကားပေါ်၌ သူကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဒီလောက်အချိန်အကြာကြီးအထိ တစ္ဆေဘတ်စ်ကားမှာ လူမပါဘဲ ထိန်းချုပ်မှုကင်းမဲ့နေသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိနေသည်။

"ဒီဖိုင်တွေထဲက အမှုတွေက အရမ်းခက်ခဲတယ်။ ခေါင်းဆောင်အဆင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးသူ တစ်ယောက်တောင်မှ မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားနိုင်တယ်။ သူတို့ကို ဖြေရှင်းဖို့ မလွယ်ဘူး။ ချောင်ယန် ဘာကိုကိုင်တွယ်နေလဲတော့ မသိဘူး၊ ဖိုင်တွေထဲမှာ မှတ်တမ်း မရှိဘူး၊ သူ ယူသွားလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက တစ္ဆေကတ်ကြေးဆိုတဲ့ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းကို ငှားရမ်းနေတယ်ဆိုတဲ့အချက်က သူ ပြင်းထန်တဲ့ဒုက္ခနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်"

"ဖူရှို့ဥယျာဉ်အမှုကို ရဲကျန့်က ကိုင်တွယ်နေတာဆိုတော့ အဲဒီဖိုင်တွေကိုလည်း တင်သွင်းမထားဘူး။ ပြီးတော့ တံခါးခေါက်တစ္ဆေဖြစ်ရပ်ကို ငါ ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီဆိုတော့ A-အဆင့် အမှုအရေအတွက်က တစ်ခုလျော့သွားတယ်"

ယန်ကျန့်သည် သူ့ကိုယ်သူ တွေးတောရင်း အကယ်၍ သူသာ တာဝန်တစ်ခုကို လက်ခံမည်ဆိုပါက မည်သည့်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ကို စဉ်းစားနေသည်။

သူ အတည်ပြုနိုင်သော ပထမဆုံးအချက်မှာ အခက်ခဲဆုံးအမှုမှာ သေချာပေါက် တစ္ဆေဘတ်စ်ကားဖြစ်သည်ဟူသောအချက်ပင်။

၎င်းသည် ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့၌ ထိုဘတ်စ်ကားမှာ တစ္ဆေများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သင့်ကို အန္တရာယ်များပြီး မသိနိုင်သော သဘာဝလွန်နေရာများသို့ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်သည်၊ အခြေအနေမှာ ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ကြမ်းတမ်းသောတစ္ဆေလမ်း၊ တိတ်ဆိတ်ခြင်းနဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ပြတိုက်၊ ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ် သုံးခုက မဖြေရှင်းရသေးတာ အတော်ကြာနေပြီ။ ကြည့်ရတာ သူတို့ရဲ့အန္တရာယ်အဆင့်ကလည်း မြင့်မားပုံပဲ၊ မဟုတ်ရင် ဒီဖိုင်ထဲမှာ ထည့်သွင်းခြင်းခံရမှာ မဟုတ်ဘူး။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ 'ညဉ့်နက်သော် တစ္ဆေရောက်၏' လို့ ကုတ်နံပါတ်ပေးထားတဲ့ ဖြစ်ရပ်ကတော့ မှတ်တမ်းတွေထဲကို အသစ်ထည့်သွင်းထားပုံရတယ်"

အနီးကပ်စစ်ဆေးကြည့်ရှုရာ၌ မည်သည့်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မျှ ရင်ဆိုင်ရန် မသင့်တော်ဟု ထင်ရသည်။ ဒီ A-အဆင့် ဖြစ်ရပ်များထဲမှ မည်သည့်တစ်ခုမဆို မည်သည့်အချိန်မဆို S-အဆင့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခု အဖြစ်သို့ မြင့်တက်သွားနိုင်သည်။

သို့မဟုတ် ဒီဖြစ်ရပ်များသည် အခြေခံအားဖြင့် S-အဆင့် ဖြစ်ပြီးဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏လွှမ်းမိုးမှုအတိုင်းအတာမှာ လောလောဆယ် ကန့်သတ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးသဖြင့် ယန်ကျန့်သည် ဖိုင်ကို သူ၏စားပွဲပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်တင်လိုက်သည်။

လောလောဆယ်တော့ ဒီအတွေးများကို ဘေးဖယ်ထားခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

"တာတုန်းမြို့ကနေ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီးမှတော့ ဒီကိစ္စကို မကိုင်တွယ်ခင် ရက်အနည်းငယ်လောက် အနားယူသင့်တယ်။ ပြီးတော့ တစ္ဆေစာတိုက်ကိစ္စကလည်း မပြီးသေးဘူး၊ ဒီတာဝန်က စောင့်လို့ရတယ်။ တစ္ဆေစာတိုက်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးတာက ဦးစားပေးပဲ"

ယန်ကျန့်သည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားရန် ရည်ရွယ်မထားချေ၊ သူသည် သူ၏လက်ရှိတာဝန်များကို စီမံခန့်ခွဲရင်း အခြေအနေကို လေ့လာရန် စီစဉ်ထားသည်။

ထိုအချိန်၌...အောက်ထပ်၌ လျိုရှောင်ယွိသည် သူမ၏စားပွဲ၌ အလုပ်လုပ်နေသည်။ သူမ၏ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ပြီး ဆံပင်နှစ်ဖက်ခွဲကို လွှဲယမ်းရင်း လျင်မြန်သွက်လက်စွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး သူမ၏ခြေလှမ်းများမှာ အနည်းငယ် အလျင်လိုနေသည်။

သူမသည် ရုံးခန်းတံခါး၌ ရပ်ပြီး ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။ နေ့လယ်စာစားချိန် နီးနေပြီ။ အထူးတလည် အရေးမကြီးဘူးဆိုရင် နေ့လယ်ပိုင်းမှ ပြန်လာလို့ရတယ်၊ ဥက္ကဋ္ဌယန်လည်း အနားယူဖို့ လိုတယ်"

ကျန်းလီချင်သည် ချဉ်းကပ်လာရင်း ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

လျိုရှောင်ယွိက ပြန်ပြောသည်။

"ကျွန်မ ယန်ကျန့်ကို အလုပ်ကိစ္စနဲ့ လာတွေ့တာပါ၊ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်"

သူမ၏အသံမှာ အနည်းငယ် မသေချာသလို ဖြစ်နေသည်။

"ကျွန်မ ဥက္ကဋ္ဌယန်ကို အကြောင်းကြားပေးပါ့မယ်၊ ခဏစောင့်ပါ"

ကျန်းလီချင်က ပြောပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

မကြာမီ...အခန်းအတွင်းမှ ယန်ကျန့်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ပြောစရာရှိရင် ဝင်ခဲ့"

လျိုရှောင်ယွိသည် ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည့်အခါ ယန်ကျန့်သည် ပြတင်းပေါက်နား၌ ရပ်ကာ အဝေးမှ ရှုခင်းကို နောက်ကျောပေး၍ ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူထံမှ ဖော်ပြမရနိုင်သော အထီးကျန်ဆန်မှုနှင့် လေးနက်မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ရှင့်ကို တွေ့ဖို့ တော်တော်ခက်တာပဲ။ ကျွန်မ အောက်ထပ်မှာ အလုပ်လုပ်နေပေမဲ့ အတွင်းရေးမှူးရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ကို ယူခဲ့ရသေးတယ်"

လျိုရှောင်ယွိသည် အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် သူမဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"စည်းကမ်းတွေက လိုအပ်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ လူတော်တော်များများက ငါ့ကို ပုံမှန်တွေ့ဖို့ ကြိုးစားကြတယ်။ သူမက အရေးမကြီးတဲ့ကိစ္စတွေကို တတ်နိုင်သမျှ စစ်ထုတ်ပေးတယ်။ ဒါဆို မင်းရဲ့ပထမဆုံးနေ့မှာပဲ ဆွေးနွေးစရာ အလုပ်ကိစ္စတွေ ရှိနေပြီလား"

"အင်း၊ ကျွန်မ အစောပိုင်းက ကျန်းဟွာရဲ့ အလုပ်မှတ်စုတွေနဲ့ ဖိုင်မှတ်တမ်းတွေကို စုစည်းနေတုန်း စာရွက်စာတမ်းတစ်ခု တွေ့ခဲ့တယ်။ ကြည့်ရတာ ကျန်းဟွာက သူ မသေဆုံးခင်မှာ ဒါကို ရှင့်ကို တင်ပြဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့ပုံပဲ။ ကျွန်မ ဒါက အရေးကြီးနိုင်တယ်လို့ ထင်လို့ ကြည့်ဖို့ ဒီကို ယူလာခဲ့တာ"

လျိုရှောင်ယွိက ရှင်းပြသည်။

သူမသည် ချဉ်းကပ်သွားပြီး စာရွက်စာတမ်းကို ယန်ကျန့်၏ရှေ့၌ ချထားလိုက်သည်။

"တာချန်းမြို့ တောင်ပိုင်းခရိုင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အစီရင်ခံစာ" ဟု ဖိုင်၌ ရေးထားသည်။

"ငါ့ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အစီရင်ခံစာ ဘာလို့ပေးတာလဲ။ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ကိုင်တွယ်သင့်တယ်" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ကျန်းဟွာက သူ့မှတ်စုထဲမှာ ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်နဲ့ ပတ်သက်နိုင်တယ်လို့ ရေးထားတယ်။ လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ပေမဲ့ သေဆုံးမှုသတင်းပို့ချက်အချို့ပဲ တွေ့ခဲ့တယ်။ ဒီအမှုက ထူးဆန်းတယ်၊ သာမန်လူသတ်မှုပုံစံမဟုတ်ဘူး"

လျိုရှောင်ယွိက ပြန်ပြောသည်။

ယန်ကျန့်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"တာချန်းမြို့မှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ မရှိဘူးဆိုတာ ငါ အတည်ပြုနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်တွေက ဒီနေ့ခေတ်မှာ အမြဲတမ်း ဖြစ်နေတာပဲ။ ငါက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကိုပဲ ကိုင်တွယ်တယ်၊ တခြားဘာမှ ငါနဲ့မဆိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါ့မှာ သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အာဏာတောင် မရှိဘူး။ မင်း ဒါက ပြဿနာတစ်ခုလို့ ထင်ရင် ရဲစခန်းမှာ အမှုဖွင့်လိုက်"

"အနည်းဆုံးတော့ တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးလို့မရဘူးလား။ ဒါက ကျန်းဟွာ မသေခင်က သူ့ရဲ့နောက်ဆုံးအစီရင်ခံစာပဲ"

လျိုရှောင်ယွိက အတင်းတောင်းဆိုသည်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် နောက်ဆုံး၌ ထိုင်ချပြီး ဖိုင်ကို ဖွင့်ဖတ်လိုက်သည်။

အစီရင်ခံစာ၌ တာချန်းမြို့၏ တောင်ပိုင်းခရိုင်၌ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပွားခဲ့သော လူသတ်မှုများစွာကို ဖော်ပြထားသည်။ လူသတ်မှုများမှာ လူဦးရေများပြားသော မြို့ကြီးတစ်မြို့၌ သာမန်ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ကြသည်။ အစပိုင်း၌ အမှုများမှာ အာရုံစိုက်မှုများစွာ မရရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် လူသတ်မှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားလာသည်နှင့်အမျှ သေဆုံးမှုများ၏ ထူးဆန်းသောအသေးစိတ်အချက်အလက်များကြောင့် ကိစ္စမှာ ပိုမိုထင်ရှားလာသည်။

သားကောင်တစ်ဦးစီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပျက်စီးနေသည်ကို တွေ့ရှိရသည်၊ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုခု ပျောက်ဆုံးနေသည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ ပျောက်ဆုံးနေသော အစိတ်အပိုင်းများကို အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာ၌ ရှာမတွေ့ခြင်းပင်။

ယန်ကျန့်သည် အလောင်းများ ရှာဖွေတွေ့ရှိချိန်က ရိုက်ကူးထားသော သားကောင်များ၏ ဓာတ်ပုံများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။ အလောင်းများမှာ အများအားဖြင့် မပျက်မစီး ရှိနေပြီး သိသာသောဒဏ်ရာများ မရှိသော်လည်း တစ်ဦးမှာ လက်တစ်ဖက် ပျောက်ဆုံးနေပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံး ပျောက်ဆုံးနေကာ အချို့မှာ မျက်လုံးများ သို့မဟုတ် နှာခေါင်းများကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဖယ်ရှားခံထားရသည်။

နည်းလမ်းများမှာ အလွန်အမင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။

အစီရင်ခံစာ၏ အဆုံး၌ ကျန်းဟွာ၏ မှတ်စုများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"သားကောင်တစ်ဦးစီမှ ပျောက်ဆုံးနေသော ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများကို ကြည့်ရှုပြီး ဆုံးဖြတ်ရလျှင် အကယ်၍ ဒါက တရားခံတစ်ဦးတည်း၏ လက်ချက်သာဖြစ်ပါက ပျောက်ဆုံးနေသော ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် တည်ရှိမနေသော လူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ဒါက သာမန်လူသတ်မှုအမှုတစ်ခု မဟုတ်ချေ၊ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များသည်"

"ကျွန်တော် သံသယရှိတာက မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင် တာချန်းမြို့ထဲကို ဝင်ရောက်လာပြီး လူ့ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတွေကို ခိုးယူနေတာပဲ"

အစီရင်ခံစာကို ဖတ်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် သူ၏တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသည်။ သူသည် ဖိုင်ကို ချထားပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဒါကို ဖတ်ပြီးပြီလား"

"ဖတ်ပြီးပါပြီ။ ကျွန်မထင်တာတော့ ကျန်းဟွာရဲ့ကောက်ချက်က မှန်နိုင်တယ်" လျိုရှောင်ယွိက ပြောသည်။

ယန်ကျန့်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ် မဟုတ်ဘူး။ တရားခံက တစ္ဆေမဟုတ်ဘူး။ တစ္ဆေတွေက ကျူးလွန်တဲ့သတ်ဖြတ်မှုတွေနဲ့ လူတွေက ကျူးလွန်တဲ့သတ်ဖြတ်မှုတွေကြားမှာ အခြေခံ ကွာခြားချက်တွေ ရှိတယ်။ ပထမဦးစွာ သားကောင်တွေ သေဆုံးခဲ့တဲ့နေရာတွေကို ကြည့်လိုက်။ ဒီရာဇဝတ်မှုဖြစ်ပွားရာနေရာတွေက အဝေးကြီး ကွာခြားနေပြီး တောင်ပိုင်းခရိုင်တစ်ခွင်လုံးမှာ ဖြစ်ပွားခဲ့တာ။ ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ လှည့်လည်သွားလာတဲ့ပုံစံတွေနဲ့ မကိုက်ညီဘူး"

"တကယ်လို့ တစ္ဆေတစ်ကောင်က လူသတ်နေတယ်ဆိုရင် သားကောင်တွေက ဒီလောက်ညီတူညီမျှ ပြန့်ကျဲနေမှာမဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က ပိုပြီးစုစည်းနေလိမ့်မယ် ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေရဲ့လှုပ်ရှားမှု လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်မှာ တွေ့ရလိမ့်မယ်။ လမ်းကြောင်းက လုံးဝဖြောင့်တန်းနေမှာ မဟုတ်ပေမဲ့ ဒီလိုကျပန်း၊ ကျယ်ပြန့်တဲ့ဖြစ်ပွားမှုတွေတော့ သေချာပေါက် မပါဝင်လောက်ဘူး"

လျိုရှောင်ယွိသည် သူ၏ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုကို စဉ်းစားပြီး အတော်အတန် ယုံကြည်ဖွယ် ကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်ပုံရသည်။

"ဒါက တစ္ဆေမဟုတ်ရင် ဒါဆို ဘာလို့ထင်လဲ" သူမက မေးသည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါက တစ္ဆေမဟုတ်ရင် ရှင်းလင်းနေတာပဲ ဒါက လူသားတရားခံပဲ။ ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြဖို့ လိုသေးလို့လား။ အစီအစဉ်ရှိတဲ့လူသတ်သမားတစ်ယောက်က လူသတ်မှုတွေကို တမင်တကာ အဝေးကြီးစီ ခြားပြီး ကျူးလွန်တယ်၊ ဒါက တူညီတဲ့ဧရိယာထဲမှာ ထပ်ခါတလဲလဲ ကျူးလွန်တဲ့ရာဇဝတ်မှုတွေအပေါ် အာရုံစိုက်မှုကို ရှောင်ရှားဖို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူသတ်သမားက တောင်ပိုင်းခရိုင်ကို လုံးဝမစွန့်ခွာခဲ့ဘူး၊ ဒါက ဘာကိုညွှန်ပြနေလဲဆိုတော့..."

"သူက တောင်ပိုင်းခရိုင်မှာ နေထိုင်တယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတာလား"

လျိုရှောင်ယွိက ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"မှားတယ်" ယန်ကျန့်က သူမကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ကိုယ့်အိမ်နားမှာ လူသတ်မှု ကျူးလွန်မှာလား"

"အင်း၊ ဖြစ်နိုင်ခြေတော့ မရှိလောက်ဘူး" လျိုရှောင်ယွိက ဝန်ခံသည်။

ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။

"တွက်ချက်ထားတဲ့လူသတ်မှုတစ်ခုမှာ အာရုံလွှဲပြောင်းမှုနဲ့ သံသယလွှဲပြောင်းမှုတွေ ပါဝင်လေ့ရှိတယ်။ ကိုယ်နဲ့မဆက်စပ်နိုင်လောက်တဲ့နေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်တာက ပင်ကိုအသိစိတ်ပဲ၊ ဥပမာအားဖြင့် မြို့စွန်က သီးခြားသစ်တောတစ်ခု၊ လူသူကင်းမဲ့တဲ့မြစ်ကမ်းနားတစ်ခု၊ ဒါမှမဟုတ် စွန့်ပစ်ထားတဲ့ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်တစ်ခုလိုမျိုးပေါ့။ ဒါကြောင့် တောင်ပိုင်းခရိုင်က ရာဇဝတ်မှုဖြစ်ပွားရာနေရာဖြစ်ပေမဲ့ ဒါက လူသတ်သမားရဲ့နေအိမ်တော့ သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး"

"အကယ်၍ လူသတ်သမားက တာချန်းမြို့ကလို့ ယူဆရင် သူတို့ရဲ့နေအိမ်က မြောက်ပိုင်းမြို့ခရိုင်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်။ ဒါက ရာဇဝတ်မှုဖြစ်ပွားရာနေရာတွေနဲ့ အဝေးဆုံးဖြစ်ပြီး လူသတ်သမားကို လုံခြုံမှုခံစားချက် ပေးတယ်။ အဲဒီမှာ လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးခိုင်းလိုက်"

ယန်ကျန့်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

" ကိုယ်တိုင် မသွားဘူးလား" လျိုရှောင်ယွိက မေးသည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။

"အရာအားလုံးက ငါ့ကို ကိုယ်တိုင်လုပ်ဖို့ လိုအပ်လို့လား။ ဒီလိုဆိုရင် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ရှိနေရတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မှာလဲ။ ဒီလိုအသေးအဖွဲပြဿနာတွေကို တခြားသူတွေ ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်။ ကျန်းဟွာက အရင်က အကြောင်းမကြားခဲ့တာက သူက မင်းထက် ဒါကို ပိုနားလည်လို့ပဲ။ ဒီအမှုက သဘာဝလွန်ရှုထောင့်တစ်ခု ပါဝင်နိုင်ပေမဲ့ အတည်မပြုမချင်း ငါ့ကို နှောင့်ယှက်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး"

"ခေါင်းဆောင်အဆင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးသူတွေကို အဲဒီလိုအသုံးချဖို့ မဟုတ်ဘူး"

"သိပါပြီ"

လျိုရှောင်ယွိက ပြောရင်း အစီရင်ခံစာကို ယူပြီး နှုတ်ခမ်းစူကာ ထွက်သွားသည်၊ သူမ၏မျက်နှာမှာ မကျေမနပ်ဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူမ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းလီချင်က မှတ်ချက်ချသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ မိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက်ကို ဒီလောက်ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆက်ဆံတာက သိပ်မကောင်းဘူးထင်တယ်။ သူမက သူ့အလုပ်ကို သူလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲလေ"

"သူမက ဧည့်ကြိုတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး၊ သူမက ညှိနှိုင်းရေးမှူးတစ်ယောက်ပဲ။ သူမက သူမရဲ့ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချတတ်အောင် သင်ယူရမယ်။ သူမသာ လိုက်လျောညီထွေမဖြစ်ရင် ငါ သူမကို အလုပ်ထုတ်ရနိုင်တယ်။ အလုပ်ထုတ်ခံရတာက သူမအတွက် အကြီးမားဆုံးထိုးနှက်ချက် ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ လူတိုင်းက သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးနည်းလမ်း ရှိကြတယ်။ ဒီအလုပ်က သူမရဲ့နည်းလမ်းပဲ"

ကျန်းလီချင်က မေးသည်။

"ဒါပေမဲ့ ရှင်တို့နှစ်ယောက်က အဆင်ပြေကြတယ် မဟုတ်လား"

"ပြေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘာမှအဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ အလုပ်က အလုပ်ပဲ၊ ဘဝက ဘဝပဲ။ လျိုရှောင်ယွိက အခုမှစတာ၊ ဒါကြောင့် ငါ သူမကို သိပ်အလိုမလိုက်နိုင်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် နောက်ပိုင်းမှာ ပြဿနာတွေ ဖန်တီးနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်သည် နောက်ထပ်မပြောတော့ချေ။ သူ၏အကြည့်သည် ရုံးခန်း၏ မထင်မရှားထောင့်တစ်နေရာသို့ ရွှေ့သွားသည်။

အရိပ်များထဲ၌ ထူးဆန်းသောဗီရိုနှင့်တူသော အရာတစ်ခုက ရှိနေပုံရပြီး မကောင်းဆိုးဝါးနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်မျက်လုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ သူ့ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

တစ္ဆေဗီရိုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သော်လည်း သူ၏ကျိန်စာမှာ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သူ့ကို မရပ်မနား လိုက်လံခြောက်လှန့်နေပြီး လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ကျန်ရှိသောအချိန် - ၂၈ ရက်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းပြီး အစောပိုင်း သဘာဝလွန်ဖိုင်များပေါ်သို့ ပြန်လည်အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

တစ္ဆေဘတ်စ်ကားအမှု...

တစ္ဆေဗီရို၏ သဘောတူညီချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် သူသည် တစ္ဆေဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ တက်ရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာမရှိချေ။ တစ္ဆေဘတ်စ်ကားတစ်ခုတည်းသာ သူ့ကို ထိုတစ္ဆေဆန်သော ရှေးဟောင်းစံအိမ်၏ တံခါးဝသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သည်။

ထိုအချိန်၌...အစီရင်ခံစာကို ကိုင်ဆောင်ရင်း လျိုရှောင်ယွိသည် အနည်းငယ် နှုတ်ခမ်းစူကာ လှေကားမှ ဆင်းလာပြီး စိတ်ပျက်စွာ ရေရွတ်နေသည်။

"သူ အချိန်ပိုလုပ်ခမရလို့ မသွားချင်တာပဲ နေမှာ။ တကယ်လို့ ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်နဲ့ ပတ်သက်နေရင် အသက်တွေ ဆုံးရှုံးနိုင်တယ်"

"ကောင်မလေး၊ မင်း အကူအညီလိုနေပုံပဲ"

ရုတ်တရက် ခပ်အက်အက်နှင့် နိမ့်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လှေကားထောင့်၌ သားရေကုတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အထူးစစ်ဆင်ရေး တပ်သားတစ်ဦးနှင့် တူသော လူတစ်ဦးသည် နံရံကိုမှီရင်း သူ၏ပါးစပ်၌ တုတ်ချောင်းတစ်ခုကို ကိုက်ထားသည်။ သူသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

လျိုရှောင်ယွိ လန့်သွားသည်။

"ရှင် ဘယ်သူလဲ"

"ယန်ကျန့် မကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ကိစ္စတော်တော်များများမှာ ငါ့ကို အားကိုးရတယ်။ မင်း ငါ့ကို ဘယ်သူလို့ ထင်လဲ။ ဖိုင်ကို ပေး၊ ငါ မင်းအတွက် ဒါကို ဖြေရှင်းပေးမယ်"

ထိုလူက ပြန်ဖြေသည်။

"……..

" လျိုရှောင်ယွိ တွေဝေသွားပြီး သူ့ကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏မျက်လုံးများမှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ယန်ကျန့်၏ အသိုင်းအဝိုင်းမှ လူများ၏ ပုံရိပ်များကို ပြန်လည်မှတ်မိနေသည်။

"ရှင်က ကျန်းဝေ့လား"

လျိုရှောင်ယွိသည် နောက်ဆုံး၌ သူ၏အထောက်အထားများကို နာမည်တစ်ခုနှင့် ကိုက်ညီအောင် လုပ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါက အာဝေ့၊ ငါ့ရဲ့အမည်ပြောင်က သေနတ်နှစ်လက်ကိုင်သေနတ်သမားလို့လည်း ခေါ်တယ်။ အဟမ်း..."

ကျန်းဝေ့သည် မာန်ပါပါ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

လျိုရှောင်ယွိက ပြန်ပြောသည်။

"နောက်တာ ရပ်လိုက်တော့။ ရှင့်ရဲ့ livestreams တွေဆီ ပြန်သွားပြီး ဝင်မရှုပ်ပါနဲ့။ ဒီအမှုက ယန်ကျန့်အတွက် အသေးအဖွဲဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ သာမန်လူတွေအတွက်တော့ အသက်အန္တရာယ်ရှိတယ်"

"ငါ့ရဲ့ livestream channel ပိတ်ခံလိုက်ရပြီ။ အခု ငါလုပ်နိုင်တာက ငါ့လက်နက်တွေကို ပြန်ကောက်ကိုင်ပြီး တာချန်းမြို့ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ပဲ"

ကျန်းဝေ့သည် အနည်းငယ် နောင်တရစွာဖြင့် ပြောရင်း သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့လိုက်သည်။

"မင်း ကံကောင်းသွားတယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါမရှိတုန်းက ဒီမြို့ ဘယ်လောက် ပရမ်းပတာဖြစ်သွားမလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ၊ ငါမရှိတုန်းက လူသတ်မှုတွေ အများကြီး ပေါ်ပေါက်လာတယ်"

သူက ထပ်ပြောသည်။

"ဒါဆို အရင်က ဘာတွေလုပ်နေခဲ့တာလဲ" လျိုရှောင်ယွိက မေးသည်။

"ဒါက ဇာတ်လမ်းရှည်ကြီးပဲ။ ဒါက ငါ့ LiveStream Channel ပိတ်ခံရတာနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းနားလည်ဖို့ အရမ်းရှုပ်ထွေးတယ်။ ငါ့စကားကိုသာ ယုံလိုက်၊ ဒါက ကိစ္စကြီးတစ်ခုပဲ"

ကျန်းဝေ့က ပြန်ဖြေသည်။

"……….." လျိုရှောင်ယွိ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။

"ဖိုင်ကို ပေး။ ငါ မင်းကို နောက်မှ အသားကင် ဝယ်ကျွေးမယ်"

ကျန်းဝေ့က ပြောရင်း ဖိုင်ကို ရုတ်တရက် လုယူကာ ထွက်ပြေးသွားသည်။

"ကျန်းဝေ့။ အခုချက်ချင်းရပ်ပြီး ဖိုင်ကို ပြန်ပေး"

လျိုရှောင်ယွိသည် စိတ်ပျက်စွာ ခြေဆောင့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို မမီနိုင်ဘူး၊ မမီနိုင်ဘူး၊ မင်းရဲ့ခြေထောက်တိုတိုလေးတွေနဲ့ ငါ့ကို မမီနိုင်ဘူး"

ကျန်းဝေ့၏ အသံမှာ သူ ပြေးထွက်သွားသည်နှင့်အတူ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားပြီး အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။